Angel's Item...ของขวัญสวรรค์สาป...ลุงณรงค์(lolita)

 Angel's Item...ของขวัญสวรรค์สาป...ลุงณรงค์(lolita)
สุดทางรัก แปลง

-------------------------------------------------------------------------------------------
 


Angel's Item ของขวัญสวรรค์สาบ
Episode I :Mummy Doll
Chapter I :"ปฐมบท"
By DRACULolitA

......บ่ายวันหนึ่ง ณ ที่ทำงานประถมแห่งหนึ่งในเมืองกรุง ลุง.. ณรงค์..กำลังยุ่งกับการจัดของในห้องงานไม้ของที่ทำงาน หลังจากที่อาจารย์ใหญ่ได้มอบหมายให้ ลุง.. ณรงค์..เป็น ลุง..พิเศษช่างงานไม้แทน ลุง..คนเก่าที่เกษียณไป เขาจัดห้องเรียนอย่างเหนื่อยล้า นอกจากข้าวของเก่าๆในห้องที่ต้องจัดเก็บให้เรียบร้อยก่อนวันรุ่งขึ้นแล้ว ความเศร้าโศกเสียใจที่เมียของเขาที่แต่งงานอยู่กินกันมา 2 ปีต้องตายจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ 3 สัปดาห์ก่อนก็ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยอ่อนยิ่งขึ้น เขาตัดสินใจหยุดพักสักครู่ก่อนจะลงมือจัดของที่เหลือให้เสร็จก่อนที่ทำงานปิด ลุง.. ณรงค์..ล้มตัวลงนั่งหลังพิงกล่องเก่าๆใบหนึ่งซึ่ง ลุง.. ณรงค์..ต้องขนออกจากห้องเป็นรายการต่อไป พลางครุ่นคิดถึงวันเวลาเก่าๆที่เคยอยู่เคียงกับเมียของเขา มันเป็นช่วงเวลาที่ยากจะลืมเลือนจริงๆ เมื่อมือยังว่างอยู่เขาเริ่มหยิบของในกล่องออกมาดูทีละชิ้น ปัดเช็ดของที่ยังพอใช้ได้แยกจากของที่จะทิ้ง จนที่สุดเขาก็สะดุดตากับไหดินประหลาดใบหนึ่งที่ถูกซ่อนอยู่มุมล่างสุดของกล่องใบนั้น "อะไรวะ หยั่งกะหม้อแม่นาคแน่ะ" ผ้าขาวเขรอะฝุ่นและสายสินญ์ที่พันอยู่รอบฝาไห ชวนให้ ลุง.. ณรงค์..คิดเช่นนั้น เขาตัดสินใจอยู่พักใหญ่ก่อนเริ่มแก้มัดเชือกที่ผูกอยู่เพื่อดูสิ่งที่อยู่ภายใน ทันใดนั้นความตกใจของเขาก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด เพราะทันทีที่เขาปลดสายสินญ์ที่มัดรอบปากไหออก ก็ปรากฏกลุ่มควันดันผ้าและมือของเขาออกไป กลุ่มควันจำนวนมากจนไม่น่าจะเก็บไว้ในตู้ร้องเพลงคาราโอเกะที่เขากับเมียชอบไปร้องกันบ่อยๆเลยด้วยซ้ำพุ่งออกมาจนเขาสำลักควัน ตะเกียกตะกายออกมาจากกลุ่มควันนั้น ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นว่ากลุ่มควันเหล่ากำลังรวมตัวกันและปรากฏชายคนหนึ่งสวมชุดขาวทั้งชุด ทรงผมกระเซอะกระเซิง หน้าตาเหมือนกำลังง่วงนอน ชายผู้นั้นจ้องมองมายัง ลุง.. ณรงค์.. ก่อนที่ ลุง.. ณรงค์..จะได้เอ่ยปาก ชายหนุ่มผู้นั้นก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อน "เจ้าใช่มั๊ยที่เป็นคนปล่อยข้า..." น้ำเสียงเรียบๆทำเอา ลุง.. ณรงค์..เดาไม่ถูกว่าจะตอบหรือไม่ตอบดี "แก...เอ้ย!คุณเป็นใคร" ลุง.. ณรงค์..ตัดสินใจขอเปลี่ยนคำถามและคนถาม "ข้าเป็นเทวดา ชื่อ ฮัวเจ่อเล่ย " เมื่อเห็น ลุง.. ณรงค์..ยังเงียบอยู่ เทวดาเล่ยจึงพูดต่อ "พวกปีศาจมันแอบจับข้ายัดใส่หม้อตอนที่ข้าเผลอหลับ ข้าคงต้องไปจัดการพวกมันซะแล้ว แต่ขอนอนต่ออีกซักหน่อยแล้วกันนะ" ว่าแล้ว เทวดาเล่ยก็ล้มตัวลงนอนข้างๆโต๊ะทำงานใหม่ของ ลุง.. ณรงค์..ที่เพิ่งจัดเสร็จ "เฮ้ย! นี่มันที่ทำงานข้า เอ้ย!ที่ทำงานผมนะ จะนอนก็ไปนอนที่อื่นเซ่" ลุงณรงค์..เริ่มหงุดหงิดกับปัญหาใหม่ที่เกิดขึ้น "เออน่าๆ เอางี้ละกันข้าจะให้สิ่งของตอบแทนเจ้าที่อุตส่าห์ปล่อยข้าออกมา" ว่าแล้วเทวดาเล่ยก็ควักโทรศัพท์ Nokia ขึ้นมาโทร โชว์หน้าจอก่อนหันหลังไปคุย ซักพักก็มีแสงประหลาดพุ่งจากหลังคาลงมาที่เทวดาเล่ย เมื่อแสงหายไป เทวดาเล่ยหันกลับมาหาลุงณรงค์.. พร้อม.เจี๊ยบ..สีขาวตัวหนึ่ง "เจ้าคงคิดถึงเมียมากซินะ...จริงอยู่ ข้าไม่สามารถทำให้เมียของเจ้าฟื้นคืนชีพได้ เพราะมันจะเป็นการฝ่าฝืนกฏสวรรค์ แต่ข้ามีไอ้นี่ให้เจ้าแทน..." เทวดาเล่ยยื่น.เจี๊ยบ..สีขาวนั้นให้ลุงณรงค์..ซึ่งยังงงๆอยู่แต่ก็รับไว้ "เอาเส้นผมของเมียเจ้าพันรอบ.เจี๊ยบ..ตัวนี้ แล้วเจ้าก็จะได้เห็นเมียเจ้าอีกครั้ง" ลุงณรงค์..มองดู.เจี๊ยบ..ในมือของตนครู่หนึ่ง พอเงยหน้าขึ้น เทวดาเล่ยก็อันตรธานหายไปซะแล้ว ถึงจะยังงงๆอยู่แต่ลุงณรงค์..ก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่ภาพลวงตา ลุงณรงค์..มอง.เจี๊ยบ..อีกครู่ใหญ่ ก่อนรีบลงมือจัดข้าวของที่เหลือให้เข้าที่ ปิดห้องงานไม้แล้วกลับบ้านพร้อม.เจี๊ยบ..ที่เขาได้รับมาจากชายที่อ้างตนว่าเป็นเทวดา...

บ้านของลุงณรงค์..อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานนัก เดินจากหน้าที่ทำงาน 20 นาทีก็ถึง เป็นบ้าน2ชั้นเล็กๆ ในหมู่บ้านที่มีทั้งเพื่อน ลุง.. และครอบครัวของทำงานบางคนอาศัยอยู่ ลุงณรงค์..อาศัยอยู่คนเดียวมาร่วม 3 อาทิตย์แล้ว จึงไม่น่าแปลกที่บ้านของเขาจะดูสกปรกไปบ้าง เพราะขาดคนดูแล ลุงณรงค์..นั่งพักลงบนโซฟาตัวโปรดอย่างเหน็ดเหนื่อยเพราะทำงานหนักมาทั้งวัน กะว่าจะพักซักเดี๋ยวแต่ก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายได้ เขาหยิบ.เจี๊ยบ..ตัวที่เทวดาเล่ยมอบให้ออกมามองอย่างสนใจ "จะเป็นไปได้จริงรึ" ลุงณรงค์..คิดพลางลุกขึ้น เดินเข้าไปในห้องนอนที่ซึ่งเขาและเมียเคยร่วมนอนเคียงกันมา เขาควานหาเศษเส้นผมของเมียจนกระทั่งพบเส้นหนึ่งตกอยู่ริมเตียง ลุงณรงค์..หยิบเส้นผมเส้นนั้นพันรอบ.เจี๊ยบ..ตามที่เทวดาเล่ยบอกไว้ จู่ๆ.เจี๊ยบ..นั้นก็เริ่มเคลื่อนไหว ต้องพูดว่าเปลี่ยนรูปร่างถึงจะถูก .เจี๊ยบ..นั้นเริ่มเปลี่ยนรูปร่างจากที่เคยขาวกลับมีสี จากที่ไม่มีรายละเอียดมากมากกลับค่อยๆมีเค้าโครงรายละเอียดมากขึ้น ที่สำคัญมันค่อยๆมีลักษณะคล้ายเมียของลุงณรงค์..เข้าไปทุกที ลุงณรงค์..มอง.เจี๊ยบ..นั้นเปลี่ยนรูปร่างจนกระทั่งกลายเป็นเมียของเขา ทว่ามีความสูงเพียง15-16เซนติเมตรเท่านั้น และก็เป็นเพียง.เจี๊ยบ.. ไม่สามารถขยับเขยื้อนไปไหนได้ ลุงณรงค์..มอง.เจี๊ยบ..ในมือของเขาอย่างเศร้าใจ หวนคิดถึงวันเวลาเก่าๆที่เขาและเมียอยู่ร่วมกัน "ไอ้เทวดาบ้า ของแค่นี้มันจะช่วยอะไรกูได้ฟ่ะ" เมื่อเห็นว่าเจ้า.เจี๊ยบ..ที่ได้มาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากดูเล่นและรำลึกถึงความหลังเฉยๆ เขาก็เลิกสนใจมัน

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป หลังจากลุงณรงค์..เริ่มทำงานได้ 1 สัปดาห์ เขาก็เริ่มคุ้นเคยกับสถานที่มากขึ้น รู้จักทำงานที่ตนช่างมากขึ้น ลุงณรงค์..ได้รับมอบหมายให้ช่างทำงานชั้น . - . ทุกห้องในงานไม้ ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่ได้ดี หลังเลิกเรียนชั่วโมงสุดท้าย ลุงณรงค์..มอบหมายให้ทำงานช่วยกันทำความสะอาดห้อง ขณะที่ลุงณรงค์..กำลังตรวจผลงานของทำงาน เขาก็สังเกตุเห็นเส้นผม 2-3 เส้นในกองเศษผงที่ทำงานกวาด ทำให้เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่ออาทิตย์ก่อนอีกครั้ง ลุงณรงค์..มองเส้นผมเหล่านั้นอยู่นาน ในที่สุดก็อาศัยจังหวะที่ทำงานไม่สนใจ หยิบเอาเส้นผมเส้นหนึ่งขึ้นมาเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ เมื่อตรวจงานเสร็จแล้วลุงณรงค์..ก็ปิดห้องงานไม้ เตรียมตัวกลับบ้าน

ที่บ้านลุงณรงค์.. หลังจากพักเหนี่อย ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ลุงณรงค์..ก็หยิบ.เจี๊ยบ..เมียของเขาแก้เส้นผมที่ผูกอยู่ออก พลางคิดว่าถ้าผมของเมียใช้ได้ ผมคนอื่นก็น่าจะใช้ได้ .เจี๊ยบ..ค่อยๆกลายร่างกลับเป็น.เจี๊ยบ..ขาวซีดดังเดิมหลังจากถูกแก้เส้นผมออกแล้ว ลุงณรงค์..นำเอาเส้นผมอีกเส้นที่เก็บได้ มัดแทนเส้นเก่าของเมียของเขา .เจี๊ยบ..ค่อยๆเปลี่ยนร่างอีกครั้ง เขาวาง.เจี๊ยบ..ลงบนเตียง จ้องดูการเปลี่ยนแปลงอย่างตั้งใจ "เส้นผมใครหว่าเนี่ยะ" ลุงณรงค์..พยายามเดาในใจ ในที่สุด.เจี๊ยบ..ก็เริ่มมีเค้าโครงที่คุ้นตาลุงณรงค์.. "อ้อ! ยัย สุชาดา.นี่เอง" สุชาดา.เป็นทำงานที่ลุงณรงค์..ช่าง เธอเรียนอยู่ห้อง ./5 เป็นคนร่าเริง รูปร่างค่อนข้างโตกว่าเด็กในห้องคนอื่นๆ เรียกได้ว่ายืนอยู่ท้ายๆแถวเลยก็ว่าได้ เธอชอบคุยในห้องจนลุงณรงค์..หรือแม้แต่ ลุง..คนอื่นๆก็ต้องจำได้ในครั้งแรกที่ช่างเธอ ซักพักลุงณรงค์..ก็เริ่มเห็นความแตกต่าง .เจี๊ยบ..ตัวนี้ต่างจากเมียของเขา มันขยับได้! มันไม่ได้อยู่ในท่ายืนปกติ .เจี๊ยบ.. สุชาดา.กำลังนั่งเขียนอะไรซักอย่างหนึ่งอยู่แต่ลุงณรงค์..มองไม่เห็น มันเหมือนกับว่านอกจากตัว.เจี๊ยบ..และเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แล้ว มันจะไม่แสดงออกมาให้เห็น "ถ้าเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ .เจี๊ยบ..ก็คงจะขยับได้ด้วยล่ะมั๊ง" ลุงณรงค์..เริ่มสนใจ.เจี๊ยบ..ตัวนี้มากขึ้น .เจี๊ยบ.. สุชาดา.อยู่ในชุดเสื้อทับที่น่าจะอยู่ภายในชุดทำงานที่ลุงณรงค์..เห็นเมื่อตอนบ่าย กับกระโปรงทำงาน ลุงณรงค์..มองนาฬิกาที่บอกว่าตอนนี้หนึ่งทุ่มกว่าแล้ว "อืม... คงจะอยู่ที่บ้านแล้วสินะ มิน่า ถึงกล้าใส่ชุดแบบนี้" ลุงณรงค์..จ้อง.เจี๊ยบ..ที่อยู่ตรงหน้าอย่างเขินๆ เขาไม่เคยมีโอกาสได้จ้องมองเด็กคนไหนในชั้นเป็นพิเศษแบบนี้มาก่อน ขณะที่.เจี๊ยบ..สาวสวย..กำลังก้มเขียนหนังสืออยู่ เสื้อทับก็เผยอออก เผยให้เห็นเนินอกน้อยๆของเด็กวัย 12 ทำเอาลุงณรงค์..ถึงกับตาค้างกับภาพที่ได้เห็น ลุงณรงค์..เริ่มสนุกมากขึ้น พยายามหามุมเหมาะๆลอบมองทรวงอกที่ยังไม่เต็มเต้าของสาวสวย..สาว "อู้ววว ยัยวิ เธอนี่นมใหญ่จริงๆเลย" ลุงณรงค์..พูดกับ.เจี๊ยบ..สาวสวย..แบบไม่กลัวความรู้สึกของเธอหากได้ยินเข้า ตอนนี้ 2 เต้าของ สุชาดา. เปิดๆปิดๆตามจังหวะการเขียนหนังสือของเจ้าของ จู่ๆ.เจี๊ยบ.. สุชาดา.ก็ลุกขึ้นยืน ทำเอาลุงณรงค์..แทบหงายหลัง "ยัยเด็กบ้า จะลุกก็ไม่บอก" ลุงณรงค์..พูดไปทั้งๆที่รู้ว่าถึงเขาจะพูดอะไร สุชาดา.ก็ไม่ได้ยิน สุชาดา.ความสูง 15 เซนฯยืนขึ้นเดินไปมาบนเตียงของลุงณรงค์.. ชวนให้คิดว่าเธอกำลังจะทำอะไรต่อไป ลุงณรงค์..จินตนาการไปต่างๆนานา ตั้งแต่ธรรมดาสุดจนกระทั่งอุบาทย์ชาติชั่วสุดๆจนในที่สุดจินตนาการของลุงณรงค์..ก็บังเกิดผล หลังจากทำท่าปิดประตูบานสุดท้ายแล้ว .เจี๊ยบ.. สุชาดา.ก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นๆ เธอกำลังจะอาบน้ำนั่นเอง ลุงณรงค์..จ้องตาไม่กระพริบ เมื่อชุดทำงานครึ่งท่อนของ สุชาดา.ค่อยๆหลุดออกทีละชิ้น เริ่มจากกระโปรงก่อน เมื่อรูดซิปลงจนสุด กระโปรงจีบรอบความยาวคลุมเข่าสีน้ำเงินก็ตกลงมากองอยู่กับพื้น เสื้อทับที่เคยเป็นอุปสรรคบดบังเนินอกสาวสวย..ก็ถูกถอดออกเป็นชิ้นต่อไป ลุงณรงค์..แทบอดใจไม่ไหวกับภาพที่ได้เห็น 2 เต้าของเด็กอายุ 12 บัดนี้ถูกนำเสนอให้ ลุง..ของเธอได้ชมเป็นการส่วนตัว โดยที่สาวสวย..ตัวน้อยไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่าถูก ลุง..ที่เพิ่งช่างเธอได้เพียงอาทิตย์เดียวเพ่งมองเนินอกน้อยๆที่เธอเก็บรักษาอย่างดีตลอด12ปีไม่มีใครเห็น ลุงณรงค์..ตั้งหน้าตั้งตาจ้องมองบรรณาการที่สาวสวย..มอบให้อย่างไม่สงวนท่าที แต่ไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะได้เต็มอิ่มกับเนิ่นอกวัยแรกสาวก็ต้องหันมาให้ความสนใจกับกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวล้วนไร้ลวดลายใดๆของ สุชาดา. เพราะตอนนี้มือทั้งสองของเธอจับลงที่ขอบกางเกงในพร้อมที่จะโชว์ของสงวนชิ้นต่อไปแล้ว ลุงณรงค์..เมื่อรู้ดังนั้นก็รีบปรับมุมมองของตนเองให้ถนัด หันหน้าตรงจ้องมองจากด้านหน้าของ.เจี๊ยบ..สาวสวย..อย่างใจจดใจจ่อ ในใจนั้นจินตนาการไปต่างๆนานาถึงสิ่งที่จะได้เห็นต่อไป สุชาดา.ไม่ปล่อยให้ ลุง..ของเธอจินตนาการไปได้ไกลนัก เธอเริ่มถอดกำแพงด่านสุดท้ายที่ซ่อนความงามของเรือนร่างสาวสวยไว้ หลังจากรูดกางเกงในออกจากปลายเท้าทั้ง 2 ข้างแล้ว เธอก็เผยความลับอย่างต่อไปที่ไม่มีใครควรได้รู้ เนิ่นสวาทที่โหนกนูนได้สัดส่วนกับรูปร่างของเธอ รูหี..ที่ยังไม่มีขนสักเส้นให้เป็นอุปสรรคในการมอง ของเหล่านี้สำหรับลุงณรงค์..แล้ว มันเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่าความฝัน ขณะนี้ลำควย..ของลุงณรงค์..เริ่มปรากฏอาการอึดอัดแล้ว ทำให้ลุงณรงค์..จำเป็นต้องปล่อยให้มันเป็นอิสระ ประกอบกับสาวช้าๆไปพร้อมกับดูการแสดงสดครั้งแรกของ สุชาดา. นอกจากนี้ สุชาดา.ยังนำกางเกงในของตนขึ้นมาดมก่อนจะโยนทิ้งไปกองกับเสื้อผ้าที่เหลืออีก ทำเอาลุงณรงค์..หลุดปากพูดออกมา "กลัวหีจะเหม็นนักรึไง ยัยวิ..." สุชาดา.โต้ตอบคำพูดของลุงณรงค์..ด้วยการยิ้มและบิดตัวไปมา อันที่จริงนั่นเป็นเพราะเธอกำลังส่องกระจกดูเรือนร่างของตนเองอยู่นั่นเอง แต่เธอก็ไม่อาจรู้ได้ว่านี่เป็นการสร้างโอกาสให้ ลุง..ของเธอได้ร่วมชมเรือนร่างของเธอไปพร้อมๆกัน หลังจากโชว์สัดส่วนของเธออีกครู่ใหญ่ สุชาดา.ก็เริ่มลงมืออาบน้ำโดยมีลุงณรงค์..คอยเป็นกำลังใจให้ในทุกท่วงท่าของเธอ ระหว่างที่เธออาบน้ำนั้น สุชาดา.ก็ได้ส่งลุงณรงค์..ของเธอขึ้นสวรรค์ไปแล้วรอบหนึ่ง ลุงณรงค์..เมื่อพร้อมที่จะเริ่มรอบสอง สุชาดา.ก็อาบน้ำเสร็จพอดี ลุงณรงค์..สาว ควย..ของตนต่อไปอย่างได้อารมณ์ขณะที่ดูสาวสวย..เช็ดตัว ด้วยผ้าขนหนูลายเพาเวอร์พัพพ์เกิร์ล สุชาดา.ในตอนนี้ดูดีไปหมดทุกท่วงท่า ไม่เหมือนตอนที่อยู่ในห้องเรียน ทั้งเสียงดังทั้งซนตลอดเวลาที่ช่าง... แม้จะเล็กกว่าตัวจริงถึง10เท่า แต่.เจี๊ยบ.. สุชาดา.ก็ทำหน้าที่ได้ดี รายละเอียดทุกรูขุมขนของ สุชาดา.บัดนี้ถูกเก็บไว้ในความทรงจำของลุงณรงค์..หมดแล้ว ลุงณรงค์..จ้องมอง สุชาดา.เช็ดทุกส่วนของร่างกายอย่างช้าๆจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ซึ่ง สุชาดา.กลัวว่าจะเหม็นนักหนา เธอเช็ดคลึงเนินน้อยๆอย่างบรรจง ขึ้นลงช้าๆ แต่แทนที่เธอจะรีบเช็ดให้เสร็จ เธอกลับถูไถสิ่งที่เธอใช้บ่งบอกความเป็นหญิงต่อไปราวกับว่ามีใครเอาปากกาเมจิกไปเขียนไว้ตรงส่วนนั้นของเธอ และเธอกำลังจะลบมันออกไป ลุงณรงค์..จ้องมองสาวสวย..ตัวน้อยอย่างสนใจ สุชาดา.เมื่อถู รูหี..ของตัวด้วยผ้าขนหนูตัวโปรดได้ซักพัก เธอก็ทิ้งมันไป เธอนั่งบนโถส้วมแล้วเริ่มเผยความลับที่แม้แต่แม่ของเธอก็ไม่ยังรู้ สุชาดา.เริ่มถูไถ รูหี..ของตนด้วยมือข้างซ้าย ส่วนข้างขวาเธอใช้มันกำก้อนเนื้อที่อยู่ตรงหน้าหัวใจของเธอ ลุงณรงค์..แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง สาวสวย..วัย 12 ที่เขาเพิ่งช่างได้เพียงอาทิตย์เดียวจะแก่แดดขนาดนี้ ซักพัก สุชาดา.ก็เริ่มคราง จากนั้นนิ้วซ้ายที่เธอเคยใช้ถูไถร่องรักของเธอก็ค่อยจมหายลงไปในร่องนั้นทีละน้อยๆ ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นและแรงขึ้นเป็นลำดับ แต่ดูเหมือนยังไม่ถูกใจเธอ นิ้วชี้ของ สุชาดา.ก็ตามเข้าไปสมทบกับนิ้วกลาง เธอกัดริมฝีปากเบาๆแสดงถึงอาการพึงพอใจอย่างมาก จนกระทั่งเธอเริ่มเปลี่ยนจังหวะเข้าออกของนิ้วให้ถี่ขึ้น อวัยวะส่วนอื่นๆของเธอเกร็งตัวบ่งบอกลุงณรงค์..ว่าสาวสวย..ของเขาเข้าใกล้สวรรค์ของเธอแล้ว ลุงณรงค์..รีบซอยบั้นควยของตนกะว่าจะตามสาวสวย..จอมซนให้ทัน แต่ก็ดูเหมือนสายไปเสียแล้ว จากจังหวะการซอยที่รุนแรงจนถึงขีดสุดบัดนี้นิ้วทั้ง2ของเธอชุ่มไปด้วยน้ำสวรรค์ที่เธอล้วงออกมาด้วยมือของเธอเอง สุชาดา.นั่งเหนื่อยหอบแต่ใบหน้ายิ้มแย้มราวกับผ่านช่วงเวลาที่วิเศษสุดในชีวิตของเธอ เธอนั่งพักอยู่ซักครู่หนึ่งแล้วก็หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดน้ำเงี่ยน..ที่เธอทำหกไปทั่วฝานั่งชักโครก จนแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครรู้สิ่งที่เธอทำแน่นอนแล้ว จึงเอาผ้าเช็ดตัวห่อร่างกายอันเปลือยเปล่าออกจากห้องน้ำไป...

สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาหัวใจของลุงณรงค์..หวั่นไหว ลุงณรงค์..ไม่เคยนึกมาก่อนว่าเด็กประถมจะมีอารมณ์ทางเพศเหมือนกัน ลุงณรงค์..นึกถึงภาพตนเองได้ร่วมรักกับทำงานของตนขณะดู สุชาดา.เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนสีชมพู เข้ากับกางเกงในสีชมพูอ่อนๆที่อยู่ภายใน มันจะมีความสุขเพียงไรกันนะ "เด็กสมัยนี้นี่ใจแตกกันจริงๆ ถ้ามีโอกาสล่ะก็... จะจับทำโทษซะให้เข็ดเชียว" ว่าแล้วน้ำสวรรค์รอบ2ของลุงณรงค์..ก็พุ่งออกมา เฉียด.เจี๊ยบ..สาวสวย..ไปเพียงไม่กี่เซนฯเท่านั้น ลุงณรงค์..ไม่เคยรู้สึกกับเด็กทำงานแบบมีอารมณ์เช่นนี้มาก่อน ว่าแล้วก็นึกเสียดายที่ก่อนหน้านี้น่าจะหาโอกาสแทะเล็มเด็กซักคน 2 คน ลุงณรงค์..คิดขณะนอนบนเตียงของเขาอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วก็ฟุ๊บหลับไปพร้อมกับ.เจี๊ยบ..ตัวโปรดของเขา.....


Chapter II :"ตัวจริงของ สุชาดา."
ลุงณรงค์..ตื่นขึ้นมาเกือบ 7 โมงเช้า มองไปรอบๆก็เห็น.เจี๊ยบ..ตัวโปรดของเขาที่เขาได้รับมาจากเทวดาเจ่อๆอะไรซักอย่าง มันทำให้ลุงณรงค์..ลืมความเศร้าที่เมียของเขาต้องตายจากไปได้จริงๆ เพราะเมื่อคืนลุงณรงค์..ได้พบกับสวรรค์แห่งใหม่ที่เมียของเขามิอาจเทียบติด นั่นคือสาวสวย..ของเขานั่นเอง ความลับในห้องน้ำของ สุชาดา.สาวสวย..จอมซนของเขาทำเอาใจเต้นไม่หาย เขามอง.เจี๊ยบ..ตัวนั้นก็สังเกตเห็นว่า"ยัยวิตุ่น" (ที่เพื่อนๆของเธอเรียกัน) ขนาด 15 เซนฯบัดนี้เปลี่ยนจากชุดนอนเป็นชุดทำงานแล้ว ลุงณรงค์..มองนาฬิกาก็เพิ่งได้รู้ว่าตนเองนั้นตื่นสายแล้ว จึงรีบลุกไปอาบน้ำ กินข้าว แต่งตัวจากนั้นก็ดึงเส้นผมที่พันรอบ.เจี๊ยบ..สาวสวย..ออก .เจี๊ยบ..นั้นก็กลับเป็บ.เจี๊ยบ..สีขาวซีดเหมือนตอนแรกที่เทวดาเล่ยให้มา ลุงณรงค์..นำมันใส่กระเป๋าไปที่ทำงานด้วย...

วันนี้เป็นวันอังคาร ลุงณรงค์..ไปถึงที่ทำงานช้ากว่าเวลาปกติ แต่ก็ทันเวลาเปิดห้องงานไม้ที่เขาช่างและมีเวลาอีกพอสมควรในการเตรียมทำงานในคาบแรก ทำงานในเช้าวันนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นตามที่ลุงณรงค์..ตระเตรียมไว้...

จนกระทั่งช่างทำงานชั้น . ไป 2 ห้อง ลุงณรงค์..ก็มีเวลาพักไปจนถึงบ่ายโมงเพราะไม่มีช่าง เมื่อตรวจงานทำงานเสร็จลุงณรงค์..ชอบมองไปรอบๆห้องเพื่อผ่อนคลาย เพราะห้องงานไม้ที่ไม่มีเด็กทำงานเรียนมันช่างเงียบสงบเสียจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง ซักพักลุงณรงค์..ก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนอีกครั้ง เขานึกถึงเรือนร่างของ สุชาดา.ยามเปลือยเปล่าว่าจะงดงามเพียงใด จะเหมือนกับที่ตนเห็นเมื่อคืนหรือไม่ คิดแล้วลุงณรงค์..ก็หยิบ.เจี๊ยบ..ของเขาออกมา มัดเส้นผม สุชาดา.ที่ตนเก็บได้ วางไว้บนโต๊ะทำงานของเขาแล้วรออย่างใจเย็น... .เจี๊ยบ..ขาวซีดไร้วิญญาณก็กลับกลายเป็น สุชาดา.สาวสวย..ของเขาในขนาดความสูง 15 เซนฯ สุชาดา.ตอนนี้อยู่ในท่านั่ง ดูเหมือนจะเรียนใดหนึ่งอยู่ ลุงณรงค์..ได้แต่เดาว่า สุชาดา.กำลังทำอะไรอยู่บ้างเพราะนอกจากตัว.เจี๊ยบ..และเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แล้ว สิ่งอื่นรอบตัวของ สุชาดา.จะไม่สามารถสังเกตเห็นได้จาก.เจี๊ยบ..ตัวนี้ ลุงณรงค์..เฝ้ามองทุกอิริยาบถของ สุชาดา.อย่างสนใจ โดยไม่แคร์สายตาของสาวสวย..ที่เงยหน้าขึ้นมองเป็นระยะๆ เพราะเขารู้ดีว่าสาวสวย..จอมซนของเขาไม่มีทางรู้ว่าถูก ลุง..เฝ้าสังเกตพฤติกรรมอยู่ วันนี้ สุชาดา.รวบผมที่ยาวเกือบถึงกลางหลังของเธอเป็นมัดเดียวแล้วผูกด้วยโบว์สีขาว ทำให้ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าที่ลุงณรงค์..เห็นเมื่อวันก่อน นิสัยขี้เล่นและชอบชวนเพื่อนคุยที่ลุงณรงค์..เห็นบ่อยๆก็ไม่ปรากฏ "ท่าทางจะเจอ ลุง..ดุๆสินะวันนี้ หึๆๆ ซนไม่ออกเชียว" และแล้วเสียงออดก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าคาบเรียนที่ 3 ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ ลุง..ที่ช่าง สุชาดา.ก็ยังไม่ปล่อยจนเกือบ 5 นาทีให้หลัง สุชาดา.จึงได้เก็บสมุดหนังสือ "แม่ง!ช่างเกินเวลานี่หว่า" ลุงณรงค์..บ่นพึมพำแทนทำงาน... หลังจากเก็บของเข้ากระเป๋าเรียบร้อยแล้ว สุชาดา.ก็ลุกขึ้นยืน แล้วเดิน ดูจากทิศทางแล้วเหมือนกำลังจะออกนอกห้อง ลุงณรงค์..มองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็น สุชาดา.เดินออกมาจากห้องจริงๆ ห้องงานไม้นั้นอยู่ชั้นล่างสุดแต่ห้อง . ที่ สุชาดา.เรียนนั้นอยู่ชั้น3 ถึงกระนั้นก็ยังมองเห็นกันได้เพราะตัวตึกอยู่ใกล้กัน ลุงณรงค์..มองตัวจริงสลับกับ.เจี๊ยบ.. สุชาดา. ทั้ง 2 ทำอากัปกิริยาเหมือนกันทุกประการ ทำให้ลุงณรงค์..มั่นใจมากขึ้น ว่าสิ่งที่เขาได้มานั้นไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง จนกระทั่ง สุชาดา.เดินหายลับไป ลุงณรงค์..ก็หันมาสนใจ.เจี๊ยบ..ที่เดินอยู่กับที่บนโต๊ะของเขาแทน ไม่นาน.เจี๊ยบ.. สุชาดา.ก็เข้าไปในห้องซึ่งลุงณรงค์..มั่นใจว่าเป็นห้องน้ำชัวร์ เพราะสุดทางเดินที่ สุชาดา.เดินไปนั้นมีห้องน้ำอยู่ จิตใจของลุงณรงค์..เริ่มกระสับกระส่ายมากขึ้น เมื่อ.เจี๊ยบ..ตรงหน้าของเขาล้วงมือเข้าไปดึงกางเกงในสีชมพูลงมากองที่หัวเข่า แล้วเริ่มนั่งฉี่ลงบนส้วมแบบโถ ลุงณรงค์..ก้มลงมองด้านข้างของ.เจี๊ยบ.. ก็เห็นน้ำสีเหลืองอ่อนๆไหลผ่าน รูหี..ของสาวสวย..ออกมาแล้วหายไป "อ๋อ...พอฉี่ออกมานอกตัวก็จะหายไป...อืม ดี" ลุงณรงค์..นึกไปมองไป มือข้างหนึ่งก็ล้วงลงไปกำเจ้าโลกรูดขึ้นลงเบาๆ โดยไม่ลืมที่จะมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะๆเผื่อมีใครเดินผ่านไปมา ซึ่งนานๆจะมีซักคนหนึ่ง บัดนี้ สุชาดา.ฉี่เสร็จแล้วแต่เจ้าตัวยังคงนั่งอยู่เฉยๆ "คิดจะโดดเรียนรึไง ยัยวิตุ่น" นาฬิกาในห้องลุงณรงค์..บ่งบอกว่าเลยเวลาเรียนคาบ 4 มาเกือบสิบนาทีแล้ว ในที่สุด สุชาดา.ก็เริ่มเคลื่อนไหว แต่ดูไม่เหมือนกำลังจะกลับไปเรียนเลย สุชาดา.ลุกขึ้นยืน ดึงฝาปิดโถส้วมลงมาขณะที่อีกมือก็ถอดกางเกงในออกมาจากขาข้างซ้ายปล่อยให้กกน.ผ้าฝ้ายสีชมพูกองอยู่ที่ข้อเท้าขวา แล้วนั่งลงบนโถส้วมอีกครั้ง ลุงณรงค์..ตอนนี้รู้แล้วว่า สุชาดา.คิดจะทำอะไร อย่างไม่รีรอ ลุงณรงค์..ปลดซิบกางเกงตัวเองออก งัดท่อนควยออกมาปลดปล่อยให้เป็นอิสระ แล้วสาวควย..ที่ตนกำอยู่ไปพร้อมกับดูกิจกรรมของสาวสวย..แสนซนของเขา หลังจากนั่งบนโถ สุชาดา.ก็ฉายหนังซ้ำให้ลุงณรงค์..ดูอีกครั้ง สุชาดา.ใช้มือซ้ายรวบกระโปรงขึ้นมารวมกันที่เอว เผยให้เห็น รูหี..ที่ยังแฉะจากการปลดทุกข์ที่อัดอั้นมา 2 คาบ โดยที่ลุงณรงค์..ไม่ต้องก้มลงมองให้เมื่อยคอ หัวเข่าซ้ายและขวาที่เคยอยู่ใกล้ชิดกันบัดนี้ต่างฝ่ายต่างก็แยกไปคนละทาง มือขวาที่ยังว่างอยู่ก็เลื่อนลงมาบนโคกหี..จากนั้น สุชาดา.ก็เริ่มถู รูหี..ของตนอย่างไม่อายใคร สุชาดา.เล่นบทระเริงกามด้วยตนเองอย่างถึงพริกถึงขิง ทำเอามือที่กำลำควย..ของลุงณรงค์..ชักเข้าออกไม่เป็นจังหวะ คราวนี้ลุงณรงค์..เป็นฝ่ายชนะ เพราะเขาออกสตาร์ทไปก่อนแล้ว น้ำเงี่ยน..ของเขาพุ่งออกมาท่วมง่ามมือ บางส่วนหกลงบนเก้าอี้ด้วย แต่เขาไม่สนใจ ต้องการเพียงแค่ได้เห็นจุดสุดยอดของสาวสวย..สาวเท่านั้นเอง และแล้ว สุชาดา.ก็บรรลุความใคร่ของตน ต่อหน้า ลุง..ช่างงานไม้ของเธอเป็นหนที่ 2 ลุงณรงค์..มองสาวสวย..สาวเหนื่อยหอบอย่างมีความสุข พลางเช็ดคราบความสุขของตนไปด้วย ระหว่างนั้นลุงณรงค์..ก็นึกแผนการณ์เด็ดๆขึ้นมาได้ ลุงณรงค์..รีบเก็บทุกอย่างให้เข้าที่ รวมทั้ง.เจี๊ยบ..สาวสวย..สาวด้วย แล้วรีบเดินออกจากห้องทำงานของเขาทันที

สุชาดา.หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจของเธอแล้วก็เคลียร์ทุกอย่างให้เข้าที่ ล้างมือล้างหน้าล้างตา เธอมองหน้าตัวเองในกระจก ใบหน้าของเธอแดงเรื่อๆ เธอสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆเพื่อให้สภาพร่างกายปกติที่สุดก่อนจะเข้าห้องเรียน แต่พอออกมาจากห้องน้ำ สุชาดา.ก็พบกับลุงณรงค์..ที่ยืนรออยู่ "สวัสดีค่ะลุงณรงค์.." "อืม" ลุงณรงค์..ตอบรับสาวสวย.. "ทำอะไรมาวิตุ่น ทำไมไม่เข้าห้องเรียน.." "เข้าห้องน้ำซิคะลุงณรงค์.. ก็เห็นอยู่อ่ะ" สุชาดา.ตอบโดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าที่ลุงณรงค์..เห็นนั้นมากกว่าที่เธอคิดแค่ไหน "แล้วทำอะไรในห้องน้ำล่ะ" ลุงณรงค์..เริ่มถามเจาะประเด็น "ก็..ปัสสาวะสิคะ" สุชาดา.เริ่มลังเลที่จะตอบ พยามยามจะจบบทสนทนานี้แล้วเดินกลับเข้าห้อง แต่ลุงณรงค์..ขวางทางอยู่ "แล้วหลังจากนั้นล่ะ" "หลังจากนั้น..หลังจากนั้นหนูก็ล้างมือแล้วก็ออกมานี่ไงคะ ลุงณรงค์..นี่ถามอะไรแปลกๆ" สุชาดา.ตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่ในใจนั้นเริ่มหวั่นๆแล้ว ว่าอยู่ๆทำไมลุงณรงค์..ถึงถาม "หนูไปนะคะ เดี๋ยวเข้าห้องเรียนไม่ทัน" สุชาดา.เดินผ่านลุงณรงค์..ไปไม่ถึงก้าวก็ถูกลุงณรงค์..คว้าข้อมือขวาที่เธอเพิ่งใช้ระบายอารมณ์ไปหมาดๆ "เดี๋ยวก่อน" ลุงณรงค์..มองหน้า สุชาดา.แล้วยกมือ สุชาดา.ขึ้นดม "นี่กลิ่นอะไร" ลุงณรงค์..พูดหลังจากดมนิ้วกลางของสาวสวย..จนชื่นใจแล้ว สุชาดา.ตกใจสุดขีด เป็นที่รู้กันว่ากลิ่นที่ลุงณรงค์..พูดถึงคือกลิ่นอะไร สุชาดา.ไม่นึกว่าลุงณรงค์..จะทำแบบนี้แต่ก็ชักมือหลบไม่ทัน -ตายแล้ว!ทำไงดีล่ะ ลุงณรงค์..รู้เรื่องซะแล้ว- สุชาดา.คิด สายตาเธอส่ายไปส่ายมาอย่างผู้ต้องหาที่ถูกจับไต่สวน "เธอโดดเรียนออกมาทำเรื่องแบบนี้ในที่ทำงานเชียวหรือ" ลุงณรงค์..กดดัน สุชาดา.ด้วยคำถามนี้อีกครั้ง จน สุชาดา.ได้แต่ยืนเงียบๆไม่กล้าตอบอะไร "มาคุยกับ ลุง..ที่ห้อง ลุง..หน่อยสิ" สุชาดา.เงยหน้ามองลุงณรงค์.. สีหน้าเอาจริงของลุงณรงค์..ทำเอาเธอกลัวจับใจ เธอเดินตามลุงณรงค์..ไปโดยไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง...

ที่ห้องงานไม้ของลุงณรงค์.. ลุงณรงค์..จัดเก้าอี้ให้ สุชาดา.นั่ง ซึ่งห่างไกลจากสายตาผู้คนภายนอกมากที่สุด สุชาดา.นั่งลงอย่างสงบก้มหน้าก้มตา มือทั้งสองกุมอยู่ที่ตัก ลุงณรงค์..เลื่อนเก้าอี้อีกตัวมานั่งอยู่ตรงหน้า สุชาดา. "บอก ลุง..ซิว่าเธอไปทำอะไรมา" ลุงณรงค์..เริ่มซักไซ้ต่อ เมื่อเห็น สุชาดา.เงียบเฉย ลุงณรงค์..ก็ถามย้ำอีกที " ลุง..ถามไม่ได้ยินหรือครับ ถ้าวิไม่ตอบ ลุง..จะบอกเรื่องนี้ให้ ลุง..อุษณีษ์รู้นะ" ลุง..อุษณีษ์เป็น ลุง..ช่างสังคม เป็นคนเจ้าระเบียบ ทำงานทุกคนรู้ดีว่าเธอ"โหด"เพียงใด หลังจากตัดสินใจครู่หนึ่ง สุชาดา.ก็เริ่มพูด "ลุงณรงค์..ก็รู้อยู่แล้วนี่คะ จะถามหนูอีกทำไมอ่ะ" เธอพูดทั้งๆที่ยังก้มหน้าอยู่ จริงอย่างที่เธอว่า ลุงณรงค์..รู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วแต่เขาต้องการที่จะทำให้เธอได้อาย เขารู้สึกสนุกที่เห็นเด็กๆอาย โดยเฉพาะเรื่องเพศ "เอาเถอะ ว่าแต่ ลุง..จะทำยังไงกับเธอดีนะ โดดเรียนออกมาทำเรื่องแบบนี้เนี่ยะ" สุชาดา.เงยหน้ามองลุงณรงค์..อีกครั้ง เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังไม่เปลี่ยนเธอก็ก้มหน้าลงไปอีก "ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ แล้วหนูจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว" เสียง สุชาดา.สั่นเครือ " ลุง..จะรู้ได้ไงว่าเธอจะรักษาสัญญา ไม่ทำอย่างนี้อีกฮึ..." เกิดความเงียบขึ้นอีกชั่วขณะหนึ่ง "เอางี้... ลุง..จะทดสอบเธอ ถ้าวเธอผ่านก็กลับห้องเรียนไปได้ ลุง..จะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก" สุชาดา.เงยหน้าขึ้น สีหน้าบ่งบอกถึงความหวัง "แต่ถ้าไม่ผ่าน... ลุง..คงจะต้องบอกเรื่องนี้ให้ ลุง..อุษณีษ์จัดการต่อล่ะนะ" สุชาดา.เปลี่ยนสีหน้าแสดงความกังวลอีกครั้ง -ทดสอบ...แล้วจะทดสอบแบบไหนล่ะเนี่ยะ- สุชาดา.คิดในใจ "ว่าไง...ตกลงมั๊ย สุชาดา." ลุงณรงค์..ย้ำจน สุชาดา.ไม่มีเวลาได้คิดมาก "เอ่อ..ค่ะๆ ทดสอบก็ได้" สุชาดา.ตกปากรับคำ "ดี.. งั้นนั่งรอ ลุง..เดี๋ยว" ลุงณรงค์..เปิดล็อคเกอร์คว้าเชือกยาวประมาณ 4-5 เมตรออกมา สีหน้าของเขายิ้มอย่างมีเลศนัย ลุงณรงค์..คิดแผนการณ์ต่างๆนานาที่จะเผด็จศึกสาวสวย..จอมซนคนนี้ แต่ไม่มีแผนไหนเหมาะเท่าแผนนี้อีกแล้ว ลุงณรงค์..อ้อมไปด้านหลังของ สุชาดา. จับแขนทั้งสองข้างของเธอแล้วเริ่มลงมือมันแขนนั้นในลักษณะไขว้หลังติดกับเก้าอี้ "ลุงณรงค์.....ทำอะไรคะ" สุชาดา.ตกใจ พยายามจะดึงมือของตนให้เป็นอิสระ แต่ไม่เป็นผล ลุงณรงค์..จับแขนทั้ง2ข้างของเธอไว้อย่างแน่นหนา แรงของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมิอาจต้านทานแรงผู้ใหญ่ได้อยู่แล้ว สุชาดา.เริ่มกลัวในสิ่งที่ลุงณรงค์..กำลังทำอยู่ แต่ก็ไม่กล้าร้องให้คนช่วยเพราะลุงณรงค์..กำความลับของเธออยู่ เมื่อมัดแขนทั้งสองข้างไว้กับเก้าอี้เสร็จแล้ว ลุงณรงค์..ลากเชือกที่เหลือมายืนอยู่หน้า สุชาดา. สาวสวย..ของเขายังคงดิ้นรนให้ตนหลุดจากพันธนาการแต่ก็ไม่เป็นผล ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วเริ่มลงมือต่อกับขาข้างซ้ายของเธอ "ลุงณรงค์..จะทำอะไรหนูอ่ะ" เสียง สุชาดา.แสดงความกังวลใจยิ่งขึ้นเมื่อรู้ว่าขณะนี้ตนไม่สามารถขยับไปไหนได้อย่างอิสระแล้ว " ลุง..กำลังจะทดสอบวิไง" ลุงณรงค์..ตอบพลางมัดขาข้างซ้ายเข้ากับขาเก้าอี้ "แล้วทำไมต้องมัดหนูด้วยล่ะคะ" ลุงณรงค์..ไม่ตอบอะไรจนกระทั่งมัดขาขวากับเก้าอี้เสร็จเป็นที่เรียบร้อย ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างมีเลศนัยอีกครั้งเมื่อได้คิดถึงสิ่งที่จะทำกับสาวสวยที่อยู่ตรงหน้าต่อไป ลุงณรงค์..เดินอ้อมไปข้างหลัง สุชาดา.อีกครั้งทำให้เธอกลัวยิ่งขึ้น เพราะไม่รู้ว่า ลุง..ของเธอคิดจะทำอะไร ในที่สุดก็มีเสียงตอบ " ลุง..จะทดสอบวิ ว่าวิจะรักษาสัญญา ลุง.. ไม่ทำเรื่องแบบนั้นอีกในที่ทำงาน" ลุงณรงค์..อธิบาย "ยังไงล่ะคะ" สุชาดา.ยังไม่เข้าใจอยู่ดี "ถ้า สุชาดา.นั่งอยู่เฉยๆได้ตลอด 10 นาทีต่อไปนี้ โดยไม่แสดงอาการว่าวิเกิดอารมณ์ทางเพศ ลุง..จะปล่อยวิไป ไม่บอกเรื่องนี้กับใครด้วย" ลุงณรงค์..ยื่นเงื่อนไข -นั่งเฉยๆ 10 นาทีเหรอ... สบายอยู่แล้ว- สุชาดา.คิดในใจ "ตกลงไหมวิ" "ตกลงค่ะ" สุชาดา.รับข้อตกลง "หึๆๆ ดี งั้น ลุง..ตั้งเวลาไว้ที่...10โมง50นาที" สุชาดา.เหลือบดูนาฬิกาในห้องงานไม้ มันบอกเวลา 10:40 นี่เธอโดดเรียนออกมาครึ่งชั่วโมงแล้วหรือนี่ สุชาดา.คิดในใจ ขณะที่เธอกำลังนั่งอยู่เพลินๆเพื่อรอเวลาให้หมดไป สุชาดา.ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อลุงณรงค์..โอบเอวของเธอด้วยแขนทั้ง2ข้างของเขา มันทำให้เธอรู้สึกเสียวแว๊บขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง แล้วเธอก็ระลึกได้ถึงความหมายที่แท้จริงของ10นาทีต่อจากนั้น "ลุงณรงค์..ขา..หนูไม่อยากทดสอบแล้ว ปล่อยหนูเถอะนะคะ" สุชาดา.ขอร้องอย่างสุดชีวิต "ถ้างั้น ลุง..จะเอาเรื่องที่วิทำในห้องน้ำไปบอก ลุง..อุษณีย์นะ" ลุงณรงค์..เตือนสติสาวสวย..พลางเอาแขนที่กอดรัด สุชาดา.ไว้นั้นเสียดสีกับรอบเอวของเธอช้าๆ สุชาดา.เถียงไม่ออก ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบทุกรูปแบบจึงจำใจต้องยอบรับการทดสอบ 10 นาทีที่ดูยาวนานเหลือเกินสำหรับเธอต่อไป "อืม... ลุง..ว่า ลุง..เพิ่มกฏใหม่เข้าไปอีกดีกว่า" สุชาดา.คิดในใจ -ยังมีอะไรให้หนูเสียเปรียบมากขึ้นอีกเหรอเนี่ยะ- "ถ้า สุชาดา.ส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว ถือว่าหนูผิดคำสัญญาต่อ ลุง..ด้วยนะ" ข้อตกลงนี้ออกจะเกินไปซักหน่อย แต่เธอก็ไม่กล้าขัดขืนอะไร และเมื่อเห็นดังนั้น ลุงณรงค์..ก็ไม่ปล่อยให้ 10 นาทีทองในชีวิตหลุดลอยไปเปล่าๆ มือขวาของเขาเริ่มมุดเข้าไปในเสื้อของสาวสวย.. ใจของ สุชาดา.เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าลุงณรงค์..คิดจะทำอะไรกับเธอ ใจหนึ่งก็อยากให้บททดสอบนี้จบลงเร็วๆ แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกประหลาดที่ถูกกระทำเช่นนี้ มือของลุงณรงค์..ที่มุดเข้าไปสัมผัสหน้าท้องน้อยๆอันอ่อนนุ่มของสาวสวย.. ทำเอาความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขามลายไปสิ้น ลุงณรงค์..เลื่อนมืออีกข้างเข้าไปสมทบจากนั้นค่อยๆเลื่อนมือขึ้น ชายเสื้อของสาวสวย..ก็ลอยสูงขึ้นตามมา จนแม้ว่าลุงณรงค์..จะนั่งอยู่ด้านหลังของ สุชาดา. เขาก็มองเห็นหน้าท้องขาวๆของสาวสวย..ได้อย่างชัดเจน แต่มือของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันขึ้นไปจนถึงใต้หน้าอกเธอจากนั้นลุงณรงค์..ก็เลื่อนมือขึ้นลงบริเวณนั้นอย่างช้าๆ แค่ได้คิดว่า ลุง..ของเธอจะจับนมเธอแค่นี้ก็ทำให้ใจ สุชาดา.เต้นผิดจังหวะแล้ว ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้นลุงณรงค์..ก็เลิกทั้งเสื้อทำงานและเสื้อชั้นในของเธอขึ้นเหนือหน้าอกของเธอ สุชาดา.อายสุดชีวิต แต่ก็ไม่พูดอะไร พยายามเบือนหน้าหนีความจริงที่เกิดขึ้น หน้าอกเล็กๆที่กำลังแตกหน่อชูเด่นขึ้นมาเหนือร่างกายน้อยๆของเธอ ลุงณรงค์..มองมันอย่างเอ็นดู เขาเคยเห็นจาก.เจี๊ยบ..มาแล้วแต่คราวนี้เป็นของจริง รูปร่างและสีสันของมันชวนให้สัมผัสเป็นอย่างยิ่ง ไม่รอช้าลุงณรงค์..คว้าทั้ง 2 เต้านั้นนวดเฟ้นเบาๆ จนเจ้าของเต้านั้นได้แต่หลับตาสะกดอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ "หน้าอกวินี่นิ่มดีจังเลย ลุง..ช๊อบชอบ" ลุงณรงค์..แซวสาวสวย.. สุชาดา.ตอบรับด้วยสีหน้าที่แดงเรื่อ "หืม...หัวใจเต้นแรงอย่างนี้แสดงว่ามีอารมณ์หรือเปล่านะ" ลุงณรงค์..รู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติของเธอแต่ก็ยังไม่สรุปว่าเธอแพ้ เมื่อแหย่เล่นกับทรวงอกของสาวสวย..จนหนำใจแล้ว ลุงณรงค์..ก็เริ่มลดมือต่ำลงไปจับที่สะโพกของสาวสวย.. จากนั้นค่อยๆดึงกระโปรงให้เลื่อนสูงขึ้น น่องขาขาวๆของสาวสวย..ก็โผล่ออกมาอวดให้ ลุง..ของเธอได้เห็น ลุงณรงค์..ลูบโคนขาของสาวสวย..ขึ้นลงหลายครั้ง สัมผัสนั้นทำเอาสาวสวย..ตัวน้อยของเขาขนลุกซู่ไปด้วยความเงี่ยนซ่าน สุชาดา.เหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง มันเหลือเวลาอีกตั้ง 6 นาที ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานเสียจริง และแล้วจู่ๆเธอก็ถอนหายใจดังเฮือกเมื่อมือของลุงณรงค์..รุกล้ำเข้าไปในเขตสงวนที่สุดในร่างกายเธอ มือซ้ายของลุงณรงค์..ตอนนี้มุดเข้าไปในกางเกงในของเธอ นิ้วของลุงณรงค์..เริ่มหยอกล้อติ่งเสียวของเธอ ทำเอา สุชาดา.ต้องแอ่นตัวไม่ยอมให้ถูกสัมผัสแต่โดยดี แต่ไม่มีประโยชน์ เพราะเธอถูกมัดอย่างแน่นหนาด้วยเชือกที่ลุงณรงค์..มัดเองกับมือ สุชาดา.ได้แต่ทำใจสงบ ห้ามใจไม่ให้มีอารมณ์ร่วมไปกับนิ้วที่กำลังถูไถ รูหี..ของเธออย่างสนุกสนาน มือของ สุชาดา.กำแน่น เท้าของเธอเหยียดตึง ลมหายใจของเธอแรงขึ้นเป็นลำดับ การถูก ลุง..ของตนเองสัมผัสของสงวนอย่างนี้ทำให้ สุชาดา.รู้สึกเสียวซ่านกว่าการสัมผัสด้วยตัวเองหลายร้อยเท่า เธอนึกถึงเวลาที่เธอช่วยตัวเองแต่ละครั้ง คราวนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจนเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ น้ำเงี่ยน..บางส่วนที่ยังค้างอยู่กลับเพิ่มปริมาณขึ้นมาอีก จนสุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ต่อความอยากในตัวเธอ "ลุงณรงค์..ขาาา" เสียง สุชาดา.เรียกชื่อ ลุง..ของเธออย่างออดอ้อน ทำเอาลุงณรงค์..วูบวาบไปทั้งตัว แต่กระนั้นก็ยังตอบรับคำเรียกขานของสาวสวย.. "ว่าไง" พลางถูไถ รูหี..ของเธอที่บัดนี้ท่วมไปด้วยน้ำรักอย่างไม่กลัวถลอกปอกเปิก สุชาดา.รวบรวมความกล้า สูดหายใจลึกๆครั้งนึงแล้วพูดต่อ "ลุงณรงค์..... แหย่นิ้วเข้าไปอีกหน่อยนะคะ หนูอยากจะแย่อยู่แล้ววว" ลุงณรงค์..แทบไม่เชื่อหูตัวเอง สุชาดา.สาวสวย..ของเขาสารภาพความอยากให้เขาฟัง ลุงณรงค์..รู้สึกถึงณรงค์..ชนะของตน อยากจะทำให้ความต้องการของสาวสวย..สุดที่รักเป็นจริง แต่กระนั้นก็ยังไว้ฟอร์ม ลุง.. " สุชาดา. ลุง..ไม่นึกเลยนะ ว่าเธอจะกล้าพูดเช่นนี้" พูดไปพลางขยี้ติ่งแตดไปพลาง สุชาดา.ได้แต่ร้องซื๊ด เมื่อนิ้วที่กำลังหยอกล้อติ่งเสียวของเธอเริ่มล่วงล้ำเข้าไปสู่รูสวรรค์ตามความปรารถนาของเธอ "อย่างนี้ใช่ไหมวิ" ลุงณรงค์..แกล้งแหย่แค่ข้อนิ้วเดียวเข้าออกเบาๆ "อือออ... ลึกกว่านี้อีกค่ะ" น้ำเสียงที่ สุชาดา.ตอบอย่างไม่มียางอาย กลับทำให้ลุงณรงค์..รู้สึกเอ็นดูเธอเป็นอย่างยิ่ง เขาก้มลงเอาหน้าซุกไซร้ซอกคอสาวสวย..สุดพิศวาสของเขาพร้อมกับทำคำของของเธอให้เป็นจริง ลุงณรงค์..สอดนิ้วกลางเข้าไปจนมิด แล้วคว้านสำรวจโครงสร้างภายในของเธอ สุชาดา.สะดุ้งโหยง เพราะนิ้วของลุงณรงค์..ทั้งใหญ่ทั้งยาวกว่าของเธอนัก มันเข้าไปได้ลึกกว่าและเสียวกว่าที่เธอทำเองเป็นไหนๆ เสียง สุชาดา.หายใจหอบแฮกอย่างทุรนทุราย ปากประตูสวรรค์ที่ตอดสิ่งแปลกปลอมที่ล่วงล้ำเข้ามาไม่หยุด บ่งบอก ลุง..ของเธอว่าเธอกำลังจะไปทัวร์สวรรค์แล้ว ลุงณรงค์..เมื่อเห็นสาวสวย..เป็นเช่นนี้ก็ระดมกำลังของตนสร้างความเงี่ยนสุดให้สาวสวย..ของเขาประทับใจไม่รู้ลืม ปากก็ไซร้ไปตามซอกคอสลับกับหอมแก้มซ้ายทีขวาทีสูดดมความหอมแห่งวัยสาวของเธอ มือขวากำหน้าอกสาวสวย..นวดแฟ้นไปมาพร้อมๆกับเขี่ยหัวนมสีชมพูอ่อนๆเบาๆ ส่วนมือช้ายที่ซุกอยู่ในร่มผ้า สุชาดา.ก็ทำหน้าที่บำบัดความใคร่ จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายก่อนสำเร็จความปรารถนาของเธอ สุชาดา.ก็ส่งสัญญานให้ ลุง..ของเธอรู้ "อ้า..อ้า..อ้า... โอ้ววววว..." สิ้นเสียงสัญญานนั้น น้ำสวรรค์ของเธอก็พรั่งพรูออกมาจากรูเสียว บางส่วนไหลออกมาเปรอะเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่ แต่ส่วนใหญ่จะหกเลอะกางเกงในสีชมพูของเธอจนเปียกชุ่มไปหมด ลุงณรงค์..ยังคงสาวเข้าออกจนกระทั่ง หี..ของสาวสวย..เลิกตอดนิ้วของเขา ลุงณรงค์..ยังไม่ถอนนิ้วของเขาออกจากช่องเพศของสาวสวย.. ภายในนั้นมันนิ่มพอๆกับของเมียของเขา แต่ให้ความรู้สึกที่ดีกว่าเป็นร้อยเท่า สุชาดา.ตอนนี้นอกจากเสียงเหนื่อยหอบแล้ว เธอก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆโต้ตอบ ลุง..ของเธอ ลุงณรงค์..ถอนนิ้วของตนออกมาแกล้งยกขึ้นมาดูต่อหน้าสาวสวย.. คราบความใคร่ของเธอติดนิ้วของลุงณรงค์..เต็มไปหมด สุชาดา.หน้าแดงด้วยความอายที่กลับเข้ามาหลังจากสำเร็จความใคร่ของเธอ ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อตนเองมีส่วนช่วยให้สาวสวย..ของเขามีความสุขเช่นนี้ แต่เมื่อสติของ สุชาดา.กลับคืนมา เธอก็เริ่มร้องไห้ ลุงณรงค์..เห็นท่าไม่ดีรีบปลดเชือกที่พันธนาการเธอไว้ แล้วหันมาคุยตรงหน้า สุชาดา. "เป็นอะไรไป สุชาดา. ร้องไห้ทำไม" ลุงณรงค์..กุมมือ สุชาดา.ไว้แน่น เมื่อเห็นว่าเธอยังคงสะอึกสะอื้นอยู่ แต่จริงๆแล้วเพื่อป้องกันไม่ให้ สุชาดา.ดึงเสื้อที่โชว์เนินอกน้อยของเธอลง สุชาดา.ก็ไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวเลย มือของเธอสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว แต่ลุงณรงค์..ก็รับรู้ได้เพียงแต่ว่ามือของสาวสวย..นุ่มมาก "ลุงณรงค์..... อย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เลยได้ไหมคะ" สุชาดา.ขอร้องลุงณรงค์.. เธอยังกังวลเรื่องที่จะถูกฟ้องอยู่ เธอไม่เห็นหนทางรอดอื่นใดอีกแล้ว เมื่อลุงณรงค์..เห็นดังนั้นเขาก็ดึงสาวสวย..ตัวน้อยเข้ามาโอบกอดอย่างแนบแน่น อารมณ์เศร้าของ สุชาดา.ทำให้เธอต้องกอดสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเพื่อคลายความเศร้า "ไม่เป็นไรนะ สุชาดา.... ลุง..ไม่บอกใครก็ได้" เสียงลุงณรงค์..ปลอบประโลมเธอทำเอาหัวใจของโลดเต้นอย่างมีความหวัง "จริงๆนะคะลุงณรงค์.." สุชาดา.ถามย้ำความแน่ใจอีกครั้ง "จริงสิ...วิ หยุดร้องไห้ได้แล้ว" สุชาดา.ลุกขึ้นเช็ดคราบน้ำตาทันทีที่ลุงณรงค์..บอกเธอ "ต้องอย่างนี้สิคนเก่งของ ลุง.." สุชาดา.ยิ้มตอบลุงณรงค์..ทั้งๆที่ยังตาแดงอยู่ "ขอบคุณนะคะลุงณรงค์.. หนูจะไม่ทำอย่างนี้ในที่ทำงานอีกแล้ว หนูสัญญาค่ะ" สุชาดา.ตอบพลางยกมือไหว้ ลุง..ของเธอ "อืม... จริงๆแล้ววิไม่ต้องเลิกก็ได้นะ" ลุงณรงค์..ขัด สุชาดา.เงยหน้าขึ้นมองลุงณรงค์..อย่างสงสัย "เวลาที่วิถึงจุดสุดยอดเมื่อกี้เนี่ยะ ...น่ารักดีนะ ลุง..ชอบ" สุชาดา.อายจนหน้าแดงเมื่อได้ยินสิ่งที่ ลุง..ของเธอสารภาพ "ถ้าอยากทำอีกล่ะก็...มาทำที่นี่สิ เดี๋ยว ลุง..จะช่วยแบบเมื่อกี้อีก ดีมะ" ลุงณรงค์..เสนอทางเลือกให้ สุชาดา.ซึ่งตอนนี้รู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด เพราะนอกจากจะไม่ถูกฟ้องเรื่องที่เธอทำแล้ว เธอยังมีลุงณรงค์..ผู้ซึ่งเพิ่งส่งเธอไปสวรรค์อยู่หยกๆคอยเป็นผู้ช่วยเธออีก "ว่าไง...โอเคมั๊ย" ลุงณรงค์..ถามด้วยจิตใจร้อนรน สุชาดา.ยิ้มกลับแทนคำตอบพลางถอนตัวออกจากอ้อมกอดลุงณรงค์.. ก่อนที่จะหัวเราะแหะๆแล้ว วิ่งกลับเข้าห้องเรียนของเธอไป วันนี้ช่างเป็นวันที่เขามีความสุขมากจริงๆ ลุงณรงค์..คิด สุชาดา.เองก็เช่นกันระหว่างทางที่วิ่งกลับเข้าห้อง เธอได้แต่คิดถึงสิ่งที่ลุงณรงค์..กับเธอทำร่วมกัน เธอไม่เคยรู้สึกสุดยอดได้ถึงขนาดนี้มาก่อน ได้แต่หวังว่าจะมีโอกาสให้ลุงณรงค์..ช่วยเธออีกครั้ง...

Chapter III :"รสรักทำงาน"
ลุงณรงค์.. ลุง..ช่างงานไม้ในที่ทำงานประถมแห่งหนึ่งกำลังตรวจงานของเด็กทำงานซึ่งนำมาส่งก่อนจะจบคาบเรียนสุดท้ายที่เขาช่างในวันนั้น แต่ในใจของเขายังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาโดยตลอด เขาเพิ่งได้สำเร็จความใคร่ให้กับ สุชาดา. สาวสวย..สาวคนโปรดของเขา และสิ่งที่ช่วยให้เขาทำเช่นนี้ได้ก็คือ.เจี๊ยบ..ผ้าขาวซีดตัวหนึ่งที่เขาได้รับมาจากชายซึ่งอ้างว่าเป็นเทวดา .เจี๊ยบ..ตัวนี้ช่วยให้เขาล่วงรู้ความลับของ สุชาดา. ความลับซึ่งไม่ควรมีใครได้รู้ และเมื่อลุงณรงค์..รู้ก็เท่ากับได้กำเธอเอาไว้ในมือแล้ว ลุงณรงค์..เคยคิดอยู่เสมอว่าเด็ก.คงไม่มีความรู้สึกทางเพศมากมายอะไร แต่หลังจากความจริงที่เขาพบจาก สุชาดา. ทำให้เขาต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ทุกสัมผัสแห่งความอยากของสาวสวย..ทำเอาจิตใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะทุกทีที่ระลึกถึง งานของเขาดำเนินไปอย่างล่าช้า

ขณะนั้นเองมีเงาของคนผ่านประตูเข้ามา ลุงณรงค์..เหลือบขึ้นไปมอง เขาแทบจะซ่อนอารมณ์ดีใจของเขาไว้ไม่มิด สุชาดา. สาวสวยที่เขาระลึกถึงอยู่ทั้งวันปรากฏอยู่ตรงหน้า "ว่าไงวิ มีธุระอะไรกับลุงณรงค์..รึเปล่า" ลุงณรงค์..พูดพลางรับไหว้สาวสวย.. ในใจของเขาคิดถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าตลอดเวลา สุชาดา.เองก็เช่นกันแต่เธอยังไม่กล้าเปิดเผยตัวเอง เธอหันซ้ายหันขวาก่อนจะเริ่มพูด "ห้องลุงณรงค์..สกปรกจัง ให้หนูช่วยกวาดนะคะ" แล้วเดินไปหยิบไม้กวาดที่มุมห้อง ลุงณรงค์..ยิ้มเล็กๆ เพราะห้องของเขาเพิ่งถูกทำงาน./1ที่เรียนคาบสุดท้ายกวาดเสร็จหยกๆ "ขอบใจมากนะวิ" ลุงณรงค์..พูดแล้วก็ลงมือตรวจงานต่อ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขาและสาวสวย..คนโปรด ท่าทีนี้ยิ่งสร้างความกระวนกระวายใจให้ สุชาดา.มากยิ่งขึ้น เธอกวาดพื้นไปมองลุงณรงค์..ไปโดยไม่สนว่าพื้นจะสะอาดขึ้นหรือไม่ ลุงณรงค์..รู้ดีว่าตอนนี้ สุชาดา.ติดใจฝีมือสำเร็จความใคร่ของเขาซะแล้วแต่ก็ยังระวังตัวรอโอกาสเหมาะๆก่อน "วันนี้วิตุ่นไม่รีบกลับบ้านเหรอ" ลุงณรงค์..เอ่ยถาม "ยังค่ะ...แม่หนูจะมารับตอน 5 โมงเย็น" ลุงณรงค์..มองนาฬิกา เขายังเหลือเวลาอยู่กับสาวสวย..เพียงลำพังอีกชั่วโมงกว่า ลุงณรงค์..ปล่อยให้ สุชาดา.กวาดพื้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งเขาตรวจงานทั้งหมดเสร็จสิ้น หลังจากมองออกไปนอกห้องเห็นว่าทำงานส่วนใหญ่กลับกันหมดแล้ว ลุงณรงค์..ก็เริ่มเก็บของเข้าที่ "ให้หนูช่วยนะคะ" สุชาดา.อาสา "เอาสิ" ลุงณรงค์..ยื่นกองหนังสือกองหนึ่งให้ "เอาไปไว้ตรงไหนคะ" "ที่ชั้นวางหนังสือตรงมุมห้องนั่นน่ะ ตาม ลุง..มาสิ" ลุงณรงค์..ยกกองหนังสืออีกกองเดินนำ สุชาดา.ไป หลังจากวางกองหนังสือของเขาบนชั้นแล้ว ลุงณรงค์..ก็ถอยออกมาให้ สุชาดา.พร้อมทั้งแอบสังเกตพฤติกรรมสาวสวย.. กลิ่นหอมที่พัดผ่านจมูกของเขาคงเป็นกลิ่นแป้งบนตัว สุชาดา.ไม่ผิดแน่ ในที่สุดเมื่อได้มุมอับลับตาคนดีขนาดนี้แล้ว ลุงณรงค์..ก็
ตรงเข้าไปหอมแก้มสาวสวย..โปรดของเขาอย่างไม่ทันให้เธอตั้งตัว ฝ่าย สุชาดา.กำลังคิดอะไรอยู่เพลินๆ พอถูกหอมแก้มก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านตัวเธอแปล๊บๆ "อุ๊ย!..ลุงณรงค์.." สุชาดา.ตกใจหันมามอง ลุง..ของเธออย่างเอาเรื่อง แต่ลุงณรงค์..กลับยิ้มตอบแล้วพูดกับเธอ " ลุง..ว่าแล้วว่าต้องเป็นกลิ่นแป้งของ สุชาดา.แน่เลย หอมดีนะ" สุชาดา.หน้าแดงเมื่อโดนลุงณรงค์..ชมเอาดื้อๆ ลุงณรงค์..ตั้งท่าจะหอมอีกรอบ สุชาดา.พยายามหลบแต่มือทั้งสองเกาะไหล่ลุงณรงค์..ไว้แน่น "ไม่เอาค่ะ ลุงณรงค์.. มันจักกะจี๋...ฮิๆๆ" สุชาดา.หัวเราะอย่างสนุกสนานเมื่อถูกลุงณรงค์..ไซร้ทั้งคอทั้งแก้มซ้ายขวาไปมา ลุงณรงค์..กดตัว สุชาดา.ลงกับพื้นห้องช้าๆ หลังของเธอพิงผนังห้อง ตู้เอกสารตู้ใหญ่บังสายตาคนภายนอกไม่ให้รู้สิ่งที่ทั้งสองกระทำร่วมกัน สุชาดา.เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตนเองถูกลุงณรงค์..คร่อมซะแล้ว ทั้งคู่จ้องตากันอยู่ครู่ใหญ่ ลุงณรงค์..รู้สึกได้ถึงโอกาสที่เขาใฝ่ฝันมานาน สาวสวย..คนโปรดให้ท่าซะขนาดนี้ถ้าไม่คิดจะทำอะไรเลยก็บ้าแล้ว "อืม...กกน.วิตุ่นแห้งรึยังน้า เมื่อเช้าแฉะเชียว" ลุงณรงค์..เริ่มเป็นฝ่ายถาม "แห้งแล้วค่ะ แต่ลุงณรงค์..กำลังจะทำให้มันเปียกอีกรอบแล้ว" สุชาดา.ตอบอย่างทะเล้น "ขอ ลุง..ดูหน่อยสิ" ลุงณรงค์..ไม่ถามเปล่าๆ มือของเขาซุกเข้าไปใต้กระโปรง สุชาดา.ปัดชายกระโปรงขึ้นมากองที่หน้าท้อง เผยให้เห็นกางเกงในผ้าฝ้ายสีชมพูไร้ลวดลาย น้ำเงี่ยน..แห้งไปแล้วก็จริงแต่กลิ่นยังคงอยู่ ลุงณรงค์..เตรียมถอดกางเกงในสาวสวย.. แต่เจ้าตัวนึกอายขึ้นมามือน้อยๆของเธอจับทั้งสองมือที่กำลังดึงขอบกางเกงในของเธอในเชิงของร้อง "ลุงณรงค์..ขา...หนูอายนะคะ" "ถ้าไม่ให้ ลุง..ดู อดขึ้นสวรรค์นะ"ลุงณรงค์..ขู่ คำขู่นี้ดูจะได้ผลกว่าขู่ว่าจะฟ้อง ลุง..อุษณีษ์ ลุง..สังคมจอมโหดซะอีก สุชาดา.ปล่อยให้ลุงณรงค์..ถอดลิงของเธออย่างว่าง่าย กางเกงในตัวน้อยบัดนี้อยู่ในกำมือลุงณรงค์..แล้ว "ถอดออกจะได้ไม่เปียกอีกไงวิ"
ลุงณรงค์..วางกกน.สาวสวย..ไว้ข้างๆแล้วหันมาสนใจกับหว่างขาซึ่งทันทีทีถูกถอด สุชาดา.ก็หุบขาปิดสนิทมิดชิด "ถ่างขาออกสิจ๊ะ..วิตุ่น" ลุงณรงค์..สั่งการ "ฮิๆๆ ไม่เอา" สุชาดา.ส่ายหัวเบียดขาต้านแรงดึงของลุงณรงค์..อย่างสนุกสนาน หลังจากแกล้งยื้ออยู่นานลุงณรงค์..ก็เอาจริง "พอแล้วยัยวิ" ลุงณรงค์..ทำเสียงจริงจัง "ง่ะ..." สุชาดา.ทำเสียงอ่อยขณะที่ถูกลุงณรงค์..จับถ่างขาออกกว้างจนร่องหลืบที่ซ่อนอยู่ต้องเผยออกอย่างช่วยไม่ได้ ลุงณรงค์..มองดูโหนกสวรรค์อย่างตื่นตาตื่นใจ ติ่งเสียวยื่นออกมาเล็กน้อยแคมในสีชมพูบานออกราวกับกลีบกุหลาบ ร่องรักแสดงให้เห็นการใช้งานบ่อยครั้งแต่ก็ทะนุถนอม ในสายตาของลุงณรงค์.. มันงดงามมาก มากกว่าของเมียของเขาเป็นไหนๆ สุชาดา.เมื่อเห็นลุงณรงค์..เอาแต่จ้องของสงวนของเธอ ก็แกล้งเอามือมาป้อง ลุงณรงค์..เห็นดังนั้นก็ก้มหน้าลงตรงหว่างขาสาวสวย..เป็นการตอบสนอง สุชาดา.ตกใจนึกว่าลุงณรงค์..จะกัดมือเธอเลยเผลอตัวชักมือหลบ เมื่อไม่มีอะไรมาปกปิดอีก ลุงณรงค์..ก็เอาหน้าซุกเข้าไปกลางหว่างขาน้อยๆ ปากประกบอม รูหี..ไว้จนมิด ลิ้นละเลงโลมเลีย รูหี..ขึ้นลงทำเอาอารมณ์ตกใจของ สุชาดา.กลายเป็นเสียวซ่านทันที รสชาติ รูหี..ที่ยังไม่ได้ล้างตั้งแต่ปฏิบัติกามกิจเมื่อเช้าช่างหอมหวานจับใจเขาจริงๆ สุชาดา.รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ความรู้สึกประหลาดของลิ้นลุงณรงค์..ที่ตวัดไปมารอบของลับของเธอต่างจากที่ใช้นิ้วนิดหน่อย มันเข้าไปไม่ลึกแต่สร้างความเงี่ยนซ่านไปทั่วตัวของเธอ สุชาดา.ชายตามองลุงณรงค์..เป็นระยะๆ ท่าทางของลุงณรงค์..ที่ไล้เลีย รูหี..ที่ยังไม่ได้ล้างของเธออย่างหื่นกระหายกลับทำให้เธอรู้สึกรักและชื่นชม ลุง..คนนี้ยิ่งขึ้น เธอกลั้นความเงี่ยนเอาไว้นานที่สุดในชีวิต หวังจะให้น้ำเงี่ยน..ไหลออกมาตอบแทน ลุง..ของเธอให้มากที่สุด แขนขาของ สุชาดา.เริ่มเกร็งจนในที่สุดสวรรค์ก็อยู่ตรงหน้าเธอ น้ำรักจำนวนมากไหลออกมาจาก รูหี..ของเธอราวกับเขื่อนแตก ลุงณรงค์..ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดไป เขาดูดเลียร่องรักของสาวสวย..อย่างคนอดอยาก จนน้ำที่ท่วมเนินน้อยๆของเธอเหลือเพียงน้ำลายของลุงณรงค์..เท่านั้น ลุงณรงค์..เงยหน้าขึ้นมองสาวสวย.. ยิ้มให้หนึ่งครั้งก่อนจะค่อยๆเลื่อนตัวขึ้นมาบรรจงจูบสาวสวย..รักอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่แลกลิ้นกันโดยลุงณรงค์..ทำเป็นตัวอย่าง ส่วน สุชาดา.ก็ทำตามได้อย่างคล่องแคล่ว จน สุชาดา.ถอนปากออก "แหวะ...เหม็นจะตายเลียเข้าไปได้ยังไงคะ ลุง.." สุชาดา.รู้สึกถึงรสน้ำรักของเธอที่ยังหลงเหลือในปากของลุงณรงค์.. "แหม...ของตัวเองแท้ๆยังจะบ่นอีก"ลุงณรงค์..พูด สุชาดา.ทำหน้าแหยๆ " ลุง..ว่ามันก็อร่อยดีออก" "แหวะ" สุชาดา.ยืนกรานไม่ยอมรับ "ไหน ขออีกซักรอบซิ" ลุงณรงค์..ทำท่าจะขอรอบสอง สุชาดา.รีบลุก"ฮิๆๆ ม่ายอาว" ลุงณรงค์..ดึงตัวสาวสวย..รักเข้ามากอดแล้วรัวหอมแก้มนิ่มๆของเธอ "ไม่ให้เหรอ นี่แน่ะๆๆ" หลังจากโดนไป สิบกว่าฟอด สุชาดา.ก็เลิกดิ้น เริ่มออกอาการเสียวอีกครั้ง เธอทรุดตัวลงตามแรงกดของลุงณรงค์..ที่โอบเธอไว้ข้างหลัง ลุงณรงค์..ใช้มือที่ไม่ได้โอบเอวสาวสวย..ปลดเข็มขัดของตัวเองออกงัดเอาสิ่งที่อัดอั้นภายในออกมา เขาโน้มตัว สุชาดา.ลงจัดท่าให้นั่งคุกเข่าแล้วก้มลงเอาหน้าอกแตะหัวเข่า เมื่อตลบกระโปรงของเธอขึ้นเหนือเอว บั้นท้ายของ สุชาดา.ก็ลอยเด่นขึ้นมาอวด ลุง..ของเธอ ลุงณรงค์..เอามือล้วงสำรวจ รูหี..ของเธออีกครั้ง สุชาดา.ปล่อยให้ลุงณรงค์..ชื่นชมของลับของเธออย่างว่าง่ายและแล้ว สุชาดา.ก็รู้สึกเหมือนนิ้วของลุงณรงค์..ใหญ่ขึ้นผิดปกติ มันไม่เหมือนการเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไป แต่ดูเหมือน... กว่าที่ สุชาดา.จะรู้ตัวก็สายเสียแล้ว ลุงณรงค์..ยัดท่อนควยที่อัดอั้นมานานเข้าไปในร่องสวรรค์ของสาวสวย..โปรดของเขาเข้าไปจนมิดหัวแล้ว "ลุงณรงค์..คะ..." ร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างดีทำให้แทนที่ สุชาดา.จะร้องด้วยความเจ็บปวด เธอกลับร้องครวญครางด้วยความเงี่ยนซ่าน "ลุงณรงค์..ทำอะไรหนูอ่ะ...อาา" สุชาดา.พูดทั้งๆที่รู้ว่าตนเองถูกเจาะไข่แดงเข้าซะแล้ว แน่นอนมันทั้งใหญ่ทั้งยาวว่านิ้วของเธอหรือของลุงณรงค์..เป็นไหนๆ หี..น้อยๆของเธอตอดรับ ควย..ตัวแรกที่ผ่านเข้ามาอย่างแนบแน่น "อืยยยย..." มันแน่นเสียจนทำเอาเธออึดอัดไปหมด แต่สำหรับลุงณรงค์.. มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษจนไม่อาจหาคำมาบรรยายได้ บัดนี้เขากำลังพรากความบริสุทธิ์ไปจากสาวสวยที่เรียกเขาว่าเป็น ลุง..ของเธอ ลุงณรงค์..ขับเคลื่อน ควย..ของเขาเข้าออกช้าๆ สุชาดา.ตะเกียกตะกายด้วยความเงี่ยนกระสัน " ลุง..ขา..." สุชาดา.ได้แต่ร้องเรียก ลุง..ของเธอ แต่ไม่รู้ว่าจะเรียกไปทำไม ลุงณรงค์..ตอบสนองด้วยการยื่นมือทั้งสองไปกุมหน้าใจของเธอเคล้นคลึงเบาๆ ความอบอุ่นจากมือของลุงณรงค์..ทำให้อาการตกใจของเธอทุเลาลงไม่นานนัก สุชาดา.ก็เริ่มชินกับความรู้สึกเมื่อถูก ควย..ยักษ์วิ่งเข้าออก หี..ของเธอ ลุงณรงค์..ซอยควย..ของเขาอย่างบรรจงด้วยไม่ต้องการให้สาวสวย..โปรดต้องเจ็บปวด เขารับรู้ถึงความเงี่ยนของสาวสวย..ดี เพราะกล้ามเนื้อเพศที่ไร้เรี่ยวแรงต่อสู้ของเธอกำลังต่อสู้บีบรัดควย..ของเขาอย่างสุดกำลัง สร้างความรู้สึกพิเศษที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน ความรู้สึกวิเศษนี้ไม่อาจเปรียบเทียบกับใครๆได้ แม้แต่เมียของเขาที่อยู่กินกันมา 3 ปี ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้ ความใคร่ที่เขาอัดอั้นมานานบัดนี้มันกำลังจะถูกปลดปล่อยแล้ว เขาเพิ่มความเร็วของการซอยขึ้นโดยไม่สนความเจ็บปวดของสาวสวย..แล้ว แต่นั่นไม่ได้ทำให้ สุชาดา.เจ็บปวดเลย ตรงกันข้ามเธอกลับรู้สึกเสียวกระสันมากขึ้นราวกับมีกระแสไฟฟ้าจำนวนมากไหลผ่านตัว และวิ่งไปทั่วทุกรูขุมขนในตัวของเธอ เมื่อถึงที่สุดแล้วลุงณรงค์..กอดร่างที่เกร็งไปทั้งตัวของ สุชาดา.อย่างแนบแน่นบรรจงอัดน้ำเงี่ยน..จำนวนมากเป็นรางวัลแก่สาวสวย..คนโปรดของเขา สุชาดา.สะดุ้งขึ้นมาทันทีที่รู้สึกเหมือนมีคนฉีดน้ำใส่ รูหี..ของเธอ แม้เธอจะไม่เคยเสียความบริสุทธิ์ให้ใครมาก่อน แต่ความรู้สึกนี้บ่งบอกให้เธอรู้ว่าบัดนี้เธอได้เสียสาวให้กับ ลุง..ของเธอเรียบร้อยแล้ว

หลังเสร็จกามกิจ ลุงณรงค์..ดึงสาวสวย..โปรดของเขาเข้าไปกอดจูบ " สุชาดา.ทำให้ ลุง..มีความสุขมากเลย...รู้รึเปล่า" ลุงณรงค์..สารภาพความรู้สึก สุชาดา.ได้แต่ยิ้มในอ้อมกอดของลุงณรงค์.. "พรุ่งนี้เช้ามาหา ลุง..อีกได้มั๊ย" ลุงณรงค์..ถาม "พรุ่งนี้เช้าเลยเหรอคะ" สุชาดา.เงยหน้ามองสีหน้าที่จริงจังของลุงณรงค์.. "...ก็ได้ค่ะ...แต่หนูไม่รู้นะว่าแม่จะมาส่งกี่โมง" "กี่โมงก็ได้... ลุง..จะรอ" สุชาดา.ยิ้มอย่างรู้ความคิดลุงณรงค์.. แล้วก็เดินจากห้องของลุงณรงค์..ไป...

Chapter IV :"ดาวเด่น 5/3"
วันนี้เป็นวันพุธ ลุงณรงค์.. ลุง..ประจำงานไม้คนใหม่ของที่ทำงานสหศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพ กำลังเตรียมอุปกรณ์ทำงานของเขาที่จะต้องช่างในช่วงเช้า วันนี้เขาดูรีบร้อนในการจัดอุปกรณ์กว่าที่เคย เหตุเพราะว่า เมื่อวานเขาได้นัดสาวสวย..คนโปรดให้มาเจอกันก่อนเข้าเรียน สาวสวย..คนที่เขาเป็นผู้พรากความบริสุทธิ์ไปจากเธอ สาวสวย..ผู้ซึ่งเขากำความลับเอาไว้ สาวสวย..ผู้ซึ่งทำให้เขารู้จักรสสวาทของวัยแรกรุ่นที่เขาไม่เคยถวิลหามาก่อน แต่บัดนี้แม้แต่เมียของเขาซึ่งเพิ่งตายจากเขาไปไม่ถึงเดือนเขาก็ลืมจนหมดสิ้น เฝ้ารอแต่ สุชาดา. สาวสวย..ของเขามาปรนเปรอความใคร่ที่เขาอัดอั้นมาทั้งคืน

หลังจากจัดอุปกรณ์เสร็จไม่นาน สิ่งที่เขาเฝ้ารอมาตั้งแต่เช้าก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า ด.ญ. สุชาดา. โผล่หน้าเข้ามามองลุงณรงค์..จากทางหน้าต่าง "ลุงณรงค์.....สวัสดีค่ะ" ยกมือไหว้พลางมองไปรอบๆ "ไม่มีใครอยู่หรอก วิตุ่น... ลุง..อยู่คนเดียว เข้ามาสิ" ลุงณรงค์..เชื้อเชิญสาวสวย..โปรดพร้อมถาม "กินข้าวมารึยังจ๊ะ สุชาดา." "กินแล้วค่ะ" สุชาดา.ตอบพลางเอามือจับพุงตัวเอง "ไหน...มานี่ซิ" ลุงณรงค์..ดึงตัว สุชาดา. มือที่หยาบกร้านทั้งสองของเขาโอบเอวของสาวสวยราวกับว่าเป็นของตัวเขาเอง "อืม...จริงด้วย พุงป่องเชียว" ลุงณรงค์..ลูบท้อง สุชาดา.ขึ้นลงช้าๆ จน สุชาดา.เริ่มรู้สึกว่ามือของลุงณรงค์..เลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ "ลุงณรงค์..ขา..." เสียง สุชาดา.ออดอ้อน "พุงหนูไม่ได้อยู่ตรงนั้นซะหน่อย" ดูเหมือนลุงณรงค์..จะไม่ได้ยิน หรือไม่ก็ทำเป็นไม่ได้ยิน มือของเขาเลื่อนลงมาจนอยู่ตรงกลางหว่างขาของสาวสวย.. "แล้วเจ้าตัวน้อยนี่ล่ะ เช้านี้กินอะไรรึยัง" ลุงณรงค์..ลูบเนินสงวนของสาวสวย..อย่างไม่เกรงใจเจ้าของ ทำให้ สุชาดา.นึกย้อนไปถึงกิจกรรมที่เธอกับลุงณรงค์..ทำร่วมกันเมื่อเย็นวาน สุชาดา.ถึงกับหน้าแดงเมื่อนึกถึงสิ่งที่ รูหี..ของเธอ "กิน" เข้าไปในตอนนั้น สติของ สุชาดา.กลับมาเมื่อลุงณรงค์..หอมแก้มซ้ายของเธอเข้าไปฟอดใหญ่ "อุ้ย! ลุงณรงค์.." สุชาดา.เอียงคอหลบด้วยความจั๊กกะจี้บวกกับความเงี่ยนซ่าน ทำเอาเธอเกือบลืมสิ่งที่เธอจะมาบอกกับลุงณรงค์.. "ลุงณรงค์..คะ...คือวันนี้แม่หนูเค้าจะมารับหนูเร็วน่ะค่ะ...แม่เค้าจะไปซื้อของที่โลตัส เย็นนี้หนูคงมาหาลุงณรงค์..ไม่ได้นะคะ " ลุงณรงค์..ทำสีหน้าดุๆใส่สาวสวย..โปรด สุชาดา.รีบพูดต่อเมื่อเห็นสีหน้าลุงณรงค์..ที่ไม่พอใจนัก "แต่พรุ่งนี้หนูว่างนะคะ..." ลุงณรงค์..เปลี่ยนสีหน้าคืนทั้งๆที่ในใจยังรู้สึกผิดหวังอยู่ "ไม่เป็นไรหรอกวิ... ลุง..ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย ไม่มาก็ไม่เป็นไรนี่นา" ลุงณรงค์..พูดพลางลูบหัวสาวสวย..โปรดอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นลุงณรงค์..ก็กอดรัดฟัดหอม สุชาดา.จนต้องบิดตัวส่ายไปมาด้วยความเงี่ยน แต่ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะลงมือทำอะไร ก็มีเสียงฝีเท้าเดินมาจากมุมตึก ทั้งคู่รีบผละออกจากกัน จัดเสื้อผ้าให้อยู่ในสภาพเดิม เด็กทำงาน . สามคนเดินมา พอเห็นลุงณรงค์..ทั้ง 3 คนก็ยกมือไหว้ ลุงณรงค์..รับไหว้ แล้วทั้ง 3 คนก็เดินผ่านประตูหน้าห้องลุงณรงค์..ไป สุชาดา.แกล้งทำเป็นช่วยจัดโต๊ะลุงณรงค์.. ตอนนี้เวลา เกือบ 7 โมงเช้าแล้ว ทำงานเริ่มมาที่ทำงานกันมากขึ้น และมีบางส่วนที่ต้องเดินผ่านหน้าห้องลุงณรงค์..ไป เขารู้สึกไม่พอใจนักแต่ก็ต้องยอมรับว่า เช้านี้คงทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้แล้ว สุชาดา.นั่งขลุกอยู่ในห้องของลุงณรงค์..จนใกล้เวลาเข้าแถว เธอเองก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจเหมือนกัน บ่อยครั้งที่ลุงณรงค์..เกือบจะพาเธอถึงจุดสุดยอด แต่ก็มีทำงานเดินผ่านหน้าห้อง ทำให้ทั้ง 2 คนต้องแยกออกจากกันทุกที จนกระทั่งได้เวลาเข้าแถว ลุงณรงค์..จำต้องปล่อยให้สาวสวย..รักไปเข้าแถวขึ้นชั้นเรียน

วันนี้เป็นวันพุธ ลุงณรงค์..มีช่าง .ช่วงเช้า 2 ห้อง และ . ช่วงบ่ายอีก 1 ห้อง ระหว่างช่างในช่วงเช้า ลุงณรงค์..แอบเก็บเอาเส้นผมเด็กผู้หญิงที่หน้าตาน่ารักหลายคนเอาไว้ ขณะปล่อยให้เด็กๆทำงานที่ได้รับมอบหมายในชั้นเรียน ลุงณรงค์..ก็แอบเอา.เจี๊ยบ..สีขาวซีดขึ้นมา นำเส้นผมของเด็กคนหนึ่งพันรอบ.เจี๊ยบ..ตัวนั้น ทันใดนั้น.เจี๊ยบ..ก็ค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างเป็น เด็กทำงาน . เจ้าของผมเส้นนั้นนั่นเอง ลุงณรงค์..ทำสีหน้าพึงพอใจ พลางแกะเส้นผมออก แล้วเก็บไว้ในกระเป๋าของเขา แล้วก็นำเส้นผมเส้นอื่นมาทำเช่นนั้นอีก จนกระทั่งเส้นผมของสาวสวยหน้าตาดีทั้งหลายในห้องนั้น อยู่ในกระเป๋าของเขาจนหมด พอถึงช่วงพัก ลุงณรงค์..ก็นำ.เจี๊ยบ..ออกมา เลือกเส้นผมจากกระเป๋าของเขาออกมาเส้นหนึ่งแล้วพันรอบ.เจี๊ยบ.. .เจี๊ยบ..นั้นก็กลายรูปร่างเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง "อ้อ... สมศรี..นี่เอง " ลุงณรงค์..มอง.เจี๊ยบ..สาวสวย..อย่างสนใจ .เจี๊ยบ..นั้นวิ่งไปมาอยู่กับที่ราวกับมีชีวิต แน่นอน...ก็เพราะเจ้าของเส้นผมยังมีชีวิตอยู่น่ะสิ .เจี๊ยบ..นี้จะแสดงอากับกิริยาเดียวกันกับเจ้าของเส้นผม ทำให้ลุงณรงค์..รู้ทุกความเคลื่อนไหวของเด็กคนไหนก็ตามที่เขาอยากรู้ ขณะนี้ สมศรี..กำลังวิ่งเล่นกับเพื่อนๆของเธออยู่อย่างสนุกสนาน ต่างจากเวลาที่อยู่ในห้องยิ่งนัก ในห้องเรียน สมศรี..ที่เพื่อนๆของเธอเรียนว่า"เล็ก.." จะเป็นเด็กเงียบๆ ไม่ค่อยพูดคุย ตั้งใจเรียนและไม่รบกวน ลุง.. แต่เวลาอยู่กับเพื่อนๆช่วงพัก เธอจะแสดงความสดใสน่ารักออกมา ดวงตากลมโตของเธอเข้ากับรูปหน้า ทรงผมสั้นประบ่าของเธอก็ดูดีกว่าใครในชั้น รอยยิ้มของเธอสดใสเป็นประกายชวนให้ต้องยิ้มตามทุกครั้งที่ได้เห็น บางครั้งลุงณรงค์..ยังสังเกตเห็นว่าเด็กผู้ชายหลายคนในชั้นก็สนใจในตัวเธออยู่เหมือนกัน แต่นั่นก็เป็นแค่ความรู้สึกแบบเด็กๆแต่สำหรับลุงณรงค์..แล้ว เขาคิดเลยไปไกลกว่านั้นมาก เขาได้ประสบการณ์ในการเย็ดกับสาวสวย..ชั้น . มาแล้ว เขารู้สึกติดใจในรสกามของเด็กทำงานยิ่งนัก และในเมื่อเขาไม่สามารถร่วมรักกับ สุชาดา.ได้ ลุงณรงค์..จึงมอง สมศรี..เป็นเหยื่อรายต่อไปที่เขาจะพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอ ลุงณรงค์..คิดถึงแผนการต่างๆนานาที่เหมาะสมที่จะจัดการกับสาวสวย..ตัวน้อยคนนี้ พลางมอง.เจี๊ยบ..ที่กำลังวิ่งเล่นอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา จนกระทั่ง.เจี๊ยบ.. สมศรี..มีอาการเหมือนกำลังปวดฉี่ ลุงณรงค์..เองทีแรกก็ไม่คิดว่าใช่ แต่พอเห็น.เจี๊ยบ..ทำท่าหนีบขาบ้าง จับอวัยวะเพศบ้าง ลุงณรงค์..ถึงได้แน่ใจ .เจี๊ยบ.. สมศรี..บอกลาเพื่อนๆไปเข้าห้องน้ำ ทำให้ลุงณรงค์..ยิ่งเพิ่มความสนใจมากยิ่งขึ้น ในฟากของ สมศรี..ตัวจริง เธอกำลังวิ่งหาห้องน้ำเพื่อระบายความอัดอั้นในตัวเธอ แต่ทว่าห้องน้ำทุกห้องมีคนใช้อยู่เต็มไปหมด เธอรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก "ขืนยืนรออยู่นี่มีหวังฉี่ราดแน่เลยเรา" สมศรี..คิดในใจพลางขมิบหนีบขาของตนเอาไว้ เธอค่อยๆย่องออกมาจากห้องน้ำ หันซ้ายหันขวา ห้องน้ำที่เธออยู่นั้น อยู่ติดกับแปลงสวนครัวที่ใช้ช่างงานเกษตรซึ่งช่วงเที่ยงๆจะไม่ค่อยมีคนมาเดินอยู่แถวนี้ สมศรี..หันซ้ายหันขวาอีกหลายครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเธอแน่นอน และแล้ว สมศรี..ก็ทำสิ่งที่ไม่ควรทำที่สุด เธอถกกางเกงในสีขาวลงมาเหนือเข่าแล้วลงมือปลดทุกข์ที่เธออัดอั้นมานาน
ลงบนพื้นด้านหลังห้องน้ำนั้นเอง ลำธารเล็กๆสีเหลืองใสไหลเป็นทางเปลี่ยนสีขาวของพื้นปูนเป็นสีปัสสาวะของเธอ พุ่มไม้สูงๆข้างห้องน้ำทำให้เธอมั่นใจว่าไม่มีใครเห็นสิ่งที่เธอทำแน่นอน แต่ไม่ใช่วันนี้ เพราะลุงณรงค์.. ลุง..ผู้ช่างงานไม้ของเธอ นอกจากจะรู้เห็นสิ่งที่เธอทำทั้งหมดแล้ว ลุงณรงค์..ยังมีแผนการที่จะเผด็จศึกสาวสวย..แสนสวยคนนี้อีกด้วย ลุงณรงค์..ยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะซอยเจ้าโลกในมือของลุงณรงค์..จนพ่นน้ำรักออกมาล้นมือของเขา

สมศรี..เมื่อสำเร็จธุระของเธอ ก็เดินกลับไปหาเพื่อนๆหมายที่จะเล่นกันต่อ แต่ยังไม่ทันจะถึงกลุ่มเพื่อนๆของเธอ ลุงณรงค์..ก็มายืนดักรออยู่แล้วเธอยกมือไหว้ลุงณรงค์..อย่างสุภาพ ลุงณรงค์..เรียกชื่อเธอ " สมศรี.. เมื่อกี้หนูไปไหนมาน่ะ" ปกติในชั้นเรียน สมศรี..ก็ไม่ค่อยกล้าพูดกล้าคุยอยู่แล้ว ยิ่งเจอคำถามแบบนี้ในช่วงเวลาแบบนี้ มันยิ่งทำให้เธอไม่กล้าตอบเข้าไปใหญ่ ได้แต่ยืนก้มหน้าก้มตานิ่งๆอยู่อย่างนั้น เมื่อเห็นว่าลุงณรงค์..กำลังรอคำตอบของเธออยู่ สมศรี..จึงรีบตอบเพื่อจะได้ไปเล่นกับเพื่อนๆต่อ "ไปปัสสาวะค่ะ" "ที่ไหน" ลุงณรงค์..ถามต่อแบบไม่ให้สาวสวย..ตั้งตัวได้ทัน สมศรี..ถึงกับหน้าถอดสี เธอไม่รู้ว่าลุงณรงค์..เห็นสิ่งที่เธอทำหรือเปล่า แต่เธอรู้ดีว่าเธอทำอะไรลงไป สมศรี..ไม่เคยโกหกผู้ใหญ่ พ่อแม่เธอช่างมาเช่นนั้น แต่คราวนี้คงได้เวลาโกหกแล้ว สมศรี..คิดในใจ "เอ่อ..ท..ที่ ห้อง น...น้ำ ค่ะ" น้ำเสียงของเธอทำเอาลุงณรงค์..เกือบเก็กแตก นี่คงเป็นการโกหกที่จับได้ง่ายที่สุดเท่าที่ลุงณรงค์..เคยได้ยินมา "ที่ห้องน้ำจริงเหรอ... สมศรี.." เธอตกใจสุดขีดแต่ก็เก็บอาการไว้ด้วยการยืนนิ่งเงียบๆ " ลุง..เห็นนะ" ลุงณรงค์..ตอกย้ำความผิดของเธอ ทำให้ สมศรี..รู้สึกเหมือนตัวเองเล็กลงเรื่อยๆ ลุงณรงค์..ไม่ต้องการให้เธอถ่วงเวลาไปมากกว่านี้จึงรีบตัดบท " สมศรี..แอบไปฉี่ที่ข้างแปลงเกษตรมาใช่ไหม" สมศรี..บีบมือตัวเองไปมาเหมือนทุกครั้งที่เธอทำความผิดแล้วถูกจับได้ เธอหันซ้ายหันขวาเมื่อไม่เห็นว่ามีใครมองเธออยู่ เธอก็พยักหน้าหนึ่งทีเป็นอันยอมรับความผิดของเธอ "มาที่ห้อง ลุง..หน่อย... ลุง..มีเรื่องจะพูดด้วย" ตอนนี้ สมศรี..รู้สึกกลัวลุงณรงค์..จับใจ แต่ก็จำต้องเดินตาม ลุง..งานไม้ของเธอไปอย่างว่าง่าย ทิ้งเพื่อนๆของเธอที่กำลังเล่นสนุกอยู่ ไปเพียงลำพัง

ที่ห้องงานไม้ เวลานั้นเป็นเวลาเที่ยงยี่สิบนาทีแล้ว ช่วงนี้เด็กส่วนมากจะลงมาเล่นกลางสนามบ้าง ในโรงอาหารบ้าง อยู่ในห้องสมุดบ้าง ถึงแม้ห้องของลุงณรงค์..จะอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ก็มีทำงานน้อยคนนักที่จะเดินผ่านหน้าห้องของลุงณรงค์..เวลานี้ ลุงณรงค์..เชิญ สมศรี..ให้นั่ง ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะได้พูดอะไร หยดน้ำตาใสๆของ สมศรี..ก็เริ่มเอ่อล้นออกมาจากดวงตากลมโตของเธอ ท่าทีนี้เล่นเอาลุงณรงค์..เสียแผนหมด เขาไม่นึกว่าสาวสวย..แสนน่ารักของเขาจะบ่อน้ำตาตื้นขนาดนี้ เขารู้สึกสงสารเธอจับใจ ว่าแล้วก็ดึงตัวเธอเข้าไปกอดโดยควบคุมตัวเองไม่ได้ สมศรี..เองก็ปล่อยให้ ลุง..กอดอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเช่นกัน "ไม่ต้องร้องนะ สมศรี.. ลุง..ยังไม่ทันได้ทำอะไรหนูซักหน่อย" ลุงณรงค์..พูดพลางลูบหัวสาวสวย..รักของเขาอย่างทะนุถนอม " ลุง..อย่าบอกใครได้ไหมคะ หนูไม่อยากให้เพื่อนรู้" เสียงของเธอดังอู้อี้อยู่บนอกเสื้อลุงณรงค์.. แต่กระนั้นเขาก็ยังคงพอจับใจความได้ "แล้วทำไม สมศรี..ถึงไม่ไปฉี่ในห้องน้ำล่ะ" ถึงจะสงสารแต่ลุงณรงค์..ก็ไม่วายหาเรื่องให้สาวสวย..ได้อายอีก สมศรี..เอาแขนเสื้อเช็ดน้ำตาตัวเอง ตอนนี้ตาของเธอบวมแดงดูน่าสงสารยิ่งนัก "ก็...ก็ ห้องน้ำมันเต็ม...แล้ว...แล้ว หนูก็ปวดฉี่มาก หนู...หนูกลัวว่า จะฉี่ราดซะก่อน..เลย..เลย ต้องแอบ ออก..ออกมาฉี่ข้างนอก...ฮือๆๆ" เสียงตอบปนร้องไห้ของเธอน่าเอ็นดูยิ่งนัก "โอเคๆ ไม่เป็นไรนะ สมศรี.." ลุงณรงค์..พูดพลางดึงตัวเธอเข้าไปกอดอีกรอบ ลุงณรงค์..ต้องคุกเข่าลงเพื่อที่จะได้ระดับเดียวกันกับสาวสวย..ตัวน้อยของเขา แม้ว่าจะผิดไปจากที่เขาคาดหมายไว้ แต่ก็ไม่เสียโอกาสที่จะจัดการสาวสวย..เจ้าน้ำตาของเขา คราวนี้ลุงณรงค์..ไม่กอดเธอเปล่าๆ มือของลุงณรงค์..เลื่อนวนไปทั่วแผ่นหลังเล็กๆของเธอ นอกจากพ่อของเธอแล้ว สมศรี..ไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนกอดมาก่อนเลย เธอจึงได้แต่คิดว่าลุงณรงค์..กอดเธอเหมือนพ่อกอดลูก ฝ่ายลุงณรงค์..นั้นนอกจาก สุชาดา.แล้วลุงณรงค์..ก็ไม่เคยกอดเด็กผู้หญิงคนไหนมาก่อนเช่นกัน ลุงณรงค์..จึงได้แต่คิดว่า สมศรี..คือเหยื่อรายต่อไปของเขา มือของลุงณรงค์..เลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ เมื่อลงมาจนสุดความยาวของชายเสื้อ มือของเขาก็เริ่มมุดเข้าไปในเสื้อทำงานของเธอ สมศรี..เองก็รู้สึกตัวว่ามือของลุงณรงค์..สัมผัสผิวของเธอ แต่ความรู้สึกอบอุ่นจากการกอดและสัมผัสเช่นนั้น รวมทั้งความจริงที่ ลุง..คนนี้รู้ความลับของเธอ ทำให้เธอไม่กล้าขัดขืน ลุงณรงค์..ลูบแผ่นหลังของเธอด้วยมืออันหยาบกร้าน แรงดึงของเขาทำให้ชายเสื้อด้านหน้าเริ่มลอยขึ้นสูงตาม พอรู้สึกดังนั้น สมศรี..ก็รีบจับชายเสื้อของตนดึงกลับลงมาตำแหน่งเดิม แต่ก็ยังคงปล่อยให้ลุงณรงค์..ลูบแผ่นหลังของตนอยู่อย่างนั้น เธอยังคงมีความอายอยู่บ้าง ไม่เหมือนกับ สุชาดา.ซึ่งทั้งซนทั้งแก่น แต่ถึงอย่างไรลุงณรงค์..ก็ต้องการจะจัดการดาวเด่นของห้อง 5/3 คนนี้ให้ได้ เมื่อ สมศรี..ยังเอียงอายอยู่เช่นนี้ลุงณรงค์..จึงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด เขาบรรจงก้มลงหอมแก้มซ้ายที่คราบน้ำตาเพิ่งจะเริ่มแห้งไปฟอดใหญ่ๆ การที่ สมศรี..เอาแต่ก้มหน้าก้มตาและมัวยุ่งอยู่กับชายเสื้อของตน ทำให้เธอไม่ทันได้หลบ พ่อของเธอก็เคยหอมแก้มเธอเช่นนี้เหมือนกัน สมศรี..จึงปล่อยให้ลุงณรงค์..หอมแก้มเธอแต่โดยดี ลุงณรงค์..จึงได้โอกาสหอมแก้มซ้ายที ขวาทีจนหน่ำใจ กลิ่นตัวแบบเด็กๆของ สมศรี..ยิ่งทำให้ลุงณรงค์..มีอารมณ์มากยิ่งขึ้น เมื่อเห็นว่าการบุกด้านบนไม่ประสบผลสำเร็จ ลุงณรงค์..จึงเลื่อนมือหนึ่งลง หันมาสนใจกับกระโปรงจีบรอบยาวถึงครึ่งหน้าแข้งของเธอ อีกมือยังคงยื้อชายเสื้อแข่งกับมือน้อยๆของสาวสวย.. มือที่เลื่อนลงมาลุงณรงค์..ใช้ลูบบั้นท้ายของสาวสวย..ซ้ายขวาไปมา จนกระทั่งไปหยุดอยู่ตรงซิบกระโปรงของเธอ ลุงณรงค์..ค่อยๆปลดลงช้าๆ ปากก็หอมสาวสวย..เป็นระยะๆ มือขวาก็ลูบแผ่นหลังของเธอไปเรื่อยๆ การที่ถูกจู่โจมหลายที่หลายแห่งในเวลาเดียวแบบนี้ ทำให้ สมศรี..ทำอะไรไม่ถูก ในที่สุดหลังจากปลดตะขอกระโปรงสำเร็จแล้ว กระโปรงทำงานสีน้ำเงินก็ตกลงมากองที่พื้น สมศรี..ที่ไม่ทันได้ตั้งตัวพอเจอแบบนี้เข้าก็ถึงกับหน้าแดงด้วยความอาย พยายามที่จะก้มลงเก็บกระโปรงของเธอขึ้นมา แต่การที่ลุงณรงค์..กอดเธออยู่เช่นนี้ บังคับให้เธอต้องโชว์กางเกงชั้นในผ้าฝ้ายสีขาวล้วนไร้ลวดลายต่อหน้าต่อตา ลุง..ของเธออย่างขัดขืนไม่ได้ ลุงณรงค์..ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า จัดแจงอุ้มสาวสวย..ตัวน้อยของเขาลอยสูงขึ้น กระโปรงที่กองอยู่กับพื้นห่างไกลตัวเธอออกไปเรื่อยๆ ที่จริงแล้วคือ เธอเลื่อนออกห่างจากกระโปรงของเธอตะหาก ลุงณรงค์..อุ้ม สมศรี..ในชุดทำงานที่เหลือเพียงครึ่งท่อนบนไปนั่งบนเก้าอี้ของลุงณรงค์.. จับขาของเธอพาดกับที่พักแขนเก้าอี้ ด้วยท่านั่งเช่นนี้ทำให้เนินสวรรค์ของเธอลอยเด่นขึ้นมา จุดสีเหลืองเล็กๆตรงเป้าของเธอบ่งบอกชัดเจนว่าเพิ่งฉี่มาหมาดๆ ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะได้ชื่นชมกันสิ่งที่เห็นจนหน่ำใจ ก็ถูกมือน้อยๆดึงชายเสื้อที่เหลือลงมาปิดทางสวรรค์ของเขา "ขอ ลุง..ดูหน่อยสิ" ลุงณรงค์..ขอหน้าตาเฉย สมศรี..ส่ายหน้าแต่ที่มุมปากมีรอยยิ้มเล็กๆปรากฏให้เห็น "น่า...นะ" ลุงณรงค์..ขออีกครั้ง สมศรี..ยังคงส่ายหน้ายืนยันอยู่เช่นนั้น "ไม่งั้น ลุง..จะบอกเพื่อน สมศรี..นะ" ลุงณรงค์..เริ่มใช้ไม้แข็ง สมศรี..เริ่มรู้สถานภาพของตนเองที่ไม่ควรขัดขืนลุงณรงค์..แต่ก็ยังนั่งนิ่งเงียบ มือยังกุมของลับของเธอเอาไว้ ลุงณรงค์..จึงต้องจัดการเอง เขาจับมือน้อยๆของเธอแยกออกจากกัน เอาไปวางไว้ที่หัวเข่าทั้ง 2 ข้าง "วางไว้ตรงนี้ ห้ามขยับนะ" ลุงณรงค์..กำชับ สมศรี..ได้แต่จ้องมองสิ่งที่ ลุง..จะทำกับเธออย่างไร้หนทางขัดขืน ลุงณรงค์..แหวกกางเกงในของเธอออกทางด้านข้าง เผยให้เห็นโคกหี..เกลี้ยงเกลาขาวนวล กลีบกุหลาบบานออกได้ที่ รูหี..ที่รอการใช้งานมานานยังคงปิดสนิท สมศรี..รู้สึกอายมาก แม่ของเธอกำชับเสมอว่าให้นั่งให้เรียบร้อย ระวังอย่าให้ใครเห็นอวัยวะเพศหรือแม้แต่กางเกงในของเธอ ซึ่งเธอก็ปฏิบัติด้วยดีมาตลอด เธอเงยหน้าขึ้น พยายามไม่คิดว่าตนเองกำลังโชว์ของลับให้ ลุง..ดูอยู่ ทันใดนั้น สมศรี..ก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ก้มหน้าลงมามองอีกทีก็เห็นลุงณรงค์..กำลังเลีย รูหี..ของเธออย่างเมามัน ปลายลิ้นของลุงณรงค์..ที่ตวัดผ่านปุ่มเสียวของเธอแต่ละครั้ง ทำเอา สมศรี..ซ่อนความเงี่ยนซ่านไว้ไม่มิด มือของเธอถูกสั่งไม่ให้ขยับไปไหนเธอจึงได้แต่กำหัวเข่าตัวเอง ความเงี่ยนซ่านเพิ่มขึ้นเรื่อยในทุกจังหวะที่ลิ้นของลุงณรงค์..ตวัดไปมา สมศรี..หลับตาพริ้มด้วยความเงี่ยน ไม่นานนักลุงณรงค์..ก็รู้สึกว่าขาของสาวสวย..ตัวน้อยสั่นเทา บ่งบอกเขาว่าเธอกำลังจะขึ้นสวรรค์แล้ว ลุงณรงค์..เร่งตวัดลิ้นของเขาให้เร็วยิ่งขึ้นทำเอา สมศรี..เผลออุทาน "อื๊ยยยย"ออกมาเพราะความเงี่ยน เธอรู้สึกเหมือนจะฉี่แตกแต่ก็ไม่กล้าบอก ลุง..ของเธอ สมศรี..พยายามกลั้นไว้ได้แต่หวังว่าลุงณรงค์..จะหยุดก่อนที่เธอจะฉี่แตกใส่ปาก ลุง..ซะก่อน แต่ไม่เป็นผล "ไม่ไหวแล้ววววว" ในที่สุด สมศรี..ก็ได้ขึ้นสวรรค์สมความตั้งใจของลุงณรงค์.. น้ำเงี่ยนแรกของเธอพรั่งพรูออกมาตอบแทนบุญคุณ ลุง..ของเธอ ร่างกายของเธอกระตุกด้วยความเงี่ยน สมศรี..นอนพักด้วยความเหนื่อยอ่อนทั้งๆที่นั่งอยู่เฉยๆ หลังจากลุงณรงค์..ตวัดลิ้นเก็บน้ำเงี่ยน..หยดสุดท้ายของสาวสวย..โปรดเรียบร้อยแล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นมาสังเกตอาการของสาวสวย.. สมศรี..หลับตาพริ้มถอนหายใจอย่างคนหมดแรง ท่าทีนี้ยิ่งเพิ่มความน่ารักน่าเอ็นดูเข้าไปใหญ่ สมศรี..ลืมตาขึ้นมาเห็น ลุง..ของเธอจ้องอยู่อย่างนั้นก็รู้สึกตัว เธอจ้องมอง ลุง..ของเธออย่างอายๆ ด้วยความที่เธอไม่เคยช่วยตัวเองมาก่อน เธอเลยคิดว่าเธอฉี่ใส่ปากลุงณรงค์..เข้าไปเต็มๆ ทำไมลุงณรงค์..ถึงกล้ากินฉี่ของเธอได้ลงนะ สมศรี..คิดในใจ สายตาของเธอเหมือนกำลังรอคำสั่งจากลุงณรงค์.. แต่เขาไม่พูดอะไรหันมาจ้องมองที่โคกหี..ของสาวสวย..แทน มือที่เหลืออยู่ของเขาลูบวนไปบนเนินสงวนของสาวสวย.. สมศรี..ตอนนี้แม้จะไม่มีคำสั่งให้อยู่เฉยๆ แต่เธอก็นั่งจ้อง ลุง..ที่กำลังบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวของเธอโดยไม่ได้ขัดขืนอะไร ในใจของ สมศรี..ตอนนี้อยากรู้เพียงว่าลุงณรงค์..จะทำอะไรให้เธออีก ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอได้รับ สร้างความประทับใจให้กับเธอไม่แพ้กับที่ลุงณรงค์..รู้สึก สัมผัสของลุงณรงค์..บนโคกหี..ของเธอทำให้ สมศรี..ขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถึงจุดสวรรค์ ลุงณรงค์..ก็ลุกขึ้นยืน "ว้า...จะบ่ายโมงแล้วหรือเนี่ยะ" ลุงณรงค์..จ้องมองนาฬิกาที่แขวนอยู่หลังห้องพลางบ่นพึมพำๆให้ สมศรี..ได้ยิน "เดี๋ยว สมศรี..ก็ต้องไปเข้าแถวใช่มั๊ย" ลุงณรงค์..ถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว สมศรี..พยักหน้าเงียบๆหนึ่งทีพลางยกขาของเธอออกจากเก้าอี้ของลุงณรงค์.. ทันทีที่ก้าวขาลงจากเก้าอี้ "อุ๊ย!" สมศรี..ก็เซถลาไปหาลุงณรงค์..ทำเอาลุงณรงค์..รับแทบไม่ทัน "เป็นอะไรรึเปล่า สมศรี.." ลุงณรงค์..กึ่งงงกึ่งตกใจ "ป...เปล่าค่ะ เหน็บกิน" สมศรี..พูดพลางยิ้มเล็กๆตอบ ลุง.. สมศรี..ไม่เคยนั่งท่านี้มาก่อน ยิ่งต้องนั่งนานๆ ผลจึงออกมาแบบนี้ "สงสัย สมศรี..คงต้องหัดนั่งท่านี้บ่อยๆซะแล้วล่ะ" ลุงณรงค์..แซวสาวสวย..ตัวน้อยของเขาทำเอาเธอต้องแอบหัวเราะเบาๆ พอ สมศรี..เริ่มตั้งหลักได้ ใส่กระโปรงกลับเข้าที่เป็นที่เรียบร้อย กำลังจะออกไปเข้าแถวกับเพื่อนๆ ลุงณรงค์..ก็ดึงตัวเธอไว้ "เดี๋ยวสิ สมศรี.." เธอหันหลังมามอง ลุง..ด้วยแววตาเดียวกับตอนที่ถูกลูบโคกหี.. "เย็นนี้หนูกลับบ้านยังไง" ลุงณรงค์..ถาม เผื่อจะได้ สมศรี..ไว้แก้เหงาช่วงเย็น "คุณแม่มารับค่ะ" "กี่โมงล่ะ" สมศรี..นึกอยู่ครู่หนึ่ง "อืม...ก็ราวๆ 5 โมงน่ะค่ะ" "งั้น..."ลุงณรงค์..พูดพลางมองปฏิกิริยาของสาวสวย.. เธอยังคงจ้องมองเขา รอคำสั่งจากเขาอยู่ "...เลิกเรียนแล้วมาหา ลุง..ได้มั๊ย" สมศรี..ทำตาโตใส่ ลุง..ของเธอ เธอไม่รู้ว่าจะพยักหน้าหรือส่ายหัวดี ระหว่างที่ตัดสินใจอยู่นั้นลุงณรงค์..ก็ดึงตัวเข้าไปหาเขาย่อตัวลงมือขวากอดเอวเธอไว้ มือซ้ายจับโคกหี..ของเธอลูบขึ้นลงเบาๆ พร้อมกับหอมแก้มเธออีก 1 ที ตอกย้ำให้เธอรู้ว่าจะเจออะไรบ้างถ้ามาหาลุงณรงค์.. ในที่สุด สมศรี..ก็ตอบตกลง ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างผู้กำณรงค์.. สมศรี..แอบซ่อนรอยยิ้มตามนิสัยว่าแล้วก็วิ่งไปรวมแถวกับเพื่อนๆ

Chapter V :"บทลงโทษสุดเสียว"
บ่ายโมงกว่าๆ ณ ห้องงานไม้ของที่ทำงานแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ลุง.. ณรงค์.. ลุง..ช่างงานไม้ .ของที่ทำงานแห่งนี้ กำลังจ้องมอง.เจี๊ยบ..ตัวหนึ่งอยู่ ดูเผินๆเหมือนจะเป็น.เจี๊ยบ..ธรรมดาๆ แต่เพราะ.เจี๊ยบ..ตัวนี้เองที่ทำให้เขาได้มีโอกาสลิ้มรสสวาทของเด็กประถมมาแล้ว เขาได้รับ.เจี๊ยบ..นี้มาจากชายที่อ้างตนว่าเป็นเทวดา แต่เขาไม่สนใจหรอกว่าชายคนนั้นจะเป็นใครมาจากไหน ขอเพียงแค่มี.เจี๊ยบ..ตัวนี้อยู่กับเขาก็พอแล้ว เขาหยิบเส้นผมเส้นเล็กๆเส้นหนึ่งขึ้นมาพันรอบ.เจี๊ยบ..ตัวนั้น ทันใดนั้น.เจี๊ยบ..ที่เคยขาวซีดไร้ลวดลายไร้รายละเอียดใดๆ ก็กลับกลายเป็นทำงานหญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง เธอชื่อ สมศรี.. หรือที่เพื่อนๆเรียกเธอว่า "เล็ก.." เธอเป็นเด็กทำงานชั้น ./3 เรียกได้ว่าเป็นดาวของห้องเลยทีเดียว บุคลิกของเธอในห้องเรียนค่อนข้างเงียบ เธอขยันและตั้งใจเรียน ผลการเรียนก็อยู่ในระดับดีมาก แต่เมื่อถึงเวลาพัก เวลาที่เธออยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ เธอจะเปลี่ยนบุคลิกเป็นสาวน้อยอารมณ์ดี เธอเป็นคนพูดน้อยแต่น้ำเสียงของเธอก็ไพเราะน่าฟัง รอยยิ้มเล็กๆอันเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัวของเธอมัดใจเพื่อนร่วมงาน หรือแม้แต่รุ่นพี่.บางคนก็หลงเสน่ห์รอยยิ้มของเธอ ลุงณรงค์..เองก็เช่นกัน เขาต้องตาต้องใจสาวสวย..ตัวน้อยคนนี้มานานแล้ว และถ้าไม่ได้.เจี๊ยบ..ตัวนี้ เขาก็คงไม่ได้รับประสบการณ์สุดพิเศษที่เพิ่งทำกับเธอมาเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง ลุงณรงค์..กำความลับของเธอเอาไว้ ทำให้ สมศรี..ได้แต่ยอมทำตามคำสั่งของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ รสน้ำเงี่ยน..ของเธอยังคงหลงเหลืออยู่ในปากของเขา ลุงณรงค์..รู้ดีว่าเธอเองก็ติดใจกับสัมผัสของลิ้นที่ตวัดติ่งเสียวของเธอจนขึ้นสวรรค์ครั้งแรกในชีวิตมาแล้ว เย็นนี้เขายังนัดให้เธอมาพบที่ห้องของเขาเพื่อสานต่อสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จ แต่ช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงมันยาวนานสำหรับการรอคอยเหลือเกิน เขามีช่างอีกทีก็บ่าย2ห้าสิบ ระหว่างรอเขาก็ได้แต่จ้องมอง.เจี๊ยบ.. สมศรี.. นั่งขีดเขียนอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา รูปร่างของเธอเล็กทีเดียวเมื่อเทียบกับ สุชาดา. ทำงานใหม่ ที่เขาเพิ่งพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอเมื่อวาน และวันนี้เขาหวังที่จะได้พรหมจรรย์ของ สมศรี..อีกคน

ลุงณรงค์..ช่างทำงานด้วยความกระวนกระวายใจ เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมกำชับ สมศรี..ว่าไม่ให้บอกเรื่องที่เขาและเธอทำร่วมกันกับใครๆ แต่ถึงกระนั้นเขาก็พยายามช่างจนจบคาบเรียนอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง จนเมื่อเลิกเรียนได้ประมาณ 5 นาที สมศรี..ก็มาถึงห้องของลุงณรงค์.. เด็กทำงานบางคนยังทำเวรอยู่เลย ลุงณรงค์..กวักมือเรียกเธอเข้าไปหา "นั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้" ลุงณรงค์..จัดเก้าอี้ให้เธอนั่งตรงข้ามที่นั่งของลุงณรงค์.. สมศรี..มองไปรอบๆห้องรุ่นพี่.ที่แอบชอบเธอก็อยู่ในห้องนี้ด้วย เธอรีบหันกลับมาที่เดิม สมศรี..รู้สึกอายมาก ความจริงที่ว่าเธอแอบฉี่ใส่แปลงเกษตรของที่ทำงานแทนที่จะใช้ห้องน้ำมีเพียงลุงณรงค์..เท่านั้นที่รู้ แต่กระนั้นเธอกลับจ้องมอง ลุง..คนนั้นอย่างไม่อายใคร เขากำลังตรวจงานของทำงานอยู่ บนโต๊ะของลุงณรงค์..ยังเหลืองานของทำงานที่ต้องตรวจอีกกองใหญ่ เธอจึงหยิบการบ้านออกมาทำบ้างเพื่อไม่ให้เสียเวลาและจะได้ไม่ต้องคอยหลบหน้ารุ่นพี่ของเธออีก ลุงณรงค์..เงยหน้ามองสาวสวย..ตัวน้อยเป็นระยะๆ ใบหน้าของเธอยามตั้งใจเรียนนั้นน่าเอ็นดูมากจนลุงณรงค์..แทบจะอดใจไม่ไหว พยายามรีบตรวจงานให้เสร็จโดยเร็ว เพื่อจะได้มีเวลาร่วมกับสาวสวย..คนนี้นานๆ ทำงานที่ทำเวรในห้องลุงณรงค์..ต่างทยอยกันลาลุงณรงค์..กลับทีละคนสองคน จนในที่สุดเหลือแต่เขากับ สมศรี..อยู่ในห้องงานไม้ประจำที่ทำงานเพียง 2 คน ลุงณรงค์..ตรวจงานเสร็จหมดแล้วแต่ สมศรี..ยังทำการบ้านไม่เสร็จ เขาเดินออกไปดูหน้าห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครผ่านไปมาอีกแล้ว หันกลับมาหาสาวสวย..อีกครั้งก็เห็นเธอหันมามองด้วยสายตาซื่อๆ "ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอ สมศรี.." ลุงณรงค์..เอ่ยถาม สมศรี..ส่ายหน้าก่อนจะแอบยิ้มที่มุมปากตามสไตล์เอียงอายของเธอแล้วก้มหน้าก้มตาทำการบ้านของเธอต่อไป ลุงณรงค์..เห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปด้านหลังของเธอช้าๆ ก้มตัวลงจนคางของเขาไปเกยอยู่บนไหล่ของสาวสวย.. "เก็บไว้ทำต่อที่บ้านได้ไหม?" ลุงณรงค์..ถามต่อ ลมหายใจของเขากระทบกับคอของ สมศรี..เข้าอย่างจัง ทำเอาเธอขนลุกซู่ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถอยหนีก็ถูกลุงณรงค์..รวบเอวเอาไว้ซะก่อน ความอบอุ่นที่คุ้นเคยค่อยๆแผ่ซ่านจากแผ่นหลังไปทั่วร่างกายของเธอ สมศรี..หลับตาเพื่อซึมซับความรู้สึกนั้นเอาไว้ แต่ลุงณรงค์..ไม่ปล่อยให้เธอชื่นชมกับความรู้สึกนั้นได้นานนัก เวลาของเขามีไม่มาก เขาต้องรีบจัดการสาวสวย..สุดสวยคนนี้ก่อนที่แม่ของเธอจะมารับ มือของลุงณรงค์..เลื่อนเข้าไปในเสื้อของเธอ เป้าหมายคือหน่อเนินอกน้อยๆที่เพิ่งเริ่มตั้งเต้า คราวนี้ สมศรี..ยอมลุงณรงค์..หมดทุกอย่างแล้ว เธอว่าถ้าเชื่อฟังลุงณรงค์.. ปล่อยให้ลุงณรงค์..ทำไปเรื่อยๆ เธอคงจะยิ่งรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าที่โดนทำเมื่อตอนกลางวันแน่ๆ มือของลุงณรงค์..เลื่อนไปจนถึงยอดอกสีชมพู ทันทีที่ถึงที่หมาย นิ้วชี้ทั้ง 2 ก็เริ่มเขี่ยหัวนมที่ไม่เคยต้องมือใครมาก่อน ดั่งกระแสไฟฟ้าวิ่งไปทั่วร่างน้อยๆของเธอ สมศรี..รู้สึกเสียวกระสันจนเผลอกดดินสอลงบนสมุดการบ้านของเธอจนหักอย่างลืมตัว หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนลุงณรงค์..รู้สึกได้ ลุงณรงค์..พอใจกับอาการของสาวสวย..ตัวน้อยเป็นอันมาก แต่เมื่อเห็นเธอยังเงียบอยู่ลุงณรงค์..จึงเอ่ยถาม "เป็นไงบ้างน้องเล็ก.....รู้สึกยังไงบอก ลุง..ซิ" สมศรี..รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกันที่จู่ๆลุงณรงค์..ก็เรียกชื่อเล่นของเธอ เธอตอบตามความรู้สึกจริงๆของเธอ "เสียวค่ะ ลุง.....มันหนาวๆร้อนๆยังไงก็ไม่รู้" ลุงณรงค์..หอมแก้มเธออีกหนึ่งทีเป็นรางวัลที่เธอกล้าตอบลุงณรงค์..เช่นนั้น "แล้วอยากเสียวยิ่งกว่านี้มั๊ยเล็ก.." สมศรี..พยักหน้าตอบ ลุง.. แต่ดูเหมือนลุงณรงค์..ยังไม่พอใจกับวิธีตอบของเธอ "อยากมั๊ย" ลุงณรงค์..ถามอีกครั้งพร้อมบีบหัวนมของเธอ "อุ๊ย!...อยะ..อยากค่ะ" ลุงณรงค์..หอมแก้มเธออีกหนึ่งครั้งเพื่อย้ำเธอถึงวิธีตอบที่ลุงณรงค์..ต้องการ "ดีมาก" ลุงณรงค์..เลื่อนมือขวาลงไปช้อนใต้กระโปรง สมศรี.. ร่างกายของเธอถูกลุงณรงค์..ยกขึ้นอย่างง่ายดาย เขาอุ้มเธอไปนั่งบนเก้าอี้ตัวโปรด ที่ซึ่งปลอดจากสายตาผู้คนจะมองเห็น ทันทีที่เธอนั่งลุงณรงค์..ก็เริ่มออกคำสั่งใหม่กับเธอ "ถอดกางเกงในออกมา" สมศรี..ทำตาโตใส่ ลุง..ของเธอ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถอดเสื้อผ้าให้ใครเห็นมาก่อน (มีแต่ถูกถอดเมื่อกลางวันนี้ครั้งเดียวเอง) แต่แทนที่จะอาย เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก มือน้อยๆค่อยๆล้วงเข้าไปในกระโปรง ควักเอากางเกงในสีขาวตัวเดียวกับที่ลุงณรงค์..เห็นเมื่อตอนเที่ยงออกมาอย่างว่าง่าย สายตาของเธอจ้องมองลุงณรงค์..รอคำสั่งต่อไปของเขา รอยยิ้มที่มุมปากของเธอบอกลุงณรงค์..ว่า เธอเองก็สนุกกับสิ่งที่ทำอยู่ไม่น้อย ลุงณรงค์..ไม่รอช้าจับขาของสาวสวย..ไปฝากไว้กับที่วางแขน รูหี..น้อยๆเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำเงี่ยน..เหนียวใสงดงามราวกับกลีบกุหลาบยามเช้าที่มีน้ำค้างเกาะก็เบ่งบานออกมาให้ลุงณรงค์..ได้ชื่นชม มันช่างงดงามเย้ายวนใจอะไรเช่นนี้ ลุงณรงค์..คิด เมื่อเงยหน้าไปเห็นสาวสวย..ด้วยแววตาไร้เดียงสา ยิ่งเพิ่มอารมณ์เงี่ยนให้ลุงณรงค์..เข้าไปอีก ลุงณรงค์..ก้มลงปากประกบโคกหี..ของสาวสวย..จนมิด ลิ้นสากๆละเลงเลียลากผ่าน รูหี..ขึ้นลงด้วยความหื่นกระหาย สมศรี..รู้สึกเสียวสะท้านจนต้องรวบกระโปรงของเธอมากำเล่นแก้เสียว แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถึงฝั่งฝันลุงณรงค์..ก็เงยหน้าขึ้นมาซะก่อน สายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่องรักของสาวสวย..มือทั้งสองข้างลูบไล้ขาอ่อนของเธอไปมา และค่อยๆเลื่อนเข้าหาสัญลักษณ์เพศของเธอทุกทีๆ สร้างความรู้สึกเสียวซ่านแบบใหม่ให้กับสาวสวย..รักของเขา สมศรี..ถึงกับขนลุกซู่กับความรู้สึกใหม่นี้ เธอไม่รู้ว่าจะมีความเงี่ยนอะไรให้เธอได้สัมผัสอีก เธอรู้สึกรักลุงณรงค์..ขึ้นทุกๆทีที่เขาสร้างความรู้สึกเช่นนี้ให้กับเธอ บัดนี้มือของลุงณรงค์..มาหยุดอยู่ตรงง่ามขาของเธอ เขาใช้นิ้วโป้งทั้ง 2 แบะ รูหี..ของเธอออกจากกันกลีบกุหลาบที่เคยเป็นสีชมพูบัดนี้ถูกเล้าโลมจนเปลี่ยนเป็นสีแดง ติ่งเสียวน้อยๆลอยเด่นขึ้นมาอวดลุงณรงค์.. ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเอานิ้วเขี่ยะติ่งเสียวของเธอเล่น ความเงี่ยนที่เกิดทำเอาขาของเธอกระตุกเลยทีเดียว สมศรี..รู้สึกอายมากแต่ก็ยอมให้ลุงณรงค์..ทำต่อไป สายตาของเธอมองลุงณรงค์..สลับกับการหลับตาเพื่อข่มความเงี่ยนของตนเป็นระยะๆ เมื่อเห็นว่าสาวสวย..ตัวน้อยไม่ว่าอะไร ลุงณรงค์..ก็เริ่มลงมือขั้นต่อไป นิ้วชี้ที่หยอกติ่งเสียวของเธออยู่ ลุงณรงค์..เลื่อนมันลงมาจนถึงต่ำแหน่งหน้าปากทางเข้าจากนั้นก็ค่อยๆดันนิ้วของเขาผ่านกลีบกุหลาบเข้าสู่ รูหี..ของเธอทีละน้อยๆ ทันทีที่มีสิ่งแปลกปลอมทะลวงผ่านเข้ามา รูหี..ของเธอก็ทำงานอีกครั้ง มันตอดนิ้วของลุงณรงค์..อย่างสุดกำลัง ลุงณรงค์..เงยหน้ามองสาวสวย..ก็พบกับสีหน้าที่แสดงความสงสัยของ สมศรี.. "ไม่ต้องกลัวนะเล็ก.....ทำตัวตามสบาย" ถึงลุงณรงค์..จะพูดเช่นนั้นแต่เธอก็อดกังวลใจไม่ได้ แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่เคยแหย่นิ้วเข้าไปลึกถึงส่วนนั้น เมื่อถึงตอนนี้ลุงณรงค์..รู้ดีว่า รูหี..ของเธอยังไม่พร้อมที่จะบรรเลงเพลงกามแต่ในใจของลุงณรงค์..เขาต้องการจะเผด็จศึกกับสาวสวย..คนนี้ให้ได้ในวันนี้ เขาถอดนิ้วออกมา ยืนขึ้นต่อหน้าสาวสวย..แล้วเริ่มอธิบาย " ลุง..คงต้องทำโทษเล็ก..นะ ที่ไปฉี่หลังแปลงเกษตรวันนี้น่ะ" สมศรี..เงยหน้ามองลุงณรงค์..ไม่ตอบอะไร สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลใจเมื่อเห็นลุงณรงค์..เริ่มปลดซิบกางเกงตัวเองออก ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ว่าลุงณรงค์..คิดจะทำอะไรกับเธอ แต่ทั้งๆที่รู้ สมศรี..กลับนั่งนิ่งเงียบต่อไป จนกระทั่งเธอต้องกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่เมื่อเห็นลุงณรงค์..งัดสิ่งที่อยู่ในกางเกงออกมา ตากลมโตของเธอเบิกกว้างออกเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าจะยอมโดนทำโทษดีหรือไม่ เพราะเจ้าโลกของลุงณรงค์..มันใหญ่ยิ่งกว่านิ้วที่สอดเข้าช่องเพศเธอไม่รู้กี่เท่า รู้แต่เพิ่งว่าขืนปล่อยให้มันเข้า รูหี..ของเธอ มีหวังพังแน่ๆ ก่อนที่เธอจะทันได้ตัดสินใจอะไร ท่อนควยขนาดมหึมาที่เธอเห็นก็มาจ่อรอที่รูสวาทของเธอแล้ว "ทนเจ็บหน่อยนะน้องเล็ก.. ยังไม่เคยใช่มั๊ย" สมศรี..ไม่รู้ว่า"เคย"ของลุงณรงค์..หมายถึงอะไร แต่ถึงกระนั้นก็ส่ายหน้าตอบลุงณรงค์..ไป ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขากำลังจะได้เธอเป็นเมียอีกคนแล้ว เขาเริ่มดันควย..ที่แข็งโด่รอการปลดปล่อยมานานผ่านกลีบเนื้ออันอ่อนนุ่มของสาวสวย..แสนสวยทีละนิดๆ น้ำเงี่ยน..ของ สมศรี..และน้ำลายของลุงณรงค์..ที่ยังตกค้างอยู่ในนั้นช่วยให้ส่วนหัวของบั้นควยลุงณรงค์..บุกทะลวงเข้าไปได้ไม่ยากเย็นนัก จนกระทั้งสุดกำลังที่ รูหี..ของเธอจะอ้ารับไหว สมศรี..เริ่มขอความเห็นใจ " ลุง..ขา...หนูเจ็บ" ลุงณรงค์..มองดู ยังเหลือส่วนหัวจรวดที่ยังเข้าไม่ได้อีกไม่ถึงครึ่ง เขาโน้มตัวเข้าหาสาวสวย..ใช้ปากดูดไซร้ซอกคอเธอจนขนลุกด้วยความเงี่ยนซ่านเพื่อทุเลาความเจ็บปวดที่เธอได้รับ กล้ามเนื้อที่ไร้กำลังของเธอพยายามบีบรัดควย..ของลุงณรงค์..สุดแรง มันแหวกผ่าน รูหี..ที่ไม่เคยถูกใช้งานเข้ามาเรื่อยๆ ทุกมิลลิเมตรที่เพิ่มขึ้นคือความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน เธอดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดภายใต้อ้อมกอดของลุงณรงค์.. เมื่อถึงขีดสุดช่องเพศที่ถูกเรียกใช้งานก่อนกำหนดก็เริ่มฉีกขาด เพิ่มความเจ็บปวดและเสียวซ่านขึ้นเป็นทวีคูณ น้ำตาใสๆไหลอาบแก้มขาวๆของเธอ ลุงณรงค์..รู้สึกสงสารสาวสวย..ตัวน้อยจับใจ แต่ความเงี่ยนของเขายังไม่ได้รับการปลดปล่อย...เขาหยุดตัวเองไม่ได้ ควย..ยักษ์ค่อยๆมุดเข้าถ้ำโดยไม่สนใจเสียงครวญครางของ สมศรี.. ในที่สุดมันก็เดินทางมาถึงม่านพรหมจรรย์ของเธอ ลุงณรงค์..ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆ เขาดันท่อนควยเข้าไปอีกโดยไม่สนความพร้อมของสาวสวย.. เยื่อพรหมจรรย์อันเป็นปราการด่านสุดท้ายแห่งความบริสุทธิ์ของเธอก็ฉีกขาด สมศรี..สะดุ้งเฮือกกับความรู้สึกที่ได้รับ มันเจ็บปวดยิ่งกว่าตอนที่เธอถูกแม่ตีเป็นไหนๆ ความเจ็บปวดนี้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายเธอพร้อมกับความเงี่ยน เหมือนมีกระแสไฟฟ้า 2 แบบ ไหลวนสวนทางกันในร่างกายของเธอ เมื่อเห็นว่าลำควย..ของเขาเข้าไปลึกได้ที่ ลุงณรงค์..ก็เริ่มซอยเข้า-ออกช้าๆ ร่องรักที่ไม่เคยถูกรุกล้ำมาก่อนบีบรัดสิ่งแปลกปลอมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เทียบกับ สุชาดา.แล้วของ สมศรี..แน่นกว่าและตอดเก่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทุกครั้งที่ดันเข้าไป สมศรี..ก็ต้องทนรับกับความเจ็บปวดที่ได้รับ เธอพยายามไม่ร้องไม่ส่งเสียงดัง เวลาที่แม่ของเธอทำโทษเธอ แม่จะสั่งเสมอว่าอย่าร้อง เมื่อทำผิดก็ต้องยอมรับผิด ยอมรับการลงโทษแต่โดยดี บัดนี้ลุงณรงค์..กำลังทำโทษเธอและเธอจะต้องอดทนกับมันให้ได้ ช่วงเวลาแห่งความทรมานและความเงี่ยนนี้ดำเนินไปราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด จนกระทั่งถึงเวลาที่ลุงณรงค์..รอคอย บั้นควยที่ซอยด้วยความถี่ต่ำสม่ำเสมอ บัดนี้วิ่งมาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว ลุงณรงค์..เพิ่มความเร็วในการซอยขึ้นโดยไม่ขอความเห็นสาวสวย.. ความเจ็บปวดยิ่งเพิ่มขึ้นจนเกินกว่าที่เธอจะทนรับไหว "โอ้ย!... ลุง..ขาาา...เล็ก..ขอโทษ...เล็ก..จะไม่ฉี่รดแปลงเกษตรอีกแล้ว...โอ้ย!" หารู้ไม่ว่าเสียงอ้อนวอนของเธอกลับยิ่งเพิ่มความเงี่ยนให้ลุงณรงค์..เข้าไปอีก ลุงณรงค์..กระหน่ำตำสากอันมหึมาโดยไม่กลัวว่าครกจะพัง แล้วจู่ๆ ความเงี่ยนของ สมศรี..ที่เคยเป็นรองความเจ็บปวดมาตลอด บัดนี้วิ่งแซงความเจ็บปวดขึ้นมานำ สมศรี..ร้องด้วยความเงี่ยนซ่าน เธอไม่เคยโดยทำโทษแล้วเสียวสะท้านเช่นนี้มาก่อนในชีวิต "โอย... ลุง..ขา...อย่า...อย่า...อย่าหยุดน้าาาาาา" สมศรี..ครางออกมา เธอลืมความเจ็บปวดที่เคยได้รับไปจนหมดสิ้น ลุงณรงค์..เองก็เร่งอัดลำควย..สุดกำลัง ในที่สุดน้ำเงี่ยนของลุงณรงค์..ก็พรั่งพรูออกมาจากลำควย..วิ่งไปกระทบช่องคลอดของ สมศรี..อย่างแรงจนเธอรู้สึกได้ สมศรี..เองก็ถึงเส้นณรงค์..หลังลุงณรงค์..ไปไม่นานกล้ามเนื้อของเธอกระตุกด้วยความเงี่ยน ทั้งคู่นอนกอดกันอย่างเหนื่อยอ่อน ลมหายใจทั้ง 2 คน ดังจนอีกฝ่ายได้ยิน

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกลับมา ลุงณรงค์..รู้สึกละอายใจยิ่งนักที่ทำให้สาวสวย..ต้องร้องไห้ เขาเก็บลำควย..ที่หมดแรงแล้วกลับเข้าที่เดิม ก้มตัวนั่งข้างๆสาวสวย.. ถามไถ่อาการด้วยความห่วงใย "เป็นไงบ้าง สมศรี.. เจ็บรึเปล่า" ลุงณรงค์..ถามทั้งๆที่เห็นเลือดไหลออกมาจาก รูหี..ของเธอ สมศรี..ยังคงสะอื้นอยู่ ความเงี่ยนของเธอหายไปหลังขึ้นสวรรค์ไปแล้ว แต่ความเจ็บปวดของเธอยังคงอยู่ ลุงณรงค์..อุ้มเธอยกขึ้นแล้วนั่งเก้าอี้ของเขาแทนที่สาวสวย..โปรด มือทั้ง 2 ดึงตัว สมศรี..เข้ามากอดแนบอก "ไม่เป็นไรนะเล็ก.." มือของเขาลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอ หวังจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง สมศรี..นอนนิ่งเงียบซบอกลุงณรงค์.. มือของเธอกอดเอวเขาไว้แน่น น้ำตาและเสียงสะอื้นของเธอหมดไปแล้วแต่ตาของเธอยังแดงก่ำอยู่ ลุงณรงค์..มองนาฬิกา ตอนนี้ สี่โมง45แล้ว เขาควรทำอะไรซักอย่าง ขืนปล่อยเธอไปสภาพแบบนี้มีหวังได้เป็น ลุง..ช่างเพศศึกษาในคุกแน่ๆ "พูดอะไรกับ ลุง..ซักคำสิ น้องเล็ก.." สมศรี..เงยหน้าขึ้นมอง ลุง..ของเธอ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี "อืม...น้องเล็ก..ชอบแบบไหนมากกว่า...แบบเมื่อกี้หรือแบบตอนเที่ยง" ลุงณรงค์..ถามตรงๆกะวัดใจกันไปเลย คำถามนี้เรียกรอยยิ้มที่มุมปากกลับมาอีกครั้ง เธอส่ายสายตาไปมานึกหาคำตอบ และแล้วเธอก็ได้คำตอบ เธอเอาแขนเสื้อเช็ดหน้าก่อนก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำกระโปรงอยู่ ไม่กล้าสบตา ลุง..ของเธอ "ชอบตอนท้ายๆแบบเมื่อกี้ค่ะ...ตอนแรกๆมันเจ็บอ่ะ" ลุงณรงค์..ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มอย่างโล่งใจพลางลูบหัวเธอเบาๆ "มันเจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละเล็ก.....ครั้งต่อๆไปหนูก็ไม่เจ็บแล้ว" คำพูดลุงณรงค์..เหมือนบอกเป็นนัยๆว่าจะมีครั้งต่อไปอีก "เอาล่ะ...จะ 5 โมงแล้ว ลุง..ว่าเล็ก..รีบไปเถอะ เดี๋ยวแม่จะหาหนูไม่เจอ" สมศรี..ทำหน้าเจื่อนๆ ถึงแม้ลุงณรงค์..เพิ่งจะทำให้เธอเจ็บมาหมาดๆแต่เธอก็ยังไม่อยากรีบจากเขาไปไหน ทั้งคู่ช่วยกันจัดความเรียบร้อย เช็ดคราบเลือดคราบน้ำเงี่ยน จัดเสื้อผ้าให้ดูปกติที่สุด ลุงณรงค์..ถอยออกมามอง เมื่อเห็นว่าปกติดีแล้วก็เข้าไปกอด สมศรี.. หอมแก้มเธอหนึ่งครั้งแล้วบอก "ถ้าหายเจ็บแล้วอยากโดนทำโทษอีกก็มาหา ลุง..นะ" สมศรี..ยิ้มที่มุมปากตามสไตล์ เธอสวัสดีลุงณรงค์..พลางหยิบกระเป๋าวิ่งไปหน้าที่ทำงาน ลุงณรงค์..มองเมียคนใหม่วิ่งจนลับสายตาไป...

Chapter VI:"ทะเลาะจนได้เรื่อง"
By DRACULolitA

ณ ที่ทำงานประถมศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ลุง..คนใหม่ของที่ทำงานนั้นได้ทำวีรกรรมสุดแสบ เขาพรากพรหมจรรย์สาวสวยวัยกำลังน่ารักไปแล้ว 2 คนภายในเวลา2วัน ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นไม่ถึงเดือน เขายังทำใจยอมรับกับการจากไปของเมียของเขาที่รักกันมากว่า 3 ปีไม่ได้ แต่ขณะนี้เขาเฝ้าถวินหาแต่ความสุขจากการได้ชิงความบริสุทธิ์จากสาวสวย..ตัวน้อยทันทีที่โชคเข้าข้างเขา

คาบแรกของวันศุกร์ ลุงณรงค์..ต้องช่างทำงานใหม่ อุปกรณ์การเรียนก็ค่อนข้างจะสลับซับซ้อนกว่า ทำงาน.แต่กระนั้นก็ไม่ยากเกินจะเตรียมให้ทันในอีก 1 ชั่วโมงที่เหลือ แต่สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องสาวสวย..ที่เขารักหนักหนาทั้ง 2 คนต่างหาก เมื่อวาน สมศรี..ไม่มาเรียน ลุงณรงค์..ก็พอจะเข้าใจว่าเธอไม่สบายด้วยเรื่องใด การถูกลุงณรงค์..ร่วมรักครั้งแรกทำเอาอวัยวะเพศของเธอฉีกขาด ต่อให้เก่งมาจากไหนก็คงนอนซมอย่างต่ำหนึ่งวันแน่ๆ เขาเองก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ทำอะไรรุนแรงอย่างนั้นลงไป ได้แต่คิดว่าสาวสวย..ตัวน้อยคงไม่แก้แค้นด้วยการบอกแม่ของเธอถึงเรื่องระหว่างเขาและเธอ ส่วน สุชาดา. สาวน้อยแก่นแก้วอารมณ์ดี เมื่อวานเขาเจอเธอเพียงครั้งเดียวเมื่อตอนเช้า กำลังจะเข้าสวมกอดให้หายคิดถึง ก็เจอเพื่อนของเธอเข้ามาตามเธอซะก่อน สุชาดา.เองก็เสียดายอยู่ไม่น้อยแต่เมื่อโอกาสไม่อำนวย เธอก็จำใจต้องลาลุงณรงค์..ไป ทิ้งให้ลุงณรงค์..ต้องอารมณ์ค้างไปทั้งวัน เขาอยากเจอเธอทั้ง 2 มากแต่จนถึงเวลานี้ยังไม่มีใครมาหาเขาเลย ลุงณรงค์..มองไปนอกหน้าต่าง เด็กทำงานเดินผ่านไปมามากมาย แต่ไม่ใช่คนที่เขาอยากเจอเลยซักคนเดียว

ลุงณรงค์..เริ่มทำงานคาบแรกด้วยการแจกสมุดงานของทำงาน แล้วให้ทำงานลอกวิธีประดิษฐ์กล่องใส่ดินสอไม้บนกระดาน เมื่อลอกเสร็จแล้วเขาก็แบ่งทำงานตามกลุ่ม แต่ละกลุ่มก็รับผิดชอบกล่องใส่ดินสอของกลุ่มของตน ระหว่างนั้นลุงณรงค์..กลับมานั่งรอที่โต๊ะทำงานของเขา คอยมองทำงานเป็นระยะๆเมื่อเห็นว่าเริ่มส่งเสียงดังเกินไป สายตาของเขามองไปรอบๆห้อง เด็กทำงานห้องนี้ก็มีที่หน้าตาดีๆหลายคน แน่นอน...เขามีเส้นผมของเด็กพวกนั้นไว้ในครอบครองเรียบร้อยแล้ว การได้เห็นสาวสวยน่ารักๆอยู่ใกล้ๆ ทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งพล่านขึ้นมาอีก ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรออก เขาเปิดลิ้นชักที่เก็บ.เจี๊ยบ..ไว้ นำมันออกมา จากนั้นหยิบแฟ้มที่น่าจะเป็นแฟ้มเอกสารขึ้นมา แต่เมื่อเปิดแล้วแทนที่จะพบเอกสารใดๆ กลับพบแต่เส้นผมจำนวนมาก ที่ปลายเส้นผมแต่ละเส้นมีชื่อของเด็กผู้หญิงพันด้วยเทปกาวติดอยู่ เขาพลิกแฟ้มไปที่หน้า "./4" บรรจงหยิบเส้นผมเส้นหนึ่งออกมาจากหน้านั้น พันรอบ.เจี๊ยบ..แล้วนำไปวางบนกล่องใต้โต๊ะของเขาที่ซึ่งทำงานในห้องไม่สามารถเห็นได้ .เจี๊ยบ..ค่อยๆเปลี่ยนร่างเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งในชั้น เขามอง.เจี๊ยบ..แสดงอากัปกิริยาเช่นเดียวกับเจ้าของเส้นผมอย่างสนใจ เขาใช้วิธีนี้ล่วงรู้การกระทำของเด็กคนไหนก็ตามที่เขาอยากรู้ และด้วยวิธีนี้ทำให้เขาได้ร่วมรักกับสาวสวย..แสนรักของเขา... สุชาดา.และ สมศรี..

ระหว่างที่จ้องมอง.เจี๊ยบ..ของเขาอยู่นั้น ลุงณรงค์..ก็เกิดความคิดดีๆ เขาลองเอานิ้วดีดกระโปรงของ.เจี๊ยบ..เบาๆ แล้วหันไปมองสาวสวย..เจ้าของเส้นผม ปรากฏว่ากระโปรงของเด็กคนนั้นก็พริ้วไหวในลักษณะเดียวกันกับ.เจี๊ยบ.. สาวสวยผู้โชคร้ายยังไม่รู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานที่ลุงณรงค์..มอบหมายให้เสร็จ ลุงณรงค์..ยิ้มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เพื่อให้แน่ใจว่าความคิดเขาไม่ผิด เขาทดลองอีกครั้ง ขณะที่สาวสวยหันหลังให้เขานั้น ลุงณรงค์..จับกระโปรงของ.เจี๊ยบ..ยกขึ้นเผยให้เห็นกางเกงในสีฟ้าที่มีลายกระต่ายอยู่กลางก้น สีหน้าของเขาแสดงความตื่นเต้นยิ่งขึ้นเมื่อเห็นตัวจริงของ.เจี๊ยบ..โชว์กางเกงในลายเดียวกันให้เขาเห็น แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเก็บรายละเอียดของรูปกระต่ายที่ก้นของเธอเสร็จก็ถูกมือน้อยๆเลื่อนลงมาปิดซะก่อน สาวสวย..ผู้เคราะห์ได้แต่คิดไปว่าลมพัดกระโปรงของเธอเปิดขึ้น ตำแหน่งของเธออยู่เกือบหลังห้องจึงไม่มีผู้ชายคนไหนเห็นนอกจากลุงณรงค์.. เพราะโต๊ะของเขาอยู่หลังห้อง เธอหันมาลอบมองลุงณรงค์..อย่างอายๆ เธอเองก็รู้ว่าลุงณรงค์..เห็นอะไรของเธอบ้าง ลุงณรงค์..ยิ้มให้เธอทำเอาเธอหน้าแดงรีบหันกลับไปทำงานต่อ แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่ลุงณรงค์..จะพิสูจน์อะไรบางอย่าง...หากเกิดอะไรขึ้นกับ.เจี๊ยบ..มันก็จะไปเกิดกับตัวจริงของ.เจี๊ยบ..นั้นเช่นกัน... ลุงณรงค์..ยิ้มอีกครั้ง เมื่อรู้อย่างนี้เขายิ่งคิดมีแผนการต่างๆที่จะจัดการสาวสวย..ของเขาขึ้นมาได้อีกมากมาย เขาเริ่มรู้สึกสนุกยิ่งขึ้น คราวนี้เขาเปลี่ยนเส้นผมเป็นสาวสวยหน้าตาน่ารักอีกคนในห้องนั้น คราวนี้เหยื่อของเขายืนอยู่เกือบกลางห้อง ลุงณรงค์..รอจังหวะที่เพื่อนชายร่วมกลุ่มของเธอหันไปหาเธอ ทันใดนั้นเขาก็สะบัดนิ้วดีดกระโปรงของ.เจี๊ยบ..ให้ลอยสูงขึ้น กว่าที่เจ้าตัวจะรู้ว่าเกิดอะไรกับตัวเองก็โดนเพื่อนชายของเธอเห็นกางเกงในลายลูกไม้สีแดงที่อยู่ภายในซะก่อนแล้ว เธอพยายามรีบปิดทันทีที่รู้สึกตัวแต่ก็ไม่ทันการ... "เฮ้ย! ยัยเกตใส่กางเกงในสีแดงว่ะ...ฮ่าๆๆ" สาวสวยผู้เคราะห์ร้ายอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เธอจึงต้องทำโมโหเพื่อเก็บอาการ วิ่งไล่ตีเพื่อนชายคนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย "ไอ้บ้า! ไอ้ทุเรศ...ลามก" เสียงเธอด่าเป็นชุดดังจนลุงณรงค์..จับใจความได้ชัดเจนแม้จะอยู่หลังห้องก็ตาม "อ้าว!ก็เธออยากโชว์กางเกงในให้ฉันเห็นทำไมล่ะ...นึกว่าอยากดูนักรึไง โธ่!ยัยสีแดง" เพื่อนชายของเธอโต้ตอบ สาวสวยคนนั้นยิ่งรู้สึกโมโหยิ่งนักวิ่งเข้าไปกะจะชกหน้าให้หายแค้นซัก 2-3 หมัดแต่ก็ถูกเพื่อนๆช่วยกันขวางไว้ก่อน เพื่อนหญิงก็ช่วยกันกันสาวสวยคนนั้น ส่วนเด็กผู้ชายเพื่อนชายในห้องก็ช่วยกันแยกออกมา เกิดเป็นสงครามระหว่างเพศขึ้นในห้อง ต่างฝ่ายต่างจะเอาเรื่องกันจนลุงณรงค์..เห็นท่าไม่ดี รีบเข้าไปยุติเหตุการณ์ "ทะเลาะอะไรกันน่ะพวกเธอ" ลุงณรงค์..ถามทั้งๆที่รู้เรื่องราวดีอยู่แล้ว เพื่อนหญิงในห้องคนหนึ่งอาสาเล่าเหตุการณ์ให้ลุงณรงค์..ฟัง แน่นอน...คำให้การนั้นต้องเข้าข้างฝ่ายหญิงอยู่แล้ว "ไอ้บานมันแอบดูกกน.เกตค่ะ ลุง.....หนูเห็นกับตา" ฝ่ายชายได้ยินอย่างนั้นก็อดไม่ได้ "อย่ามั่วๆ ยัยเกตมาเปิดโชว์เองตะหาก ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ลุง.." จำเลยฝ่ายชายปฏิเสธเสียงแข็ง ซึ่งก็ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายชายด้วยกันเอง "เอาล่ะๆ พอได้แล้ว...ทุกคนเลิกพูดถึงเรื่องนี้ กลับไปทำงานต่อให้เสร็จ... เธอทั้ง 2 คน เดี๋ยวหลังเรียนกับ ลุง..เสร็จอยู่รอพบ ลุง..ก่อนนะ" ลุงณรงค์..ยุติเหตุการณ์พร้อมเรียกเด็กทั้ง 2 มาเคลียหลังเลิกเรียน หลังจากนั้นไม่มีใครในห้องกล้าพูดถึงเรื่องนี้อีกจนหมดคาบเพราะกลัวจะถูกเรียกพบ ลุงณรงค์..เองก็ดึงสติกลับมา ข่มใจช่างจนจบคาบเรียนแรก

เมื่อปล่อยเด็กในห้องคนอื่นๆกลับไปเรียนคาบต่อไปแล้ว ลุงณรงค์..เรียกคู่กรณีทั้ง 2 มาตักเตือน ทั้งคู่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่ . แล้ว หญิงก็ปากร้ายชายก็ปากเสีย ทั้งคู่มีเรื่องให้ทะเลาะกันเป็นประจำไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ทะเลาะกันทีก็ต้องมีเพื่อนๆมาคอยห้ามมวยไม่งั้นได้เป็นเรื่องต้องเชิญผู้ปกครองมาพบเป็นประจำ ทั้งคู่ยืนต่อหน้าลุงณรงค์..ไม่ยอมมองหน้ากัน ต่างก้มหน้าก้มตาแสดงสีหน้าไม่พอใจอีกฝ่ายจนลุงณรงค์..สังเกตได้ และแล้วลุงณรงค์..ก็นึกไอเดียแปลกๆขึ้นมาได้ ด้วยวิธีนี้นอกจากจะยุติเรื่องนี้แล้ว...ทั้งคู่อาจไม่ทะเลาะกันอีกเลยก็เป็นได้ ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็อธิบายตามเรื่องราว " ลุง..ไม่สนใจหรอกนะว่าใครเริ่มก่อนเริ่มทีหลัง ถ้ามีคนทะเลาะกันในห้อง ลุง.. ลุง..จำเป็นต้องลงโทษซักหน่อย เข้าใจมั๊ย" ทั้งคู่พยักหน้าแทนคำตอบ "ดี...อืม งั้น ลุง..จะทำโทษพวกเธอ ให้ไปรดน้ำต้นไม้ที่หลังห้องงานไม้นี่..."ลุงณรงค์..ชี้นิ้วไปยังทิศทางที่ต้นไม้เหล่านั้นอยู่ ทั้งคู่หันไปมอง มีต้นไม้อยู่ไม่กี่ต้น ใช้เวลารดไม่ถึง 10 นาทีก็คงเสร็จ ทั้งคู่ต่างคนต่างโล่งใจที่ไม่โดนทำโทษรุนแรงนัก "แล้วก็ระหว่างนั้นห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด...ถ้า ลุง..ได้ยินเสียงทะเลาะกันล่ะก็ ลุง..จะส่งพวกเธอให้ ลุง..อุษณีษ์จัดการ" คำขู่อมตะนี้ใช้ได้กับเด็ก . ทุกคนเพราะพวกเขารู้กิตติศัพท์แห่งความโหดของเธอดี "เอาล่ะ...ไปได้แล้ว เสร็จแล้วกลับมาหา ลุง..ด้วยนะ" ทั้งคู่เดินตรงไปยังหลังห้องงานไม้โดยยังไม่ยอมมองหน้ากัน...

ที่หลังห้องงานไม้ค่อนข้างเป็นที่เปลี่ยว ไม่มีคนเดินผ่านไปผ่านมามากนัก และยิ่งในเวลาเรียนอย่างนี้ด้วย ยิ่งทำให้ดูวังเวงใหญ่ ทั้งคู่รีบหยิบอุปกรณ์รดน้ำ ต่างฝ่ายต่างรีบรดหวังจะให้เสร็จเร็วๆ ทันใดนั้นความผิดปกติก็เกิดขึ้นกับตัวของเด็กผู้หญิง เธอรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกเหมือนถูกใครซักคนบีบตัวเธออยู่ ใช่แล้วลุงณรงค์..กำลังเอานิ้วบี้อก.เจี๊ยบ..อยู่ สาวสวยล้มตัวลงนั่งกับพื้นแต่ไม่กล้าขอความช่วยเหลือใครเพราะในที่นั้นมีเธอกับคู่อริอยู่กับเพียง 2 ต่อ 2 เท่านั้น ความรู้สึกอึดอัดเริ่มเปลี่ยนเป็นความเงี่ยนเมื่อ.เจี๊ยบ..ตัวเธอถูกลุงณรงค์..ถูของสงวนเพียงสัมผัสของนิ้วที่แผ่วเบาของเขากลับทำให้ตัวจริงของ.เจี๊ยบ..นั้นเสียวขึ้นเป็น 10 เท่า ลมหายใจเธอแรงขึ้นจนเพื่อนชายของเธอสังเกตเห็น "ยัยเกต...อย่าอู้น่า รีบมารดเร็วๆ จะได้รีบกลับ" เด็กหนุ่มยังไม่รู้สภาพของเธอ เมื่อเห็นเธอยังนั่งนิ่งเฉยอยู่เขาจึงหันไปมองเธอตรงๆ ในที่สุดเด็กหนุ่มก็รู้ความจริงที่เกิดขึ้น สาวสวยถูกแรงเล้าโล้มของลุงณรงค์..ปัดเป่าสติของเธอจนกระเจิง เธอนั่งลงยองๆหลังพิงผนังกำแพงห้องงานไม้ยกขาชันขึ้นกอดตัวเธอเอง มือขวากำก้อนเนื้อตรงหัวใจของเธอขยำอย่างลืมตัว มือซ้ายของเธอซุกเข้าไปในกางเกงในสีแดงตัวที่เขาเห็นเมื่อต้นชั่วโมงและดูเหมือนจะขยี้อะไรบางอย่างที่อยู่ในนั้นไม่ยอมหยุด ใบหน้าของเธอแดงเรื่อด้วยอารมณ์ใคร่ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเธอหลับตาพริ้มไปด้วยความเงี่ยนซ่านจนลืมไปเลยว่าศัตรูคู่อาฆาตของเธอก็ยืนอยู่ตรงนั้นและเห็นพฤติกรรมของเธอจนหมด เด็กหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างกับภาพที่ได้เห็น เขาเคยแอบดูหนังสือโป๊ซ่อนอยู่ใต้เตียงของพ่อ เคยแอบดูวีดีโอโป๊ที่บ้านเพื่อน แต่ยังไม่เคยเห็นของจริงซักครั้งเดียว ระหว่างที่เขาจ้องมองคู่อริด้วยความกระหายใคร่รู้ สาวน้อยผู้เคราะห์ร้ายก็สำเร็จความต้องการของตน น้ำเงี่ยน..ไหลเปียกชุ่มกางเกงในลายลูกไม้ของเธอของเธอเปลี่ยนให้สีแดงเข้มขึ้นทุกที่ที่น้ำเงี่ยน..ของเธอไหลไปถึง บางส่วนไหลลงมาตามร่องขาหนีบ โชว์ให้เพื่อนของเธอเห็นความใคร่ในตัวเธอเอง สาวสวยหมดแรงนั่งลงอย่างสิ้นสภาพ พอเรี่ยวแรงกลับมา เธอลืมตาขึ้นก็พบกับสภาพความเป็นจริง คู่อาฆาตของเธอยืนจ้องเธอราวกับเธอเป็นสัตว์สงวนใกล้สูญพันธุ์ สาวน้อยอายจนหน้าแดงพูดอะไรไม่ออก เธอควรจะด่าเขาเหมือนกับทุกครั้งที่เขาพยายามแกล้งเธอแต่คราวนี้กลับไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาจากปากเล็กๆแต่พิษสงร้ายนั้น...สิ่งที่ไม่ควรให้ใครได้รับรู้ที่สุดกลับถูกรับรู้โดยศัตรูของเธอ เธอรีบหุบขาลงนั่งด้วยท่าที่ปกปิดมิดชิดที่สุดดึงเอาอารมณ์ค้างของเด็กหนุ่มกลับสู่โลกแห่งความจริง ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเงียบ ดูเหมือนจะไม่มองหน้ากันแต่ทั้งคู่แอบผลัดกันมองหน้าอีกฝ่ายโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว ลุงณรงค์..รู้เห็นเหตุการณ์นี้ทั้งหมด แม้จะเป็นด้านหลังของห้องงานไม้ที่มีแต่กำแพงหนาทึบบดบังไว้ แต่เขารู้ว่ามีรูที่กำแพงอยู่จุดหนึ่งที่พอมองเห็นพฤติกรรมของทั้งคู่ได้ แผนของเขาสำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว ตอนนี้ทั้งคู่ลืมความเป็นศัตรูกับไปชั่วขณะ "นี่... ง้วง.." สาวสวยเป็นฝ่ายทนไม่ไหวเสียก่อน เธอเรียกชื่อจริงของเขาแทนที่จะเรียก"ไอ้บาน"ตามที่เธอและเพื่อนๆเรียกกัน ง้วง..หันมามองเธออย่างอายๆ เขาไม่ได้เป็นฝ่ายเสียหายแต่การที่เขายืนดูอยู่เฉยๆไม่ช่วยเหลืออะไรก็ทำให้เขารู้สึกละอายใจไม่ต่างไปจากการแอบดูหนังสือโป๊ "ทำไม" เขาตอบเธอด้วยน้ำเสียงที่ยังคงหนักแน่นข่มความรู้สึกผิดของเขาไว้ สาวสวยน้ำตาเริ่มซึมออกมาจากดวงตาใสๆของเธอ "เธออย่าบอกใครเรื่องที่เห็นนี้ได้ไหม...เราขอร้องล่ะนะ" สาวสวยไม่เหลือทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ ง้วง..ก็รู้สึกสงสารเธอไม่น้อยแต่ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบรับอะไรลุงณรงค์..ก็เริ่มลงมือต่อ เขาเริ่มถูไถ.เจี๊ยบ..สาวสวยไปทั่วร่าง "อ๊าาา!" กระแสแห่งความเงี่ยนกลับมาเยือนเธออีกครั้ง คราวนี้เธอไม่อยากให้ใครต้องเห็นสภาพอันน่าทุเรศของเธออีกแล้ว "อนุพงงงงงษ์...ช่วยเราด้วย....อ๊าาาา!" เขาตกใจมากที่จู่ๆเธอก็ร้องออกมาอย่างนั้น เขาอยากช่วยเธอแต่ไม่รู้ว่าเธออยากให้ช่วยทำอะไรกันแน่ "เป็นอะไรไป...สุมานา.. นี่...อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ" ง้วง..ตรงเข้าไปปลอบขวัญสุมานา.. ทันทีที่ ง้วง..เข้าไปใกล้เธอสัญชาตญานแห่งความใคร่ของสาวสวยก็ล็อคคอ ง้วง..ไว้แล้วดึงเข้าไปหาเธอ มันไม่เหมือนทุกครั้งที่สุมานา..จะบีบคอเขาเวลาที่ทะเลาะกัน คราวนี้มันดูอบอุ่น ไร้แรงอาฆาต และกระตุ้นความเป็นชายของเขาให้ตื่นขึ้นมา "ช่วยเราด้วยยยย...อึ๋ยยย" สุมานา..ได้แต่ร้องครวญครางพลางกอดคอคู่อริด้วยความเงี่ยนซ่าน ปากของเธอกดเข้าไปที่ซอกคอเด็กหนุ่มอย่างลืมตัวยิ่งทำให้สติของทั้งคู่เริ่มคุมไม่อยู่ "ช...ช่วยแบบเมื่อกี้เหรอ" ง้วง..ถามอย่างกระวนกระวายใจ "อือ...เร็วๆเข้า....อาาาา" สุมานา..ทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดตอบคู่กัดของเธอไป ง้วง..ทำเงอะๆงะๆ เลื่อนมือลงถกกระโปรงของสาวน้อยขึ้น มือหนึ่งล้วงเขาไปในกางเกงในสีแดงสดตำแหน่งเดียวกับที่เขาเห็นมือของเธอล้วงเข้าไป บรรจงถู รูหี..ของเธอตามแบบที่เห็นในหนัง ตอนนี้เองที่เขารู้สึกว่าโชคดีที่ได้ดูหนังโป๊มาก่อน ""อย่างนี้เหรอ" ง้วง..ถามสุมานา..ที่กำลังดิ้นไปมาด้วยความสยิว พลางซึบซับสัมผัสของ รูหี..ที่เขาไม่เคยได้แต่ต้องมาก่อน เด็กหนุ่มไม่เคยรู้เลยว่า รูหี..คู่อริของเขาจะนุ่มนวลชวนให้สัมผัสเช่นนี้ "ช่าย....อาาาา อย่าหยุดนะ" คำขอของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นคำสั่ง แต่เธอไม่ให้เขาทำเปล่าๆ ปากเรียวเล็กของเธอที่ใช้ด่าเขาอยู่เป็นประจำ บรรจงหอมไปทั่วใบหน้าของเขา จนกระทั่งปากที่ใช้ด่ากันอยู่ทุกวันก็มาชนกัน ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม ทุกสิ่งที่สุมานา..ต้องการ ง้วง..กลับตอบสนองเธอได้เป็นอย่างดี ตอนนี้ทั้งคู่ไม่รู้สึกถึงความเป็นศัตรูกันอีกต่อไป ปลดปล่อยอารมณ์ตัวเองไปตามสัญชาตญาณแห่งการดำรงเผ่าพันธุ์ ความเป็นชายของ ง้วง..ตื่นขึ้นถึงขีดสุดจนเขาทนไม่ไหวต้องงัดมันออกมาให้เป็นอิสระ และสิ่งที่เขาเห็นในหนังต่อจากนี้เขาก็จะทำกับสุมานา..เช่นเดียวกัน ควย..ยาว 5 นิ้วของเขาถูกดันให้เข้า รูหี..เพื่อนร่วมงานเรื่อยๆเรื่อยๆ น่าอัศจรรย์ที่มันเข้าไปจนสุดความยาวได้ในเวลาอันสั้นโดยที่สุมานา..ไม่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเลยสักนิด ง้วง..ตอนนี้รู้ได้อย่างเดียวคือความเงี่ยนที่เพิ่มขึ้นทุกจังหวะการซอยของเขา รูหี..ของสุมานา..ตอดรัดการรุกล้ำของเขาอย่างเป็นมิตร เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าการร่วมเพศจะให้ความสุขกับเขาได้ถึงเพียงนี้ สุมานา..ก็รู้ว่าตอนนี้เธอโดนอะไรเข้าไปแต่กระนั้นก็ยอมให้เขาทำแต่โดยดี ทั้งคู่กอดรัดกันอย่างเร่าร้อน ง้วง..ทำท่าตามหนังที่เขาดูมาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่ทั้งคู่จะเป็นกายและใจเดียวกัน จังหวะการซอยของ ง้วง..เร็วขึ้นเร่งให้ความเงี่ยนซ่านในตัวสุมานา..พุ่งขึ้นตาม ทั้งคู่ขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งความสามัคคี น้ำเงี่ยน..จำนวนมากทะลักจากยอดควย ง้วง..พุ่งตรงเข้าไปในโพรงสวรรค์น้อยๆของสุมานา.. ง้วง..ทำทีเป็นสุภาพบุรุษพลิกตัวเอาสุมานา..มาซบไว้กับอกของเขา ทั้งคู่นอนหมดแรงเหนื่อยอ่อนอยู่ตรงนั้น ลุงณรงค์..ผู้เห็นเหตุการณ์ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นผลงานของเขาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

อีก 5 นาทีต่อมาจำเลยทั้ง 2 ก็เดินกลับเข้ามาหาลุงณรงค์.. บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ทั้งคู่เดินชิดกันมามองหน้าอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ลุงณรงค์..แกล้งทำเป็นไม่เห็น "รดน้ำเสร็จแล้วเหรอ" เขาถามทั้งคู่ "ค่ะ/ครับ" ทั้ง 2 คนตอบแทบจะพร้อมกัน "ทำไมรดนานจังเลย ทำอะไรอยู่" ลุงณรงค์..เจาะประเด็น ทำเอาทั้งสองก้มหน้าก้มตาอายจนหน้าแดง "คือ...พวกเราเห็นว่าใบไม้มันเยอะน่ะครับ ก็เลยเก็บให้ด้วย" ง้วง..ที่เอาตัวรอดได้เก่งกว่ารีบตอบลุงณรงค์.. ใบไม้ที่หล่นอยู่แถวนั้นจะมีภารโรงมากวาดทุกเช้าอยู่แล้วจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใบไม้เหลือให้พวกเขาเก็บ "ใช่ค่ะ ลุง.." สุมานา..ก็ร่วมโกหกกะเขาด้วย ทำเอาลุงณรงค์..ได้แต่แอบขำ "โอเค...แล้วคราวหลังอย่าทะเลาะกันให้ ลุง..เห็นอีกนะ..." ทั้งคู่ยิ้มให้กัน จากนี้ไปพวกเขาคงไม่คิดจะทะเลาะกันอีกต่อแล้ว มีแต่จะทำอย่างอื่นกันมากกว่า "เอ้า! ไปเข้าห้องเรียนได้แล้ว...จะหมดคาบ 2 อยู่แล้ว" "ค่ะ/ครับ" คราวนี้พร้อมเพรียงกันเลย ทั้งคู่เดินออกจากห้องลุงณรงค์..ไปอย่างมีความสุข นับแต่นั้นมาก็ไม่มีเรื่องให้ต้องทะเลาะกันอีกเลย ทุกๆคนต่างประหลาดใจที่ทั้ง 2 คืนดีกันได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทะเลาะกันแทบทุกวัน เพื่อนทั้งหลายของ ง้วง..และสุมานา..ได้แต่ครุ่นคิด ...ลุงณรงค์..ใช้วิธีลงโทษแบบไหนกันนะ...
chapter VII:"กระโปรงเป็นเหตุ"
ลุงณรงค์.. ลุง..งานไม้คนใหม่ของที่ทำงานประถมแห่งหนึ่ง เขามาทำงานที่นี่ได้ 2 อาทิตย์แล้ว และวันนี้เป็นปลายอาทิตย์ที่ 2 เขาเคยมีเมียมาก่อน แต่ก็ต้องมาด่วนจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความเหงาของเขาถูกแทนที่ด้วย.เจี๊ยบ..ที่เขาได้มาจากเทวดาองค์หนึ่ง ด้วย.เจี๊ยบ..ตัวนี้เขาจึงได้สัมผัสกับรสชาติแห่งความใคร่ของสาวสวยวัย 12 ที่เมียของเขามิอาจทาบติด ตอนนี้เขาลืมความรักที่มีต่อเมียของเขาไปสิ้น หลงเหลือแต่เพียงความใคร่ในตัวสาวสวย..แสนสวยที่เขาช่างอยู่เท่านั้น และเมื่อเช้าที่ผ่านมาเขาได้ช่างบทเรียนแห่งความรักไปกับสาวสวย..ที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอดอย่าง ง้วง..และสุมานา.. ทั้งคู่เรียนรู้ถึงการใช้ชีวิตกับเพศตรงข้ามอย่างถึงพริกถึงขิง จนที่เคยเป็นคู่อริกลับกลายคู่รักกันและไม่ทะเลาะกันอีกต่อไป ลุงณรงค์..เองก็เห็นการเรียนรู้ของทั้ง 2 คนนั้นด้วย ภาพที่เด็กทั้ง 2 บรรเลงเพลงกามต่อหน้าต่อตาเขาจุดชนวนความเงี่ยนของเขาขึ้นมา วันนี้เขาต้องหาทางระบายกับใครซักคน

เขาเริ่มชั่วโมงเรียนที่ 3 ด้วยกระบวนเดียวกันกับทำงานคาบแรก เมื่อสั่งงานเสร็จเขาก็กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของเขา พยางหยิบแฟ้มดึงเส้นผมที่ติดป้ายชื่อว่า" แอน.."ขึ้นมาพันรอบ.เจี๊ยบ.. ไม่นานนัก แอน..ความสูง14เซนครึ่งก็ยืนโชว์ตัวให้ลุงณรงค์..ดูใต้โต๊ะทำงานของเขา แอน..เป็นเด็กตั้งใจเรียน ผลการเรียนของเธอไม่ค่อยดีมากนักแต่ความขยันของเธอก็ยังพอช่วยให้เธอได้คะแนนระดับต้นๆของห้องได้ หน้าตาของเธอก็น่ารักติดอันดับ 1 ใน 3 "สาวสวยห้อง 5" ด้วยเชื้อจีนที่ได้มาจากรุ่นปู่ของเธอทำให้ผิวพรรณขาวผ่อง นัยน์ตาคม รูปร่างก็สมส่วนเริ่มมีส่วนโค้งเว้าตามพัฒนาการที่ควรจะเป็น รอยยิ้มของเธอทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดกลับสดใสขึ้นมาได้ เธอเป็นคนรักสันติไม่ชอบมีเรื่องกับใครและไม่ชอบเห็นใครมีเรื่องกัน เธอจึงมักมีบทบาทในการยุติการทะเลาะของเพื่อนในห้องเป็นประจำ กิตติศัพท์ที่ลุงณรงค์..ได้ยินมายิ่งทำให้เขาสนใจในตัวเธอ ถึงแม้เธอจะไม่เคยทำผิดใดๆแต่ลุงณรงค์..ก็คิดหาทางจะจัดการกับเธออยู่ดี แอน..เองก็ได้ยินกิตติศัพท์ของลุงณรงค์..มาเหมือนกัน เมื่อช่วงพักที่ผ่านมามีคนลือกันหนาหูว่าลุงณรงค์..เป็นคนทำให้ ง้วง..และสุมานา..เลิกทะเลาะกันได้ ทั้งๆที่ แอน..เองก็พยายามช่วยเหลือ 2 คนนั้นให้เลิกทะเลาะกันหลายครั้ง ถึงแม้จะอยู่ต่างห้องก็เถอะ เธอจึงรู้สึกทึ่งในตัวลุงณรงค์..อยู่นิดๆเหมือนกัน จนเมื่อจบคาบ ทำงานแต่ละกลุ่มนำผลงานมาส่งลุงณรงค์.. "เก็บขยะรอบโต๊ะให้สะอาดก่อนไปนะ" ลุงณรงค์..กำชับทำงาน แต่ละกลุ่มก็รีบเก็บกวาดขยะของตนเพื่อที่จะได้ไปกินข้าวเที่ยงเร็วๆ ลุงณรงค์..มองกลุ่มของ แอน..ที่กำลังก้มเก็บขยะใต้โต๊ะ ทันใดนั้นเขาก็นึกแผนการเจ้าเล่ห์ๆขึ้นมาได้จากบทเรียนเมื่อเช้าวันนี้ทำให้เขารู้ว่านอกจากสามารถเห็นพฤติกรรมสาวสวย..ผ่านทาง.เจี๊ยบ..ได้แล้ว .....หากเขาทำอะไรกับ.เจี๊ยบ..ตัวนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นก็จะไปเกิดกับตัวเจ้าของเส้นผมด้วย..... เขาหยิบกาวตราช้างจากลิ้นชักเก็บอุปกรณ์ออกมา รอจังหวะที่ แอน..ก้มลงเก็บขยะใต้โต๊ะ ทันทีที่ แอน..รวบกระโปรงก้มลงนั่งยองๆ เพื่อเก็บกองขยะใต้โต๊ะ เขาก็หยอดกาวลงไปตรงตำแหน่งที่กระโปรงและอกเสื้อของ.เจี๊ยบ..ชนกัน เธอก้มเก็บอยู่นานจนกาวแห้งสนิทกำลังจะลุกขึ้น ในที่สุด แอน..ก็รับรู้ความผิดปกติในตัวเธอ ปลายกระโปรงติดกับหน้าอกเสื้อของเธออย่างแน่นหนา แกะอย่างไรก็ไม่หลุดออกจากกัน สภาพแบบนี้หากเธอยืนขึ้นล่ะก็ ไม่วายที่เธอจะต้องโชว์กางเกงในสีขาวที่ซ่อนอยู่ต่อหน้าเพื่อนๆทั้งห้องเป็นแน่ เธอทำใจเย็นสมชื่อนั่งลงทำเป็นก้มเก็บขยะต่อไป ระหว่างนั้นก็พยายามแกะกระโปรงและเสื้อของเธอให้หลุดออกจากกัน " แอน.....เก็บเสร็จยัง?" เสียงเพื่อนในกลุ่มของเธอตะโกนถามจากหน้าชั้น "จะเสร็จแล้ว...พวกเธอไปก่อนเถอะ เดี๋ยวเราตามไป" แอน..ตอบ อย่างน้อยเพื่อนๆของเธอจะได้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งทั้งห้องเหลือเพียงเธอกับลุงณรงค์.. 2 ต่อ 2 เท่านั้น "ยังเก็บไม่เสร็จอีกเหรอ... แอน.." ลุงณรงค์..เอ่ยถามทั้งๆที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ "เอ่อ...ค่ะๆ จะเสร็จแล้วค่ะ ลุง.." แอน..ตอบไปพลางแกะกระโปรงไปพลาง "ไม่ต้องเก็บแล้วก็ได้...ไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยว ลุง..จัดการเอง" ลุงณรงค์..พูดไป สายตาคอยสังเกตพฤติกรรมของสาวสวย.. "เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากช่วย" เธอตอบไปอย่างนั้นแต่ในใจเธอต้องการช่วยตัวเธอเองมากกว่า(ไม่ใช่"ช่วยตัวเอง"ในความหมายอย่างว่านะคะ) "ไหนล่ะขยะ...ไม่เห็นมีเลย" ลุงณรงค์..แอบเข้ามาทางด้านหลัง ก้มลงถามโดยที่เธอไม่รู้ตัว "อุ๊ย!" เธอตกใจเล็กน้อย "ทำอะไรอยู่...ไปกินข้าวได้แล้ว" ลุงณรงค์..เร่งเธอ เธอไม่มีเวลาหาใครคนอื่นมาช่วยเธอให้พ้นจากสภาพนี้แล้ว จนเธอต้องบอกความจริงกับเขา "เอ่อ...ลุงณรงค์..คะ คือว่า...กระโปรงหนูมันติดกับเสื้อหนู แกะยังไงก็ไม่ออกค่ะ" แอน..ตอบอย่างใจเย็นแล้วทำท่าดึงกระโปรงให้ลุงณรงค์..ดู "หนูไม่รู้จะทำยังไงดีอ่ะค่ะ" ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเขา "เหรอ...ไหนขอ ลุง..ดูซิ" ลุงณรงค์..แกล้งดึงไม่ออก "นั่งอยู่อย่างนี้ ลุง..ดึงไม่ถนัดน่ะ มาที่โต๊ะ ลุง..ดีกว่า เดี๋ยว ลุง..หาวิธีดึงให้" ลุงณรงค์..เสนอทางเลือกให้ ซึ่งเธอจำเป็นต้องทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แอน..ลุกขึ้นพยายามเอามือรวบกระโปรงมาปิดของสงวนให้มากที่สุดถึงกระนั้นก็ยังต้องโชว์ขาอ่อนขาวๆให้ลุงณรงค์..เห็นอยู่ดี

เมื่อมาถึงโต๊ะของเขา ลุงณรงค์..เปิดลิ้นชักดึงกรรไกรออกมา " ลุง.....อย่าตัดกระโปรงหนูนะ เดี๋ยวแม่หนูว่าแย่เลย" แอน..รีบปฏิเสธ "อ้าว...แล้วจะให้ ลุง..ทำไง ให้ดึงเฉยๆเหรอ" แอน..พยักหน้า หารู้ไม่ว่ายิ่งเข้าแผนของลุงณรงค์.. "ก็ได้...งั้นยืนนิ่งๆนะ" ลุงณรงค์..สั่งเธอ จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือ ลุงณรงค์..เอามือขวารวบชายกระโปรงส่วนที่ติดกับอกเสื้อของเธอดึงเข้าหาตัวเขา ส่วนมือซ้ายเขาจับไหล่ขวาเธอดันออก "เล่นซนอะไรของเธอเนี่ยะ แอน.." ลุงณรงค์..เรียกเลียนแบบเพื่อนของเธอ "เปล่านะคะ หนูไม่รู้จริงๆว่ามันติดกันได้ยังไง" ลุงณรงค์..ออกแรงดึงอยู่ 3-4 ครั้ง แต่ละครั้งเขาลูบคลำไหล่ของเธอเล่นอย่างได้อารมณ์ "ติดแน่นเชียว...อย่างนี้มีหวังกระโปรงขาดแน่เลย... แอน.." ลุงณรงค์..แซวเธอ " ลุง.....อย่าทำกระโปรงหนูขาดนะ" แอน..เริ่มกังวล "รู้แล้วน่า" ลุงณรงค์..ขานรับ คราวนี้ลุงณรงค์..เริ่มได้ใจมากขึ้นออกแรงดึงอีกหลายครั้ง แต่ละครั้งเขาเลื่อนมือซ้ายต่ำลงเรื่อยๆเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดที่ทรวงอกนิ่มๆของเธอ ทว่าสาวสวย..ตัวน้อยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่าถูก ลุง..ลวนลามเข้าแล้ว เธอมัวแต่กังวลเรื่องกระโปรงจนลืมเรื่องอื่นๆจนหมด เมื่อเห็นดังนั้นลุงณรงค์..ก็ก็ยิ่งได้ใจ เขาเริ่มบีบแตรอันน้อยๆของเธออย่างแผ่วเบาแต่ต่อเนื่อง ความรู้สึกเสียวซ่านวิ่งไปทั่วร่างกายจน แอน..ระลึกได้ว่าลุงณรงค์..ทำอะไรเธอ สายตา แอน..จ้องลุงณรงค์..อย่างเอาเรื่อง แต่กระนั้นก็ไม่พูดอะไรเพราะเธอเป็นคนขอร้องให้ลุงณรงค์..ช่วยเอง และถ้าขืนลุงณรงค์..ไม่ได้ตั้งใจจับแต่เธอกลับว่าเขาซะก่อนมันจะยิ่งเป็นเรื่องเข้าไปใหญ่ เธอไม่อยากมีเรื่องดังนั้นจึงปล่อยให้ลุงณรงค์..ดึงกระโปรงของเธอต่อไป ฝ่ายลุงณรงค์..เอง สมาธิของเขาไม่ได้เพ่งไปที่มีขวาที่ใช้ดึงกระโปรงของเธอเลยแม้แต่น้อย สติของเขาจดจ่ออยู่กับมือซ้ายที่ได้โอกาสสัมผัสทรวงอกของสาวสวย..อย่างสนุกสนาน กระแสแห่งความเงี่ยนยังคงวิ่งไปทั่วร่างอันบอบบางของเธอ ความรู้สึกแบบนี้ยากที่สาวสวยอย่างเธอจะทนยืนเฉยๆได้ ขาของเธอเริ่มสั่น ลมหายใจเธอแรงขึ้น หัวใจเธอเต้นถี่และแรงจนแม้มือที่จับอกเธอจะอยู่ด้านขวาแต่เขาก็รับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่เปลี่ยนไป ลุงณรงค์..รู้สึกพอใจมาก ที่เห็นปฏิกิริยาของสาวสวย..คนสวยตอบสนองต่อมือของเขาเช่นนั้น แอน..ในตอนนี้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว ความเงี่ยนที่เพิ่มขึ้นดึงความอยากในส่วนลึกของจิตใจเธอออกมา มือทั้ง 2 ของเธอที่เคยรวบกระโปรงปิดป้องของสงวนกลับทรยศต่อเธอ มันเริ่มบีบขยำหว่างขาโดยเธอไม่รู้ตัวเพิ่มความเงี่ยนและความอยากให้มากขึ้นไปอีกทวีคูณ ใบหน้าของเธอที่เคยขาวกลับเริ่มแดงเรื่อๆ เธอหลับตาซึมซับรสชาติแห่งความเงี่ยนโดยไม่รู้ตัวว่าลุงณรงค์..กำลังจ้องมองทุกอิริยาบถของเธออยู่ ในที่สุดหลังจากควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่นานเกือบนาที แอน..ก็ช่วยตัวเองได้สำเร็จ(ไม่ใช่"ช่วยตัวเอง"แบบธรรมดานะคะ) ร่างกายเธอกระตุกด้วยความเงี่ยน เรี่ยวแรงที่พอจะพยุงตัวเธอให้ยืนอยู่ได้ก็หายไปหมด เธอทรุดตัวลงไปซบอกลุงณรงค์..พอดี " แอน.."ของเธอรั่วเปียกท่วมกางเกงในไปหมด ลุงณรงค์..ยิ้มราวกับชนะสงครามโลกครั้งที่ 2 ประคองเธอไปนอนซบอกของเขาบนเก้าอี้ตัวโปรด รอจนสติและเรี่ยวแรงของเธอกลับมา เสียงลมหายในหอบแฮ่กของเธอน่าเอ็นดูยิ่งนัก ลุงณรงค์..ก้มลงหอมแก้มเธอเหมือนเป็นรางวัล แอน..รู้สึกตัวทันทีที่โดนหอม ราวกับเจ้าหญิงนิทราที่ตื่นขึ้นโดยจูบของเจ้าชาย แต่เธอใจเย็นพอที่จะไม่ลุกทันทีที่รู้สึกตัว เธอยังคงนอนนิ่งๆ นึกทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวเธอ ...นี่เธอช่วยตัวเองต่อหน้าลุงณรงค์..หรือเนี่ยะ... แอน..คิดในใจ เธออายมากแต่ก็ต้องยอมรับว่าช่วงเวลานั้นวิเศษจริงๆ ...ขืนเราทำอะไรให้ลุงณรงค์..ไม่พอใจล่ะก็ ลุงณรงค์..คงบอกเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้แน่ๆเลย... สัญชาตญาณแห่งการประสานสัมพันธ์ของเธอก็ผุดขึ้นมา ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าตัวเธอลอยสูงขึ้น ลุงณรงค์..อุ้มเธอลุกจากเก้าอี้แล้ววางเธอลงบนเก้าอี้ของ ลุง.. ส่วนลุงณรงค์..นั้นนั่งอยู่ข้างๆ สายตาจ้องมองเธอเหมือนเป็นอาหารเที่ยงของเขา ไม่รอช้าลุงณรงค์..เลื่อนมืออันหยาบกร้านของเขาตะปบลงกลางร่องขาหนีบของสาวสวย.. สาวสวยที่เพิ่งฟื้นตัวจากอารมณ์ใคร่ของเธอไม่อาจต้านทานแรงตัณหาของชายวัย 30 เศษๆได้ คราบน้ำเงี่ยน..ที่หลั่งรินออกมาทำให้กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวตัวเก่งของเธอเปียกโชกไปทั้งตัว ความอายทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ได้แต่รอโอกาสที่ลุงณรงค์..จะเลิกทำบ้าๆกับเธอซักที แต่ได้ทำกับเธอเท่านี้มันไม่ได้ช่วยให้ความเงี่ยนของเขาจางลงไปเลยแม้แต่น้อย มือของลุงณรงค์..เริ่มมุดเข้าไปเบียดอยู่ในกางเกงในตัวจิ๋วของเธอ " แอน.."ของเธอทำเอาถนนลื่นไปหมด ลุงณรงค์..ควานหาทางเข้าสวรรค์ของเธอได้อย่างง่ายดาย ทันทีที่มือของเขาฉกเข้าไป นิ้วชี้และนิ้วกลางที่วิ่งออกนำไปตั้งแต่แรกก็รีบมุดเข้าถ้ำสวรรค์ทันที แอน..สะดุ้งเฮือกพยายามจับข้อมือ ลุง..ของเธอดึงออก แต่ความอยากในตัวเธอกลับต้องการอีกอย่าง แอน..ดิ้นด้วยความเงี่ยนซ่านอย่างไร้ทางขัดขืนบนเก้าอี้ของลุงณรงค์.. ก้นของเธอกระเด้งสู้มือของเขาอย่างรู้จังหวะ นิ้วทั้ง 2 วิ่งเข้าวิ่งออก รูหี..ของเธออย่างสนุกสนานดันอารมณ์ใคร่ของเธอขึ้นจนถึงขีดสุดอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงกว่าที่เธอช่วยตัวเองไม่ว่าครั้งไหนก็ตาม เธอโน้มตัวกอดแขนของลุงณรงค์..เพื่อระบายความเงี่ยน เธอกัดฟันหลับตาซึมซับความรู้สึกนั้น จนในที่สุด แอน..ก็ทำเขื่อนแตกอีกครั้ง น้ำสวรรค์จำนวนมากไหลทะลักออกมาจากรูสวาทสาดใส่มือของลุงณรงค์..อย่างบ้าคลั่งจนมือของเขาชุ่มไปด้วยเมือกเสียวของสาวสวย.. แอน..หมดแรงนอนพักรักษาตัวบนเก้าอี้ของ ลุง..อย่างเหนื่อยอ่อน ลุงณรงค์..หอมแก้มเธออีกครั้งเป็นรางวัลที่สนองตอบความรักของเขามากมายเช่นนี้ จากนั้นยกมือที่เพิ่งทำหน้าที่เสร็จให้สาวสวย..ตัวน้อยดูต่อหน้า คราบเสียวของเธอเปรอะเปื้อนเต็มมือของเขา แอน..อายจนหน้าแดง แต่เธอไม่มีแม้แรงจะเบือนหน้าหนี ได้แต่ทำตาละห้อยยอมรับผลงานของตน ลุงณรงค์..ใช้จังหวะนี้ให้เป็นโอกาส เขาสอดมือเข้าไปใต้ก้นของเธอดึงเอากางเกงในตัวเก่งของเธอออกมาอย่างง่ายดาย จากนั้นจับขาเธอพาดบนที่พักแขนในสภาพเดียวกันกับ สมศรี.. รูหี..ที่มีพัฒนาการมากกว่าของ แอน..เปิดแง้มราวกับยิ้มตอบลุงณรงค์.. กลิ่นหอมจาก รูหี..ของเธอทำเอาลุงณรงค์..แทบอดใจไม่ไหว ก้มลงฉกลิ้นดูดกลืน" แอน.."ของสาวสวย..ราวกับผจญภัยในทะเลทรายมานาน ...เอาอีกแล้วเหรอนี่...ยังไม่ทันที่ แอน..จะหายเหนื่อยจากกามกิจรอบสอง รูหี..ของเธอก็ถูกกระตุ้นตื่นให้ทำงานอีกครั้ง ลิ้นสากๆที่ไล้โลมเลีย รูหี..ทำเอาเธอขาสั่นด้วยความเงี่ยนสะท้าน เธอเคยช่วยตัวเองมาบ้างแต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกแบบนี้ ติ่งเสียวถูกลิ้นของลุงณรงค์..ตวัดไปมาพาให้อารมณ์ใคร่ของเธอหวนคืนอีกครั้ง แอน..ไม่รู้ว่าลุงณรงค์..คิดยังไงถึงทำกับเธอแบบนี้ แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอรู้สึกได้ดีเพียงอย่างเดียวก็คือความเงี่ยนที่ได้รับมันช่างประทับใจเธอเสียจริงๆ แอน..ก้มหน้ายอมรับความจริงนั้นแล้วส่งตัวเองขึ้นสวรรค์เป็นรอบที่ 3 คราวนี้ไม่มี" แอน.."เหลือให้เธอได้เห็นเลยเพราะถูกลุงณรงค์..ดูดดื่มไปจนหมด หลังจากน้ำสวรรค์อึกสุดท้ายลงคอลุงณรงค์..ไปเขาก็ยืนขึ้นมองสภาพนางงามมิตรภาพตัวน้อยๆของเขา เธอหมดแรงนอนเหนื่อยอ่อนบนเก้าอี้ตัวโปรดของเขา ปล่อยให้เขาจดจ้องของสงวนและส่วนต่างๆของร่างกายเธอตามใจชอบ ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้...ตอนนี้ แอน..ติดใจรสรักที่ลุงณรงค์..มอบให้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เขาจึงได้เวลางัดไม้เด็ดออกมาจากเป้ากางเกงของเขา ดุ้นเนื้อที่อัดอั้นมานานบัดนี้ถูกปลดพันธนาการสู่โลกภายนอก มันกระดกหัวทักทายเหยื่อรายใหม่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสนใจ แอน..เองก็เห็นควย..ของเขาเช่นเดียวกัน เธอรู้ชะตาตัวเองแล้วว่าจะโดนทำอะไร เธอกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่เพราะความมหึมาของ" ควย"ของลุงณรงค์.. มันใหญ่กว่าของน้องชายชั้นป.2 ของเธออย่างเทียบกันไม่ติด กว่าที่เธอจะได้ทันเตรียมใจควย..ที่ว่าก็มาจ่ออยู่หน้า รูหี..เรียบร้อยแล้ว " ลุง..ขอนะ... แอน.." ลุงณรงค์..พูดขอความบริสุทธิ์ของเธอพอเป็นพิธีว่าแล้วก็เริ่มดันแท่งเสียวเข้าถ้ำของเธอโดยไม่รอฟังคำตอบ ลำควย..ขนาดมหึมาทะลวงหายเข้าไป รูหี..ของเธอเรื่อยๆ น้ำเงี่ยน..ที่มีมากมายช่วยให้เธอไม่รู้สึกเจ็บมากนัก แต่พอเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเธอก็รู้สึกอึดอัดแล้ว ลุงณรงค์..ก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกันโพรงสวรรค์ขมิบตอดรับการบุกรุกของเขาอย่างสุดกำลัง มันยังเข้าไปต่อได้อีกแต่ทุกระยะที่ดันเข้าไป ทำเอา แอน..เสียวแทบขาดใจ ลุงณรงค์..ซอยบั้นควยของเขาเข้าออกช้าๆ ไม่อยากให้นางงามมิตรภาพของเขาต้องเข็ดกับครั้งแรกของเธอ ลำควย..ที่อัดอั้นมานานตอนนี้ถูกบีบรัดโดย รูหี..อันอ่อนนุ่มไร้กำลังกลับยิ่งเพิ่มความเงี่ยนให้กับเขายิ่งขึ้น ลมหายใจของ แอน..ที่กระทบหูเขาทำให้เขายิ่งร้อนใจ เขาก้มลงสูดความหอมแห่งวัยแรกรุ่นของ แอน..อย่างเร่าร้อนรังแต่จะเพิ่มความต้องการที่ไร้ขีดจำกัดให้กับเขา ในที่สุดน้ำเงี่ยนที่รอการปลดปล่อยก็วิ่งมาถึงสุดปลายบั้นควยของเขา ลุงณรงค์..กระแทกลำควย..ไม่ยั้ง ให้รางวัลความน่ารักของเธอด้วยน้ำเงี่ยน..จำนวนมากจนเกินกว่าช่องเพศน้อยๆของเธอจะรับไหว แอน..เองก็ตามความเงี่ยนของลุงณรงค์..มาติดๆ จนทันเขาเมื่อโดนกระแทกอย่างแรง ในครั้งที่ 2 ส่งเธอขึ้นสวรรค์เป็นรอบที่ 4 ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ลุงณรงค์..นอนทับสาวสวย..ของเขาอย่างหมดแรง แอน..ไม่ว่าอะไร เธอไม่มีแรงแม้แต่จะยกแขนด้วยซ้ำ เมื่อบั้นควยของเขาอ่อนตัวลง ลุงณรงค์..ดึงมันออกมาจะ รูหี..สาวสวย.. น้ำเงี่ยนที่ค้างอยู่ภายในก็ไหลตามออกมาบางส่วน มันไหลเยิ้มลงไปถึงร่องก้นของเธอ ลุงณรงค์..จัดเสื้อผ้าของเขาให้เป็นปกติ แกะเส้นผมของ.เจี๊ยบ..ออก ทันใดนั้นกระโปรงที่ติดอยู่ก็หลุดออกจากอกเสื้อเธอ ลุงณรงค์..รอจน แอน..ฟื้นตัวอีกครั้ง

"หายเหนื่อยรึยัง... แอน.." ลุงณรงค์..ถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยพลางเช็คคราบความใคร่ที่เอ่อล้น รูหี..ของเธอเมื่อเห็นเธอลืมตาขึ้นมองเขา แอน..นิ่งเงียบ ไม่กล้าพูดไม่กล้าทำอะไร ทั้งๆที่ลุงณรงค์..เป็นฝ่ายทำเธอ แต่เธอกลับรู้สึกผิด ผิดที่ไม่รู้จักห้ามลุงณรงค์.. หากเธอห้ามใจตัวเองได้ตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับลุงณรงค์..หรอก เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบอยู่ ลุงณรงค์..จึงเป็นฝ่ายเข้าไปหาเธอ " ลุง..รัก แอน..นะ" เสียงลุงณรงค์..สารภาพทำให้เธอ เงยหน้ามองลุงณรงค์..เหมือนจะดูความจริงใจ สีหน้าลุงณรงค์..ก็บอกเหมือนอย่างที่เธอได้ยิน เธอรู้สึกสบายใจขึ้น อย่างน้อยที่ลุงณรงค์..ทำก็เพราะรักเธอ แต่มันก็ไม่อาจลบความรู้สึกผิดในตัวเธอได้อยู่ดี "หิวข้าวรึยัง" ลุงณรงค์..เอ่ยถามเปลี่ยนเรื่อง เวลานี้เกือบจะเที่ยงครึ่งแล้ว เธอต้องรีบกินก่อนจะเข้าเรียนในช่วงบ่ายต่อไป เสียงท้องของเธอร้องเแทนคำตอบ ลุงณรงค์..หัวเราะว่าแล้วก็พยุงตัวเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ "ไปกินข้าวกัน...มื้อนี้เดี๋ยว ลุง..เลี้ยงเอง" แอน..จัดระเบียบเสื้อผ้าตัวเอง กระโปรงของเธอเป็นปกติแล้ว แต่ยังมีบางอย่างไม่ปกติ เธอหันไปมองลุงณรงค์..ราวกับจับขโมยได้ "กางเกงในหนูล่ะคะ" ลุงณรงค์..ทำสีหน้าเพิ่งนึกขึ้นได้ "อ๋อ...มันเปียกอยู่ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยมาเอาก็ได้นี่..." ลุงณรงค์..พูดไปจูงมือเธอไปโรงอาหารเหมือนไม่ให้ความสำคัญกับมัน "ด...เดี๋ยวสิคะ ลุง.. อย่างนี้ไม่เอานะ" แอน..ได้แต่หน้าแดงเพราะความอายที่ถูกจูงมือ อายที่ต้องไปกินข้าวโดยไม่ใส่กางเกงใน และอายที่รู้ว่ากางเกงในของเธอชุ่มไปด้วยความใคร่ของตัวเอง ทั้งคู่เดินทางสู่โรงอาหารของที่ทำงาน...

chapter VIII:"ณ ที่เกิดเหตุ"
ณ ที่ทำงานประถมศึกษาแห่งหนึ่ง เวลาประมาณเที่ยงครึ่ง มันเป็นช่วงเวลาที่ทำงานส่วนใหญ่พักผ่อนจากการเรียน บ้างก็นั่งเล่นใต้ต้นไม้ บ้างก็เล่นฟุตบอลกันกลางสนาม บ้างก็อ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุด แต่สำหรับ แอน..เธอกำลังนั่งรับประทานอาหารกลางวันกับ ลุง..ช่างงานไม้ของเธอ ที่ที่ทำงานแห่งนี้ทำงานทุกคนมีอาหารกลางวันกินฟรีทุกคน แต่วันนี้เนื่องจากเธอลงมาช้าข้าวเที่ยงส่วนของเธอจึงได้ถูกแม่ครัวเก็บไปแล้ว และเหตุที่เธอต้องลงมารับประทานอาหารกลางวันช้ากว่าคนอื่นก็เพราะเธอต้องขอความช่วยเหลือให้ลุงณรงค์.. ลุง..ช่างงานไม้ที่นั่งอยู่เบื้องหน้าเธอช่วยแกะกระโปรงของเธอออกจากอกเสื้อ ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องตลกที่จู่ๆชายกระโปรงของเธอก็ติดอยู่กับอกเสื้อเธอ แกะเท่าไหร่ก็ไม่หลุดออกจากกัน แต่สำหรับ แอน..แล้ว มันไม่ตลกเลยเพราะเธอต้องเอาความบริสุทธิ์ของเธอแลกกับความช่วยเหลือของลุงณรงค์..

ข้าวผัดอเมริกัน 2 จานวางอยู่บนโต๊ะ จานหนึ่งเป็นของเธอ อีกจานเป็นของลุงณรงค์.. มีน้ำโค๊กอีก 2 แก้ว ถือเป็นอาหารสุดหรูที่เด็กผู้หญิงที่ได้เงินค่าขนมวันละ 20 บาท อย่างเธอจะหาซื้อกินได้ แต่คราวนี้เธอได้กินฟรีๆ แอน..เงยหน้ามองลุงณรงค์..ที่กำลังกินข้าวผัดอย่างเอร็ดอร่อย พลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอไม่ถึงชั่วโมงก่อนหน้านี้ เธอถูกลุงณรงค์..ลวนลามจนขึ้นสวรรค์ถึง 4 ครั้งติดๆกัน และในครั้งที่ 4 นั่นเองที่เธอเสียความเป็นสาวสวยบริสุทธิ์ให้กับเขาไป จนบัดนี้เธอยังไม่รู้ว่าจะเสียใจหรือดีใจกับช่วงเวลานั้นดี " แอน.....ทำไมไม่กินข้าวล่ะ...ไม่หิวเหรอ" ลุงณรงค์..ทักเธอเมื่อเห็น แอน..เอาแต่เหม่อลอย "เอ่อ..ค..ค่ะ" แอน..ดึงสติกลับมา รีบกินข้าวกลางวันสุดหรูของเธอแบบไม่เสียดาย "คิดถึงอะไรอยู่ล่ะสิ... เรื่องที่ห้อง ลุง..รึเปล่า" ลุงณรงค์..ถามเหมือนอ่านใจเธอออก แต่ด้วยความใจเย็นของเธอ แอน..ตอบกลับลุงณรงค์..แบบไม่มีพิรุธ "บ้าเหรอ ลุง.....ใครจะไปอยากคิดถึงเรื่องแบบนั้นล่ะ" ตอบไปพลางก็กินข้าวไปพลาง "อ้าว...นึกว่าติดใจซะอีก...เห็นกอดคอ ลุง..แน่นเชียวตอนนั้น" ลุงณรงค์..แซวเธอเล่นทำเอาสีหน้าขาวๆกลายเป็นแดงขึ้นมาอีก "บ้า!" ถึงจะโมโหแต่ แอน..ก็ทำได้เพียงเท่านี้ เพราะสิ่งที่ลุงณรงค์..พูดล้วนเป็นความจริงทั้งนั้น "ถ้าไม่คิดถึงแล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ" ลุงณรงค์..ยังไม่เลิกแซวเธอ "ใครหน้าแดง...ป่าวซะหน่อย" แอน..รีบปฏิเสธ ก้มหน้าก้มตากินข้าวที่เหลือจนหมดจาน ถ้าไม่เพราะหิวหรือเพราะเสียดายคงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้ "ลุงณรงค์..ทำยังไงให้ 2 คนนั้นเค้าเลิกทะเลาะกันอ่ะคะ" แอน..เปลี่ยนเรื่องคุยพลางดูดโค๊กรอคำตอบ "หมายถึง ง้วง..กับสุมานา..น่ะเหรอ" แอน..พยักหน้าแทนคำตอบ "ก็ไม่มีอะไรมากนี่ ลุง..ก็แค่ให้เค้าไปรดน้ำต้นไม้ที่หลังห้องงานไม้ กลับมาอีกทีก็ไม่เห็นทะเลาะกันแล้ว" ลุงณรงค์..ตอบทั้งๆที่รู้ว่ามีอะไรมากกว่าที่เขาอธิบายมากมาย ง้วง..และสุมานา..ร่วมรักกันหลังห้องงานไม้ระหว่างที่ถูกทำโทษ แต่ถ้าไม่ได้ลุงณรงค์..ทั้งคู่ก็คงไม่มีโอกาสทำเช่นนั้นอยู่ดี แรงอาฆาตโกรธเกลียดที่เคยมีมาทั้งหมดได้มลายหายไปตั้งแต่ตอนนั้น ทำให้ทั้งคู่นอกจากจะไม่ทะเลาะกันแล้ว พวกเขาอาจจะหาโอกาสเหมาะๆร่วมรักกันอีกก็เป็นได้ "เหรอคะ...แปลกจังเลย หนูพยายามตั้งหลายทีให้ 2 คนนั่นเลิกทะเลาะกันก็ไม่สำเร็จซักที ขนาด ลุง..ใหญ่เรียกผู้ปกครองมาพบยังไม่เลิกทะเลาะกันเลยอ่ะ" แอน..พูดเหมือนเป็นเรื่องของตัวเอง เธอไม่ชอบให้มีคนทะเลาะกัน อยากให้ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ดังนั้นไม่ว่ามีใครทะเลาะกันเธอจะเข้าไปช่วยห้ามทันที แม้จะอยู่ต่างห้องต่างชั้นเรียนกันก็ตาม "อืม...งั้นไปดูหลังห้องงานไม้มั๊ยล่ะ ลุง..ยังไม่ได้ไปดูเลยว่า 2 คนนั่นรดน้ำกันเรียบร้อยดีรึเปล่า" คำถาม แอน..ชวนให้ลุงณรงค์..นึกไปถึงภาพเด็กทั้ง 2 ร่วมรักกัน ทำให้เขามีอารมณ์อีกครั้ง ลุงณรงค์..ไม่คิดจะชวนเธอไปดูเฉยๆเป็นแน่... "อืม...ก็ได้ค่ะ" แอน..เองก็อยากรู้ว่าอะไรทำให้ทั้ง 2 คนนั้นคืนดีกันได้ ทั้งคู่เก็บจานและแก้วลงถังใส่ภาชนะ แล้วเดินทางกลับไปยังห้องงานไม้อีกครั้ง

ที่หลังห้องงานไม้ ตอนกลางวันเป็นเวลาพัก มีเด็กๆวิ่งผ่านไปมาบ้าง แต่ไม่มีใครสนใจบริเวณนั้นอย่างจริงจัง มีต้นไม้ใหญ่อยู่ 3 ต้น ต้นไม้ในกระถางใหญ่ๆอีก 5 ต้น วางเป็นระเบียบเหมือนจะกั้นไม่ให้เด็กทำงานเข้าไปเล่นในนั้น ทั้ง 2 คนยืนมองบริเวณรอบๆ "อืม...5กระถางนี่เรียบร้อยดี ไหนดูด้านในซิ" ลุงณรงค์..ทำทีเดินเข้าไปด้านใน แอน..ก็ตามเข้าไปติดๆ "อืม... 3 ต้นนี้ก็เรียบร้อยดี ใช้ได้" ลุงณรงค์..พึมพำ "ลุงณรงค์..ให้ 2 คนนั้นรดน้ำต้นไม้แค่นี้เหรอคะ" น้ำเสียง แอน..ทึ่งๆ "ก็ใช่น่ะสิ" ลุงณรงค์..ตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติ เขาจ้องมองเรือนร่างของสาวสวยด้วยตัณหาที่เพิ่มมากขึ้นขณะที่เธอมัวแต่สังเกตสภาพที่เกิดเหตุด้วยความสนใจ เขาค่อยๆเดินเข้าหาเธอทางด้านหลัง พอสบโอกาสเขาก็กอดเอวเธอไว้แน่น "อุ๊ย! ลุง.....ปล่อยนะคะ" สาวสวยพยายามแกะมือ ลุง..ออกจากเอวของเธอ แต่ไม่มีทางที่เรี่ยวแรงของเด็กประถม 6 อย่างเธอจะสู้คุณ ลุง..ร่างใหญ่วัย 32 ได้ กล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งบีบรัดร่างน้อยๆราวกับงูใหญ่ที่กำลังรัดเหยื่ออันโอชะ มือหนึ่งเลื่อนขึ้นจัดการกับซาลาเปาลูกละ 3 บาท อีกมือเลื่อนลงคว้าหอยแครงสดเอาไว้เต็มมือ แอน..ดิ้นรนสุดกำลังไม่ใช่เพราะรู้ชะตากรรมของเธอว่าจะโดนลุงณรงค์..ทำอะไร แต่เธอกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าแล้วทั้งคู่จะลำบาก...เธอไม่อยากมีเรื่อง ในที่สุดเรี่ยวแรงที่มีก็เริ่มหดหายไป เสียงหอบแฮ่กด้วยความเหนื่อยอ่อนดังถี่ขึ้น ความเงี่ยนซ่านกลับเข้ามาแทนที่ แอน..ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นโดยมีลุงณรงค์..ตามประกบอยู่ด้านหลัง แนวกระถางต้นไม้ทั้ง 5 ช่วยบังสายตาจากคนภายนอกไม่ให้เห็นกิจกรรมของทั้งคู่ แอน..เสียวใจจะขาดแต่กระนั้นก็ไม่กล้าส่งเสียงร้อง กลัวเพียงแต่จะมีใครมาเห็นเข้าเท่านั้นเอง "ลุงณรงค์..ขาาา..." ทีแรกเธอกะจะห้ามปราม ลุง.. แต่จู่ๆเสียงก็ขาดหายไปเมื่อโดนลุงณรงค์..หันมาประกบปากเธอ ลุงณรงค์..บดปากปัดเป่าสติสาวสวยจนกระเจิง รสจูบแรกในชีวิตของเธอให้ความรู้สึกเสียวซ่านยิ่งนัก ลุงณรงค์..จับเธอพลิกตัวเข้าหาเขาอย่างง่ายดายจนตอนนี้ลุงณรงค์..นั่งเหยียดขาโดยมี แอน..นั่งคุกเข่าคร่อมเอวของเขาอยู่ มือขวาเปลี่ยนมาโอบรอบแผ่นหลังของเธอ ส่วนมือซ้ายล้วงเข้าไปใต้กระโปรงหยอกล้อติ่งแตดสาวสวยอย่างสนุกมือปลุกปั่นอารมณ์เงี่ยนของเธอให้คุกรุ่นขึ้น ลุงณรงค์..ถอนปากออกจ้องมองใบหน้าสาวสวย.. แววตาของเธอตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความใคร่ที่รอการช่วยเหลือของเขา "ปลดกางเกง ลุง..หน่อยสิ แอน..... ลุง..อึดอัดจะแย่แล้ว" ลุงณรงค์..กระซิบบอกเธอด้วยน้ำเสียงเชิงขอร้อง มือทั้งสองที่โอบรัดต้นคอของเขาค่อยๆเลื่อนลงไปปลดซิบกางเกงทั้งๆที่ยังสั่นอยู่ราวกับต้องมนต์ มือน้อยๆจับเอาควย..ที่อยู่ภายในออกมา ควย..ยักษ์ผงกหัวราวกับดีใจที่ได้อิสรภาพ แอน..ก้มหน้ามองมัน เธอแทบไม่เชื่อเลยว่าควย..ขนาดใหญ่เช่นนี้จะเคยมุดเข้า รูหี..น้อยๆของเธอจนทำเธอขึ้นสวรรค์มาแล้ว "จัดการมันเลย...คนเก่งของ ลุง.." น้ำเสียงของลุงณรงค์..ไม่รู้ว่าสั่งเธอในฐานะสาวสวย..หรือคู่รักกันแน่ แอน..มองลุงณรงค์..เหมือนกับขอคำยืนยันว่าจะให้ทำแน่หรือ? ลุงณรงค์..ดึงตัวเธอเข้าหาจนควย..ของเขาชี้โด่แหงนมอง รูหี..ไร้ขนของสาวสวยวัย12ที่ลอยอยู่เหนือมัน น้ำเงี่ยน..ที่หลงเหลือจากการหยอกล้อของลุงณรงค์..หยดลงกลางหัว ควย..หล่อเลี้ยงร่างของมันให้ยิ่งตื่นตัวขึ้น แรงกดของลุงณรงค์..ทำให้ แอน..ทรุดตัวลงจน รูหี..และหัว ควย..สัมผัสกัน ลุงณรงค์..หันมาสนใจกับส่วนบนของเธอแทน ปากก็เม้มซอกคอ มือก็ล้วงนมเธอ จน แอน..อ่อนแรงลงเรื่อยๆส่งผลให้หัว ควย..ผลุดเข้าไปใน รูหี..ของเธอลึกเข้าไปทุกทีๆ แอน..เองก็อยากจะเป็นฝ่ายเริ่มเหมือนกันแต่ด้วยความที่มีอารมณ์ใคร่แต่ไร้ประสบการณ์ของเธอ ทำให้ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ปล่อยให้ลุงณรงค์..เป็นฝ่ายดำเนินการหลักแต่เพียงผู้เดียว เธอรู้สึกอึดอัดไม่ต่างไปจากครั้งแรกของเธอ แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอไม่สามารถพยุงเธอให้หลุดจากบ่วงตัณหานี้ได้ ยิ่งดิ้นรนเท่าไรก็ดูเหมือนจะเร่งให้ควย..ของลุงณรงค์..แยงเข้าไปลึกมากเท่านั้น จนกระทั่ง รูหี..ของเธอคร่อม ควย..ทั้งตัวเอาไว้ภายในจนหมด "เป็นไงบ้าง... แอน.." ลุงณรงค์..ถามเธอด้วยความห่วงใย "อึดอัดจังค่ะ ลุง.." เธอไม่พูดเปล่าๆ แสดงสีหน้าให้ลุงณรงค์..เห็นด้วย ... แอน..คงยังเด็กเกินไปที่จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน... ลุงณรงค์..คิด แต่กระนั้นเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องลองซักตั้ง ลุงณรงค์..พยายามกระเด้าเธอทั้งๆที่ตัวเองถูกสาวสวย..นั่งทับอยู่ แรงเสียดสีของลำควย..ส่งผ่านไปทั่วร่างกาย แอน.. "หายอึดอัดรึยัง" ลุงณรงค์..ถามไปกระเด้าไป ความเงี่ยนที่เพิ่มขึ้นกลบเกลื่อนความอึดอัดในตัวเธอ "ฮืออออ" เสียงเธอครางในลำคอ ก้ำกึ่งระหว่างตอบรับคำถามเขากับครวญครางเพราะความเงี่ยน ในที่สุดสาวสวยก็รู้ว่าควรทำอย่างไร เธอเริ่มตอบสนองแรงกระเด้าของลุงณรงค์..โดยการโยกบั้นท้ายขึ้นลงโดยระวังไม่ให้ ควย..ที่เธอจับไว้หลุดรอดไปได้ กลีบเนื้ออ่อนๆถูก ลุง..ดเข้าๆออกๆ ขนที่ฐาน ควย..ของลุงณรงค์..เสียดสีกับเม็ดเสียวของเธอทุกครั้งที่กดทับลงไปกระตุ้นอารมณ์เสียวของเธอไม่ให้ขาดตอน จังหวะของเธอช้าแต่นุ่มนวล ช่วยให้ลุงณรงค์..มีเวลาสะสมความเงี่ยนไว้เตรียมปล่อยใส่สาวสวย..แสนรักของเขามากยิ่งขึ้น "อา...อา... แอน..คนเก่งของ ลุง.....อา" ลุงณรงค์..ครางออกมาอย่างไม่อายสาวสวย.. แอน..เองก็ขย่มลำควย.. ลุง..ช่างงานไม้ของเธออย่างไม่อายเช่นกัน ทั้งคู่ไม่มีอะไรต้องอายซึ่งกันและกันอีกต่อไป ในขณะที่ทั้งคู่กำลังไต่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากหน้าห้องของลุงณรงค์.. "ลุงณรงค์....." ลุงณรงค์..จำเสียงเธอได้ เสียงสาวสวย..คนแรกที่ลุงณรงค์..พรากพรหมจรรย์ไปนั่นเอง "อ้าว...ไม่อยู่เหรอเนี่ยะ" สุชาดา.ค้นหาทั่วห้องก็ไม่พบ ลุง..ของเธอ แต่หารู้ไม่ว่า ลุงณรงค์..ที่เธอเฝ้าค้นหากำลังบรรเลงเพลงกามกับเพื่อนร่วมรุ่นของเธอด้านหลังกำแพงห้องนั่นเอง เสียงของ สุชาดา.แทนที่จะทำให้ทั้ง 2 คนเลิกเล่นกิจกรรมในร่มผ้า แต่กลับทำให้ตัณหาทั้งคู่เพิ่มขึ้นไปอีก เสียงของเธอทำให้ทั้งคู่ระลึกได้ว่ากำลังร่วมรักกันกลางแจ้ง ที่ซึ่งไม่ว่าใครในที่ทำงานก็เผลอเดินเข้ามาเห็นได้ทั้งนั้น แอน..ถูกมนต์แห่งความใคร่ครอบงำจนถอนตัวไม่ขึ้น ขย่มควบ ลุง..ของเธอโดยไม่สนใจความเป็นจริงรอบตัว "อืม...สงสัยไปกินข้าวล่ะมั๊ง" สุชาดา.ถอนหายใจแล้วเดินทางไปโรงอาหาร ทิ้ง ลุง..สุดที่รักของเธอให้สานสัมพันธ์สวาทกับนางงามมิตรภาพประจำที่ทำงานต่อไป แน่นอน...ทั้งคู่ไม่ปล่อยให้โอกาสทองของชีวิตหลุดลอยไป ยังคงร่วมรักกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ลุงณรงค์.....ฮือ...ฮือ...หนูไม่ไหวแล้ว...จาออกแล้ว" แอน..ส่งสัญญาณบอกลุงณรงค์..ทันทีที่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเธอ จังหวะตอนนี้พลาดไม่ได้เป็นอันขาด ลุงณรงค์..จำต้องลงมือเอง เขาจับเธอนอนลงกับพื้นแล้วดันตัวเองขึ้นมาด้านบนแทน ยกขาขาวๆอันเรียวงามของสาวสวยขึ้นพาดบ่าแล้วกระหน่ำซอยไม่ยั้ง แสงแดดกล้าในตอนกลางวันกระทบขาเรียวงามคู่นั้นยิ่งเสริมความขาวให้ดูงดงามยิ่งขึ้น อีกทั้งเสียงน้ำเงี่ยน..กระทบ รูหี..ก็ไพเราะจับจิตเขายิ่งนัก ลุงณรงค์..ตบรางวัลสาวสวย..ด้วยน้ำเงี่ยน..ที่เขาสั่งสมมานานฉีดพ่นรดมดลูกที่ยังไม่สมบูรณ์แบบของเธออย่างแรงจนรู้สึกได้ แอน..ที่ได้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมๆกับ ลุง..ของเธอก็กระตุกด้วยความเงี่ยนไปทั้งตัวนอนหมดสภาพ ปล่อยให้ลุงณรงค์..ระดมหอมแก้มเธอซ้ายขวาสูดดมกลิ่นตัวปนเหงื่อของเธออย่างไม่ขัดขืน "อา...คนเก่งของ ลุง..... ลุง..รัก แอน..ที่สุดเลย" แอน..ได้ยินเสียงนั้นดังก้องในหัวของเธอจนกระทั่งเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

แอน..ตื่นขึ้นมาก็พบตัวเองนอนซบอกลุงณรงค์..อยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งหลังห้องงานไม้นั่นเอง ทันทีที่รู้สึกตัวเธอก็ผละออกจากลุงณรงค์..ด้วยความตกใจ "ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ... แอน.." ลุงณรงค์..ทักเธออย่างเป็นกันเอง พลางก้มลงหอมแก้มเธออีกครั้ง คราวนี้ แอน..ยอมให้ลุงณรงค์..หอมอย่างว่าง่าย เธอไม่มีอะไรจะเสียให้ลุงณรงค์..อีกแล้ว "ลุกไหวมั๊ยจ๊ะ" ลุงณรงค์..ประคองเธอให้ลุกขึ้นทำเอาเธอยิ้มที่มีลุงณรงค์..มาคอยเอาอกเอาใจ เสียงพูดประโยคสุดท้ายของลุงณรงค์..ยังคงก้องในหัวเธออยู่จนขณะนั้น "เดี๋ยวจะเข้าเรียนแล้ว จัดเสื้อผ้าให้ดีซิ" พูดไปพลางเขาก็ช่วย แอน..จัดเสื้อผ้าไปพลาง เขาปัดเศษทรายที่หลังเธอ มันติดมาตอนที่เธอนอนให้ลุงณรงค์..พาขึ้นสวรรค์ตอนนั้น ลุงณรงค์..แกล้งปัดจนไปโดนบั้นท้ายงามงอนของเธอเข้า ความรู้สึกเจ็บแปล๊บวิ่งเข้ามาทำให้เธอรู้สึกตัวได้ว่าเธอยังไม่ได้ใส่กางเกงใน แอน..มองหน้าลุงณรงค์..ที่เอาแต่ทำไม่รู้ไม่ชี้ แกล้งปัดโน่นปัดนี่ให้เธอไม่ยอมหยุด "พอแล้ว ลุง....." เธอรีบบอกเมื่อเห็นลุงณรงค์..ไม่ยอมหยุดซักที "กางเกงในหนูล่ะ" เธอยื่นมือออกทำท่าเหมือนขอเงินไปซื้อขนม "เอาไปทำไมล่ะ ไม่เห็นต้องใช้เลย ไม่มีใครเห็นหรอก" ลุงณรงค์..พูดราวกับว่าการไม่ใส่กางเกงในเป็นเรื่องปกติธรรมดา "เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ ลุง.." แอน..ทำใจเย็นไม่ไหวแล้ว น้ำเสียงเธอสั่งลุงณรงค์..โดยไม่สนความเป็น ลุง..ความเป็นสาวสวย.. ขณะที่ทั้งคู่ต่อล้อต่อเถียงกันอยู่นั้นเอง สุชาดา.ก็กลับมายังที่เกิดเหตุแล้ววิ่งมาตามเสียงที่ได้ยินทันที "อยู่นี่เองลุงณรงค์.....หนูตามหาซ...." เสียงเธอขาดหายไปเมื่อเห็นลุงณรงค์..ยืนอยู่กับเพื่อนร่วมรุ่นของเธอ สุชาดา.จ้องทั้งคู่ราวกับจะจับผิด " ลุง..มาทำอะไรตรงนี้อ่ะ?" สุชาดา.เริ่มสอบสวนลุงณรงค์..ท่าทางเธอออกจะหึงๆลุงณรงค์..เล็กน้อยนางงามมิตรภาพที่ทั้งสวยทั้งนิสัยดี เทียบกับเธอที่เอาแต่เล่นไปวันๆแล้วเหมือนมวยคนละรุ่น "อ๋อ...เอ่อ ลุง..มาดูว่าต้นไม้ที่นี่รดน้ำเรียบร้อยรึยังน่ะ" คำแก้ตัวนี้ถ้าไม่รู้ที่มามาก่อน ฟังยังไงก็ไม่สมเหตุสมผล "ใช่ๆ คือลุงณรงค์..เค้าลงโทษให้ ง้วง..กับสุมานา..มารดน้ำต้นไม้ เราเลยขอตามมาดูด้วยน่ะ" แอน..ใช้ประสบการณ์ในการสร้างมิตรภาพร่วมมือกับลุงณรงค์..อธิบายเหตุผล แต่สีหน้า สุชาดา.ดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เสียงเพลงเข้าแถวดังขึ้นพอดีเหมือนเป็นสัญญาณหมดยกที่หนึ่ง "เออ...เพลงขึ้นพอดี พวกเธอไปเข้าแถวได้แล้ว เดี๋ยวก็ไม่ทันกันพอดี" ลุงณรงค์..รีบพูดตัดบท แอน..มองหน้าลุงณรงค์..อย่างเอาเรื่อง เธอยังไม่เสร็จธุระกับลุงณรงค์..เลย แต่สายตาของ สุชาดา.ที่มองเธอดูน่ากลัวชอบกล เห็นทีเธอคงต้องมาเอากางเกงในคืนจากลุงณรงค์..ตอนหลังซะแล้ว "งั้นเย็นนี้หนูมาหาลุงณรงค์..อีกทีนะคะ" สุชาดา.ชิงลงมือนัดลุงณรงค์..ก่อนหันมามอง แอน..อย่างผู้ชนะ แต่ แอน..เองก็มีเรื่องสำคัญต้องเคลียกับลุงณรงค์..เหมือนกัน "เอ่อ...งั้นหนูมาหา ลุง..ตอนพักละกันนะคะ" แอน..เกือบจะมองสวนไปหา สุชาดา.แต่ความที่เธอเป็นคนไม่ชอบมีเรื่อง เธอกลับก้มหน้าหันหลังเดินกลับไปยังห้องของเธอ ทิ้งให้ สุชาดา.ทำตาโตส่งสายตามองเธอด้วยความโกรธ ...มีอะไรสำคัญนักหนานะ ถึงต้องรีบมาหาทันทีที่ว่างเนี่ยะ... สุชาดา.ได้แต่ครุ่นคิดไปต่างๆนานา ที่โรงอาหารเธอได้เจอเพื่อนคนหนึ่งเขาบอกว่าเห็นลุงณรงค์..กับ แอน..เดินไปมาด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน แถมยังมายืนอยู่หลังห้องงานไม้กัน 2 ต่อ 2 อีก เธอจะต้องรู้ให้ได้ว่าทั้ง 2 คนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแค่ไหน ว่าแล้วก็หันไปหาลุงณรงค์..ที่ได้แต่ทำหน้าตาเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้ง 2 สาวเดินจากห้องงานไม้ไปแยกย้ายไปเข้าแถวที่หน้าห้องของตน ทั้งคู่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความสัมพันธ์อย่างไรกับลุงณรงค์.. ได้แต่คิดว่าที่ลุงณรงค์..บอกว่ารักเธอนั้นเป็นความจริง ฝ่ายลุงณรงค์..ก็ได้แต่กังวลว่าความจะแตกซะก่อน คนหนึ่งก็น่ารักอีกคนก็นิสัยดี ถ้าทั้งคู่ไม่มีเรื่องต้องทะเลาะกันซะก่อนก็คงดี ลุง..เดินกลับเข้าห้องงานไม้ ฟุ่บหลับลงบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างคนอดนอนมา 3 วัน.....ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกใคร?
Chapter IX:"เงือกสาวจ้าวสระ"
By DRACULolitA

เช้าวันเสาร์ ลุงณรงค์..ตื่นขึ้นมาอย่างสดใส มองนาฬิกาแล้วยังไม่ถึงเจ็ดโมงดีเท่าไหร่ วันนี้ลุงณรงค์..ไม่มีงานที่ต้องทำในที่ทำงาน แต่เขารู้มาว่าที่ที่ทำงานมีสระว่ายน้ำประจำที่ทำงานที่เปิดบริการตลอดแม้ช่วงเสาร์อาทิตย์ เขากะว่าจะไปว่ายน้ำให้หายร้อนซักหน่อย ว่าแล้วก็ลุกจากเตียง อาบน้ำ เก็บข้าวของ ชงกาแฟดื่ม 1 ถ้วย แล้วเดินทางไปที่ทำงานซึ่งไม่ไกลจากที่พักของเขานัก

ระหว่างทางที่ลุงณรงค์..เดิน เขาคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้เขาแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปเมื่อรู้ว่าเมียที่รักกันมากว่า 3 ปีต้องมาด่วนจากไป แต่ช่วงเวลาไม่ถึงสัปดาห์กลับทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป อยู่เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับสาวสวย..ที่น่ารักและน่าฟัดทั้งหลายของเขา อยู่เพื่อที่จะได้ลิ้มชิมรสสวาทแห่งวัยแรกรุ่นอันแสนบริสุทธิ์ โดยลืมความหลังที่เคยมีกับเมียของเขาไปจนสิ้น จนบัดนี้เขาทำลายความบริสุทธิ์ของสาวสวย..ไปแล้ว 3 คน อีกทั้งยังมีส่วนช่วยให้เด็กคู่กัดของที่ทำงานร่วมรักกันหลังห้องทำงานของเขาอีกด้วย ความผิดมากมายที่รวมแล้วอาจทำให้เขานอนในมุ้งสายบัวสบายๆไปตลอดชีวิตกลับไม่ทำให้เขาสะทกสะท้านแม้แต่น้อย โดยเฉพาะเหตุการณ์เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา โชคเข้าข้างลุงณรงค์..ขนาดที่เขาสามารถกระทำชำเราสาวสวยวัย 12 ในสวนหลังห้องงานไม้เวลากลางวันแสกๆที่เด็กทำงานหรือไม่ว่าใครก็ตามอาจเผลอเดินเข้ามาเห็นได้ทุกเมื่อ ได้โดยไม่มีใครรู้เห็นเลย ความรู้สึกตอนที่โดนสาวสวย..ขวัญใจหนุ่มๆหลายคนขย่มจนน้ำแตกช่างซาบซ่านติดตรึงใจเขาจนไม่อยากหยุด แต่ติดที่ว่า สุชาดา. สาวน้อยวัยซนขวัญใจของลุงณรงค์..อีกคนเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน ทำให้ลุงณรงค์..ต้องอารมณ์ค้างหลังจากเธอทั้งสองต้องไปเรียนในช่วงบ่าย เขาหวนคิดถึงช่วงเวลาหลังจากนั้นที่ยังคงหลงเหลือในหัวของเขา

"ลุงณรงค์..... ลุง..คะ" เสียงใสๆที่คุ้นหูปลุกเขาให้ตื่นขึ้นหลังจากหลับไปนานเกือบชั่วโมง ลุงณรงค์..แกล้งทำงัวเงียทั้งๆที่รู้สึกตัวแล้วว่าใครปลุกเขา "อ้าว... แอน..เองเหรอ...นึกว่าใคร" ลุงณรงค์..พูดไปหาวไป พลางทำท่าจะหลับอีกรอบ "ไม่ได้นะ ลุง.....ตื่นเร็วๆ" แอน..ตื้อ ลุง..สุดชีวิต นอกจากต้องตามง้อขอคืนดีกับเพื่อนเธอแล้ว นางงามมิตรภาพประถม6คนนี้ไม่เคยตื้อใครขนาดนี้มาก่อน "อะไรเล่า...บ่ายนี้ ลุง..ไม่มีช่าง ขอ ลุง..นอนหน่อยน่า" ลุงณรงค์..แกล้งทำเป็นลืมเรื่องที่เขาต้องสะสางกับสาวสวย.. "จะนอนก็ได้ แต่..." แอน..มองซ้ายขวาราวกับกลัวว่ามีใครซุ่มแอบฟังเธออยู่ แล้วจู่ๆเสียงเธอก็แผ่วเบาลงกะว่าให้ลุงณรงค์..ได้ยินคนเดียว "...คืนกางเกงในหนูมาก่อนสิ" น้ำเสียงเธอดูอายๆทำเอาลุงณรงค์..ที่ยังหลับตาอยู่อดยิ้มไว้ไม่ได้ แต่ แอน..เธอไม่รู้สึกสนุกด้วยเลย ตลอดคาบเรียนอังกฤษที่ผ่านมาเธอต้องคอยระวังไม่ให้กระโปรงเปิดเวลาที่ต้องลุกๆนั่งๆเพื่อเปลี่ยนกลุ่มทำกิจกรรมกัน อีกทั้งต้องทนสยิวกับสายลมยามบ่ายที่พัดลอดใต้กระโปรงเข้ามากระทบกับส่วนลับของเธอจนรู้สึกวาบไปทั้งตัว แถมยังต้องระวังไม่ให้น้ำเงี่ยน..ที่ลุงณรงค์..ฝากไว้ไหลลงมาตามง่ามขาเรียวงามของเธอด้วย "ลุงณรงค์....." แอน..เริ่มร้อนใจเมื่อเห็นลุงณรงค์..ยังคงนอนนิ่งอยู่ "หืม...เมื่อกี้ว่าอะไรนะ แอน..... ลุง..ไม่ทันได้ฟัง" แอน..แทบจะทุบ ลุง..ของเธอด้วยท่อนไม้ที่วางอยู่ข้างห้อง เธออุตส่าห์รวบรวมความกล้าแทบตายกว่าจะพูดประโยคที่น่าอายเหล่านั้นออกมาได้ แต่ความที่เป็นคนไม่ชอบมีเรื่องเธอจึงได้แต่สงบอารมณ์เอาไว้ "ไม่ต้องมาทำเป็นแกล้งหลับเลย...หนูรู้นะว่า ลุง..ได้ยิน" ลุงณรงค์..เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เธอเหมือนกับตัวเองไม่มีความผิดอะไร เขารู้สึกสนุกเหลือเกินที่ได้แกล้งสาวสวย..แสนน่ารักของเขาคนนี้ "เอาคืนมาเร็วๆ" แอน..เริ่มทำเสียงดุใส่ ลุง.. "เอาอะไรเหรอ" ลุงณรงค์..ยังไม่เลิกแหย่เธอ "เอาคืนมา!" น้ำเสียงเธอไม่เล่นด้วยกับลุงณรงค์.. "อ๋อ...ไอ้นั่นน่ะเหรอ" ลุงณรงค์..ทำท่าคิด "เอ...ลืมทิ้งไว้ที่ไหนหว่า" แอน..ทำตาดุใส่ลุงณรงค์..ทันทีที่จบประโยค "อย่าล้อเล่นสิ ลุง.....ถ้าไม่มีหนูจะกลับบ้านยังไงล่ะ...เดี๋ยวแม่สงสัยเอาอ่ะ" ลุงณรงค์..ยังยิ้มไม่รู้สึกถึงความเดือดร้อนของสาวสวย.. "มาให้ ลุง..หอมหน่อยสิ...แล้วจะคืนให้" ลุงณรงค์..ยื่นข้อเสนอสุดโหดให้เธอแบบไม่มีตัวช่วย แอน..อายจนหน้าแดงทั้งๆที่ยังไม่โดนทำอะไร จากประสบการณ์กับลุงณรงค์..เพียง 3 ชั่วโมงเธอรู้ดีว่าลุงณรงค์..คงไม่คิดจะหอมเธออย่างเดียวแน่ แต่กลับบ้านโดยไม่มีกางเกงในก็ไม่ไหวเหมือนกัน แอน..ก้มหน้ายอมรับความจริงเดินไปนั่งตักลุงณรงค์..อย่างว่าง่าย เหมือนหมูขึ้นเขียงรอให้ถูกสับ "ทีเดียวพอนะคะ" แอน..ต่อรอง ลุง..ของเธอ ลุงณรงค์..ได้แต่ยิ้มยังไม่ทันตอบตกลงเธอ เขาก็เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้แก้มเธอจนเกือบจะชนกันอยู่แล้ว "ลุงณรงค์..!" เสียง สุชาดา.ดังมาแต่ไกล ทั้งคู่รีบผละออกจากกันตามสันชาตญาณ ยังดีที่ สุชาดา.ไม่เห็นตอนลุงณรงค์..จะหอมเพื่อนร่วมรุ่นของเธอ แต่เธอเห็นแล้วว่าเพื่อนเธอนั่งตักลุงณรงค์..ก่อนที่ทั้งคู่จะผละออกจากกัน "ทำไรอยู่คะ" สุชาดา.ถามลุงณรงค์..แต่มองหน้า แอน..ราวกับจับหัวขโมยได้ "อ้าว...ไหนว่าจะมาตอนเย็นไง ทำไมรีบมาจัง มีธุระอะไรหรือเปล่า?" ลุงณรงค์..ย้อนถาม สุชาดา. "ไม่มีธุระ มาหา ลุง..ไม่ได้หรือไง" สุชาดา.ทำเสียงออกแนวน้อยใจ สายตาเธอยังไม่ละจาก แอน.. เธอมองเพื่อนต่างห้องที่เธอเห็นเป็นศัตรูหัวใจตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อหาสิ่งผิดปกติ ยิ่งมองก็เหมือนยิ่งตอกย้ำความต่างชั้นระหว่างเธอกับ แอน.. สุชาดา.เป็นทำงานห้อง 6 การเรียนก็เป็นอันดับท้ายๆของห้อง หน้าตาเธอก็ไม่สะสวยซักเท่าไหร่ รูปร่างแม้จะสูงใหญ่แต่ก็ไม่ได้มีสัดส่วนที่เหมาะสม เปรียบเทียบกับ แอน..ที่เป็นสาวสวยประจำห้อง 5 ทั้งมีน้ำใจและพูดไพเราะ ผิวก็ขาวหุ่นก็ผอมเพรียว เด็กหนุ่มต่างห้องบางคนถึงกับเหลียวหลังมองเธอ ก็ไม่ผิดนักที่ลุงณรงค์..จะหลงเสน่ห์เธอเข้าอีกคน แต่ที่ สุชาดา.อยากรู้ที่สุดตอนนี้ก็คือลุงณรงค์..กับ แอน..มีความลับอะไร มีความสัมพันธ์กันแค่ไหน เธอยังไม่ปักใจเชื่อว่าลุงณรงค์.."เจาะไข่แดง"เพื่อนของเธอไปแล้ว แต่ก็ยังไม่วายสงสัยอยู่ดีว่าทั้งคู่ปิดบังอะไรไว้ ความสงสัยนี้ทำเอาเธอไม่มีสมาธิเรียนคาบบ่ายเลยทีเดียว "ลุงณรงค์..คุยธุระกับ... แอน..เสร็จรึยังคะ" สุชาดา.ทำเงียบเสียงไปช่วงหนึ่งก่อนเรียกชื่อเพื่อนเธออย่างมีเชิง ด้วยไม่อยากมีเรื่อง แอน..จึงได้แต่ยืนเฉย ไม่โต้ตอบ "เอ่อ...เสร็จแล้วแหละ ทำไมเหรอ สุชาดา." ลุงณรงค์..ตอบ สิ้นเสียงตอบ แอน..กลับหันไปมองลุงณรงค์..เหมือนอยากมีเรื่อง แต่ลุงณรงค์..ก็ส่งสายตากลับหาเธอทำนองว่า ...ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา... แถมยังยิ้มหวานยั่วโมโหเธออีก แต่ท่าทีมีพิรุธเหล่านี้ยิ่งกวนจิตใจ สุชาดา.ให้ขุ่นข้องหนักขึ้น "หนูมาดูว่ามีอะไรที่ ลุง..อยากให้หนูช่วยรึเปล่า" สุชาดา.พูดพร้อมกับเดินเข้าไปคั่นกลางระหว่างคู่กรณีทั้ง 2 "อ๋อ...วันนี้ ลุง..ไม่มีช่างเลยทั้งบ่าย ไม่มีอะไรให้ช่วยหรอกวิ" ลุงณรงค์..เงยหน้าตอบสาวสวย..ที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่อย่างเป็นกันเอง " ลุง..ว่ากำลังจะของีบหลับอีกซักชั่วโมงน่ะ" ถ้าผู้อำนวยการของที่ทำงานมาได้ยินเข้าคงเป็นเรื่องแน่ๆ สุชาดา.รู้สึกโล่งอกขึ้นหน่อย...อย่างน้อยเธอก็กันเพื่อนเธอออกห่างจากลุงณรงค์..ได้อีกครั้ง สุชาดา.รู้สึกไม่ดีเลยเวลาที่ลุงณรงค์..ยืนอยู่ใกล้ แอน.. เธอจำเป็นต้องเคลียร์ความรู้สึกนี้ให้เร็วที่สุด "งั้นหนูไม่กวนลุงณรงค์..ล่ะนะ... แอน..เสร็จธุระแล้วก็ไปสิ ลุงณรงค์..เค้าจะพักผ่อน" สุชาดา.บังคับเพื่อนเธอให้เลิกล้มความตั้งใจจะคุยกับลุงณรงค์.. พร้อมกับจูงมือเพื่อนเธอออกจากห้องงานไม้หายลับขึ้นไปบนชั้นเรียน และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครกลับเข้ามาห้องลุงณรงค์..อีกจนหมดเวลาพักช่วงบ่าย

ขณะนั้นลุงณรงค์..เดินทางมาถึงที่ทำงานแล้ว สระว่ายน้ำของที่ทำงานอยู่ห่างจากประตูทางเข้าค่อนข้างมาก เรียกว่าแทบจะอยู่คนละฝากกันเลยก็ว่าได้ ลุงณรงค์..สวัสดียามหน้าประตูอย่างเป็นกันเอง "ไง...ยามไหม เช้านี้กินอะไรรึยัง" "เรียบร้อยแล้วครับ ลุง.." ยามสมัยตอบลุงณรงค์.. แม้ลุงณรงค์..จะทำงานมาแค่ 2 อาทิตย์แต่ยามสมัยก็รู้จักลุงณรงค์..ดีเพราะทักทายกันทุกวัน "ว่ายน้ำเหรอครับ ลุง.." ยามสมัยอดไม่ได้ที่จะถามเมื่อเห็นลุงณรงค์..มาในชุดกางเกงขาสั้นสะพายกระเป๋าเป้ สวมรองเท้าแตะเดินเข้าที่ทำงานมา "อืม...สระเปิดรึยังล่ะ" "เปิดแล้วครับ เปิดตั้งแต่ 7 โมงแล้ว...ช่วงนี้มีเด็กมาว่ายเยอะ เห็นว่าจะซ้อมไปแข่งอะไรนี่แหละ ตัวแทนของที่ทำงานด้วย มาซ้อมทุกวันเลย.........." ลุงณรงค์..หันไปมองสระว่ายน้ำ โดยไม่สนใจฟังยามสมัยบรรยายอีก ขืนยืนฟังยามสมัยเล่าต่อมีหวังเขาคงได้เริ่มว่ายน้ำตอนเที่ยงแน่ๆ "อืมๆ งั้นผมไปนะ" "คร๊าบ... ลุง.." ลุงณรงค์..เดินผ่านยามสมัยโดยไม่สนใจฟังเสียงตอบรับของเขามุ่งหน้าสู่สระว่ายน้ำของที่ทำงาน

ช่วงเช้าของวันเสาร์ที่ยังไม่ค่อยมีคนเยอะมากนัก บรรยากาศค่อนข้างเงียบแต่มีเสียงน้ำกระทบกันบ่งบอกลุงณรงค์..ว่าอย่างน้อยก็มี 1 คน ที่กำลังว่ายน้ำอยู่ ลุงณรงค์..ถอดรองเท้าแตะวางบนชั้นที่จัดไว้ให้ ล้างเท้าแล้วเดินเข้าสระน้ำอย่างไม่รีบร้อน สระน้ำของที่ทำงานแห่งนี้ออกแบบเป็นรูปปลาตะเพียนแต่รูปร่างออกจะเหลี่ยมๆหน่อยเพราะต้องคำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยในทำงานว่ายน้ำด้วย ระดับน้ำในสระลึกตั้งแต่ส่วนหัวของปลาที่ 60 เซนติเมตรไปจนถึงหางปลาที่ความลึก 2 เมตร ปกติจะมียามคอยสังเกตและช่วยเหลือทันทีหากมีทำงานที่มาว่ายเกิดจมน้ำขึ้นมา แต่วันนี้เนื่องจากยังเช้าอยู่ จึงยังไม่มีใครมาดูแลตรงส่วนนั้น ห้องน้ำและห้องอาบน้ำของสระอยู่ใกล้กับส่วนหัวของปลาที่หันไปทางทางออกของสระแต่เนื่องจากลุงณรงค์..เตรียมตัวมาแล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้มันตอนนี้ เขาเดินมาอีกด้านหนึ่งของตัวปลาซึ่งมีเก้าอี้นั่งหลายตัววางเรียงรายอยู่ใกล้ๆกัน ทันทีที่ลุงณรงค์..เลือกที่นั่งได้ก็มีเสียงหนึ่งแว่วมา " ลุง....." ลุงณรงค์..หันไปก็พบเด็กคนหนึ่งอยู่ในสระน้ำโผล่ส่วนหัวของเธอมาทักทายเขา "สวัสดีค่ะ ลุง.." ถ้าเธอไม่เรียกลุงณรงค์.. เขาคงจำเธอไม่ได้แน่นอน เธอคือ ชลดา นักกีฬาว่ายน้ำของที่ทำงานนั่นเอง เขารู้มาว่าเธอว่ายน้ำเก่งตั้งแต่เด็กเลยทีเดียว ชื่อเล่นว่า"ปลา" ที่แม่ของเธอตั้งให้ ก็เพราะอยากให้ลูกว่ายน้ำเก่งเหมือนตน และชลดาก็ไม่ทำให้แม่ผิดหวัง ตอนนี้เธอทำชื่อเสียงให้ที่ทำงาน แข่งขันชนะระดับจังหวัด มา 2 ปีติดต่อกันแล้ว รูปร่างของเธอไม่สูงใหญ่มากนัก รูปร่างค่อนข้างผอมเพรียวเพราะได้ออกกำลังกายทุกวัน สีผิวของเธอคล้ำจากแดดที่เผาเธออ่อนๆทุกๆเช้า ผลการเรียนของเธอก็ดี การที่เธอได้อยู่ห้องหนึ่ง ก็เพียงพอแล้วที่จะอธิบายถึงความฉลาดของเธอ เพื่อนๆ ก็รักใคร่เพราะเธอมีอัธยาศัยดี ช่างพูด และมีน้ำใจ เรียกได้ว่าเป็นเด็กเก่ง มากไปด้วยความสามารถคนหนึ่งเลยทีเดียว น้ำเสียงเดียวกับที่ใช้ตอบคำถามเขาในชั้นเรียน ทำให้ลุงณรงค์..จำเธอได้ทันทีที่ได้ยินเสียงเธอทักทาย "อ้าว...ชลดา มาซ้อมว่ายน้ำเหรอ" "ค่ะ ลุง.....อาทิตย์หน้าหนูก็จะแข่งแล้ว" ชลดาตอบ ลุง..ชัดถ้อยชัดคำ "แล้วต้องหยุดเรียน ลุง..ไปแข่งรึเปล่าเนี่ยะ" ลุงณรงค์..เหน็บแนมสาวสวย.. พลางเดินมาใกล้ขอบสระกะจะดูเรือนร่างสาวสวยในชุดว่ายน้ำเป็นบุญตาแต่ทว่าน้ำในสระก็ช่างกระไร สั่นไหวไปมาราวกับไม่เห็นดีเห็นงามกับการที่สาวสวย..กับ ลุง..ได้ใกล้ชิดกัน "แหม...ไม่หรอกค่ะ งานไม้สนุกจะตาย หนูแข่งวันศุกร์หน้าค่ะ" ได้ยินสาวสวย..พูดเช่นนี้ทำเอาลุงณรงค์..อดปลื้มใจไม่ได้ "ชลดามาว่ายคนเดียวเหรอ" ลุงณรงค์..ถามเมื่อไม่เห็นมีใครอื่นอยู่ในสระนอกจากเธอ "อ๋อ!ค่ะ แม่บอกว่าหนูเก่งแล้ว ซ้อมเองได้แล้ว" "แล้วซ้อมพร้อมจะแข่งแล้วรึยังล่ะ" ลุงณรงค์..ถามไปสายตาก็จ้องมองใบหน้าเรียวงามของสาวสวยไป "หูย...ยังหรอก ลุง.. วันไหนว่างก็ต้องซ้อมไปเรื่อยๆแหละ" สิ้นเสียงตอบของเธอยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะได้ถามต่อ ชลดาก็รีบพูดแทรกขึ้นมา "หนูไปก่อนนะคะ...เดี๋ยวต้องไปเรียนพิเศษต่อตอน 9 โมงอีกอ่ะ" "อะไรกัน...พอ ลุง..มาก็จะไปเลยเหรอชลดา" ลุงณรงค์..แซวสาวสวย.. ชลดาไม่ตอบ ได้แต่ว่ายน้ำหนีห่างลุงณรงค์..ไปยังฝั่งตรงข้ามเรื่อยๆ ดีกรีแชมป์ที่ทำงานทำให้เธอถึงอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว ที่ฝั่งตรงข้ามมีเสื้อผ้าและกระเป๋าวางอยู่กองหนึ่ง ลุงณรงค์..นึกเสียดายอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้เลือกที่นั่งแถวนั้น ทันทีที่ร่างของเธอลอยขึ้นพ้นจากน้ำลุงณรงค์..ก็เกิดอารมณ์ทางเพศขึ้นมา ชลดาในชุดว่ายน้ำชิ้นเดียวสีดำสนิท โคนขาเรียวงามไม่แพ้ แอน..กระทบกับเแสงอาทิตย์ยามเช้าที่เพิ่งโผล่ขึ้นมารำไรเสริมความงดงามให้ดูเด่นยิ่งขึ้น ช่วงเอวคอดสะโพกผายได้ที่กับขนาดลำตัวของเธอเข้ากับวุฒิภาวะตามวัยที่ควรจะเป็นของเธอ จะมีก็แต่ช่วงอกที่อาจจะดูเล็กไปบ้างเนื่องจากนักว่ายน้ำอย่างเธอเน้น "เนื้อ" มากกว่าเน้น "นม" ลุงณรงค์..มองชลดาจนเธอเดินลับสายตาเข้าห้องน้ำไป ลุงณรงค์..เกือบจะตัดสินใจตามเธอเข้าไปแล้ว แต่ติดที่มีเจ้าหน้าที่ของสระเดินมาพอดี ลุงณรงค์..จึงเปลี่ยนเสื้อผ้าลงว่ายน้ำเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย

จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 20 นาที ชลดาก็ออกมาจากห้องน้ำ ลุงณรงค์..แกล้งว่ายไปพักริมขอบสระแถวๆเก้าอี้ของเธอทันทีที่เห็น ผมยาวสลวยของเธอที่ซ่อนอยู่ในหมวกว่ายน้ำที่ลุงณรงค์..เห็นบัดนี้ยาวลงมาเกือบถึงกลางหลังของเธอในสภาพเปียกหมาดๆ พร้อมกับกางเกงขาสั้นครึ่งน่องและเสื้อยืดคอกลมสีขาวที่บางจนแทบจะเห็นสีผิวของเธอ ที่เด่นสะดุดตาลุงณรงค์..ที่สุดก็คือหน่ออ่อนๆของหัวนมเธอที่ดันอกเสื้อให้แหลมออกมาชี้หน้าลุงณรงค์.. เทียบกับตอนที่อยู่ในชุดทำงานแล้วชุดนี้ดูเซ็กซี่กว่ามาก " ลุง..... ลุง.." เสียงชลดาเรียกปลุกเขาให้ตื่นจากพวังค์ "เหมออะไรอยู่อ่ะ ลุง.. หนูเรียกตั้งนาน" ชลดาถามทันทีที่เห็นลุงณรงค์..เงยหน้ามองเธอ "อ๋อ...เอ่อ...เปล่า พอดี ลุง..คิดอะไรเพลินๆไปหน่อยน่ะ" ชลดายิ้มแบบขำๆ เธอฉลาดพอที่จะรู้ว่าลุงณรงค์..คิดถึงเรื่องอะไรอยู่ แต่เธอก็ยังยืนเช็ดผมต่อหน้าให้ ลุง..ชมเรือนร่างของเธออย่างไม่เห็นแก่ตัว สำหรับชลดาแล้วเธอคิดแค่ว่ามีคนชอบดีกว่ามีคนเกลียด มีคนมามองดีกว่ามีคนเมิน แต่เธอก็รู้สึกแค่นั้น ไม่ได้คิดจริงจังกับใครเกินเลยไปกว่านั้นเพราะเธอยังเด็กอยู่ "ชลดามาว่ายที่นี่ทุกวันเหรอ" ลุงณรงค์..ตั้งสติได้ก็ยิงคำถามทันที "อ๋อ...ค่ะ วันเสาร์-อาทิตย์ว่ายได้นานหน่อย แต่จันทร์ถึงศุกร์ได้ว่ายแค่ครึ่งชั่วโมงเอง เพราะต้องเรียน" ชลดาตอบลุงณรงค์..ทันควันเหมือนทุกครั้งที่ตอบ ลุง..ในชั้นเรียน "งั้นหนูไปนะคะ...เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน" "อืม...ไปเถอะ" ลุงณรงค์..ได้แต่คิดว่าใครกันนะ...ช่างโชคดีได้ช่างพิเศษชลดา...ช่างตัวต่อตัวรึเปล่าหว่า... ความคิดลุงณรงค์..เริ่มอกุศลขึ้นเรื่อยๆ ดีที่ลุงณรงค์..อยู่ในน้ำไม่งั้นควย..ของเขาที่กำลังโลดเต้นอยู่คงโผล่ออกมาทักทายสาวสวย..แล้ว ลุงณรงค์..มองชลดาเดินหันหลังไปทันใดนั้นลุงณรงค์..ก็สังเกตเห็นบางอย่าง... เส้นผมเส้นหนึ่งของชลดาร่วงลงมาจากแรงเช็ดของเธอ ลุงณรงค์..รีบคว้ามันเข้ามาเก็บไว้ก่อนที่จะมีคนเห็นเข้า มันมีความยาวเกือบ 40 เซนฯเห็นจะได้ ลุงณรงค์..มองเส้นผมเส้นนั้น สีหน้าเขาดูเหมือนคิดแผนการณ์อะไรชั่วๆเอาไว้เต็มสมองไปหมด "หึๆๆ" เสียงลุงณรงค์..หัวเราะเบาๆ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่นะ...

Chapter X:"ยั่วพี่ดีนัก"
By DRACULolitA


เช้าวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดของที่ทำงานที่ไม่น่าจะมีใครมาทำงาน กลับมี ลุง..คนหนึ่งเปิดประตูห้องงานไม้เข้าไปหาของบางอย่าง ลุงณรงค์..ไขลิ้นชักหยิบ.เจี๊ยบ..ผ้าขาวๆตัวหนึ่งออกมา .เจี๊ยบ..ตัวนี้มีความสำคัญกับเขามากถึงขนาดต้องรีบกลับมาเอาทันทีที่นึกขึ้นได้เลยทีเดียว เพราะ.เจี๊ยบ..นี้เองทำให้ลุงณรงค์..มีโอกาสสัมผัสประสบการณ์สุดวิเศษในการร่วมเพศกับสาวสวย..คนโปรดของเขาจนลืมเมียที่เคยรักกันมานานไปเลย หลังจากหยิบ.เจี๊ยบ..ออกมาแล้วลุงณรงค์..ก็หยิบแฟ้มเอกสารออกมาอีกเล่มหนึ่งแต่เมื่อเปิดออกกลับพบเส้นผมจำนวนมากอยู่ในแฟ้มนั้น ที่ปลายเส้นผมแต่ละเส้นมีชื่อทำงานเจ้าของเส้นผมนั้นติดอยู่ด้วยเทปกาว ลุงณรงค์..หยิบเส้นผมเส้นใหม่ที่เขาเก็บได้เมื่อเช้าวันนั้นมาติดชื่อ"ชลดา" แล้วสอดเอาไว้ในหน้า"6/1" เขาพลิกแฟ้มดูผลงานตัวเองอย่างมีความสุขราวกับเป็นงานอดิเรกของเขาเลยทีเดียว จากนั้นเขาก็เอาทั้ง.เจี๊ยบ..และแฟ้มเอกสารใส่ย่ามใบโปรดของเขาแล้วล็อกประตูห้องงานไม้กลับบ้านของเขา

บ้านของลุงณรงค์..อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานนัก เดินไม่นานก็ถึง ลุงณรงค์..เข้าบ้าน ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวแล้วก็ขลุกอยู่กับงานอดิเรกของเขา..."จับผิดเด็ก" ลุงณรงค์..เรียกอย่างนั้น มันทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่ทำนั้นเป็นสิ่งเหมาะสมถูกต้อง สอดส่องดูพฤติกรรมของเด็กที่ออกนอกลู่นอกทางแล้วเรียกมาตักเตือนสั่งช่าง เพียงแต่วิธีการสั่งช่างเป็นแบบของเขาเองและเขาเลือกที่จะสั่งช่างแต่เด็กผู้หญิงหน้าตาดีๆเท่านั้น ลุงณรงค์..หยิบเส้นผมจากPortfolio(แฟ้มสะสมผลงาน)ของเขาพันเข้ากับ.เจี๊ยบ..ทีละเส้น .เจี๊ยบ..ก็ค่อยๆกลายร่างเป็นสาวสวยเจ้าของเส้นผมเส้นนั้นๆ ที่มีขนาดเล็กเพียง 1 ใน 10 ของขนาดตัวจริง แต่ทำอากัปกิริยาเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต เมื่อเห็นว่าเด็กคนนั้นยังนั่งอยู่ปกติ เขาก็เปลี่ยนเส้นผมเส้นใหม่ไปเรื่อยๆ เด็กคนไหนที่ใส่ชุดน่ารักๆหรือนั่งไม่ค่อยระวังก็จะโดนลุงณรงค์..สังเกตพฤติกรรมนานหน่อย ในที่สุดเขาก็หยุดอยู่ที่หน้า "./6" เส้นผมของ "อัญชิสา"เรียกความสนใจของลุงณรงค์..ได้ไม่น้อยเพราะเธอกำลังนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินไปมาเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ลุงณรงค์..ไม่รู้ว่ารอบข้างตัวเธอมีอะไรบ้าง แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่ลุงณรงค์..จะสนุกกับเธอ เขารอจังหวะที่อัญชิสาเผลอ แกล้งดึงผ้าเช็ดตัวของเธอให้หลุดออก ผิวขาวๆภายใต้ผ้าเช็ดตัวลาย Micky Mouse ก็เปิดเผยต่อสายตาของลุงณรงค์.. อัญชิสาเป็นเด็กค่อนข้างแก่นของใหม่ เรียกได้ว่าเป็น " สุชาดา.ของ." เลยก็ว่าได้ ในห้องเรียนไม่ค่อยจะสนใจเรียน สนแต่จะคุยกับเพื่อนซะมากกว่า ผลการเรียนจึงไม่ค่อยดี แต่หน้าตาเธอก็น่ารักในระดับต้นๆของห้อง รูปร่างของเธอก็ดีกว่า สุชาดา.แม้หน้าอกจะยังเพิ่งแตกหน่อแต่ในระดับ. ด้วยกันแล้วก็ถือได้ว่าเธอมีพัฒนาการทางร่างกายที่ค่อนข้างเร็วทีเดียว โดยเฉพาะที่อวัยวะเพศซึ่งออกจะอวบอูมเป็นพิเศษ แต่ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะเก็บรายละเอียดทั้งหมดเสร็จสิ้น อัญชิสาก็รีบดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นห่อตัวเธออีกครั้ง "แค่นี้ทำเป็นอายเรอะ...ยัย แอน.." ลุงณรงค์..บ่นพึมพำว่าแล้วก็ดึงผ้าเช็ดตัวเธอออกอีกครั้ง อัญชิสาหน้าแดงทั้งงงทั้งอายพยายามจะหยิบผ้าเช็ดตัวคลุมร่างเปลือยเปล่าของเธออีกครั้ง แต่คราวนี้ลุงณรงค์..ไม่ยอมแล้ว เขาเอานิ้วสอดเข้าหว่างขาของ.เจี๊ยบ..แลวถูไถอวัยวะเพศเธออย่างแรง อัญชิสาถึงกับดิ้นด้วยความเงี่ยน เธอคงจะร้องครวญครางออกมาด้วย แต่ลุงณรงค์..ไม่ได้ยินเพราะ.เจี๊ยบ..จะไม่ออกเสียง ลุงณรงค์..ยิ่งสนุกยิ่งขึ้นทดลองถูไถสาวสวย..ในรูปแบบต่างๆเพื่อจะดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง.....

ทางด้านอัญชิสาเจ้าของเส้นผมตัวจริง เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จจริงๆ และกำลังจะเข้าห้องของเธอเพื่อแต่งตัว แต่ทว่า เกือบจะได้เข้าห้องของเธออยู่แล้ว ลุงณรงค์..ก็ลงมือกับเธอซะก่อน อัญชิสาพยายามรวบรวมสติกำลังของเธอเพื่อดึงผ้าเช็ดตัวกลับมาห่อตัวเธออีกครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล ลุงณรงค์..เอาแต่ถูไถร่างกายเธอจนเสียวซ่านไปหมด เรี่ยวแรงที่มีก็หายไปด้วย อัญชิสาจึงเหลือเพียงทางเลือกเดียวท่านั้น... "พี่อู๋...อยะ...อย่าดูนะ หันไปทาง...อา...หันไปทางอื่น!" ที่เธอพยายามสุดชีวิตก็คือไม่อยากให้พี่ชายเธอเห็นเธอในสภาพที่น่าอายนั้นนั่นเอง แต่ลุงณรงค์..ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยก็เอาแต่สนุกกับเธออย่างเดียว เขาจับขาอัญชิสาแยกออกด้วยนิ้วข้างเดียว ส่วนอีกนิ้วก็เขี่ยติ่งเสียวและ รูหี..เธอซ้ายขวาจนกลีบเพศปลิ้นไปมาสร้างความเงี่ยนซ่านใส่สาวสวย..อย่างไม่ยั้งมือ "ว๊าย!...อา...อา... พี่อู๋...อย่า...อย่าเข้ามา" อัญชิสาขอร้องพี่ชายเธอเมื่อเห็นเขาเดินตรงเข้ามาเรื่อยๆ อัญชิสาที่ถูกลุงณรงค์..จับขึงพืดอยู่ในสายตาของพี่ชายเธอก็คือน้องสาวจอมแก่นที่แอ่นโคกหีให้ดูแถมยังครวญครางยั่วยวนเขาอย่างไม่อายฟ้าดิน "อะไรกันนี่...ยัย แอน.. ทำท่าทางแบบนี้คิดจะยั่วพี่รึไง" พี่ชายเธอถามเสียงดุๆ แต่สายตาเขาไม่ได้ละไปจากโคกหีที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน..ของเธอเลย "ปละ...เปล่า...อา.. พี่อู๋ ...ซื๊ด....หนูไม่รู้ ...อะ.. ว่าเกิดอะไรขึ้น....อา.... จู่ๆก็....อ๊าย!... ขยับตัวไม่ได้...อา..." เธอตอบไปเสียวไป กว่าจะจับใจความได้เล่นเอาเธอเหนื่อยหอบ แต่แทนที่พี่ชายวัย 15 จะให้ความช่วยเหลือเธอ เขากลับคิดอีกแบบ ความจริงเขาแอบมองน้องสาวแท้ๆของเขามานานแล้ว ตอนนี้เธอดูโตเป็นสาว หน้าตาก็ออกจะน่ารัก ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก โชคดีที่วันนี้เหลือเพียงเขาและอัญชิสาอยู่บ้านกันเพียง 2 คน เขาไม่อยากเสียโอกาสนี้เหมือนกัน อัญชิสาเหลือบตามองพี่ชายเธอกำลังถอดกางเกงของเขาออก ลำควย..แข็งตึงขนเพศปกคลุมโดยรอบดูน่ากลัวยิ่งนัก "พี่อู๋...จะทำอะไร แอน...อา...อย่านะพี่...อา..." อัญชิสาพยายามเพิ่มแรงดิ้นราวกับหนีเสือและจระเข้ที่เข้ามาทีเดียวพร้อมๆกัน "อยากยั่วพี่นักไม่ใช่เหรอเรา...พี่จะให้สิ่งที่ แอน..ต้องการไงล่ะ" ว่าแล้วพี่ชายก็ขึ้นคร่อมตัวของอัญชิสา "อา...อา...พี่อู๋...อย่าาาาา" เสียงน้องสาวสุดที่รักวิงวอนขอร้องยิ่งทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้น ลำควย..ขนาดวัยรุ่นค่อยๆดันผ่าน รูหี..ที่ชุ่มไปด้วยความความใคร่ของเธอซึ่งขมิบตอดรับการมาเยือนของพี่ชายเธออย่างเป็นกันเอง อัญชิสาได้แต่ครวญครางเพราะรู้ว่าไม่สามารถห้ามความต้องการของพี่ชายเธอได้อีกต่อไป ขนาดของพี่น้องดูจะเข้ากันได้ดีทีเดียวทุกระยะที่ดันเข้าไปสร้างความเงี่ยนให้ทั้งคู่อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกันมาก่อน เมื่อพี่ชายเธอดันลำควย..เข้าไปจนสุดลำเขาก็เริ่มซอยเข้าออกช้าๆ สองพี่น้องกอดกันแน่นด้วยความเงี่ยน "อา....อาา... พี่อู๋... แอน..เสียวจังเลย..." น้องสาวสุดโปรดสารภาพ เมื่อได้ยินดังนั้นพี่ชายเธอก็เพิ่มความเร็วในการซอยขึ้นไปอีก "เด็กไม่ดี....ตัวแค่นี้รู้จักเสียวเป็นซะแล้ว...ต้องโดนทำโทษ...นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกโคกหีเธออย่างแรง 5 ทีประหนึ่งทำโทษเธอ "โอว...อา...พี่อู๋... แอน..เป็นเด็กไม่ดี...พี่อู๋ทำโทษ แอน..อีกซิ...เยอะๆเลย" อัญชิสาพูดหน้าไม่อายความใคร่เข้าครอบงำทั้งคู่จนไม่อาจถอนตัวได้อีกแล้ว "อา... แอน..เป็นเด็กไม่ดียังไง...ไหนบอกพี่ซิ...อา" พี่ชายไต่สวนไปกระแทก รูหี..ไป "อา... แอน.. แอน..แอบดูพ่อกะแม่เย็ดกัน....ฮือ..." พี่ชายได้ยินถึงกับอึ้งแต่กระนั้นก็ยังรักษาความเร็วในการซอยอยู่ "เด็กไม่ดี...นี่แน่ะ" เขากระแทก 5 ทีเป็นการลงโทษ "โอย...อา...หนูกับเพื่อนแกล้งนั่งโชว์กางเกงในให้พี่. ดูด้วย...อา...พี่อู๋...ทำโทษหนูเยอะๆเลยนะ" บทลงโทษเพียง 5 ทีดูจะน้อยเกินไปสำหรับเธอ "ยัยเด็กแก่แดดเอ้ย....นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกไม่ยั้งจนนับครั้งไม่ได้ "โอวววว...พี่อู๋ แอน..ยังแอบดูเพื่อนผู้ชายเปลี่ยนชุดพละด้วย...อา.." ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเข้าใกล้จุดไคลแมกซ์ต่างฝ่ายต่างกระดกก้นกระแทกอวัยวะเพศใส่กันแบบไม่กลัวพัง "โอว....." เสียงพี่ชายเธอร้องบอกสัญญาณว่าเขาถึงเส้นณรงค์..แล้ว น้ำเงี่ยน..พี่ชายไหลรดมดลูกน้องสาวอย่างแรงจนเธอสะดุ้งเฮือกพร้อมกับเข้าเส้นณรงค์..ตามพี่ชายเธอไปติดๆ ทั้งคู่นอนหมดแรงเหนื่อยอ่อนตรงนั้น พี่ชายนอนทับร่างเปลือยเปล่าของน้องสาวจอมแก่แดด ปากก็หอมแก้มและซอกคอเธอเป็นระยะๆ

ฝ่ายลุงณรงค์..หลังจากถูไถ รูหี..สาวสวย..จนเบื่อแล้ว เขาก็เปลี่ยนเส้นผมหาเด็กคนต่อๆไป โดยหารู้ไม่ว่าเขาเป็นต้นเหตุทำให้พี่น้องที่คลานตามกันมาร่วมรักกันแบบไม่อายฟ้าดิน การกระตุ้นความต้องการทางเพศของสาวสวย..ผ่านทาง.เจี๊ยบ..นี้ลุงณรงค์..เคยทำมาแล้ว มันจึงทำให้ลุงณรงค์..หวนคิดถึงเรื่องในอดีตตั้งแต่ได้.เจี๊ยบ..มาจากเทวดาเล่ยจนกระทั่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาอีกครั้ง

"ลุงณรงค์......" เสียง สุชาดา.ดังมาก่อนจะเห็นตัวเหมือนเคย เธอรีบมาทันทีที่เรียนคาบสุดท้ายจบ แต่พอเธอเข้ามาในห้องงานไม้ สุชาดา.ก็เห็นลุงณรงค์..กับ แอน..ยืนคุยกันอยู่ก่อนแล้ว ห้องเรียนของ แอน..ดูจะใกล้ห้องงานไม้กว่า สุชาดา.มาก แอน..จึงมาถึงก่อน ทั้งคู่ผละออกจากกันทันทีที่เห็น สุชาดา.เหมือนฉายหนังซ้ำเมื่อตอนบ่าย ในมือ แอน..เหมือนกำอะไรเอาไว้ด้วยแต่ไม่ทันที่ สุชาดา.จะเห็นชัดนัก เธอก็รีบยัดใส่กระเป๋ากระโปรงซะก่อน ยิ่งเห็นก็ยิ่งขัดตา " แอน..มาทำอะไรอ่ะ...เสร็จธุระแล้วไม่ใช่เหรอ" สุชาดา.เริ่มทำสำนวนสอบสวนทันที "อ๋อ...เอ่อ เสร็จแล้วๆ เรากำลังจะกลับเดี๋ยวนี้แหละ" พูดเสร็จ แอน..ก็รีบสวัสดีลุงณรงค์.. คว้ากระเป๋าทำงานแล้วรีบเดินออกจากห้องไป สายตาลุงณรงค์..มอง แอน..จนเดินลับตาไป "ลุงณรงค์..!" สุชาดา.ทำเสียงดุใส่เขาเมื่อเห็นเขาเอาแต่สนใจ แอน.. "คร๊าบ...คุณแม่" ลุงณรงค์..แซวน้ำเสียงดุเหมือนเป็นแม่ของ สุชาดา. "แม่เม้ออะไรล่ะ ลุง....." สุชาดา.ไม่ขำด้วย "ลุงณรงค์..มีธุระอะไรกับ แอน..กันนักหนาอ่ะ" สุชาดา.หันมาสอบสวนลุงณรงค์..แทน สีหน้าเธอบึ้งตึง "อ๋อ...ไม่มีอะไรมากหรอก" ลุงณรงค์..ตอบปัดๆว่าแล้วก็คว้าตัว สุชาดา.เข้ามาหอมแก้มซ้ายขวากลบเกลื่อนความผิด "อืม...คิดถึง สุชาดา.จัง ไม่ได้เจอตั้งนานแน่ะ" ได้ผล... สุชาดา.ลืมเรื่อง แอน..ไปซะสนิทเลย "แหม...ลุงณรงค์..ก็ เมื่อบ่ายก็เพิ่งเจอกันเอง" สุชาดา.ตอบไปยิ้มไป "ก็ตอนบ่ายทำแบบนี้ไม่ได้นี่นา" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็หอมแก้มเธอ ส่วนมือเขาเอามาจับก้นนิ่มๆขยำเล่น จนเธอเดาไม่ถูกว่าลุงณรงค์..หมายถึงอะไร ได้แต่หัวเราะคิกคักบวกกับดิ้นไปมาในวงแขนลุงณรงค์.. แรงดิ้นขนาดนี้ต่อให้ดิ้นนานแค่ไหนก็คงไม่มีทางหลุดจากอ้อมแขนลุงณรงค์..ได้ ลุงณรงค์..พา สุชาดา.มานั่งตักเขาบนเก้าอี้ตัวโปรด เอนตัวให้หลังของเธอพิงหน้าอกของเขา มือทั้งสองจาบจ้วงล้วงคลำไปทั่วเรือนร่างของสาวสวยที่เอาแต่หายใจหอบแฮกด้วยอารมณ์เสียวจากสัมผัสของมือ ลุง.. "ลุงณรงค์....." เสียงสาวน้อยเอ่ยขึ้น " ลุง..ขยำจนเสื้อผ้าหนูยับหมดแล้ว" สุชาดา.จอมแก่นกล่าวอย่างทะเล้น "งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ...จะได้ไม่ยับไง" ลุงณรงค์..แนะนำว่าแล้วก็ดึงชายเสื้อสาวสวย..ขึ้นทำทีว่าจะช่วยถอดให้ "จะบ้าเหรอ ลุง.....เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า หนูอายนะ" สุชาดา.ตอบพลางเอามือยันแขนลุงณรงค์..ไม่ให้ดันเสื้อเธอขึ้น ซึ่งแทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย ผิวเนื้อขาวๆใต้ร่มผ้าค่อยๆเผยให้ลุงณรงค์..เห็นทีละนิดๆ จนเสื้อทำงานของเธอลอยขึ้นไปกองรวมกันเหนืออก เหลือเพียงเสื้อชั้นในตัวจิ๋วสีขาวเท่านั้นที่ปิดบังหน่อเนินอกของเธอไม่ให้ลุงณรงค์..เห็น เมื่อเห็นดังนี้ลุงณรงค์..จึงลดมือลงมาขยำก้อนเนื้อทั้ง 2 แบบไม่ขออนุญาตเจ้าของ ชั้นในที่บดบังอยู่ยับยู่ยี่ไปด้วยน้ำมือเขา แต่แทนที่ สุชาดา.จะห้ามปราม เธอกลับนอนพิงอกลุงณรงค์..ปล่อยให้นมต้มที่เพิ่งตั้งเต้าถูกบีบขยำราวกับของเล่นไปเรื่อยๆ ลุงณรงค์..ได้ใจถลกชั้นในของเธอขึ้นตามเสื้อทำงานของเธอ อกขาวๆของสาววัยสิบสองก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา สุชาดา.อายจนหน้าแดงแต่ก็ไม่ขัดขืนปล่อยให้ลุงณรงค์..ชื่นชมของที่แม่เธอให้มาอย่างว่าง่าย สัมผัสมือของลุงณรงค์..ทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั้งตัว "วันนี้วิช่วยตัวเองรึยัง?" เสียงลุงณรงค์..กระซิบข้างหูปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ สุชาดา.พยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ "เหรอ...ระหว่างช่วยตัวเองกะของ ลุง..อันไหนดีกว่ากัน" ลุงณรงค์..ถามต่อแบบไม่เกรงใจคนตอบ สุชาดา.ยิ้มอายๆ ความจริงเธอรู้ดีว่าประสบการณ์ครั้งแรกของเธอกับลุงณรงค์..นั้นสุดวิเศษแค่ไหน "ไม่รู้สิคะ...ทำแค่ครั้งเดียวเองหนูจำไม่ได้อ่ะ" สุชาดา.ตอบด้วยน้ำเสียงยั่วยวนทำเอาลุงณรงค์..อดยิ้มไม่ได้ "งั้น ลุง..จะช่วยให้จำได้เอง" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็อุ้ม สุชาดา.ขึ้นแล้ววางลงบนเก้าอี้ตัวเดิม ขาทั้ง 2 ของเธอถูกจับแยกไปไปวางบนที่วางแขนแต่ละข้าง กระโปรงทำงานถูกตลบขึ้นไปกองอยู่ที่ท้องน้อย เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวที่ขอบกางเกงในด้านบนมีโบว์ชิ้นเล็กๆสีชมพูติดอยู่ดูสะดุดตา แต่ลุงณรงค์..ไม่มีเวลาสนใจมันมากนัก เมื่อมองไปรอบๆห้องเห็นว่าปลอดคนดีแล้ว เขาก็ก้มลง แหวกกางเกงในสาวสวย..ออกทางด้านข้าง โคกหีที่อวบอัดอยู่ภายในก็โผล่ออกมาให้ลุงณรงค์..ได้ยลโฉมอีกครั้ง มืออีกข้างที่เหลือลูบไล้สัมผัสไปทั่วบริเวณ จนสาวสวย..ตัวน้อยกำมือไว้แน่นเพราะความเงี่ยนซ่าน ร่องหีเธอเริ่มแฉะๆบ้างแล้ว ส่วนหนึ่งคงมาจากการกระตุ้นของลุงณรงค์..นั่นเอง ลุงณรงค์..ไม่รอช้าก้มลงเลียผลผลิตของสาวสวย..สาวอย่างคนกระหายน้ำ ลิ้นสากๆลากผ่าน รูหี..เสียดสีปมสวรรค์ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ของทั้ง 2 ฝ่ายให้ทวีขึ้น สุชาดา.แอ่นสะโพกไปมาตอบสนองการเล้าโลมของ ลุง..สุดที่รัก เมื่อเห็นสาวสวย..มีอารมณ์ร่วมกับเขาเช่นนี้ลุงณรงค์..ก็ไม่รอช้ามองรอบๆห้องอีกครั้งแล้วงัดเอาท่อนซุงกลางหว่างขาของเขาออกมาโชว์สาวสวย.. แทนที่ สุชาดา.จะตกใจกลัวเธอกลับยิ้มราวกับรอคอยช่วงเวลานี้มานาน สายตาเธอจับจ้องไปที่ดุ้นสวาทที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ช่องเพศของเธอ ลุงณรงค์..ดันลำควย..ของเขาเข้าไปช้าๆทะลวงผ่าน รูหี..ที่บีบรัดต้อนรับการมาเยือนของเขาอีกครั้ง ความรู้สึกนี้ไม่ต่างไปจากครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้ร่วมรักกันเลย เมื่อดันเข้าไปจนสุดลำกล้องลุงณรงค์..ก็เริ่มกระเด้าสาวสวย..โปรดช้าๆ มือทั้ง 2 โอบเอวเธอไว้ ปากของเขาระดมประกบไปทั่วใบหน้าและซอกคอของ สุชาดา. ทั้งคู่แลกไออุ่นแก่กันและกัน สุชาดา.รู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศเพราะความเงี่ยนซ่านที่แผ่ไปทั่วตัวเธอทำให้ไม่รู้สึกถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างเลยแม้แต่น้อย "จำได้รึยัง... สุชาดา." ลุงณรงค์..ไม่ลืมที่จะถามความรู้สึกของเธอ "จำได้แล้วค่าาาา...." เสียง สุชาดา.ตอบในสภาพที่กำลังได้อารมณ์ "ชอบทำเองหรือชอบของ ลุง..มากกว่ากัน" ลุงณรงค์..ถามไปกระเด้าไปไม่มีสะดุด "ชอบของลุงณรงค์..ค่าาาา..." สิ้นเสียงตอบขาของ สุชาดา.เริ่มมีอาการสั่นบอกให้ลุงณรงค์..รู้ว่าสาวสวย..วิ่งนำเขาไปไกลแค่ไหนแล้ว "เด็กแก่แดด...ต้องโดนทำโทษซะหน่อยแล้ว" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็เพิ่มความเร็วการซอยให้ทันไคลแมกซ์ของสาวสวย.. แต่ดูเหมือนจะช้ากว่าเธอไปเพียงไม่นาน หลังจาก สุชาดา.เกรงลำตัวเฮือกสุดท้ายลุงณรงค์..ก็ถึงจุดสุดยอดตามเธอไปติดๆ พ่นน้ำเงี่ยน..อัดเข้า รูหี..เธอจนหมดสิ้น ทั้งคู่กอดกันกลมจนหายเหนื่อยแล้วจึงผละออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างจัดเครื่องแต่งการให้กลับสภาพเดิมก่อนที่ สุชาดา.จะลาลุงณรงค์..กลับบ้าน

กลับมาที่คู่พี่น้องอู๋- แอน.. เมื่อทั้งคู่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นได้แล้ว ฝ่ายน้องสาวรู้สึกละอายแก่ใจยิ่งนักที่ร่วมรักกับพี่ชายแท้ๆของเธอ พยายามคว้าผ้าเช็ดตัวที่กองอยู่มาห่อตัวเธอไว้ เธอไม่กล้าที่จะลุกไปไหนเพราะกลัวความจริงที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอจึงได้แต่นั่งกอดผ้าเช็ดตัวอยู่อย่างนั้น สายตาเธอมองไปอีกทางไม่กล้าสบตาพี่ชายเธอ แต่ฝ่ายอู๋กลับมอง แอน..อีกอย่างตอนนี้เขารู้ความลับของน้องสาวมากมาย เพียงพอที่เขาจะใช้ควบคุมน้องสาวจอมแก่นอย่างที่เขาต้องการได้ตามต้องการ ร่างกายอันบอบบางที่เพิ่งมีโอกาสได้ลิ้มลองทำให้เขาไม่นึกถึงความเป็นพี่น้องอีกต่อไป สายตาของอู๋มองน้อง แอน..ของเขาไม่ต่างไปจากเครื่องระบายความใคร่ของเขาเลย ในที่สุดอู๋ก็ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าเข้าที่หันมามอง แอน..อีกครั้ง "คืนนี้..." พี่ชายพูดค้างไว้รอให้น้องสาวหันมอง "...มาที่ห้องพี่หน่อยนะ" พอพูดจบเขาก็เดินเข้าห้องไปทิ้งให้น้องสาวกังวลว่าจะโดนทำอะไรคืนนี้
Chapter X:"ยั่วพี่ดีนัก"
By DRACULolitA


เช้าวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดของที่ทำงานที่ไม่น่าจะมีใครมาทำงาน กลับมี ลุง..คนหนึ่งเปิดประตูห้องงานไม้เข้าไปหาของบางอย่าง ลุงณรงค์..ไขลิ้นชักหยิบ.เจี๊ยบ..ผ้าขาวๆตัวหนึ่งออกมา .เจี๊ยบ..ตัวนี้มีความสำคัญกับเขามากถึงขนาดต้องรีบกลับมาเอาทันทีที่นึกขึ้นได้เลยทีเดียว เพราะ.เจี๊ยบ..นี้เองทำให้ลุงณรงค์..มีโอกาสสัมผัสประสบการณ์สุดวิเศษในการร่วมเพศกับสาวสวย..คนโปรดของเขาจนลืมเมียที่เคยรักกันมานานไปเลย หลังจากหยิบ.เจี๊ยบ..ออกมาแล้วลุงณรงค์..ก็หยิบแฟ้มเอกสารออกมาอีกเล่มหนึ่งแต่เมื่อเปิดออกกลับพบเส้นผมจำนวนมากอยู่ในแฟ้มนั้น ที่ปลายเส้นผมแต่ละเส้นมีชื่อทำงานเจ้าของเส้นผมนั้นติดอยู่ด้วยเทปกาว ลุงณรงค์..หยิบเส้นผมเส้นใหม่ที่เขาเก็บได้เมื่อเช้าวันนั้นมาติดชื่อ"ชลดา" แล้วสอดเอาไว้ในหน้า"6/1" เขาพลิกแฟ้มดูผลงานตัวเองอย่างมีความสุขราวกับเป็นงานอดิเรกของเขาเลยทีเดียว จากนั้นเขาก็เอาทั้ง.เจี๊ยบ..และแฟ้มเอกสารใส่ย่ามใบโปรดของเขาแล้วล็อกประตูห้องงานไม้กลับบ้านของเขา

บ้านของลุงณรงค์..อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานนัก เดินไม่นานก็ถึง ลุงณรงค์..เข้าบ้าน ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวแล้วก็ขลุกอยู่กับงานอดิเรกของเขา..."จับผิดเด็ก" ลุงณรงค์..เรียกอย่างนั้น มันทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่ทำนั้นเป็นสิ่งเหมาะสมถูกต้อง สอดส่องดูพฤติกรรมของเด็กที่ออกนอกลู่นอกทางแล้วเรียกมาตักเตือนสั่งช่าง เพียงแต่วิธีการสั่งช่างเป็นแบบของเขาเองและเขาเลือกที่จะสั่งช่างแต่เด็กผู้หญิงหน้าตาดีๆเท่านั้น ลุงณรงค์..หยิบเส้นผมจากPortfolio(แฟ้มสะสมผลงาน)ของเขาพันเข้ากับ.เจี๊ยบ..ทีละเส้น .เจี๊ยบ..ก็ค่อยๆกลายร่างเป็นสาวสวยเจ้าของเส้นผมเส้นนั้นๆ ที่มีขนาดเล็กเพียง 1 ใน 10 ของขนาดตัวจริง แต่ทำอากัปกิริยาเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต เมื่อเห็นว่าเด็กคนนั้นยังนั่งอยู่ปกติ เขาก็เปลี่ยนเส้นผมเส้นใหม่ไปเรื่อยๆ เด็กคนไหนที่ใส่ชุดน่ารักๆหรือนั่งไม่ค่อยระวังก็จะโดนลุงณรงค์..สังเกตพฤติกรรมนานหน่อย ในที่สุดเขาก็หยุดอยู่ที่หน้า "./6" เส้นผมของ "อัญชิสา"เรียกความสนใจของลุงณรงค์..ได้ไม่น้อยเพราะเธอกำลังนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินไปมาเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ลุงณรงค์..ไม่รู้ว่ารอบข้างตัวเธอมีอะไรบ้าง แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่ลุงณรงค์..จะสนุกกับเธอ เขารอจังหวะที่อัญชิสาเผลอ แกล้งดึงผ้าเช็ดตัวของเธอให้หลุดออก ผิวขาวๆภายใต้ผ้าเช็ดตัวลาย Micky Mouse ก็เปิดเผยต่อสายตาของลุงณรงค์.. อัญชิสาเป็นเด็กค่อนข้างแก่นของใหม่ เรียกได้ว่าเป็น " สุชาดา.ของ." เลยก็ว่าได้ ในห้องเรียนไม่ค่อยจะสนใจเรียน สนแต่จะคุยกับเพื่อนซะมากกว่า ผลการเรียนจึงไม่ค่อยดี แต่หน้าตาเธอก็น่ารักในระดับต้นๆของห้อง รูปร่างของเธอก็ดีกว่า สุชาดา.แม้หน้าอกจะยังเพิ่งแตกหน่อแต่ในระดับ. ด้วยกันแล้วก็ถือได้ว่าเธอมีพัฒนาการทางร่างกายที่ค่อนข้างเร็วทีเดียว โดยเฉพาะที่อวัยวะเพศซึ่งออกจะอวบอูมเป็นพิเศษ แต่ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะเก็บรายละเอียดทั้งหมดเสร็จสิ้น อัญชิสาก็รีบดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นห่อตัวเธออีกครั้ง "แค่นี้ทำเป็นอายเรอะ...ยัย แอน.." ลุงณรงค์..บ่นพึมพำว่าแล้วก็ดึงผ้าเช็ดตัวเธอออกอีกครั้ง อัญชิสาหน้าแดงทั้งงงทั้งอายพยายามจะหยิบผ้าเช็ดตัวคลุมร่างเปลือยเปล่าของเธออีกครั้ง แต่คราวนี้ลุงณรงค์..ไม่ยอมแล้ว เขาเอานิ้วสอดเข้าหว่างขาของ.เจี๊ยบ..แลวถูไถอวัยวะเพศเธออย่างแรง อัญชิสาถึงกับดิ้นด้วยความเงี่ยน เธอคงจะร้องครวญครางออกมาด้วย แต่ลุงณรงค์..ไม่ได้ยินเพราะ.เจี๊ยบ..จะไม่ออกเสียง ลุงณรงค์..ยิ่งสนุกยิ่งขึ้นทดลองถูไถสาวสวย..ในรูปแบบต่างๆเพื่อจะดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง.....

ทางด้านอัญชิสาเจ้าของเส้นผมตัวจริง เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จจริงๆ และกำลังจะเข้าห้องของเธอเพื่อแต่งตัว แต่ทว่า เกือบจะได้เข้าห้องของเธออยู่แล้ว ลุงณรงค์..ก็ลงมือกับเธอซะก่อน อัญชิสาพยายามรวบรวมสติกำลังของเธอเพื่อดึงผ้าเช็ดตัวกลับมาห่อตัวเธออีกครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล ลุงณรงค์..เอาแต่ถูไถร่างกายเธอจนเสียวซ่านไปหมด เรี่ยวแรงที่มีก็หายไปด้วย อัญชิสาจึงเหลือเพียงทางเลือกเดียวท่านั้น... "พี่อู๋...อยะ...อย่าดูนะ หันไปทาง...อา...หันไปทางอื่น!" ที่เธอพยายามสุดชีวิตก็คือไม่อยากให้พี่ชายเธอเห็นเธอในสภาพที่น่าอายนั้นนั่นเอง แต่ลุงณรงค์..ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยก็เอาแต่สนุกกับเธออย่างเดียว เขาจับขาอัญชิสาแยกออกด้วยนิ้วข้างเดียว ส่วนอีกนิ้วก็เขี่ยติ่งเสียวและ รูหี..เธอซ้ายขวาจนกลีบเพศปลิ้นไปมาสร้างความเงี่ยนซ่านใส่สาวสวย..อย่างไม่ยั้งมือ "ว๊าย!...อา...อา... พี่อู๋...อย่า...อย่าเข้ามา" อัญชิสาขอร้องพี่ชายเธอเมื่อเห็นเขาเดินตรงเข้ามาเรื่อยๆ อัญชิสาที่ถูกลุงณรงค์..จับขึงพืดอยู่ในสายตาของพี่ชายเธอก็คือน้องสาวจอมแก่นที่แอ่นโคกหีให้ดูแถมยังครวญครางยั่วยวนเขาอย่างไม่อายฟ้าดิน "อะไรกันนี่...ยัย แอน.. ทำท่าทางแบบนี้คิดจะยั่วพี่รึไง" พี่ชายเธอถามเสียงดุๆ แต่สายตาเขาไม่ได้ละไปจากโคกหีที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน..ของเธอเลย "ปละ...เปล่า...อา.. พี่อู๋ ...ซื๊ด....หนูไม่รู้ ...อะ.. ว่าเกิดอะไรขึ้น....อา.... จู่ๆก็....อ๊าย!... ขยับตัวไม่ได้...อา..." เธอตอบไปเสียวไป กว่าจะจับใจความได้เล่นเอาเธอเหนื่อยหอบ แต่แทนที่พี่ชายวัย 15 จะให้ความช่วยเหลือเธอ เขากลับคิดอีกแบบ ความจริงเขาแอบมองน้องสาวแท้ๆของเขามานานแล้ว ตอนนี้เธอดูโตเป็นสาว หน้าตาก็ออกจะน่ารัก ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก โชคดีที่วันนี้เหลือเพียงเขาและอัญชิสาอยู่บ้านกันเพียง 2 คน เขาไม่อยากเสียโอกาสนี้เหมือนกัน อัญชิสาเหลือบตามองพี่ชายเธอกำลังถอดกางเกงของเขาออก ลำควย..แข็งตึงขนเพศปกคลุมโดยรอบดูน่ากลัวยิ่งนัก "พี่อู๋...จะทำอะไร แอน...อา...อย่านะพี่...อา..." อัญชิสาพยายามเพิ่มแรงดิ้นราวกับหนีเสือและจระเข้ที่เข้ามาทีเดียวพร้อมๆกัน "อยากยั่วพี่นักไม่ใช่เหรอเรา...พี่จะให้สิ่งที่ แอน..ต้องการไงล่ะ" ว่าแล้วพี่ชายก็ขึ้นคร่อมตัวของอัญชิสา "อา...อา...พี่อู๋...อย่าาาาา" เสียงน้องสาวสุดที่รักวิงวอนขอร้องยิ่งทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้น ลำควย..ขนาดวัยรุ่นค่อยๆดันผ่าน รูหี..ที่ชุ่มไปด้วยความความใคร่ของเธอซึ่งขมิบตอดรับการมาเยือนของพี่ชายเธออย่างเป็นกันเอง อัญชิสาได้แต่ครวญครางเพราะรู้ว่าไม่สามารถห้ามความต้องการของพี่ชายเธอได้อีกต่อไป ขนาดของพี่น้องดูจะเข้ากันได้ดีทีเดียวทุกระยะที่ดันเข้าไปสร้างความเงี่ยนให้ทั้งคู่อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกันมาก่อน เมื่อพี่ชายเธอดันลำควย..เข้าไปจนสุดลำเขาก็เริ่มซอยเข้าออกช้าๆ สองพี่น้องกอดกันแน่นด้วยความเงี่ยน "อา....อาา... พี่อู๋... แอน..เสียวจังเลย..." น้องสาวสุดโปรดสารภาพ เมื่อได้ยินดังนั้นพี่ชายเธอก็เพิ่มความเร็วในการซอยขึ้นไปอีก "เด็กไม่ดี....ตัวแค่นี้รู้จักเสียวเป็นซะแล้ว...ต้องโดนทำโทษ...นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกโคกหีเธออย่างแรง 5 ทีประหนึ่งทำโทษเธอ "โอว...อา...พี่อู๋... แอน..เป็นเด็กไม่ดี...พี่อู๋ทำโทษ แอน..อีกซิ...เยอะๆเลย" อัญชิสาพูดหน้าไม่อายความใคร่เข้าครอบงำทั้งคู่จนไม่อาจถอนตัวได้อีกแล้ว "อา... แอน..เป็นเด็กไม่ดียังไง...ไหนบอกพี่ซิ...อา" พี่ชายไต่สวนไปกระแทก รูหี..ไป "อา... แอน.. แอน..แอบดูพ่อกะแม่เย็ดกัน....ฮือ..." พี่ชายได้ยินถึงกับอึ้งแต่กระนั้นก็ยังรักษาความเร็วในการซอยอยู่ "เด็กไม่ดี...นี่แน่ะ" เขากระแทก 5 ทีเป็นการลงโทษ "โอย...อา...หนูกับเพื่อนแกล้งนั่งโชว์กางเกงในให้พี่. ดูด้วย...อา...พี่อู๋...ทำโทษหนูเยอะๆเลยนะ" บทลงโทษเพียง 5 ทีดูจะน้อยเกินไปสำหรับเธอ "ยัยเด็กแก่แดดเอ้ย....นี่แน่ะ" พี่ชายกระแทกไม่ยั้งจนนับครั้งไม่ได้ "โอวววว...พี่อู๋ แอน..ยังแอบดูเพื่อนผู้ชายเปลี่ยนชุดพละด้วย...อา.." ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเข้าใกล้จุดไคลแมกซ์ต่างฝ่ายต่างกระดกก้นกระแทกอวัยวะเพศใส่กันแบบไม่กลัวพัง "โอว....." เสียงพี่ชายเธอร้องบอกสัญญาณว่าเขาถึงเส้นณรงค์..แล้ว น้ำเงี่ยน..พี่ชายไหลรดมดลูกน้องสาวอย่างแรงจนเธอสะดุ้งเฮือกพร้อมกับเข้าเส้นณรงค์..ตามพี่ชายเธอไปติดๆ ทั้งคู่นอนหมดแรงเหนื่อยอ่อนตรงนั้น พี่ชายนอนทับร่างเปลือยเปล่าของน้องสาวจอมแก่แดด ปากก็หอมแก้มและซอกคอเธอเป็นระยะๆ

ฝ่ายลุงณรงค์..หลังจากถูไถ รูหี..สาวสวย..จนเบื่อแล้ว เขาก็เปลี่ยนเส้นผมหาเด็กคนต่อๆไป โดยหารู้ไม่ว่าเขาเป็นต้นเหตุทำให้พี่น้องที่คลานตามกันมาร่วมรักกันแบบไม่อายฟ้าดิน การกระตุ้นความต้องการทางเพศของสาวสวย..ผ่านทาง.เจี๊ยบ..นี้ลุงณรงค์..เคยทำมาแล้ว มันจึงทำให้ลุงณรงค์..หวนคิดถึงเรื่องในอดีตตั้งแต่ได้.เจี๊ยบ..มาจากเทวดาเล่ยจนกระทั่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาอีกครั้ง

"ลุงณรงค์......" เสียง สุชาดา.ดังมาก่อนจะเห็นตัวเหมือนเคย เธอรีบมาทันทีที่เรียนคาบสุดท้ายจบ แต่พอเธอเข้ามาในห้องงานไม้ สุชาดา.ก็เห็นลุงณรงค์..กับ แอน..ยืนคุยกันอยู่ก่อนแล้ว ห้องเรียนของ แอน..ดูจะใกล้ห้องงานไม้กว่า สุชาดา.มาก แอน..จึงมาถึงก่อน ทั้งคู่ผละออกจากกันทันทีที่เห็น สุชาดา.เหมือนฉายหนังซ้ำเมื่อตอนบ่าย ในมือ แอน..เหมือนกำอะไรเอาไว้ด้วยแต่ไม่ทันที่ สุชาดา.จะเห็นชัดนัก เธอก็รีบยัดใส่กระเป๋ากระโปรงซะก่อน ยิ่งเห็นก็ยิ่งขัดตา " แอน..มาทำอะไรอ่ะ...เสร็จธุระแล้วไม่ใช่เหรอ" สุชาดา.เริ่มทำสำนวนสอบสวนทันที "อ๋อ...เอ่อ เสร็จแล้วๆ เรากำลังจะกลับเดี๋ยวนี้แหละ" พูดเสร็จ แอน..ก็รีบสวัสดีลุงณรงค์.. คว้ากระเป๋าทำงานแล้วรีบเดินออกจากห้องไป สายตาลุงณรงค์..มอง แอน..จนเดินลับตาไป "ลุงณรงค์..!" สุชาดา.ทำเสียงดุใส่เขาเมื่อเห็นเขาเอาแต่สนใจ แอน.. "คร๊าบ...คุณแม่" ลุงณรงค์..แซวน้ำเสียงดุเหมือนเป็นแม่ของ สุชาดา. "แม่เม้ออะไรล่ะ ลุง....." สุชาดา.ไม่ขำด้วย "ลุงณรงค์..มีธุระอะไรกับ แอน..กันนักหนาอ่ะ" สุชาดา.หันมาสอบสวนลุงณรงค์..แทน สีหน้าเธอบึ้งตึง "อ๋อ...ไม่มีอะไรมากหรอก" ลุงณรงค์..ตอบปัดๆว่าแล้วก็คว้าตัว สุชาดา.เข้ามาหอมแก้มซ้ายขวากลบเกลื่อนความผิด "อืม...คิดถึง สุชาดา.จัง ไม่ได้เจอตั้งนานแน่ะ" ได้ผล... สุชาดา.ลืมเรื่อง แอน..ไปซะสนิทเลย "แหม...ลุงณรงค์..ก็ เมื่อบ่ายก็เพิ่งเจอกันเอง" สุชาดา.ตอบไปยิ้มไป "ก็ตอนบ่ายทำแบบนี้ไม่ได้นี่นา" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็หอมแก้มเธอ ส่วนมือเขาเอามาจับก้นนิ่มๆขยำเล่น จนเธอเดาไม่ถูกว่าลุงณรงค์..หมายถึงอะไร ได้แต่หัวเราะคิกคักบวกกับดิ้นไปมาในวงแขนลุงณรงค์.. แรงดิ้นขนาดนี้ต่อให้ดิ้นนานแค่ไหนก็คงไม่มีทางหลุดจากอ้อมแขนลุงณรงค์..ได้ ลุงณรงค์..พา สุชาดา.มานั่งตักเขาบนเก้าอี้ตัวโปรด เอนตัวให้หลังของเธอพิงหน้าอกของเขา มือทั้งสองจาบจ้วงล้วงคลำไปทั่วเรือนร่างของสาวสวยที่เอาแต่หายใจหอบแฮกด้วยอารมณ์เสียวจากสัมผัสของมือ ลุง.. "ลุงณรงค์....." เสียงสาวน้อยเอ่ยขึ้น " ลุง..ขยำจนเสื้อผ้าหนูยับหมดแล้ว" สุชาดา.จอมแก่นกล่าวอย่างทะเล้น "งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ...จะได้ไม่ยับไง" ลุงณรงค์..แนะนำว่าแล้วก็ดึงชายเสื้อสาวสวย..ขึ้นทำทีว่าจะช่วยถอดให้ "จะบ้าเหรอ ลุง.....เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า หนูอายนะ" สุชาดา.ตอบพลางเอามือยันแขนลุงณรงค์..ไม่ให้ดันเสื้อเธอขึ้น ซึ่งแทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย ผิวเนื้อขาวๆใต้ร่มผ้าค่อยๆเผยให้ลุงณรงค์..เห็นทีละนิดๆ จนเสื้อทำงานของเธอลอยขึ้นไปกองรวมกันเหนืออก เหลือเพียงเสื้อชั้นในตัวจิ๋วสีขาวเท่านั้นที่ปิดบังหน่อเนินอกของเธอไม่ให้ลุงณรงค์..เห็น เมื่อเห็นดังนี้ลุงณรงค์..จึงลดมือลงมาขยำก้อนเนื้อทั้ง 2 แบบไม่ขออนุญาตเจ้าของ ชั้นในที่บดบังอยู่ยับยู่ยี่ไปด้วยน้ำมือเขา แต่แทนที่ สุชาดา.จะห้ามปราม เธอกลับนอนพิงอกลุงณรงค์..ปล่อยให้นมต้มที่เพิ่งตั้งเต้าถูกบีบขยำราวกับของเล่นไปเรื่อยๆ ลุงณรงค์..ได้ใจถลกชั้นในของเธอขึ้นตามเสื้อทำงานของเธอ อกขาวๆของสาววัยสิบสองก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา สุชาดา.อายจนหน้าแดงแต่ก็ไม่ขัดขืนปล่อยให้ลุงณรงค์..ชื่นชมของที่แม่เธอให้มาอย่างว่าง่าย สัมผัสมือของลุงณรงค์..ทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั้งตัว "วันนี้วิช่วยตัวเองรึยัง?" เสียงลุงณรงค์..กระซิบข้างหูปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ สุชาดา.พยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ "เหรอ...ระหว่างช่วยตัวเองกะของ ลุง..อันไหนดีกว่ากัน" ลุงณรงค์..ถามต่อแบบไม่เกรงใจคนตอบ สุชาดา.ยิ้มอายๆ ความจริงเธอรู้ดีว่าประสบการณ์ครั้งแรกของเธอกับลุงณรงค์..นั้นสุดวิเศษแค่ไหน "ไม่รู้สิคะ...ทำแค่ครั้งเดียวเองหนูจำไม่ได้อ่ะ" สุชาดา.ตอบด้วยน้ำเสียงยั่วยวนทำเอาลุงณรงค์..อดยิ้มไม่ได้ "งั้น ลุง..จะช่วยให้จำได้เอง" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็อุ้ม สุชาดา.ขึ้นแล้ววางลงบนเก้าอี้ตัวเดิม ขาทั้ง 2 ของเธอถูกจับแยกไปไปวางบนที่วางแขนแต่ละข้าง กระโปรงทำงานถูกตลบขึ้นไปกองอยู่ที่ท้องน้อย เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวที่ขอบกางเกงในด้านบนมีโบว์ชิ้นเล็กๆสีชมพูติดอยู่ดูสะดุดตา แต่ลุงณรงค์..ไม่มีเวลาสนใจมันมากนัก เมื่อมองไปรอบๆห้องเห็นว่าปลอดคนดีแล้ว เขาก็ก้มลง แหวกกางเกงในสาวสวย..ออกทางด้านข้าง โคกหีที่อวบอัดอยู่ภายในก็โผล่ออกมาให้ลุงณรงค์..ได้ยลโฉมอีกครั้ง มืออีกข้างที่เหลือลูบไล้สัมผัสไปทั่วบริเวณ จนสาวสวย..ตัวน้อยกำมือไว้แน่นเพราะความเงี่ยนซ่าน ร่องหีเธอเริ่มแฉะๆบ้างแล้ว ส่วนหนึ่งคงมาจากการกระตุ้นของลุงณรงค์..นั่นเอง ลุงณรงค์..ไม่รอช้าก้มลงเลียผลผลิตของสาวสวย..สาวอย่างคนกระหายน้ำ ลิ้นสากๆลากผ่าน รูหี..เสียดสีปมสวรรค์ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ของทั้ง 2 ฝ่ายให้ทวีขึ้น สุชาดา.แอ่นสะโพกไปมาตอบสนองการเล้าโลมของ ลุง..สุดที่รัก เมื่อเห็นสาวสวย..มีอารมณ์ร่วมกับเขาเช่นนี้ลุงณรงค์..ก็ไม่รอช้ามองรอบๆห้องอีกครั้งแล้วงัดเอาท่อนซุงกลางหว่างขาของเขาออกมาโชว์สาวสวย.. แทนที่ สุชาดา.จะตกใจกลัวเธอกลับยิ้มราวกับรอคอยช่วงเวลานี้มานาน สายตาเธอจับจ้องไปที่ดุ้นสวาทที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ช่องเพศของเธอ ลุงณรงค์..ดันลำควย..ของเขาเข้าไปช้าๆทะลวงผ่าน รูหี..ที่บีบรัดต้อนรับการมาเยือนของเขาอีกครั้ง ความรู้สึกนี้ไม่ต่างไปจากครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้ร่วมรักกันเลย เมื่อดันเข้าไปจนสุดลำกล้องลุงณรงค์..ก็เริ่มกระเด้าสาวสวย..โปรดช้าๆ มือทั้ง 2 โอบเอวเธอไว้ ปากของเขาระดมประกบไปทั่วใบหน้าและซอกคอของ สุชาดา. ทั้งคู่แลกไออุ่นแก่กันและกัน สุชาดา.รู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศเพราะความเงี่ยนซ่านที่แผ่ไปทั่วตัวเธอทำให้ไม่รู้สึกถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างเลยแม้แต่น้อย "จำได้รึยัง... สุชาดา." ลุงณรงค์..ไม่ลืมที่จะถามความรู้สึกของเธอ "จำได้แล้วค่าาาา...." เสียง สุชาดา.ตอบในสภาพที่กำลังได้อารมณ์ "ชอบทำเองหรือชอบของ ลุง..มากกว่ากัน" ลุงณรงค์..ถามไปกระเด้าไปไม่มีสะดุด "ชอบของลุงณรงค์..ค่าาาา..." สิ้นเสียงตอบขาของ สุชาดา.เริ่มมีอาการสั่นบอกให้ลุงณรงค์..รู้ว่าสาวสวย..วิ่งนำเขาไปไกลแค่ไหนแล้ว "เด็กแก่แดด...ต้องโดนทำโทษซะหน่อยแล้ว" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็เพิ่มความเร็วการซอยให้ทันไคลแมกซ์ของสาวสวย.. แต่ดูเหมือนจะช้ากว่าเธอไปเพียงไม่นาน หลังจาก สุชาดา.เกรงลำตัวเฮือกสุดท้ายลุงณรงค์..ก็ถึงจุดสุดยอดตามเธอไปติดๆ พ่นน้ำเงี่ยน..อัดเข้า รูหี..เธอจนหมดสิ้น ทั้งคู่กอดกันกลมจนหายเหนื่อยแล้วจึงผละออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างจัดเครื่องแต่งการให้กลับสภาพเดิมก่อนที่ สุชาดา.จะลาลุงณรงค์..กลับบ้าน

กลับมาที่คู่พี่น้องอู๋- แอน.. เมื่อทั้งคู่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นได้แล้ว ฝ่ายน้องสาวรู้สึกละอายแก่ใจยิ่งนักที่ร่วมรักกับพี่ชายแท้ๆของเธอ พยายามคว้าผ้าเช็ดตัวที่กองอยู่มาห่อตัวเธอไว้ เธอไม่กล้าที่จะลุกไปไหนเพราะกลัวความจริงที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอจึงได้แต่นั่งกอดผ้าเช็ดตัวอยู่อย่างนั้น สายตาเธอมองไปอีกทางไม่กล้าสบตาพี่ชายเธอ แต่ฝ่ายอู๋กลับมอง แอน..อีกอย่างตอนนี้เขารู้ความลับของน้องสาวมากมาย เพียงพอที่เขาจะใช้ควบคุมน้องสาวจอมแก่นอย่างที่เขาต้องการได้ตามต้องการ ร่างกายอันบอบบางที่เพิ่งมีโอกาสได้ลิ้มลองทำให้เขาไม่นึกถึงความเป็นพี่น้องอีกต่อไป สายตาของอู๋มองน้อง แอน..ของเขาไม่ต่างไปจากเครื่องระบายความใคร่ของเขาเลย ในที่สุดอู๋ก็ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าเข้าที่หันมามอง แอน..อีกครั้ง "คืนนี้..." พี่ชายพูดค้างไว้รอให้น้องสาวหันมอง "...มาที่ห้องพี่หน่อยนะ" พอพูดจบเขาก็เดินเข้าห้องไปทิ้งให้น้องสาวกังวลว่าจะโดนทำอะไรคืนนี้
Chapter XI:"ยาวิเศษ"
By DRACULolitA

ที่สระว่ายน้ำของที่ทำงานแห่งหนึ่ง แสงแดดยังไม่ทันสาดส่องบริเวณรอบข้างแสดงให้เห็นว่ายังไม่ถึง 7 โมงดีซักเท่าไหร่ ลุงณรงค์.. ลุง..ช่างงานไม้ของที่ทำงานแห่งนี้กำลังเดินรอบๆสระไปมาราวกับว่ากำลังรอใครบางคนอยู่ ลุงณรงค์..มาที่สระว่ายน้ำแห่งนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้ว ครั้งแรกก็คือเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เขาได้พบกับสาวสวยหน้าตาน่ารักและมากไปด้วยความสามารถคนหนึ่ง เธอชื่อชลดา เด็กทำงานใหม่ ดีกรีเป็นนักว่ายน้ำ 2 เหรียญทองกีฬาจังหวัด เธอเป็นคนรูปร่างสมส่วน ผอมเพรียว รูปร่างพอๆกับ แอน..สาวสวยห้อง 5 ที่เขาได้พรากพรหมจรรย์ไปเรียบร้อยแล้ว ที่แตกต่างชัดเจนก็คือสีผิวของชลดาที่ออกจะคล้ำเพราะต้องว่ายน้ำตากแดดเป็นเวลานาน และอีกอย่างก็คือ"นม" ขนาดของ แอน..ดูจะใหญ่กว่าของชลดาค่อนข้างมาก ลุงณรงค์..ได้สัมผัสซาลาเปา 2 ใบย่อมๆของ แอน..มาแล้ว ส่วนของชลดาแม้ลุงณรงค์..จะไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส แต่ภายใต้ชุดว่ายน้ำสีดำที่ลุงณรงค์..เห็นเมื่อวาน"นม"ของชลดาก็เทียบได้กับขนมครกชิ้นเล็กๆเท่านั้น ลุงณรงค์..รู้มาว่าวันนี้ชลดาจะมาซ้อมว่ายน้ำเพื่อการแข่งขันอาทิตย์หน้า เขาจึงมาดักรอเธอ ในหัวของลุงณรงค์..ตอนนี้เต็มไปด้วยแผนการณ์ที่จะจับ"ปลา"ตัวใหม่ของเขาให้อยู่มือ

ในที่สุดลุงณรงค์..ก็เห็นชลดา วันนี้เธอมาในชุดเสื้อยืดสีขาวลาย Little Twin Stars ตามสไตล์ที่เธอชอบใส่ ส่วนกางเกงเป็นแบบขาสั้นสีชมพูเหนือเข่า กระเป๋าสะพายที่ด้านหลังของเธอคงจะมีอุปกรณ์ว่ายน้ำที่เธอใช้เป็นประจำอยู่แน่นอน แต่แทนที่ลุงณรงค์..จะเดินเข้าไปทักทายเธอ เขากลับหลบไปอีกฟากหนึ่งของสระน้ำที่มีพุ่มไม้สูงๆกอหนึ่ง หลังจากเขาซ่อนตัวหลังพุ่มไม้นั่นเรียบร้อยแล้ว ชลดาก็เข้ามาถึงสระน้ำพอดี เธอเคยชินแล้วกับการว่ายน้ำในช่วงเช้าวันอาทิตย์ซึ่งไม่มีแม้แต่เจ้าหน้าที่ของสระน้ำอยู่แถวนั้น ชลดามาถึงเก้าอี้ตัวเดียวกับที่ลุงณรงค์..เห็นเมื่อวานแล้วเธอก็เริ่มบรรจงถอดเสื้อ แต่แทนที่ลุงณรงค์..จะได้เห็นเนื้อหนังมังสาใต้ร่มผ้าของสาวสวย.. เขากลับเห็นชุดว่ายน้ำสีดำสนิทแทน ชลดาคงเปลี่ยนมาจากบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอเปิดกระเป๋าออก หยิบหมวกว่ายน้ำและแว่นตากันน้ำออกมาเตรียมไว้ เมื่อลุงณรงค์..เห็นดังนั้นเขาจึงงัดอุปกรณ์ของเขาออกมาจากย่ามที่เขาสะพายอยู่บ้าง มันเป็น.เจี๊ยบ..สีขาวซีดตัวหนึ่งซึ่งไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการว่ายน้ำหรือสถานการณ์ใดๆที่น่าจะเป็นไปได้ในตอนนี้เลย แต่เขากลับมองมันราวกับ"เทวดา"ของเขา อุปกรณ์ของเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เขาหยิบเส้นผมออกมาอีกเส้นหนึ่ง มันคือเส้นผมที่เขาเก็บได้เมื่อวาน เขานำเส้นผมนั้นมัดเข้ากับ.เจี๊ยบ..ตัวนั้นอย่างบรรจง วางมันลงกับพื้นแล้วรอชั่วขณะหนึ่ง .เจี๊ยบ..ที่เคยขาวซีดก็กลับมีสีสันมากขึ้น จากที่แข็งทื่อก็กลับเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต จนรูปร่างของ.เจี๊ยบ..เปลี่ยนไปเป็นชลดานั่นเอง แต่ทว่ามีส่วนสูงเพียงไม่ถึงครึ่งไม้บรรทัดเท่านั้น .เจี๊ยบ..นี้เคลื่อนไหวในลักษณะเดียวกันกับเจ้าของเส้นผมที่มัดอยู่ ทำให้ลุงณรงค์..รู้ความเคลื่อนไหวของสาวสวย..คนไหนก็ได้ที่เขาอยากรู้เพียงแค่มีเส้นผมที่ยาวพอจะมันรอบ.เจี๊ยบ..ตัวนี้ได้ และด้วย.เจี๊ยบ..นี้เอง เขาเปิดบริสุทธิ์สาวสวย..ของเขาไปแล้ว 3 คน อีกทั้งยังส่งเสริมให้สาวสวย..ร่วมเพศกับเพื่อนหรือแม้แต่กับพี่ชายแท้ๆของเธอเองอีกด้วย ลุงณรงค์..มอง.เจี๊ยบ..ชลดาที่ขณะนี้สวมหมวกว่ายน้ำและแว่นตาเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ชลดาลงน้ำและเริ่มว่ายลุงณรงค์..ก็เริ่มทำตามแผนการณ์ที่เขาได้คิดเอาไว้ เขาเอานิ้วชี้กดลงบริเวณกลางหลังของ.เจี๊ยบ..จนชลดาจมลงไปในน้ำ ยังดีที่เธอว่ายน้ำแข็งและน้ำบริเวณนั้นไม่ลึกมากเธอจึงตั้งตัวขึ้นมาเหนือผิวน้ำได้ แต่สีหน้าของเธอดูกังวลไม่น้อย ชลดาตัดสินใจลองใหม่ ทันทีที่เธอยกขาลอยขึ้นเพื่อจะว่ายน้ำลุงณรงค์..ก็กดหลัง.เจี๊ยบ..อีก ชลดาตะเกียกตะกายโผล่ขึ้นสู่ผิวน้ำ สีหน้าของเธอกังวลหนักยิ่งขึ้น แต่สีหน้าลุงณรงค์..กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ ชลดายังคงพยายามต่อไปโดยเปลี่ยนท่าว่ายเป็นฟรีสไตล์บ้าง ท่ากบบ้าง ท่าผีเสื้อบ้าง ท่ากรรเชียงบ้าง แต่ทุกครั้งก็ได้ผลเหมือนเดิมจนกระทั่งเธอตัดสินใจขึ้นมานั่งพักที่ที่นั่งของเธอ เหลือเวลาซ้อมอีกไม่กี่วันแต่ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันแบบนี้ขึ้นทำเอาใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเธอเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ... ชลดาได้แต่คิดหาสาเหตุ แต่ ณ ตอนนี้ความเฉลียวฉลาดของเธอไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลยแม้แต่น้อย เธอฝึกว่ายน้ำคนเดียวมาตลอดแต่ตอนนี้เธอมีปัญหาเสียแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะปรึกษาใครดี ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ลุงณรงค์..จะออกโรงเสียที ลุงณรงค์..เดินอ้อมไปที่ทางเข้าสระทำทีเป็นว่าเพิ่งมาถึง "อ้าว!...ว่าไงปลา มาซ้อมเช้าจังนะ" ลุงณรงค์..ทักทายเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ "สวัสดีค่ะ ลุง.." ชลดากลับสวัสดีตอบลุงณรงค์..ด้วยน้ำเสียงหดหู่จนหากคนทั่วไปได้ยินก็คงรู้ว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอ "หืม...เป็นไรรึเปล่าปลา สีหน้าไม่ค่อยดีเลย" ลุงณรงค์..ถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยพลางเดินเข้าใกล้เธอเรื่อยๆจนห่างจากสาวสวยไม่ถึง 3 ฟุต "ไม่รู้สิคะ...จู่ๆหนูก็ว่ายน้ำไม่ได้ขึ้นมาเฉยๆเลย" ชลดาก้มหน้าตอบอย่างสิ้นหวังทำให้ลุงณรงค์..ได้โอกาสลอบมองเธออย่างใกล้ชิด แสงแดดอ่อนๆตกกระทบกับหยาดน้ำบนตัวของเธอเกิดเป็นเงาเพิ่มเสน่ห์ในตัวเธอเข้าไปอีก ลุงณรงค์..มองใบหน้าของสาวสวย นัยน์ตาเธอไม่กลมโตเท่า สุชาดา.แต่ก็ไม่เล็กกว่า แอน.. แต่ริมฝีปากสีขาวอมมชมพูของเธอดูน่า"หม่ำ"กว่าอะไรทั้งหมด "อะไรกัน ว่ายเก่งๆอยู่ดีๆว่ายไม่ได้เฉยๆเนี่ยะนะ " ลุงณรงค์..พูดเหมือนไม่เชื่อสาวสวย.. "จริงๆนะ ลุง.. หนูไม่ได้พูดเล่น" ชลดานั่งนิ่งเงียบคิดหาสาเหตุและแนวทางแก้ไขด้วยตัวเธอเองด้วยสีหน้าจริงจังเพียงลำพัง ลุงณรงค์..ให้โอกาสเธอคิดอีกพักใหญ่ ตาก็จ้องมองเรือนร่างของสาวสวย..คนเก่งไปพลางๆ จนเลือดในร่างกายเขาไหลไปรวมตัวกันที่จุดศูนย์กลางของร่างกายโดยไม่ทันตั้งตัว ลำควย..ขยายตัวดันกางเกงในลุงณรงค์..ราวกับขอร้องให้เขาปล่อยมันให้เป็นอิสระ "อืม..." ลุงณรงค์..ต้องรีบดำเนินการขั้นต่อไปก่อนที่สาวสวย..ตัวน้อยจะรู้ตัวซะก่อน "ความจริง ลุง..มียาที่น่าจะแก้ไขอาการนี้ได้นะ" พูดไปก็หยิบผ้าเช็ดตัวในย่ามของเขาออกมาถือบังส่วนล่างของร่างกายเอาไว้ ชลดาเงยหน้ามองลุงณรงค์..อย่างมีความหวัง "จริงเหรอ ลุง.....แล้ว ลุง..เอามารึเปล่า" ชลดารีบซักถามน้ำเสียงเธอกระตือรือล้นกว่าเวลาเรียนในห้องเรียนเสียอีก "ก็...เอามาน่ะนะ แต่เดี๋ยวให้ ลุง..ต้องไปเตรียมมาก่อน ปลานั่งรอ ลุง..แป็บนึงละกันนะ" พูดเสร็จลุงณรงค์..ก็เดินเข้าห้องน้ำของสระไป

ลุงณรงค์..เข้าห้องน้ำชายของสระ เมื่อไม่มีใครเห็นเขาแล้ว เขาก็ถกกางเกงลงงัดลำควย..ออกมาชักเพื่อปลดปล่อยความเงี่ยน ในใจนึกถึงภาพของชลดาที่ลุงณรงค์..เพิ่งเห็นบวกกับจินตานาการของเขา ชลดาในสภาพเปลือยเปล่ารูดลำควย..ของเขาอย่างชำนาญมือ "ลุงณรงค์..ขา...ขอหนูกินน้ำเงี่ยน ลุง..นะ" จินตนาการสุดพิสดารของเขาเร่งให้ลำควย..ถึงจุดอิ่มตัวเร็วยิ่งขึ้น จนในที่สุดลุงณรงค์..ก็ถึงสวรรค์ น้ำเงี่ยน..จำนวนหนึ่งไหลออกมาท่วมง่ามมือของเขา ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างพึงพอใจพลางเก็บน้ำเงี่ยนบางส่วนใส่ช้อนที่เขาพกมาจากบ้าน จัดสภาพร่างกายให้เป็นปกติ แล้วกลับไปหาสาวสวย..ที่รอเขาอยู่ สีหน้าชลดายังอมทุกข์เหมือนเดิม "เอ้า! ลุง..เอายามาให้แล้ว" ลุงณรงค์..ยื่น"ยา"ของเขาให้ชลดาสายตาจ้องมองปฏิกิริยาของสาวสวย.. เธอเรียนเพศศึกษามาแล้ว และยังรู้ด้วยว่าเวลาผู้ชายถึงจุดสุดยอดก็จะหลั่งน้ำอสุจิออกมา แต่เธอไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนในชีวิต "ใช่ยาโด๊ปรึเปล่า ลุง.....หนูไม่กินนะ เดี๋ยวกรรมการตัดสิทธิ์หนูล่ะแย่เลย" ชลดาถามตามนิสัยช่างซักของเธอ "เออน่า...ไม่ใช่หรอก ถ้าปลาโดนตัดสิทธิ์ ลุง..ให้เตะเลยเอ้า" ชลดายิ้ม "ถ้าหนูอดแข่งล่ะก็...หนูจะเรียกเพื่อนทั้งห้องมาเตะ ลุง..เลย" ชลดาพูดพลางรับช้อนในมือลุงณรงค์..มาถือไว้ เธอจ้องมอง"ยา"สีขาวขุ่นๆในช้อนด้วยความสงสัย เธอยกขึ้นมาดมก่อนเพื่อความแน่ใจ กลิ่นของมันคาวๆไม่เหมือนยาทุกชนิดที่เธอเคยกินมา "กินแล้วจะว่ายน้ำเก่งขึ้นได้จริงเหรอ ลุง.." ชลดาถามเพื่อเพิ่มความมั่นใจ "ถ้าไม่เชื่อก็ไม่ต้องกิน...เดี๋ยว ลุง..เอาไปทิ้งเลยดีกว่า" ลุงณรงค์..พูดพลางยื่นมือมาจะเอาช้อนคืน "เอ้อ...กินก็ได้ค่ะ ลุง.." ชลดาชักมือหลบ ลุง.. ลุงณรงค์..จ้องมองสาวสวย..ค่อยๆยกช้อนใกล้ปากเธอเข้าไปเรื่อยๆ สีหน้าเธอยังไม่คลายความกังวล ริมฝีปากช่างซักของเธออ้าออก ในที่สุดชลดาตัดสินใจงับช้อนเข้าไป ใช้ปากรูดยาในช้อนเข้าปากแล้วรีบกลืนโดยเร็วเหมือนเด็กทั่วๆไปที่ถูกบังคับให้กินยา ไม่เคยมีใครกินน้ำเงี่ยนของลุงณรงค์..มาก่อน แม้แต่เมียของเขาที่อยู่กินกันมา 3 ปี ก็ไม่ยอมแม้แต่จะอมลำควย..ของเขา ความจริงที่ว่าชลดากินคราบความใคร่ของเขาจนหมดช้อนทำเอาลุงณรงค์..อดอมยิ้มไม่ได้ "ยิ้มอะไร ลุง.." ชลดาเอ่ยขึ้นพลางส่งช้อนคืนลุงณรงค์.. เขาไม่ตอบแต่เปลี่ยนเป็นฝ่ายถามซะเอง "เป็นไง...ตอนนี้รู้สึกไงบ้าง" ชลดาทำท่านึกในใจ "มันเหนียวๆปะแล่มๆนะคะ ลุง.. รู้สึกคันๆคอยังไงก็ไม่รู้ด้วย" อสุจินับล้านตัววิ่งผ่านช่องคอลงกระเพาะของเธอจนเกิดอาการดังกล่าว "อืม...แสดงว่ายาเริ่มทำปฏิกิริยาแล้วล่ะ...งั้นปลาลองลงว่ายดูใหม่ซิ" ชลดาพยักหน้ารับคำ ลุง.. ค่อยๆเดินลงน้ำอย่างกล้าๆกลัวๆ ลุงณรงค์..ได้โอกาสก็หาที่นั่งใกล้ๆที่นั่งของสาวสวย..ซะเลย "ลุงณรงค์.." เสียงชลดาดังขึ้นขณะที่เขากำลังจัดของอยู่ ลุงณรงค์..หันไปหาก็เห็นชลดาโบกมือให้ สีหน้าของเธอกลับมายิ้มอย่างร่าเริงอีกครั้ง "หนูว่ายได้แล้วค่ะ ลุง.." น้ำเสียงเธอเหมือนเพิ่งหัดว่ายน้ำได้เป็นครั้งแรก เธอดำผุดดำว่ายในน้ำอย่างมีความสุข แต่แผนการอุบาทว์ของลุงณรงค์..ยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อปล่อยให้ชลดาว่ายน้ำไปซักพักลุงณรงค์..ก็เริ่มแผนการณ์ต่อไป เขาล้วงมือเข้าไปในย่ามของเขา จัดการกดหลัง.เจี๊ยบ..ให้จมน้ำอีกครั้ง ชลดารีบตะเกียกตะกายจับขอบฝั่ง เธอหันมามองลุงณรงค์..ด้วยสีหน้าวิตกอีกครั้ง ลุงณรงค์..แกล้งทำไม่สนใจ เธอจึงลองใหม่แล้วผลก็เหมือนเดิม เธอจมน้ำอีกครั้ง "ลุงณรงค์.." ลุงณรงค์..เงยหน้าตอบเสียงเรียกสาวสวย.. "อยู่ๆหนูก็ว่ายไม่ได้อีกแล้วอ่ะ" ชลดาขึ้นฝั่งเดินมาหาลุงณรงค์.. ทันเวลาที่ลุงณรงค์..เก็บ.เจี๊ยบ..เสร็จพอดี "เหรอ...อืม สงสัยยาจะหมดฤทธิ์แล้วมั๊ง" "โห...อะไรกันอ่ะ ไม่ใช่กินแล้วหายเลยเหรอ" ชลดาพูดอย่างผิดหวัง "ก็ปลากินเข้าไปนิดเดียวเองนี่นา" ลุงณรงค์..ให้เหตุผล "งั้น...ลุงณรงค์..มียาอีกมั๊ยอ่ะ" ชลดาถามด้วยความสนใจ "อืม...ยังพอมีเหลืออยู่ เดี๋ยว ลุง..ไปเตรียมมาให้นะ" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็เดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งชลดาให้นั่งสงสัยอยู่เพียงลำพังว่าทำไมต้องเข้าไปเตรียมในห้องน้ำด้วย

ลุงณรงค์..เดินเข้าห้องน้ำอีกครั้ง ปิดประตูลงกรแล้วก็เริ่มสาวลำควย..รอบที่ 2 เพื่อสาวสวย..สุดสวาทของเขา ปากก็เพ้อถึงชลดา "โอว...ปลาจ๋า อา...ขอ ลุง..อึ๊บปลาหน่อยนะคนเก่ง อา..." พอเสร็จกามกิจก็นำน้ำเงี่ยน..ใส่ช้อนเตรียมให้สาวสวย.. แต่ทันทีที่เปิดประตู ลุงณรงค์..ก็ต้องตกใจจนสุดขีดเมื่อเห็นชลดายืนอยู่หน้าห้องน้ำ สายตาเธอจ้องมองลุงณรงค์..แบบที่เขาคาดเดาอารมณ์เธอไม่ถูก ยังไม่ทันที่ลุงณรงค์..จะได้เอ่ยปากพูดอะไร นิสัยเจ้าคำถามของเธอก็สำแดงเดช "ลุงณรงค์..เอายาอะไรให้หนูกินกันแน่อ่ะ" ชลดาถามทั้งๆที่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าอะไร "เอ่อ...ก็...ยาไง ยา" ลุงณรงค์..ได้แต่ตอบแบบขอไปที นี่มันนอกเหนือจากที่เขาคาดการณ์ไว้ ลุงณรงค์..ไม่นึกว่าชลดาจะกล้าเข้ามาในห้องน้ำชายได้ "แล้วนี่ปลาเข้ามาทำอะไร นี่มันห้องน้ำชายนะเดี๋ยวก็มีคนมาเห็นเข้าหรอก" ลุงณรงค์..รีบเปลี่ยนเป็นฝ่ายถามเพื่อไม่ให้ถูกต้อนจนมุม "ก็หนูอยากรู้ว่าลุงณรงค์..เตรียมยาให้หนูยังไงนี่นา เช้าๆอย่างนี้ก็ไม่มีใครมาว่ายอยู่แล้ว ก็มีแต่หนูกับ ลุง..น่ะแหละ" ทั้งคู่อ้ำอึ้งกันอยู่ซักพัก แต่ก็ไม่ได้ขยับตัวไปไหน "แล้วตอนนี้รู้รึยังล่ะ" ลุงณรงค์..วัดดวงถามให้รู้เรื่องกันไป คำถามนี้สยบนิสัยช่างซักถามของชลดาไปซะสนิท เธอพยักหน้าตอบ ใบหน้าคล้ำแดดของเธอกลบเกลื่อนความรู้สึกอายไว้ไม่มิด ลุงณรงค์..เริ่มใจชื้นขึ้นมาบ้างกับอาการของเธอ "แล้ว...จะกินอีกมั๊ย" สิ้นคำถามลุงณรงค์.. ชลดาเงยหน้ามองคราบความใคร่ลุงณรงค์..ในช้อน ตำราทุกเล่มที่เธอเคยอ่านไม่เห็นมีเล่มไหนพูดว่าน้ำอสุจิช่วยให้ว่ายน้ำเก่งขึ้นได้ด้วย ...มิน่าล่ะผู้ชายถึงได้ว่ายน้ำกันเก่งนัก... ชลดาได้แต่คิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียว เธออยากว่ายน้ำให้เก่งยิ่งขึ้น เป้าหมายเธอคือแข่งขันในระดับประเทศให้ได้ และถ้าทำสำเร็จ แม่ของเธอคงจะภูมิใจในตัวเธอมากทีเดียว แต่หากมีใครรู้ว่าที่เธอว่ายน้ำเก่งเพราะกินน้ำอสุจิของลุงณรงค์..ล่ะก็...ไม่รู้ว่าเธอจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน "ว่าไง...ปลา" ลุงณรงค์..ถามย้ำเมื่อเห็นเธอยืนนิ่งเฉย ชลดาอ้ำอึ้งอยู่เล็กน้อยก่อนจะตอบลุงณรงค์.. "กินค่ะ ลุง.....แต่ว่า..." ชลดาหยุดเสียงตอบไว้ครู่หนึ่งให้แน่ใจว่าลุงณรงค์..ฟังเธออยู่ " ลุง..เก็บเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเรา 2 คนได้มั๊ยคะ" ลุงณรงค์..เผยรอยยิ้มอย่างมีณรงค์..อีกครั้ง ทีแรกลุงณรงค์..กะว่าจะบอกความจริงเรื่องยาที่เธอกินเข้าไปแล้วบอกเธอให้เก็บเป็นความลับ แต่ตอนนี้เธอรู้เรื่องทั้งหมดแถมยังเป็นคนขอร้องเขาให้เก็บความลับอีก เหมือนนึกว่าถูกหวยเลขท้าย 3 ตัว แต่ที่จริงถูกรางวัลที่หนึ่งยังไงยังงั้นเลย "แน่นอนอยู่แล้ว...คนเก่ง" ลุงณรงค์..ลูบหัวสาวสวย..อย่างเป็นกันเองพลางส่งช้อนให้เธอ ซึ่งชลดาก็รับแล้วใส่เข้าปากอย่างเต็มใจ ทั้งๆที่รู้ว่าเธอกินอะไรเข้าไป "ลุงณรงค์..มีวิธีให้...เอ่อ...ให้น้ำของ ลุง..มันออกมาเยอะๆมั๊ยคะ" ความรู้ที่เธอเรียนมาบอกว่าเวลาผู้ชายหลั่งน้ำจะได้ปริมาณ 2 - 11 ลบ.ซม. ที่เธอกินไปแต่ละครั้งดูเหมือนจะน้อยเกินไป "อ๋อ...เอ่อ..มันก็มีอ่ะนะ...แต่ว่า" ลุงณรงค์..เงียบสายตาจดจ้องสาวสวย..อย่างเจ้าเล่ห์ "แต่อะไรคะ ลุง.." ชลดาถาม เงยหน้าขึ้นมาสายตาชนลุงณรงค์.. "ปลาต้องช่วย ลุง..นะ" ชลดาทำตาโต เธอเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าลุงณรงค์..เพ้อถึงอะไรเพื่อจะให้ได้"ยา"มาให้เธอกิน "ช่วยยังไงคะ" ชลดายังสงสัยกับคำว่า"ช่วย"ของลุงณรงค์..ว่าเป็นแบบที่เรียนในเพศศึกษารึเปล่า "เออนา...เดี๋ยวก็รู้" ลุงณรงค์..จูงมือชลดาเข้าห้องน้ำโดยไม่รอให้เธอไขข้อข้องใจ

ในห้องน้ำลุงณรงค์..ปิดฝาครอบชักโครกแล้วนั่งลง "มาใกล้ๆ ลุง..นี่เร็ว...เดี๋ยวช่างให้" ลุงณรงค์..พูดกับชลดาที่ยืนอยู่ที่มุมห้อง ในใจเธอนึกแต่ว่าไม่น่าถามคำถามนั้นเลย ว่าแล้วก็เดินมาหาลุงณรงค์..อย่างกล้าๆกลัวๆ "ไม่ต้องกลัวน่า...ทำเป็นเด็กๆไปได้" ลุงณรงค์..เห็นท่าทางเธอก็เข้าใจ "ใครกลัว...ใครเด็ก เปล่าซะหน่อย" ชลดารีบปฏิเสธไม่ให้เสียชื่อเด็กห้องหนึ่ง "นั่งลงตรงหน้า ลุง..นี่" ลุงณรงค์..ตัวเธอลงนั่งต่อหน้าเขา ใบหน้าชลดาอยู่ระดับเดียวกับลำควย..ลุงณรงค์..พอดีห่างออกไปไม่ถึง 1 ฟุต ท่อนเอ็นในกางเกงลุงณรงค์..โป่งออกเห็นเป็นลำ ชลดากลืนน้ำลายด้วยความตกใจในขนาดของมัน ลุงณรงค์..ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ถอดกางเกง ลุง..ออกทีสิปลา" นิสัยอยากรู้อยากเห็นตอนนี้เป็นต่อนิสัยช่างซักของเธอมาก มือน้อยๆค่อยเลื่อนไปจับขอบกางเกงว่ายน้ำของลุงณรงค์..ดึงออกมา จนไปกองอยู่กับขาข้างหนึ่งของลุงณรงค์.. ควย..ของลุงณรงค์..ผงกหัวราวกับทักทายเธอ ชลดารู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก เธอไม่เคยเห็นของผู้ใหญ่แบบนี้มาก่อน มันทั้งใหญ่ ยาว และมีขนรุงรังเต็มไปหมด จะว่าน่ากลัวก็น่ากลัว แต่เธอก็จ้องมองมันตาไม่กะพริบ "ทีนี้เอามือกำแล้วชักแบบนี้นะ..." ลุงณรงค์..พูดพลางสาธิตวิธีการให้เธอดู ในใจลุ้นราวกับช่างเด็กหัดขับรถ ชลดาเอื้อมมือมาจับลำควย..ที่เอาแต่คำนับเธอไม่ยอมหยุด ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วมือเธอ และเพราะมือที่ไม่คุ้นเคยมาจับต้องมัน นกเขาของลุงณรงค์..ก็พองตัวขึ้นอีกราวกับขู่ ชลดาตกใจเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ปล่อยมือออก เธอรูดลำควย..ของ ลุง..ขึ้นลงเบาๆ "อาาาา..."ความเงี่ยนที่ได้รับทำเอาลุงณรงค์..ถึงกับเผลอครางออกมาแบบไม่อายสาวสวย.. "เก่งมากปลา...เยี่ยมเลย อา..." เสียงลุงณรงค์..ชมเธอชวนให้ชลดายิ้มด้วยความดีใจ ทักษะการเรียนรู้เร็วของเธอทำให้ลุงณรงค์..ไม่ต้องช่างมากมาย มือของลุงณรงค์..เลื่อนมาจับที่ไหล่ของสาวสวย..บีบคลำไปมาอย่างได้อารมณ์ เมื่อเห็นชลดาไม่ว่าอะไรเขาก็ค่อยๆลดมือลงพร้อมกับดึงชุดว่ายน้ำเธอตามลงมาด้วย " ลุง.....อย่า" ชลดาทักท้วงเมื่อไหล่ชุดว่ายน้ำเธอเลื่อนลงมาจากไหล่เผยให้เห็นสีผิวขาวๆที่ไม่เคยต้องแสงแดดมาก่อน "ถ้าไม่ถอดเดี๋ยวได้ยาไม่เยอะนะ" ลุงณรงค์..แนะนำ "ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย" ชลดาโต้แย้ง "ก็ถ้าปลาถอดชุดว่ายน้ำออก ลุง..ก็จะยิ่งมีอารมณ์มากขึ้นแล้วน้ำก็จะออกมาได้เยอะๆไง" ลุงณรงค์..ให้เหตุผลอย่างไม่กลัวนรก เพราะสวรรค์ของเขานั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว "จริงเหรอ ลุง.." เสียงเธออ่อยลง "จริงสิ...เวลาปลาถอดชุดน่ะน่ารักที่สุดเลย" ลุงณรงค์..เอ่ยปากชม " ลุง..อ่ะ...ยังไม่เคยเห็นซะหน่อย พูดเหมือนเคยเลย" ชลดาโต้ตอบ "ก็เมื่อกี้ ลุง..นึกถึงตอนที่ปลาโป๊อยู่น่ะสิ...ถึงได้ยามาให้ปลากินไงล่ะ" ชลดาได้ยิน ลุง..สัยสารภาพถึงกับยิ้มด้วยความอาย เธอไม่ยักกะรู้มาก่อนว่าลุงณรงค์..หลงเสน่ห์ในตัวเธอ "ถ้า ลุง..ได้เห็นของจริงล่ะก็..." ลุงณรงค์..สงสายตาให้ชลดาอย่างเจ้าเล่ห์ "พอแล้ว ลุง.....หนูถอดก็ได้" ชลดากลบเกลื่อนรอยยิ้มด้วยการตอบตกลง เธอสูดลมหายใจลึกๆหนึ่งครั้งเหมือนก่อนที่เธอจะแข่งว่ายน้ำ แล้วเริ่มถอดชุดว่ายน้ำของเธอไล่ลงกับพื้นช้าๆ โดยมีลุงณรงค์..นั่งเป็นกำลังใจอยู่ตรงหน้า ไม่ช้าชลดาในชุดวันเกิดก็ยืนอยู่ตรงหน้าลุงณรงค์.. "แล้วกัน...อย่าเอามือบังสิ ขอ ลุง..ดูปลาให้ชัดหน่อยนะ" ลุงณรงค์..ปรามเธอ ชลดาค่อยๆเลื่อนมือไปไขว้หลังอย่างอายๆ หันหน้าหลบสายตาลุงณรงค์.. เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผิวพรรณที่คล้ำแดดของชลดาภายใต้ชุดว่ายน้ำกลับขาวราวกับเด็กแรกเกิด มันตัดกับสีผิวเธอจนมองเผินๆเหมือนกับใส่ชุดว่ายน้ำสีขาวอยู่ หน้าอกเธอเล็กตามที่คาดไว้ หัวนมเธอสีน้ำตาลอมชมพูแหลมชี้หน้าลุงณรงค์.. โหนกเพศไม่ใหญ่มากนัก ติ่งเสียวถูกซ่อนไว้มิดชิดเห็นเพียงรอยผ่ากลางอวัยวะเพศเพื่อแบ่งฝั่งซ้ายกับขวา เหนือรอยแยกนั้นเริ่มมีขนอ่อนๆขึ้นรำไร "นี่ว่ายน้ำมาตั้งแต่เกิดเลยใช่มั๊ยเนี่ยะ..."ลุงณรงค์..อดแซวสาวสวย..เล่นไม่ได้ " ลุง..อ่ะ...ดูพอรึยังเล่า" ชลดายิ้มอายๆแต่กระนั้นก็ยังยืนเฉยๆรอคำสั่งลุงณรงค์.. "พอแล้ว...มาทำต่อเร็ว กำลังแข็งได้ที่เลย" ชลดารีบนั่งประจำที่ทันที สาวจรวดของลุงณรงค์..อย่างรู้งาน แต่คราวนี้ลุงณรงค์..เสริมเธอ "คราวนี้ปลาต้องอมของ ลุง..ด้วย" ชลดาทำตาโตยิ่งกว่าเก่า "เวลาน้ำออกจะได้เข้าปากปลาเลยไง จะได้กินเยอะๆ" ลุงณรงค์..ให้เหตุผลก่อนที่ชลดาจะได้ทันพูดอะไร ว่าแล้วก็ดึงตัวเธอเข้าใกล้ควย..เขาเข้าไปอีก จนริมฝีปากช่างเจรจาของเธอชนเข้ากับยอดจรวด "เอาเลยคนเก่ง...ทำเหมือนอมไอติมน่ะแหละ" ลุงณรงค์..แนะนำ เมื่อมาถึงขั้นนี้ชลดาไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เธอทำตามคำสั่งลุงณรงค์.. หัวจรวดผลุบหายเข้าไปในปากเธอ ส่วนของจรวดที่เหลือเป็นหน้าที่ของมือเธอที่ยังคงสาวต่อไม่หยุด ลุงณรงค์..ถึงกับอ้าปากค้างกับความรู้สึกพิเศษที่เมียของเขาไม่เคยทำให้เขามาก่อน บัดนี้เขาได้สาวสวย..ตัวน้อยทำหน้าที่แทนแล้ว ความรู้สึกนี้เร่งความเงี่ยนของเขาจนถึงขีดสุด "อา...ปลาจ๋า ลุง..จะออกแล้ว ได้เวลากินยาแล้ว...อา" หยาดน้ำเงี่ยน..ไหลผ่านท่อจรวดพุ่งตรงสู่ปากสาวสวย..ของเขา ทันทีที่รู้สึกว่ามีอะไรไหลออกมาชลดาก็รีบกลืนมันลงคอไปให้มากที่สุดมือยังคงสาวไม่หยุด น้ำเงี่ยน..ระลอกแล้วระลอกเล่าถูกดูดไหลเข้าลำคอสาวสวยจนหมด เธอไม่ยอมให้เสียไปแม้แต่หยดเดียวอมลำควย..ลุงณรงค์..ไว้แน่น จนเธอแน่ใจว่าหมดแล้วจึงผละออกจากลุงณรงค์.. มันออกมาเยอะกว่าที่เธอได้กินครั้งแรกจริงๆ ชลดายิ้มอย่างมีความสุข ส่วนลุงณรงค์..นั่งหอบแฮ่กอย่างเหนื่อยอ่อนไปกับสวรรค์ในปากน้อยๆของสาวสวย..

พอลุงณรงค์..ตั้งตัวได้ก็คว้าตัวชลดาเข้ามากอด หอมแก้มเธอ ซ้ายที ขวาที ชลดาดิ้นในอ้อมแขนลุงณรงค์..ด้วยความเงี่ยน "ฮิๆๆ...พอแล้วๆ ลุงณรงค์..อ่ะ" ลุงณรงค์..ได้ยินเสียงจึงยอมหยุด "เดี๋ยวหนูก็ไม่ทันได้ซ้อมว่ายน้ำพอดี" "งั้นเราไปว่ายน้ำกันดีกว่า...เดี๋ยว ลุง..ลงว่ายด้วย" ลุงณรงค์..พูด "ค่ะ" ชลดายิ้ม ทั้งคู่ใส่ชุดว่ายน้ำเดินไปด้วยกันโดยมีมือลุงณรงค์..โอบไหล่เธอไว้ แต่พอพ้นหน้าห้องน้ำเท่านั้น ชลดาก็รีบผละจากลุงณรงค์..กระโดดลงน้ำ ลุงณรงค์..เห็นดังนั้นก็กระโดดตามสาวสวย..ไปทันที...


Chapter XII:"แฟนฉัน"
By DRACULolitA

ช่วงสายๆของวันอาทิตย์ที่ที่ทำงานหยุดเป็นปกติอยู่นั้น ปรากฏว่ามี ลุง..และทำงานกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระน้ำของที่ทำงานแห่งหนึ่ง "ลุงณรงค์..อ่ะ...ปล่อยนะคะ" เสียงสาวสวย..กล่าวขึ้นเมื่อถูกลุงณรงค์.. ลุง..ช่างงานไม้ของเธอกอดจากด้านหลัง ขณะที่เธอซ้อมว่ายน้ำอยู่ "ก็ ลุง..กลัวปลาจะจมน้ำอีกนี่นา" ลุงณรงค์..ตอบชลดานักว่ายน้ำเหรียญทองของที่ทำงาน "แล้วอย่างนี้หนูจะซ้อมว่ายน้ำยังไงเล่า" "ไม่รู้สิ" ลุงณรงค์..ตอบอย่างทะเล้นว่าแล้วก็ลงมือลูบไล้ลำตัวสาวสวย..ในน้ำอย่างสนุกมือ "อย่าค่ะ ลุง.." ชลดาเอ็ดลุงณรงค์..น้ำเสียงเริ่มมีโมโห "เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" ถึงแม้เธอจะยอมอมนกเขาของลุงณรงค์..เพื่อแลกกับการว่ายน้ำได้เก่งขึ้นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมให้ลุงณรงค์..ทำอะไรได้ตามใจชอบ เธอยังมีความละอายแก่ใจอยู่บ้างและรู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ถูกต้อง ลุงณรงค์..จำต้องปล่อยชลดาเมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมเล่นด้วย ชลดาฝึกว่ายน้ำอยู่จนเริ่มมีคนมาว่ายน้ำมากขึ้นทำให้ลุงณรงค์..ไม่มีโอกาสทำอะไรได้มากกว่านี้ เขาจึงขึ้นฝั่ง อาบน้ำแล้วกลับบ้านของเขา

ที่บ้านของลุงณรงค์..ซึ่งไม่ไกลจากที่ทำงานเท่าไรนัก ลุงณรงค์..นั่งนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยากที่จะลืมสำหรับหม้ายวัย30ต้นๆอย่างเขาจริงๆ เพราะเพียงช่วงเวลาอาทิตย์เดียวเขาก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับทำงานที่เขาช่างหลายต่อหลายคน และในจำนวนนั้นส่วนใหญ่ก็ถูกลุงณรงค์..พรากพรมจรรย์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และแน่นอน...ยังมีทำงานหน้าตาน่ารักที่รอให้ ลุง..ได้ลิ้มลองอีกมากมายนัก ลุงณรงค์..ยิ่งนึกก็ยิ่งเกิดอารมณ์ เสียดายที่แค่เพียงคิดมันไม่ได้รู้สึกเท่ากับที่ได้เห็นหรือสัมผัสจริงๆ ในที่สุดลุงณรงค์..ก็คิดแผนการณ์ดีๆขึ้นมาอีกจนได้ เขาอยากจะถ่ายรูป"เด็กๆ"ของเขาเอาไว้เป็นที่ระลึกซักหน่อย เผื่อบางครั้งจะได้เอามาดูเล่นแก้เซ็ง ว่าแล้วเขาก็รวบรวมเงินเก็บที่พอมีอยู่ เก็บข้าวของเตรียมตัวออกเดินทางไปซื้อกล้องดิจิตอลซักตัวที่ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านของเขา

ห้างสรรพสินค้านั้นแม้จะอยู่ใกล้บ้านลุงณรงค์..ที่สุดก็ยังมีระยะทางเกือบ 10 กิโลจากบ้านของเขา และเพราะบ้านของเขาไม่ได้อยู่ติดกับถนนหลักเขาจึงต้องนั่งรถถึง 3 ต่อทีเดียวกว่าจะถึง เมื่อมาถึงก็เป็นเวลาเที่ยงพอดีลุงณรงค์..จึงตัดสินใจทานข้าวเที่ยงที่นั่นก่อนเดินหากล้องที่เขาต้องการ ระหว่างที่ลุงณรงค์..เดินหากล้องอยู่ที่ชั้น G ของห้างเขาก็เห็นคนกำลังมุงดูอะไรซักอย่างอยู่ ด้วยความสนใจประกอบกับไม่มีธุระรีบร้อนมากนักเขาจึงแวะเบียดฝูงไทยมุงเข้าไปช่วยมุงด้วยคน จุดสนใจของไทยมุงทั้งหลายพุ่งไปที่ 2 พรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ยาสีฟันที่รู้จักกันดี ลุงณรงค์..เห็นทั้งสองคนก็จำได้ในทันที เพราะเขาเองก็ดูภาพยนตร์ที่ทั้ง 2 แสดงเป็นพระเอกและนางเอกด้วยเช่นกัน แม้หนังเรื่องนี้จะเลิกฉายในโรงไป 5-6 เดือนแล้วแต่ทั้งคู่ก็ยังได้รับความนิยมอยู่ แสงแฟลชวืบวาบผ่านหัวของเขาไปกระทบกับ 2 ดาราเด็กประกอบกับเสียงเรียกชื่อทั้งคู่ที่ดังไม่ขาดสายเป็นเครื่องยืนยันชัดเจน และเพราะความนิยมนี้เองทั้ง 2 คนจึงถูกเชิญมาเป็นพรีเซนเตอร์ยาสีฟันชิ้นนี้ ลุงณรงค์..มองทั้งคู่ตอบคำถามฉะฉานพร้อมแจกลายเซ็นแก่บรรดาแฟนคลับอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเกินกว่าที่เด็กในวัยเดียวกันจะรับผิดชอบไหวทำให้อดทึ่งในความสามารถของทั้ง 2 คนไม่ได้ โดยเฉพาะนางเอกตัวน้อยดูจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เธอมาในชุดเสื้อสีฟ้าแขนเสื้อสีขาวมีสัญลักษณ์"แฟนฉัน"ปรากฎให้เห็นเด่นชัด กับกางเกงยีนส์ขายาวเข้ากับรูปร่างของเธอ ทรงผมที่มัดรวบไว้ข้างหลังดูไม่เหมือนในหนังแต่ก็น่ารักไม่แพ้กัน เม็ดไฝเล็กๆเหนือริมฝีปากที่มีแต่รอยยิ้มของเธอดูมีเสน่ห์และเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอ ใบหน้าที่ดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวาเสริมความเป็นดาราของเธอให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ขณะที่ลุงณรงค์..ทึ่งอยู่นั้นเองเขาก็เห็นอะไรบางอย่าง หล่นลงมาจากตัวของนางเอกตัวน้อย เส้นผมเส้นหนึ่งหลุดร่วงลงมาจากการเสยผมของเธอลงไปกองกับพื้น ไม่มีใครสนใจเส้นผมเส้นนั้นเลยแต่สำหรับลุงณรงค์..เขากลับจ้องมันราวกับสมบัติล้ำค่า ลุงณรงค์..ไม่รอช้าหาโอกาสเข้าไปให้ใกล้ตัว"น้อยหน่า"ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เป้าหมายของเขาไม่ใช่ขอลายเซ็นไม่ใช่ขอถ่ายรูปแต่เพื่อไปเก็บเส้นผมที่ร่วงหล่นของเธอนั่นเอง เมื่อได้มันมาแล้วเขายิ้มมองนางเอกร้อยล้านอย่างมีเลศนัย เก็บเส้นผมใส่กระเป๋าของเขาพลางแหวกฝูงชนจนลับสายตาไป

หลังจากที่ลุงณรงค์..เลือกซื้อกล้องที่ถูกใจได้แล้ว...เขาไม่รอช้า รีบเดินออกมาที่ลานจอดรถของห้าง เขาหลบออกไปทางด้านข้างของที่จอดรถซึ่งมีกองไม้ที่ไม่ใช้แล้ววางกองอยู่เต็มไปหมดและไม่มีใครสนใจ ลุงณรงค์..หลบเข้าไปในช่องระหว่างกำแพงและกองไม้เหล่านั้น เมื่อเห็นว่าลับตาคนดีแล้วลุงณรงค์..จึงหยิบ.เจี๊ยบ..สีขาวตัวหนึ่งออกมาจากย่ามของเขา แล้วก็ควักเส้นผมของดาราตัวน้อยจากกระเป๋าออกมาด้วย เขานำเส้นผมของเธอซึ่งบรรดาไทยมุงต่างตะโกนเรียกว่า"น้องโฟกัส" ออกมาพันรอบ.เจี๊ยบ.. และเมื่อทิ้งเพียงชั่วครู่.เจี๊ยบ..ก็ค่อยๆกลายร่างเป็นน้องโฟกัสที่มีส่วนสูงเพียง 14.6 เซนติเมตรเท่านั้น .เจี๊ยบ..ตัวน้อยทำอากัปกิริยาเดียวกันกับเจ้าของเส้นผมนั้น และด้วยเหตุนี้เองลุงณรงค์..จึงได้โอกาสในการเอาสาวสวย..ของเขามาทำเมียคนแล้วคนเล่า และแน่นอนที่สุด โอกาสที่เขาจะได้นางเอก"แฟนฉัน"มาเป็นเมียเขาก็เข้ามาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาไม่คิดที่จะทิ้งโอกาสนี้แน่ๆ "วันนี้ขอเปิดซิงดาราซักทีเหอะวะ" ลุงณรงค์..พูดพึมพำๆพลางจ้องมองพฤติกรรมของ.เจี๊ยบ..ตัวนั้นอย่างใจเย็น

ในมุมมองของน้องโฟกัส เธอกำลังสนุกอยู่กับการตอบคำถามและแจกลายเซ็น แก่บรรดาแฟนคลับทั้งหลายไม่ว่าชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ต่างก็ให้ความสนใจเธอและแน็คพระเอกคู่หูของเธอทั้งนั้น เวลาค่อยๆดำเนินไปจนกระทั่งเธอตอบคำถามสุดท้ายของผู้ชมเสร็จก็เป็นอันได้เวลาที่เธอจะต้องกลับบ้าน แต่บรรดาไทยมุงและแฟนคลับยังคงเหนียวแน่นจนหน่วยรักษาความปลอดภัยของห้างถึงกับต้องมาคอยดูแลเลยทีเดียว เมื่อกันออกจากฝูงชนได้แล้ว น้องโฟกัสและแม่ของเธอจึงแยกตัวออกจากรปภ.ที่คอยตามประกบ "ขอบคุณมากนะคะที่ช่วย" คุณแม่นางเอกกล่าวขอบคุณรปภ.ก่อนที่เธอและลูกสาวคนเดียวของเธอจะแยกตัวออกไป "บ๊ายบายนะแน็ค...แล้วเจอกัน" นางเอกตัวน้อยลาคู่หูของเธอ "อื้อ" แน็คตอบ สองแม่ลูกเดินทางต่อมาจนเกือบจะถึงประตูทางออกอยู่แล้วคุณแม่ก็เหลือบไปเห็นร้านเสื้อผ้าที่ข้างประตูทางออกซะก่อน "อุ๊ย...โฟกัสแวะดูเสื้อผ้าซักหน่อยสิลูก" คุณแม่โน้มน้าวลูกสาวคนสวยในใจจริงอยากซื้อเองมากกว่า แต่น้องโฟกัสที่เริ่มล้าจากการทำงานทั้งวันก็ไม่สนุกนักกับการเดินดูเสื้อผ้ากับแม่ของเธอ "งั้นหนูไปรอที่รถนะคะแม่" "จำที่จอดรถของเราได้ใช่มั๊ยลูก" คุณแม่น้องโฟกัสถามลูกสาวแต่มือยังคงหยิบยกเสื้อผ้าดู "จำได้ค่ะแม่ ก็อยู่ที่ลานจอดรถที่จอดประจำไม่ใช่หรอ" นางเอกตัวน้อยพูดแล้วก็เดินจากคุณแม่ออกประตูไป โดยไม่รู้ถึงชะตากรรมที่รอคอยเธออยู่

ที่ลานจอดรถ นางเอกคนเก่งเดินทางมาถึงรถของเธอแล้ว แต่ก็เข้ารถไม่ได้เพราะกุญแจรถอยู่กับแม่ น้องโฟกัสจึงต้องนั่งรอคุณแม่เพียงลำพัง แต่แล้วจู่ๆก็เกิดความผิดปกติในตัวเธอ เสื้อยืดตัวเก่งลอยสูงขึ้นเกือบถึงหน้าอกราวกับมีใครดึงมันขึ้น นางเอกน้อยรีบคว้าชายเสื้อกดลงตามสัญชาตญาณแต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไร เธอหันไปรอบๆสายตาเริ่มวิตกกังวล ซักพักเสื้อยืดเจ้ากรรมก็เริ่มแผลงฤทธิ์อีกครั้งคราวนี้มันลอยสูงขึ้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด สาวน้อยออกแรงสุดกำลังที่จะดึงเสื้อของตนลงมาตามเดิมแต่ไม่เป็นผล หน้าท้องขาวอวบโผล่ออกมาต้องแสงแดดที่หลงเหลือในลานจอดรถ ชั้นในสีขาวตัวน้อยเผยแสดงให้เห็นเป็นอันดับต่อมา ในที่สุดเสื้อยืดตัวเก่งของเธอก็หลุดออกจากร่างของนางเอกวัย 12 น้องโฟกัสทั้งงงและตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเธอแต่ก็ยังตั้งสติได้พยายามจะลุกขึ้นไปเก็บเสื้อของเธอกลับมาใส่ตามเดิมด้วยกลัวว่าจะมีใครมาเห็นซะก่อน หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอเป็นแผนการณ์ที่ลุงณรงค์..ซึ่งซุ่มดูอยู่ห่างๆเตรียมไว้ทั้งหมด .เจี๊ยบ..น้องโฟกัสที่อยู่ในมือลุงณรงค์..ตอนนี้มีสภาพเดียวกันกับตัวจริงนั่นคือร่างกายท่อนบนเหลือเพียงชั้นในสีขาวแบบเด็กๆที่คอยปกปิดนมต้มที่เพิ่งเริ่มตั้งเต้าของเธอ ลุงณรงค์..มองดูมันอย่างมีความสุข ทันทีที่สาวสวยกำลังจะลุกไปเก็บเสื้อของเธอมาใส่ตามเดิมลุงณรงค์..ก็เริ่มแผนขั้นต่อไป เขาหยิบหนังยางออกมา 1 เส้น จากนั้นจับแขนของ.เจี๊ยบ..ทั้งสองข้างมามัดไว้ด้านหลังด้วยหนังยางเส้นนั้น ผลก็คือนางเอกตัวน้อยที่แขนทั้งสองข้างของเธอไม่สามารถยกมาปกปิดร่างกายของเธอได้ต้องนั่งตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอพยายามดิ้นรนทุกวิถีทางที่จะแยกมือทั้ง 2 ที่ไขว้อยู่ด้านหลังของเธอให้แยกออกจากกัน ระหว่างที่เธอกำลังกังวลและตกใจอยู่นั้นเองก็มีสิ่งที่ทำให้เธอต้องตกใจมากขึ้น เมื่อเข็มขัดที่รัดเอวของเธอเริ่มคลายตัวออกราวกับมีใครมาปลดมัน น้องโฟกัสดิ้นรนสุดชีวิตแต่ก็ไม่เป็นผล เธอไม่กล้าส่งเสียงเรียกใครให้มาช่วย เพราะหากใครเข้ามาเห็นเธอในสภาพเช่นนี้ ชีวิตการเป็นดาราขวัญใจผู้ชมทั้งหลายคงต้องจบสิ้นแน่ๆ เธอหวังแต่เพียงให้แม่บังเกิดเกล้าของเธอกลับมาจากการเลือกซื้อเสื้อผ้าไวๆ ไม่เคยมีหนไหนที่เธอต้องรู้สึกหวาดกลัวเพียงลำพังเช่นนี้มาก่อนในชีวิต แต่ฝ่ายลุงณรงค์..นั้นเขากำลังสนุกสนานกับการปลดเสื้อผ้าของดาราขวัญใจของเขาราวกับได้เล่น.เจี๊ยบ..บาร์บี้ที่ถึงเวลาต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว หลังจากปลดเข็มขัดของสาวสวยออกแล้วซิบกางเกงยีนส์ก็เป็นเป้าหมายชิ้นต่อไป ลุงณรงค์..ปลดออกอย่างง่ายดายเพราะนางเอกตัวน้อยไม่เหลือมือที่จะคอยมารบกวนการทำงานของเขาแล้ว ลุงณรงค์..รูดซิบกางเกงน้องโฟกัสลงจนสุดแล้วแหวกออก กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวขอบลูกไม้สีชมพูที่ไม่มีแฟนคลับคนไหนได้เห็นมาก่อนก็โผล่ออกมาให้ลุงณรงค์..เห็น น้องโฟกัสอายจนหน้าแดงทั้งๆที่คิดว่าไม่มีใครเห็น น้ำตาใสๆเริ่มคลอเบ้าตากลมโตของเธอเช่นเดียวกับที่ลุงณรงค์..เห็นในหนัง น้องโฟกัสหนีบขาแน่นทั้งๆที่รู้ว่าไม่เป็นผลเมื่อเห็นว่ากางเกงยีนส์กำลังจะหลุดจากตัวเธอตามเสื้อยืดตัวเก่งไป เธอฟังเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีจากเพื่อนๆมาเยอะแต่ไม่เคยมีเรื่องเล่าเรื่องไหนน่ากลัวเท่าสิ่งที่เธอเจออยู่ขณะนี้เลย เธอคิดเลยเถิดว่าคงโดนผีอำเข้าแล้วแน่ๆ นางเอกตัวน้อยกลัวจนตัวสั่น ท่อนล่างของเธอมีสภาพไม่ต่างไปจากท่อนบน ตอนนี้เหลือเพียงกางเกงในตัวน้อยที่คอยปกปิดเรือนร่างที่กำลังพัฒนาของเธอ ลุงณรงค์..ไม่ลืมที่จะรัดข้อเท้าทั้ง 2 ของเธอด้วยหนังยางอีกเส้นที่เขาเตรียมมา เมื่อทุกอย่างที่เขาเตรียมการสำเร็จแล้ว ลุงณรงค์..จึงเก็บข้าวของแล้วออกจากที่ซ่อน ตรงไปยังที่ซึ่งสาวน้อยกำลังนั่งตัวสั่นขวัญแขวนด้วยอาการหวาดกลัว

ที่รถของน้องโฟกัส ลุงณรงค์..เดินไปถึงก็เห็นเธอในสภาพเดียวกันกับ.เจี๊ยบ..ก่อนที่เขาจะเก็บลงย่ามสะพายใบโปรดของเขา ลุงณรงค์..ทำทีเป็นบังเอิญผ่านไปเห็นเข้า "อ้าว...หนู ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ แล้วทำไม...แต่งตัวอย่างนั้น" น้องโฟกัสสะดุ้งเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงลุงณรงค์.. เธอเงยหน้าขึ้นมองลุงณรงค์..โดยไม่พูดอะไร เธอรีบก้มหน้าอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัวว่าลุงณรงค์..เห็นเธอในสภาพเช่นไร "เป็นอะไรรึเปล่า?" ลุงณรงค์..ถามย้ำอีกทีเมื่อเห็นนางเอกนิ่งเงียบอยู่ ในใจของน้องโฟกัสส่วนหนึ่งรู้สึกดีใจ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เผชิญความกลัวเพียงลำพังอีกต่อไป ผีคงไม่กล้าทำอะไรเธอแล้ว แต่เธอหารู้ไม่ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเธอขณะนี้น่ากลัวยิ่งกว่าผีซะอีก "เกิดอะไรขึ้นครับ?" ลุงณรงค์..ถามอีกครั้ง พลางขยับตัวเข้าไปใกล้ชิดดาราขวัญใจของเขายิ่งขึ้น "หนู...ขยับตัวไม่ได้" ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะขอความช่วยเหลือจากลุงณรงค์.. ทำท่าให้เขาดูว่าเธอตกอยู่ในสภาพใด ลุงณรงค์..ทำทีเป็นแสดงความเห็นใจ "เป็นไปได้ไง ไหน...ขอน้าดูหน่อย" มือของลุงณรงค์..จับข้อมือน้องโฟกัสโดยไม่สนว่าเธอจะยอมหรือไม่ ขณะนี้ลุงณรงค์..นั่งด้านหลังของนางเอกน้อยทำทีเป็นช่วยดึงข้อมือเธอให้แยกออกจากกัน แต่จุดประสงค์หลักคือสูดดมความหอมของกลิ่นตัวแบบเด็กๆโดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องเลย กลิ่นหอมในตัวเธอยิ่งเพิ่มตัณหาให้กับลุงณรงค์..มากขึ้น เมื่อสูดดมจนฉ่ำปอดแล้วลุงณรงค์..ก็เริ่มแผนขั้นต่อไป "น้าแกะไม่ออกอ่ะ...ไปทำอะไรมาเนี่ยะหนู" ลุงณรงค์..แกล้งถามทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ "ไม่รู้ค่ะ...ทำไงดีล่ะ" "โดนผีอำรึเปล่าเนี่ยะ อย่างนี้ต้องทำพิธีไล่ผีแล้วมั๊ง" ลุงณรงค์..เสนอแนะ น้องโฟกัสพยักหน้ารับ เพราะสิ่งที่ลุงณรงค์..เสนอเข้ากับความคิดของเธอที่ว่าโดนผีอำพอดี "น้าทำเป็นมั๊ยคะ" น้องโฟกัสถามอย่างเป็นกังวล ขืนให้ไปหาหมอผีที่อื่น กว่าจะได้ไล่ผีคงมีคนรู้กันทั้งประเทศว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับที่สุด "เอ่อ...ก็พอทำได้อยู่นะ...แต่ทำตรงนี้ไม่เหมาะหรอก ต้องหาที่ที่เหมาะกว่านี้" ลุงณรงค์..อธิบาย โฟกัสได้แต่พยักหน้ารับ เธอคิดหาหนทางอื่นไม่ออกแล้วจริงๆ "แต่...เดี๋ยวแม่หนูมาจะไม่เจอหนู..." "ไม่เป็นไรหรอกครับ...แป๊บเดียวก็เสร็จ" ลุงณรงค์..รีบพูดตัดบท "ลุกไหวมั๊ย..." โฟกัสส่ายหัว ขาของเธอถูกมัดติดกันทำให้ทรงตัวลำบาก ลุงณรงค์..ช่วยพยุงร่างกายที่เหลือแต่ชั้นในตัวน้อยของเธอขึ้น สัมผัสเอวของนางเอกที่ติดกับมือของลุงณรงค์..ทำเอาหัวใจลุงณรงค์..เต้นถี่จนแทบระเบิด ลุงณรงค์..ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีโอกาสใกล้ชิดดาราได้ขนาดนี้ เขาช้อนมือข้างหนึ่งลงรวบขาทั้ง2ยกขึ้น อีกมือหนึ่งพยุงหลังเธอไว้ น้องโฟกัสขณะนี้อยู่ในอ้อมแขนลุงณรงค์..ไร้อาการต่อต้านขัดขืนแต่อย่างใด ลุงณรงค์..ไม่ลืมที่จะเก็บเสื้อผ้าทั้ง 2 ชิ้นของนางเอกตัวน้อยไปกับพวกเขาด้วย ลุงณรงค์..อุ้มดาราคนโปรดห่างออกไปจากรถของเธอจนลับสายตาไป

ลุงณรงค์..พาน้องโฟกัสมายังทีที่เขาจัดเตรียมไว้ ห่างไกลจากผู้คนพอสมควร ลุงณรงค์..มีเวลาไม่มากที่จะรีบเผด็จศึกดาราคนโปรดซะก่อนที่แม่ของเธอจะสงสัยเอา ลุงณรงค์..ค่อยๆวางเธอลง จัดท่าให้ทั้งคู่นั่งกับพื้นโดยลุงณรงค์..นั่งประกบหลังน้องโฟกัส ให้หลังของเธอพิงกับหน้าอกของเขา มือของน้องโฟกัสที่ยังติดกันอยู่ด้านหลังของเธอตกลงมาอยู่ตำแหน่งเดียวกับเป้ากางเกงของลุงณรงค์..พอดี แต่ความกังวลใจทำให้เธอยังไม่รู้สึกตัวว่าสัมผัสอะไรอยู่ ขาของทั้ง 2 คนเหยียดออกไปด้านหน้า "เอาล่ะ...อยู่นิ่งๆนะครับ ยิ่งนิ่งยิ่งเสร็จเร็ว" ลุงณรงค์..ไม่รอช้าดำเนินการตามแผนที่ได้วางไว้ทันที "ขั้นแรกน้าจะต้องคลำหาที่ที่ผีมันซ่อนตัวอยู่ก่อนนะ" สีหน้าน้องโฟกัสยังไม่คลายความกังวลแต่เธอก็พยักหน้ารับคำอธิบายของลุงณรงค์.. เมื่อเจ้าตัวตกลงใจแล้วลุงณรงค์..ก็เริ่มลงมือคลำหาผีไปทั่วร่างกายของน้องโฟกัส ตั้งแต่ไหล่ขาวผ่องกลมเกลี้ยงไล่ไปจนถึงท่อนแขน และฝ่ามืออันอ่อนนุ่ม ลุงณรงค์..บีบนวด เฟ้น คลำไปมาหลายรอบอย่างสนุกมือ น้องโฟกัสที่กำลังกังวลเรื่องโดนผีอำอยู่พอถูกลุงณรงค์..สัมผัสก็รู้สึกขนลุกขึ้นมานิดๆ แต่เธอก็ไม่แสดงอาการออกมาภายนอก "อืม...ไม่ได้อยู่แถวนี้แฮะ" ลุงณรงค์..สรุปผลการสำรวจครั้งแรก "หรือว่าจะอยู่ตรงนี้หว่า" ลุงณรงค์..พูดพลางเลื่อนมือลงไปคว้าพุงป่องๆของเธอ นวดเฟ้นเช่นเดียวกับแขนของเธอ หน้าท้องดาราเด็กที่เขาหลงไหลทำเอาลุงณรงค์..นวดคลำอย่างเพลิดเพลินจนเกือบลืมแผนการที่วางไว้ ความรู้สึกเสียวนิดๆของน้องโฟกัสยังไม่มากพอที่จะแสดงออกให้ลุงณรงค์..เห็น แต่เธอเริ่มรู้สึกอายบ้างแล้วที่จู่ๆต้องถูกชายแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันลูบคลำร่างกายเธอราวกับของเล่น "อืม...ที่นี่ก็ไม่มี" "เอ่อ...หนูว่าอาจจะอยู่ที่ขาก็ได้นะคะ" น้องโฟกัสเห็นท่าไม่ดีอยากให้ลุงณรงค์..รีบหาให้เจอโดยเร็ว เธอจะได้ไม่ต้องทนอยู่ในสภาพที่น่าอายเช่นนี้ "ไม่หรอก...น้าว่าผีส่วนใหญ่มันชอบซ่อนตรงนี้มากกว่า" ยังไม่ทันที่น้องโฟกัสจะรู้ว่า'ตรงนี้'ของลุงณรงค์..คือตรงไหน ลุงณรงค์..ก็คว้าเอาขอบเสื้อชั้นในของเธอดึงขึ้น ดอกบัวที่เพิ่งโผล่พ้นน้ำก็คลี่บานออกให้ลุงณรงค์..ได้ยลโฉม ในสายตาของลุงณรงค์..มันงดงามมาก คงไม่มีสิ่งใดในโลกนี้จะน่าดูเท่าหน้าอกดาราที่ชื่นชอบกำลังแตกหน่อรอวันใช้งานจริงอย่างน้องโฟกัสอีกแล้ว หัวนมสีชมพูอมน้ำตาลอ่อนๆเรียวแหลมเล็กบ่งบอกถึงพัฒนาการที่ยังไม่เต็มที่ เลยฐานหัวนมไปก็พบแต่ความขาวนวลชวนสัมผัสของนมดาราที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสหรือแม้แต่เห็นมาก่อน แต่ต่อจากนี้ไปลุงณรงค์..จะทำลายสถิติเหล่านั้นจนหมดสิ้น ฝ่ายน้องโฟกัสเมื่อรู้ตัวว่าของสงวนของเธอต้องถูกเปิดโชว์โดยไม่ได้รับอนุญาตเช่นนั้น แทนที่เธอจะร้องหรือห้ามปรามลุงณรงค์.. เธอกลับนิ่งเงียบไม่ส่งเสียงใดๆโต้ตอบ ในตอนนี้เธอกลัวผีมากกว่ากลัวอาย ลุงณรงค์..เห็นน้องโฟกัสไม่โต้ตอบอะไรก็ยิ่งได้ใจ เขาลงมือตะปบสมบัติส่วนตัวของน้องโฟกัสนวดเฟ้นอย่างต่อเนื่อง ด้วยประสบการณ์อันยาวนานของเขา น้องโฟกัสที่ไม่เคยต้องมือใครก็เริ่มแสดงอาการที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน ความรู้สึกเย็นวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่างดาราตัวน้อย น้องโฟกัสกัดฟันรับความรู้สึกใหม่ที่เข้ามาอย่างอดทน ลุงณรงค์..บอกเธอไว้ว่ายิ่งนิ่งก็ยิ่งเสร็จเร็ว เธออยากให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว "จ...เจอ...มั๊ยคะ..." น้องโฟกัสถามลุงณรงค์..เมื่อรู้สึกตัวว่าลุงณรงค์..คลำหาผีที่หน้าอกของเธอนานเกินเหตุ "อืม...เดี๋ยวนะจ๊ะคนเก่ง กำลังจะเจอแล้ว" ว่าแล้วลุงณรงค์..ก็ส่งคลื่นความเงี่ยนระลอกสองถาโถมใส่น้องโฟกัส เขาจับหัวนมที่เริ่มชูชันจากอาการเสียวบีบกดเบาๆ คลื่นระลอกสองกระแทกใส่ร่างกายอันบอบบางของเธออย่างไม่ใยดีเกินกว่าจะทนไหว "อ๊า....น้า หนูเจ็บ...อย่า..." น้องโฟกัสใช้คำว่าเจ็บแทนความรู้สึกที่เธอได้รับ "เจ็บเหรอ...งั้นแสดงว่าผีอยู่แถวๆนี้แหละ อดทนอีกหน่อยนะ" ลุงณรงค์..เพิ่มแรงบีบเค้นหัวนมน้องกัสมากขึ้น ทำเอาเธอพลิกตัวบิดไปมาด้วยความเงี่ยนซ่าน ลุงณรงค์..ไม่ลืมที่จะใช้โอกาสนี้หอมแก้มและซอกคอน้องโฟกัสทีเผลอโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว กลิ่นหอมแห่งวัยแรกรุ่นยิ่งจุดอารมณ์ใคร่ของลุงณรงค์..ให้ร้อนระอุยิ่งขึ้น ฝ่ายน้องโฟกัสที่ถูกกระตุ้นอย่างต่อเนื่องก็ไม่อาจต้านทานความเงี่ยนซ่านทั่วร่างเธอได้ เสียงลมหายใจของเธอดังขึ้นถี่ขึ้น ขาเธอสั่นแขนเธอเกร็ง ทุกส่วนในร่างกายเธอต่างก็ตอบสนองความรู้สึกใหม่นี้ทำเอาลุงณรงค์..ยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่ระหว่างนั้นเองเสียงโทรศัพท์ของน้องโฟกัสก็ดังขึ้นจากในกระเป๋ากางเกงของเธอที่ลุงณรงค์..เก็บมาด้วย ทั้งคู่รู้สึกตัว ลุงณรงค์..หยุดจ้ำจี้น้องโฟกัสทำเอาเธอสับสนทีเดียวว่าจะดีใจหรือเสียใจที่ลุงณรงค์..หยุด "น้า...หยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าหนูให้หน่อยสิ...สงสัยแม่หนูโทรมา" น้องโฟกัสรีบพูดทันทีที่รู้สึกตัว ลุงณรงค์..ได้แต่ต้องทำตามคำขอของเธอ ลุงณรงค์..ควักโทรศัพท์ออกมาจากกางเกงยีนส์ที่วางกองอยู่ข้างๆทั้ง 2 คน กดรับโทรศัพท์แล้วเอาไปจ่อไว้ที่หูน้องโฟกัส ในใจลุ้นต่างๆนานาว่าเธอจะตอบแม่ของเธอว่าอย่างไร เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นนานแล้วกว่าที่น้องโฟกัสจะได้คุย "ค่ะ...แม่" พูดเสร็จเธอนิ่งเงียบฟังเสียงในโทรศัพท์ "อ๋อ...เอ่อ คือหนู... เอ่อ...พอดีหนูปวดท้องน่ะค่ะ...เลยมาเข้าห้องน้ำ" ลุงณรงค์..แทบไม่เชื่อหูตัวเอง น้องโฟกัสที่เขาชื่นชอบโกหกแม่ของเธอต่อหน้าเขาเพราะอะไรนะ? "ค่ะ...แม่ แม่เดินดูของในห้างไปก่อนแล้วกัน...เดี๋ยวหนูโทรกลับเองนะคะ" ในใจของลุงณรงค์..แทบจะกระโดดโลดเต้นยินดีกับโอกาสที่น้องโฟกัสหยิบยื่นให้ แต่เขาจำต้องกลบเกลื่อนความรู้สึกนั้นทำตัวเป็นหมอผีที่เคร่งขรึมของน้องโฟกัสต่อไป "ทำไมไม่บอกแม่ไปตรงๆล่ะครับ" ลุงณรงค์..หันมาถามดาราตัวน้อยหลังจากเก็บโทรศัพท์เธอใส่กระเป๋าเข้าที่เดิมแล้ว "ก็...เอ่อ หนู หนูไม่อยากให้แม่กังวลเรื่องนี้นี่นา...เดี๋ยวแม่จะไม่สบายใจ" น้องโฟกัสตอบด้วยน้ำเสียงเดียวกับที่ใช้โกหกแม่ของเธอ ลุงณรงค์..แอบยิ้มอยู่ข้างหลังน้องโฟกัสด้วยความภูมิใจที่มัดใจดาราคนโปรดของเขาจนอยู่หมัด "รีบๆหาต่อเถอะค่ะ หนูอยาก...เอ่อ หนูอยากจะกลับจะแย่แล้ว" "อืม...ได้ๆ" ช่วงเวลาแห่งความสุขของลุงณรงค์..ดูเหมือนจะยังไม่จบง่ายๆ ซะแล้ว...