คาวสวาท กามโลกีย์(เริงชัย-ปาริฉัตร) (ฉบับสมบูรณ์)
โดย...เฒ่าหัวงู
-------------------------------------------------------------------------------------------
......... ณ ตึกระฟ้า อันเป็นที่ตั้งของบริษัทธุรกิจ หลักทรัพย์แห่งหนึ่ง เริงชัย หนุ่มใหญ่วัยใกล้ห้าสิบ ประธานบริษัท นักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน จนได้รับการนับหน้าถือตาจากคนในสังคม กำลังนั่งพิจารณาเอกสารตรงหน้า ขณะที่เสียงอินเตอร์คอมดังขึ้นพร้อมกับเสียงใสๆ ของ เรณูเลขาหน้าห้องดังขึ้นมา"ท่านคะ คุณพนมที่นัดไว้มาแล้วค่ะ"เริงชัยผงกศีรษะ กดปุ่มสัญญาณ แล้วกล่าวตอบ"ขอบคุณมาก คุณเรณู นำคุณพนมเข้ามาได้เลย"อีกประเดี๋ยวหนึ่งประตูห้องทำงานของเริงชัยก็ถูกเปิดออก เรณู เลขาสาวของเริงชัยนำชายหนุ่มวัยยี่สิบเศษ เดินเข้ามา"สวัสดีครับ คุณพนม เชิญๆ ครับ"เริงชัยยกมือขึ้นรับไหว้ พนม หนุ่มนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ที่เดินทางมาพบเขาเพื่อขอเจรจาเรื่องกู้ยืมเงินธุรกิจของพนมนั้นนับว่าเจริญรุดหน้าไปได้ด้วยดี ทำให้เขาตัดสินใจลงทุนขยายโครงการไปอีกหลายเฟต มีความต้องการเงินทุนไปใช้จ่ายสูง จึงมีการติดต่อกับเริงชัยเพื่อขอปรึกษาหารือเกี่ยวกับการขอกู้ยืมเงิน
หลังจากการเจรจาเรื่องธุรกิจผ่านพ้นไปราวชั่วโมง ทั้งสองก็ได้ข้อสรุปอันเป็นที่พอใจกันทั้งสองฝ่าย พนมมีใบหน้าชื่นมื่น สดใส ขณะยื่นมือให้เริงชัยจับ"ผมต้องขอพระคุณ คุณเริงชัยอย่างสูงที่ให้ความกรุณาแก่บริษัทของผม"เริงชัยหัวเราะ โบกมือ"โธ่ ไม่ต้องขอบคุณอะไรกันอย่างนั้นหรอก คุณพนม เรามันก็คนทำธุรกิจ ผลประโยชน์ของคุณก็ผลประโยชน์ของผมเหมือนกัน"สองหนุ่มต่างวัยก็เลยหัวเราะออกมาพร้อมๆ กัน เริงชัยมองดูเวลา"อ้อ ตอนนี้ก็เกือบบ่ายสองแล้ว คุณพนม เราไปหาอะไรทานกันหน่อยไหมล่ะ ถือเป็นการเลี้ยงฉลองการทำข้อตกลงระหว่างเรากันเลย"พนมมีสีหน้าอึดอัด ขณะตอบเสียงอ้อมแอ้ม"เอ้อ ผมก็อยากไปนะครับ คุณเริงชัย แต่เผอิญนัดภรรยาเอาไว้ว่าจะพาไปทานอาหารที่บางปู"เริงชัยหวนนึกไปถึงใบหน้าอันงดงาม บุคลิก การวางตัวที่เพียบพร้อมของปาริฉัตร ภรรยาสาวแสนสวยของพนม แล้วนึกอยากเห็นขึ้นมาเต็มกำลัง เพราะหลังจากที่เขาซึ่งเป็นหนึ่งในแขกกิติมศักดิ์ในงานแต่งงานของพนม กับปาริฉัตรเมื่อต้นปีมานี้แล้ว ก็ยังไม่มีโอกาสได้เห็นเธออีกเลย"ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ เราไปฉลองกันที่บางปูก็ได้ คนแก่ๆ อย่างผม คงไม่เป็นก้างขวางคอคุณใช่ไหม"พนมหัวเราะ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาแดงเล็กน้อย ด้วยความเขิน"ไม่หรอกครับ ถ้าอย่างนั้นขอโทรไปบอกเอ ก่อนนะครับ""เอาสิ ตามสบายเลย แต่ถ้าคุณเอ ไม่สะดวกก็บอกผมนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ"พนมโทรศัพท์ไปหาภรรยาแสนรักของเขา ซึ่งปาริฉัตรผู้ซึ่งเข้าใจดีถึงความสำคัญของเริงชัยที่มีต่อกิจการของสามีผู้เป็นที่รัก รีบตอบเสียงอ่อนหวาน"ได้สิคะ พี่หนึ่ง บอกคุณเริงชัยเลยว่า เอ ยินดี จะได้ถือโอกาสขอกราบขอบพระคุณแกด้วย"ดังนั้นในเวลาถัดมาไม่นาน รถเบนซ์คันงามของเริงชัย อันมีนายสอนหนุ่มใหญ่วัยไล่เรี่ยกับเริงชัยเพียงแค่อ่อนวัยกว่าไม่กี่ขวบปีเป็นคนขับรถ ก็พาเริงชัยกับพนมมาถึงบริษัทตกแต่งบ้านแห่งหนึ่งที่ ปาริฉัตรเป็นมัณฑนากรตกแต่ง ทำงานอยู่เริงชัยรับไหว้ ปาริฉัตร หญิงสาววัยยี่สิบสองปี ผู้ที่งามสะพรั่งราวกับกุหลาบแรมแย้ม ความสวยสดงดงามของเธอนับใครๆ ก็ว่าสมกับความสง่ามภูมิฐานของพนมราวกับกิ่งทองใบหยก ทั้งพนม และปาริฉัตรตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ที่จุฬา ต่างฝ่ายต่างก็มี หนุ่มและสาวมาให้ความสนใจกันอย่างมากมาย แต่พนมซึ่งเป็นนักฟุตบอล และปาริฉัตรซึ่งเป็นเชียร์ลีดเดอร์ให้กับมหาวิทยาลัย ทั้งสองได้พบรักกันที่งานฟุตบอลประเพณี และมีใจให้แก่กันนับแต่นั้นมา ท่ามกลางสายตาแห่งความอิจฉาระคนชื่นชมของเพื่อนรอบข้างเมื่อเรียบจบการศึกษา พนมซึ่งเป็นรุ่นพี่เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์จบก่อน และก่อตั้งบริษัทก่อสร้างบ้านประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ส่วนปาริฉัตรเรียนสถาปัตยกรรมจบเมื่อปลายปีที่แล้ว ทั้งสองก็ไม่รอช้าที่จะจูงมือกันเข้าประตูวิวาห์อย่างหวานชื่นเมื่อต้นปีนี้เองตอนนั้น เมื่อรับปาริฉัตรขึ้นรถ พนมจึงขอไปนั่งด้านข้างนายสอนคนขับ ให้เริงชัยนั่งตอนหลังกับปาริฉัตร เพราะปาริฉัตรอยู่ในชุดกระโปรงสั้นที่เลยหัวเข่าขึ้นมาประมาณสามนิ้ว เวลานั่งอยู่ชายกระโปรงจึงร่นขึ้นมาเล็กน้อย เผยให้เห็นช่วงหัวเข่าที่ขาวนวลเนียน ทำให้เริงชัยที่มีโอกาสเห็นต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากตั้งแต่ภรรยาของเริงชัยตายไป เริงชัยก็เปล่าเปลี่ยวใจมาโดยตลอด ความที่เป็นคนที่หน้าตาทางสังคม ทำให้เริงชัยไม่กล้าไปเที่ยวใช้บริการตามแหล่งหย่อนอารมณ์ ทำให้บ่อยครั้งหนุ่มใหญ่อย่างเขาต้องแอบเลี้ยงดูอุปการะเด็กสาวๆ หลายคนเอาไว้แต่ความสวยสดงดงามไปทั่วตัวของปาริฉัตรนั้นได้กระตุ้นต่อมตัณหาความอยากของเริงชัยให้ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างหนัก
บ่ายวันนั้น ตลอดเวลา เริงชัยจึงต้องพยายามควบคุมอารมณ์เอาไว้อย่างมิดชิด ไม่ให้หลุดออกไปอย่างเด็ดขาด แต่ใบหน้าที่สวยงาม วาจาอ่อนหวานไพเราะ ท่วงที การวางตัว ทุกประการของปาริฉัตรนั้นถูกใจเขาเสียเหลือเกิน ความสวยงามอ่อนหวาน บริสุทธิ์สดใส และท่วงท่าการวางตัวที่เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติของหญิงทำให้ปาริฉัตรในความรู้สึกของเริงชัยประหนึ่งแสงจันทร์ที่สุกสกาว ข่มบรรดาเด็กสาวๆ ที่เขาอุปการะประหนึ่งเป็นได้แค่หิ่งห้อยที่ไม่มีวันจะมาเปรียบเทียบอะไรกันได้นับแต่วันนั้น ในห้วงคำนึงของเริงชัยก็มีแต่เงาร่างของปาริฉัตรผุดขึ้นมาอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าของหนุ่มใหญ่เริ่มเคร่งเครียดเพราะความกดดัน ถอนหายใจออกมาคนเดียวอยู่บ่อยครั้ง แต่เริงชัยนั้นเป็นคนเก็บอาการเก่ง จึงไม่ค่อยมีคนภายนอกสังเกตเห็น ยกเว้นนายสอนคนขับรถ ซึ่งอยู่กับเริงชัยมานานหลายสิบปี ตั้งแต่นายสอนยังเป็นเด็ก และเริงชัยยังไม่ประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้ มองเห็นความผิดปกติออก"นายเป็นอะไรหรือครับ หมู่นี้ดูเครียดๆ"เริงชัยยกมือขึ้นลูบหน้าที่หยาบกร้านของตนเองจากการฝ่าฟันเรื่องราวต่างๆ มาอย่างโชกโชน"เออว่ะ ไอ้สอน มีแต่มึงมั้งที่เข้าใจกู"เริงชัยเองให้ความสนิทสนมกับนายสอนไม่น้อย เพราะถือเป็นคนเก่าแก่ หลายต่อหลายเรื่องที่เขาเก็บเอามาคิด ไม่เคยบอกใครแม้แต่ภรรยาที่ตายไปแล้ว บางครั้งยังบอกเล่าให้นายสอนฟัง ซึ่งเริชัยรู้ดีว่านายสอนจงรักภักดีกับเขามากมายขนาดไหน ไม่มีทางไปปูดให้คนที่สามรู้ต่อเป็นอันขาด"มึงจำวันก่อน ที่กูพาคู่สัญญาสองผัวเมียไปบางปูได้ใช่มั้ยล่ะ ไอ้สอน"นายสอนหัวเราะ หึหึ"จำได้สิครับ นาย โดยเฉพาะคุณผู้หญิงคนนั้น สวยเหลือเกิน พูดจาก็ไพเราะ ท่าทางเป็นผู้ดี กับผมก็ยังยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน ไม่ถือตัวเลยครับ"เริงชัยผงกศีรษะ"เออ ก็หนูเอนั่นแหล่ะ มึงจะว่าไงวะ ถ้ากูจะบอกว่า กูน่ะหลงรักเธอเข้าให้เต็มเปาแล้ว"นายสอนยิ้ม กล่าวด้วยน้ำเสียงติดทะลึ่งๆ นิดๆ"นายสนแบบ สนอีหนูๆ ที่ให้ผมแอบหาที่หาทางอยู่ให้หลายคนที่ผ่านมา หรือสนใจแบบจริงๆ เอาไว้แทนคุณนายที่เสียไปแล้วล่ะครับ""ไอ้เวรสอน ชะๆ มึงนี่ชักเอาใหญ่"เริงชัยชี้หน้านายสอน แต่น้ำเสียงด่าไม่ได้จริงจังนัก เขาหัวเราะออกมาแล้วกล่าวอย่างครุ่นคิด"ไม่รู้สิเว้ย กูยังบอกไม่ถูก เท่าที่รู้บอกได้แค่ว่าหนูเอทำให้กูเงี่ยนเหลือเกิน"นายสอนนิ่งไปอึดใจหนึ่ง ก็ว่า"คุณเอนี่ คงจะไม่ง่ายเหมือนพวกอีเด็กๆ เหล่านั้น""เออ กูรู้โว้ย ไม่อย่างนั้นกูจะมานั่งคิดหนักอยู่อย่างนี้เรอะ มึงไม่ต้องมาพูดอย่างนี้ ช่วยกูคิดดีกว่าว่าจะมีหนทางอะไรบ้าง ที่จะทำให้กูได้มีโอกาสเชยชมหนูเอคนสวย"นายสอนขับรถไป ก็นึกไปสักพักหนึ่ง ก็ว่า"ท่าทางสองคนนั่นเขารักกันมาก ถ้านายจะมีทาง ก่อนอื่นต้องใช้แผน ยุให้รำตำให้รั่ว ซะก่อนครับ"เริงชัยมีสีหน้าสนใจขึ้นมา ผงกศีรษะ"เออ มึงพูดเข้าท่า แผนมึงมีว่าไง"นายสอนหัวเราะ กล่าวอย่างผู้มีประสบการณ์"เรื่องที่จะทำให้ผู้หญิงใจร้อน น่ะจะมีอะไรที่มากไปกว่าเรื่องผัวไปมีคนอื่นล่ะนาย ลองเรื่องทำนองนี้ต่อให้เป็นผู้หญิงที่ใจเย็น มีเหตุผลขนาดไหน ก็หน้ามืดกันทั้งนั้น"เริงชัยผงกศีรษะหงึกๆ อย่างเห็นพ้อง"อือม์ ใช่กูก็ว่าอย่างนั้น ได้การล่ะมึง กูคิดอะไรออกแล้ว"เย็นวันนั้นพนมได้รับโทรศัพท์จากเริงชัย "สวัสดีครับคุณเริงชัย มีอะไรหรือครับ"เริงชัยหัวเราะมาตามสาย"ก็ไม่มีอะไรหรอกคุณพนม คืนนี้เราไปหาอาหารเย็นทานกันหน่อยสิ ผมมีอะไรจะคุยด้วย"พนมพาซื่อนึกว่าเริงชัยต้องการปรึกษาหารือเรื่องธุรกิจจึงตอบรับปาก"ได้สิครับ"เย็นวันนั้นหลังจากรับประทานอาหารเย็น เริงชัยก็ชวนพนมไปหาอะไรดื่มต่อ พนมเกรงใจเริงชัย ไม่กล้าปฏิเสธ ได้แต่โทรศัพท์ไปหาภรรยา"เอจ๊ะ คืนนี้พี่กลับดึกหน่อยนะ คุณเริงชัยเขาขอให้พี่ไปดื่มเป็นเพื่อนน่ะ"ปาริฉัตรหัวเราะเสียงหวาน"ไม่เป็นไรค่ะ พี่หนึ่งอย่าดื่มมากแล้วกันนะคะ ขับรถระวังด้วย""จ๊ะ แล้วพี่จะรีบกลับให้เร็วที่สุดนะจ๊ะ คิดถึง เอ จะแย่อยู่แล้ว"ปาริฉัตรหน้าแดง อุทานเบาๆ"อุ๊ยตาย เซี้ยวใหญ่แล้ว พี่หนึ่งนี่ พูดออกมาได้ ไม่อายคนอื่นเหรอ"พนมหัวเราะ ส่งเสียงจุ๊บกับโทรศัพท์มือถือ"ไม่หรอก พี่ออกมาคุยข้างนอก อย่าลืมนะ เอจ๋า รอพี่อย่างเพิ่งนอน พี่จะกลับไปจุ๊บๆ เอทั้งตัวเลยคืนนี้"ปาริฉัตรหัวเราะคิก ก่อนจะรีบตัดบทด้วยการวางหูโทรศัพท์ด้วยความอายนายสอนขับรถพาเริงชัยกับพนมไปดื่มที่ผับแห่งหนึ่ง ดื่มกันไปพอตึงๆ หน้า เริงชัยก็ชวนพนมไปต่อที่คอนโดสุดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาของเขาพนมมองดูเวลาเห็นประมาณสามทุ่ม อยากจะขอตัวกลับเต็มที แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก ตกลงใจว่าจะยอมไปกินสองแก้วสองแก้วแล้วจะกลับ
ณ ห้องส่วนตัวในคอนโดของเริงชัย พนมมองไปรอบๆ ด้วยสายตาที่แสดงความตื่นใจในการตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สุดหรูทันใดนั้นเอง เด็กสาววัยประมาณสิบหกสิบเจ็ดปีคนหนึ่งก็ถือถาดเครื่องดื่มออกมาเสิรฟ์ เริงชัยทำเป็นอุทาน"อ้าว ยายดาว นี่เธอมาอยู่ที่คอนโดนี้ตั้งแต่เมื่อไร"เด็กสาวหน้าใส ผู้มีเรือนกายอันอวบอิ่ม กางเกงขาสั้นนั้นอวดช่วงขาขาวอวบ ยิ้มตอบเริงชัยเสียงอ่อนหวาน"ดาวมาอยู่สองสามวันแล้วค่ะ พอดีมันใกล้บ้านเพื่อนที่เขาช่วยติวหนังสือให้"เริงชัยหันมายังพนม ที่ไม่ค่อยกล้าจ้องเด็กสาวคนนั้นตรงๆ"นี่คุณพนมเพื่อนของลุงเอง คุณพนม นี่คือดาวหลานสาวผมเอง ผมมีกุญแจสำรองให้แก เผื่ออยากเปลี่ยนบรรยากาศมานอนเล่นที่นี่ ผมเองก็ไม่ได้แวะมาบ่อยนัก"ดาวยกมือไหว้พนม พร้อมกับโปรยยิ้มให้กับพนมอย่างอ่อนหวาน"สวัสดีค่ะ พี่พนม""สวัสดีครับ น้องดาว"ดาวหัวเราะคิก เทเหล้าผสมให้กับเริงชัยกับพนมอย่างคล่องแคล่ว"คุณลุงคงไม่ว่าอะไรนะคะ ถ้าดาวขอนั่งคุยด้วย"เริงชัยยิ้ม โยกศีรษะเด็กสาว"ได้ แต่เราน่ะห้ามดื่มรู้ไหม"ดาวยิ้มจนเห็นลักยิ้มสองข้าง นัยน์ตาโตนั้นหันมาขยิบยั่วพนม ซึ่งนั่งตัวเกร็งบนโซฟายาว ที่เด็กสาวกระแซะเข้ามาจนตัวเขาเองได้กลิ่นหอมจากเรือนร่างอวบอั๋นนั้นเริงชัยดื่มไปติดๆ กันหลายแก้ว จนหน้าตึง พูดจาอ้อแอ้ พนมเองก็ดื่มไปสองสามแก้ว ซึ่งดาวผสมให้ค่อนข้างหนา ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มแดงก่ำ"เอ้อ มึนจัง ขอผมไปห้องน้ำหน่อยนะคุณพนม"เริงชัยพูดขึ้น พร้อมกับลุกขึ้นเดินเซๆ ออกไป พนมนั่งใจเต้น เมื่อต้องนั่งอยู่ตามลำพังกับดาว เด็กสาวผู้มีเรือนร่างที่ยั่วตาบาดใจเหลือประมาณ "พี่พนมเป็นอะไรคะ นั่งเกร็งเชียว กลัวดาวเหรอ"ดาวส่งเสียงฉอเลาะ ยิ้มยั่วๆ พนมนึกฉุนถูกเด็กรุ่นน้องมาทำยั่วหยาม แต่พยายามระงับใจไว้ "ดาวนั่งดีๆ หน่อย ถ้าคุณเริงชัยกลับมาเห็นมันจะไม่ดีนะ"ตอนนั้นเขาได้ยินเสียงกรนของเริงชัยดังแว่วมา ดาวกระซิบไปที่ข้างหูของพนม"ลุงชัยแกหลับไปแล้ว ดื่มอย่างนี้ทีไรหลับไปไม่ต่ำกว่าสองสามชั่วโมง..."พร้อมๆ กับคำพูด มือของเธอก็สอดไปตรงเป้ากางเกงของชายหนุ่ม ขยำไปตรงแท่งเอ็นของพนมที่เริ่มแข็งตัวก่อนแล้ว จนโป่งออกมาพนมนั่งขนลุก โอกาสที่เปิดกว้างให้ พร้อมทั้งฤทธ์แอลกอฮอล์ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกครึ้มอกครึ้มใจไปกับเรือนร่างของดาวตรงหน้า จนขาดสติยับยั้งชั่งใจ เมื่อเด็กสาวพูดให้ท่าขนาดนี้ พนมบอกกับตัวเองว่า ถอยก็เสียเชิงชายหมด พนมจึงเอื้อมมือไปขยำท่อนขาขาวอวบที่นั่งกระแซะอยู่ดาวทำเป็นปิดป้องเล็กๆ น้อยๆ พอเป็นพิธี ความนุ่มของเนื้อทำให้พนมใจเต้น อดไม่ได้ที่จะเฟ้นฟอนมือไปหนักขึ้น คราวนี้ดาวไม่หลบแล้ว นั่งแบะขา ทำตาปรือยั่วพนมเลย"ฮึ ทำเขาได้แค่นี้เองหรือ"พนมยิ้มออกมา บอกกับตัวเอง เด็กมันยั่วเองนะ คิดแล้วเขาเลยรวบร่างอวบอัดของดาวเข้ามาจูบไปที่ใบหน้าสวยใสหนักอย่างหนัก ชายหนุ่มบดขยี้จูบไปที่ริมฝีปากของดาวที่อ้าออกรับ ลิ้นของพนมกับดาวกระหวัดพันกันอย่างดูดดื่ม"อือม์...อา...อือม์...."มือของพนมเริ่มเปะปะไปตามเต้านมขนาดมหึมาเกินวัยของดาว ขยำเบาๆ ไปบนเนื้อหยุ่นๆ สู้มือนั้น ดาวครวญครางออกมาเสียงกระเส่า แอ่นหน้าอกให้พนมอย่างร้อนร่าน "ไอ้นั่นของพี่พนมแข็งแล้ว คงดันจนเจ็บเป้า ให้ดาวช่วยนะ"ดาวส่งเสียงหวาน ใช้มือของเธอจัดการรูดซิปเป้ากางเกงของพนม ก่อนจะล้วงควยของพนมที่ขนาดพอประมาณ ไม่อวบอ้วนนักออกมา ใช้มือนุ่มๆ บรรจงถอกเข้า ถอกออกช้าพนมขนลุกด้วยความเสียว เพราะนี่คืดสิ่งที่เขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติจากปาริฉัตร ผู้ซึ่งเป็นสาวที่เรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ ปราศจากความรู้เกี่ยวกับเกมกามสังวาส มาก่อนเลย"อูยย์ ดาวจ๋า...ซีดส์...ดีจัง"พนมส่งเสียงครางออกมาด้วยความสุข มือขยำขยี้ไปตรงสองเต้าของดาวไม่หยุดดาวเล่นกับท่อนเอ็นของพนมจนแข็งได้ที่ ก็ก้มลงใช้ปากของเธออ้าออกอมหัวถอกของชายหนุ่มเอาไว้ ลิ้นซนๆ ของเธอก็กวาดไปตามรอยหยัก สร้างความเสียวกระสันให้กับพนม จนตัวเกร็ง ลูบไปที่ศีรษะของดาว ส่งเสียงครางกระเส่า"ซีดส์..ซีดส์...ดาว..ดาวของพี่เก่งจัง..."ดาวเด็กสาวผู้ซึ่งแท้จริงเป็นหนึ่งอีหนูที่เริงชัยเลี้ยงเอาไว้ ใช้ปากอันเจนจัดของเธอ รูดควยของพนมอย่างอเร็ดอร่อย เสียงจ๊วบ จ๊วบ เด็กสาวทั้งดูด ทั้งอม ใช้ลิ้นกวาดไปตามลำควยด้วยศิลปะการดูดควยชั้นเลิศ สร้างความกระสันซ่านให้เกิดแก่พนมจนอดใจไม่ไหวอีกต่อไป ใช้มือกดไปหัวของดาว กระเด้าควยตัวเองอัดขึ้นสวนเข้าช่องคอของเด็กสาวอย่างเมามัน ส่งเสียงร้อง"อูยยยง..ซีดส์..ซีดส์...เร็วๆ...เร็วๆ....พี่จะออกแล้ว...ดาวจ๋า....อา.....อาาาาาาา...โอวววววววววววววววววววว"น้ำกามของพนมก็ทะลักพุ่งเข้าไปในช่องคอของดาว ซึ่งเด็กสาวร่านโลกีย์ก็ใช้ปากดูดควยของพนมจนแก้มตอบ รีดน้ำเชื้อของชายหนุ่มให้กระปริดๆ ออกมาจากหัวถอก กลืนกินลงไปอย่างอร่อยปากจากนั้นพนมนั้น นั่งเอนๆ บนโซฟาด้วยความเหนื่อย ขณะที่ดาวถอนปากออกมา คราบน้ำเมือกที่ไหลออกมาทางมุมปาก ถูกเธอใช้นิ้วกวาดแล้วดูดเข้าไปใหม่ เด็กสาวหลิ่วตายั่วยวนพนม"ไปไง พี่พนมแค่นี้ก็บ้อท่าแล้วหรือ"พนมฉุน ดึงร่างอวบอั๋นเข้ามานั่งตักตัวเอง ระดมขยำขยี้ไปตามเนื้อตัวที่ขาวผ่องนั้นอย่างมันมือ เด็กสาวบิดไปบิดมาในอ้อมแขนของพนม หัวเราะคิกคัก พอมือของพนมพยายามถอดกางเกงขาสั้นที่เธอสวมใส่อยู่ ไม่เพียงแต่จะไม่ขัดขืน เด็กสาวยังช่วยถอดอีกแรง แอ่นก้นให้สูงขึ้น ช่วยให้พนมถอดกางเกงขาสั้นพร้อมกางเกงในของเธอหลุดไปจากปลายเท้าอย่างรวดเร็วพนมขยำมือของเขาลงไปบนเนินหีของดาว ที่อูมแน่นเย้ยมือชาย กลีบแคมที่ค่อนข้างคล้ำบ่งบอกว่าผ่านศึกหนักมาแล้ว แต่ก็ยังได้รูปสวยพอใช้ได้ ถูกเขาแหวกออก จนแลเห็นติ่งแตดภายใน พนมใช้นิ้วมือดุนลงไปอย่างเมามัน ดาวบิดกายอย่างสุดสยิว ส่งเสียงครางกระเส่า"อา..พี่พนม..อย่างนั้นแหล่ะ...บี้แตดดาวเลย...แรงๆ...ดาวชอบ...อูยยยยย..เสียวจริง"เด็กสาวครางไปก็หันหน้าไปบดขยี้ดูดปากกับพนมอย่างดูดดื่ม พนมตอนนั้นควยแข็งขึ้นมาอีกครั้งแล้ว จับร่างอวบอิ่มของดาวให้หันหลังกลับมานั่งเผชิญหน้ากับตัวเอง ซึ่งดาวเองก็รู้ท่าดี นั่งแหกขา ถ่างหีของตัวเองที่เงี่ยนเต็มที สอดเข้าไปหาหัวถอกบานของพนมที่ตั้งเด่ขึ้นรออยู่ร่องหีที่ผ่านการกรำศึกจากควยใหญ่ของเริงชัยมาแล้ว ทำให้หัวถอกของพนมซึ่งเล็กกว่ามาก สอดผลุบเข้าไปในร่องหีของดาวได้อย่างไม่ยากเย็นแต่ดาวที่ขมิบหีตอดคอยได้เก่งมาก ก็ทำให้พนมครางอู้ออกมาอย่างสุดเสียวหัวถอก ดาวแหกคร่อมตัวเขา ขย่มร่างอวบลงมาจน หมอยของเธอกับของเขาบดบี้กันแนบแน่น เด็กสาวร่านสวาทขย่มควยของพนมไป ก็ถอดเสื้อผ้าทั้งยกทรงของตัวเองออกไป นมขาวทะลักทลายออกมาสองเต้านั้นเด้งดึ๋งดั๋งตรงหน้าพนม ซึ่งกำลังสุดเสียวอ้าปากงับอมไปตรงหัวนมสีน้ำตาลนั้นอย่างเมามัน"อา..อา...ซีดส์...ซีดส์...อา...อาวววว....โอววววว"สุ้มเสียงทั้งของพนมและดาวดังแข่งกันอย่างสุดเสียวซ่าน น้ำเงี่ยนของดาวพรั่งพรูออกมาจนเปียกแฉะไปตามกางเกงของพนมจนเป็นวง ตอนนั้นพนมไม่ทันรู้ตัวเลยว่า เริงชัยที่ทำเป็นเมาสลบนั้น แอบย่องกลับมามองดูอีหนูเมียเก็บของตนเองกำลังขย่มพนมอย่างร้อนร่าน หนุ่มใหญ่เจ้าของแผนการณ์ ไม่ได้รู้สึกหึงหวงแม้แต่น้อยนิด เพราะดาวสำหรับเขาเป็นเพียงแค่เหยื่อชั้นดี ที่เขาลงทุนใช้ไปเพื่อล่อตกเบ็ดเพื่อหวังได้เชยชมปาริฉัตรเมียสาวแสนสวยของพนมเท่านั้นเริงชัยแอบดูดาวขย่มควยพนมจนชายหนุ่มส่งเสียงครางกระเส่า น้ำแตกไปคาร่องหีเด็กสาวอีกรอบแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างสมใจ เดินย่องกลับไปทำเป็นหลับต่อส่วนพนมที่หูอื้อตาลายไปกับความสดของเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้า ดาวยืนโก้งโค้งหันหลังให้กับเขา เด้งสะโพกขาวอวบ ร่องหีที่อ้าพะงาบๆ มีทั้งน้ำเงี่ยน และน้ำกามของเขาเอ่อชุ่ม ลอยยั่วยวนความเป็นชายของพนม อย่างที่ปาริฉัตรไม่มีความสามารถเช่นนี้ สร้างความกระสันให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมากเขาลนลานถอดกางเกงออกจนท่อนล่างล่อนจ้อน ผุดลุกควยตุงขึ้นจากโซฟา ปราดเข้าไปยืนประกบหลังแนบชิดร่างอวบอัดนั้น ควยของชายหนุ่มจ่อพรวดเข้าไปที่ร่องหีที่อ้าออกรอคอยอยู่ กระเด้าอัดเข้าไปอย่างรุนแรง"นี่แน่ะ นี่แน่ะ..อยากมายั่วพี่ดีนัก"เสียงพั่บ พั่บ เมื่อหน้าขาของพนมอัดไปไปที่แก้มก้นของดาว เด็กสาวส่ายเอวไปๆ มาๆ อย่างเสียวซ่าน ครางอู้อย่างชอบใจ"อาาาา....อาาาาา....ซีดส์...ซีดส์...ดีจัง พี่พนม....แรงๆ เลย เร็วๆ อีก....ดาวเสียวจัง"ควยของพนมแม้ไม่ใหญ่เทียบเท่าของเริงชัย แต่ก็ไม่เล็กนัก ครูดไปที่ติ่งเสียวของดาวเข้าๆ ออกๆ อย่างรุนแรง สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้กับเด็กสาวร่านโลกีย์ไม่น้อย ส่งเสียงดังครางออกมาไม่ขาดปาก ใช้มือบี้หัวนมของตัวเองเป็นการปั่นอารมณ์อีกทางพนมกำมือแน่นไปที่สะโพกขาวอวบ เร่งเครื่องกระเด้าควยอัดอย่างเมามัน ตอนนั้นเหงื่อของเขาพรั่งพรูออกมาจนเสื้อเชิ๊ตที่ใส่เปียกไปหมด ใบหน้าที่หล่อเหลาแสดงออกมาถึงความเสียวกระสันใกล้ถึงจุดสุดยอดเต็มที่"อา..อา..โอวววว...พี่จะออกแล้ว ดาวจ๋า....อาาาา....อาาาา.....ออก..แล้ว...ออก...แล้ว"ชายหนุ่มร้องเสียงหลง แอ่นสะโพกกระแทกใส่ก้นขาวที่โก่งรับดังป้าบ ป้าบ กระฉูดน้ำกามเข้าไปในร่องหีของเด็กสาวราวกับกระสุนน้ำเมือกดาวรู้สึกน้ำอุ่นๆ ที่ราดเข้ามาในโพรงหีตัวเอง ก็ส่ายตัวด้วยความสยิว ขนลุกซ่าน ครางออกมา"อา.ซีดส์..ซีดส์..ดีจัง...ดีจัง"ตอนนั้นพนมอ่อนแรง ควยฝ่อ เข่าอ่อน เซกลับไปนั่งอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม แต่ดาวผู้ได้รับมอบหมายจากเริงชัย ให้บำเรอกามพนมอย่างเต็มฟัด อีกอย่างความเป็นหนุ่มหล่อของพนมก็ทำให้เด็กสาวเริงโลกีย์อย่างดาวอยากจะเสพสังวาสด้วยอยู่แล้ว เธอจึงตามไปเบียดกระแซ หอมแก้มชายหนุ่มกล่าวเสียงยั่วเย้ากระเง้ากระงอด"อะไรกันพี่พนม ตัวเองสบายไปแล้ว ไม่เห็นใจคนอื่นบ้างเลย ช่วยดาวหน่อยซี"ดาวผลักร่างของพนมให้นอนหงายไปกับเบาะโซฟายาวตัวนั้น ก่อนจะขึ้นคร่อมแบบท่าหกเก้า ใช้นิ้วมือลูบไล้ควยฝ่อของชายหนุ่ม กระถอกเบาๆ บรรจงใช้ลิ้นวนไล้เลียไปตามร่องหยัก สร้างความกระสันเสียวให้กับพนมจนครางออกมา"อูยยย...เสียวดีเหลือเกิน....ดาวทำไมเก่งยังงี้"เด็กสาวหัวเราะคิก ส่ายสะโพกดินระเบิดของตัวเองที่กำลังล้ออยู่ตรงใบหน้าของพนม กล่าวแบบไม่มียางอาย"ดาวทำดีก็ให้รางวัลดาวหน่อยซีคะ พี่พนม เลียหีให้ดาวหน่อย ดาวกำลังค้างอยู่นะ..."ชายหนุ่มเบิ่งตามองดู เนินหีอวบอูมที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ร่องหีของเด็กสาวที่แบะออกมีน้ำเมือกกับน้ำใสไหลปนออกมา พนมรั้งเอวที่ได้น้ำได้เนื้อของดาวให้ยอบลงมาหาเขา และใช้ลิ้นดุนลากเลีไปตรงร่องหีแดงของเด็กสาว สร้างความเสียวซ่านแก่เธอจนขนลุกชัน ส่ายสะโพกรับการโลมเลียจากพนมใหญ่"ซีดส์...ซีดส์...อย่างนั้นแหล่ะ พี่พนมจ๋า ดาวเสียวเหลือเกิน...อุ๊ย...โดนแตดแล้ว...ซี๊ดส์...ซี๊ดส์"เด็กสาวครวญครางออกมาอย่างสะใจ ส่วนมือก็ไม่อยู่ว่างกระถอกท่อนเอ็นของพนมจนเริ่มแข็งตัวขึ้นมาอีก ก่อนจะหงกศีรษะก้มลงไปดูดอมควยของพนมอย่างชำนาญร่างของชายหนุ่มเกร็งไปทั้งตัว ความเสียวกระสันที่ได้รับการปากของดาวนั้นมันช่างมากมายเหลือคณา เขาใช้นิ้วแหวกกลีบแคมของเด็กสาวออก ฉกลิ้นกวาดลึกเข้าไปในร่องหีของเด็กสาวเป็นการตอบแทนบ้าง เสียงครางของพนมกับดาวดังประสานขึ้นกระเส่า ร่างของทั้งสองบิดเกร็งอย่างสุดสยิว ก่อนที่ทั้งคู่จะสะท้านเฮือก ๆ ถึงสวรรค์น้ำแตกกันไปอย่างอิ่มเอมในเวลาพร้อมๆ กัน
คืนนั้นกว่าที่พนมจะกลับถึงบ้านก็ร่วมตีสอง ชายหนุ่มถูกดาวรีดน้ำเชื้อไปอีกสามสี่รอบ จนตาลอย ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยน้ำแตกติดต่อกันในเวลาคืนเดียวมากมายขนาดนี้มาก่อนเลย จนขาอ่อนเขาอ่อนจนแทบขับรถกลับบ้านไม่ได้ หลังจากที่นายสอนขับรถพาเขากลับไปส่งที่บริษัทพนมค่อยๆ ย่องขึ้นไปชั้นบนถึงห้องนอน โผล่หน้าเข้าไปดูแลแล้วค่อยใจชื้นขึ้น เพราะตอนนั้นปาริฉัตรผล็อยหลับไปแล้ว โดยมีหนังสือเล่มหนึ่งคาอยู่ตรงตัก แสดงว่าหญิงสาวนั่งอ่านหนังสือรอสามีอยู่จนเผลอหลับไปพนมมองดูตัวเองที่สารรูปดูไม่ได้ เสื้อเชิ๊ตที่ใส่ยับยู่ยี่ ตรงเป้ากางเกงยังมีรอยน้ำเงี่ยนจากดาวเปื้อนอยู่เป็นปื้นๆ ขาววอกแลเห็นชัดเพราะกางเกงของเขาเป็นสีดำ"ตายล่ะ ถ้าเอเจอเสื้อผ้าเราในสภาพนี้ ต้องรู้แน่เลยว่าเราไปทำอะไรมา"ชายหนุ่มคิดอย่างตกใจ รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ยัดใส่ตะกร้า ตั้งใจว่าจะตื่นเช้าขึ้นมาซักตั้งแต่เช้ามืด ถ้าขืนเอาไปซักตอนนี้จะสะกิดความสงสัยอีกฝ่ายเปล่าๆก่อนที่เขาจะรีบเข้าไปอาบน้ำอาบท่าอย่างรวดเร็ว พอชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็พบภรรยาสาวแสนสวยยืนยิ้มคอยอยู่แล้ว เธอหยิบชุดนอนที่เตรียมไว้ส่งให้พนมที่มีแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอว"พี่หนึ่งกลับมาแล้วทำไมไม่ปลุกเอล่ะคะ จะได้ช่วยเตรียมเสื้อผ้าให้"พนมรู้สึกผิดในใจ ไม่กล้าสบสายตาใสๆ ของปาริฉัตร กล่าวเก้อๆ"พี่..พี่เห็นเอ หลับสบายเลยไม่อยากปลุกน่ะจ้ะ"
พอชายหนุ่มสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อย หนุ่มสาวคู่สามีภรรยาก็กลับมาที่เตียงนอนหนาหนุ่ม ปาริฉัตรหน้าแดง กำหมัดทุบไปที่ต้นแขนของพนมเบาๆ"ฮึ ใครก็ไม่รู้บอกว่าจะรีบกลับมาหาเอ บอกว่าให้เอรอ จะมา..จะมา..จูบเขา."พนมแลเห็นท่วงท่าอากัปกิริยาที่สุดแสนจะน่ารักของภรรยาแล้วถ้าเป็นวันก่อนๆ คงไม่แคล้วจะรวบเธอเข้ามากอดจูบให้สาแกใจ แต่คืนนี้ชายหนุ่มถูกรีดพลังออกไปจนไม่เหลือหรอ แค่เอามือตัเองแตะควยตอนเขาอาบน้ำยังรู้จึกเจ็บแสบไปหมด พนมจึงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ว่าปาริฉัตรพูดถึงอะไร ทำเสียงเหนื่อยๆ กลบ"พี่เหนื่อยจัง มีเรื่องต้องคิดเยอะด้วย เอ นอนเถอะนะ พรุ่งนี้จะต้องตื่นเช้าไปประชุม"ชายหนุ่มว่าแล้วก็พลิกหันหลังให้ ทิ้งให้ปาริฉัตรนอนน้อยใจอยู่ ครู่หนึ่งก็ส่งเสียงกรนๆ ครอกเพราะความอ่อนเพลีย ผล็อยหลับไปปาริฉัตรซึ่งเกิดความต้องการตามธรรมชาติขึ้นมา นั่งเอนๆ พิงพนักเตียง ค้อนให้กับสามีอย่างขวางๆ"ฮึ ดูสิ มาถึงก็หลับเลย"แต่ด้วยเพราะความเป็นลูกผู้ดี ถูกอบรมสั่งสอนมาตามกรอบประเพณี ไม่เคยเหลวไหล ทำให้ปาริฉัตรถึงแม้จะเกิดความต้องการขึ้นมาเพียงใด ก็ไม่ใช้เป็นสาเหตุทำให้โกรธสามีจริงๆจังๆ หรือเรียกร้องให้เขาขึ้นมาบำบัดความต้องการของเธอได้ ปาริฉัตรได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียงเข้านอนตามไปบ้างตอนเช้าพนมสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีก็สายมากแล้ว ชายหนุ่มนึกทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นไปเมื่อคืนก็ทำให้นึกขึ้นได้ถึงหลักฐานเสื้อผ้าที่ตัวเองซ่อนอยู่ รีบผวาลุกขึ้นไปยังตะกร้าผ้าใช้แล้วตรงมุมห้อง แต่พอเห็นตะกร้าผ้าที่ว่างเปล่าชายหนุ่มก็หน้าซีดเผือด"ตายล่ะ เอ เอาเสื้อไปซักแล้ว ทำไงดีวะ ซวยจริงๆ เมื่อคืนไม่น่าเลยเรา"พนมกลับเจอหน้าภรรยาตอนนี้ ก็รีบเข้าไปในห้องน้ำทันที ถ่วงเวลาอาบน้ำไปก็พยายามคิดไปว่าจะแก้ตัวยังไงดีพออาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็แลเห็นชุดเครื่องแต่งกายไปทำงานถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างดีเหมือนเป็นปกติ ทำให้เขาค่อยคลายใจ คิดกับตัวเอง"หรือว่าเอไม่ทันสังเกต ไม่แน่เธออาจจะเอาเสื้อผ้าสุมๆ ใส่เข้าเครื่องไปเลยก็ได้นะ"ชายหนุ่มเดินไปที่ห้องรับประทานอาหาร ซึ่งตอนนั้นภรรยาสาวแสนสวยของเขาอยู่ในชุดที่พร้อมไปทำงานแล้ว นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ซึ่งมีข้าวต้มร้อนๆ ไว้คอยท่าเขาพนมอ้อมไปด้านหลังปาริฉัตร โน้มตัวไปจุ๊บที่แก้มใสของภรรยา"อรุณสวัสดิ์จ้ะ พี่ขอโทษที่ตื่นสายไปหน่อย"ปาริฉัตรที่นั่งขึง สะบัดตัวนิดๆ ไม่มียิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเคย แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยปากว่าอะไรเขาแม้แต่น้อย พนมรู้แล้วว่าภรรยาของเขาคงเอะใจอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเธอไม่ถามอะไร ชายหนุ่มก็ไม่อยากไปรื้อฟื้น ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ นั่งกินข้าวต้มหน้าตาเฉย
เมื่อรับประทานข้าวต้มเสร็จสรรพ ปาริฉัตรเก็บจานชามไปล้าง พนมตามไปช่วย พยายามชวนคุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เอเป็นอะไรจ๊ะ วันนี้ดูเหนื่อยๆ มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า"ปาริฉัตรน้ำตาคลอ กล้ำกลืนก้อนสะอื้นที่จุกขึ้นมา ในที่สุดหญิงสาวอดรนทนไม่ได้ ก็ส่งเสียงสั่นๆ ถาม"เมื่อคืนพี่หนึ่งไปทำอะไรมา?"พนมพยายามเก็บความหวาดหวั่นเอาไว้อย่างมิดชิดภายใต้สีหน้าซื่อบริสุทธิ์"อ้าว เอก็รู้นี่จ๊ะ พี่ไปทานอาหารกับคุณเริงชัย แล้วเราก็ไปต่อกันที่ผับ"ปาริฉัตรน้ำตาไหลออกมา กล่าวเสียงสะอื้น"แต่..แต่เอเห็นเสื้อพี่หนึ่งเมื่อคืน มันยับมาก แล้วมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงฟุ้งไปหมดด้วย.."พนมรีบรั้งร่างแบบบางของภรรยาแสนรักเข้ามากอด แต่ปาริฉัตรขืนตัวสะบัดออกอย่างน้อยใจ ชายหนุ่มแก้ตัวน้ำไหลไฟดับ"โธ่...โธ่ เอ เข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว เมื่อคืนพี่แค่ดื่มมากไปหน่อย ส่วนน้ำหอมที่ว่าคงเป็นเลขาคุณเริงชัยที่ไปด้วยกันกับเรานั่นแหล่ะ"ปาริฉัตรยังสะอื้นอยู่ แต่สีหน้าแววตาดีขึ้น เพราะเธอมีความเชื่อมั่นอยู่ลึกๆ เสมอมาว่าพนมนั้นเป็นคนดี ไม่ใช่คนเจ้าชู้ เธอจึงมอบกาย มอบใจให้กับเขาคนเดียวพนมแลเห็นดังนั้นค่อยใจชื้นขึ้น รั้งร่างงามของปาริฉัตรเข้ามากอด คราวนี้ภรรยาสาวสวยของเขาโอนอ่อนแต่โดยดี"ไม่เชื่อ เอ ก็โทรไปถามคุณเริงชัยสิ พี่จะไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง ในเมื่อพี่มีภรรยาที่แสนจะดี และน่ารักอย่างเอน่ะ"ชายหนุ่มพูดเสียงหวานตอนท้าย ทำให้ปาริฉัตรหน้าแดงอย่างเขินอาย ยกมือป้ายเช็ดไปตามแก้มที่มีคราบน้ำตาออก พนมได้ทีรีบจูบไปที่แก้มของภรรยา ทำเป็นส่งเสียงทวง"นี่เอ มาสงสัยพี่อย่างนี้ พี่ต้องทำโทษเอล่ะ"ปาริฉัตรอุทานออกมา หัวเราะคิก รีบสลัดตัวให้หลุดจากการกอดรัดของพนม ย่นจมูกให้อย่างน่ารัก"ไม่เอาแล้ว เอ จะรีบไปทำงานล่ะ"พนมถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อปาริฉัตรขับรถออกไปจากบ้านแล้ว ทันใดนั้นชายหนุ่มก็ลืมตาโพลง"ตายล่ะ ถ้าเอเกิดโทรไปถามคุณเริงชัยจริงๆ ก็ซวยน่ะสิ ไม่ได้การต้องรีบโทรไปบอกแกก่อน"ว่าแล้วเขาก็รีบเดินไปโทรศัพท์ต่อไปยังที่ทำงานของเริงชัย ซึ่งเลขาหน้าห้องของเริงชัยเป็นคนรับสาย"ผมพนมครับ ขอเรียนสายคุณเริงชัย"ประเดี๋ยวหนึ่งเสียงของเริงชัยก็ดังแว่วมาตามสาย"คุณพนมเหรอ เมื่อคืนขอโทษทีนะ ผมดื่มหนักไปหน่อยเลยหลับไป ตื่นมาอีกที ยายดาวบอกว่านนายสอนขับรถพาคุณกลับไปแล้ว"พนมใจเต้น ณ จุดนี้เขายังคงคิดว่าดาวเป็นหลานสาวของเริงชัยจริงๆ เมื่อฟังจากน้ำเสียงของเริงชัยแล้ว ค่อยสบายใจขึ้น คาดว่าดาวคงไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เริงชัยฟัง"เอ้อ..คุณเริงชัยครับ..ผมมีเรื่องจะขอร้องหน่อยนึง""ว่ามาเลย คุณพนมเราคนกันเอง"พนมอึกอัก นึกหาคำพูดเหมาะๆ"คือ..คือว่า เอ..เอ..เขาไม่ค่อยพอใจที่ผมกลับบ้านดึกเมื่อคืน แล้ว..แล้ว...เอ้อ...เมื่อคืน น้องดาวแกนั่งใกล้กับผมมาก กลิ่นน้ำหอมแกเลยติดเสื้อผมกลับบ้าน..เอเขาสงสัยใหญ่ผม..ผมไม่อยากเอ่ยไปถึงน้องดาวเพราะแกยังเด็ก เลยบอกว่าคุณเรณูเลขาคุณเริงชัยไปเลี้ยงด้วยกัน.."
เริงชัยหัวเราะเสียงดัง"โอเค โอเค ผมเข้าใจคุณพนม คุณต้องการให้ผมบอกว่าเรณูไปด้วยกันใช่ไหม ถ้าเผื่อภรรยาของคุณโทรมาถาม"พนมหัวเราะเก้อๆ"เอ่อ...ครับ ต้องขอบคุณคุณเริงชัยมากที่ช่วย""ไม่เป็นไร อ้อ ดาวเขาฝากความคิดถึงมาถึงคุณพนมด้วย แกบอกผมว่าตอนที่ผมหลับไป แกคุยกับคุณแล้วรู้สึกถูกคอมาก ชมผมใหญ่ว่าพี่พนมดียังงั้น เก่งยังงี้"พนมไม่รู้จะตอบอะไรก็ได้แต่หัวเราะ แหะ ๆ"ว่าแต่คืนนี้คุณพนมว่างหรือเปล่าล่ะครับ ดาวเองแกบ่นอยากเจอกับพี่พนมอีก เมื่อคืนเห็นบอกว่าคุณพนมช่วยติวหนังสือให้ เธออยากขอให้คุณไปช่วยติวแกอีกเย็นนี้"
พนมหัวเราะไม่เต็มเสียง รู้ดีว่าการติวที่ดาวต้องการจากเขานั้นที่แท้จริงคืออะไร เริงชัยกล่าวต่อ"ถ้าคุณพนมไม่ถึงกับรังเกียจ หรือติดธุระ จะช่วยยายดาวผมก็จะขอบคุณมากล่ะครับ"พนมยังไม่รู้จะตัดสินใจอะไรดี นิ่งอึ้งอยู่เริงชัยหัวเราะดังมาตามสาย"ไม่ต้องคิดมาหรอกคุณพนม เอาเป็นว่าผมทิ้งเบอร์มือถือยายดาวให้คุณพนม ถ้าเย็นนี้คุณพนมว่างก็โทรไปบอกแกให้เตรียมตัว แล้วแวะไปหายายดาวที่คอนโดก็แล้วกัน คืนนี้ผมติดงานเลี้ยงคงไปด้วยไม่ได้"พนมใจเต้น เมื่อคืนนี้ขณะที่เขากำลังเสพสุขจากเรือนร่างอวบอัดของเด็กสาวนั้นยังพะวงอยู่ว่าเริงชัยที่นอนหลับอยู่อีกห้องจะตื่นขึ้นมารับรู้การกระทำของเขา ทำให้จะอย่างไรก็ไม่สนุกอย่างเต็มที่ แต่ถ้าคืนนี้เขามีโอกาสอยู่ตามลำพังกับดาวล่ะ?คิดถึงตอนนี้ลำควยของพนมก็แข็งตึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ใจหนึ่งรู้ดีว่าเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง แต่รสสวาทที่ดาวเด็กสาวหน้าใสมอบให้กับเขานั้นมันช่างเต็มไปด้วยรสชาติแปลกใหม่ ตื่นเต้น และเร่าร้อนอย่างที่เขาไม่เคยได้รับการปรนนิบัติจากภรรยาแสนสวยของเขาเลย"เอ้อ..ครับ..แล้วผมจะดูก่อนว่าติดงานสำคัญหรือเปล่า"พนมตอบแบ่งรับแบ่งสู้...แต่ในใจของชายหนุ่มนั้นแทบจะโลดแล่นไปหาดาวเด็กสาวผู้มีเรือนร่านอวบอิ่ม และสุดแสนจะเจนจัดเชี่ยวชาญในกามเกม บัดดลนั้น!
วันนั้นปาริฉัตรทำงานด้วยสมาธิที่ว้าวุ่น แม้เธอพร้อมจะเชื่อคำพูดของสามีผู้เป็นที่รักทุกประการ แต่มันมีบางสิ่งบางอยู่ที่คาอยู่ในห้วงความคิด สลัดอย่างไรก็ไม่ออกหลายต่อหลายครั้งที่หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จะต่อไปยังบริษัทของเริงชัย แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่กล้าต้องวางกลับลงไปใหม่ ปาริฉัตรคิดกับตัวเอง"เราจะไปถามได้ยังไง น่าอายจะตายไป ดีไม่ดีคุณเริงชัยเขาจะคิดว่าเราเป็นผู้หญิงขี้หึง ไม่รู้จักใช้เหตุผล"ปาริฉัตรพยายามตั้งสติใหม่ สูดลมหายใจลึกๆ หลายครั้ง พยายามสลัดความคิดอันสับสนวุ่นวายออกไป เพื่อทำงานเกี่ยวกับการดีไซน์ชุดรับแขกซึ่งเป็นงานด่วนตรงหน้า แต่ทว่าสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจของหญิงสาวนั้นมันช่างรบกวนจนเธอไม่มีสมาธิกับการใช้ความคิดในการออกแบบงานตรงหน้าเสียเลยในที่สุดความว้าวุ่นใจที่รบกวนหนัก ทำให้ปาริฉัตรวางดินสอออกแบบลงบนโต๊ะอย่างอ่อนแรง มองไปที่นาฬิกาซึ่งบอกเวลาเกือบเที่ยงแล้ว ตัดสินใจผุดลุกขึ้น คว้ากระเป๋าถือเดินออกไปจากห้องทำงาน เธอแวะไปบอกหัวหน้างานของเธอคือคุณสมใจ ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนรุ่นพี่ที่จบมาจากสถาบันเดียวกันด้วย"พี่ต่ายขา วันนี้เอขอลากลับครึ่งวันก่อนนะคะ ปวดหัวเหลือเกิน"ใบหน้าอันอ่อนหวานน่ารักที่แจ่มใส่เสมอมาของปาริฉัตรไม่ต้องมีการเสแสร้างใดๆ ก็แสดงให้เห็นริ้วรอยของความอ่อนเพลีย และแววตาโรยๆ นั้น ทำให้สมใจเชื่อสนิท กล่าวถามอย่างเป็นห่วง"เอาสิจ๊ะ ตายจริง พี่ก็ไม่ทันสังเกตว่าเอไม่สบาย เป็นอะไรมากมั๊ย ให้พี่ช่วยขับรถไปหาหมอไหม"ปาริฉัตรสั่นศีรษะ จนผมยาวสลวยสีดำราวกับไหมนุ่มของเธอสั่นกระจาย"ไม่เป็นไรค่ะ เอขับรถไปเองได้ ขอโทษพี่ต่ายนะคะ แล้วพรุ่งนี้เอจะรีบกลับมาจัดการกับชุดรับแขกใหม่ของเราให้เสร็จ""อุ๊ย ไม่ต้องจ้ะ ถ้าเอยังไม่หายก็พักไปก่อน เรื่องชุดรับแขกนั้นเดี๋ยวพี่จะจัดการเอง""ขอบคุณค่ะ แต่เอคิดว่าพรุ่งนี้คงดีขึ้นพอจะมาทำงานได้ พี่ต่ายไม่ต้องห่วง"ปาริฉัตรกล่าวทิ้งท้าย พร้อมกับเอ่ยลาเดินออกไปปาริฉัตรขับรถฮอนด้าซีวิคสีเหลืองสดคันเล็กกระทัดรัดของเธอไปยังจุดหมายปลายทางที่เธอตั้งใจเอาไว้ ในใจก็พยายามนึกหาทางออกให้กับตัวเอง"เราจะทำเป็นบอกว่ากลับจากการไปคุยกับลูกค้า ขากลับผ่านมาพอดี เลยแวะมาหาเพราะลูกค้ามีปัญหาเรื่องเงิน คุณเริงชัยคงไม่สงสัยอะไรหรอก"หญิงสาวพยายามให้กำลังใจตัวเอง ขณะที่ในที่สุดขับรถเลี้ยวเข้าไปในบริเวณลานจอดรถ ของอาคารธุรกิจอันใหญ่โตของเริงชัยปาริฉัตรวางแผนเอาไว้ในใจแล้ว ขณะที่แจ้งความประสงค์ต่อเรณูซึ่งเป็นเลขาหน้าห้องของเริงชัย ซึ่งเธอรู้จักคุ้นเคยเพราะเคยตามพนมมาหาเริงชัยครั้งสองครั้งเรณูยิ้มให้กับปาริฉัตร กล่าวด้วยน้ำเสียงอารี เพราะชื่นชอบในความงดงามน่ารักของปาริฉัตร"คุณเอ นั่งรอก่อนค่ะ ตอนนี้ท่านติดประชุมอยู่ อีกสิบนาทีก็คงเสร็จ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ความจริงถ้าคุณเอนัดล่วงหน้า ท่านจะจัดช่วงเวลาไว้ไม่ต้องรอ"ปาริฉัตรยิ้มหวาน กล่าวขอบคุณ"ไม่เป็นไรค่ะคุณเรณู พอดีเอกลับจากไซต์ลูกค้าที่เป็นเพื่อนกันด้วยค่ะ เธอมีปัญหาเรื่องการเงิน ผ่านมาทางนี้นึกขึ้นได้ ก็เลยลองแวะมา เผื่อคุณเริงชัยจะมีลู่ทางอะไรบ้าง"หญิงสาวมองไปที่โต๊ะทำงานของเรณู แลเห็นรูปเด็กสาวน่ารักซึ่งเป็นลูกสาวของเรณู ก็เลยชวนคุย"ลูกสาวน่ารักน่าชังจังเลยค่ะ ชื่ออะไรคะ"เรณูยิ้มออกมา"ชื่อแอนค่ะ กำลังซนใหญ่เลยเชียว บางทีทำเอาดิฉันปวดหัวเหลือเกิน แต่ก็ไม่รู้เป็นไงนะคะ เวลาเหนื่อยๆ กลับบ้านไปเห็นแกโบกมือยิ้มให้ ดิฉันก็หายเหนื่อยเลย"เธอว่า แล้วหันมาหยอกเย้าปาริฉัตร"คุณเอล่ะคะ เมื่อไรจะมีน้องบ้าง คุณพ่อก็หล่อ คุณแม่แสนน่ารัก ดิฉันอยากจะเห็นใจจะขาดแล้วสิคะ"ปาริฉัตรหน้าแดงด้วยความอาย เสหยิบแก้วน้ำขึ้นจิบเพื่อแก้เก้อ"แหมคุณเรณูนี่...เออายนะคะ"เรณูหัวเราะคิก"โธ่ จะอายดิฉันไปทำไมล่ะคะ คุณเอก้อคนกันเองแท้ๆ"ตอนนั้น ปาริฉัตรกลั้นหายใจ เส ถามเหมือนเป็นเรื่องเรื่อยๆ"อ้อ เมื่อคืนนี้ น้องแอนคงร้องไห้คิดถึงแม่มากสิคะ แม่ไม่อยู่"เรณูทำหน้างงๆ"เอ๋ ทำไมหรือคะ คุณเอ"ปาริฉัตรใจสั่น รู้สึกหวิวๆ เหมือนจะเป็นลม แต่สีหน้านั้นพยายามรักษาให้เป็นปกติ ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เอ่อ..อ๋อ..ไม่มีอะไรค่ะ คือเอ..เอ..ไปทานอาหารเย็นกับเพื่อน เห็นหลังแต่ไกล นึกว่าเป็นคุณแรณูซะอีก"เรณูสั่นศีรษะ"อ๋อ คงจำผิดแล้วค่ะ เมื่อวานดิฉันเลิกงานก็กลับบ้านไปเลยค่ะ ไม่ได้แวะไปที่ไหนเลย"ปาริฉัตรรู้สึกใจคอแห้งแล้ง รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาอย่างมากที่ล่วงรู้ว่าสามีของเธอพูดจาโป้ปด จนนัยน์ตาคู่งามของเธอนั้นรื้นไปด้วยน้ำตาอย่างกลั้นไม่อยู่ ต้องค้นหากระดาษทิชชู่ขึ้นมาซับ เสกล่าวว่า"แย่จริงค่ะ เอ รู้สึกปวดศีรษะขึ้นมากระทันหัน"เรณูอุทานออกมา"อุ๊ยตาย คงปวดมากล่ะสิคะ น้ำตาไหลเลย ดิฉันจะไปหายามาให้นะคะ"ปาริฉัตรสั่นศีรษะปฏิเสธ รีบว่า"ไม่..ไม่เป็นไรค่ะ..เอ..เอ..ขอตัวกลับก่อนดีกว่า เรียนบอกคุณเริงชัยด้วยกันค่ะ..ว่าวันหลังเอจะแวะมาหาอีกครั้ง"เรณูสั่นศีรษะ กล่าวหน้าตาจริงจัง"ไม่ได้หรอกค่ะ ขืนนายรู้ว่าดิฉันปล่อยให้คุณเอ ไปทั้งๆ ที่ไม่สบาย คงดุแย่ คุณเอ นั่งตรงนี้แหล่ะค่ะ ดิฉันไปหายามาให้แป๊บเดียวเอง"เลขานุการผู้คล่องแคล่วของเริงชัยว่าเสร็จก็ไม่เปิดโอกาสให้ปาริฉัตรปฏิเสธอีก รีบเดินออกไปทันทีปาริฉัตรตอนนั้นพยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่จุกขึ้นมาบนคอหอย "ทำไม..ทำไม พี่หนึ่งต้องปดเอด้วย"เธอคิดอย่างน้อยใจ ความรัก ความหวงในตัวสามีอันเป็นธรรมชาติของผู้หญิงทุกคน ประดังขึ้นมาจนทำให้ปาริฉัตร รู้สึกปั่นป่วนใจว้าวุ่นสับสนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเรณูกลับมาพร้อมกับยาเม็ดแก้ปวดศีรษะยื่นส่งให้ ปาริฉัตรขัดไม่ได้ก็รับมารับประทานไป ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกปวดหัวขึ้นมาจริงๆ แล้วพอดีตอนนั้นเริงชัยกลับจากที่ประชุม หนุ่มใหญ่รู้สึกแปลกใจระคนตื่นเต้นดีใจ ที่เห็นสตรีที่เขากำลังคลั่งไคล้ใหลหลงมาหาถึงที่ทำงาน"อ้าว สวัสดีครับ คุณเอ จะมาหาผมทำไมไม่โทรมาก่อนล่ะครับ"ปาริฉัตรพยมมือไหว้เริงชัย กล่าวเสียงแหบๆ สั่นสะท้าน"พอดีผ่านมา มีเรื่องอยากปรึกษาน่ะค่ะ แต่พอดี..พอดี..เอรู้สึกปวดศีรษะขึ้นมา..คิดว่าขอตัวกลับก่อน..แล้วจะมาหาใหม่วันหลังดีกว่าค่ะ"เริงชัยรับไหว้หญิงสาวแสนสวย แล้วทำเสียงตกใจ"หน้าตาคุณเอ ดูอิดโรยมาก ผมว่าให้ผมพาไปหาหมอดีกว่านะครับ"ปาริฉัตรสั่นศีรษะ ฝืนยิ้ม"ไม่..ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ กลับไปนอนพักที่บ้านก็คงดีขึ้น เอ..เอขอโทษที่ทำให้คุณเริงชัยต้องรู้สึกวุ่นวายใจ"เริงชัยกล่าวเสียงจริงจัง"คงไม่ดีแน่ครับ ผมจะเอาหน้าที่ไหนไปคุยกับคุณพนมอีก ถ้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณเอ"หนุ่มใหญ่ผู้เจนโลก มองเห็นสีหน้าของปาริฉัตรก็เดาอะไรได้รางๆ "คงจะสงสัยผัว ทำมาเป็นหาเรา นี่คงจะคุยอะไรกับเรณู แล้วจับได้ว่าเรณูไม่ได้ไปด้วยเมื่อคืนนี้แน่เลย"สมองอันชาญฉลาดเปี่ยมไปด้วยไหวพริบ เล่ห์กลของเริงชัย คิดตลบไปมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะตกลงใจเด็ดขาด โอกาสดีๆ อย่างนี้เปิดขึ้นมา ปล่อยให้ผ่านไปก็คงจะโง่เต็มทนเริงชัยแสดงตัวเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ อย่างที่ปาริฉัตรซึ่งเป็นคนที่หัวอ่อน เกรงใจคน ไม่ค่อยชอบขัดใจใครอยู่แล้วเป็นทุนเดิม จึงได้แต่โอนอ่อนผ่อนตาม ความแสดงการปรารถนาดีของเริงชัย ซึ่งอาสาขับรถพาไปส่งบ้าน ส่วนรถของเธอนั้นจะให้นายสอนขับส่งให้ที่บ้านเริงชัยขับรถเบนซ์สปอร์ตคันหรู พาปาริฉัตรออกไป จากบริษัทของเขา ตลอดเวลาปาริฉัตรนั่งเงียบๆ พยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ แต่เริงชัยที่แอบปรายตาจ้องไปยัง ช่วงคอที่ขาวระหงของหญิงสาวซึ่งแสดงอาการกลั้นก้อนสะอื้นที่คอยจะเกิดขึ้นมานั้นตลอดเวลา ทำให้คนเจนโลกอย่างเริงชัยรู้ดีว่าตอนนี้ปาริฉัตรกำลังมีความรู้สึกอย่างไร เขารู้สึกตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างมาก ที่แผนการที่วางเอาไว้สัมฤทธิ์ผลอย่างเร็วกว่าที่คาดหมายมากนักแทนที่หนุ่มใหญ่จะพาหญิงสาวกลับบ้านไป เขากลับเลี้ยวไปยังโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง"เชื่อผมนะครับ คุณเอ ไปให้หมอเขาตรวจซักหน่อย ให้แน่ใจจริงๆ ว่าไม่เป็นไรนะครับ ถือว่าช่วยเหลือคนแก่อย่างผม ให้สบายใจก็แล้วกัน"โดนเข้าวิธีนี้ ปาริฉัตรก็ได้แต่นิ่งอึ้ง ไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้
หลังจากให้หมอตรวจ และจัดยาบำรุงร่างกายให้แล้ว เริงชัยก็พาปาริฉัตรมาที่ร้านอาหารที่ร่มรื่นย์แห่งหนึ่ง"เที่ยงกว่าเกือบบ่ายแล้ว หาอะไรทานรองท้องก่อนนะครับ แล้วคุณเอจะได้ทานยา จากนั้นผมก็จะไปส่งที่บ้านให้คุณเอได้พักผ่อน"เขาพูดอย่างมีน้ำใจ ทำให้ปาริฉัตรไม่สามารถแสดงความขัดใจในความเอื้ออาทรของอีกฝ่ายได้ตามเคยขณะรับประทานอาหารกันอยู่เงียบๆ เริงชัยก็ทำลายความเงียบเหมือนไม่รู้เรื่องว่าอะไรกำลังเป็นที่รบกวนจิตใจของปาริฉัตรอยู่"เมื่อคืนต้องขอโทษด้วยนะครับ ที่ชวนคุณพนมไปดื่มต่อกันเล็กน้อย คุณเอคงไม่ว่าอะไรนะครับ"ปาริฉัตรฝืนยิ้มออกมา เสมองไปยังจานข้าวตัวเป็นการหลยตาเริงชัย พลางส่ายศีรษะ พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่ก็ไม่วายจะสั่นๆ "ไม่..ไม่หรอกค่ะ เอ..รู้ดีว่าเรื่องอย่างนี้คงต้องมีกันบ้าง"เริงชัยแอบยิ้มไว้ในหน้า โธ่ หนูเอคนสวย ช่างอ่อนหัดเหลือเกิน แววตา สีหน้า น้ำเสียงของหนูนั้นบอกผมหมดแหล่ะว่าคุณกำลังรู้สึกยังไง"คุณพนมนี่โชคดีจริงๆ นะครับ ที่ได้ภรรยาอย่างคุณเอ เมื่อคืนกว่าจะกลับคงราวเที่ยงคืนไม่ใช่หรือครับ เมื่อก่อนนั้นถ้าเป็นภรรยาของผม เธอคงตาเขียวกับผมไปหลายวัน"เริงชัยพูดเรื่อยๆ เหมือนเป็นเรื่องตลก ขณะที่ปาริฉัตรใจหายวูบ เมื่อคืนนี้สามีของเธอกลับมาถึงบ้านตีสอง นี่แสดงว่าเขาแยกจากคุณเริงชัยไปตั้งแต่ช่วงก่อนเที่ยงคืนเสียอีก....ปาริฉัตรรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาโดยพลัน ก้อนสะอื้นดันขึ้นจุกคอ น้ำตาใสๆ หล่อรื้นขึ้นมาทันที จนหญิงสาวต้องใช้กระดาษทิชชู่ซับ แกล้งทำเป็นยกมือนวดขมับ เริงชัยก็แสร้างเป็นไม่รู้เท่าทัน กุลีกุจอตักกับข้าวให้"ทานเยอะๆ หน่อยนะครับ จะได้ทานยา คุณเอคงปวดศีรษะมาก"แต่ปาริฉัตรฝืนใจรับประทานไปได้อีกนิดเดียวก็รวบช้อน เริงชัยซึ่งเตรียมการณ์ทุกอย่างเอาไว้แล้วก็ทำเป็นบอกว่า"คุณเอหน้าหมองๆ ไปล้างหน้าล้างตาหน่อยสิครับ ผมจะเรียกบ๋อยมาเก็บเงิน"หญิงสาวกับความสวยความงามนั้นเป็นของคู่กันขนาดไหน เริงชัยรู้ดี หนุ่มใหญ่ยิ้มออกมาอย่างสมใจ เมื่อเห็นปาริฉัตรรีบลุกไปยังห้องน้ำเหมือนที่เขาคาดไว้ไม่ผิดพอปาริฉัตรเดินหายไปทางที่จะไปห้องน้ำ เริงชัยก็หยิบถุงยาที่แพทย์สั่งให้ปาริฉัตรออกมา เขาซึ่งเป็นคนไปจ่ายเงินรับยาเองเก็บยาไว้กับตัว โรงพยาบาลนั้นซึ่งหมอที่ทำงานอยู่รู้จักคุ้นเคยกับเขาเป็นอย่างดี ไม่สงสัยอะไรแม้แต่น้อยที่เริงชัยฉวยโอกาสตอนที่ปาริฉัตรเข้าไปพบแพทย์ แอบไปหาแล้วขอยานอนหลับมาชุดหนึ่ง บอกว่าหมู่นี้นอนไม่ค่อยหลับเริงชัยอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครเห็นแอบเปลี่ยนยานอนหลับเข้าไปในถุงยาบำรุงร่างกายที่แพทย์สั่งให้กับหญิงสาวเมื่อปาริฉัตรเดินกลับมา เริงชัยที่ส่งถุงยาให้กับเธอ หญิงสาวจึงไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรแม้แต่น้อย"ทานยาเสียสิครับ จะได้รู้สึกดีขึ้น"เริงชัยใจเต้นด้วยความปราโมทย์ เมื่อเห็นสาวสวยที่เขาคลั่งไคล้ใหลหลง อ่านสลากยาจากถุงยาแล้ว เทยาออกจากถุงมาสองเม็ดใส่ปากทานไปพร้อมกับน้ำส้ม หนุ่มใหญ่มองใบหน้าอันงดงามของปาริฉัตรที่ได้รับการผัดแป้งตกแต่งใหม่ ถึงแม้หญิงสาวจะแค่เติมแต้มริมฝีปากบางนั้นด้วยสีชมพูอ่อนเบา และผัดหน้าของเธอด้วยแป้งเนื้อเนียนเท่านั้น ไม่ต้องอาศัยเครื่องแต่งหน้าอื่นๆ อีก แต่เริงชัยนั้นรู้สึกหลงใหลไปกับวงหน้าอันงดงามอ่อนหวานนั้น จนใจสั่น ครุ่นคิดในใจ"ไอ้ไก่อ่อนพนมโชคดีชิบเป๋ง ได้เมียที่สวยราวกับนางฟ้าอย่างคุณเอ ไอ้งั่ง เอ๊ย มีของดีสุดยอดอยู่กับตัวอยู่แล้ว ดันเสือกโง่ไปหลงนังดาวซะได้"จากนั้นเริงชัยก็ขับรถสุดหรูของเขาด้วยใจที่เต้นด้วยความตื่นเต้นยินดีปรีดา ขับรถพาปาริฉัตร มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่จะไปบ้านหญิงสาวแต่เมื่อหางตาของเขาซึ่งคอยปรายไปสังเกตอาการของเหยื่อสาวอันสุดแสนจะโอชะ แลเห็นอาการยกมือขึ้นกุมขมับ และพยายามสั่นศีรษะขับไล่ความมึนงง ก็ลอบยิ้มออกมา หมุนพวงมาลัยหักรถไปยังทิศทางที่จะไปยังที่พักส่วนตัว อันที่เขาจะได้ใช้เป็นรังรักเสพสมกับเรือนร่างที่สุดแสนจะงดงามเบื้องข้างนี้ของเขาให้อิ่มเอมปราศจากการรบกวนจากผู้ใดปาริฉัตรที่อยู่ในอาการมึนงง นัยน์ตาพร่า ไม่รับรู้ถึงทิศทางที่เริงชัยขับรถเลยแม้แต่น้อย เธอพยายามสูดลมหายใจลึกๆ ยาวๆ ฝืนทนความรู้สึกง่วงงุนที่จับขึ้นมาอย่างสุดความสามารถ แต่ทว่ายานอนหลับอันรุนแรงนั้นที่เริงชัยขอมานั้น ก็ส่งผลทำให้หญิงสาวแสนสวยคออ่อนพับ สิ้นสติไปในที่สุดเริงชัยพอเห็นปาริฉัตรสิ้นสติไปแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างกระหยิ่มใจ พึมพำออกมา"วันนี้แหล่ะ อาจะได้สมใจอยากซะที หนูเอจ๋า หนูรู้ไหมว่าอารู้สึกจะคลั่งตายอยู่แล้ว เรือนร่างของหนูนั้นมันช่างบาดตาบาดใจอาซะเหลือเกิน"หนุ่มใหญ่หันมามองปาริฉัตรที่นั่งสลบอยู่ข้างๆ เขาเต็มตา เป็นการมองแบบเต็มๆ โดยไม่ต้องคอยแอบระวังเป็นครั้งแรก เริงชัยพิจารณาวงหน้าที่หลับตาพริ้ม สวยสดราวกับเจ้าหญิงนิทรา ช่วงคองามระหงขาวผ่องเป็นยองใย ทรวงอกที่สะท้อนขึ้นๆ ลงๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอนั้นแม้จะแลเห็นรูปสันฐานไม่ชัด เนื่องจากหญิงสาวสวมเสื้อสูททับกับเสื้อเชิ๊ตเนื้ออ่อนนุ่มด้านใน แต่ความเนินนูนของช่วงอกนั้นก็ทำให้เดาได้ไม่ยากว่าก้อนเนื้อนุ่มที่อยู่ด้านในนั้นมันจะสวยงามน่าบีบคลึงลูบไล้ขนาดไหน หน้าท้องที่แบนราบอันปราศจากไขมันส่วนเกินแม้แต่นิดเดียวรับกับเอวที่คอดกิ่ว ช่วงขายาวเพรียวที่สวยได้รูปเป็นลำราวกับขาของนางแบบซ่อนอยู่ในกางเกงขายาวเนื้อนุ่มสีควันบุหรี่ เริงชัยมองตามไปอย่างละลานใจจนจรดปลายเท้าขาวผ่องอูมได้รูปที่สวมใส่อยู่ในรองเท้าส้นสูงสีขาว มองไปไม่ว่าส่วนใดหญิงสาวเบื้องข้างของเขานี้ ก็ช่างประหนึ่งเป็นผลงานประติมากรรมของช่างปั้นฝีมือเลิศ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนจริงๆ ที่มีความสมบูรณ์สวยงามไปทุกส่วนสัดถึงเพียงนี้เริงชัยขับรถออกไปนอกเมือง ไปยังหมู่บ้านเงียบๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งแต่ละบ้านนั้นเป็นบ้านที่สวยงาม แสดงออกถึงความมีฐานะของผู้เป็นเจ้าของ หนุ่มใหญ่บีบแตรรถดังกังวาน ครู่หนึ่งก็มีชายชราวัยประมาณหกสิบออกมาเปิดประตูให้เริงชัยโบกมือทักทาย นายแจ้งซึ่งเป็นคนเก่าแก่และเป็นพ่อของนายสอนซึ่งเป็นคนขับรถของเขานั่นเอง นายแจ้งซึ่งได้รับความไว้วางใจจากเขา ให้มีหน้าที่ดูแลรักษาความสะอาด และความเรียบร้อยของบ้านพักหลังนี้ของเขา ซึ่งเป็นบ้านพักที่เขาพาผู้หญิงมาค้างบ่อยที่สุดตามวาระต่างๆ กัน หนุ่มใหญ่ขับรถคันหรูของเขาแล่นเข้าไปเทียบลานหินอ่อนด้านหน้าของตัวบ้านนายแจ้งที่เพียงแค่แลเห็นเรือนร่างของหญิงสาวที่นั่งคู่กับเจ้านายแว่บหนึ่ง ก็หัวเราะหึหึอยู่ในใจ"เฮ้ย อิจฉาคุณท่านเป็นบ้า พาสาวๆ มาหาความสุขอีกละ"เขาปิดประตูบ้านแล้ววิ่งเหยาะๆ ตามมาหาเจ้านาย ซึ่งเดินออกไปที่ด้านข้างคนขับกำลังประคองหญิงสาวคนหนึ่งออกมา"อู้หู สวยเป็นบ้า อย่างกับนางฟ้า ไม่เคยเห็นนายพาใครมาแล้วสวยจับจิตขนาดนี้มาก่อนเลยว่ะ"นายแจ้งบอกกับตัวเอง ขณะที่กุลีกุจอ ช่วยไปเปิดประตูบ้านซึ่งเป็นไม้สักทองสลักเสลาอย่างประณีตสวยงาม และมองเห็นใบหน้าของปาริฉัตรเต็มๆ ขณะที่เริงอุ้มเรือนร่างแบบบางไม่ได้สติของปาริฉัตรตามมา"ไอ้แจ้งมึงเอารถไปเก็บ จากนั้นโทรไปที่บริษัท บอกคุณเรณูว่ากูมีธุระด่วนไม่เข้าบริษัทอีกแล้ววันนี้"เริงชัยสั่ง"ครับนาย"นายแจ้งตอบรับอย่างนอบน้อม ก่อนจะผละไปทำตามคำสั่งส่วนเริงชัยนั้นยิ้มอย่างกระหยิ่ม โอบอุ้มเรือนร่างงามที่แสนจะแบบบางเบาหวิวเสียเหลือเกินขึ้นไปบนชั้นสองซึ่งเป็นห้องพักส่วนตัวของเขา ผิวกายที่เนียนนุ่มราวกับไร้กระดูก กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่รวยรินขึ้นมาแตะจมูก ทำให้เพลิงปรารถนาของหนุ่มใหญ่วัยดึกลุกโชนหนุ่มใหญ่วางทอดปาริฉัตรลงไปบนเตียงนอนอันหนานุ่มกว้างใหญ่ของเขา เดินกลับไปปิดห้องลงกลอน ก่อนจะกลับมานั่งข้างๆ เรือนร่างงดงามที่เขาสุดแสนจะคลั่งใคล้ใหลหลงริมฝีปากบางงามนั้นเป็นเป้าหมายแรกสุดที่เริงชัยบดขยี้ลงไปจูบอย่างดูดดื่ม ความนุ่มนิ่มหอมหวานนั้นมันช่างเร้าอารมณ์ให้ความกระสันซ่านของเขาลุกฮือขึ้นจนขนลุกไปหมด จากนั้นทั่ววงหน้าที่งดงามอ่อนหวานของหญิงสาวก็ถูกเริงชัยพรมจูบไปทั่ว สร้างความสุขให้กับหนุ่มใหญ่จนครางออกมา"หอมเหลือเกิน หวานเหลือเกิน หนูเอคนสวยของอา"เริงชัยพึมพำเสียงกระเส่า หลังจากควานจูบซอนไซร้ไปตามซอกคอที่ขาวผ่องเป็นยองใยของปาริฉัตรอย่างเต็มอิ่มมือใหญ่อันสั่นเทาของเริงชัยปล่อยปลดเสื้อสูทสีดำของปาริฉัตรออกไปจากหัวไหล่กลมมนของเธอ นิ้วของเขาปลดประดุมเสื้อเชิ๊ตสีขาวเนื้อนุ่มของปาริฉัตรออกไปทีละเม็ด..ทีละเม็ดนัยน์ตาของเริงชัยเบิกกว้าง เมื่อเสื้อเชิ๊ตสีขาวเนื้อนุ่มของหญิงสาวเปิดเผย ผิวกายอันขาวสดของเรือนกายที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ร่องอกอันอวบอิ่มที่ขาวใส มียกทรงผ้าลูกไม้สีชมอ่อนจางห่อหุ้มอยู่"อูยย์ ขาวเหลือเกิน หนูเอจ๋า"เริงชัยคราง มือหยาบของเขาขยำไปบนก้อนเนื้อหยุ่นมือเต็มเต้าทั้งสองนั้นอย่างละลานใจ ความอุ่นละเอียดและนุ่มนิ่มนั้นทำให้ควยของหนุ่มใหญ่ลุกชันขึ้นจนตุงเป้ากางเกงเสื้อสูทสีดำและเสื้อเชิ๊ตสีขาวถูกปลดเปลื้องออกมาจากเรือนร่างงดงามของปาริฉัตร ก่อนที่เรือนกายท่อนบนที่ขาวผ่องเป็นยองใย อันมีเพียงยกทรงห่อหุ้มสองถันอยู่อย่างหมิ่นเหม่ จะถูกเริงชัยใช้มือเฟ้นฟอนสัมผัส ลูบไล้ไปทั่ว อย่างกระหาย ลิ้นสากของเขาโลมเลียไปตามร่องอกเนินแน่น ดื่มด่ำความหอมหวานเนียนนุ่มอย่างอร่อยลิ้นสองแขนบอบบางของปาริฉัตรถูกจับให้วางทอดไปหัวเตียง เผยให้เห็นวงแขนที่ขาวสล้างไร้ริ้วรอย แสดงออกถึงการได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีจากผู้เป็นเจ้าของ เริงชัยยิ้มย่องขณะที่ใช้ลิ้นโลมเลียดูดดื่มไปตรงใต้วงแขนทั้งสอง มือสั่นเทาเริ่มอ้อมกระหวัดไปตามแผ่นหลังที่นุ่มเนียน ปลดตะขอยกทรงออก ก่อนที่ในที่สุดปราการชิ้นสุดท้ายบนเรือนกายท่อนบนจะหลุดออกไป เผยให้เห็นหัวนมที่งามงอนเป็นสีชมพูเรื่อ หนุ่มใหญ่วัยดึกเบิ่งตากว้าง หอบหายใจเสียงกระเส่า ใช้มือขยำไปบนก้อนเนื้อที่นุ่มนิ่มแน่มมือ บีบหัวนมนั้นให้แข็งขึ้นเป็นไต และใช้ปากขบดูดดื่มไปตรงยอดถัน เสียงดัง ซ๊วบ ซ๊วบเริงชัยโลมเลียหัวนมอันงอนงามนั้นอย่างอเร็ดอร่อยจนพอใจ ก็เลื่อนการโลมเลียลงไปหน้าท้องที่ขาวเรียบไร้ไขมัน ใช้ลิ้นดุนไปตรงสะดือที่เป็นวงกลมเล็กๆ ได้รูปสวย สองมือของเขาปลดไปที่ตะขอกางเกง และรูดซิปออกไปจนสุด หนุ่มใหญ่ส่งเสียงกระเส่า ขณะที่ใช้กำลังยกสะโพกผายของปาริฉัตรขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะครูดกางเกงผ้านุ่มออกไปตามเพรียวขางามที่ขาวผ่อง จนท่อนล่างของหญิงสาวเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิดยกเว้นกางเกงในผ้าลูกไม้เข้าสีเข้าชุดกับยกทรงปกปิดเนินนูนตรงหว่างขาของเธอเป็นชิ้นสุดท้ายเริงชัยยิ้มออกมา เก็บรางวัลใหญ่เนินนูนแน่นมือนั้นเอาไว้เล่นตอนสุดท้าย หนุ่มใหญ่เริ่มจากใช้ลิ้นลากไล้ ดูดดื่มไปตามท่อนขาอ่อนที่ขาวสล้างผุดผ่องเป็นยองใยนั้นก่อน มืออันสั่นเทาคลึงไปๆ มาๆ ตามลำขานั้นอย่างละลานใจ เขาพรมจูบโลมเลียไล่ไปตามเรียวขางาม ปลดรองเท้าส้นสูงออกไปก่อนที่จะจรดริมฝีปากจูบไปที่หลังเท้าอูมได้รูปของหญิงสาว ส่งเสียงครางออกมาอย่างพอใจ แม้กระทั่งปลายเท้าของปาริฉัตรก็ยังได้นุ่มเนียนไม่มีการด้านแข็งเลย เล็บเท้าที่ปล่อยไว้เป็นสีชมพูตามธรรมชาติได้รับการตัดเล็มอย่างสะอาดสะอ้านเรียบร้อย ไม่มีกลิ่นเหม็นอับเลยแม้แต่น้อยนิดหนุ่มใหญ่จูบพรมไปตามลำขาไล่กลับไปใหม่ สองเพรียวขางามถูกจับแยกถ่างออก ให้ลิ้นของเขาโลมเลียกลับไปจนถึงสุดโคนขาอ่อนที่ขาวผ่องไม่มีที่ติในที่สุดลิ้นสากของเริงชัยก็โลมเลียไปตรงรางวัลที่หนึ่งที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน นั่นคือเนินนูนของปาริฉัตร สูดดมกลิ่นคาวผสมกลิ่นสาวที่สุดแสนจะหอมหวาน เริงชัยโลมเลียใช้ลิ้นดุนผ่านผ้าลูกไม้บางๆ ที่กางกั้นร่องหลืบอยู่นั้นอย่างอเร็ดอรอ่ยลิ้น จนผ้าลูกไม้นั้นชุ่มฉ่ำเป็นด้วยน้ำลายของเขา"โอว์ มันช่างหอมหวานอะไรเช่นนี้ หนูเอคนสวยของอา"เริงชัยพึมพำเสียงกระเส่า ก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงในนั้นครูดออก เผยให้เห็นขนอ่อนที่ดำละเอียด ปกคลุมเนินนูนอย่างเป็นระเบียบ สร้างความกระสันซ่านจนตัวสั่นออกมาหนุ่มใหญ่เหวี่ยงกางเกงในตัวสุดท้ายทิ้งไป ก่อนจะซุกไซร้ใบหน้าลงไปสูดดมความหอมหวนจากร่องหลืบสวรรค์นั้นอย่างกระหายหิว ลิ้นสากของเขาลากสอดไปตามร่องหลืบที่เป็นสีชมพูสด สองกลีบแคมที่ได้รูปราวกับกลีบดอกไม้ถูกเริงชัยใช้นิ้วจับแหกถ่างออกเพื่อให้ลิ้นของเขาโลมเลียเข้าไปดื่มด่ำกับความรสชาติของร่องหีของสาวสด อย่างที่แม้กระทั่งพนมผู้เป็นสามีก็ยังไม่เคยได้โอกาสสัมผัสมาก่อนด้วยซ้ำไป เพราะความเป็นผู้หญิงหัวโบราณของปาริฉัตร เธอไม่เคยยอมให้เขาทำอะไรที่พิลึกพิลั่นมากไปกว่าการร่วมเพศด้วยท่าปกติเบสิกพื้นฐานสุดๆ เลย อีกประการหนึ่งพนมก็รักและตามใจภรรยาของเขาอย่างมาก บางครั้งถึงแม้ความต้องการส่วนลึกของเขาอยากจะเล่นท่าอื่นๆ บ้าง แต่พอปาริฉัตรขัดเขา ชายหนุ่มก็ตามใจซึ่งความเป็นจริงนั้นด้วยความรักที่ปาริฉัตรมอบให้กับพนมอย่างสุดจิตสุดใจ ถ้าพนมจะขอตื๊อต่อสักหน่อยมีหรือว่าหญิงสาวจะไม่โอนอ่อนผ่อนตาม และมอบความสุขให้กับพนมอย่างสุดๆ แบบที่ชายหนุ่มคนนึงจะพึงมีได้ในเกมกามสังวาส และพนมก็คงจะไม่พลาด ตกหลุมไปกับแผนที่เริงชัยวางเอาไว้เช่นนี้มาบัดนี้รสชาติอันสุดแสนจากหอมหวานราวกับสวรรค์บรรจงสร้างมาของปาริฉัตรถูกเริงชัยหนุ่มใหญ่อันแสนเจ้าเล่ห์ชิงตัดหน้าเสพสมไปก่อนแล้ว เขาวนเวียนดูดดื่ม เสพสัมผัสไปตามร่องสวรรค์อย่างไม่รู้เบื่อ จนกระทั่งปฏิกิริยาตอบสนองตามธรรมชาติของหญิงสาว ทำให้ร่องสวรรค์ที่หอมหวานของเธอหลั่งน้ำใสๆ เอ่อรินออมา ให้เริงชัยได้โลมเลียอย่างอร่อยลิ้น ซ๊วบ ซ๊วบ"อา อร่อยเหลือเกิน หนูเอคนสวยจ๋า ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว"เริงชัยพึมพำกระเส่า ลนลานถอดกางเกงขายาวออกไปจนล่อนจ้อน โชว์ควยที่แข็งปั๋ง ยาวใหญ่ราวกับลำทวน ความใหญ่และยาวนั้นของพนมเทียบไม่ติดเลยแม้แต่น้อยหนุ่มใหญ่แยกเรียวขางามของปาริฉัตรให้ถ่างออก จับหัวถอกบานคล้ำอวบราวข้อมือเด็กจ่อไปยังร่องสวรรค์ที่เอ่อชุ่มด้วยน้ำรักจากเรือนร่างของหญิงสาว แล้วกดเข้าไป ความฟิตแบบสุดๆ ของร่องหีทำให้เริงชัยสูดปากดังลั่น ส่งเสียงครางอู้ด้วยความแสบหัวถอกของตัวเอง"อูยยยย แสบจริง ฟิตเป็นบ้า"เริงชัยค่อยๆ บิดสะโพกตัวแหกดัน พร้อมๆ กับใช้มือรั้งไปข้อพับด้านหลังหัวเข่าของปาริฉัตร จับขาเธอฉีกห่างออกไปอีก ค่อยๆ กระเด้าคืบคลานท่อนเอ็นอวบของเขาทะลุทะลวง ร่องหีที่ตีบเล็กสุดฟิตของปาริฉัตรเข้าไปทีละนิ้ว ทีละนิ้ว อย่างสุดเสียว สุดมันส์ เหงื่อกาฬไหลพรั่งพรูออกมาเต็มใบหน้า"อูยยยย...โอววววว..อาาาา"เขาครางออกมาอย่างสุดเสียวซ่าน เมื่อหัวถอกของตัวครูดไปกับผนังเนื้อเยื่ออันอ่อนนุ่มของปาริฉัตรที่ตอดรัดอาวุธของเขาอย่างแนบแน่น เริงชัยแอ่นสะโพก ส่งแรงอัดกระเท้า อย่างช้าๆ จวบจนในที่สุดควยยาวร่วมฟุตของหนุ่มใหญ่ก็จมหายเข้าไปในไปในร่องหีของหญิงสาวจนหมดเริงชัยแยกเขี้ยวร้องออกมาเสียงกระเส่า เมื่อเขาพยายามขยับควยกระเด้า ความฟิตของร่องผนังช่องคลอดนั้น ทำให้หัวถอกบานของเขานั้นแสบกระสันจนต้องหยุดเอาไว้ก่อนชั่วคราว แต่หนุ่มใหญ่ที่เจนสังเวียน รู้ดีว่าต้องทำอย่างไร เขาบดมือไปที่โคนขาอ่อนสุดนุ่มนิ่มของปาริฉัตร กดแหกให้ถ่างออกที่สุดเท่าที่จะทำได้ รั้งเรียวขาของหญิงสาวม้วนขึ้นไป แอ่นโคกสาวของเธอขึ้นรองรับการบดควยของเขาถนัดๆ ก่อนจะบดสะโพกควงเป็นวงกลมช้าๆ พร้อมๆ กับใช้ปากโลมเลียไปตามหัวนมชมพูเรื่อที่งอนงามนั้นอย่างดูดดื่มอย่างช้าๆ ร่องหีของสาวสดที่ตอดรัดควยอวบของเริงชัยก็ค่อยๆ ขยายตัวปรับให้เข้ากับสิ่งแปลกปลอมที่รุกล้ำเข้ามาอย่างสุดๆ แบบไม่เคยปรากฏมาก่อน
จนกระทั่งเริงชัยรับรู้ถึงความหล่อลื่นที่เคลือบเข้ามาตามลำควยแล้ว เขาก็ส่งเสียงหัวเราะกระเส่า ถอดควยออกช้าๆ จนลำควยหลุดอกมาประมาณครึ่งหนึ่ง แล้วอัดยัดเข้าไปใหม่ หนุ่มใหญ่เวียนทำซ้ำเช่นนั้นเจ็ดแปดเที่ยว จนควยอวบเริ่มครูดเข้าไปกับผนังช่องคลอดที่สุดตีบฟิตนั้นลื่นขึ้นๆ เริงชัยจึงเริ่มกระเด้าควยใหญ่ของตัวเองทะลวงลงไปในร่องหีของสาวสวยอย่างเมามัน จังหวะกระเด้าที่เริ่มจากช้าๆ ค่อยๆ เร่งเร็วขึ้นๆ เสียงพั่บ พั่บแม้ปาริฉัตรที่กำลังตกอยู่ในภาวะสลบไสล แต่ความเจ็บแสบที่เรือนกายอันแบบบางของเธอต้องแบกรับ มันคงแทรกเข้าไปสู่ภวังค์ในส่วนลึกของหญิงสาว จนแลเห็นใบหน้าอันงดงามอ่อนหวานของเธอ ขมวดคิ้วเรียวมุ่น เสียงคราง อือ อือ ดังขึ้นอยู่ในลำคอเรียวระหงนั้นทุกครั้งที่เริงชัยโถมน้ำหนัก อัดกระเด้าควยกระแทกลงไปอย่างรุนแรงหนักหน่วงถึงแม้ในบรรดาเด็กๆ ที่เริงชัยเลี้ยงเอาไว้บางคนถูกเขาเปิดบริสุทธิ์เช่นดาวเป็นต้น แต่ทว่าสำหรับปาริฉัตรที่ถึงแม้จะแต่งงานแล้ว เรือนร่างงดงาม ใบหน้าอันอ่อนหวานที่แสดงความรู้สึกประหนึ่งกำลังผจญกับฝันร้าย ความขาวสด เนียนนุ่มไปตัวสรรพางก์ร่างกาย ทุกประการประกอบกันราวกับเป็นกล้วยไม้ชั้นสูงอันสุดแสนจะงดงามบอบบางที่กำลังถูกเขาพร่าทำลายอยู่อย่างหื่นกระหายนั้น กลับสร้างความเสียวกระสันต์ให้กับเริงชัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหนุ่มใหญ่กระเด้าอัดควยอยู่ไม่นานเลย ความสุดฟิตของร่องหีที่สดใหม่ไม่แพ้กับสาวบริสุทธิ์ของปาริฉัตรก็ทำให้ความรู้สึกเสียวกระสันเพิ่มพูนขึ้นทุกขณะอย่างรวดเร็ว เริงชัยหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเกสูดปากร้อง"อูยยย...อาววว.....โอวววววววว....โอยยย...หนูเอจ๋า.....โอวววว....โอววว....ถึงแล้ว...ถึงแล้วววว...อ๊ากกกกกกก"เริงชัยบดควยของเขาอัดเข้าไปแนบแน่น จนพวงไข่ห้อยแหว่งไปกระทบแก้มก้นขาวนวลของปาริฉัตร ก่อนจะหลั่งน้ำเชื้อของเขาเข้าไปสู่ในเรือนร่างของหญิงสาวแบบสุดๆ ไม่มีรั้งออม หนุ่มใหญ่กระเด้าควยอวบของเขากระแทกป๊าบ ป๊าบ รีดน้ำกามพุ่งราดรดเข้าไปในมดลูกของปาริฉัตรอย่างสุขสมใจจากความอัดอั้นที่เก็บกดมาเนิ่นนานเริงชัยฟุบตัวลงนอนหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยบนเรือนกายที่ตอนนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อของปาริฉัตรหลังจากเย็ดกระแทกรีดเค้นน้ำกามออกไปจนหมดแทบทุกหยดหยาดแล้ว ควยอวบของเขายังคาอยู่กับร่องหีของหญิงสาว หนุ่มใหญ่บดขยี้จูบไปตรงริมฝีปากบางงามของปาริฉัตร สองมือของเค้นคลึงเล่นไปตามทรวงอกที่นุ่มนิ่มเต็มมือ"อา..หนูเอคนสวยของอา หนูสร้างความสุขให้กับอาอย่างที่ไม่เคยมีใครให้มาก่อนรู้ไหม"เริงชัยบดขยี้จูบไป ก็พึมพำไป หนุ่มใหญ่เวียนวนกอดจูบลูบคลำเรือนกายที่สุดแสนจะงดงามของปาริฉัตรจนควยฝ่อของเขาหลุดออกมาอีกพักใหญ่ เริงชัยจึงผละลุกขึ้นจากเตียง ถอดเสื้อเชิ๊ตที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของเขาออกไป ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมเดินออกไป ทิ้งให้ปาริฉัตรที่ยังคงหมดสติ นอนเปล่าเปลือยอยู่บนเตียงของเขาเริงชัยโทรศัพท์ไปหาดาว ซึ่งเด็กสาวหัวเราะคิกๆ มาตามสาย"ตามแผนค่ะคุณอา พี่พนมแกเพิ่งโทรมาบอกดาวว่าจะมาหาเย็นนี้"เริงชัยหัวเราะ ปราศจากความรู้สึกหึงหวงใดๆ ทั้งสิ้น ที่ต้องมอบดาวเด็กสาวที่สวยที่สุดในบรรดาเด็กๆ ที่เขาเลี้ยงดูหลายคนให้กับพนม เนื่องจากเขาได้รับสิ่งตอบแทนที่คุ้มเกินคุ้มนายแจ้งที่รู้หน้าที่เดินเข้ามาพร้อมกับเบียร์สดเย็นเฉียบแก้วหนึ่ง เริงชัยชูนิ้วโป้งให้กับนายแจ้ง แล้วยกเบียร์ขึ้นซดอย่างกระหาย พลางส่งเสียงกระเซ้า"เป็นไง คุณพนม สู้อาได้ไหม"ดาวส่งเสียงยั่วยวน"แหม ใครจะสู้คุณอาเริงชัยของดาวได้ล่ะคะ ว่าแต่ดาวน้อยใจแล้วน๊า ที่คุณอาทำอย่างนี้ดูเหมือนเสือกไสดาวไปไงก็ไม่รู้"เริงชัยหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ไม่หรอก ดาวช่วยอาอย่างนี้ อาจะต้องมีรางวัลตอบแทนให้กับดาวอย่างมากๆ เลยรู้ไหมจ๊ะ อีกอย่างนะ ดาวไม่รู้หรอกว่าตอนนี้พี่พนมของดาวน่ะเนื้อหอมขนาดไหนในหมู่วงสังคม มีผู้หญิงสาวๆกี่คนต่อกี่คนก็ไม่รู้นะที่ไม่ได้โอกาสดีอย่างดาว"เสียงเด็กสาวหัวเราะตอบมา "ไม่ว่าใครก็สู้คุณอาเริงชัยของดาวไม่ได้หรอกค่ะ"เริงชัยหัวเราะ ก่อนจะวางหูโทรศัพท์ย้ำเตือนให้ดาวดึงดูดให้พนมอยู่ให้ดึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งเด็กสาวก็ตอบรับเป็นอย่างดีว่าไม่ต้องห่วง
จากนั้นเริงชัยก็นั่งละเลียดเบียร์ไปพร้อมกับใช้ความคิด
เรื่องราววันนี้พูดไปมันเป็นโอกาสที่เขาฉกฉวยโดยที่ไม่ทันได้ตระเตรียมวางแผนอะไรมากนัก ตอนนี้ถึงแม้เขาจะอิ่มเอมไปกับรสสวาทที่ตักตวงได้จากปาริฉัตรสมใจอยาก แต่มันไม่ได้เกินขึ้นมาจากการสมยอมของเธอ เขาต้องการเสพสมเชยชมความหอมหวานจากปาริฉัตรในรูปแบบที่เธอยินยอมให้กับเขาทั้งกายและใจ ซึ่งมันจะสร้างความสุขให้กับเขามากกว่าที่เป็นอยู่นี้มากมายหลายเท่านักผู้หญิงอย่างปาริฉัตรเริงชัยพอมองออกว่าตั้งตัวอยู่ในกรอบประเพณีขนาดไหน ไอ้เรื่องที่จะกล่อมให้แล้วไปแล้ว ยอมให้เขาเชยชมอีกต่อๆ ไป เหมือนเด็กสาวบางรายที่เขาเคยจัดการด้วยวิธีการทำนองนี้นั้น คงจะไม่ได้แน่เริงชัยคิดไปคิดมา ยังคิดไม่ออกว่าจะทำไงดี นึกกลัวขึ้นมาเหมือนกันถ้าปาริฉัตรฟื้นคืนสติขึ้นมาแล้วพบว่าถูกเขาข่มขืนแล้วจะมีปฏิกิริยาอย่างไรนายแจ้งซึ่งเป็นบิดานายสอนคนขับรถของเริงชัย ที่ยืนคอยรับใช้อยู่ข้างๆ ก็กระแอมเบาๆ "นายคิดหนักเรื่องคุณหนูคนนั้นใช่ไหมครับ""เออว่ะ หนูเอแกไม่ใช่ไอ้แบบอย่างว่าๆ ที่กูพามานอนบ่อยๆ กูยังไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเธอตื่นขึ้นมาจะช๊อคขนาดไหน"นายแจ้งตาแก่เจ้าเล่ห์เจ้ากลไม่แพ้ลูกชายตัวเอง หัวเราะฮิฮิ"ถ้าคุณหนูแกเป็นอีกแบบหนึ่ง ก็น่ากลัวครับ อย่างน้อยถ้านายยังไม่มีแผนอะไรในการรุกขั้นถัดไป ก่อนอื่นก็ต้องป้องกันตัวไม่ให้คุณหนูแกไปร้องเรียนกับตำรวจซะก่อน"เริงชัยเลิกคิ้ว ซดเบียร์อึกหนึ่ง"อือ มึงพูดดี ว่าต่อไป กูฟังอยู่""ง่ายที่สุด ทำลายหลักฐาน ทำความสะอาดตามตัวคุณหนูแกให้เรียบร้อย พอแกฟื้นนายก็ทำเป็นเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร"เริงชัยนิ่งไปอึดใจหนึ่ง แล้วส่ายศีรษะ"คงยากว่ะ กูอัดเข้าไปเต็มๆ ไอ้นั่นของหนูเอยังสุดฟิตเบิกถ่างออกไปถึงไหนๆ ยิ่งกูจับขาเธอแหกสุดๆ ถ้าหนูเอตื่นขึ้นมารับรองว่าคงปวดท้องน้อย ขาถ่าง ก้าวเดินแทบไม่ได้ อย่างนี้จะไปปิดยังไวะ เธอไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาโว้ย แต่งงานแล้ว คงจะรู้ล่ะว่าโดนอะไร"นายแจ้งยกนิ้วขึ้นเกาศีรษะที่เต็มไปด้วยผมสีดอกเลา ใบหน้าเหี่ยวๆ เต็มไปด้วยความครุ่นคิด ในที่สุดก็ยิ้มออกมาได้"ผมคิดได้แล้วล่ะนาย อย่างนี้มันต้องหนามยอกเอาหนามบ่ง""อะไรของมึงวะ หนามยอมเอาหนามบ่ง"นายแจ้งหัวเราะ ฮิ ฮิ ถ่ายทอดแผนการณ์ทุกอย่างให้เจ้านายฟัง
พนมนั่งทำงานอยู่ที่บริษัทด้วยใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มโนธรรมส่วนลึกบอกกับเขาว่าสิ่งที่กำลังกระทำอยู่นั้นเป็นสิ่งที่เลวร้ายไม่น่าให้อภัย แต่ทว่าเพลิงปรารถนาที่คุกโชนขึ้น ทำให้ชายหนุ่มเฝ้าบอกกับตัวเองเป็นการกลบเกลื่อนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในใจ"เราไม่ได้คิดจะจริงจังอะไรด้วย น้องดาวก็คงเหมือนกันนั่นแหล่ะ"ขณะที่พนมกำลังนั่งงุ่นง่าน ผุดลุกผุดนั่งอยู่อย่างไม่เป็นสุข เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น"ฮัลโหล ผมพนมครับ"เสียงของเริงชัยดังขึ้นมาจากอีกทางหนึ่ง ดูน้ำเสียงของหนุ่มใหญ่ร้อนรน"คุณพนมหรือ ผมเริงชัยนะ มีเรื่องด่วนมาก คือคุณเอเธอแวะมาที่บริษัทผม ไม่รู้ตากแดดตากฝนมาอย่างไรก็ไม่ทราบ เป็นลมไป"พนมใจหาย ละล่ำละลักกล่าวถามเสียงร้อนรน"เอเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ แล้วตอนนี้เธอยังอยู่ที่ทำงานของคุณเริงชัยหรือเปล่า""ใจเย็นๆ คุณพนม คุณเอคงไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ ตอนนี้ผมกำลังขับรถพาเธอกลับบ้าน เราไปเจอกันที่บ้านคุณแล้วกัน""ได้ๆ ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย"พนมรีบวางหู ออกไปจากห้องทำงานอย่างร้อนใจ เพราะความรัก ความห่วงใยที่เขามีต่อปาริฉัตร ทำให้ชายหนุ่มลืมไปหมดถึงเรื่องของดาวชายหนุ่มกลับไปถึงบ้านก่อน เพราะความใจร้อน ขับรถด้วยความเร็วสูง ส่วนเริงชัยต้องแวะไปจัดการอะไรบางอย่างเล็กน้อย ขับรถเบ๊นซ์สปอร์ตของเขามาถึงบ้านของพนม ในเวลาไล่เรี่ยกับที่นายสอนขับรถซีวิคของปาริฉัตรมาถึงพนมเดินแกมวิ่งเข้ามาเปิดประตูบ้านรับ พอเริงชัยจอดรถและปลอล๊อครถ ชายหนุ่มก็เปิดประตูรถด้านข้างคนขับออกอย่างรวดเร็วพนมใช้มืออังไปตามหน้าผาก และลำคอของปาริฉัตรที่นั่งคออ่อนพับอยู่ นัยน์ตาหญิงสาวปิดสนิท แลเห็นขนตางอนยาวเป็นแพ ลมหายใจของเธอแผ่วๆ สม่ำเสมอ "เอ..เอเป็นยังไงบ้างจ๊ะ"พนมเขย่าตัวภรรยารัก มือไม้สั่นดูเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก จนเริงชัยที่นั่งอยู่ด้านคนขับ แนะนำว่า"คุณพนมพาคุณเอเข้าไปนอนพักข้างในก่อนดีกว่าครับ"ชายหนุ่มค่อยได้สติ อุ้มร่างเบาหวิวของปาริฉัตรเดินแกมวิ่งเข้าไปในบ้านเริงชัยที่ก้าวออกมาจากรถ ยักคิ้วให้กับนายสอน ซึ่งคนขับรถเจ้าเล่ห์เดินเข้ามากระซิบ"เรียบร้อยใช่ไหมนาย""เออ กูโปะยาสลบให้หนูเอนอนต่อไปอีกพัก คงยังไม่รู้สึกตัวเร็วๆนี้หรอก"เริงชัยว่าเสียงเคล้าหัวเราะ แล้วก็เดินตามพนมเข้าไปในบ้าน ส่วนนายสอนยืนอยู่แถวหน้าบ้านนั้นไม่ได้เดินตามเข้าไปด้วยหนุ่มใหญ่ยืนกวาดตามองไปรอบห้องรับแขกที่ตบแต่งอย่างกระจุ๋มกระจิ๋ม ใช้วัสดุแม้ไม่หรูเลิศเลอเหมือนระดับที่เข้าใช้ แต่ดูดีและน่ารัก น่าพักผ่อนอย่างสบายๆ ด้วยฝีมือการออกแบบของปาริฉัตร เริงชัยยิ้มออกมาอย่างพึงใจ ขณะที่ทรุดนั่งลงบนโซฟาตัวหนึ่ง หยิบนิตยสารรับแขกที่วางอยู่พลิกอ่านฆ่าเวลาเล่นพักหนึ่งพนมเดินลงมาจากชั้นบน ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มหมองคล้ำ"ไม่รู้เอเป็นอะไรไป นอนไม่ได้สติเลยครับ ผมพยายามปลุกอย่างไรเธอก็ไม่รู้ตัว"เริงชัยผุดลุกขึ้นมา กล่าวเสียงปลอบใจ"อย่ากังวลใจไปเลยครับ คุณพนม ผมว่าคุณเอคงแค่เหนื่อยมาก เลยหลับสนิทไปก็เท่านั้น"พนมผงกศีรษะ แล้วทรุดตัวลงนั่ง ยกมือขึ้นลูบใบหน้าอย่างอ่อนแรง"ผมก็หวังไว้อย่างนั้นล่ะครับ"เริงชัยหัวเราะเบาๆ กล่าวขึ้น"จะขัดอะไรไม่ครับ ถ้าผมจะขอเบียร์เย็นๆ สักขวด"พนมลืมตาโพลง ผุดลุกขึ้นทันที"โอ..ผมนี่ไร้มารยาทจริง ต้องขอโทษด้วยครับ คุณเริงชัยอุตส่าห์ขับรถพาเอกลับมา ผมยังไม่ได้ขอบคุณเลย นี่ยังไม่ได้เอาอะไรมารับรองคุณเริงชัยอีก"เริงชัยโบกไม้โบกมือวุ่นวาย"โอ้ย ไม่ต้องๆ อย่ามีพิธีรีตรองอะไรกับผมเลย คุณพนม เรามันคนกันเอง"พนมเดินตรงไปยังห้องครัว เริงชัยเลยเดินตามเข้าไปด้วยชายหนุ่มหยิบเบียร์ขวดเล็กออกมาจากตู้เย็นสองขวด เริงชัยถือวิสาสะหยิบแก้วจากชั้นวางออกมา แล้วเทเบียร์จากขวดหนึ่งลงไปในแก้ว อาศัยจังหวะที่พนมกำลังเปิดขวดเบียร์อีกขวด เขาก็หย่อนยาเม็ดเล็กๆ ลงไปในแก้วเบียร์นั้นโดยที่ชายหนุ่มไม่ทันสังเกตเห็น"เอาครับ คุณพนม ดื่มเบียร์เย็นๆ จะได้ใจเย็นขึ้น"เริงชัยว่าพลางเลื่อนแก้วเบียร์ที่ตัวเองผสมยาเข้าไปให้พนม ขณะที่เทเบียร์ลงแก้วอีกแก้วใหักับตัวเอง ทั้งสองเดินกลับมานั่งดื่มเบียร์ที่ห้องรับแขก หลังจากจิบเบียร์เย็นๆ กันไปคนละหลายอึก พนมก็กล่าวขึ้นอย่างนึกขึ้นได้ โดยมีสีหน้าตื่นๆ ตามประสาคนมีชนักติดหลัง"ผมลืมาถามไปสนิทเลย นี่เอไปหาคุณเริงชัยทำไมครับ"เริงชัยซ่อนยิ้มไว้ในหน้าอย่างมิดชิด กล่าวเรื่อยๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เธอบอกผมว่า กลับมาจากดูไซต์งานลูกค้าที่มีปัญหาการเงิน เลยแวะมาหาผมเพื่อจะขอคำปรึกษา"เขาหยุดไปเล็กน้อย แล้วก็ว่า"ตามที่ผมเคยรับปากคุณพนมว่าจะช่วยคุยให้ แต่มันกระทันหันเหลือเกิน คือผมเข้าประชุมอยู่พอดี เดินกลับออกมาตอนนั้นคุณเอเธอนั่งคุยอยู่กับเรณูอยู่แล้ว..."หนุ่มใหญ่ทิ้งท้ายให้เป็นปริศนา ส่วนพนมนั้นใจเต้นระทึก เขายกเบียร์ขึ้นดื่มอึกๆ ไปเกือบหมดแก้วด้วยความหวาดหวั่นในใจ ชายหนุ่มค่อนข้างจะแน่ใจว่าภรรยาของเขาคงไปหาเริงชัยเพราะต้องการถามเรื่องของเขาซะมากกว่า และอาการเป็นลมไปโดยกระทันหันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย หรือว่าเธอคุยกับเลขาของเริงชัยแล้วจับได้ว่าเขาโกหก....ยิ่งคิดยิ่งสมเหตุผล ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของพนมเต็มไปด้วยความหวาดวิตก ซึ่งทุกประการอยู่ภายใต้การลอบสังเกตุของเริงชัยทุกประการหนุ่มใหญ่แสร้งกล่าวเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเลย"อย่าวิตกไปเลยคุณพนม เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นาจริงไหม คุณเอเป็นคนมีเหตุผล คงจะเข้าใจคุณแน่นอน"พนมฝืนยิ้มอย่างแห้งแล้ง โอดครวญในใจอย่างเป็นทุกข์ นี่ถ้าไม่มีอะไรก็ดีน่ะสิ เขาจะไปกลัวปาริฉัตรเข้าใจผิดทำไม แต่นี่... สิ่งที่เกิดขึ้นเสมือนน้ำท่วมปาก ชายหนุ่มจะปรึกษาเริงชัยตรงๆ ก็ทำไม่ได้ เขาจึงได้แต่อ้อมๆ แอ้มๆ ทำเป็นว่า"เอ่อ..เอ..เอเขาเป็นคนขี้น้อยใจ..และค่อนข้างจะคิดมาก..น่ะครับ..ผม..ผมเกรงว่าจะอธิบายให้เธอฟังแล้วเธอไม่เชื่อ.."เริงชัยอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ แต่รักษาสีหน้าท่าทางเอาไว้ได้อย่างสนิท ทำเป็นแนะนำแบบผู้หลักผู้ใหญ่เจนโลก"เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลหรอกคุณพนม คุณเออาจจะสงสัยอะไรบ้าง แต่เชื่อผมเถอะว่าวิธีที่จะทำให้ภรรยาเลิกน้อยใจว่าสามีอาจจะไปมีเรื่องกับผู้หญิงอื่นน่ะ ง่ายจะตายไป""ทำยังไงครับ คุณเริงชัย"พนมรีบถาม เริงชัยยิ้มพลางว่า"ก็ง่ายๆ ครับ แสดงออกให้เห็นเราน่ะรักเธอ และเอาใจใส่เธอขนาดไหน พูดจาหวานๆ หาของขวัญมาปลอบใจ และที่สำคัญที่สุดนะครับ..."หนุ่มใหญ่หยุดกระแอมไอเล็กน้อย ลดเสียงให้เบาลง"อย่าหาว่าผมพูดจากหยาบโลนเลยนะครับ การเอาใจด้วยคำพูด หรือซื้อของขวัญให้ยังไงก็ไม่สู้การกระทำทางกายครับ เล้าโลมเธออย่างอ่อนโยน แสดงออกให้เห็นว่าคุณยังคงรักและพิสวาสในตัวเธอไม่เสื่อมคลาย ภรรยาทุกคนเจอไม้นี้ก็อ่อนเป็นขี้ผึ้ง เชื่อผมเหอะ คุณของผมที่เสียไปแล้วขี้หึงอยู่น้อยเมื่อไหร่ แต่ผมแก้ไขปัญหาได้ลุล่วงอย่างสะดวกก็อาศัยเคล็ดลับนี้ล่ะครับ"พนมมีสีหน้าเขินเล็กน้อย แต่แววตานั้นแสดงออกให้เริงชัยเห็นชัดว่าเขาถูกหว่านล้อมให้เชื่อไปกว่าครึ่งค่อนเริงชัยแอบหัวเราะในใจ ตอนนั้นก็ผุดลุกขึ้น"ผมเองรบกวนเวลาคุณพนมมานานแล้ว คงต้องขอตัว อีกอย่างคิดว่าคุณพนมคงอยากไปเฝ้าดูแลอาการคุณเอด้วย"พนมก็ผุดลุกขึ้นส่ง ยื่นมือให้เริงชัยจับ"ผมขอขอบคุณ คุณเริงชัยมากนะครับสำหรับทุกอย่างในวันนี้"เริงชัยยิ้มกว้างขวาง ขณะจับมือชายหนุ่มเขย่าแรงๆ"ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือคุณพนมกับคุณเอในทุกๆ ทาง"หนุ่มใหญ่ขณะจะก้าวเดินออกไปจากบ้าน ก็นึกอะไรขึ้นได้ หันมาบอก"อ้อ คุณเอเธอเป็นลมแดดไป คุณพนมก็ช่วยเธอผลัดเป็นเสื้อผ้าสบายๆ ใช้น้ำอุ่นเช็ดไปตามตัว ก็จะช่วยได้มากเลยนะครับ"พนมผงกศีรษะ กล่าวขอบคุณ จากนั้นก็เดินออกไปส่งเริงชัยเข้าไปนั่งในรถเบนซ์ ซึ่งนายสอนนั่งรออยู่ตรงตำแหน่งคนขับอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจากเริงชัยเปิดกระจกหน้าต่าง แล้วกล่าวกับพนม"อย่าลืมนะครับ มีเรื่องอะไรจะปรึกษา โทรศัพท์ไปหาผมได้ทุกเมื่อ""ครับ ขอบคุณคุณเริงชัยมาก"พนมว่า จากนั้นนายสอนก็ขับรถออกไป ชายหนุ่มปิดประตูบ้าน แล้วรีบเดินกลับเข้าไปดูอาการของภรรยาแสนรักของตัวเองชายหนุ่มกลับขึ้นไปที่ห้องนอน ซึ่งปาริฉัตรยังคงนอนหลับสนิทอยู่ พนมเดินไปนั่งข้างๆ กายของภรรยา ยกมือขึ้นลูบผมดำสนิทของปาริฉัตรอย่างทะนุถนอมอ่อนโยน พึมพำ"เอจ๋า พี่ขอโทษ"เขาพิจารณาวงหน้าอันงดงามอ่อนหวานที่หลับตาพริ้ม อวดขนตายาวงอนเป็นแพ ราวกับเป็นเจ้าหญิงนิทราของปาริฉัตรแล้ว ในใจเกิดความรู้สึกปั่นป่วนขึ้นมาอย่างประหลาด จนต้องก้มหน้าลงไปบรรจงจูบที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มราวกับกลีบกุหลาบนั้นอย่างอดใจไม่ได้กลิ่นหอมจากเรือนร่างปาริฉัตร ความนุ่มเนียนของวงหน้า พนมยิ่งจูบไปความรู้สึกเสียวซ่านบางอย่างก็ยิ่งลุกโชนขึ้นมา ทำให้ชายหนุ่มเกิดความใคร่ ความปรารถนาในตัวของภรรยาแสนสวยของเขาขึ้นมาอย่างมากมายเหลือคณา"เอจ๋า เอของพี่ สวยเหลือเกิน"เขาพึมพำออกมา ขณะที่จูบไซร้ไปตามซอกคอขาวผ่องของปาริฉัตร มือสั่นของเขาขยำไปบนทรวงอกที่หยุ่นมือเต็มเต้าของภรรยาขณะที่จะทำอะไรๆ ต่อไปตามแรงตัณหาที่ลุกโชนขึ้น มโนสติส่วนลึกของชายหนุ่มก็ร้องเตือนว่าเขากำลังทำอะไรกับภรรยาที่กำลังป่วย มันช่างน่าขายหน้าจริงๆพนมต้องใช้ความพยายามอย่างหนักก่อนจะผละตัวออกมาได้ นั่งหน้าแดง หอบหายใจถี่ถี่ จนตัวโยน ยกมือขยี้ผมตัวเองแรงๆ เป็นการกระตุ้นสติ"ไอ้บ้า แกทำอะไรวะ เอ กำลังป่วยอยู่นะโว้ย"เขาพยายามบริภาษด่าตัวเองเพื่อเป็นการสะกดความอยากที่ลุกโชนขึ้นมาตอนนั้นพนมเห็นเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตรงปลายจมูกโด่งงามของภรรยาสุดที่รัก จึงนึกขึ้นได้ถึงคำพูดของเริงชัยขึ้นมาได้"เปลี่ยนให้เอ สวมเสื้อผ้าสบายๆ เช็ดตัวด้วยน้ำอุ่น เอคงรู้สึกดีขึ้น"อนิจจา ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ที่เริงชัยแอบผสมเบียร์ให้ดื่มพนมเดินไปรองน้ำอุ่นใส่อ่างเล็กๆ กลับมาพร้อมกับผ้าขนหนู แล้วบรรจงชุบน้ำเช็ดไปตามวงหน้า ซอกคอของปาริฉัตร มือสั่นๆ ของเขา เอื้อมไปปลดสูททำงานของภรรยา ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตออกจนหมด ก่อนจะถอดเสื้อเชิ๊ตออกไปจากเรือนร่างงดงามของเธอใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มแดงก่ำ ดวงตาที่แดงซ่านไปด้วยความปรารถนา จับจ้องไปยังผิวกายที่ขาวสดของปาริฉัตร ทรวงอกเต่งเต้าที่มียกทรงสีชมพูอ่อนแนบเนื้อปกปิดเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ขณะที่พนมใช้มืออันสั่นเทาของเขาเช็ดผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นไปตามผิวกายนุ่มเนียนของปาริฉัตร แม้ว่าจะพยายามสูดลมหายใจ ตั้งสติอย่างไร แต่เพลิงราคะที่ลุกโชนขึ้นมาก็ทำให้ควยของเขาขยายออกจนตุงเป้ากางเกงอา จะมีผู้ชายคนไหนในโลกที่จะยับยั้งความปรารถนาเมื่ออยู่ต่อหน้าเรือนกายที่งดงามสุดยอดของปาริฉัตรได้? อย่าว่าแต่ตอนนี้เลือดที่สูบฉีดไหลเวียนไปทั่วร่างกายของชายหนุ่มนั้นเต็มไปด้วยฤทธิ์ของยาสวาทอันร้อนแรงความปรารถนาที่คุโชนขึ้นมาในที่สุดก็บดบังสติสัมปชัญญะของพนมไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มโถมตัวลงไปทาบทับปาริฉัตร กอดจูบเค้นคลึงไปตามผิวกายขาวผ่องนุ่มเนียนอย่างหื่นกระหาย!!!ปาริฉัตรค่อยๆ ได้สติขึ้นมาอย่างช้าๆ ท่ามกลางอาการเจ็บปวดขัดไปทั่วเรือนร่าง โดยเฉพาะบริเวณท้องน้อย ต่อเนื่องกับช่วงหว่างขาตนเอง ทันใดนั้นเองหญิงสาวก็รับรู้ถึงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น คนๆ หนึ่งที่กดทับลงมาบนร่างกายของเธอที่กำลังนอนอยู่บนเตียงตัวเปล่าเปลือยนั้น กำลังสอดใส่ความเป็นชายของเขาเข้ามาในตัวของเธอ สร้างความเจ็บแปลบร้าวระบมตรงหว่างขาอย่างสุดจะทนทาน ปาริฉัตรส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างเจ็บปวดระคนตื่นตระหนกใจอย่างสุดขีด พอเห็นคนๆ นั้นคือสามีของเธอเอง หญิงสาวก็พยายามดันตัวเขาออกไป"อย่าค่ะ..พี่หนึ่ง...เอเจ็บนะ...โอ๊ย...อย่าค่ะ..เอปวดเหลือเกิน..."หญิงสาวร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว แต่เรี่ยวแรงของเธอน้อยเหลือเกิน ไม่สามารถต้านแรงแรงของพนมที่กำลังคลั่งด้วยความหื่นกระหายได้ชายหนุ่มที่หน้ามืดสุดๆ แล้ว จับขาเพรียวงามเป็นลำราวกับแท่งหยกขาว ขึ้นพาดบ่าตัวเอง กระเด้าควยเย็ดเข้าใส่ร่องหีของปาริฉัตร ที่แม้ว่าจะถูกเริงชัยแหกทะลวงด้วยควยอวบของหนุ่มใหญ่มาเมื่อบ่ายนี้ แต่ความสดใหม่ของร่องหลืบที่ตีบฟิตสุดยอดก็ยังคงตอดรับกระชับกับลำควยของเขาแน่นอยู่ไม่สร่างเลย สร้างความสุขกระสันให้กับพนมจนครางออกมาอย่างสมใจ
"เอ..เอจ๋า พี่รักเอ หลงเอ..ไปหมดทั้งตัวแล้ว.."
พนมพยายามทำตามคำแนะนำของเริงชัย อันที่จะแสดงให้เห็นว่าเขานั้นยังรักใคร่ใหลหลงในตัวของปาริฉัตรไม่สร่าง แต่ทว่าตอนนั้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกระหายอยาก น้ำเสียง และแววตาของเขามันต่างไปจากพี่หนึ่งที่แสนจะอ่อนหวาน ทะนุถนอมเธอในทุกๆ เรื่องจนลิบลับ ท่าทีของพนมกลับสร้างความรู้สึกรังเกียจให้เกิดขึ้นในใจของหญิงสาวแทนที่ประกอบกับความรุนแรงที่พนมทำกับเธออย่างไม่ปราณีปราศัย ร่างกายที่บอบช้ำมาจากการถูกควยใหญ่ของเริงชัยตะบี้ตะบันมา ปาริฉัตรก็มีแต่ความเจ็บปวด ทรมานจนแทบจะขาดใจเท่านั้น
"พี่หนึ่ง...เอ..เจ็บ...ขอร้อง...ได้โปรด...หยุด..หยุด..."มิไยที่ปาริฉัตรจะร่ำไห้ขอร้องวิงวอนเขาอย่างไร แต่พนมที่ขาดสติไปแล้ว มีแต่ความต้องการที่จะปลดเปลื้องความอยากที่คุกโชนขึ้นมาอย่างมากมายของเขาระบายเข้าใส่เรือนร่างที่สุดแสนจะงดงามตรงหน้านี้ถ่ายเดียวสองขาที่จำเดิมนั้นปวดขัดไปหมดอยู่แล้ว ถูกพนมจับแหกถ่างออกสุดๆ ชายหนุ่มบดควยขยี้เข้าใส่ร่องหีที่บอบช้ำของปาริฉัตรอย่างหนักหน่วง สองมือที่ตะปบลงไปคลึงสองเต้าที่นุ่มนิ่มชูชันของหญิงสาวนั้นก็ขยำขยี้ไปอย่างรุนแรงไม่มีออมมือเลย ชายหนุ่มโน้มต้วลงไปดูดดื่มหัวนมงอนงามนั้นอย่างเมามันหื่นกระหายปาริฉัตรที่พยายามดิ้นนั้น ดิ้นรนจนไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นอีกต่อไป ในที่สุดร่างกายที่แสนจะบอบบางของหญิงสาว ก็ปวกเปียกอ่อนระทวย นอนแบบ ขาถ่างปล่อยให้พนมได้ตักตวงความสุขอย่างไม่มีปัญญาจะขัดขืนอีก ปาริฉัตรสะท้านเฮือกๆ อย่างเจ็บปวด ทุกครั้งที่ถูกพนมกระเด้าเย็ด น้ำตาไหลรินของเธอออกมานองหน้า รู้สึกร้าวระบมตรงโหนกหีของตัวเธอเองอย่างสุดจะเปรียบปาน หญิงสาวได้แต่วิงวอนขอร้องเสียงเครือสะท้าน"พี่หนึ่ง..เอเจ็บเหลือเกิน...สงสารเอบ้าง...ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ.."แต่อนิจจา เพลิงราคะนั้นเผามโนสติของชายหนุ่มไปจนหมดสิ้น พนมกระเด้าอัดอย่างไม่สนใจอาการที่น่าสงสารเวทนาของภรรยาแสนสวยของเขาเลยแม้แต่น้อย เขาส่งเสียงครางกระเส่า"อา..อา..เอจ๋า...พี่มีความสุขเหลือเกิน..."ชายหนุ่มเร่งเครื่องทะลวงควยของเขาเข้าไปอีก ซอยคอยของเขากระแทกพั่บ พั่บ ครางออกมาอย่างสุดมัน "อาาา....อาววววว....โอวววววว"ยาสวาททำให้ความต้องการของพนมไม่มีทีท่าจะสิ้นสุดง่ายๆ เลย พนมจับขาเพรียวงามของปาริฉัตรม้วนไปจนถึงพนักเตียง ควงสะโพกบดหนอกควยเข้าไปอย่างเมามัน วนเวียนกระแทกกระทั้นอยู่ร่วมครึ่งชั่วโมง ท่ามกลางความสุขสุดๆ ที่ได้รับปลดเปลื้องตามแรงขับของยาสวาทนั้น สำหรับปาริฉัตรมันมีแต่ความเจ็บปวดทรมานราวกับร่างกายเธอจะแตกเป็นเสี่ยงๆในที่สุดชายหนุ่มก็ครางอู้ออกมาเสียงดัง"อาาาา....โอยยยยย....ออกแล้วววว...."เขาทาทับกายลงไปตัวของปาริฉัตร อัดสะโพกกระเด้าถี่ยิบ บดควยกระฉูดน้ำเมือกราดรดเข้าไปในร่องสวรรค์อันบอบช้ำของปาริฉัตรอย่างสุดๆ เขาวนกระแทกรีดน้ำกาม ป๊าบ ป๊าบ เมื่อหน้าขากระแทไปตรงแก้มก้นขาวนวลของหญิงสาว จนกระทั่งพนมไม่หลงเหลือน้ำเชื้อใดๆ จะให้เขารีดเค้นออกมาอีก ร่างของชายหนุ่มจึงฟุบหอบทาทาบไปบนร่างขาวผ่องของภรรยาที่นอนอยู่กับเตียงนิ่งไม่ไหวติงเมื่ออารมณ์หื่นถูกปลดเปลื้องไปจนสงบลง พนมก็ใจหายวาบ นี่เขาทำอะไรลงไป?ชายหนุ่มเห็นภรรยาแสนรักที่นอนอยู่นั้น เบนใบหน้าที่งดงามของเธอออกไปด้านข้าง ไม่ยอมมองหน้าเขาแม้แต่แว่บเดียว น้ำตาใสๆ ไหลรินออกมาจากดวงตาคู่งามนั้นเป็นสาย หัวไกล่กลมมนนั้นสั่นสะท้านราวกับลูกนกที่เปียกฝนโหยหาอ้อมอกของแม่ ทันใดนั้น ความรู้สึกผิด เสียใจ ละอาย ประดังขึ้นมาในใจอย่างสับสน"เอจ๋า..เอ..พี่...พี่..ขอโทษ"พนมกระซิบ วางมือไปบนหัวไหล่ขาวผ่องกลมมนนั้น พลางเขย่าเบาๆ แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆ จากปาริฉัตรเลย นอกจากเสียงสะอื้นไห้ของเธอชายหนุ่มเขย่าหัวไหล่ของภรรยาแสนรักแรงขึ้น"เอ..เอพูดกับพี่หน่อยสิ จะด่าว่าอะไรพี่ พี่ก็ยอม..พี่มันเลว..พี่ขอโทษ"พนมพร่ำเพ้อ แต่ไม่มีคำตอบใดๆ จากหญิงสาวเลยแม้แต่คำเดียว จนพนมที่สติมืดมัว ไม่รู้จะหาทางออก หรือทำอะไรให้ดีไปกว่านี้ ก็ได้แต่ผละตัวขึ้นมา
เขามองเรือนร่างภรรยาแสนรัก ทรวงอกที่ชูชันเต่งเต้าทั้งสองข้างนั้น เป็นรอยช้ำจากรอยมือของตัวเขาเองที่ขยำขยี้ไปอย่างไม่ปราณีปราศรัย พนมยกมือกุมศีรษะตัวเองอย่างเสียใจ"โธ่ เอจ๋าพี่ผิดไปแล้ว พี่ไม่น่าทำอย่างนี้กับเอเลย"พนมคิดในใจอย่างเป็นทุกข์ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่กลับคืนมา มโนธรรมในใจนั้นรุมประนามการกระทำของตัวเอง จนชายหนุ่มเสียวแปลบไปถึงขั้วหัวใจ นี่เขาทำสิ่งที่เลวร้ายอย่างนี้กับภรรยาที่แสนดีของเขาได้อย่างไร?เมื่อแน่ใจว่าปาริฉัตรคงไม่ยอมพูดจาอะไรกับเขาในเวลานี้แน่นอนแล้ว พนมก็บรรจงใช้ผ้าห่มวางคลุมร่างเปลือยของปาริฉัตรเอาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะควานหากางเกงที่เขาถอดทิ้งอยู่แถวนั้นขึ้นมาสวม แล้วเดินโผเผออกไปจากห้องด้วยความรู้สึกท้อแท้ละเหี่ยใจอย่างสุดขีดเริงชัยนิ่งกบดานรอดูสถานการณ์ สองสามวันผ่านไปโดยที่เหตุการณ์ที่ตัวเขาเองข่มขืนปาริฉัตรมิได้เกิดเป็นเรื่องเป็นราวอะไรขึ้นมาหาตัวเขาเลยแม้แต่น้อย หนุ่มใหญ่สุดเจ้าเล่ห์ก็ยิ้มออกมา แน่ใจว่าแผนหาแพะรับบาปของเขาน่าจะสัมฤิทธ์ผลลงได้อย่างงดงาม"ฮะๆ ยาของไอ้สอนมันเด็ดจริง"เริงชัยคำนึงในใจ ขณะที่ต่อโทรศัพท์ไปยังบริษัทของพนม แต่คนในบริษัทบอกว่าชายหนุ่มไม่ได้มาทำงานหลายวันแล้วหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์จึงให้นายสอนขับรถพาไปยังบ้านของชายหนุ่ม ซึ่งก็เป็นอย่างที่คาดเอาไว้ พนมหมกตัวอยู่ที่บ้าน ตอนนี้สภาพของเขาดูไม่ได้ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ไว้เครารุงรัง เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้า"เอ.เอ..เขาหนีผมกลับไปบ้านพ่อแม่เธอแล้วครับ"พนมพูดด้วยเสียงแหบแห้ง ขณะที่เขาเชื้อเชิญเริงชัยเข้ามานั่งในห้องรับแขกเรียบร้อยหนุ่มใหญ่แอบหัวเราะออกมาในใจอย่างกระหยิ่มยินดี ความจริงเขาเพียงต้องการให้พนมมาเป็นแพะรับบาปต่อสิ่งที่เขากระทำต่อปาริฉัตรเท่านั้น ไม่ได้คิดว่าแผนของเขากลับยิ่งสร้างความร้าวฉานให้เกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของคู่สามีภรรยาให้บาดลึกขึ้นไปอีกเลยแม้แต่น้อย"บ๊ะ ยิงปืนนัดเดียว ได้นกตั้งสองตัว เด็ดจริง"เริงชัยนึกในใจอย่างลิงโลด แต่สีหน้าภายนอกทำเป็นตกใจ ไถ่ถามอย่างเป็นห่วง "อะไรกัน เรื่องราวบานปลายไปถึงขนาดนั้นเชียวหรือ"พนมหลบสายตาของเริงชัย กล่าวเสียงสั่น"ผมมันเลวเองครับ วันนั้นไม่รู้ผีห่าซาตานอะไรเข้ามาสิงผม บังคับขืนใจเธออย่าง..อย่างเลวที่สุด ..เอเขาร้องไห้วิงวอนยังไง ผมก็ไม่หยุดทำกับเธออย่างรุนแรง..ผม..ผมมันชั่วจริงๆ"
เริงชัยตีบทแตก อย่างน่าจะได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง เขาตบบ่าของพนมอย่างเห็นอกเห็นใจ"ผมเข้าใจครับ คุณพนม บางทีความรักที่เรามีมากๆ จนเหลือล้น มันก็ทำให้เราขาดสติไปได้เหมือนกัน""เอเขาเสียใจมาก ไม่ยอมพูดกับผม ไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ เธอโทรศัพท์ไปบอกที่บ้านพ่อแม่เธอ ขอให้ท่านมารับกลับไปบ้าน ผม..ผมทำร้ายเธอไว้เจ็บมาก เอกระทั่งจะเดินยังแทบทำไม่ได้เลย ผมไม่กล้าแม้แต่จะสู้สายตาของคุณพ่อคุณแม่ของเธอเลย"พนมพูดด้วยท่าทางของคนหมดอาลัยตายอยาก เริงชัยปลอบ"ทำใจให้สบายเถอะครับ หมั่นไปขอโทษเธอ คุณเอก็คงใจอ่อน""ตั้งแต่เกิดเรื่องผมก็พยายามไปหาเธอทุกวันนะครับ แต่ทางบ้านเอเขาคงโกรธผมด้วย ไม่ค่อยต้อนรับเลย เอก็ไม่ยอมพบผมด้วย"พนมกล่าวอย่างท้อใจ "ตอนนี้คุณเอยังโกรธอยู่ อีกสักพักพอเธอค่อยคลาย คุณพนมพยายามต่อไปเถิด ในที่สุดผมว่าคุณเอคงให้อภัย"พนมมีสีหน้าดีขึ้น กล่าวถามเริงชัยแบบหมดท่า"คุณเริงชัยคิดว่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือครับ""แน่สิคุณพนม คุณเอเธอรักคุณมากนะ ผมดูแววตาเธอออก"คราวนี้เริงชัยพูดด้วยใจจริงไม่ได้แกล้ง ชายหนุ่มยกมือลูบใบหน้าอย่างอิดโรยเวลาผ่านไปอีกร่วมอาทิตย์ ไม่ว่าพนมจะพยายามเพียรไปหาปาริฉัตรที่บ้านอย่างไร หญิงสาวก็ไม่ยอมลงมาคุยด้วย ถึงแม้ว่าท่าทางของพนมซึ่งน่าสงสารมาก จนกระทั่งคุณชิด กับคุณปองรักซึ่งเป็นบิดามารดาของปาริฉัตรยังใจอ่อน เพราะเชื่อว่าชายหนุ่มรู้สึกผิดจริงๆ ช่วยพูดให้พนม แต่หญิงสาวก็ยังไม่หายน้อยใจเสียใจ ไม่รับฟังอะไรทั้งสิ้น หมกตัวอยู่แต่ในห้องเริงชัยที่ได้รับการยุจากนายสอน ลอบหยั่งเชิงท่าทีของปาริฉัตรที่เขาหลงใหลใฝ่ฝันโดยการโทรมาหาวันหนึ่ง หลังจากทำทีเป็นทักทายแบบผู้หลักผู้ใหญ่แล้ว เขาก็เสนอด้วยใจที่เต้นระทึก"ถ้าคุณเอไม่สบายใจ อยากไปพักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศ ผมมีที่พักอยู่หัวหิน คุณเอไปพักได้เสมอเลยนะครับ"ปาริฉัตรตื้นตันใจในข้อเสนอของหนุ่มใหญ่ซึ่งหญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าเขานั้นได้ทำการอันชั่วช้ามอมยาสลบข่มขืนเธอ แถมยังป้ายความผิดโยนบาปเคราะห์ไปให้พนมสามีอันเป็นที่รักของเธออีกด้วย"ขอบคุณคุณเริงชัยมากค่ะ แต่เอขออยู่ที่บ้านเงียบๆ ดีกว่า"เริงชัยพยายามชักชวนอีกครั้งสองครั้ง แต่ทุกครั้งปาริฉัตรปฏิเสธอย่างนุ่มนวล ซึ่งหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ไม่ต้องการคะยั้นคะยอให้มาก เพราะเกรงเหยื่อสาวจะตื่นเสียเปล่าๆ ได้แต่ลอบขัดใจ ในความใจแข็งของปาริฉัตร
จนกระทั่งวันหนึ่ง หญิงสาวที่นั่งซึมมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ได้ยินเสียงเคาะประตู แต่เธอไม่ทันจะส่งเสียงตอบ ร่างเล็กๆ บอบบาง ก็ผลุบเข้ามาร้องเสียงใส"ฮั่นแน่ พี่เอมานั่งอยู่นี่เอง"ปาริฉัตรหันไปที่ประตู ก็เห็นภาพของเด็กสาวแรกรุ่นวัยประมาณสิบหกปี ตาโต จมูกโด่ง ปากเรียวบางจิ้มลิ้มเชิดน้อยๆ ผมดำขลับเป็นมันวาวนั้นไว้ทรงบ๊อบสั้น ขับให้วงหน้ารูปไข่ นั้น น่ารักน่าเอ็นดูอย่างกับตุ๊กตา ยืนยิ้มให้เธออยู่แม้ว่ากำลังอยู่ในช่วงเศร้าสร้อย แต่เพราะความยินดี ทำให้หญิงสาวอ้าแขนออกรับร่างเล็กๆ ที่โถมเข้ามากอดเธอแน่น"ยายบี นี่กลับมาทำไมไม่บอกไม่กล่าว พี่จะได้ไปรับ"เด็กสาวคนนั้นแท้จริงก็คือ ปรีณาน้องสาวของปาริฉัตรนั่นเอง เด็กสาวที่ติดออกจะนิสัยแก่นแก้ว เป็นที่รักเอ็นดูของทุกคนในครอบครัว ตอนนี้เรียนอยู่เตรียมอุดมปีสุดท้ายแล้ว เธอเพิ่งกลับมาจากการไปเข้าแค้มป์ภาคฤดูร้อนที่ฝรั่งเศสตามโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนวันนี้นี่เอง สองศรีพี่น้องสนิทสนมกันมาก ปาริฉัตรพอเห็นน้องสาวอันเป็นที่รัก ด้วยความยินดีทำให้ลืมเรื่องเศร้าของตัวเองไปชั่วขณะปรีณาหัวเราะคิก ใช้นิ้วจิ้มไปที่เอวของพี่สาวเล่น"ตัวเองกำลังโศกาเรื่องพี่หนึ่ง จะไปมีกะใจอะไร สนใจเรื่องคนอื่นกับเขาล่ะ"ปาริฉัตรหน้าแดง หยิกไปที่ต้นแขนน้องสาวจอมแก่น"เซี้ยว เรื่องของผู้ใหญ่ เราน่ะเป็นเด็กเป็นเล็ก"ปรีณาหัวเราะคิกคัก สองพี่น้องนั่งกอดกัน คุยกันกุ๊กกิ๊กเรื่อยเปื่อย ปาริฉัตรรู้สึกอารมร์แจ่มใสขึ้นมาอย่างมากมาย เมื่อมีปรีณามากระเง้ากระงอด วอแวอยู่ใกล้ๆ เช่นนี้
วันรุ่งขึ้นปรีณาที่สนิทสนมคุ้นเคยกับพนมเป็นอย่างดี นั่งแท็กซี่ไปหาชายหนุ่มถึงบ้าน รับรองแข็งขัน"พี่หนึ่งไม่ต้องเป็นห่วง บีมาแล้วซะอย่าง เดี๋ยวจะช่วยพูดให้พี่หนึ่งเอง"พนมใบหน้าสดชื่นแจ่มใสขึ้นมาทันตา ใช้มือลูบศีรษะที่ไว้ผมทรงบ๊อบนั้น ทำให้เด็กสาวดูไปคล้ายๆ ทอมบอยอย่างสุดเอ็นดู"น้องบีช่วยพี่หนึ่งด้วยนะ พี่หนึ่งแย่แล้ว"เด็กสาวย่นจมูกให้กับชายหนุ่มอย่างน่ารัก "บีบอกก่อนนะ บีรักพี่เอของบีมาก พี่หนึ่งอย่ามารังเกพี่เขาให้เสียใจอีกเป็นอันขาดนะ ไม่งั้นบีจะเอาเรื่องพี่หนึ่งให้สุดๆ ไปเลย"พนมส่งเสียงปฏิญาณแข็งขัน"พี่หนึ่งสำนึกผิดทุกอย่าง รับรองด้วยเกียรติ์ของลูกผู้ชายจ้ะ ว่าจะไม่ทำให้พี่เอของบีเสียใจอีกเลย"ตอนนั้นเองที่นายสอนขับรถพาเริงชัยมาถึงบ้านของพนม ซึ่งระยะเวลาที่ผ่านมานี้ พนมที่กำลังเศร้าใจอยากมีเพื่อนระบาย กับเริงชัยที่มีวัตถุประสงค์มุ่งหมายในใจ ทำให้ทั้งเริงชัยและพนมสนิทสนมกันมาก ออกไปหาอะไรดื่มด้วยกันแทบทุกคืน เพียงแต่ว่าพนมซึ่งกำลังระมัดระวังตัวแจ ไม่ยอมที่จะตามคำชวนของเริงชัยไปต่อที่คอนโดของหนุ่มใหญ่เลย เพราะไม่ต้องการเจอหน้าดาวพนมแนะนำ ปรีณาให้เริงชัยรู้จัก"คุณเริงชัยครับ นี่บีเป็นน้องสาวของเอครับ บีจ๊ะนี่คือคุณเริงชัยเป็นเพื่อนพี่เอง"ปรีณาย่อตัวลงไหว้เริงชัยอย่างสุภาพเรียบร้อย เริงชัยรับไหว้ พลางนึกในใจ"เพิ่งรู้หนูเอมีน้องสาวด้วย แหม หน้าตาน่ารักเหลือเกิน เป็นคนละแนวกับพี่สาว แต่น่าเอ็นดูเหมือนตุ๊กตา ดีไปคนละแบบ"ปรีณาหันมาพูดยิ้มๆ กับพนม"พี่หนึ่งมีแขกงั้นบีกลับก่อนล่ะค่ะ ส่วนเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง บีช่วยซะอย่างต้องเรียบร้อยแน่นอนค่ะ""อ้าว ถ้างั้นให้พี่ไปส่ง"พนมว่า เด็กสาวยิ้มน่ารัก สั่นศีรษะ"ไม่เป็นไรค่ะ บีนั่งแทกซี่กลับเองได้"เริงชัยไม่รอช้าที่จะรีบสร้างคะแนนให้ตัวเอง"คุณพนมไปส่งหนูบีเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงผม เอาไว้พรุ่งนี้ผมจะมาหาใหม่แล้วกัน"ชายหนุ่มผงกศีรษะรับ "ต้องขอโทษคุณเริงชัยด้วยครับ พอดีน้องบีแกมาแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัว"ปรีณาหัวเราะคิก ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูสวยใสเหลือประมาณ จนเริงชัยเผลอจ้องตาค้าง
เมื่อยืนส่งพนมขับรถพาปรีณาออกไปแล้ว เริงชัยก็เดินกลับไปขึ้นรถนายสอนคนขับรถถาม"นั่นใครครับ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน"เริงชัยพูด ตอนนั้นหนุ่มใหญ่มีสีหน้าครุ่นคิด"หนูบี เป็นน้องสาวหนูเอ กูก็เพิ่งรู้ว่าหนูเอมีน้องสาวด้วย"นายสอนผู้ซึ่งชื่นชอบการเสพสังวาสกับเด็กสาวๆ แรกรุ่นเป็นพิเศษ แลบลิ้นเลียปากอย่างกระหาย เงาภาพของปรีณาฝังแน่นในหัวสมองของไอ้คนขับรถเจ้าเล่ห์ตั้งแต่แรกพบ"แม่เจ้าประคุณทูนหัวของไอ้สอน น่ากัดน่ากินไปทั้งตัวเหลือเกิน"คนขับรถบ้ากามคิดในใจอย่างกระสันซ่าน แลบลิ้นแผล็บๆ เมื่อมโนภาพนึกถึงมันจะมีโอกาสตะบันควยยักษ์เบิกร่องหีเด็กสาวสด โดยเฉพาะเด็กสาวที่สวยใสน่ารักอย่างสุดๆ อย่างปรีณาเริงชัยแลเห็นอาการของคนขับรถคนสนิทก็รู้เท่าทัน ยกมือชี้หน้า"เฮ้ย ไอ้เวรสอน มึงอย่าเสือกริอ่านทำอะไรกับหนูบีเขานะ กูขอเตือน จนกว่ากูจะจัดการกล่อมให้หนูเอมาเป็นสมบัติของกูให้เรียบร้อยซะก่อน"นายสอนหัวเราะฮิ ฮะ"ถ้าอย่างนั้น เห็นทีผมจะต้องรีบหาทางให้นายสำเร็จตามประสงค์เร็วๆ ซะแล้ว""เออ กูก็ว่างั้น ดูจากคำพูดของหนูบี ดูเธอมั่นอกมั่นใจว่าจะช่วยพูดให้สองคนนั่นคืนดีกันได้เแน่ๆ"เริงชัยว่าสีหน้ากังวลใจ นายสอนขับรถไปก็คิดหนัก ในที่สุดก็ว่า"ไปหาพ่อผมดีกว่า ขานั้นเรื่องแผนต้องยกให้"นายสอนหมายถึงนายแจ้งผู้เป็นบิดา ซึ่งเป็นคนต้นคิดเรื่องมอมยาปลุกเซ็กส์ใส่พนมนั่นเอง เริงชัยเห็นพ้องด้วย"เออ ดีมึงรีบขับไปเลย"
ปรีณาเด็กสาวแสนน่ารักที่กำลังเดินคุยมากับเพื่อนกลุ่มใหญ่ของเธอหลังจากเลิกเรียน หยุดเท้าชะงักลง เด็กสาวในชุดเครื่องกายนักเรียนแบบสุภาพเรียบร้อยน่ารักสมตัว ย่อตัวยกมือไหว้ หนุ่มใหญ่ที่นั่งตอนหลังรถ ซึ่งกำลังเปิดหน้าต่างออกมาทักทายเธอ เด็กสาวทักทายตอบอย่างอ่อนหวานสดใส"สวัสดีค่ะ คุณลุง"พวกเพื่อนๆ ของเด็กสาว แลเห็นว่าเพื่อนสาวของพวกตนมีแขก จึงพากันโบกมือลา ปรีณาโบกมือตอบกล่าวเสียงร่าเริง"จ้ะ หวัดดี แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ"เมื่อรอให้กลุ่มนักเรียนเดินผ่านไปแล้ว เริงชัยก็พูดขึ้น"พอดีลุงมีธุระมาหาคนรู้จักแถวนี้ พี่พนมเขาไม่ว่างมารับหนูบีเย็นนี้ ลุงเลยอาสามารับแทน"เริงชัยพูดเสียงนุ่มนวลเหมือนกับผู้ใหญ่ใจดี ปรีณามีสีหน้าเกรงใจ กล่าวเสียงอ่อนๆ"แหม พี่พนมเนี่ยจริงๆ เลย ไม่น่าจะต้องรบกวนคุณลุงเริงชัยเลยค่ะ บีนั่งแทกซี่กลับเองก็ได้""โธ่ รบกวนอะไรกัน คุณพนมกับลุงน่ะสนิทกันมาก กับคุณเอพี่สาวของหนูบี ลุงเองก็คุ้นเคยรู้จักดีอยู่"เริงชัยพูดพลางเปิดประตูรถออก ปรีณาคิดเล็กน้อย เพราะไม่อยากขัดใจผู้หลักผู้ใหญ่ จึงย่อตัวไหว้ขอบคุณเริงชัยอีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าไปในตอนหลังคู่กับหนุ่มใหญ่เจ้าเล่ห์"คุณพนมเขาติดประชุมเย็นนี้พอดี เผอิญเราคุยกันอยู่ ลุงเลยรู้ว่าคุณพนมเขามารับหนูบีทุกวัน พอดีวันนี้มีธุระผ่านมาทางพญาไท เลยอาสามารับ"เริงชัยพูดเรื่อยๆ ปรีณายิ้มอย่างน่ารัก กล่าวขอบคุณเสียงหวานใส นายสอนคนขับรถที่แอบเหลือบมามองผ่านกระจกมองหลัง แลเห็นรอยยิ้มของเด็กสาวแล้วคุยตุงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้"หนูบีจ๋า ยิ่งเห็นใกล้ๆ ยิ่งสวยน่ารัก น่ากอด น่าจูบ ไปหมดทั้งตัว"คนขับรถคนสนิทของเริงชัยคำนึงอย่างกระสันซ่าน
เริงชัยตอนนั้นกล่าวขึ้น"หนูบีคงพอจะรู้ว่าลุงเองก็รับรู้อยู่ว่าคุณพนมกับคุณเอ มีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่ เห็นคุณพนมบอกกับลุงว่าหนูบีช่วยพูดประสานให้ หนูบีน่ารักมาก ลุงขอชมตรงๆ"ปรีณาหน้าแดงด้วยความเขิน ยิ้มว่า"แหม..คุณลุงชมซึ่งหน้าอย่างนี้ บีก็เขินแย่..."เริงชัยหัวเราะ เด็กสาวแสนสวยที่แม้จะเป็นคนเจ้าปัญญา และมีความเฉลียวฉลาดทันคนเพียงใด แต่เล่ห์มารยาของเริงชัยนั้นลึกซึ้งเกินกว่าสติปัญญาหรือประสบการณ์ของเด็กสาวแรกรุ่นจะตามทันเธอหลงพาซื่อเชื่อสนิทใจว่าเริงชัยเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ใจดี หวังดีต่อพี่สาวและพี่เขยของเธออย่างจริงใจ"พี่เอยังน้อยใจพี่หนึ่งอยู่บ้างค่ะ แต่ดูท่าทางใจอ่อนลงไปตั้งเยอะแล้ว นี่ที่ยังไม่ยอมเจอหน้าพี่หนึ่งเพราะยังงอนอยู่แท้ๆ สำหรับเรื่องโกรธ บีว่าพี่เอเขาหายโกรธพี่หนึ่งแล้วล่ะค่ะ"ปรีณารายงานเสียงใส แจ้วๆ อย่างภาคภูมิใจในผลงานของตัวเองเริงชัยซ่อนยิ้มไว้ในหน้า ขณะกล่าว"ลุงว่าเรามาช่วยกันอีกแรงให้พี่เอของหนูบี กับคุณพนมคืนดีกันให้เร็วๆยิ่งขึ้นดีไหมจ๊ะ"ปรีณาตกหลุมของหนุ่มใหญ่เจ้าเล่ห์ทันที รีบถามว่า"คุณลุงมีหนทางอะไรหรือคะ""ก็ไม่มีอะไรซับซ้อนนักหรอกจ้ะ เราหาทางชักชวนให้หนูเอกับคุณพนมมาพบกันโดยบังเอิญ รับรองว่าคุณเอต้องใจอ่อนแน่ๆ"เริงชัยกล่าวเสียงเค้าหัวเราะ ปรีณาเบิกตากลมโต ร้องเสียงดังอย่างตื่นเต้น"โอ จริงๆ ด้วยค่ะ บีไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลย"เด็กสาวหัวเราะคิก ด้วยความรู้สึกสนุกที่เกิดขึ้นในใจ"ดีล่ะค่ะ เรามาวางแผนกันดีกว่า บีจะทำทีพาพี่เอออกไปเที่ยวดูหนังหาอาหารรับประทาน คุณลุงก็นัดพี่หนึ่งมาเจอกัน ทำทีว่าเจอะกันโดยบังเอิญ"เริงชัยผสมโรงหัวเราะด้วย หนุ่มใหญ่คำนึงอย่างกระหยิ่มใจ ทุกอย่างมันเป็นไปตามที่วางแผนเอาไว้นายสอนที่หูผึ่งฟังอยู่ ก็ลอบหัวเราะในใจ นึกไปถึงนายแจ้งผู้เป็นบิดา"เออ ยอดจริงพ่อ แผนของพ่อนี่มันเด็ดสะระตี่จริงๆ"เริงชัยตอนนั้นกล่าวต่อ"อ้อ ลุงไม่รู้ว่าจะรบกวนหนูบีมากไปไหม คือลุงมีหลานสาวห่างๆ คนหนึ่งชื่อดาว แกจะเอ็นปีเดียวกับหนูบีนี่แหล่ะ หัวไม่ค่อยดี หนูบีช่วยติวหนังสือแกหน่อยได้ไหมล่ะจ๊ะ"ปรีณาแย้มยิ้มอ่อนหวาน"ไม่รบกวนเลยค่ะ บียินดี และเต็มใจอย่างที่สุด คุณลุงนัดเวลามาได้เลยนะคะ บีจะติวให้สุดความสามารถเลยค่ะ"เริงชัยหัวเราะกล่าวขอบคุณ ขณะที่นายสอนลิงโลดยินดีจนเนื้อเต้นตัวสั่นหนุ่มใหญ่อาศัยการพาปรีณาไปส่งที่บ้าน เป็นการกรุยทางเข้าไปถึงบ้านของปาริฉัตร ซึ่งหญิงสาวพอทราบว่าเริงชัยมาส่งน้องสาว ก็รีบลงมาไหว้อย่างอ่อนน้อม ทั้งๆ ที่เป็นปกติพนมเป็นคนมาส่งนั้น เธอจะขังตัวเองอยู่แต่ในห้องไม่ยอมลงมาพบ"ขอบคุณ คุณเริงชัยมากค่ะที่ช่วยมาส่งยายบี"เริงชัยมองใบหน้าอันอ่อนหวานงดงามของปาริฉัตรอย่างหลงใหล หวนนึกไปถึงความหอมหวานแห่งเรือนกายตรงหน้าที่เขาเคยตักตวงอย่างอิ่มเอม แล้วมันแทบทำให้หนุ่มใหญ่แสนเจ้าเล่ห์อกแทบระเบิด กระสันซ่านอยากจะรวบร่างงดงามของหญิงสาวเข้ามากอดก่ายกระเด้าเย็ดให้สะใจเหลือกำลังแต่หนุ่มใหญ่เฝ้าอดทน บังคับใจเอาไว้ ไม่ให้อารมณ์หื่นแสดงออกไปเลยแม้แต่น้อย บอกตัวเองว่าต้องอดเปรี้ยวไว้กินหวาน เริงชัยทำทีเป็นเสมือนผู้ใหญ่ใจดี นั่งคุยกับสองศรีพี่น้องอีกพักหนึ่งก็ขอตัวกลับไปปรีณาที่ได้รับการซักซ้อมมาจากเริงชัยแล้ว ก็รีบดำเนินการตามแผน "พี่เอขา วันอาทิตย์นี้พาบีไปดูหนังหน่อยนะคะ แล้วก็ไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกัน"หญิงสาวสั่นศีรษะ เธอไม่อยากออกไปไหนทั้งสิ้นในช่วงนี้"ไม่ล่ะจ้ะ พี่ไม่อยากไป บีมีเพื่อนเยอะแยะ ไม่ไปกับเพื่อนๆ ล่ะจ๊ะ มาชวนพี่ทำไมกัน""น่า..ก็บีอยากไปกับพี่เอนี่นา นะคะ นะคะ พี่เอคนดีของบี ไปน๊าาาาา"ปรีณารบเร้าออดอ้อนพี่สาวของเธอด้วยท่าทีสุดแสนจะน่ารักน่าเอ็นดู ปาริฉัตรอดยิ้มออกไม่ได้ เอื้อมมือไปหยิกแก้มใสของเด็กสาว"จ้า...พี่ไปด้วยก็ได้"ปรีณาตบมือหัวเราะชอบใจ กอดปาริฉัตรหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่"พี่เอน่ารักจัง บีรักพี่เอที่สุดในโลกเลย"ปาริฉัตรหัวเราะออกมา แกะตัวน้องสาวออก ทำเป็นดุ"อี๊ ตัวเหม็นจะตายเราน่ะ รีบไปอาบน้ำไป๊ แล้วจะได้ลงมารับประทานอาหารเย็นกัน คุณพ่อคุณแม่รออยู่"ปรีณาหัวเราะคิก หอมแก้มพี่สาวอีกหลายฟอดใหญ่ ก่อนจะวิ่งออกไปอย่างร่าเริง
วันถัดมาดาวเด็กสาวกร้านโลกีย์ในสภาพของเด็กนักเรียนผู้เรียบร้อย ก็ปรากฏกายมาที่โรงเรียน แนะนำตัวเองให้ปรีณาได้รู้จัก"สวัสดีจ้ะ เราชื่อดาว เป็นหลานคุณลุงเริงชัย"ปรีณาเบิกตาโตอย่างน่ารักจนดาวนึกอิจฉาในใจ เด็กสาวแสนสวยยิ้มรับทักทายดาวด้วยความเป็นกันเอง"สวัสดีจ้ะ เราชื่อปรีณา เรียกเราว่าบีก็แล้วกันนะ"ดาวยิ้มแย้มให้ กล่าวอย่างอ่อนหวาน"ขอบใจบีมากนะ ที่ช่วยสละเวลาติวให้ดาว"ปรีณาหัวเราะคิก ส่ายศีรษะกล่าวยิ้มๆ"ไม่เป็นไรจ้ะ บียินดีและเต็มใจช่วย"นับจากวันนั้น ดาวก็จะเดินทางมาให้ปรีณาช่วยติวหนังสือตอนเย็นที่โรงเรียนเป็นประจำ
เวลาผ่านไปจนกระทั่งถึงวันอาทิตย์ ณ บริเวณโรงหนังเมเจอร์ในเวิร์ลเทรด เซนเตอร์ ขณะที่ปาริฉัตรยืนใจลอย รอน้องสาวที่เดินไปซื้อตั๋วดูหนัง สุ้มเสียงที่คุ้นหูเธอก็ดังขึ้นมาข้างๆ"เอจ๊ะ"หญิงสาวสะดุ้ง หันกลับไปก็พบกับพนมยืนอยู่ข้างๆ เธอ"พี่หนึ่ง..."ปาริฉัตรอุทานออกมาอย่างตกใจ หันไปมองทางที่จะไปซื้อตั๋วก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของปรีณาจะผ่านมา หญิงสาวตัดสินใจขยับตัวจะเดินหนี พนมรีบขวางเอาไว้"เอจ๋า อย่าหนีพี่ไปอีกเลยนะหญิงสาวน้ำตาคลอ พยายามบ่ายเบี่ยงตัวเองเดินหนีออกไป พนมไม่กล้ายื้อยุดฉุดกระชากปาริฉัตรในที่สาธารณะเช่นนี้ ได้แต่เดินตามต้อยๆ ปากก็พร่ำเพ้อ"เอจ๋า พี่ผิดไปแล้ว พี่ขอโทษ เอยกโทษให้พี่ด้วยนะ"ปาริฉัตรได้ยินเสียงออดอ้อนของสามีสุดที่รัก ทำให้ใจอ่อนยวบ อีกประการความจริงเรื่องที่พนมทำรุนแรงกับเธอในวันนั้น หญิงสาวเลิกโกรธขึ้งเขาไปนานแล้ว เพราะคิดว่าจะอย่างไรเธอก็เป็นภรรยาของเขา แต่สิ่งที่ติดคา และยังสร้างความน้อยใจให้กับเธออยู่ไม่คลาย นั่นคือความระแวงว่าพนมไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นขณะที่พนมเดินตามปาริฉัตรไปต้อยๆ ปรีณาเด็กสาวแสนสวยที่แอบดูอยู่ ก็เดินตามไปห่างๆ ดวงตากลมโตมองไปยังพี่สาวและพี่เขยอันเป็นที่รักของเธอ ในใจก็ภวนาไปตลอด"เจ้าประคู้น ขอให้พี่หนึ่งตื้อสำเร็จเถิด"ในที่สุดใบหน้าสวยหวานน่ารักของเธอก็แย้มยิ้มออกมาอย่างดีอกดีใจ เมื่อเห็นพนมสามารถจูงแขนปาริฉัตรเข้าไปนั่งคุยในร้านขายไอสครีมร้านหนึ่งได้"ฮิๆ พี่หนึ่งเอาเลย อ้อนเข้าไป พี่เอน่ะใจอ่อนจะตายไป"เด็กสาวยกมือปิดปากหัวเราะคิกด้วยความสนุก เมื่อยืนเฝ้าซุ่มดูจนแลเห็นแต่ไกลว่าพี่สาวของตัวเธอ ยอมเอ่ยปากคุยกับพนมแล้ว ปรีณาก็ฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์เดินผละออกมา"แค่นี้ก็เรียบร้อย"ปรีณาคิดในใจอย่างยินดีปรีดา ก่อนจะเดินหายเข้าไปในโรงฉายภาพยนต์ด้วยความครึ้มอกครึ้มใจส่วนพนมนั้นบอกไม่ถูกว่าตนเองนั้นโล่งใจขนาดไหน เมื่อภรรยาแสนรักของตนเอง ยอมใจอ่อนให้เขาพาเข้ามานั่งรับประทานไอสครีมชายหนุ่มกุลีกุจอ สั่งไอสครีมรสมะนาวที่รู้ว่าปาริฉัตรชอบให้ แล้วนั่งดูหญิงสาวนั่งตักเล็มรับประทานด้วยนัยน์ตาดื่มด่ำ บอกกับตัวเองว่าคงเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกที่ได้ปาริฉัตรเป็นภรรยาปาริฉัตรเห็นพนมเอาแต่จ้องหน้าเธอ ก็รู้สึกอายขึ้นมา ใบหน้าอ่อนหวานนั้นแดงเรื่อ กล่าวอุบอิบ"พี่หนึ่ง..อย่าจ้องเอ..อย่างนั้นสิคะ อายคนอื่นเขา"พนมหัวเราะชอบใจ กล่าวเสียงนุ่มนวล"ไม่เห็นต้องอาย พี่ไม่อาย พี่รักเอ ขอมองเออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเลย"หญิงสาวหน้าแดงเข้มยิ่งไปกว่าเก่า ก้มหน้าลงอย่างสุดเขินอาย ในใจนั้นพองฟูด้วยความปิติสุข ตกลงใจพร้อมที่จะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับสามีอันเป็นที่รักของเธอพนมมองหน้าภรรยาด้วยแววตาสุดเสน่หา ก่อนที่จะทำตัวให้เป็นปกติขึ้น เพื่อไม่ให้ปาริฉัตรเขินมากไปกว่านี้ความขุ่นข้องหมองหมางเมื่อเลือนหายไป ก็หลงเหลือแต่ความรู้สึกอบอุ่น อ่อนหวาน ที่ทั้งคู่มีให้แก่กันอย่างล้นเหลือ สองหนุ่มสาวสามีภรรยานั่งคุยกันอย่างมีความสุข ท่ามกลางสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมามองมาด้วยความชื่นชม ทันใดนั้นเองพนมก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อมีเสียงใสๆ ดังทักขึ้น"พี่พนม พี่พนมจริงๆ ด้วย ดาวคิดถึงพี่พนมจังเลย"ปาริฉัตรที่เห็นเด็กสาวคนหนึ่งถลาเข้ามาคลอเคลียพนมจากทางด้านหลังพนัก ยื่นหน้าเข้าไปทักทายสามีของเธอแบบที่เรียกว่าหน้าแทบชนกัน ใบหน้าอันอ่อนหวานของหญิงสาวก็ถอดสีซีดเผือด ยิ่งเห็นอากัปกิริยาของพนมซึ่งนั่งหน้าซีด อ้ำๆ อึ้งๆ เหมือนกับเด็กถูกจับผิดได้คาหนังคาเขา นัยน์ตาคู่งามของปาริฉัตรก็หลั่งน้ำตาใสๆ ไหลรินออกมาพนมหน้าซีดเผือด พยายามสลัดเด็กสาวออกไป แต่ดาวกอดคอเขาเอาไว้แน่น ส่งเสียงหวานยั่ว"นั่นใครคะ พี่พนม เพื่อนพี่เหรอ"ชายหนุ่มพยายามสลัดการพัวพันจากเด็กสาวร่านโลกีย์ออกไป กล่าวเสียงหนักๆ"ดาว ปล่อยพี่เดี๋ยวนี้ นี่มันที่สาธารณะนะ สำรวมตัวเองหน่อย"เด็กสาวจีบปากจีบคอพูด"ฮึ แล้วใครกันนะ ที่คืนนั้นกอดดาวไม่ปล่อยเองน่ะ ดาวน่ะรู้ซึ้งแล้ว ที่แท้พี่พนมก็เห็นดาวเป็นดอกไม้ริมทางเท่านั้น"ปาริฉัตรสุดจะทนฟังต่อไปได้ หญิงสาวผุดลุกขึ้นทันที พนมใจหายวาบ รีบฉุดข้อมือเล็กบางของภรรยาเอาไว้"เอจ๋า ฟังพี่ก่อน"ปาริฉัตรสะบัดข้อมือเต็มแรง พนมไม่กล้ายื้อยุดเอาไว้ ต้องตามใจคลายมือออก พอได้รับอิสระ ปาริฉัตรก็วิ่งออกไปอย่างชอกช้ำใจสุดประมาณตอนนี้สายตาของคนที่เคยมองพนมด้วยความชื่นชม กลับกลายเป็นมองอย่างรังเกียจแทนที่ พนมรู้สึกละอายใจ จนแทบแทรกแผ่นดินหนี "ดาว..ดาวปล่อยมือจากคอพี่ก่อนได้ไหม"ชายหนุ่มลดเสียงกระซิบว่าเด็กสาวร่านสวาทปิดปากหัวเราะคิกคัก ตอนนี้หน้าที่ที่เธอได้รับมอบหมายนั้นสำเร็จตามแผนแล้ว ดาวคลายมือออกจากการโอบคอของพนมแต่โดยดีพนมรีบลุกขึ้น ควักกระเป๋าเงินหยิบแบงก์ร้อยออกมาส่งให้พนักงานเก็บเงิน โดยไม่รอเงินทอนแต่อย่งใด รีบวิ่งออกไปจากร้าน แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ชายหนุ่มก็ไม่เห็นภรรยาแสนรักของเขาแม้แต่เงาแล้ว คนที่เดินสวนไปมาขวักไขว่ นี่เขาจะไปตามหาปาริฉัตรจากจุดไหนกัน?พนมยืนคอตก ใบหน้าหล่อเหลานั้นซีดเผือด ขณะที่ดาวเดินเข้ามากอดแขนเขา ออดอ้อนฉอเลาะ"น่า เราไปหาที่เงียบๆ คุยกันดีกว่า ดาวคิดทึ้งคิดถึงพี่พนม"ชายหนุ่มซึ่งเหมือนคนที่ไร้จิตวิญญาณไปโดยพลัน ถูกเด็กสาวร่านโลกีย์เดินกอดแขนพาออกไปจากบริเวณนั้นวันนั้นปาริฉัตรรีบขับรถกลับบ้าน เธอหลบหน้าพวกคนงาน วิ่งขึ้นไปบนห้องนอนเก็บตัวเงียบ คุณชิด กับคุณปองรักเผอิญไปทำธุระต่างประเทศพอดีช่วงนี้ จึงไม่มีใครทันสังเกตเห็นความผิดปกติของหญิงสาวจนกระทั่งตกเย็นปรีณาที่กลับบ้านโดยการนั่งแทกซี่ เด็กสาวฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์ พอแลเห็นรถซีวิคสีเหลืองสดจอดอยู่ในโรงเก็บ เธอก็รีบวิ่งขึ้นไปหาพี่สาวด้วยความร่าเริง เคาะประตู"พี่เอ พี่เอ นี่บีเอง เปิดประตูหน่อยซี"เงียบ ไม่มีเสียงตอบจากปาริฉัตร ปรีณาเคาะประตูอีกคราวนี้ เด็กสาวเคาะแรงขึ้น ถี่ ถี่"พี่เอ พี่เอ เปิดประตูให้บีหน่อยค่ะ"พักหนึ่งก็มีเสียงเครือ อู้ อี้ ของปาริฉัตรดังแว่วมา"พี่ปวดหัว อยากนอน บีอย่าเพิ่งกวนพี่ตอนนี้เลยนะ"ปรีณาขมวดคิ้วเรียวงามของเธอ เด็กสาวเอะใจ มันจะต้องมีอะไรผิดปกติขึ้นอย่างแน่นอน เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรไปหาพนมอย่างร้อนใจเสียงสัญญาณของโทรศัพท์มือถือพนมดังขึ้นโดยไม่มีคนรับ ปรีณารอจนอ่อนใจ ก็ได้แต่ฝากข้อความให้พนมโทรกลับหาเธอด่วน"ไม่รู้พี่หนึ่งไปพูดอีท่าไหน ตอนที่เราเห็นอยู่ยังดีๆ เลยนี่หน่า ทำไมพี่เอร้องไห้กลับมาอย่างนี้ โธ่ พี่หนึ่งนะ พี่หนึ่ง บีอุตส่าห์ช่วยถึงขนาดนี้แล้ว"ปรีณาคิดถึงพี่เขยของเธออย่างขัดใจ เด็กสาวผุดลุกผุดนั่งอย่างร้อนรน แต่ก็ไม่ได้รับโทรศัพท์กลับมาจากพนมเลย พอเธอขึ้นไปเคาะประตูห้องพี่สาวให้ลงมารับประทานอาหารเย็น ก็ได้ยินแค่เสียงปฏิเสธดังแว่วมาเท่านั้น
วันรุ่งขึ้นเป็นวันจันทร์ ปรีณาออกไปเรียนหนังสือตามปกติแต่เช้า ขณะที่พนมเดินทางมาหาปาริฉัตรที่บ้าน เนื่องเพราะคุณชิดกับคุณปองรักไม่อยู่ไปต่างประเทศ ถึงแม้ตลอดทั้งวันปาริฉัตรจะบอกให้แม่บ้านที่ขึ้นไปตาม ว่าเธอจะไม่ยอมลงมาพบกับเขา ชายหนุ่มก็ยังคงทู่ซี้นั่งคอยอยู่ที่ห้องรับแขกจนกระทั่งเย็นและปรีณากลับมาบ้านเด็กสาวพอเห็นพี่เขย ก็ปราดเข้าไปหา ถามด้วยใบหน้าเอาเรื่อง"นี่ พี่หนึ่ง พี่หนึ่งทำอะไรน่ะ พี่เอเก็บตัวเงียบ เอาแต่ร้องไห้ในห้อง"พนมหน้าซีดเซียว ไม่กล้าสู้หน้าน้องเมียตัวเอง อ้ำอึ้งแบบน้ำท่วมปาก ไม่มีความกล้าที่ยอมรับความจริง"พี่..พี่.."ปรีณาน้ำตาคลอด้วยความน้อยใจ เพราะดูจากลักษณะของพนม ก็รู้ว่าพี่เขยของเธอต้องทำผิดอะไรสักอย่าง"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่ง สัญญากับบีแล้วไง ว่าจะไม่ทำให้พี่เอเสียใจอีก"เด็กสาวต่อว่าเสียงเครือ พนมคอตก นั่งห่อเหี่ยว ไม่รู้จะพูดอะไรดีนอกจากพึมพำ"บี..พี่ผิดไปแล้ว"ปรีณานึกน้อยใจแทนพี่สาวอันเป็นสุดที่รักยิ่งของเธอ ทำให้นึกพาลโมโหพี่เขย เชิดหน้าขึ้นกล่าวเสียงปั้นปึ่งอย่างที่ไม่เคยทำกับชายหนุ่มมาก่อน"บีว่า พี่หนึ่งกลับไปก่อนเถอะ ตอนนี้พี่เอเขาคงไม่ลงมาพบกับพี่หนึ่งแน่ๆ"พนมใจหาย กระซิบถามอย่างคนสิ้นไร้หนทาง"บีจ๋า น้องบีไม่ช่วยพี่หนึ่งแล้วหรือ"ปรีณาเห็นหน้าของพนมแล้วก็ใจอ่อน สุ้มเสียงก็เลยอ่อนตาม "เอาเถอะค่ะ พี่หนึ่งกลับไปก่อน บีจะช่วยดูให้ จะพยายามเท่าที่บีจะพอทำได้ก็แล้วกันค่ะ"พนมถอนหายใจยาว เดินคอตกกลับออกไป
วันถัดมา เริงชัยหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ก็ได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาวที่ตัวเองใฝ่ฝันอย่างไม่คาดหมาย"คุณเริงชัยหรือคะ นี่เอพูดค่ะ""โอ คุณเอหรือครับ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ"หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์กล่าวเสียงนุ่มนวล เสียงของปาริฉัตรดังแผ่วสะท้านมาจากอีกด้านหนึ่ง"เอ...เอ อยากไปอยู่ในที่เงียบๆ ต่างจังหวัดสักพัก คุณเริงชัยเคยชวนเอเอาไว้ ยังยินดีต้อนรับเอหรือเปล่าคะ"เริงชัยเบิกตาโพลงด้วยความยินดีปรีดาจนเหลือจะกล่าว พยายามระงับความตื่นเต้นในน้ำเสียงอย่างสุดความสามารถ"แน่นอน..แน่นอนครับ คุณเอพร้อมเมื่อไร ผมจะไปรับทันที""วันนี้ได้ไหมคะ เออยากไปเร็วๆ"ปาริฉัตรกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย เธอไม่ต้องการอยู่บ้านให้พนมแวะเวียนเข้ามาหา ตอนนี้แม้กระทั่งน้องสาวเธอก็ไม่อยากเจอหน้าด้วยเริงชัยยิ้มอย่างกระหยิ่มยินดี"ได้สิครับ แน่นอน ผมไปรับคุณเอ เดี๋ยวนี้เลย คงจะไปถึงในราวชั่วโมงหนึ่งครับ"หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ วางหูแล้วกดเบอร์ภายในไปถึงเรณูเลขาหน้าห้อง"คุณเรณู ผมมีธุระส่วนตัวต้องไปจัดการด่วน คงจะไปสักหลายวันนะ มีเรื่องอะไรคุณก็รับเรื่องและบันทึกเอาไว้ก่อน""ค่ะ จะให้ดิฉันติดต่อนายสอนให้เตรียมรถให้ท่านเลยไหมคะ"เรณูถามอย่างนอบน้อม เริงชัยหัวเราะอย่างอารมณ์ดี"ไม่ต้อง ไม่ต้อง ผมจะขับไปเอง แค่นี้แหล่ะ ขอบคุณมาก"เมื่อวางหูแล้ว หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ ก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาดังๆ เต็มเสียง พึมพำกับตัวเองอย่างปราโมทย์"หนูเอจ๋า ไม่ต้องกลัวจ้ะ แล้วอาเริงชัยคนนี้จะช่วยปลอบขวัญให้หนูเอลืมความทุกข์ทั้งหมดเอง ฮ่ะ ฮ่ะ"
วันเดียวกันนั้น ปรีณาที่นั่งทานอาหารกลางวันอยู่ก็ได้รับโทรศัพท์จากพี่สาว เธอรีบถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน"พี่เอหรือคะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ"เสียงแผ่วๆ ของปาริฉัตรดังตอบมา"ไม่มีอะไร พี่เพียงแต่โทรมาบอกบีว่าพี่จะไปต่างจังหวัดสักสองสามวัน บีไม่ต้องห่วง"ปรีณาเบิกตากลมโตกว้าง รีบถาม"พี่เอไปไหนกัน ไปกับใครคะ บอกบีด้วย""ไม่..ไม่เป็นไร บีไม่ต้องห่วง พี่ไปกับเพื่อนพี่เอง แค่นี้นะจ๊ะ พี่จะวางหูแล้ว""เดี๋ยว..เดี๋ยวค่ะ ให้บีกลับไปบ้านช่วยพี่เอจัดกระเป๋าก็แล้วกันนะคะ"ปรีณาพยายามตื้อถ่วงเวลาเพราะต้องการไปหาพบหน้าพี่สาวก่อน เสียงของปาริฉัตรเงียบไปครู่หนึ่งก็ดังตอบมา"ตอนนี้พี่ออกมาจากบ้านแล้ว แค่นี้นะจ๊ะ พี่ฝากดูแลบ้านด้วย"จากนั้นสัญญาณก็ขาดไป เด็กสาวทำหน้าเบ้ ถอนหายใจยาว ยกมือขยี้ผมทรงบ๊อบสั้นตัวเองอย่างขัดใจ"โอ๊ย กลุ้มใจจัง"เธอคิดคำนึงอย่างว้าวุ่น เด็กสาวรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างไรพิกล แต่ก็บอกกับตัวเองไม่ถูกว่าคืออะไรตกเย็นดาวมาหาปรีณาตามปกติ พอดาวแลเห็นใบหน้าของปรีณาหม่นๆ ก็ทำเป็นทักเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร"บีเป็นอะไรจ๊ะ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้ายังไงวันนี้ดาวกลับไปก่อนก็ได้นะ"ปรีณารีบสั่นศีรษะ พยายมยิ้มให้อีกฝ่าย พลางว่า"ไม่เป็นไรจ้ะ เพียงแต่บีรู้สึกเหนื่อยๆ หน่อยเดียวเท่านั้นเอง"เด็กสาวร่านสวาท จ้องมองไปยังใบหน้าสวยใสของปรีณาอย่างสุดอิจฉา ต่อหน้าปั้นรอยยิ้มหวานชักชวน"อุ๊ย ถ้าอย่างนั้น เย็นนี้เราเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อยดีไหมจ๊ะ ไปติวหนังสือกันที่บ้านดาวดีกว่า"ปรีณานิ่งคิดอยู่อึดใจ ความซื่อไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะมีความคิดร้ายอะไรกับเธอ ประกอบกับรู้สึกเบื่อที่จะต้องกลับไปบ้านที่พี่สาวออกเดินทางไปต่างจังหวัดแล้ว ทำให้เด็กสาวแสนสวยผงกศีรษะรับคำชวนของดาว"ก็ได้จ้ะ ดาวรอบีเก็บของหน่อยนะจ๊ะ เดี๋ยวบีจะโทรไปบอกคนที่บ้านด้วยว่าบีอาจจะกลับดึกหน่อย"ดาวยิ้มออกมาอย่างสมใจ ทำเป็นพูดว่า"ไม่ต้องห่วงนะบี ลุงเริงชัยทิ้งให้นายสอนอยู่รับใช้พวกเรา นายสอนจะขับรถพาบีไปส่งถึงที่บ้านเอง"ปรีณายิ้มรับคำ ก่อนจะผละไปเก็บของ และโทรศัพท์ไปบอกคนงานที่บ้านของเธอว่าคืนนี้จะกลับดึกหน่อย เพราะไปติวหนังสือให้เพื่อนที่บ้านนายสอนที่นั่งรออยู่ในรถ ควยกระดกขึ้นมาทันที เมื่อมันมองเห็นปรีณาแต่ไกล คนขับรถจอมเจ้าเล่ห์พยายามระงับสติอารมณ์ ขณะที่ทำทีออกไปเปิดประตูรับปรีณากับดาวอย่างนอบน้อมดาวทำเป็นสั่งหลังจากที่เธอกับปรีณาเข้ามานั่งภายในตอนหลังเรียบร้อยแล้ว"นายสอนขับไปบ้านเลย บีเขาจะไปติวหนังสือดาวที่บ้าน""ครับคุณดาว"นายสอนรับคำอย่างนอบน้อย ขณะเคลื่อนรถออกไปด้วยความกระสันซ่านเป้าหมายที่นายสอนขับรถไป ก็คือบ้านพักหลังเดิมที่เริงชัยเคยใช้เป็นสถานที่ข่มขืนปาริฉัตรอย่างชั่วช้ามาแล้วนั่นเองอา มาคืนนี้ บ้านหลังเดียวกัน กำลังถูกใช้เป็นสถานที่จัดการกับเหยื่อสาวแสนสวย ผู้ซึ่งเป็นน้องสาวร่วมสายโลหิตของปาริฉัตรอีกครั้งนายแจ้งตาเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์เปิดประตูรับรถที่ลูกชายของตนเองขับเข้ามา สายตาของตาเฒ่าที่จับจ้องไปยังเรือนร่างของปรีณาที่ก้าวออกมาจากรถนั้นเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย"ฮิ ฮิ ไอ้สอนมันตาถึง คุณหนูบีนี่ สวยน่ารักน่าเอ็นดูอย่างกับเจ้าหญิงน้อยๆ"ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ที่ชื่นชอบในการได้กระเด้าเย็ดเด็กสาวๆ เหมือนกับลูกชาย เขม้นมองไปตามผิวกายอันขาวผ่องตามช่วงคอ ช่วงแขน รวมถึงช่วงขาที่พ้นออกมาจากร่มผ้าชุดนักเรียนที่ปรีณาสวมใส่แล้วแลบลิ้นเลียปากอย่างกระหาย ขณะที่ปรีณาไม่ทันสังเกตเพราะดาวพาเดินเข้าไปในบ้าน จอมเจ้าเล่ห์สองพ่อลูกก็ยักคิ้วให้แก่กันอย่างรู้เชิงในเวลาเดียวกันนั้น เริงชัยกำลังนั่งอยู่ตรงกันข้ามกับหญิงสาวแสนสวยที่เข้าคลั่งไคล้ใฝ่ฝันในร้านอาหารของโรงแรมห้าดาว ริมชายหาดหัวหิน บนโต๊ะที่จุดไว้ด้วยแสงเทียนสลัวๆ นั้น ขับให้วงหน้าของปาริฉัตรที่ถึงแม้เต็มไปด้วยความหม่นหมองให้ดูงดงามละลานตา ก่อกวนอารมณ์ของเริงชัยจนอกแทบระเบิดตายด้วยความเสน่หาหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ พาปาริฉัตรไปพักที่รีสอร์ทสุดหรูของเขา ความเจนจัดรู้ดีว่าอะไรควรทำไม่ทำ เขาไม่ต้องการสร้างความแตกตื่นให้เหยื่ออันโอชะที่ส่งตัวเองเข้ามาในเงื้อมมือของเขา มาถึงตอนนี้ไม่มีความจำเป็นต้องรีบร้อนอะไรแล้ว เริงชัยจึงเปิดบ้านพักสองหลัง แสดงความเป็นสุภาพบุรุษเต็มที่ ไม่ต้องการให้เกิดคำครหา ว่าพักอยู่บ้านหลังเดียวกับปาริฉัตร ทำให้แววตาที่หญิงสาวมองมายังหนุ่มใหญ่ นั้นก็เต็มไปด้วยความขอบคุณ และเชื่อใจ หลังจากเก็บข้าวของ และให้เวลาปาริฉัตรได้พักผ่อนเป็นส่วนตัวช่วงเวลาหนึ่งแล้ว เริงชัยก็ชวนหญิงสาวออกไปเดินเล่นเริงชัยแอบกระหยิ่มใจ เมื่อเขาสังเกตเห็นสายตาของชายหนุ่มวัยต่างๆ ทั้งคนไทยและต่างประเทศ พาจับจ้องไปยังสตรีที่เดินข้างกายเขาอย่างชื่นชม ความรู้สึกนั้นทำให้หนุ่มใหญ่เดินกร่าง แสดงออกกลายๆ ถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของหญิงสาว ซึ่งปาริฉัตรเองในยามที่กำลังใจลอยครุ่นคิดเรื่องราวต่างๆ อย่างสับสน ไม่ทันสังเกตอากัปกิริยานั้นตอนหนึ่งเริงชัยถามปาริฉัตรว่า"คุณเอ เตรียมชุดอาบน้ำมาหรือเปล่าครับ ช่วงเวลานี้อากาศกำลังสบาย น่าเล่นน้ำมาก"ปาริฉัตรส่ายศีรษะช้าๆ กล่าวแผ่วๆ"เปล่าค่ะ เอ..เอ..ไม่ได้ตั้งใจจะมาเล่นน้ำ"เริงชัยหัวเราะ กล่าวเสียงร่าเริง"โอ๊ย ไม่ได้ๆ มาถึงที่นี้ แล้วไม่เล่นน้ำได้ยังไง ไปครับ ผมจะพาไปเลือกซื้อสักชุด"ความจริงปาริฉัตรต้องการอยู่เงียบๆ ไม่ได้ต้องการมาเพื่อนการละเล่นใดๆ แต่ทุกอย่างที่เริงชัยทำให้เธอในวันนี้ มีหรือที่หญิงสาวจะปฏิเสธได้?หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ พาหญิงสาวไปยังร้านขายเสื้อผ้าสุดหรูในโรงแรม เริงชัยแลเห็นชุดว่ายน้ำแบบบิกินนี่สีสดใสที่แขวนอยู่ตามราว พอมโนภาพแลเห็นปาริฉัตรในชุดเหล่านี้ แล้วควยต้องโป่งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ คะยั้นคะยอให้หญิงสาวเลือกซื้อใส่ปาริฉัตรหน้าแดงเมื่อมองดูความโป๊ของชุดเหล่านั้น หญิงสาวพิจารณาเนื้อผ้าสองชิ้นนั้นมันเล็กมากปกปิดผิวกายบริเวณของสงวนไว้นิดเดียวเอง เธอขนลุก ส่ายศีรษะปฏิเสธแข็งขัน"ไม่..ไม่ค่ะ เอไม่กล้าใส่ชุดพวกนี้หรอกค่ะ"เริงชัยซ่อนยิ้มไว้ในหน้า ทำเป็นพูดเหมือนคนผ่านโลกมามาก"โธ่ คุณเออย่ามัวไปกังวลกับสายตาใครเลยครับ ในช่วงเวลาที่คุณเออาจไม่ค่อยสบายใจแบบนี้ ผมแนะนำให้คุณเอลองปลดปล่อยอารมณ์ซะหน่อย มันจะช่วยได้นะครับ"คำพูดของเริงชัยจี้ใจดำปาริฉัตร หญิงสาวผู้รักนวลสงวนตัว คิดอยู่เสมอว่าทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเธอนั้น สมควรมอบให้กับสามีผู้เป็นที่รักแต่เพียงผู้เดียว มาบัดนี้ อารมณ์หนึ่งซึ่งต้องการประชดประชันทำให้เธอยิ้มออกมา ผงกศีรษะเลือกชุดอาบน้ำแบบทูพีชสุดเซ็กซี่สีฟ้าสดใสขึ้นมาตัวหนึ่งเริงชัยยิ้มกระหยิ่ม รับไปชำระเงิน จากนั้นยังพาหญิงสาวไปเลือกซื้อของอีกหลายอย่างอาทิ เช่นเสื้อคลุมอาบน้ำ ครีมทาผิว หมวกสาน แว่นกันแดด เป็นต้น ซึ่งปาริฉัตรเกรงใจไม่กล้าปฏิเสธ ได้แต่พนมมือไหว้ขอบคุณความเอื้ออารีของเริงชัย
คืนนั้นหลังจากรับประทานเสร็จ เริงชัยก็พาหญิงสาวกับไปที่พัก พร้อมกับชักชวน"คืนนี้อากาศกำลังอุ่นสบาย คุณเอว่ายน้ำเล่นหน่อยดีไหมครับ ที่รีสอร์ทผมมีสระน้ำอุ่นไว้บริการด้วย"ปาริฉัตรครุ่นคิดอยู่เล็กน้อย ไม่ต้องการขัดใจเขาก็ผงกศีรษะรับคำหญิงสาวหน้าแดงก่ำเมื่อมองเห็นตัวเองในกระจก หลังจากผลัดเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำแบบทูพีชที่เริงชัยเพิ่งซื้อให้วันนี้ ถึงแม้จะมีเธอมองเห็นอยู่คนเดียว แต่ด้วยความอายหญิงสาวรีบซ่อนตัวเองอยู่ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำทันที พอดีกับเวลาที่เริงชัยเข้ามาเคาะประตูเรียกหนุ่มใหญ่ยิ้มกว้างขวาง ในมือชูน้ำส้มเย็นๆ สองขวด"ดื่มอะไรเย็นๆ กันสักหน่อย เดี๋ยวค่อยไปเล่นน้ำกันนะครับ"ปาริฉัตรยิ้มอ่อนๆ ไม่ว่าอะไร ก็เดินไปนั่งที่โซฟารับแขก เริงชัยนั่งอีกด้าน เทน้ำส้มลงแก้วยื่นให้หญิงสาวเริงชัยซ่อนยิ้มเอาไว้ในหน้าอย่างมิดชิด ขณะที่มองหญิงสาวที่เขาแทบจะคลั่งใจตายเพราะความหลงใหล ดื่มน้ำส้มแก้วนั้นลงไปเรื่อยๆ เกือบหมด ขณะที่ทำเป็นชวนคุยไปในเรื่องต่างๆ จวบจนหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ แลเห็นใบหน้างดงามอ่อนหวานของปาริฉัตรนั้นเริ่มมีสีแดงฉีดขึ้นมา เขาก็ลุกขึ้นไปนั่งข้างๆ เรือนร่างที่สุดแสนจะงดงามราวกับเทวดาบรรจงสร้างของหญิงสาวปาริฉัตรขยับตัวหนีห่างออกไปเล็กน้อย ใบหน้าของเธอร้อนวูบวาบ ความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นบริเวณท้องน้อย มันทำให้หญิงสาวรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันทีเริงชัยเบียดกระแซะตาม ยื่นหน้าไปกระซิบข้างใบหูขาวผ่องนั้น"คุณเอสวยเหลือเกิน คุณรู้ตัวไหม"ความรู้สึกเสียวซ่านบางอย่างแปลบขึ้นมา จนทำให้ปาริฉัตรตัวอ่อน ลมหายใจของเธอกระชั้นถี่ขึ้น อา นี่เธอเป็นอะไรไป?มือหยาบของเริงชัยตอนนั้นเอื้อมไปกระตุกนิดเดียว สายรัดชุดคลุมของปาริฉัตรก็หลุดออก เผยให้เห็นผิวกายอันขาวผ่องเป็นยองใย มีชุดอาบน้ำสุดเซ็กซี่สีฟ้าปกปิดบนล่างเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ เริงชัยเบิ่งตาจ้องมองไปแทบถลน ควยตุงเด่จนคับเป้าปาริฉัตรอุทานออกมาคำหนึ่ง เมื่อมือหยาบของเริงชัยจู่โจมทีเดียว ก็คลึงไปตรงเนินนูนของเธออย่างจัดเจนนิ้วอันชำนาญของเริงชัยลากไปตามร่องหลืบที่ตอนนั้นมีน้ำเอ่อชุ่มออกมา ปาริฉัตรขาอ่อน อยากจะขยับหนี แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงจะกระทำได้ดั่งใจนึก ร่างสั่นสะท้านด้วยความรัญจวนใจ เสียงที่เธอพยายามร้องออกมานั้นแผ่วราวกระซิบ"อย่าค่ะ..อย่า"อย่างไม่รู้ตัวว่า ชุดเสื้อคลุมผ้าขนหนูนั้นถูกปลดออกไปจากเรือนร่างเธอเมื่อไร ปาริฉัตรรับรู้อีกที ร่างกายที่กึ่งเปลือยที่เหลือเพียงชุดอาบน้ำตัวจิ๋ว ก็ตกอยู่ภายใต้การกอดจูบเฟ้นฟอนของเริงชัยแล้ว
มโนสติเตือนว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ความเสียวซ่านรัญจวน ความรู้สึกบางอย่างที่ต้องการปลดปล่อย มันพลุ่งพล่านขึ้นมาราวกับน้ำบ่าทำนบทลาย ทำให้หญิงสาวต้องแอ่นตัวขึ้นรับลิ้นของเริงชัยที่กำลังลากโลมเลียอยู่ตรงหน้าท้องขาวผ่องราบเรียบไร้ไขมันส่วนเกินของเธออย่างลืมตัวพร้อมกับส่งเสียงครางออกมา"ซีดส์..ซีดส์..อาา..ซีดส์.."เริงชัยยิ้มออกมาอย่างกระหยิ่มยินดี รีบฉกฉวยโอกาสที่หญิงสาวกำลังเพลิด ไม่ยอมให้เหยื่ออันโอชะ ดิ้นหลุดมือเขาไปได้อีกต่อไป ร่างแบบบางที่แอ่นสุดๆ ช่วยให้เขาอ้อมมือไปด้านหลัง ปลดเงื่อนที่ผูกอยู่ด้านหลังยกทรงตัวจิ๋วออกไปอย่างง่ายดาย จากนั้นสองเต้าที่กลมเต่งได้รูป ปลายงามงอนเป็นสีชมพูเรื่อ ก็ตกอยู่ภายใต้การโลมเลียด้วยลิ้นที่ชำนิชำนาญในปลุกปั่นอารมณ์หญิง จนสติของปาริฉัตรกระเจิงไปคนละทิศละทาง แอ่นอกตูมตั้งของตนเองเสนอให้กับเริงชัยได้ดูดดื่มอย่างอร่อยลิ้น ดังซ๊วบ ซ๊วบ"ซีดส์...เสียวจังค่ะ...เอเสียวเหลือเกิน...อาาาา"ปาริฉัตรครางออกมา หนุ่มใหญ่รุกต่อเนื่องแบบไม่หยุด ขณะที่ปาริฉัตรกำลังรู้สึกเสียวซ่านสุดๆ สะโพกผายของเธอก็แอ่นขึ้นตามแรงยกของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัวพริบตานั้นอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดเรือนร่างอันขาวผ่องงดงามของหญิงสาวก็ถูกเริงชัยครูดเหวี่ยงออกไปเพรียวขางามสองข้างถูกจับแยกออก เริงชัยที่ทรุดลงไปคุกเข่าเบื้องหน้าหญิงสาว ก็ซุกใบหน้าลงไป ลากลิ้นโลมเลีย ร่องหลืบสวรรค์ที่กำลังเจิ่งนองด้วยน้ำรักจากเรือนร่างเธออย่างอร่อยปาริฉัตรอุทานออกมา พยายามผลักใบหน้าของเริงชัยออกไป
"อา..อย่าค่ะ..มันสกปรกออก.."
เริงชัยหัวเราะอย่างกระหยิ่ม กล่าวเสียงหื่นกระหาย"ใครบอกคุณเอล่ะครับ ตรงกันข้าม มันช่างหอม ช่างหวาน สำหรับผมเหลือเกินครับ"ว่าแล้วเขาก็ลากลิ้นโลมเลียต่อ ปาริฉัตรที่สุดเสียวซ่าน แบะขาตัวออกห่าง แอ่นสะโพกเสนอสนองการโลมเลียนั้นอย่างสุดแสนจะรัญจวนใจ ส่งเสียงครางไม่ขาดปาก"ซีดส์...ซีดส์...อืออออ...อาาาาา"ทั้งนิ้วที่จับกลีบแคมแหวกออก ลิ้นสากที่ดุนไล้ไปตรงติ่งเสียวของเธอ มันสร้างความกระสันซ่านรัญจวนใจให้เกิดขึ้นแก่หญิงสาวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จนร่างแบบบางนั้นกระตุกเร่าๆ อย่างสุดสยิว นิ้วเรียวงามนั้นขยำไปที่หลังศีรษะของเริงชัยกดใบหน้าของเขาให้แนบลงไปกับโหนกหีของเธอ ซึ่งแอ่นส่ายเสนอเข้าหาเขาอีกทางหนึ่งฝีมือลิ้นโลมเลียชั้นเซียนเรียกพี่ของเริงชัย ในที่สุดก็กระตุ้นต่อมความเสียว ปลุกปั่นอารมณ์จนปาริฉัตรบิดไปบิดมา ส่งเสียงครางดังสะท้าน"อาาาา..อาาาา...ซีดส์...ซีดส์ .เอ...เสียว..เสียวจัง...จะถึงแล้วค่ะ...อาาาาาาาร่างแบบบางของหญิงสาวกระตุกเฮือกๆ แอ่นสุดๆ เริงชัยสูดดมความหอมจากหลืบสวรรค์นั้นเต็มปอด ใช้มือรั้งไปที่สะโพก บดหน้าของเขาลงไป ลากลิ้นโลมเลียดูดดื่มน้ำสวรรค์ที่ทะลักทะลายออกมาอย่างเอร็ดอร่อยสาแก่ใจที่รอคอยมานานเมื่ออารมณ์สงบลง ปาริฉัตรก็นั่งตัวสั่นสะท้าน นี่เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปให้กับเริงชัยถึงขนาดนี้ได้อย่างไร?หญิงสาวอยากจะนึกว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาเป็นแค่ความฝันตื่นหนึ่ง แต่ทว่าตอนนั้นเริงชัยที่โอบกอดร่างเปลือยของตัวเธออยู่ กำลังจูบซอนไซร้ไปตามซอกคอของเธอ ยืนยันให้ปาริฉัตรรับรู้ว่ามันเป็นความจริงแท้แน่นอน มิใช่แค่ความฝันที่เธออยากให้เป็นไป"คุณเริงชัยคะ..อย่าค่ะ.."ปาริฉัตรพยายามดิ้นรน เริงชัยกระซิบ พลางจูบไซร้ไปตามซอกคอขาวผ่อง แก้มนวลใสของหญิงสาวไม่หยุด"คุณเอจ๋า รู้ไหมว่าผมหลงรักคุณเอมาตั้งนานแล้ว..."หญิงสาวใจสั่น ความเสียวซ่านระลอกใหม่ปะทุขึ้นมาจากท้องน้อย ยาสวาทที่เริงชัยผสมใส่น้ำส้มให้เธอดื่มนั้นมันรุนแรงกว่าที่เขาเคยผสมให้พนมดื่มตั้งหลายเท่าปาริฉัตรพยายามต่อต้านความเสียวซ่านรัญจวนใจที่พลุ่งพล่านขึ้นมา ส่งเสียงแผ่วสะท้าน"อย่าค่ะ...เอแต่งงานแล้วนะคะ.."เริงชัยกระซิบ"นายพนมเขาเป็นคนเจ้าชู้ ไม่ได้ซื่อตรงอะไรกับคุณเอหรอก เชื่อผมเถอะ"คำพูดของหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์นั้นเปรียบเสมือนหอกที่ทิ่มเข้าสู่กลางใจของหญิงสาว ร่างที่พยายามดิ้นรนของเธออ่อนปวกเปียกไปโดยพลันหยาดน้ำตาใสๆ ไหลรินออกมาจากหางตาของปาริฉัตร ร่างแบบบางของเธอ เหมือนแพน้อยที่อยู่ท่ามกลางกระแสคลื่นยักษ์ ทะเลบ้าคลั่ง ความรู้สึกผิด ถูกกลบไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ผสานกับความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นดุจภูเขาไฟระเบิด ในที่สุดลำขาเพรียวของปาริฉัตรก็เผยออก เปิดช่องประตูสวรรค์อ้ารับ หัวถอกบานคล้ำอวบใหญ่ของเริงชัยที่จ่อเข้ามาอย่างกระสันซ่าน"คุณเอจ๋า ผมเข้าแล้วนะครับ"เริงชัยกระซิบเสียงหวาน ปาริฉัตรหลับตาพริ้ม กลั้นใจผงกศีรษะ โอบไปที่กลางหลังกำยำของอีกฝ่ายแน่น ความอวบใหญ่ที่แหวกทะลวงเข้ามาในร่างเธอนั้น สร้างความเจ็บแปลบให้กับปาริฉัตรจนสุดจะทนทาน ร่างแบบบางสะท้านเฮือก ส่งเสียงคราง"เจ็บค่ะ..คุณเริงชัย..เอ..เจ็บ"เริงชัยหยุดกระเด้าไว้ก่อน เปลี่ยนไปบดขยี้จูบไปบนริมฝีปากนุ่มนิ่มราวกับกลีบกุหลาบนั้น ซึ่งปาริฉัตรอ้าปากออกรับ พร้อมกับแลกลิ้นจูบกับเริงชัยอย่างเร่าร้อน หญิงสาวครางในลำคอ"อือ..อือ..."หนุ่มใหญ่ขยับสะโพกเสือกท่อนควยของเขาครูดเข้าไปในร่องสวรรค์ตีบฟิตนั้นอีกครั้ง ปาริฉัตรตัวงอส่งเสียงครางออกมา เริงชัยใช้แขนรั้งไปที่ข้อพับหลังหัวเข่าหญิงสาว จับเพรียวขางามนั้นถ่างออกอีก ก่อนอัดสะโพกยัดควยอวบทะลวงเข้าไป สายตาของหนุ่มใหญ่เจ้าเล่ห์ เบิ่งมองไปที่แคมหีขาวใสที่ปลิ้นออกเพื่อขยายตัวรองรับความอวบของควยตัวเองอย่างสะใจ พอปาริฉัตรบิดตัวด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าอ่อนหวานนั้นเหยเกแสดงออกถึงความรู้สึก เริงชัยก็จะสลับด้วยการโลมเลียไปตรงหัวนมงอนงาม ซอนไซร้ไปตามซอกคอขาวผ่อง รวมทั้งการจูบปากแลกลิ้นกับหญิงสาวอย่างดูดดื่มเป็นการปั่นอารมณ์ ในที่สุดด้วยความเจนจัด เขาก็สามารถป้อนควยยักษ์ร่วมฟุตจมหายเข้าไปในร่องสวรรค์ของปาริฉัตรทั้งดุ้นหญิงสาวหลับตาพริ้ม ขมวดคิ้วเรียวงามมุ่น ของๆ เริงชัยที่สอดเข้ามาในตัวเธอนั้น มันเลยลึกเข้าไปอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน"อา..มันแน่นจังค่ะ คุณเริงชัย.."เริงชัยหัวเราะอย่างอิ่มเอม กระซิบที่ข้างหู"แน่นๆ อย่างนี้แหล่ะ เดี๋ยวเมียรักของผมจะมีความสุขสุดๆ"ปาริฉัตรหน้าแดงไปกับคำพูดของเขา อา แต่มิใช่เขาพูดถูกหรอกหรือ คนๆ นี้เบื้องหน้าเธอได้เป็นสามีของเธออย่างสมบูรณ์ตามพฤตินัยแล้วเริงชัยควงสะโพกบดควยของเขาครูดไปกับผนังเนื้อเยื่ออันอ่อนนุ่มที่ตอดรัดอยู่อย่างแนบแน่น ความเสียวซ่านที่พลุ่งพล่านขึ้นช่วยให้ช่องคลอดของหญิงสาวผลิตน้ำรักออกมาหล่อลื่นอาบลำควยที่รุกล้ำเข้ามา เมื่อเริงชัยค่อยๆ ชักออก แทงเข้าอย่างช้าๆ จนกระทั่งท่อนอวบของหนุ่มใหญ่ก็เป็นฟองฟอด แสดงให้เห็นความสภาพอันเหมาะสมสำหรับการกระเด้าเย็ดแล้ว เริงชัยจอมเจ้าเล่ห์ก็จับเพรียวขางามนั้นขึ้นพาดบ่าหนาของตัวเอง เริ่มส่งแรงกระเด้าควยเข้าใส่ร่องหลืบสวรรค์บรรจงสร้างของปาริฉัตรอย่างหื่นกระหายเมามันความเจ็บปวดในตอนแรกที่ได้รับค่อยๆ ถูกทดแทนด้วยความเสียวซ่านที่ปะทุเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ปาริฉัตรเด้งสะโพกขึ้นรับการเย็ดนั้นอย่างเสียวซ่าน สองมือเปะปะไปตามเบาะที่นั่งของโซฟายาว ส่งเสียงครางครวญอย่างสุดรัญจวนใจ"อา..อา..ซีดส์...ซีดส์....ซีดส์...อาาาา..เอ..เสียว...เสียวค่ะ..อาาา..จะขาดใจอยู่แล้ว"เริงชัยแนบใบหน้าลงไปกระซิบ"เมียรักของผม จะให้ผัวหยุดมั๊ยล่ะจ๊ะ"ปาริฉัตรหน้าแดง ความเสียวซ่านรัญจวนใจที่พลุ่งขึ้นจับจิต บังคับให้เธอส่ายศีรษะ ส่งเสียงคราง"ไม่..ไม่ค่ะ..เร็วๆ..เลย..เอ..ทนไม่ไหวแล้ว..."ถ้าอย่างนั้นบอกผัวให้ชื่นใจหน่อยสิจ๊ะ ว่าเย็ดเอเร็วๆ เย็ดเอแรงๆ"เริงชัยส่งเสียงหื่น แกล้งหยุดกระเด้าควยเอาไว้ ปาริฉัตรที่สุดเสียว ต้องการปลดปล่อยตัวเองเต็มที่ แอ่นสะโพกผายขึ้น ส่งเสียงครางออกมา อย่างหมดสิ้นความอาย "เย็ดเอเร็วๆ เย็ดเอแรงๆ เลยค่ะ..เอต้องการเหลือเกิน..."เริงชัยหัวเราะลั่น"ได้เลยจ้ะ เมียจ๋า เมียสุดที่รักของผัว..."หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ ตะบันควยยักษ์อัดเข้าใส่ร่องหลืบสวรรค์ที่ส่ายร่อนขึ้นรับอย่างเมามัน หักโหม ป๊าบ ป๊าบ
เกมกามอันเร่าร้อนหฤหรรษ์ ดำเนินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด บนโซฟายาว สองร่างที่บดเบียดกันจนแทบผสานเป็นเนื้อเดียว เสียงครางระงมปนเปกันระหว่างหนึ่งหญิง หนึ่งชาย
ในที่สุดเมื่อความหยุ่นกระชับของร่องหี ทำให้อารมณ์หื่นของเริงชัยพลุ่งพล่านขึ้นอย่างสุดระงับ หนุ่มใหญ่อัดควยกระเด้าหนักถี่ถี่ขึ้น ส่งเสียงร้อง"เมียจ๋า ผัวจะออกแล้ว"ปาริฉัตรเองก็ครางออกอย่างสุดจะข่มกลั้น"เอ...เอ..ก็จะเสร็จเหมือนกันค่ะ เร็วๆ..เลย"เริงชัยแผดร้องออกมาดังลั่น พร้อมกับตะบันควยยักษ์บดลงไปบนโหนกหีที่แอ่นสนอง ปาริฉัตรที่จิกเล็กไปบนหลังกำยำของอีกฝ่าย ก็ส่งเสียงร้องออกมาสุดเสียงไม่แพ้กัน ร่องหีของเธอตอดรัด รับกับอาการขมิบพ่นน้ำเชื้อของควยอวบ เริงชัยวนเวียนกระแทกรีดน้ำกามออกไปราดรดช่องคลอดของหญิงสาวจนเต็มอิ่ม ก่อนจะฟุบตัวหอบไปบนเรือนร่างขาวผ่องนุ่มนิ่มของปาริฉัตรที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนเป็นมันปลาบไปทั้งตัวเริงหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย หนุ่มใหญ่ที่ร่างกายล่อนจ้อนทิ้งตัวนั่งเบียดแนบชิดกับตัวปาริฉัตร ตระคองกอดหญิงสาวด้วยอากัปกิริยาที่ถือสิทธิ์เหนือเรือนร่างที่งดงามแบบบางนั้นอย่างเริงใจ ผิวกายอุ่นละเอียดเนียนนุ่มที่เขาได้เสียดสีสัมผัส มันทำให้ควยใหญ่ที่เพิ่งกระฉูดน้ำเชื้อเข้าใส่ร่างกายปาริฉัตรมาหยกๆ เริ่มกระดกแข็งขึ้นอีกครั้งอา เมื่อเทียบกับครั้งที่เขาข่มขืนเธอในสภาพสลบไสลไม่ได้สติในวันนั้น คืนนี้ปาริฉัตรได้มอบความดื่มด่ำ หอมหวาน ให้กับเขาได้เสพสมอย่างอิ่มเอมสาสมแก่ใจอย่างมากมายไปกว่าหลายเท่าตัวนักเริงชัยควานจูบไปตามซอกคอขาวผ่องอย่างกระหาย แม้ว่าทุกตารางนิ้วบนเรือนกายของปาริฉัตรถูกเขาเฟ้นฟอนไปแล้วอย่างเต็มอิ่ม แต่ความงดงามเนียนนุ่มนั้นก็ยังทำให้เขาใหลหลงคลั่งไคล้ต้องการอยู่อย่างไม่สร่างซาเลยแม้แต่น้อยปาริฉัตรพยายามเบนหน้าหลบการพรมจูบของอีกฝ่ายที่รุกเร้ามาตามพวงแก้มของเธอ หญิงสาวส่งเสียงครางแผ่วสะท้าน"อย่าค่ะ..คุณเริงชัย"หนุ่มใหญ่หัวเราะกระหยิ่ม รุกเร้าควานจูบต่อไม่สนใจต่อคำพูด หรือกิริยาปกป้องหลีกหนีของปาริฉัตรเลย"ทำไมล่ะจ๊ะ คุณเอที่รัก..."เริงชัยพึมพำเสียงกระเส่าอู้อี้ ขณะที่เขาใช้กำลังบังคับบดขยี้จูบลงไปบนริมฝีปากบางงามนั้นจนได้ ขณะที่ปาริฉัตรสะอื้นไห้ หยาดน้ำใสๆ ไหลรินลงจากหางตาของเธอเมื่อเพลิงสวาทที่มอดซาลงไปบ้าง ทำให้มโนธรรมอันเป็นพื้นฐานประจำใจของหญิงสาว มีกำลังส่งขึ้นมาเตือนสติอีกครั้ง ปาริฉัตรส่งเสียงแผ่ว"คุณเริงชัยคะ..เราทำไม่ถูก..มันผิดศีลธรรมนะคะ...""แต่ผมอดใจไม่อยู่จริงๆ ความรักที่ผมมีต่อคุณเอมันล้นเหลือเกินกว่าที่ผมจะห้ามใจอีกต่อไป."หนุ่มใหญ่ทอดเสียงนุ่ม ขณะที่ปากไม่เคลื่อนห่างจากการพรมจูบไปทั่ววงหน้างดงามนั้นเลย"แต่..แต่..มันไม่ถูก...อา..อย่าค่ะ"คำพูดที่เตรียมจะแสดงออกทักท้วงของปาริฉัตรถูกระงับไปโดยพลัน เปลี่ยนเป็นเสียงครางออกมาเสียวสะท้านแทนที่ เมื่อนิ้วมืออันจัดเจนของเริงชัยเริ่มลูบไล้ลงไปบนร่องหลืบของเธอที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของตัวหญิงสาวเองและน้ำกามของเขาอีกครั้งยาสวาทอย่างแรงที่หมุนเวียนอยู่ในสายเลือดของเธอไม่มีทางจะสิ้นฤทธิ์ง่ายๆ บวกกับนิ้วมืออันชำนาญในการปั่นอารมณ์สตรีเพศของเริงชัย ก็ทำให้ความเสียวซ่านที่มอดซาลงไปชั่วขณะเริ่มลุกโชนขึ้นมาใหม่อีกระลอก ปาริฉัตรตัวอ่อน ร่างขาวผ่องงดงามนั้นสั่นสะท้าน มือเล็กบางที่พยายามปัดป่ายมือหยาบใหญ่ออกไปนั้นก็อ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง"คุณเริงชัยขา...เอ..กลัวค่ะ.."หญิงสาวครวญครางด้วยความรู้สึกสับสนใจ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเธอกำลังต่อสู้กับความต้องการปลดปล่อยอย่างรุนแรง"ไม่ต้องกลัว คุณเอที่รักของผม...เป็นของผมเถอะนะ เป็นเมียรักของผม ผมจะรักและดูแลคุณเอให้ดีกว่านายพนมจอมเจ้าชู้คนนั้น เขาไม่คู่ควรกับคุณหรอก"
เริงชัยกระซิบที่ข้างหูหญิงสาวด้วยเสียงหวานนุ่มด้วยลีลาของหนุ่มใหญ่เจนสังเวียน ใช้ริมฝีปากขบดูดไปตรงติ่งหูขาวใสนั้นเบาๆ คำพูดเหล่านั้นจะเป็นไปด้วยความจริงใจหรือไม่ เริงชัยเท่านั้นที่จะตอบได้ปาริฉัตรสะท้านใจไปกับคำพูดของหนุ่มใหญ่ที่กอดจูบเธออยู่ ความเป็นจริงปาริฉัตรไม่เคยคิดอะไรกับเริงชัยมากไปกว่าความนับถืออีกฝ่ายเป็นผู้หลักผู้ใหญ่คนหนึ่งเท่านั้นเลย แต่หญิงสาวผู้ใสซื่ออ่อนต่อความสกปรกโสมมของโลก ก็ไม่สามารถเข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเธอจึงรู้สึกเร่าร้อน และเกิดความปรารถนาในรสชาติแปลกใหม่ที่ชายเบื้องข้างนี้เสนอสอนให้เธอได้รู้จักอย่างไม่อาจจะยับยั้งชั่งใจได้มันเทียบไม่ได้กับความอ่อนหวาน นุ่มนวล เหมือนที่เธอรับรู้เวลาร่วมรักกับสามี แต่ความเร่าร้อน และรัญจวนใจนั้นมันช่างรุนแรง และยั่วยวนให้เธอหลงใหลดื่มด่ำ ได้ระบายปลดเปลื้องความปรารณาที่คุกโชนขึ้นมาอย่างราวกับไม่มีที่สิ้นสุปาริฉัตรไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่าเดินทางมาถึงจุดที่ล่อแหลมต่อการดำรงตัวในกรอบศีลธรรมอันดีงาม กับชายผู้ซึ่งมีวัยอ่อนไปกว่าบิดาของเธอไม่กี่ขวบปี ที่สำคัญเธอยังไม่คิดว่าจะรู้จักเขาดีพอด้วยเลยซ้ำไป แต่ในเวลานั้น ทั้งริมฝีปากที่ซอนไซร้เวียนจูบ และนิ้วมือที่เกี่ยวกระหวัดอย่างสุดเจนจัด เริงชัยบรรเลงเพลงรักของเขาอย่างสุดฝีมือ ทำให้ปาริฉัตรตัวอ่อนปวกเปียกสั่นสะท้าน มโนสติที่คอยพยายามกระตุ้นเตือนนั่นอ่อนพลังลงไปทุกขณะและในที่สุดเมื่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหมดกำลังพ่ายแพ้ต่อความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นราวกับน้ำบ่าทำนบทลาย ปาริฉัตรก็ครางออกมาเสียงสั่นสะท้าน ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความรู้สึกเร่าร้อนรุนแรงที่พลุ่งพล่านนั้น มือเล็กบางโอบไปกระชับหลังท้ายทอยของเริงชัย แอ่นอกตูมตั้งเสนอสนองหนุ่มใหญ่ที่กำลังดูดดื่มตรงปลายถันอันงดงามของเธออย่างสุดรัญจวนจิตหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ที่อ่านเกมออก ก็ช้อนร่างแบบบางเบาหวิวนั้นขึ้นมาโอบอุ้มเอาไว้ เขามองไปที่วงหน้างดงามอ่อนหวานซึ่งหลับตาพริ้ม หอบหายใจรวยริน ปราศจากวี่แววการขัดขืนแต่อย่างใด "เมียสุดที่รักของผัว คืนนี้ผัวจะทำให้เมียลืมรสรักจากนายพนมหน้าโง่คนนั้นไปให้หมดเลย"เริงชัยกระซิบเสียงหื่น หัวเราะออกมาอย่างผู้ชนะ ขณะอุ้มร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาว เดินมุ่งหน้าหายเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ติดๆ กันนั้น!!!ขณะในเวลานั้นเอง เวลาที่ซึ่งปาริฉัตรพี่สาวของเธอพลาดท่าไปกับบ่วงตัณหาราคะของเริงชัยที่วางล่อเอาไว้อย่างเจ้าเล่ห์เพทุบาย ปรีณาก็นั่งอยู่ภายในห้องนอนขนาดเล็กตบแต่งอย่างกระจุ๋มกระจิ๋มห้องหนึ่งที่ซึ่งดาวอุปโลกว่าเป็นห้องนอนของเธอ
"บ้านของดาวใหญ่จังเลยนะ แต่ทำไมบีไม่เห็นมีใครคนอื่นเลยล่ะจ้ะ"ปรีณาถามขณะที่นั่งอยู่ตรงริมเตียงนอนหนานุ่ม กวาดตากลมโตมองไปรอบๆ ห้องเด็กสาวร่านสวาทปิดปากหัวเราะว่า"อ๋อ คุณพ่อคุณแม่ดาวเขาไปธุระที่ต่างจังหวะแน่ะ ตอนนี้ดาวเลยอยู่คนเดียวกับลุงแจ้งคนดูแลทั่วไปเท่านั้น คนที่จะมาทำความสะอาดนี่เขามาแบบไปเช้าเย็นกลับจ้ะ"
ปรีณาผงกศีรษะรับอย่างไม่ติดใจสงสัยอะไรเลย ยิ้มตอบว่า"คุณพ่อคุณแม่บีก็เหมือนกัน ท่านไปต่างประเทศ อีกประมาณอาทิตย์นึงถึงจะกลับ"พอดีมีเสียงเคาะประตู"คุณดาวครับ โอวัลตินที่สั่งได้แล้วครับ"ดาวเดินไปเปิดประตูรับ เด็กสาวแง้มประตูไว้นิดเดียว ก็เห็นตาเฒ่าแจ้งยืนยิ้มเผล่ ในมือมีถาดถ้วยโอวัลตินสองถ้วย เด็กสาวร่านสวามที่หันหลังให้กับปรีณา ไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะแลเห็น ก็ขยิบตาให้ตาเฒ่าอย่างยั่วยวน ส่งเสียงหวาน"ขอบคุณมากจ้ะ ลุงแจ้ง"ดาวรับถาดโอวัลตินมา แล้วปิดประตู ทิ้งให้ตาเฒ่าลามกยืนแลบลิ้นเลียปากควยตุงเด่ ยืนคอยท่าอยู่ตรงบริเวณนั้น โดยมีนายสอนลูกชายเดินตามมาสมทบภายในห้องนั้น ปรีณาเด็กสาวแสนสวยยิ้มกล่าวขอบใจดาว รับแก้วโอวัลตินนั้นมาดื่มเด็กสาวร่านสวาท ชวนปรีณาคุยเรื่อยเปื่อย เมื่อแลเห็นเด็กสาวแสนสวยดื่มโอวัลตินผสมยาสวาทนั้นจนหมดแก้วแล้ว เธอก็ถ่วงเวลาไปอีกพักหนึ่ง จากนั้นทำเป็นลุกขึ้นไปค้นหาหนังสือที่โต๊ะทำงาน ปากกล่าวเรื่อยๆ "ตรงตู้ที่ริมเตียงมีหนังสือเรียนภาษาฝรั่งเศสที่ดาวเคยเล่าให้ฟังไงจ๊ะ เห็นบีเคยบอกว่าอยากอ่านบ้าง ลองค้นดูสิ"ปรีณาผงกศีรษะยิ้มให้ เดินไปที่ตู้ไม้ข้างๆ เตียง เปิดออกแลเห็นหนังสือวางกองซ้อนๆ กันอยู่เป็นหนังสือเรียนเกี่ยวกับภาษาฝรั่งเศสที่เธอกำลังให้ความสนใจเรียนอยู่เด็กสาวแสนสวยหยิบหนังสืออกมาพลิกเปิดๆ ดู อย่างสนใจ ทันใดนั้นเอง เธอก็เห็นมุมหนังสือนิตยสารต่างประเทศเล่มหนึ่งที่มีหนังสือเล่มอื่นวางซ้อนทับอยู่ ปรีณาอยากรู้ว่าเป็นหนังสืออะไร เลยดึงออกมาดูปรีณาซึ่งแม้จะดูซุกซนแก่นแก้วกว่าพี่สาว แต่เรื่องเกี่ยวกับเกมกามสังวาสนั้นนับได้ว่าอ่อนเชิงและไม่เป็นประสาพอๆ กัน แค่พอเห็นหน้าปกนิตยสารนั้นซึ่งเป็นรูปผู้หญิงเปลือยกายกอดก่ายกันอยู่ เด็กสาวก็สะดุ้งเฮือก รีบคว่ำหนังสือสอดปิดลงไปในกองอย่างเก่าทันทีเด็กสาวหายใจถี่ ถี่ ใบหน้างดงามน่ารักนั้นแดงเรื่อ เธอรีบหันไปยังดาว พอเห็นอีกฝ่ายกำลังง่วนอยู่กับการค้นหาหนังสือบนโต๊ะก็ค่อยโล่งใจตอนนั้นดาวส่งเสียงดังขึ้น"เอ๊ะ หนังสือไม่รู้หายไปไหน เดี๋ยวดาวขอลองไปค้นข้างล่างดูหน่อยนะ"เด็กสาวร่านสวาทพูดจบก็เดินออกไปจากห้อง โดยคาประตูแง้มๆ เอาไว้ปรีณาใจเต้นตูมตาม ความรู้สึกร้อนๆ เสียวๆ บางอย่างที่ก่อตัวขึ้น ทำให้ความรู้สึกอยากรู้อยากลองของเธอพลุ่งพล่านขึ้นมา จนในที่สุดหักห้ามใจไม่ได้ ต้องอดเอื้อมมือไปหยิบนิตยสารเล่มนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
เด็กสาวพลิกเปิดดูไปก็หน้าแดงไป ในเล่มนั้นเป็นรูปผู้หญิงเปลือยเปล่ากอดก่ายกันเล่นท่าแบบเลสเบี้ยนอย่างถึงพริกถึงขิง เด็กสาวยืนขยิบขาแน่น รู้สึกว่ามีของเหลวบางอย่างปริดออกมาจากหว่างขาตัวเอง ปรีณาหน้าแดงซ่านด้วยความละอายใจทันใดนั้นเอง ปรีณาก็สะดุ้งสุดตัว เมื่อเสียงของดาวดังขึ้นข้างๆ หู"ฮั่นแน่ มาแอบเปิดหนังสือเขาดูอยู่นี่เอง"ปรีณาหน้าแดงก่ำ รีบซุกหนังสือเก็บไป หันหลังกลับไปนั่งที่ริมเตียง ส่งเสียงอ้ำๆ อึ้งๆ เพราะความอายทำให้เธอพยายามแก้ตัวน้ำขุ่นๆ"เอ่อ..บี..บี..แค่.แค่..ดูหน้าปก..เท่านั้นนะ"เด็กสาวร่านสวาทหัวเราะคิกคัก หยิบนิตยสารเลสเบี้ยนนั้นขึ้นมา แล้วเดินไปนั่งเบียดปรีณา ยื่นหน้าไปพูดเสียงยั่วๆ"ไม่เห็นต้องอายนี่จ๊ะ บีจ๋า เรามานั่งดูกันก็ได้"ปรีณาเบือนหน้าไปอีกด้านทันที ส่งเสียงสั่นๆ เร็วปรื๋อ"ไม่..ไม่..บีไม่อยากดู""เถอะน่า นิดเดียวเอง แค่ดูจะเป็นไรไปเชียว บีก้อ"ดาวว่า พลางเชยคางเรียวมลของปรีณากลับมา แล้วพลิกเปิดหนังสือให้เด็กสาวแสนสวยดูความเสียวซ่านบางอย่างที่ปะทุขึ้นมาอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน ทำให้ดวงตากลมโตของปรีณาจับจ้องมองไปยังภาพเบื้องหน้าเหมือนกับต้องมนต์สะกด ใบหน้างดงามน่ารักนั้นแดงก่ำไปจรดติ่งหู ซอกคอ
ดาวแอบหัวเราะในใจ เมื่อแลเห็นปรีณาหลับตาปี๋ ส่งเสียง อี๊ ในลำคอ เมื่อภาพบางภาพนั้นสองสาวมีการใช้อาวุธเทียมขนาดใหญ่ ป้อนเข้าสู่ร่องหีให้แก่กันอย่างสุดสยิวดาวพลิกหนังสือให้ปรีณาดูไปเรื่อยๆ พอพักหนึ่ง เด็กสาวร่านโลกีย์แลเห็นอาการขมิบขาของปรีณาที่นั่งอยู่เคียงข้าง แลเห็นใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นแดงก่ำ ลมหายใจเริ่มกระชั้นถี่ ก็รู้ว่ายาสวาทนั้นกำลังออกฤทธิ์ได้ที่
ดาวยิ้มออกอย่างหยาดเยิ้ม นัยน์ตาเจ้าชู้นั้นเป็นประกายหื่นกระหาย สำหรับเธอที่ถึงแม้จะไม่ใช่เลสเบี้ยน แต่ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่แดงก่ำอยู่ข้างๆ เธอนั้นมันช่างราวกับขนกเค้กหน้าสวยๆ ที่ยั่วให้เธอให้ลิ้มลอง หรือไม่ก็เป็นลูกแอบเปิ้ลที่สุกเต็มที่ ผิวใสแดงกรอบ น่ากัดกินเสียเหลือเกิน
"บีจ๋า บีนี่น่ารักมากเลย รู้ไหมจ๊ะ"ดาวกระแซเบียดร่างปรีณาเข้าไปยื่นหน้าถาม ลมหายใจอุ่นๆ ปะทะไปที่แก้มใสของเด็กสาวแสนสวย ปรีณารู้สึกเสียวสะท้าน รีบเขยิบตัวกระเถิบห่างไป แต่ดาวเบียดตามมา ใช้แขนโอบไปที่เอวคอดกิ่วของปรีณาเอาไว้"อุ๊ย ดาวจะทำอะไรจ๊ะ"ปรีณาอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อดาวเด็กสาวเริงโลกีย์ ซุกหน้าไปตามซอกคอขาวผ่องของตัวเธออย่างกระหาย เด็กสาวแสนสวยขยับตัวจะดิ้นรน แต่ลิ้นอุ่นๆ ของดาวที่แลบเลียไปตามซอกคอ การใช้ปากขบเบาๆ ไปตรงติ่งหูขาวใสอย่างจัดเจน ก็ทำให้ร่างเล็กแบบบางของปรีณาอ่อนระทวย ความเสียวซ่านจากท้องน้อยปะทุขึ้นมาถึงทรวงอก จนต้องส่งเสียงครางออกมาอย่างสุดจะข่มกลั้น"อือออ.....อาาาา..."ดาวเชยคางเรียวมลของปรีณาให้หันมายังเธอ จ้องไปที่ดวงตากลมโตคู่งามนั้น ซึ่งปรีณาที่หอบหายใจถี่ ถี่ ใบหน้าแดงก่ำ จ้องตอบดาวเหมือนถูกมนต์สะกด และเมื่อเด็กสาวร่านโลกีย์เอนหน้าลงไปช้าๆ และประทับจูบไปบนริมฝีปากบางงามของเธอ ร่างเล็กบางนั้นสะท้านวูบ ตัวแข็งมือไม้เกร็ง ทำอะไรไม่ถูก"บีจ๋า หลับตาสิจ๊ะ"เสียงของดาวพึมพำ ปรีณาพริ้มตาลงอย่างว่าง่าย และริมฝีปากบางงามของเธอนั้นก็อ้าออกช้าๆ รับการประทับจูบจากดาวโดยไม่รู้ตัว ลิ้นของดาวกวาดเขามาพันกับลิ้นของปรีณา สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้เกิดขึ้นแก่เด็กสาวอย่างที่ไม่รู้สึกมาก่อน เธอส่งเสียงครวญครางในลำคอ"อือออ..อือ....อา...."อย่างช้าๆ โดยที่ริมฝีปากของดาวไม่เคลื่อนห่างไปจากริมฝีปากของปรีณา มือของเด็กสาวเริงโลกีย์ก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของปรีณาออกมาทีละเม็ด ทีละเม็ดเด็กสาวแสนสวยที่กำลังหลับตาพริ้ม หายใจรวยริน ต้องมนต์ไปกับรสจูบที่เพิ่งถูกดาวสอนให้รู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิต กว่าจะรู้ตัว มือของเด็กสาวเริงสวาทก็สอดเข้ามาในร่องเสื้อนักเรียน ขยำไปบนทรวงอกที่เป็นกะเปาะเล็กตูมได้รูปผ่านเสื้อซับในสีขาวสะอาดเป็นมันวาวของปรีณาแล้วปรีณาลืมตาขึ้นมา ตัวสั่นระริก มือน้อยๆ แข็งเกร็ง พยายามเอื้อมไปปัดป่ายมือของดาว ส่งเสียงครางออกมาอย่างตกใจ"ดาว..ดาว..จะทำอะไรบีน่ะ.."ดาวกระซิบเสียงหวาน"ดาวจะทำให้บีมีความสุขน่ะซีจ๊ะ"เด็กสาวร่านสวาทใช้มือขยำไปบนก้อนเนื้ออ่อนหยุ่นกะเปาะงามอย่างชำนิชำนาญ ปรีณาเสียวซ่านจนบิดไปมาอย่างรัญจวนใจ ส่งเสียงครางออกมา มือไม้อ่อนปวกเปียก"อย่าจ้ะ..ดาว..อย่า...เดี๋ยวมีใครมาเห็น..."ปรีณาพยายามร้องห้าม ดาวหัวเราะกระซิบตอบ"ไม่ต้องกลัวจ้ะ ไม่มีเข้ามาหาหรอก ลุงแจ้งคงอยู่ที่เรือนรับใช้ ตอนนี้ทั้งบ้านมีเราแค่สองคนรู้ไหมจ๊ะ บีจ๋า"ดาวหัวเราะยั่ว ประกบปากจูบไปอีก คราวนี้ปรีณาอ้าปากรับลิ้นซนๆ ของดาวเข้ามาในปากเธอโดยไม่ขัดขืน หลับตาพริ้ม หอบหายใจรวยริน นิ้วมือของดาวซึ่งรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร ก็ปั่นอารมณ์ของปรีณาจนกระเจิง ทรวงอกที่ตูมตั้งพอดีมือนั้นปลายถันดันผ่านยกทรงและเนื้อผ้าซับในออกมาเป็นไตอย่างชัดเจน ดาวรีบใช้นิ้วบีบคลึงวนไปทันที ร่างเล็กแบบบางของปรีณาอ่อนระทวยปวกเปียก อย่างช้าๆ ถูกกดให้เอนหลังราบไปกับเตียง โดยที่เด็กสาวเริงโลกีย์เองก็ทิ้งตัวตามไป ประกบจูบอย่างดูดดื่มไม่ห่าง
ดาวพรมจูบแบบไม่มีหยุด ทั้งริมฝีปาก วงหน้างดงามน่ารัก ซอกคอขาวผ่อง ไม่ปล่อยให้ปรีณาตั้งตัวติด จนปรีณาตัวอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลน หลับตาพริ้ม หายใจถี่ ลำแขนบอบบางทิ้งแนบลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง ทรวงอกที่เป็นกะเปาะงามนั้นสะท้อนขึ้นลงอย่างน่าดู ยั่วยวนให้ดาวที่นอนเอง ประคองจูบอยู่ ต้องเลื่อนตัวลงไป วนขบดูดตรงปลายถันทั้งสองข้างที่ชูชันดันเสื้อซับใสขึ้นมาเป็นไตอย่างละลานใจ ปรีณานอนสั่นสะท้าน บิดไหวไปมาอย่างเสียวซ่าน ส่งเสียงครางสะท้านไม่หยุดปาก
"ซีดส์..ซีดส์..เสียวจัง...ดาวจ๋า..บีเสียว..."ดาวฉวยโอกาสนั้น รีบดึงชายเสื้อนักเรียนของปรีณาขึ้นมา ปลดกระดุมที่เหลืออยู่ออกจนหมด แบะสาบเสื้อนั้นออกถ่างไป พลิกตัวเองคว่ำไปบนร่างเล็กแบบบาง ฝังใบหน้าลงไปบนเสื้อซับในเนื้อลื่น ลากลิ้นลงไปตรงบริเวณท้องน้อยของเด็กสาวแสนสวย สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้แก่ปรีณา จนเผลอใช้มือไปลูบคลำท้ายทอยของดาวเอาไว้ และแอ่นหลังให้เด็กสาวโลมเลียเธอถนัดขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เด็กสาวร่านสวาท ไถลตัวลงไปตามร่างเล็กบางนั้น ถือโอกาสถอดเข็มขัด ปลดตะขอกระโปรง และรูดซิปไปจนสุดโดยที่ปรีณาที่กำลังเสียวสุดๆ ไม่ทันระวังตัวจนดาวเลื่อนไปคุกเข่าที่พื้นข้างเตียง ใช้แรงกระชากทีเดียว กระโปรงนักเรียนของปรีณาก็หล่นไปกองตรงปลายเท้าของเด็กสาว ชายกระโปรงซับในที่สั้นประมาณหัวเข่าเท่านั้น เผยให้เห็นลำขาเรียวบางขาวผุดผ่องเป็นยองใย ปรีณาอุทานออกมาอย่างตกใจ ถึงแม้ว่าเธอยังมีชุดเสื้อกระโปรงซับในแบบติดกันปกปิดเรือนร่างอยู่ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนอื่นซึ่งไม่ใช่พี่สาว หรือคุณแม่ของเธอ แลเห็นผิวพรรณของเธอมากขนาดนี้ แม้กระทั่งคุณพ่อของเธอหลังจากที่ปรีณาเริ่มแตกเนื้อสาวแล้วก็ยังไม่มีได้เห็นเธออย่างใกล้ชิดขนาดนี้เลย
"ขาบีสวยเหลือเกิน ทั้งนุ่ม ทั้งขาว ทั้งเรียว"ดาวกระซิบยั่ว ขณะใช้ปากบรรจงจูบไปตามลำขาของปรีณา ลิ้นนุ่มๆ ลากไล้ไปตรงข้อพับหลังเข่าที่ขาวสะอาดผุดผ่อง ส่งผลให้ปรีณาขนลุกเกรียวทั้งร่าง เด็กสาวแสนสวยที่พยายามดิ้นรนยันตัวให้ลุกขึ้นนั้นเหมือนถูกไฟช๊อต ร่างเล็กบางอ่อนระทวยไปกับเตียงอีกครั้ง ครางเสียงสั่นสะท้าน
เด็กสาวเริงสวาท ใช้มือครูดชายกระโปรงซับในเนื้อลื่นนั้นเลยขึ้นไปจนเผยให้เห็น ท่อนขาอ่อนที่ขาวสล้าง และในที่สุดกางเกงในตัวน้อยที่ปกปิดเนินที่อวบอูมได้รูปดาวแบะขาเรียวขาวของปรีณาออกเล็กน้อย แล้วหัวเราะคิกคัก เมื่อตอนนั้นเธอแลเห็นตรงเป้ากางเกงในตัวน้อยตัวนั้นเปียกชุ่มเป็นวงเด็กสาวเริงโลกีย์ไม่รอช้าที่จะซุกหน้าลงไปสูดดมกลิ่นสาวสด และลากลิ้นไปตามร่องหลืบสวรรค์ที่ตอนนั้นเอ่อชุ่มด้วยน้ำรักที่ถูกผลิตออกมาอย่างเจิ่งนองปรีณาบิดตัวอย่างเสียวซ่านสุดรัญจวนใจ สะโพกผายได้รูปนั้นส่ายสะท้านบดเบียดไปกับฟูกเตียง เด็กสาวส่งเสียงครางออกมาสุดเสียง ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเหยเกสุดๆ"ซีดส์..ซีดส์..ดาว..ดาวจ๋า..หยุดเถอะ...บีจะขาดใจ"ดาวหัวเราะคิกคัก"ดาวจะสอนให้บีรู้จักความสุขสุดๆ ราวกับขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยนะจ๊ะ"เธอพูดพลางเอื้อมไปคว้ามือเล็กสวยของปรีณา ให้จับมากุมไปที่หว่างขาของเด็กสาวแสนสวยเอง ก่อนจะใช้มือจับนิ้วเล็กเรียวได้รูปนั้นกดแหวกกลีบแคมเข้าไป ถึงแม้ว่าจะมีกางเกงในตัวน้อยขวางอยู่ นิ้วของปรีณาก็ยังสัมผัสไปตรงปุ่มเสียวของตัวเองได"นี่เขาเรียกแตดจ้ะ..บีใช้นิ้วดุนไปซีจ๊ะ..ช้าๆ เบาๆ..นั่น อย่างนั้นแหล่ะจ้ะ"ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นมาจนระงับไม่อยู่ ทำให้ปรีณาใช้นิ้วของตัวเองเขี่ยไปที่เม็ดแตดของตัวเอง พลางสะดุ้งเสียวตัวงอ ร้องคราง"ซีดส์..เสียวจังเลย""เสียวซีจ้ะ ยิ่งเสียวยิ่งสนุกเชื่อดาวเถอะ"เสียงเด็กสาวร่านสวาทกระซิบยั่วนั้นราวกับเป็นเสียงมนต์สะกดให้ ปรีณาใช้มือหนึ่งถลกชายกระโปรงซับในของเธอขึ้นไปจนถึงหน้าท้อง จนเผยให้เห็นเนินนูนที่มีกางเกงในผ้าลูกไม้สีขาวปกปิดอยู่ และท่อนขาขาวผ่องเรียวได้รูปซึ่งขณะนั้นแบะถ่างออก เพื่อให้อีกมือหนึ่งใช้นิ้วเรียวงามไล้เขี่ยไปตามปุ่มกระสันตัวเอง ร่างเล็กบางของปรีณา สะท้อนสะเทือนด้วยความเสียวซ่าน เด็กสาวแสนสวย นอนหลับตาพริ้ม หอบหายใจรวยริน ส่งเสียงครวญครางออกมาไม่ขาด"ซีดส์..ซีดส์..อือ...อื้อ...อือ...ซีดส์..."ดาวยืนยิ้มกว้าง ถอยตัวออกจากเตียงห่างๆ หันขึ้นไปทาง sideboard ติดผนังด้านที่หันตรงมายังขอบเตียง และเรือนร่างของปรีณาที่กึ่งนอนกึ่งนั่ง ใช้นิ้วเขี่ยหว่างขาตนเองอยู่เด็กสาวร่านสวาทมองไปยังอุปกรณ์อิเลคโทรนิกส์เล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในแจกันดอกไม้ แล้วต้องแย้มยิ้มออกมาอย่างสาสมใจในเวลานั้น ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้น ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เท่าไร นิ้วเรียวของปรีณาก็ยิ่งบี้ถี่ถี่ไปตรงติ่งแตดของเธอแรงขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่างเล็กบางนั้นแอ่นโค้ง สองเพรียวขายันสะโพกผายของเธอเด้งขึ้นสู้มือตัวเองอย่างสุดเสียวซ่านรัญจวนใจ ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อที่พรั่งพรูออกมาจนในที่สุด เมื่อความเสียวซ่านพุ่งถึงขีดสุด ปรีณาก็ร้องออกมาเสียงหลง"อือง..อือ...อื้อ....อื๊อ.....อาาาา..อ๊าาาาา...อ๊าาาาาา"พร้อมกับร่างที่กระตุกเฮือกๆ นิ้วเรียวงามที่เขี่ยยังบี้เขี่ยปุ่มกระสันของตัวเองไม่หยุด เด็กสาวแสนสวยก็ส่งตัวเธอเองน้ำแตกขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดไปเป็นครั้งแรกในชีวิต
หลังจากนั้นปรีณาก็ตัวอ่อนเปียก นอนตัวหอบโยน ความเสียวซ่านที่กรุ่นๆ อยู่ ทำให้นิ้วเรียวนั้นยังคงไล้ไปเบาๆ อยู่ตรงหว่างขาตัวเอง ทันใดนั้นเองประตูห้องนอนก็ถูกเปิดผลัวะ
ตาเฒ่าแจ้งโผล่เข้ามา ปั้นสีหน้าเหมือนกับผู้ใหญ่เพิ่งจับผิดเด็กได้"ตายล่ะ หนูบี ทำไมทำตัวอย่างนี้..."ปรีณาใจหายวาบ รีบยันตัวผุดลุกขึ้นนั่ง รวบสาบเสื้อนักเรียนเข้าหากัน ปัดชายกระโปรงซับในให้ยาวลงคลุมเข่า แล้วขดขึ้นนั่งพับเพียบ ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นซีดเผือดไร้สีเลือดดาวเด็กสาวร่านสวาท ทำเป็นเล่นละคร ร้องเสียงเครือ"อุ๊ย ลุงแจ้ง...เห็นหมดเลยหรือคะ"ตาเฒ่าลามกปั้นหน้าเครียด"ใช่ ลุงเห็นหมดแล้ว หนูบี ทำตัวไม่น่ารักเลยเลย ลุงจะต้องเรียนเรื่องนี้ให้คุณท่านทราบ"เฒ่าเจ้าเล่ห์ มองใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่แสดงออกถึงความช๊อคสุดขีด ด้วยความกระหยิ่มใจ กล่าวต่อ"คุณท่านเกลียดนักเด็กสาวที่ทำตัวแก่แดด คงจะไปรายงานให้ผู้ปกครองหนูบีได้รับรู้พฤติกรรมอันน่าเกลียดนี้ไว้ หนูบีเตรียมคำแก้ตัวไว้ให้ดีเถอะ"ปรีณาใจหาย น้ำตาไหลออกมา เด็กสาวสะอื้นวิงวอน"บี..บี..ขอร้องคุณลุง ..อย่า..อย่าไปบอกใครนะคะ"ตาเฒ่าลามก ส่งเสียงในลำคอ"ไม่ได้หรอกหนูบี เรื่องอย่างนี้ ลุงยังไงก็ต้องบอก"ปรีณาก้มศีรษะ พนมมือไหว้ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ วิงวอนเสียงอ่อนสะท้าน"บี..ไหว้ล่ะค่ะ จะให้บีทำอะไรยอมทั้งนั้น ลุงแจ้ง...ลุงเจ้ง..อย่าไปบอกใครนะคะ"ดาวก็ทำทีเป็นห่วงเป็นใยปรีณาเสียเต็มประดา"ดาวขอร้องอีกคนล่ะค่ะ เห็นใจบีหน่อยนะคะ บีเขาเป็นเด็กดี ใครๆ ก็รู้"ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ หัวเราะ ฮิ ฮิ"นั่นสินะ ลุงก็เป็นห่วง ความดีที่หนูบีทำไว้มันจะมาป่นปี้ไปหมดเสียเปล่าๆ ว่าแต่ หนูบี แน่ใจหรือว่าจะยอมทำทุกอย่างน่ะ"เด็กสาวแสนสวย ผงกศีรษะถี่ถี่ ยกมือปาดน้ำตาตัวเองตามพวงแก้มใสตาเฒ่าลามก เดินควยตุงตรงเข้าไปหยิบนิตยสารโป๊นั้นขึ้น พลิกไปให้ปรีณาเห็นท่าโม้กของนางแบบในภาพ ตาปรือ อมควยเทียมอยู่"หนูบี ยอมทำอย่างนี้ กับของๆ ลุงหรือเปล่าล่ะจ้ะ"ตาแจ้ง ส่งเสียงหื่นถาม ปรีณาหน้าแดง"ขอเพียงหนูบี ทำอย่างนี้ให้ลุงมีความสุขสักครั้ง รับรองเรื่องนี้จะปิดเป็นความลับตลอดไป"เด็กสาวแสนสวยน้ำตาไหลพราก ดวงตากลมโต มองเห็นท่อนเนื้อที่โป่งตุงเป้ากางเกงของตาเฒ่าด้วยแววตาสะอิดสะเอียนรังเกียจ กล่าวเสียงเครือน่าสงสาร"ลุงแจ้งขา..บี..บี..ทำไม่ได้ค่ะ..""ก็ตามใจ ถ้าอย่างนั้นหนูบี ก็เตรียมคิดหาคำแก้ตัวกับคุณพ่อคุณแม่ รวมไปถึงเพื่อนๆ ที่โรงเรียนด้วยแล้วกัน"ตาเฒ่าขู่ ทำทีจะเดินออกไป ปรีณาใจหายวาบ เรียกเสียงสั่นสะท้าน"เดี๋ยวค่ะ..เดี๋ยว"ตาเฒ่าลามกหันกลับมาเขม้นมองใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้น ปรีณาใบหน้าแดงก่ำ ก้มศีรษะลงสะอึกสะอื้น ในที่สุดก็กระซิบเสียงแผ่ว"บี..บี..ยอมค่ะ"ตาแจ้งหัวเราะเสียงดังอย่างหื่นกระหาย ยักคิ้วให้กับดาวโดยที่ปรีณาไม่ทันเห็นเพราะกมหน้าก้มตาอยู่ด้วยความเสียใจ เฒ่าลามกขยับถอดกางเกงออกไปจนล่อนจ้อน เดินควยตุงเข้าไปทรุดนั่งข้างตัวของเด็กสาวแสนสวย"คุณดาวออกไปก่อนนะครับ เดี๋ยวหนูบีจะอายเปล่าๆ"เฒ่าลามกทำเป็นพูด เด็กสาวร่านสวามแอบหัวเราะในใจ เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของปรีณาที่มองละห้อยมายังเธอ ต่อหน้าทำเป็นสุดเห็นใจ"บีก็กลั้นใจ ทำซะเถิดนะจ๊ะ ช่วยลุงแจ้งแกให้เสร็จไปไวๆ แล้วก็ลืมเรื่องนี้ไปให้หมด"ว่าจบ ดาวก็เดินออกไป ทิ้งให้ปรีณานั่งตัวสั่นสะท้านอยู่เคียงข้างเฒ่าลามกในห้องตามลำพัง
เด็กสาวร่านสวาทเดินแกมวิ่งไปยังอีกห้องหนึ่ง ที่กล้องวีดีโอวงจรปิด จับภาพเหตุการณ์ในห้องนอนนั้นเอาไว้อย่างชัดเจน ต่อสัญญาณไปยังจอทีวีเล็กๆ ซึ่งขณะนั้นนายสอนนั่งควยตุงจ้องอยู่
ความจริงคนที่เสนอเรื่องการถ่ายเทปเอาไว้คือดาวเอง เพราะเด็กสาวร่านสวาทคิดไปก่อนโดยอาศัยเอาตัวเองเป็นที่ตั้งว่า ถึงถูกจับได้คาหนังคาเขา แต่ถ้ายืนยันกระต่ายขาเดียวปฏิเสธ เมื่อไม่มีหลักฐานมัดตัวใครจะไปทำอะไรได้ ซึ่งเฒ่าแจ้งกับนายสอนก็เห็นด้วย แต่พอเอาเข้าจริงๆ ความอ่อนต่อโลกของปรีณาก็ทำให้เด็กสาวถูกข่มขู่จนไม่กล้าปฏิเสธความต้องการของตาเฒ่าลามก
ดาวหัวเราะยั่ว"ไงพี่สอน เห็นชัดไหม"นายสอนหัวเราะเสียงดังลั่น"แจ๋วแหววเลยล่ะ น้องดาว เหตุการณ์ทุกอย่างตั้งแต่เริ่มถูกเก็บไว้หมด"ดาวหัวเราะร่วน กล่าวว่า"มีเทปพวกนี้แล้ว พี่สอนกับลุงแจ้งคงอิ่มหมีพีมันกันไปตลอดอีกนานเท่านานเลยสินะ ไม่ต้องลำบากไปหาอะไรที่ไหนอีกแล้ว มีของสุดยอดมาประเคนให้ถึงที่"ขณะที่ตอนนั้นนายสอนพลันได้คิด เทปพวกนี้จะเป็นเครื่องมือที่ทำให้เขาสามารถข่มขู่ให้เด็กสาวแสนสวยยอมกลับมาให้เขาตะบันควยได้ทุกเมื่อ สร้างความยินดีปรีดาให้กับคนขับรถบ้ากามจนหัวเราะฮ่า ฮ่า ขณะจ้องไปยังภาพที่จอทีวีเล็กตรงหน้าด้วยความกระสันซ่านในเวลานั้น ควยที่ผงาดตรงขึ้นมาราวกับทวนนั้นดำมะเมื่อม มีเส้นเลือดขดเป็นริ้วๆ หัวถอกบานสีม่วงคล้ำราวกับดอกเห็ด ปรีณาที่เพิ่งเห็นอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศตรงข้ามเป็นครั้งแรกในชีวิตสาว ต้องเบิกตากลมโตอย่างตกใจในความใหญ่ และน่าเกลียดน่ากลัวของท่อนเอ็นนั้นเฒ่าเจ้าเลห์จับมือเล็กบางนั้นให้กำรอบลำควยมัน ซึ่งปรีณาไม่กล้าขัดขืน ได้แต่กลั้นหายใจ หลับตาพริ้ม กำท่อนควยของตาเฒ่าแจ้งไว้มือเล็กบาง อุ่นเนียนที่กำควยของมันอยู่ ทำให้เฒ่าแจ้งสูดปากออกมาอย่างสยิว จับมือของปรีณาให้รูดขึ้นรูดลง ความอวบของท่อนเอ็นดำนั้นก็ขยายออก จนกระทั่งมือเล็กๆ ของปรีณากำได้ไม่รอบ"รูดเข้า รูดออกอย่างนั้นแหล่ะจ้ะ หนูบีจ๋า"ตาเฒ่าครางอย่างสุขี ขณะที่ปรีณานั่งหลับตาพริ้ม ขนตางอนยาวนั้น กระพือปริบๆ พร้อมกับหยาดน้ำตาใสไหลรินลงมา ใช้มือรูดควยยักษ์ของเฒ่าแจ้งขึ้นๆ ลงๆ อย่างสุดรังเกียจเฒ่าลามกค่อยๆ รั้งตัวของเด็กสาวแสนสวยให้แนบเข้ามา ก่อนจะโอบไปที่หัวไหล่กลมมนของเธอ ปรีณานั่งพับเพียบตัวแข็งแต่ก็ไม่กล้าขัดขืนดิ้นรน"ก้มหัวลงไปบนตักลุงซีจ๊ะ หนูบี"เฒ่าแจ้งส่งเสียงหื่นสั่ง ปรีณาน้ำตาไหลพราก สะอื้นไห้ออกมา ก้มหน้าลงไปอย่างช้าๆ กลิ่นหม็นหืนของน้ำเมือกที่โชยคลุ้งขึ้นมาจากหัวถอก ทำให้เด็กสาวแทบจะอาเจียนออกมา ต้องหายใจทางปากแทนพอเด็กสาวอ้าปากออกน้อยๆ เพื่อหายใจ เฒ่าแจ้งที่คอยทีอยู่ ก็จับหัวถอกของมันบดเข้าไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสั่ง"หนูบีใช้ลิ้น เลียตรงรอยหยักให้ลุงหน่อย เบาๆ ช้าๆ"เด็กสาวแสนสวยแลบลิ้นสีชมพูสดออกมา กลั้นใจแตะลงไปบนหัวถอก ก่อนจะลากไล้ไปตามรอยหยักนั้น สร้างความสยิวให้กับเฒ่าลามกจนขนลุกชัน ส่งเสียงครางออกมา"อูยยยย..อย่างนั้นแหล่ะ หนูบี ลากไปรอบๆ นั่น อย่างนั้น...อย่างนั้น...อูยยยย...ลุงเสียวจัง..หนูบีเก่งมาก.โอยยย."ตาเฒ่าส่ายควยของมันอย่างเสียวซ่าน พอมันปล่อยให้ปรีณาใช้ลิ้นลากเลียไปสักพักแล้ว ก็สั่งต่อ"คราวนี้ หนูบีใช้ริมฝีปาก อมไปตรงหัวถอกของลุงเลยจ้ะ เบาๆ นะจ๊ะ ใช้ลิ้นดุนไปตามปลายหัวด้วย"ริมฝีปากบางงามของปรีณาต้องอ้ากว้างออกอย่างมากกว่าที่เธอจะอมหัวถอกบานคล้ำนั้นได้ ปลายลิ้นของเธอกวาดไปตรงหัวของอวัยวะแปลกปลอมที่บุกเข้ามาในช่องปากของเธอเป็นครั้งแรกในชีวิต รสชาติคาวหืนที่พลุ่งขึ้นกลบปาก ทำให้เธอสะอึก ไอแค็กๆ ออกมา พยายามจะเบนศีรษะหนีออกไป แต่เฒ่าแจ้งจับศีรษะเธอเอาไว้แน่น กดไปตรงบริเวณท้ายทอย แอ่นสะโพกดันท่อนเอ็นยักษ์ของมันทะลวงลึกเข้าไปอีก จนลิ้นนุ่มของปรีณากวาดไปตามลำควยของมันเต็มๆ สร้างความเสียวกระสันให้เกิดขึ้นแก่เฒ่าลามกจนสูดปากออกมา"ซีดส์...ซีดส์....อูยยยย....โอววววว"ตาเฒ่าลามกกดศีรษะที่ไว้ผมทรงบ๊อบดำขลับเป็นมันวาวงามนั้นลึกลงไปอีก เด้งควยอัดสวนขึ้นไปจนหัวถอกบานนั้นกระแทกเข้าไปถึงลำคอปรีณา พวงไข่เหี่ยวๆ เสียดสีไปกับปลายคางมนสวยนั้น ลำควยที่อวบใหญ่นั้นกินพื้นที่เต็มช่องปากเล็กๆ ของปรีณา ทำให้เด็กสาวไม่สามารถหายใจทางปากได้อีกต่อไป ต้องสูดลมหายใจทางจมูก ซึ่งขนหมอยหยิกหยองของเฒ่าแจ้งก็ส่งกลิ่นเหม็นหืนอับเข้าโสตนาสิกของเธออย่างเต็มที่ พร้อมๆ กับกลิ่นคาวที่คลุ้งเต็มปาก ทำให้ปรีณาแทบสลบไปด้วยความสะอิดสะเอียนตาเฒ่าแจ้งตอนนั้นขบฟันกรอดด้วยความสุดเสียวซ่าน มันลูบไปที่ผมดำขลับนุ่มละเอียดของเด็กสาวแล้วสั่งเสียงกระเส่า"คราวนี้ หนูบี หงกหัวขึ้นลง ใช้ลิ้น ใช้ปากรูดไปตามท่อนเนื้อของลุงเหมือนกับที่หนูดูดไอติมน่ะจ้ะ"ปรีณาต้องการที่จะทำให้ทุกอย่างเสร็จไปไวๆ ให้เร็วที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ เด็กสาวจึงทำตามคำสั่งทุกอย่างของเฒ่าลามก หงกหัวขึ้นลง ใช้ปากดูดไปที่ลำควยยักษ์ โลมเลียไปตามหัวถอกที่เบ่งบานคับเพดานปาก สร้างความเสียวกระซันให้กับเฒ่าแจ้งจนขนลุกเกรียว ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหฤหรรษ์สุดๆ
"อูยยยย...อาวววววว...อูยยยยย...ดีจัง....ซีดส์....ซีดส์...หนูบีของลุง...เก่งมาก...ซีดส์...โอยยยยย"มือของเฒ่าลามาที่กดท้ายทอยของปรีณาอยู่ เมื่อเห็นว่าไม่จำเป็นต้องบังคับการเคลื่อนไหวของเด็กสาวแล้ว ก็เลื่อนไปขยำตรงกะเปาะนมเต่งตูมนั้น มือหยาบของมันบี้สีไปตามเนินนมผ่านเสื้อซับในผ้าเนื้อลื่น ปรีณาตัวสั่น ขนลุกด้วยความสะอิดสะเอียน แต่สู้กลั้นใจเอาไว้ หลงคิดว่าถ้าเธอช่วยทำให้ตาแจ้งเสร็จไปไวๆ แล้วทุกอย่างก็จะสิ้นสุดลงอา เด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก หารู้ไม่ว่าเลือดสาวที่ไหลเวียนในร่างของเธอนั้นมันเต็มไปด้วยฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ ที่ถูกกดอาการไว้ชั่วคราวเพราะความตื่นตระหนกใจของเธอเท่านั้นมาบัดนี้นิ้วมืออันชำนิชำนาญของเฒ่าลามกที่ปั่นปลายถันของเธอจนแข็งเป็นไต ก่อให้ความรู้สึกเสียวซ่านอย่างหนึ่งเริ่มปะทุก่อตัวขึ้นที่ท้องน้อย เด็กสาวหน้าแดงก่ำ ส่งเสียงครวญครางผ่านท่อนควยที่คับปากออกมาแผ่วๆ"อือ..อือ..อือ..."เฒ่าลามกยิ้มออกมาอย่างสุดเสียว หัวร่อ ฮิ ฮิ มือหยาบเลื่อนลงไปตรงหน้าตักของเด็กสาว ขยำไปตรงเนื้อผ้าเนื้อลื่นค่อยๆ ขยำครูดเข้ามา ชายกระโปรงซับในที่เลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ ทีละนิ้วๆ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเพรียวของปรีณาที่นั่งพับเพียบอยู่จนเลยลึกขึ้นมาจนถึงท่อนขาอ่อน มือหยาบใหญ่นั้นก็โปะลงไปคลึงเคล้นอย่างเมามันปรีณาหน้าแดงจัดขึ้นไปจนถึงใบหู ส่งเสียงครางหนักๆ ศีรษะที่หงกขึ้นลงนั้นเร่งความเร็วขึ้นถี่ถี่ รวมไปถึงการใช้ปากดูดลมลำควยอวบนั้นด้วย เพราะความเสียวซ่านบางอย่างปะทุขึ้นมาเร่งเร้า
ตาเฒ่าแจ้งแยกเขี้ยว หน้าท้องที่ยังมีกล้ามเนื้อแข็งอยู่ หอบขึ้นหอบลงอย่างเสียวกระสันซ่าน ครางอู้เสียงดังลั่น"อูย..หนูบีจ๋า...อมควยลุงมันจริงๆ...โอยยย.ยย"ขณะเดียวกันเฒ่าลามกก็รับรู้ถึงอาการสั่นสะท้านของร่างเล็กแบบบางที่กำลังนั่งโน้มอมควยให้อยู่ข้างๆ มันก้มลงไปกระซิบเสียงกระเส่า"หนูบีก็เสียวใช่ไหมจ๊ะ นั่งแยกขาออกหน่อยสิ เดี๋ยวลุงจะคลายเสียวให้"ปรีณาหอบหายใจหนักอย่างเสียวซ่าน กลิ่นเหม็นหืนที่สูดเข้าเต็มปอดไม่ได้ก่ออาการวิงเวียนให้แก่เธออีกต่อไป ตรงกันข้ามมันกลับไปปลุกเร้าความรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจให้พลุ่งพล่านมากขึ้น จนเรียวขางามที่ตอนแรกพับเพียบขดแน่น ค่อยๆ ขยายออกมาอย่างที่เธอก็บังคับตัวเองไม่ได้นิ้วหยาบของเฒ่าแจ้งจึงควานลึกลงไปเจอเนินนูนของปรีณาอย่างง่ายดาย เฒ่าลามกสีไล้ลงไปก็รับรู้ถึงอาการขมิบตอดของร่องหลืบ และน้ำเปียกๆ ที่พรั่งพรูออกมาราวทำนบทลาย"ฮิ ฮิ หนูบีจ๋า ลุงแจ้งจะช่วยให้หนูบีขึ้นสวรรค์อีกครั้งนะ"นิ้วที่ชำนาญการโลมเลียสตรีเพศ บดลงไปตามร่องหลืบตีบฟิตผ่านเนื้อผ้ากางเกงในตัวจิ๋วนั้น สะกิดเขี่ยไปตรงตำแหน่งที่ตั้งของเม็ดละมุน สร้างความเสียวซ่านให้แก่เด็กสาวจนร่างเล็กบางนั้นแอ่นสุดๆ เสนอรับการโลมเลียนั้นอย่างรัญจวนใจปรีณาหอบหายใจครางๆ ความเสียวซ่านทำให้เธอแทบขาดใจไปในบัดดลนั้น ส่งเสียงครวญครางผ่านควยคับปากไม่หยุด"ฮือ..ฮือ...ฮืออออ..."ยิ่งเสียวมากขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ปรีณาเร่งดูดให้เฒ่าแจ้งเร็วขึ้นเท่านั้น ในห้องนอนหลังน้อยจึงประสานไปด้วยเสียงครางกระเส่าของเฒ่าลามก กับเด็กสาวแสนสวยดังระงมแน่นอนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นได้รับการบันทึกเอาไว้อย่างชัดเจน และไอ้สอนที่นั่งดูอยู่อีกห้อง กระสันซ่านจนต้องควักควยยักษ์ของมันออกมาถอกขึ้นถอกลงอย่างห้ามใจไม่อยู่จนกระทั่งเฒ่าลามกรับรู้ถึงอาการขมิบรัดตอดตุ๊บๆ จากร่องหลืบนั้น และการบีบรัดแน่นเข้ามาของท่อนขาอ่อนนุ่มเนียน มันก็รู้เชิงเร่งนิ้วเขี่ยเป็นการใหญ่ ส่งเสียงกระเส่า"หนูบี เร่งดูดควยลุงเลย เร็วๆ ให้ลุงถึงพร้อมๆ กับหนูบีนะจ๊ะ"ปรีณากระทำตามคำสั่งของเฒ่าแจ้งราวกับต้องมนต์ เฒ่าลามกที่ผ่อนจังหวะ ดึงเกมเอาไว้ต้องการปล่อยออกพร้อมๆ กับส่งเด็กสาวขึ้นสวรรค์ก็ไม่รั้งออมความรู้สึกต่อไป ดันสะโพกสวนควยเข้ารับกับจังหวะเร่งหงกศีรษะดูดจนแก้มตอบของเด็กสาวแสนสวย นิ้วของจิ้งจอกเฒ่าก็ดุนเขี่ยกระซิก กระซิก ถี่ยิบร่างเล็กบางของปรีณากับร่างแห้งกำยำของเฒ่าแจ้งนั้นสะท้านเฮือกๆ กระตุกวาบๆ ส่งเสียงครางระงมออกมาประสานกัน"ฮือ..ฮือ..ฮื้ออออ.....อูยยยย...โอววววว...อาวววว"จนในที่สุดเฒ่าแจ้งแอ่นควยมันขึ้นสุดๆ มือซ้ายที่ยังว่างอยู่อีกข้างตะปบไปตรงท้ายท้ายของเด็กสาวบังคับไม่ได้เบนหนี พร้อมๆ กับระเบิดกระสุนน้ำเมือกเข้าราดรดช่องปากอันอบอุ่นของปรีณาแบบเต็มๆ ขณะที่เด็กสาวแสนสวยก็แอ่นเนินนูนของตัวเองสู้มือขวาของเฒ่าลามกที่ขยำขยี้อยู่แบบสุดๆ ร่างเล็กบางสั่นระริกๆ ถึงอาการน้ำแตกขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกับจำต้องกลืนกินน้ำเมือกที่ทะลักเข้ามาในลำคอลงไปจนหมด สร้างความสาสมแก่ใจให้กับเฒ่าลามกที่ยังคงอัดควยคาปากปรีณาอยู่ไม่ยอมถอนออก แผดร้องหัวเราะเสียงดังก้องปรีณาสำลักน้ำกาม ไอออกมาแค็กๆ พอเฒ่าแจ้งที่รีดน้ำเชื้อของมันออกไปจนหมด ยอมถอนควยใหญ่ออกมาจากปากเธอแล้ว กลิ่นคาวเหม็นหืนกลบขึ้นเต็มปากนั้นก็สะกิดให้เด็กสาวเกิดความรู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาจนเกินกว่าที่เธอจะทนรับเอาไว้ได้ ปรีณารีบผุดลุกขึ้นวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ถลาไปเกาะที่ขอบอ่างล้างหน้า จากนั้นร่างเล็กแบบบางของเด็กสาวแสนสวยก็สั่นสะท้าน ขณะที่โก่งคอ อาเจียนคายน้ำเชื้อปนกับของเหลวแสบออกมาจากกระเพาะอาหารอย่างรุนแรงเฒ่าแจ้งหัวเราะฮิฮิ เดินตามเข้ามาในห้องน้ำ มองไปที่ปรีณาที่ในที่สุดนั้น อาเจียนจนไม่มีอะไรจะออกมาอีก เด็กสาวยืนเกาะอ่างล้างหน้า หอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย ใบหน้างดงามน่ารักนั้นซีดเซียว เธอเปิดก๊อกไข รองน้ำเย็นขึ้นบ้วนปากหลายๆ ครั้ง และล้างรดใบหน้าของเธออย่างอ่อนแรง พร้อมๆ กับทำความสะอาดไล่ของเสียที่เธอคายออกมาสกปรกในอ่างน้ำลงไปตามท่อ"หนูบีจ๋า..."เฒ่าแจ้งพูดเสียงหื่น ปราดเข้ามากอดปรีณาจากทางด้านหลัง มือหยาบนั้นตะปบลงไปบนกะเปาะอกเล็กตูมของปรีณาอย่างหยาบโลนจะเป็นเพราะว่าปรีณาคายสิ่งที่รับประทานเข้าไปในกระเพาะออกมาจนเกือบหมด หรือน้ำเย็นเฉียบนั้นเรียกสติของเธอให้กลับมา คราวนี้มือหยาบของเฒ่าแจ้งไม่สัมฤทธิ์ผลในการปลุกปั่นอารมณ์เสียวของเด็กสาวอีกต่อไปแล้ว ตรงกันข้ามมันกลับสร้างความรังเกียจสะอิดสะเอียนให้เกิดแก่เด็กสาวแสนสวยจนขนลุกเกรียวตัวสั่นสะท้าน ปรีณาดิ้นรนสุดแรงเกิด ส่งเสียงกรีดร้องเสียงแหลมเล็กด้วยความแตกตื่นตกใจ
"ลุงแจ้ง..ปล่อยบีนะ..."ตาเฒ่าลามกที่เพลิงตัณาครอบงำความรู้สึกนึกคิดไปจนหมด ผิวเนื้ออุ่นละเอียด และกลิ่นหอมจากเรือนกายที่มันกอดรัดอยู่ ทำให้ควยใหญ่ของเฒ่าแจ้งลุกตึง ส่งเสียงหัวเราะกระเส่า"ดิ้นทำไมหนูบี เดี๋ยวลุงจะช่วยให้หนูบีขึ้นสวรรค์อีกรอบไง..."ตาแจ้งพูดพลาง มือไม่ว่างจากการขยำไปตามทรวงอกของเด็กสาว อีกมือหนึ่งพยายามล้วงเข้าไปตรงเนินนูนของเธอ ซึ่งปรีณาพยายามบิดตัว ดิ้นเต็มแรง ไม่ยอมให้มือโสโครกของเฒ่าแจ้งได้มีโอกาสสัมผัสบริเวณที่สุดสงวนของตัวเธอเองเป็นคำรบสอง เด็กสาวร้องเสียงดังขอความช่วยเหลือ
"ช่วยด้วย...ดาว...ดาว...ช่วยบีด้วย"เสียงของปรีณาดังแหลมเล็ก ดังไปทั่วบ้าน จนกระทั่งดาวที่เห็นท่าไม่ดี ก็รีบเปิดประตูเข้ามา ร้องเสียงดัง"ลุงแจ้ง...ลุงแจ้ง..ปล่อยบีนะ"เฒ่าแจ้งได้ยินเสียงของดาว ก็หันกลับไป แลเห็นดาวขยิบตาส่งสัญญาณบางอย่างให้ ซึ่งเด็กสาวร่านโลกีย์ก็ทำทีเข้ามาแยก และกันปรีณาที่ร่างเล็กบางนั้นวิ่งไปแอบด้านหลังเธออย่างหวาดผวา ร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา"ลุงแจ้งจะทำอะไรบีเขาน่ะ.."ดาวพูดเสียงเข้ม เฒ่าแจ้งสะอึกไม่รู้จะพูดอะไรดี เพราะยังอ่านท่าทีของเด็กสาวร่านสวาทไม่ออก "ลุงแจ้งสมความต้องการแล้วก็ออกไปเถอะ ดาวขอร้อง"เด็กสาวเริงโลกีย์พูดด้วยใบหน้าแข็งๆ เฒ่าแจ้งจึงควยอ่อน จะอย่างไรฐานะของดาวก็เป็นเมียเก็บของเริงชัย มันไม่กล้าขัดใจ ได้แต่เดินผละออกไปจากห้องด้วยความหงุดหงิดเหลือประมาณดาวหันมายังปรีณาที่สะอื้นร่ำไห้อยู่ รั้งร่างเล็กนั้นเข้ามากอบปลอบประโลม"บี..บีไม่ต้องกลัวนะ ดาวอยู่นี่แล้ว"ดาวลูบหลังลูบไหล่ปรีณาปลอบจนเด็กสาวแสนสวยคล่อยคลายความตื่นตระหนกตกใจ แล้วจึงพาเดินกลับมาที่เตียงปรีณาส่งเสียงเครือสะท้าน"บีจะกลับบ้าน...""แน่นอนจ้ะ บีใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะจ๊ะ เดี๋ยวดาวจะพาบีกลับบ้าน ไม่ต้องห่วง"
เด็กสาวเจ้าเล่ห์กระซิบบอก ปรีณาผงกศีรษะอย่างว่าง่าย รีบกลัดกระดุมเสื้อนักเรียนมือไม้สั่น ขณะที่ดาวเดินออกไปนอกห้อง พร้อมบอกว่าเดี๋ยวจะกลับมาดาวเดินไปที่ห้องที่ต่อสัญญาณไป ซึ่งเฒ่าแจ้งกับนายสอนยืนหน้าบึ้งอยู่ พอทั้งคู่เห็นดาวเดินกลับมา นายสอนก็ร้องว่า"น้องดาวทำอะไรน่ะ"ดาวขมวดคิ้ว ยกมือขึ้นเท้าสะเอว"จะให้ดาวทำยังไงล่ะ ก็เห็นๆ อยู่ว่าบีเขาดิ้นใหญ่ โวยวายเสียงดังลั่น ดาวไม่อยากให้เกิดเรื่อง ลุงแจ้งกับพี่สอนตั้งสติหน่อย"เฒ่าแจ้งเกาศีรษะแกรก ความกระสันซ่านพลุ่งพล่านอยู่ในใจ ขณะที่มองไปตรงจอทีวี แลเห็นปรีณาที่สวมชุดนักเรียนกลับเรียบร้อย กำลังนั่งกอดเข่าซุกหน้าอยู่บนเตียง"แล้วจะทำให้ลุงทำยังไงล่ะ หนูดาว"เด็กสาวร่านสวาท สั่นศีรษะ"ไม่ทำไมล่ะ คืนนี้คงต้องยุติแค่นี้เท่านั้น"นายสอนเบิกตาค้าง โบกมือวุ่นว่าย"อะไรกัน โอกาสดีๆ อย่างนี้ปล่อยไปได้ยังไงน้องดาว พี่สอนไม่ยอม"ดาวหน้าบึ้ง กล่าวเสียงแข็ง"นี่พี่สอน อย่าลืมว่าวันนี้ดาวแอบฝ่าฝืนคำสั่งคุณอาเริงชัยช่วยลุงแจ้งกับพี่สอนนะ ถ้าลุงแจ้งแกสามารถกล่อมให้บีเขายอมได้มันก็ดีไป แต่นี่มันไม่ใช่ ถ้าเรื่องมันรุนแรงบานปลายออกไป แล้วเกิดอะไรขึ้นคุณอาเริงชัยไม่เอาพวกเราตายเรอะ"
คำพูดของดาวทำให้เฒ่าแจ้งกับนายสอนได้คิด นั่งทรุดลงอย่างละเหี่ยใจ ดาวหัวเราะคิกคิก เดินไปดึงเทปม้วนเล็กๆ จากเครื่องอัด ออกมาเดาะในมือ"ลุงแจ้งกับพี่สอนไม่เห็นต้องรีบร้อน มีเทปนี้อยู่ในมือจะยังกลัวไม่ได้กินเนื้ออ่อนๆ อีกเหรอ"เด็กสาวพูดเสียงยั่วๆ ตาเฒ่าแจ้งและลูกชายเบิกตากว้าง ยิ้มออกมาได้ เทปม้วนนั้นบันทึกภาพปรีณานอนช่วยตัวเอง และยังนั่งโม้กให้กับตาเฒ่าแจ้งอีกด้วย สามารถใช้เป็นเครื่องข่มขู่ชั้นดีที่จะขู่ให้เด็กสาวแสนสวยยอมสยบให้กับพวกตน"อือม์ หนูดาวพูดถูกนะ"ตาเฒ่าแจ้งในที่สุดก็ว่า นายสอนแม้ว่าจะยอมตัดใจแล้ว ก็ยังไม่วายเกาหัว พูดกับบิดาตัวเอง"ก็พ่อสบายตัวไปแล้วนี่นา ฉันสินั่งควยตุงอยู่นี่ มันเงี่ยนไปหมดแล้ว"เฒ่าแจ้งหัวเราะเสียงดังชอบใจ ยกมือขวาตัวเองที่ยังได้กลิ่นน้ำสวรรค์จากร่องหลืบของปรีณา ขึ้นดมและเลียเข้าปากอย่างอร่อย"ฮะๆ ไอ้สอนเอ้ย หนูบีทั้งหอม ทั้งนุ่ม เด็ดจริงๆ เชียวมึงเอ๋ย"เฒ่าลามกกล่าวอย่างกระหยิ่มใจ สร้างความอิจฉาริษยาให้เกิดแก่นายสอนคนขับรถบ้ากาม จนบ่นพึมพำอย่างหัวเสียจากนั้นดาวก็กลับไปที่ห้อง และพาปรีณากลับออกไปจากบ้าน นายสอนที่นั่งคอยอยู่ในรถอยู่แล้ว ก็ขับออกไป โดยมีนายแจ้งยืนปิดประตูบ้านส่งท้ายในบริเวณที่มืดใกล้ๆ กันนั้น คนทั้งหมดไม่ทันสังเกตเห็นว่ามีรถซุ่มจอดอยู่คันหนึ่ง พอตาเฒ่าแจ้งเดินกลับหายเข้าไปในตัวบ้าน รถที่ซุ่มอยู่คันก็ติดเครื่อง และแล่นตามติดรถที่นายสอนขับไปอย่างรวดเร็ว
แสงไฟจากริมทางที่สาดส่องให้เห็นใบหน้าคนขับ คนผู้นั้นคือพนมนั่นเอง!!!ที่แท้วันนี้พนมซึ่งเมื่อคืนกินเหล้าอย่างหนักเมาหลับไป กว่าจะตื่นก็เกือบเที่ยง ชายหนุ่มรีบเดินทางไปหาปาริฉัตรที่บ้านตอนบ่ายแต่ได้รับคำตอบว่าภรรยาของเขาออกไปจากบ้านแล้ว และเนื่องเพราะปาริฉัตรไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเธอไปกับใคร หญิงสาวจึงนั่งแทกซี่ไปหาเริงชัยที่จุดนัดพบหนึ่ง พนมจึงสอบถามไม่ได้ความว่าใครมารับปาริฉัตรไปด้วยความใจร้อนดั่งไฟเผาผลาญ พนมไปรอดักพบปรีณาที่โรงเรียน เพราะเขาคิดว่าเผื่อปรีณาจะรู้ว่าภรรยาแสนรักของเขาเดินทางไปไหนยังไม่ทันที่เขาจะได้เข้าไปทักทาย ปรีณาเมื่อตอนโรงเรียนเลิก และเขาเห็นน้องภรรยาเดินออกมา ก็ต้องหยุดชะงัก เพราะแลเห็นดาวเด็กสาวที่ทำลายชีวิตครอบครัวของเขาปรากฏตัวเข้ามาหาปรีณาก่อน
"เอ๊ะ ทำไมบีรู้จักดาวด้วย"ชายหนุ่มพึมพำอย่างแปลกใจ จากระยะไกลเขาพอจะมองออกว่าเด็กสาวทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างสนิทสนท แสดงให้เห็นว่ามีการรู้จักคบค้ากันมาพอสมควรแล้พนมจึงแอบดูอยู่ในระยะไกล จนกระทั่งแลเห็นดาวเดินพาปรีณาไปขึ้นรถที่นายสอนขับ เขาจึงขับรถตามไปเรื่อยๆ จนถึงบ้านที่นายแจ้งเปิดประตูรับชายหนุ่มขยับตัวอย่างอึดอัดใจ รู้สึกเป็นห่วงกังวลในตัวของน้องภรรยาขึ้นมา แต่ก็ไม่ยังไม่กล้าโทรศัพท์ไปหาเด็กสาวหรือกระทำการอื่นใด เพราะเขาไม่ต้องการให้ปรีณารู้เรื่องของเขากับดาว
ปรีณาหายไปในบ้านนานแล้วก็ยังไม่ออกมา อากาศรอบตัวในบริเวณนั้นก็มืดครึ้มลงไป พนมนั่งงุ่นง่านอยู่ในรถ พลันได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นชายหนุ่มรีบเปิดออกรับ แม้เขาไม่คิดว่าจะเป็นปาริฉัตรโทรมาก็ตาม แต่ใจที่เต้นโครมครามก็อ่อนโทรมลงอย่างผิดหวังเมื่อพบว่าเป็น สมชาย เพื่อนของเขาเองที่เรียนด้วยกันสมัยอยู่จุฬา "ฮัลโหล พนมพูด"พนมพูดด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ ทักทาย ได้ยินเสียงสมชายดังมา"เออ นี่ข้าเองเว้ย สมชาย""อือม์ รู้แล้ว มีอะไรเหรอ ตอนนี้ข้ายุ่งๆ อยู่"ปลายทางนั้นเงียบไปเล็กน้อยเหมือนกำลังชั่งใจ แล้วถามอีก"ถามจริงเหอะ แกมีเรื่องอะไรกับน้องเอหรือเปล่า"ชายหนุ่มสงสัย เรื่องของเขาทำไมรู้ไปถึงหูของสมชาย? แต่ตอนนั้นพนมไม่มีอารมณ์คิดอะไรมาก เขาถอนหายใจยาว กล่าวซึมๆ"เออ ข้ามันผิดเอง ไปทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัย เอเขาโกรธและเสียใจมาก หนีหายไปไหน ข้าก็ไม่รู้""ไม่ได้หายไปไหนหรอก อยู่แถวนี้แหล่ะ ที่หัวหินนี่เอง ข้าเจอน้องเอที่โรงแรมที่จัดสัมมนา เห็นทีแรกยังจะเข้าไปทักเลย แต่พอเห็นน้องเอมากับผู้ชายคนหนึ่งเข้าก็แล้วหยุดว่ะ"พนมเบิกตากว้างอย่างตื่นเต้นดีใจเหลือจะกล่าว ละล่ำละลักถาม"จริงเรอะ ไอ้ชาย แล้ว เอไปกับใครวะ""ไม่รู้เว้ย แต่ท่าทางหมอนี่ไม่น่าไว้ใจ เดินกร่างแสดงท่าทางออกนอกหน้าทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของน้องเอตลอดเลยน่าเตะชิบหาย แล้วสายตาของไอ้นั่นที่มองไปยังน้องเอ มันราวกับจะกลืนน้องเอลงไปในท้องมันอย่างนั้นแหล่ะ"
พนมนิ่งอึ้ง ภรรยาของเขาไปหัวหินกับใคร? ตอนนั้นสมชายพูดเสียงอึกๆ อักๆ ต่อมา"เอ่อ.ไอ้หนึ่ง..นี่อย่าหาว่ายุ่งเรื่องของแกเลยนะ ข้าสงสัยเลยแอบตามไปห่างๆ เห็นสองคนกินข้าวเย็นเสร็จ แล้วก็กลับไปที่รีสอร์ท เห็นเข้าไปกันแล้วก็หายเงียบไปเลย ข้าไม่อยากสอดมาก อยู่ดูห่างๆ สักพักก็กลับ ดูยังไงมันก็ไม่เข้าท่านะ น้องเอก็แต่งงานกับแกแล้ว มาเที่ยวตามลำพังกับผู้ชายคนอื่น แถมอยู่ด้วยกันดึกๆ อีก ใครอื่นที่รู้จักเห็นเข้าเขาจะเก็บไปนินทาได้"พนมใจร้อนรุ่มดุจไฟเผาผลาญ สมชายพูดต่อว่า"ข้าให้เพื่อนที่ไปด้วยกันแต่น้องเอไม่รู้จัก คอยทำทีเดินผ่านไปผ่านที่โต๊ะนั้นบ่อยๆ จนพอได้ยินน้องเอเรียกไอ้หมอนั่นว่าคุณเริงชัยอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ แกรู้จักรึเปล่าล่ะ"ชายหนุ่มตื่นตะลึงงันไปกับคำพูดของเพื่อนสนิท ซึ่งถามย้ำมาอีกหลายครั้ง พนมใบหน้าซีด นิ่งไปอึ้งไปชั่วครู่ใหญ่ จึงค่อยได้สติกล่าวเสียงแหบแห้ง"อือม์ แค่นี้ก่อนนะ ขอบใจแกมากที่โทรมา"พนมพูดจบก็ปิดเครื่องไปโดยทันที นั่งทิ้งกายฟุบไปกับพวงมาลัยอย่างอ่อนแรงมันเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อบ่ายนี้ หลังจากที่เขาได้รับทราบว่าปาริฉัตรหายตัวไป ยามที่สับสนใจไม่รู้จะไปปรึกษาใคร ยังโทรไปหาเริงชัย ซึ่งอีกฝ่ายบอกให้เขาใจเย็นๆ รอคอยจนกว่าปาริฉัตรจะสบายใจขึ้นแล้วกลับเองมาอยู่เลยพอชายหนุ่มใช้ความคิดอ่าน ซึ่งพนมไม่ใช่คนโง่ เขาลำดับความคิดไปเรื่อยๆ ก็พบว่ามันมีเหตุการณ์ที่ดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นมาดูแลมันช่างเป็นพิรุธเสียเหลือเกิน แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้คาดคิดแม้แต่น้อยว่าเริงชัยคนที่เขาเชื่อใจ และสนิทใจในการคบหาเป็นเพื่อนผู้ใหญ่คนหนึ่ง จะมีความคิดอันเลวร้ายกับเขาเช่นนี้
พนมหวนนึกไปถึงเรื่องสุดบังเอิญที่ดาวไปปราฏตัวในร้านไอสครีมวันนั้น แล้วก็ได้คิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว มันน่าจะต้องเป็นการจงใจวางแผนมาสร้างความแตกแยกให้เกิดขึ้นในครอบครัวเขาเสียมากกว่าเมื่อนึกถึงท่าทางสนิทสนมที่ปรีณามีกับดาว น้องภรรยาที่ร่วมมือกับเริงชัยเป็นตัวตั้งตัวตี นัดให้เขากับปาริฉัตรไปพบกันในวันนั้น ในความคิดหนึ่งที่ผุดวาบขึ้นมา ก็ทำให้ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้างอย่างฉับพลันนี่ปรีณาน้องภรรยา ที่เขารักและเอ็นดูไม่ต่างอะไรกับน้องสาวตลอดมา ช่วยเหลือเริงชัยแย่งชิงภรรยาของเขาอย่างนั้นหรือ?ใบหน้าใสๆ ท่าทางที่ซื่อบริสุทธิ์นั้นชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อว่าปรีณาจะเป็นคนอย่างนั้น แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เปิดเผยขึ้นมา พนมบอกกับตนเองว่ามันคงเป็นอื่นไปไม่ได้ด้วยความคิดนั้นเองทำให้พนมที่ขับรถตามนายสอนไปนั้น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาจึงเคร่งเครียด เหี้ยมเกรียม และ ดวงตาส่อประกายเกรี้ยวกราดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!!!บรรยากาศแห่งเพลิงสวาท คุกโชนไปด้วยเพลิงดำกฤษณา ที่ตลบอบอวลอยู่ในห้องนอนหลังงาม ณ รีสอร์ทหรูของเริงชัย ดำเนินไปอย่างเร่าร้อนราวกับว่าเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด แม้ว่านาฬิกาเรือนงามที่แขวนอยู่ริมผนังด้านหนึ่งนั้นจะบอกเวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่แล้ว
ปาริฉัตรจำไม่ได้แล้ว ความรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจของเธอที่พลุ่งทะลุถึงขีดสุดนั้นมันบังเกิดขึ้นกี่ครั้ง เท่าที่เธอรู้ก็คือว่ามันมากมายหลายครั้งเสียเหลือเกิน แต่ร่างที่กำลังโถมทับ สอดใส่ตัวของเขาเข้ามาในร่างกายของเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยความรุนแรง หนักหน่วง ท่อนเนื้อที่อวบใหญ่ที่กระฉูดเข้าออกผ่านตัวเธอนั้นมันยังคงแข็งตัว และไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนแรงไปเลยแม้แต่น้อย
หญิงสาวที่นอนหงายอยู่บนเตียง เผยอตาขึ้นมองใบหน้าของเริงชัย ที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความหฤหรรษ์ ขณะที่เขาจับขาสองข้างของเธอม้วนกดขึ้นไปบนพนักเตียง โถมกระแทกท่อนเนื้ออวบใหญ่เข้ามาอย่างรุนแรงจนโหนกเนื้อของเธอซึ่งระบมไปหมด ปวดร้าวจนแทบจะทนทานไม่ได้ เธอขมวดคิ้วเรียวงามอย่างเจ็บปวด ครวญครางออกมาทุกครั้งเริงชัยอัดหนอกควยของบดลงมา
แต่ปาริฉัตรคร้านจะร้องขอความเห็นใจจากเขาแล้ว เพราะดูแล้วเริงชัยไม่มีทีท่าจะรับฟังคำขอร้องของเธอเลยแม้แต่น้อยถึงกระนั้น ปาริฉัตรเองก็ไม่สามารถโทษว่าอะไรได้ เพราะท่ามกลางความเจ็บปวดรวดร้าวนั้น มันได้ช่วยปลดเปลื้อง บรรเทาความเร่าร้อน รุมเร้า ความเสียวซ่านรัญจวนใจระลอกและระลอกเล่าที่ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงจนเธอแทบขาดใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย
"เมียจ๋า ผัวจะออกอีกแล้ว"เริงชัยครางอู้อย่างสุดมัน จับเพรียวนั้นแหกถ่างม้วนขึ้นไป แล้วควงสะโพกบดควย กระฉูดน้ำกามซึ่งไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ราดรดเข้าไปในตัวของปาริฉัตร ขณะที่หญิงสาวเองก็แอ่นสะโพกผายขึ้นรับอย่างอัตโนมัติ ร่องหีที่ตอนนี้หยุ่นขยายออกขึ้นรองรับควยอวบที่ทะลวงเข้ามาไม่หยุดหย่อน ตอดรัดอาวุธใหญ่ของเริงชัย รีดดูดน้ำเชื้อเข้าไปราวกับเป็นฟองน้ำดูดซับน้ำเริงชัยฟุบทับไปบนตัวปาริฉัตรครู่เดียว หนุ่มใหญ่ก็ยันตัวขึ้นมาอีกครั้งปาริฉัตรครางออกมาอย่างอ่อนล้า เปลี้ยไปทั้งร่าง เธอไม่อยากจะเชื่อว่าคนๆ หนึ่งสามารถจะมีความต้องการทางเพศที่ยาวนาน และต่อเนื่องกันถึงเพียงนี้แต่ในความเป็นจริงนั้น เพราะเริงชัยกินยาบางอย่างเข้าไป จึงทำให้หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์สามารถรักษาความแข็งของควยเอาไว้ บังเกิดความต้องการที่ไม่หยุดหย่อน
คืนนี้เขาตกลงใจแล้วว่าจะหาความสุขจากเรือนร่างงามของปาริฉัตรให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้"คุณเริงชัยขา เอ..เหนื่อยเหลือเกิน"หญิงสาวพึมพำเสียงแผ่วเบา เริงชัยหัวเราะกระหยิ่ม"เมียสุดที่รักของผม ผมทั้งรักทั้งหลงคุณไปหมดทั้งตัวแล้ว"ร่างกายที่กระปลกกระเปลี้ยของปาริฉัตรไม่มีปัญญาขัดขืนแรงของเริงชัยที่จับเธอพลิกคว่ำคลานลงกับเตียง หนุ่มใหญ่วัยดึกจับยกสะโพกผายละลานตาของเธอยกตั้งขึ้นมา ร่องหีแดงสดที่ตอนนั้นอ้าออกเพราะถูกโถมทะลวงแบบไม่มีพัก เผยให้เห็นคราบน้ำกามเกรอะกรัง ไหลซึมเป็นทางไปตามลำขาอ่อนขาวสล้างเริงชัยแสยะยิ้มอย่างกระหาย เขาไม่เคยรู้สึกอิ่มเอมกับเรือนร่างสมบูรณ์สวยงามสุดยอดตรงหน้าเลย หนุ่มใหญ่จับหัวถอกบานของตัวเขาจ่อเข้าไปตรงร่องหีขาวสดที่เปิดอ้าออกนั้นต่อจากนั้น ควยอวบใหญ่ที่แข็งปั๋ง อัดทะลวงเข้าไปในร่องหลืบสวรรค์สร้างของหญิงสาวอย่างดุดันปาริฉัตรครางออกมาอย่างเจ็บปวด ร่างงดงามแบบบางของเธอสั่นสะเทือนไปทั่วทุกขุมขน ใบหน้างดงามนั้นแดงก่ำด้วยความละอายใจที่ถูกเสพสังวาสด้วยท่าที่น่าอับอายเช่นนี้ในท่านี้ ที่หนุ่มใหญ่กระชับมือไปบนสะโพกผายแน่น สามารถอัดควยอวบใหญ่ของเขาให้ทะลวงลึกเข้าไปกว่าเดิมได้อีก สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้เกิดแก่หญิงสาว จนกระทั่งบดบังความรู้สึกอับอายไปสิ้น แอ่นสะโพกกระแทกบั้นท้ายงอนงามของเธอสนองตอบการกระเด้าเย็ดของหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์อย่างเร่าร้อนรัญจวนใจ เสียงหน้าขาปะทะกับแก้มก้นดัง พั่บ พั่บ พั่บ ระคนไปกับเสียงครางครวญของหญิงสาว"อา...อา...ซีดส์...ซีดส์....ซีดส์...อาาาาา"เริงชัยหัวเราะออกมาเสียงกระเส่า กระเด้าควยยักษ์ราวกับลูกสูบ ทาทาบตัวไปตามแผ่นหลังขาวนวลนั้น อ้อมมือไปขยำเต้านมตูมตั้งที่แม้อยู่ในท่าคลานก็ยังไม่ห้อยคล้อยลงเลยแม้แต่น้อยเพราะความกระชับของสองเต้า หญิงสาวหลังแอ่น ส่งเสียงครวญครางดังขึ้นเรื่อยๆ"อูยยยย...เมียจ๋า....ผัวเอาเมียท่านี้มันสุดๆ ไปเลย"หนุ่มใหญ่ร้องเสียงหื่น ก้มหน้าลงไปขบกัดที่ผิวขาวผ่องบริเวณบ่าต่อต้นคอด้านหลังของปาริฉัตรอย่างกระหาย สร้างความเจ็บปวดให้แก่ปาริฉัตรจนหลังแอ่น ร้องครางออกมาเสียงสะท้าน แต่ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หญิงสาวเร่งอัดบั้นท้ายตัวเองสนองตอบควยยักษ์นั้นเร็วขึ้นๆ"อาาาา...อาาาา...เอ..เอ....เสียว.เสียวจัง.....อา...อาาาาา...จะ..จะ..ถึง..แล้ว..ค่ะ"ปาริฉัตรครางออกมา เมื่อควยยักษ์ที่ตะบันต่อเนื่องไม่มีหยุดนั้นปลุกปั่นความเสียวซ่านให้ปะทุขึ้นมา หญิงสาวหลับตาพริ้ม สั่นศีรษะที่ผมสีดำเป็นคลื่นไหมนั้นปรกลงมายาวสยายไปๆ มาๆ ด้วยความรัญจวนใจสุดขีด ควยยักษ์ของเริงชัยก็บดควงอัดทะลวงเร่งเข้ามาตอบสนองความต้องการของหญิงสาวอย่างทันอกทันใจ ป๊าบ ป๊าบ ดังถี่ยิบ จนในที่สุดร่างแบบบางนั้นก็แอ่นขึ้นสุดๆ พร้อมกับเสียงร้องออกมาดังลั่นแบบหมดสิ้นความอาย"อา...อา...เร็วค่ะ .เร็วๆ...เร็วๆ...อา...อา...อา....อ๊าาาา...อ๊าาาาาาาาาาาา"เริงชัยกระหยิ่มยินดี กระเด้าควยทะลวงเข้าไปในร่างที่กำลังบิดไหวกระตุกๆ อยู่อย่างเสียวซ่านรัญจวนใจแบบไม่มีรั้งออม สองมือขยำขยี้ไปบนสองเต้าเคล้นราวกับจะให้แหลกไปคามือปาริฉัตรหอบหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยราวกับจะขาดใจ ร่างฟุบคว่ำลงไปกับเตียง แต่เริงชัยไม่ยอมให้หญิงสาวได้พัก หนุ่มใหญ่ จับสะโพกผายนั้นยกตั้งขึ้นอีก โถมทะลวงควยใหญ่ของเขาลงไปอย่างต่อเนื่อง ส่งเสียงครางกระเส่าด้วยความมันสุดขีด ท่ามกลางเพลงควยอันรุนแรง และจัดเจนค่อยๆ ปลุกเรือนร่างอันงดงามของปาริฉัตรให้ยันขึ้นมันแอ่นสนองความต้องการของเขาอีกครั้งหนึ่ง สร้างความสุขและอิ่มเอมให้แก่หนุ่มใหญ่จนแทบสำลักของหฤหรรษ์ ใบหน้าที่แตกพล่านไปด้วยเหงื่อกาฬนั้นแสดงออกถึงความรู้สึกสุดๆ นั้นเริงชัยอัดควยกระเด้า ส่งปาริฉัตรขึ้นสู่สวรรค์ชั้นเจ็ดไปอีกรอบในท่านั้น ก่อนที่เขาจะส่งเสียงหัวเราะอย่างกระหยิ่มใจ เพลาการกระเด้าเย็ดลงเล็กน้อยและอย่างที่ไม่ยอมให้ควยอวบของเขาหลุดออกมาจากหลืบสวรรค์ เริงชัยใช้สองมือจับไปที่เอวคอดกิ่วนั้นกระชับแน่น ฉุดร่างอ่อนปวกเปียกของปาริฉัตรขึ้นมาหญิงสาวที่แทบไม่เหลือเรี่ยวแรงแล้ว เข่าอ่อนถูกเริงชัยดึงตัวลุกออกไปจากเตียง โดยที่ยังมีของๆ เขาคาแน่นอยู่ในร่างของเธอ ปาริฉัตรเซถลาไปตามแรงของเริงชัย ที่ดันเธอไปที่ผนังปาริฉัตรเอามือยันกำแพงเอาไว้ ขณะที่เริงชัยฉุดสะโพกผายนั้นให้ถ่างต่ำลง จากนั้นยึดไปตรงเอวคอดของหญิงสาวแน่น แล้วก็ยืนกระเด้าควยอัดร่องหีหยุ่นกระชับอย่างเมามันสุดขีด โดยที่หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของไม่สามารถปฏิเสธความต้องการนั้นเลย ได้แต่ยืนโก้งโค้งยันผนัง แอ่นหลัง เด้งสะโพกผายขึ้นรับการเย็ดแต่ถ่ายเดียวเท่านั้น เสียงครางของเริงชัยกับปาริฉัตรดังระงมห้อง"อูยยย...โอวววววว..อาาาา...อาาาาววววว.."บรรยากาศในห้องน้อยตลบอบอวลไปด้วยความเร่าร้อน กระหายในรสสวาท อันบังเกิดขึ้นในใจของชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ตลอดต่อเนื่องกว่าครึ่งค่อนชั่วในท่วงท่านั้น ปาริฉัตรที่ยืนโก้งโค้ง หลังแอ่นกระตุกด้วยความเสียวซ่านสุดขีด น้ำแตกขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดไปอีกสองรอบ กว่าที่เริงชัยจะทาบตัวไป ขยำสองเต้าที่กระเพื่อมจากแรงกระเด้าเย็ดของเขา และอาการอัดสะโพกสนองตอบของปาริฉัตร ส่งเสียงร้อง"อูย ผมจะออกแล้วจ้ะ เมียจ๋า เด้งก้นเร็วๆ แรงๆ เลยจ้ะ เมียคนดีของผัว"ปาริฉัตรครางด้วยความเสียว ทำตามคำสั่งของเริงชัยราวกับต้องมนต์ แอ่นหลัง อัดสะโพกบั้นท้ายงอนงามของเธอเข้าหาการเย็ดของเริงชัยอย่างแรง และเร็วเริงชัยครางอู้ ใบหน้าบิดเบี้ยว กำแน่นไปที่เอวคอด นิ้วหยาบขยำลงไปบนเนื้อขาวนุ่มนิ่มนั้นจนบุ๋มไปเป็นรอยทั้งสิบ กระเด้าอัด พั่บ พั่บ รับกับจังหวะของหญิงสาว ก่อนที่ในที่สุดจะร้องเสียงดังลั่นสาดกระสุนน้ำเมือกเข้าไปในตัวของปาริฉัตรอีกระลอกหนึ่ง หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์วนอัดกระแทกรีดเค้นน้ำกามออกไปจนเต็มอิ่มก็ดึงควยอวบออกมาดังบ๊วบ น้ำกามทะลักออกมาจากร่องหีของปาริฉัตรเป็นทางยาวไปตามลำขาเพรียวของเธอทันทีที่เริงชัยถอยกายเซไปสองสามก้าว หญิงสาวที่เข่าอ่อนเปลี้ยสุดๆ ก็ทรุดฮวบลงไปนั่งพับเพียบกับพื้นห้องซึ่งเป็นไม้ขัดอย่างดี ก่อนที่ร่างงดงามราวกับสวรรค์สร้างจะล้มฟุบลงไปกับพื้น หอบหายใจรวยริน ผมดำขลับนั้นยุ่งสยายแผ่ไปตามแผ่นหลังขาวนวลเนียนเป็นประกายล้อแสงไฟเริงชัยมองไปยังเรือนร่างขาวผ่องที่ฟุบอยู่กับพื้น หนุ่มใหญ่วัยดึกยืนหอบพักอยู่ประเดี๋ยวเดียว ก็ส่งหัวเราะเสียงหื่น เดินควยตุงที่ไม่ยอมหยุดเงี่ยนเข้าไปหาหญิงสาวอีกครั้ง ใช้มือฉุดไปตรงต้นแขนขาวบอบบางดึงร่างปวกเปียกของปาริฉัตรขึ้นมาปาริฉัตรแทบสลบไปแล้ว ครางเสียงอ่อนอยู่ในลำคอฟังไม่รู้เรื่อง วงหน้าอ่อนหวานที่หลับตาพริ้มนั้นซีดขาวเพราะความเหนื่อย เหงื่อเม็ดเล็กละเอียดผุดขึ้นแทบทุกรูขุมขนทั่วเรือนร่างเริงชัยฉุดประคองร่างงามเดินกลับไปที่เตียง หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ นั่งตรงริมเตียง ควยที่ผงาดราวกับลำทวนแข็งโด่ "อย่าเพิ่งนอนสิจ๊ะ คุณเอคนดีของผม"หนุ่มใหญ่ส่งเสียงเคล้าหัวเราะกระเส่า บดขยี้จูบไปตามริมฝีปากงาม สองมือละเลงเล่นไปตามสองเต้าไม่หยุด จนกระทั่งปาริฉัตรส่งเสียงครางออกมา เริ่มแลกลิ้นพัวพันกับเริงชัยอีกครั้งจากนั้นท่อนแขนที่กำยำเกร็งขึ้น มือหยาบของเริงชัยจับมั่นอยู่ตรงเอวคอดกิ่ว ยกร่างแบบบางนั้นขึ้นมาราวกับปาริฉัตรเป็นเด็กตัวเล็กๆ หญิงสาวที่ตอนนั้นแทบไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตา ให้เริงชัยจับตั้งทางไหนก็ได้แล้วแต่ใจ ถูกยกขึ้นนั่งถ่างขาเพรียวงามแปะลงกับตักของเขา หนุ่มใหญ่จ่อท่อนควยเข้าไปหาร่องหลืบที่ชุ่มฉ่ำเปิดอ้านั้น ใช้มือรั้งไปที่แก้มก้นขาวนุ่มนิ่มสุดเนียนมือ แล้วอัดควยสอดทะลวงเข้าไปในร่างของปาริฉัตรทันทีหญิงสาวครางออกมา ตัวอ่อนปวกเปียกจนแทบตั้งไม่ได้ต้องใช้มือไปยึดบ่าหนาของเริงชัยเอาไว้เริงชัยจับเอวคอดกิ่วของปาริฉัตรยกขึ้นๆ ลงๆ เป็นการแนะว่าหญิงสาวต้องปฏิบัติตัวอย่างไร พลางส่งเสียงกระเส่า"ใช้ขาช่วยอีกแรง แล้วขย่มตัวของเมีย ขึ้นลงๆ กับควยของผัวนะจ๊ะ"ปาริฉัตรครางออกมา เมื่อเธอเริ่มขย่มตัวของเธอเข้าหาลำควยอวบนั้น ซึ่งท่านี้ควยยักษ์ของเริงชัยสอดดันลึกทะลวงเข้าไปอีกจนกระแทกไปถึงปากมดลูกของเธอสุดๆ อย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน สร้างความเสียวซ่านให้บังเกิดขึ้นแก่หญิงสาวอย่างเหลือคณา ความจริงร่างกายของเธอนั้นอ่อนเปลี้ยสุดขีดแล้ว แต่ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นเหมือนกับเป็นเชื้อเพลิงที่เร่าเร้า ทำให้ปาริฉัตรยันไปที่บ่าหนาของเริงชัยแน่น ใช้กำลังจากขาช่วย และขย่มโหนกหีของเธอลงไปบนท่อนควยอวบนั้น ดื่มด่ำไปกับความเสียวซ่านที่ควยหนาครูดบดไปตามช่องผนังของโพรงหี "ซีดส์...ซีดส์...อาาาา...เสียว..เสียวเหลือเกินค่ะ...คุณเริงชัย...อาาาา.."หญิงสาวหลับตาพริ้ม แหงนหน้าขึ้น ร้องครางเสียงหลงด้วยความรัญจวนใจ หนุ่มใหญ่หัวเราะเสียงหื่น จับเอวคอดนั้นมั่น อัดควยรับการจังหวะขย่มของปาริฉัตร"อูยยยย...โอวววว....ไม่ใช่แต่เมียหรอกจ้ะ.....ควยของผัวเองก็เสียวพอกัน....เมียจ๋า...ขย่มควยผัวมันเหลือเกิน..อูยยยยย"เริงชัย ร้องกระเส่า ปากก็วนดูดดื่มไปที่ปลายงามงอนของสองเต้าที่เด้งกระเพื่อมอยู่ตรงหน้า อย่างอร่อยลิ้นภายในห้องน้อย เสียงเตียงสปริงอย่างดี ดังเอี๊ยด เอี๊ยด ตามจังหวะขย่มของปาริฉัตร เริงชัยที่เสียวกระสันซ่าน นอนแผ่ไปกับเตียง ทิ้งให้ปาริฉัตรที่เสียวสุดๆ โลดแล่นอยู่บนตอยักษ์ของเขาอย่างรัญจวนใจ มือเรียวงามของเธอยันอยู่บนหน้าอกที่ขนรุงรังของหนุ่มใหญ่ ซึ่งกำลังมองสวนกลับขึ้นไปยังวงหน้างดงามอ่อนหวานที่กำลังเหยเก ส่ายศีรษะอย่างแรงด้วยความเสียวซ่าน จนเส้นผมดำละเอียดนั้นพลิ้วไปมา แล้วคำนึงอย่างสุดระเริง ในการที่ตนเองสามารถกล่อมให้หญิงสาวที่หลงใหลใฝ่ฝันมานาน ตกเป็นทาสสวาทของเขาสำเร็จสมประสงค์และแล้วเมื่อเพลิงกามที่เร่าร้อนรุมเร้า จนถึงขีดสุด หญิงสาวก็ร้องครางออกมาสุดเสียง ร่างงดงามแบบบางนั้นแอ่นสุดๆ กระตุกเฮือกๆ บดโพรงหีของตัวเองไปตามลำควยยักษ์อย่างสุดแสนรัญจวนใจ จนกระทั่งหมดเรี่ยวแรง ฟุบฮวบกลับลงมาบนร่างกายกำยำของเริงชัย ที่โอบไปกลางหลังขาวนวลของเธอ หัวเราะเสียงหื่น อัดควยกระแทกร่องหีที่นั่งคาอยู่ต่อไปไม่หยุดปาริฉัตรสิ้นสติไปแล้วด้วยความเหน็ดเหนื่อยสุดชีวิต แต่หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ผู้หิวกระหายในรสสวาท ไม่ยอมอิ่มเอมไปกับความหอมหวานที่ตักตวงได้จากเรือนร่างงามสุดยอดของหญิงสาวง่ายๆ พลิกตัวขึ้นคว่ำทาทับร่างแบบบางของปาริฉัตร จับเพรียวขางามนั้นแหกถ่างออก ระดมควยยัดทะลวงเข้าไปอย่างเมามันเพลงควยที่รุนแรงหื่นกระหายกระเด้าแบบไม่หยุดพักราวกับกระทิงเปลี่ยว ร่างขาวผ่องแบบบางถูกจับนอนหงาย เปลี่ยนเป็นพลิกคว่ำ ตะแคงซ้าย ตะแคงขวา ตลอดเวลาควยอวบทำงานราวกับเป็นเครื่องจักรลูกสูบยักษ์และในที่สุดเสียงหัวเราะกระเส่าหื่นกระหายก็ดังขึ้น เมื่อเสียงครวญครางอย่างเสียวซ่านดังแผ่วสะท้านออกมาจากริมฝีปากบางงามนั้นอีกครั้งเสียงเอี๊ยด เอี๊ยดของเตียงสปริงในค่ำคืนนั้นยังคงยาวติดต่อกันไปอีกเนิ่นนาน.....
ค่ำคืนนั้นปรีณาพลิกตัวกระสับกระส่ายแทบทั้งคืน ตลอดเวลาในใจของเด็กสาวแสนสวยเฝ้าถามตัวเองอย่างเสียใจว่าทำไมถึงปล่อยตัวปล่อยใจเหลวไหลน่าเกลียดไปจนถึงเพียงนี้
เมื่อไรที่เด็กสาวหวนนึกไปถึงมือของเฒ่าแจ้งที่ลูบคลึงไปบนของสงวนส่วนตัวของเธอ ปรีณาก็ขนลุกเกรียวด้วยความสะอิดสะเอียนที่พลุ่งขึ้นมาจับใจ ตัวสั่นสะท้าน นอนขดกายเป็นก้อนกลมราวกับลูกแมวน้อย"ถ้าใครรู้เข้า เราจะเอาหน้าไปไว้ไหน คุณพ่อคุณแม่ กับพี่เอถ้ารู้ความจริงคงเสียใจ และผิดหวังในตัวเราอย่างมาก"ปรีณาคร่ำครวญในใจอย่างโหยไห้ น้ำตาใสไหลรินออกมาตลอดเวลาจนชุ่มหมอน จนเกือบรุ่งสางเธอจึงค่อยม่อยหลับไปโดยมีคราบน้ำตาเปื้อนไปตามพวงแก้มใสเป็นสายเพราะกว่าจะนอนก็ดึกมากแล้ว ปรีณาจึงตื่นสายเพราะเสียงเคาะประตูจากสายใจแม่บ้านวัยกลางคน"คุณบีคะ คุณบี ตื่นเถอะค่ะสายแล้ว"ปรีณาสะดุ้งตื่น มองไปที่นาฬิกาพบว่าประมาณโมงหนึ่งแล้ว ใจหายวาบ รีบส่งเสียงตอบไป"ค่ะ ค่ะ บีตื่นแล้ว"เด็กสาวรีบเข้าห้องน้ำทำธุระ และอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแต่งชุดนักเรียนเดินลงมาจากชั้นบน สายใจแลเห็นคุณบีที่น่ารักของหล่อนแล้วมีใบหน้าเป็นห่วงเป็นใยขึ้นมา เพราะวงหน้าที่ทุกวันจะแจ่มใสน่ารักประดับไปด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน แต่วันนี้กลับโรยๆ ขอบตากลมโตนั้นช้ำเป็นวง รอยยิ้มที่ทักทายเธอก็ฝืนปั้นอย่างเห็นได้ชัด"อุ๊ย คุณบีเป็นอะไรไปรึเปล่าคะเนี่ย หน้าตาหมองเชียว"สายใจถามพลางเดินเข้าไปลูบหลังลูบหน้าเด็กสาว ซึ่งทั้งปรีณาและปาริฉัตรนั้นเธอเห็นและช่วยเลี้ยงดูมาแต่แบเบาะ รักใคร่เอ็นดูสองพี่น้องราวกับลูกในไส้ปรีณาฝืนทนกลั้นน้ำตาที่คอยจะเอ่อไหลออกมาตลอด พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ"ไม่..ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้าสายใจ บี...บี..แค่ปวดหัว และนอนไม่ค่อยหลับเมื่อคืน"สายใจยกมือไปอังที่หน้าผากนูนขาว พบว่าตัวไม่ร้อนก็ค่อยคลายใจ ฉุดมือเล็กๆ ของปรีณาไปที่ห้องอาหาร"ทานข้าวต้มร้อนๆ เสียหน่อยแล้วกัน แล้วทานยา ถ้าปวดหัวมากพักเรียนสักวันก็ได้นะคะ""ไม่เป็นไรค่ะ บีทานยาแล้วคงดีขึ้น บีไปเรียนดีกว่า ใกล้สอบแล้วด้วย"ปรีณาว่า สายใจกุลีกุจอตักข้าวต้ม และเลื่อนกับให้กับเด็กสาว แต่ปรีณาฝืนรับประทานไปได้ไม่กี่คำก็รวบช้อน ทานน้ำ"อะไรกันทานอย่างกับแมวดม"แม่บ้านอุทาน แต่ก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้ทานมากไปกว่านั้น ส่งยาแก้ปวดหัวให้ปรีณาสองเม็ด ซึ่งเด็กสาวฝืนยิ้ม กล่าวขอบคุณ รับมาทานพร้อมกับดื่มน้ำตามลงไปจากนั้นเด็กสาวแสนสวยก็เดินออกไปจากห้องอาหาร คว้ากระเป๋านักเรียน เดินออกไปนอกบ้านขณะที่ปรีณาเดินใจลอย คิดอะไรไปต่างๆ นาๆ อย่างว้าวุ่นใจ ไปยัง ณ จุดที่เธอไปรอรถแทกซี่ทุกวัน ก็มีรถคันหนึ่งแล่นเข้ามาเทียบใกล้ๆ พร้อมกับเสียงทักทาย"น้องบีขึ้นรถสิ ผมจะไปส่ง"ปรีณาสะดุ้งสุดตัว พอเห็นเป็นนายสอนที่ใบหน้าของเขาแสดงการโลมเลีย แววตานั้นไม่ต่างอะไรกับแววตาที่น่ารังเกียจของนายแจ้งเมื่อคืนเลย ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักของเด็กสาวก็ซีดเผือด ขยับกายจะวิ่งหนีออกไป แต่นายสอนร้องเรียกห้าม "อย่าเพิ่งหนีไปไหนซีน้องบี พี่สอนมีอะไรให้น้องบีดูหน่อย"นายสอนว่าพร้อมกับหันกล้องถ่ายวีดีโอมือซึ่งสามารถเล่นวีดีโอจากเทปได้ ให้ปรีณาได้เห็น ภาพที่ปราฏในจอนั้น ทำให้ปรีณาเข่าอ่อน นัยน์ตาสวยกลมโตนั้นเบิ่งจ้องไปราวกับถูกมนต์สะกด หยาดน้ำตาใสไหลรินออกมาเป็นทางที่แท้ นายสอนที่นอนงุ่นง่านเงี่ยนทั้งคืน จนรุ่งเช้าอดรนทนไม่ไหว ด้วยความกระสันอย่างที่มันอดใจไม่อยู่ แอบเอาเทปที่บันทึกภาพเมื่อคืน หลบออกมาโดยไม่ให้เฒ่าแจ้งรู้ตัว แล้วรีบขับรถมาซุ่มรอคอยเวลาปรีณาออกจากบ้านไปเรียนหนังสือคนขับรถเจ้าเล่ห์ หัวเราะ ฮิ ฮะ เมื่อแลเห็นอากัปกิริยาของเด็กสาวที่ตนเองคลั่งแทบจะอกแตกตาย นายสอนเอื้อมมือไปเปิดประตูด้านข้างคนขับออก กล่าวเสียงกระเส่า"น้องบีเป็นคนฉลาด คงจะรู้ใช่ไหมจ๊ะ ว่าต้องทำยังไง"ปรีณาน้ำตาไหลพราก แข้งขาอ่อน ยืนอ้ำๆ อึ้งๆ อย่างหวาดหวั่นขวัญผวา แต่ก็ไม่รู้จะหาทางออกอะไรให้กับตัวเองได้ ในที่สุดก็จำใจต้องเดินเข้าไปนั่งเคียงข้างนายสอน ซึ่งเอื้อมมือมาปิดประตูดังโครม ก่อนจะออกรถไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางการจราจรที่เริ่มหนาแน่น รถเบ๊นซ์คันหรูนั้นหาได้มุ่งตรงไปยังที่ตั้งของโรงเรียนที่ปรีณาเรียนอยู่ไม่อา จะมีใครทราบว่า รถซึ่งติดฟิลม์กรองแสงหนาทึบคันหนึ่งที่เลี้ยวเข้าไปในโรงแรมม่านรูด จะมีเด็กนักเรียนสาวแสนสวยน่ารักซึ่งกำลังนั่งร้องไห้อยู่จนแทบจะขาดใจอยู่ภายในด้วย!!!ทันทีที่เบ๊นซ์คนหรูที่นายสอนขับเลี้ยวหายเข้าไปในช่องๆ รถบีเอ็มอีกคันหนึ่งก็เลี้ยวเข้ามาเด็กเฝ้าที่เป็นเด็กอีกสาน ตัวดำผอมสูงชื่อโหน่ง คิดในใจ"เออโว้ย วันนี้แปลกดี มีคนมาอึ๊บกันแต่เช้า เยอะจริงแฮะ"แต่พอไอ้โหน่ง วิ่งเข้ามาแล้วรับ แล้วต้องถามอย่างแปลกใจ เพราะในรถบีเอ็มนั้นมีชายหนุ่มคนขับแค่คนเดียว"อ้าวพี่ชาย ทำไมมาคนเดียว"แต่ชายหนุ่มที่นั่งขับอยู่นั้นหน้าเครียด จนไอ้โหน่งไม่กล้าแซวต่อ อีกอย่างเขายื่นแบงค์ห้าร้อยสองฉบับให้พร้อมกับกล่าวสั้นๆ ว่า"ขอเข้าใช้ห้องหน่อยแค่ไม่กี่นาที"แค่นี้ไอ้โหน่งก็ไม่สนใจอะไรแล้ว ยิ้มกว้างผายมือ วิ่งนำไปยังห้องว่างอีกห้อง ถัดจากห้องที่นายสอนขับรถเข้าไปชายคนนั้นย่อมเป็นพนมนั่นเองพนมที่เมื่อคืนจอดรถเฝ้าที่หน้าบ้านของเริงชัยทั้งคืน ชายหนุ่มไม่ได้นอนเลยแม้แต่งีบเดียว นั่งตาค้างครุ่นคิดอะไรไปเรื่อย สับสนวุ่นวาย และคั่งแค้นใจจนอัดอกพอเช้ามืดเขาก็เห็นนายสอนหิ้วกระเป๋าหนังใบย่อมออกมาจากบ้านท่าทางลับๆล่อๆ มีพิรุธ ขับรถออกจากบ้าน ชายหนุ่มจึงขับตามไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเห็นนายสอนจอดซุ่มอยู่นอกบ้านบิดามารดาของภรรยา
พนมสงสัยในใจ นายสอนทำไมมาทำลับล่ออยู่ตรงที่นี้?ในที่สุดชายหนุ่มก็ได้คำตอบให้กับตนเอง เมื่อแลเห็นน้องภรรยาในชุดนักเรียนเดินออกมาจากบ้าน และนายสอนขับรถไปเทียบระยะทางที่เขาจอดรถอยู่ห่างไปนั้นไกลเกินกว่าที่พนมจะแลเห็นสีหน้าแววตาของปรีณา ชายหนุ่มเพียงแต่รู้ว่าอีกประเดี๋ยวหนึ่งนั้นเด็กสาวก็เข้าไปนั่งเคียงข้างนายสอนนี่เป็นการยืนยันให้กับพนมได้แน่ใจว่า ปรีณาและเริงชัยจะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างที่แน่นแฟ้น ขนาดแค่นายสอนคนขับรถ เด็กสาวยังยินยอมไปไหนมาไหนด้วยตามลำพังได้ เขาไม่รู้ว่าเริงชัยให้อะไรเป็นการตอบแทนปรีณาถึงยอมทำทุกอย่างเพื่อเสือกไสให้พี่สาวของเธอเข้าสู่ปากเสืออย่างเริงชัย"พี่ผิดหวังในตัวเธอจริงๆ บี ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเป็นคนอย่างนี้"พนมครุ่นคิดอย่างที่แทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง ความคิดแห่งการดูถูกดูแคลนปรีณานั้นยิ่งตอกย้ำให้ลึกลงไปอีกเมื่อเขาขับสะกดรอยนายสอนไปเรื่อยๆ จนเห็นรถที่นายสอนขับเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมม่านรูด"ทำไมนะ บี เธอถึงทำตัวเหลวแหลกอย่างนี้ ไม่คู่ควรสมกับเป็นน้องของเอเลยแม้แต่นิดเดียว"พนมคิดอย่างผิดหวัง สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกชิงชังรังเกียจตอนนั้นพนมยืนแอบรีรอ เฝ้าคอยดูจนเห็นว่าเด็กเฝ้าประตูไม่ทันสังเกตเห็นเขาแล้ว ชายหนึ่งจึงรีบปราดออกไปแหวกม่านที่ห้องข้างๆ หลบเข้าไปอย่างรวดเร็วเพราะความหื่นกระหายจนหน้ามืด นายสอนที่พาปรีณาเข้าไปในห้องไม่ทันคิดจะปิดล๊อครถให้เรียบร้อย พนมที่เดินสืบเท้าเข้าไปแลเห็นกระเป๋าถือสีดำที่นายสอนหิ้วออกมาจากบ้านวางอยู่ที่เบาะตอนหลังของรถ กระเป๋าใบหนานั้นสะกิดความสนใจอะไรบางอย่างของพนมขึ้นมา บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งคำตอบของสิ่งที่เริงชัยนำมาให้เป็นรางวัลแก่ปรีณาก็เป็นได้พนมจึงค่อยๆ เปิดประตูอย่างเบามือ และค้นเข้าไปในกระเป๋า หยิบวีดีโอมือถือเครื่องหนึ่งออกมา ขมวดคิ้วอย่างแปลกใจอย่างไรก็ตามชายหนุ่มก็กดปุ่มเปิดเครื่องทำงาน ทันใดนั้นดวงตาของพนมก็เบิกค้างจ้องไปยังภาพในจอวีดีโอด้วยอาการที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเอง ภาพในวีดีโอนั้นแลเห็นปรีณาเด็กสาวที่ตลอดมาเขาเห็นว่าเป็นคนที่ซื่อบริสุทธิ์สดใสนั้นกำลังนั่งใช้ปากอมอวัยวะเพศให้กับชายแก่คนหนึ่ง ซึ่งใช้มือของมันขยำไปตรงหว่างขาของเธอเป็นการตอบแทน โดยที่ในภาพแลเห็นอย่างชัดเจนว่าปรีณาแอ่นตัวของขึ้นเสนอสนองการเล้าโลมนั้นอย่างมีอารมณ์ร่วมขนาดไหน
ใบหน้าหล่อเหลาของพนมซีดขาว และแดงสลับกัน หมดสิ้นศรัทธา ความรัก ความเอ็นดูที่อาจจะยังคงมีหลงเหลืออยู่ในใจ ที่มีให้กับปรีณาไปโดยสิ้นเชิง ส่ายศีรษะอย่างท้อใจ นึกอย่างดูแคลน
"เด็กแพศยาอะไร ร่านระริก น่ารังเกียจ ขยะแขยงเหลือเกิน"พนมถอดเทปนั้นออกมาใส่กระเป๋ากางเกง ขยับตัวเข้าไปใกล้ห้องนอน ซึ่งปิดม่านสนิท มองไม่เห็นเหตุการณ์ข้างใน ตอนนั้นปรากฏเสียงหัวเราะหื่นๆ ดังแว่วออกมา พอเขาแนบหูลงไปก็ได้ยินเสียงของนายสอนดังออกมาว่า"อูยยยย...อย่างนั้นแหล่ะ น้องบี ...อูย...เลียไปอย่างนั้น...โอวววววว...อร่อยควยพี่สอนจริงๆ..."อย่างที่สุดจะทนฟังต่อไปได้ พนมก็ผุดลุกขึ้น เดินเซๆ ขาสั่นถอยห่างออกไปจากห้อง แล้วก็หันหลังเดินจากไปโดยที่ไม่มองย้อนกลับมาอีกเลย!!!
ในเวลาเดียวกัน ณ อีกสถานที่หนึ่งห่างไกลออกไป
ปาริฉัตรที่ตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่วเรือนร่าง หญิงสาวกระพริบตาถี่ถี่ เหมือนกับกำลังทบทวนว่าเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับตนทันทีที่เธอรับรู้ถึงร่างกำยำที่นอนอยู่เคียงข้าง และมือข้างหนึ่งของเขาพาดอยู่ตรงทรวงอกของเธอ ก่ายกอดอย่างถือสิทธิ์ ปาริฉัตรก็ตระหนักชัดเจนว่าเมื่อคืนนั้นเธอได้ผ่านพ้นช่วงเวลาอะไรมาพร้อมๆ กับการรับรู้นั้น ดวงตาคู่งามของหญิงสาวก็ปรากฏหยาดน้ำตาใสไหลรินออกมาทันทีอา ทำไมเธอถึงปล่อยตัวปล่อยใจไปอย่างง่ายดายถึงเพียงนี้?ปาริฉัตรพยายามขยับตัวให้พ้นจากการโอบกอดของเริงชัย แต่พอเธอเคลื่อนกาย อาการเจ็บแปลบไปทั่วเรือนร่าง โดยเฉพาะบริเวณหว่างขานั้นก็พลุ่งขึ้นมาจับจิต จนหญิงสาวต้องส่งเสียงครางออกมาอย่างเจ็บปวด ความปวดแสบระบมนั้นบังคับให้ปาริฉัตรต้องนอนนิ่งๆ อยู่ในลักษณะนั้นอยู่อีกพักใหญ่แม้ว่าร่างกายนั้นจะอุทธรณ์ว่าไม่ต้องการขยับเขยื้อนใดๆ ทั้งสิ้น แต่เพราะความรักสะอาด และรู้สึกสะอิดสะเอียนรังเกียจคราบสกปรกที่เหนียวเหนอะตามตัวของเธอเต็มที่ ปาริฉัตรสู้กัดฟันข่มความเจ็บปวดสุดชีวิต ค่อยๆ จับแขนของเริงชัยยกวางไว้ข้างตัวของหนุ่มใหญ่ และก้าวขาลงจากเตียงแต่ละก้าวที่ปาริฉัตรพยายามเดินเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ติดกันไม่กี่เมตร มันดูช่างยาวไกลเหลือประมาณ ร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องที่ปรากฏรอยช้ำเป็นจ้ำๆ นั้นตัวงอสะท้าน น้ำตาของหญิงสาวไหลรินออกมาด้วยความเจ็บปวดทั้งกายและใจหญิงสาวอาบน้ำอุ่น สะผม ถูสบู่ ทำความสะอาดชำระล้างร่ายกายทุกส่วนสัด โดยเฉพาะบริเวณของสงวนที่ตอนนั้นระบมแสบไปหมด เธอใช้น้ำอุ่น ถูสบู่อ่อนลูบไล้ล้างทำความสะอาดหลายต่อหลายครั้ง น้ำตาปาริฉัตรไหลรินออกมาผสานกับสายน้ำที่ราดรดมาจากฝักบัว แม้ว่าเธอชำระคราบคาวกามที่เปรอะเปื้อนอยู่ตรงบริเวณนั้นออกไปจนหมด แต่สิ่งที่มันหลั่งไหลราดรดอยู่ภายในตัวของเธอล่ะ? ไม่มีทางที่เธอจะชำระล้างความสกปรกโสมมนั้นออกไปได้เลย ความโสมมที่มันจะต้องกลายเป็นตราบาปที่ตามติดเธอไปจนตลอดชั่วชีวิต....ปาริฉัตรอาบน้ำเสร็จ ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อย ความจริงเธอต้องการออกไปจากบ้านหลังนั้นให้ไกลแสนไกล แต่ความเจ็บปวดที่รุมเร้าเข้ามาจนสุดจะทนทาน ร่างกายที่สั่นสะท้านรู้สึกเหน็บหนาวขึ้นมาอย่างฉับพลันราวกับจับไข้นั้น ทำให้เธอไม่สามารถทำได้ดั่งใจนึก ต้องเดินช้าๆ ตัวงอ กุมท้องน้อยไปนั่งตรงโซฟายาวในห้องรับแขกพอสายตาของเธอไปปะทะกับ ชุดอาบน้ำสีฟ้าสองชิ้น เสื้อคลุมอาบน้ำของเธอกับของเริงชัย รวมไปถึงกางเกงอาบน้ำของเขาซึ่งตกกระจัดกระจายเรี่ยราดอยู่บริเวณนั้นแล้ว ต้องรู้สึกยอกแสยงใจขึ้นมาจับจิตจนสุดประมาณ
ปาริฉัตรนั่งพิงพนักโซฟาอย่างอ่อนระโหย นัยน์ตาคู่งามนั้นเศร้าสร้อย เหม่อมองไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย น้ำตาใสไหลรินมาตามหางตาไม่หยุดเธอรู้สึกเสียใจ น้อยใจในการกระทำของสามี แต่ตัวเธอเองเล่า ไยมิใช่ทำตัวเหลวแหลกไปยิ่งกว่า?ทันใดนั้น เสียงการลุกขึ้นตื่น และฝีเท้าของเริงชัยดังแว่วมาจากภายในห้องนอน"คุณเอที่รัก ตื่นแล้วหรือจ๊ะ?"เริงชัยที่มีเพียงผ้าขนหนูพันเอวไว้หลวมๆ กระซิบไปกับข้างหูของหญิงสาว เมื่อเขาเดินออกมานั่งเบียดแนบชิดกับเธอ สองแขนตระคองกอดร่างของปาริฉัตรอย่างถือสิทธิหญิงสาวสะอื้นไห้ ตระหนักแน่แก่ใจว่า นับแต่นี้หนทางชีวิตของเธอกับสามีคงไม่ต่างอะไรกับเส้นขนานที่ไม่มีทางหวนกับมาบรรจบกันได้อีกต่อไปนายสอนคนขับรถเจ้าเล่ห์ของเริงชัย ผิวปาก ฮัมเพลงอย่างสบายใจ ตัวเบาไปหมด กำลังขับรถฝ่าการจราจรที่หนาแน่นกลับไปที่พัก ขณะที่เขาได้รับโทรศัพท์จากเริงชัย"นายเองหรือครับ ทางโน้นเป็นไงบ้างครับ เรียบร้อยดีไหม ยาที่ให้ไปเป็นไงบ้างครับ"นายสอนถามเสียงเคล้าหัวเราะ เริงชัยส่งเสียงหัวเราะตอบมา"ยอดเยี่ยมสุดๆ ยาของมึงเด็ดขาดมาก ทั้งคืนจนเกือบเช้าไม่มียุบ กูกลับไปต้องตบรางวับมึงอย่างงามเลย ไอ้สอน ฮ่ะ ฮ่ะ"คนขับรถบ้ากามยิ้มออกมา ถามเร็วปรื๋อ"ฮ้า ถ้าอย่างนั้นสำหรับหนูบี นายก็ไฟเขียวให้ผมได้แล้วน่ะสิครับ""ใช่ ตอนนี้มึงจะทำอะไรก็ทำไป แต่อย่างให้มันรุนแรงนักแล้วกัน"หนุ่มใหญ่ตอบมา จากนั้นคุยต่อซักถามเรื่องราวอะไรอีกพักก็วางหูไปนายสอนเกาหัวตัวเองอย่างขัดใจ พึมพำ"ว้า นายโทรมาช้าไปหน่อยเดียว ถ้าไม่งั้นก็ไม่ต้องส่งน้องบีไปโรงเรียนแล้ว เข้าโรงเรียนพี่สอนคนนี้ดีกว่า มันกว่า เสียวกว่าเยอะ ฮ่ะ ฮ่ะ"จากนั้นคนขับรถจอมเจ้าเล่ห์หวนนึกถึงตัวเองที่บังคับให้ปรีณาโม้กให้ เหมือนกับที่บิดาตัวเองทำเมื่อคืนวาน จนตัวเบาสบายคลายเงี่ยนไปเป็นปลิดทิ้ง ภาพของเด็กสาวแสนสวยที่น้ำตาไหลพราก แววตาแสดงออกถึงความรู้สึกรังเกียจสะอิดสะเอียน แต่จำต้องคุกเข่ากับพื้นรูดซิปกางเกงของเขา หยิบควยออกมาแล้วใช้มือน้อยๆ ถอกเข้าออก ก่อนที่จะอ้าปากจิ้มลิ้ม แลบลิ้นเลียควย และอม โม้กให้กับเขาอย่างไม่มีทางขัดขืน ความรู้สึกที่เสมือนเป็นผู้ชนะ มีพลังอำนาจในการบังคับให้เด็กสาวทำอะไรก็ได้ดั่งใจนั้นทั้งสร้างความรู้สึกสะใจ สาสมใจให้เกิดขึ้นแก่ตัวนายสอนจนขนลุกเกรียวด้วยความกระสันซ่าน
หลังจากที่เขาระเบิดน้ำกามราดรดเข้าไปในช่องปากอุ่นๆ นั้นอย่างอิ่มเอมแล้ว ถึงแม้จะอยากจับร่างเล็กๆ นั้นเข้ามาขย้ำตะบันควยใส่ให้หายอยาก แต่นึกถึงคำพูดของดาวได้ จึงสู้อดใจเอาไว้ บอกกับตัวเองว่าเอาแค่หอมปากหอมคอก่อน ปล่อยให้ปรีณาไปล้างหน้าล้างตาบ้วนปาก แล้วจึงขับรถไปส่งเด็กสาวที่โรงเรียน
ในมโนภาพนั้น นายสอนหวนนึกไปตอนที่ปรีณาขอเทปเขาคืน หลังจากที่เขาทำเป็นบอกว่าถ้าเธอทำให้กับเขาเหมือนทำกับนายแจ้งผู้เป็นพ่อของเขาแล้วจะคืนเทปให้ แต่ได้รับคำตอบจากเขาว่า
"เอาไว้น้องบี ช่วยพี่สอนให้มีความสุขมากๆ กว่านี้อีกหลายๆ ครั้ง แล้วพี่สอนจะคืนให้แล้วกัน"นายสอนหัวเราะออกมาดังๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่เขาเก็บไปฝันทุกคืนนั้นซีดเผือด เซียวสลด ตากลมโตเบิกกว้างมองเขาอย่างตะลึงงันเหมือนกับถูกผีหลอก คราบน้ำกามขาวขุ่นยังซึมอยู่ตามมุมปากสวยๆ นั้น"น้องบีคนสวยของพี่สอนจ๋า คราวหน้าเจอะกัน รับรองว่าน้องบีไม่พ้นควยพี่สอนแน่จ้ะ ฮะ ฮะ"นายสอนคำนึงอย่างกระหยิ่มใจ เมื่อนึกถึงเทปที่เก็บไว้ในมือ โดยที่คนขับรถจอมเจ้าเล่ห์หารู้ไม่ว่าเทปที่อยู่ในวีดีโอตอนหลังรถนั้น ถูกพนมที่สะกดรอยตามยึดเอาไปแล้ววันนั้นทั้งวันปรีณากลายเป็นคนละคนกับเด็กสาวที่ร่าเริงแจ่มใส จนเพื่อนๆ พากันถามไถ่อย่างเป็นห่วง ซึ่งปรีณาแก้ตัวว่าปวดหัว เป็นโรคกระเพาะ ยิ่งตอนที่ปรีณาพยายามหาอะไรรองท้องเนื่องจากเมื่อเช้าทานข้าวต้มไปนิดเดียว แต่พอเธอนึกถึงคาวกามของนายสอนที่กลบปากเมื่อเช้าแล้ว ความรู้สึกบางอย่างที่พลุ่งฟุ้งขึ้นมา ก็ทำให้เด็กสาวอาเจียนทุกอย่างออกมาหมด ทำให้เพื่อนๆ เชื่อสนิทว่าเธอเป็นโรคกระเพาะจริงปรีณาใจว้าวุ่นหวาดผวาขวัญเสียตลอดทั้งวันจนไม่เป็นอันเรียน เมื่อนึกถึงท่าทีหน้าตาของนายสอนเมื่อเช้ายามที่ส่งเธอหน้าโรงเรียน แววตาของเขามันบ่งบอกให้เด็กสาวได้ตระหนักว่า เหตุการณ์ประหนึ่งฝันร้ายนี้จะหวนกลับมาหลอกหลอนเธอไปอีกนานเท่านาน ตราบใดที่เขายังมีเทปที่อัดภาพอันน่าอดสูใจของเธออยู่
เด็กสาวแสนสวยหวาดวิตกสับสนใจ อย่างไม่รู้ที่จะหันหน้าไปปรึกษาใคร ญาติผู้ใหญ่ที่ใกล้ชิดของเธอ บิดามารดา พี่สาวล้วนไม่อยู่ข้างกายเธอเลยแม้แต่คนเดียวอย่าว่าแต่ต่อให้อยู่ ปรีณาเองก็ไม่รู้ว่าเธอจะมีความกล้าพอจะเอ่ยปากกับพวกเขาหรือไม่?ท่ามกลางความเปล่าเปลี่ยวว้าเหว่ใจ ภาพของพนมก็ผุดขึ้นในความคิดพี่เขยที่รักเธอ เอ็นดูเธอราวกับเป็นน้องสาวของเขา และเธอก็รัก เคารพอีกฝ่ายเหมือนพี่ชาย ความคิดคำนึงถึงพนมสร้างความอบอุ่นให้เกิดขึ้นในใจของปรีณาขึ้นมาวูบหนึ่งทันทีและความรู้สึกนั้น ทำให้ถึงแม้เด็กสาวยังไม่ได้ตัดสินใจลงไปแน่นอนว่าจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับพนมฟังหรือไม่ แต่เพราะความเหงา และรู้สึกอยากจะหาที่พึ่งพิงทำให้เย็นวันนั้น ปรีณานั่งแทกซี่ไปที่บ้านซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นไอแห่งความสุขของพี่สาวกับพี่เขยของเธอ ที่ซึ่งเด็กสาวไปมาหาสู่จนกระทั่งถึงกับมาค้างคืนด้วยอยู่บ่อยๆ ครั้ง เปรียบเสมือนบ้านแห่งที่สองเนื่องเพราะปรีณาไปมาบ่อยครั้งมาก ปาริฉัตรจึงทำกุญแจบ้านให้กับน้องสาวชุดหนึ่งเพื่อความสะดวกดังนั้นเมื่อเด็กสาวกดกริ่งที่หน้าประตูใหญ่ไปหลายครั้งแต่ก็ยังไม่เห็นมีใครเปิดประตูรับ ทว่าปรีณาเห็นรถของพี่เขยยังจอดอยู่ในโรงเก็บ จึงถือวิสาสะไขกุญแจเปิดประตูเข้าไป"เอ หรือพี่หนึ่งคิดมากเรื่องพี่เอ จนล้มป่วย"ปรีณาครุ่นคิด ด้วยความเป็นห่วงจึงรีบเดินแกมวิ่งเข้าไปภายในบ้านอย่างร้อนใจในห้องรับแขกที่ปกติจัดดูแลรักษาความสะอาดเอาไว้อย่างเรียบร้อยตอนนั้น ตามโต๊ะปรากฏขวดเหล้าล้มเกลื่อน เศษกล่องอาหารสำเร็จรูปตกหล่นอยู่ แสดงถึงความไม่เอาใจใส่ดูแลอะไรเลยของพนม เสื้อผ้าของชายหนุ่มที่ถอดไว้แล้วโยนระเกะระกะตามเก้าอี้ปรีณาขมวดคิ้วเรียวงาม เดินจรดปลายเท้าขึ้นบันไดไปข้างบนอย่างแผ่วเบา เด็กสาวเดินมาถึงห้องนอนของพี่เขยกับพี่สาว ซึ่งตอนนั้นประตูเปิดแง้มๆ อยู่เธอแอบมองลอดไปก็เห็นร่างของพนมนอนคว่ำเหยียดยาวอยู่บนเตียง ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อเชิ๊ตที่ใส่นั้นยับยู่ยี่ แล้วต้องถอนใจออกมา ตอนนั้นด้วยความสงสารพี่เขย ทำให้ปรีณาลืมเรื่องทุกข์ร้อนของตัวเองไปสนิทปรีณาเดินกลับลงไป ช่วยจัดการเก็บกวาดขยะที่เกลื่อนห้องรับแขกเอาไปทิ้งที่ถังขยะ จากนั้นรวบรวมเสื้อผ้าของชายหนุ่มเดินเอาไปซักในเครื่องซักผ้าบริเวณห้องครัว สภาพในห้องครัวที่เคยสะอาดน่าอยู่น่าใช้ ก็เต็มไปด้วยกองจานชามที่ยังไม่ได้ล้าง เศษอาหารเกลื่อนไปหมด ปรีณาเห็นแล้วอ่อนใจ หยิบถุงมือล้างจานมาใส่ จัดการช่วยล้างจาน ทำความสะอาดคราบสกปรกตามจุดต่างๆ เธอง่วนทำจนถึงเกือบทุ่มหนึ่ง ทุกอย่างจึงค่อยเข้าที่เข้าทางเหมือนเดิมเด็กสาวยกหลังมือปาดเหงื่อตรงหน้าผากขาวนูนสวยของเธอ ทอดถอนใจยาว พึมพำ"พี่เอ..ไม่รู้จะหนีไปนานอีกขนาดไหน เฮ้อ สงสารพี่หนึ่งจริงเชียว.."จากนั้นเธอก็ไปเปิดตู้เย็น กวาดตากลมโตพยายามหา สิ่งของที่พอจะใช้ทำเป็นอาหารเย็นได้บ้าง เพราะตัวเธอเองก็รู้สึกหิวจนแสบท้องเหมือนกัน แต่สภาพของสิ่งของในตู้เย็นนั้นก็ฟ้องเรื่องการขาดความดูแลเอาใจใส่เหมือนกัน ตลอดแทบทุกชั้น ทุกตู้นั้นว่างเปล่า ไม่มีอาหารสดเหลือติดอยู่เลยแม้แต่น้อย ผักผลไม้ที่พอเหลืออยู่บ้างก็มีแต่ที่เน่าหมดอายุไปแล้วทั้งนั้น ปรีณาขมวดคิ้วส่ายศีรษะ คัดเลือกของเสียๆ ออกทิ้งไป
แต่โชคยังดีที่ปรีณายังหาเจอไข่ไก่หลายใบ เด็กสาวจึงหุงข้าว และทำข้าวผัดใส่ไข่อย่างง่ายๆ แต่ถึงกระนั้นก็ยังส่งกลิ่นหอมหวนไปทั่วครัว จนคนทำเองน้ำลายสอ
จากนั้นปรีณาก็เดินขึ้นไปยังห้องนอนของพนม เด็กสาวเคาะประตูส่งเสียงเรียก"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่ง..นี่บีนะคะ..ตื่นเถอะค่ะ"ไม่มีเสียงตอบ หรืออาการเคลื่อนไหวใดๆ จากพนมที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงเลย ปรีณายืนลังเลใจอยูที่หน้าประตูห้อง เพราะถึงแม้จะมาค้างที่บ้านนี้บ่อยๆ แต่ในห้องนอนนี้ เธอไม่เคยย่างเท้าเข้าไปมาก่อนเลยด้วยความเป็นห่วงเกรงว่าพี่เขยอาจจะไม่สบายอยู่ ทำให้เด็กสาวคิดอยู่ประเดี๋ยวหนึ่ง ก็ตัดสินใจเดินเข้าไปข้างใน จรดเท้าเข้าไปที่เตียงนอน แล้วก้มลงไปเขย่าตัวพนมเบาๆ"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่ง..เป็นอะไรไปหรือเปล่าคะ.."ปรีณาส่งเสียงถาม เด็กสาวยกมือปิดจมูกตัวเอง เพราะเหม็นกลิ่นเหล้าที่หึ่งจากตัวของพี่เขย พลางเขย่าตัวเขาแรงขึ้นๆ แต่ชายหนุ่มยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไร ทำให้ปรีณาหน้าเสีย รวบรวมกำลังเท่าที่มีพยายามจนพลิกตัวของพนมกลับขึ้นมานอนหงายจนได้ ใบหน้าของพนมนั้นซูบเซียว ไว้เครารกครึ้มดูแล้วน่าเวทนาสงสารในความรู้สึกของปรีณาจนเธออุทานออกมา
"โถ พี่หนึ่ง..."พอดีตอนนั้นเด็กสาวได้ยินเสียงพึมพำดังขึ้นในลำคอของพี่เขย เธอจึงค่อยโล่งใจขึ้น หันหน้าไปเห็นผ้าขนหนูที่ตากอยู่ในราว ก็เดินไปหยิบ แล้วก็รองน้ำอุ่นๆ ในห้องน้ำใส่อ่างเล็กๆ กลับออกมาปรีณานั่งลงข้างเตียง ใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นเช็ดไปตามใบหน้าและลำคอของพี่เขยอย่างเบามือในห้วงแห่งความสับสนครึ่งหลับครึ่งตื่น พนมรู้สึกเหมือนกับภรรยาแสนรักกลับมาดูแลตัวเขาเอง พนมไขว่คว้ามือนุ่มยึดเอาไว้แน่น พึมพำ"เอ..เอจ๋า..อย่าทิ้งพี่ไปไหนอีกนะ..."ปรีณาใจหาย นัยน์ตากลมโตนั้นน้ำตาคลอด้วยความสงสารพี่เขยจับใจ มือขวาของเธอถูกพนมกุมไว้แน่น จึงใช้มือซ้ายลูบไปที่ผมของชายหนุ่มอย่างปลอบประโลม กล่าวเสียงอ่อนเบา"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่ง..ตื่นเถอะค่ะ นี่บีเอง"พนมกระพริบตาถี่ถี่ ในที่สุดก็ฝืนลืมขึ้นมา ดวงตาของชายหนุ่มนั้นแดงซ่านด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปจนเมาหลับ พอพบว่าเป็นปรีณานั่งอยู่ เขาก็ขมวดคิ้วมุ่น ปล่อยมือเล็กๆ ที่เขากุมอยู่ทิ้งออกไปทันที
เด็กสาวแสนสวยไม่ทันสังเกต ความเครียดขึ้งที่เกิดขึ้น เธอยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน"พี่หนึ่งลุกขึ้นนะคะ ลงไปทานอาหารเย็นสักหน่อย บีทำข้าวผัดร้อนๆ ไว้ให้แล้ว"พนมมองใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่เอียงคอยิ้มให้เขาทั้งปากและนัยน์ตาแล้ว ชายหนุ่มไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กสาวหน้าใสที่นั่งอยู่เคียงข้างของเขานี้จะเป็นคนที่มีจิตใจชั่วร้าย และแพศยาร่านราคะไม่มียางอายแห่งกุลสตรีเลยแม้แต่น้อยแต่สิ่งที่เขาพบและประสบมาในวันนี้ มันเกินกว่าที่เขาจะทำใจให้เชื่อเป็นอย่างอื่น และให้อภัยกับการกระทำของน้องภรรยาคนนี้ได้พนมกล่าวเสียงห้วนขรึม"บีเองหรือ นี่เธอมาทำไม..."ปรีณารู้สึกแปลกๆ ในน้ำเสียงของอีกฝ่าย แต่ยังก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากนัก ยิ้มกล่าวตอบว่า"บีแค่แวะมาเยี่ยมน่ะค่ะ พอดีเห็นบ้านมันยุ่งๆ รกๆ เลยช่วยเก็บกวาด และก็ทำอาหารเย็นให้"พนมเบือนหน้าหนีไปอีกทาง นอนพลิกหันหลังให้กับปรีณา พร้อมกับกล่าวเสียงเครียดๆ"เธอกลับไปเถอะ ฉันอยากอยู่คนเดียว"เด็กสาวรู้สึกน้อยใจขึ้นมานิดๆ ที่พนมมีทีท่า และวาจาน้ำเสียงกับตัวเธอเช่นนี้ แต่ก็พยายามระงับใจ เพราะคิดว่าพี่เขยกำลังประสบปัญญาความไม่สบายใจอย่างหนักหน่วงอยู่ ปรีณาพูดเสียงอ่อนหวานพยายามรั้งตัวของพนมขึ้นมา
"พี่หนึ่ง..อย่าทำอย่างนี้สิคะ พี่เอเขายังโกรธอยู่ ปล่อยให้พี่เอไปพักผ่อนสักพัก พอเธอหายโกรธ เรื่องราวก็คงจะคลี่คลายขึ้น เชื่อบีเถอะค่ะ"คำพูดของปรีณาในยามนั้นประดุจเชื้อเพลิงราดลงไปในกองไฟที่กำลังเผาผลาญอย่างเร่าร้อนอยู่ในใจของชายหนุ่ม ทำให้พนมผงะขึ้นมา ใบหน้าที่หันขวับไปยังปรีณานั้นเกรียมกระด้าง แววตาอันเหี้ยมเกรียมที่สาดประกายออกมานั้น ขู่ขวัญจนเด็กสาวสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจ ร่างเล็กบางของเธอขยับจะลุกขึ้นหนีแต่มือแข็งแรงของพนมตะปบไปที่หัวไหล่กลมมนของปรีณาเสียก่อน กระชากร่างของเธอลงมาหาเขา สองมือกำยำนั้นบีบไปตรงต้นแขนบอบบางแน่น เขย่าร่างปรีณาด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จนเด็กสาวตัวสั่นสะท้าน "เธอยังมีหน้ามาพูดอย่างนีอีกหรือ บี"พนมตะคอกถามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ปรีณาเจ็บที่ต้นแขนจนต้องนิ่วหน้า พยายามดิ้นรนให้พ้นจากมือของพนม ส่งเสียงเครือสะท้านด้วยความเจ็บปวด และตื่นตระหนกใจในทีท่าของพี่เขยระคนกัน"พี่หนึ่ง...ปล่อย...บีเจ็บนะ""ฮะ เจ็บแค่นี้ยังน้อยไปสำหรับเด็กสาวที่หน้าด้าน และแพศยาอย่างเธอ"พนมกระชากเสียงตวาด ปรีณาน้ำตาคลอออกมาด้วยความกลัวในสีหน้าแววตาของชายหนุ่ม ซึ่งตอนนั้นขยำเขย่าไปที่ต้นแขนบอบบางของเด็กสาวนั้นอย่างรุนแรงไม่ปรานีปราศรัย จนร่างเล็กนั้นตัวงอด้วยความเจ็บ ครวญครางออกมา"พี่หนึ่ง..บีเจ็บมากค่ะ...อย่าทำร้ายบีเลย"แต่ท่าทางที่น่าสงสารของปรีณาไม่ได้ทำให้พนมรู้สึกเวทนาสงสารเลย ตรงกันข้ามกับทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสาแก่ใจจนบอกไม่ถูก หัวเราะออกมาเสียงกระเส่า"ใช่...ฉันต้องการให้เธอเจ็บ เจ็บเหมือนกับที่พวกเธอสุมหัวกันทำฉันเจ็บ.."กล่าวจบพนมก็กระชากร่างเล็กบางเข้ามากอด แล้วบดขยี้ปากริมฝีปากจูบไปทั่วใบหน้างดงามน่ารักของเด็กสาวอย่างรุนแรงป่าเถื่อนปรีณาดิ้นรนสุดเรี่ยวแรงเท่าที่เธอจะมีกำลังจะกระทำได้ พยายามเบี่ยงเบนใบหน้าหลบการระดมจูบของพนมอย่างหวาดผวาแตกตื่นใจ"พี่หนึ่งเป็นบ้าไปแล้ว..ปล่อยบีเดี๋ยวนี้นะ..บอกให้ปล่อย..."เด็กสาวร้องเสียงหลง ดิ้นรนหยิกข่วนชายหนุ่มเป็นพัลวัล แต่พนมไม่สะเทือน ด้วยความแค้นที่คุกกรุ่นพร้อมจะระเบิดออกมาทุกเมื่อ เขาจับร่างเล็กแบบบางนั้นเหวี่ยงหงายไปบนเตียง แล้วพลิกตัวคว่ำล้มทับร่างของปรีณาที่ผวาจะดันตัวลุกขึ้นหนีเอาไว้ กดตัวของเด็กสาวเอาไว้แน่น"วันนี้ฉันจะช่วยให้เด็กร่านสวาทอย่างเธอ ได้สาสมใจอยากเอง..."พนมคำราม ซุกใบหน้าจูบไซร้ไปตามซอกคอขาวผ่องของปรีณาอย่างหยาบคาย สองมือของชายหนุ่มขยำขยี้ไปบนทรวงอกกะเปาะเล็กงามของเด็กสาวอย่างรุนแรง ขณะที่เจ้าของเรือนร่างงามนั้นร้องไห้ออกมาอย่างประหวั่นพรั่นพรึง แม้จะดิ้นรนขนาดไหนก็สู้แรงของอีกฝ่ายไม่ได้
"อย่าค่ะ..พี่หนึ่ง..อย่า..บีขอร้อง...อย่าาาาา..."สิ่งที่เธอทำได้เพียงแค่ส่งเสียงวิงวอนขอร้อง ซึ่งพนมไม่ได้ให้ความสนใจที่จะรับฟังเลยแม้แต่น้อยนิดความนุ่มเนียนของผิวกาย ความอ่อนหยุ่นของก้อนเนื้อที่เขาได้สัมผัส ทำให้เลือดในกายของพนมไหลเวียนเร็วขึ้น ความปรารถนาที่พลุ่งขึ้นมาอย่างแรง ท่อนเนื้อของชายหนุ่มเริ่มกระดกแข็งขึ้นมาจนปรีณาที่ถูกทับอยู่บนเตียงรับรู้ได้ เด็กสาวขนลุกเกรียว สั่นสะท้านราวกับลูกนกเปียกน้ำฝน วงหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเปรอะไปด้วยน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาไม่หยุด
"ได้โปรดค่ะ..พี่หนึ่ง..อย่าทำกับบีอย่างนี้....บี...บีขอร้อง..อย่างน้อยก็นึกถึงพี่เอบ้าง..."ปรีณาเอ่ยถึงพี่สาว ด้วยความคาดหวังว่าชื่อของปาริฉัตรจะช่วยเรียกสติของพี่เขยให้กลับคืนมาแต่ อนิจจา เด็กสาวหาทราบไม่ว่า คำพูดประโยคนั้นราวกับน้ำมันเบนซินราดไปบนเปลวเพลิงที่เผาผลาญอยู่ในใจของพนม ให้ปะทุเดือดขึ้น เผาผลาญสติความยับยั้งชั่งใจที่อาจจะยังคงมีเหลืออยู่ให้มอดไหม้ไปหมดโดยสิ้นเชิงชายหนุ่มใบหน้าถมึงทึง เค้นหัวเราะเสียงกร้าว มือของเขากำไปที่ปกเสื้อนักเรียนของปรีณา ออกแรงฉีกอย่างแรง กระดุมเสื้อนักเรียนก็ปลิวว่อนออกไปทันทีพริบตาที่เขาแหวกชายเสื้อนักเรียนเปิดออก มือของเขาที่คว้าไปยังคอเสื้อซับในสีขาวเนื้อลื่น ก็ฉีกกระชากผ้าเนื้อบางนั้นฉีกขาดออก แคว่ก แคว่ก อย่างรุนแรง จนเผยให้เห็นผิวขายขาวผ่องปานเย้ยหิมะของปรีณา ทรวงอกที่แม้ไม่ใหญ่โตมหึมา แต่ได้รูปเป็นกะเปาะงดงามตูมตั้งยั่วยวนซ่อนอยู่ในยกทรงแนบเนื้อสีเหลืองอ่อนปรีณากรีดร้องเสียงแหลมเล็กอย่างแตกตื่นใจสุดขีด พยายามใช้สองแขนขึ้นมาปิดบังตรงทรวงอก แต่พนมมืออันแข็งแรงของพนมก็จับสองแขนของเด็กสาวออกไปกดบนเตียงอย่างง่ายดาย
พนมเบิ่งนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงเพ่งมองไปแล้วส่งเสียงคำราม ก้มหน้าลงไปโลมเลียตรงเนินอกขาวของปรีณาอย่างหยาบคายป่าเถื่อนไม่มีความละมุนละไมเลย ปรีณากรีดร้อง ดิ้นสุดเรี่ยวสุดแรงเท่าที่เธอมี แต่ชายหนุ่มมีแรงมากกว่าเธอเยอะกดร่างเล็กบางเอาไว้แน่น และเมื่อลิ้นของเขาเริ่มละเลงลงไปในร่องอกเล็กๆ นั้น ปรีณาก็ตัวสั่นสยิว ร่างอ่อนเปลี้ยปวกเปียกไปพลัน
ลมหายใจของชายหนุ่มเริ่มร้อนแรงและเร็วถี่ อาศัยจังหวะที่ร่างเล็กบางนั้นอ่อนยวบ ใช้มือถลกยกทรงแนบเนื้อนั้นขึ้นไป เผยให้เห็นก้อนเนื้อกะเปาะงามคู่นั้นเต็มๆ จากนั้นพนมใช้มือขยำเคล้นคลึงเฟ้นฟอนลงไปอย่างเมามัน ก้มหน้าลงไปใช้ขบกัดตรงปลายถันสีชมพูติ่งงามนั้นอย่างรุนแรง บดขยี้ปรีณาอย่างไม่ปราณีปราศรัยราวกับต้องการทำให้ก้อนเนื้องามทั้งคู่นั้นแหลกราญไปคามือตนเอง
"พี่หนึ่ง...บีเจ็บเหลือเกิน....ได้โปรดหยุด..หยุด..บีเจ็บ..."ปรีณาคร่ำครวญวิงวอนเสียงเครือสะท้าน ร่างเล็กบางของเธอดิ้นพราดด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวจับจิตจับใจ ขณะที่พนมไม่ได้ให้ความเวทนาสงสาร ส่งเสียงหัวเราะกระเส่า"ฮะ ฮะ ทำเป็นดิ้นเหมือนไม่เคย อย่ามาทำเป็นตีหน้าใสซื่อหลอกฉันอีกเลย นังเด็กแพศยาร่านสวาทปรีณาร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา ทั้งการกระทำและคำพูดของพนมนั้นทำร้ายร่างกายและจิตใจของเด็กสาวให้บอบช้ำอย่างแสนสาหัส จนร่างเล็กบางนั้นสั่นสะท้าน นอนระทดระทวยหมดกำลังใจที่จะดิ้นรนขัดขืนอีกต่อไป ซึ่งพนมก็ไม่สนใจระดมบดขยี้ดูดดื่มเค้นคลึงไปบนทรวงอกกะเปาะงามคู่นั้นต่อไปอย่างเมามันปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจที่คั่งค้างอยู่ภายในลงไปอย่างสุดๆ พนมขยำขยี้ดูดดื่มจนพอใจ ความปรารถนาสายหนึ่งที่คุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง ทำให้มือของเขากระชากกระโปรงนักเรียนของปรีณาถลกขึ้นมาจนถึงหว่างเอวคอดของเธอ และใช้เข่าแข็งแรงของเขาแหวกท่อนขาขาวผ่องเรียวบางเป็นลำงามของเด็กสาวให้ถ่างออกก้อนเนื้อที่ตุงอยู่ตรงเป้ากางเกงของชายหนุ่มก็ดันออกมาถูไถตรงเนินเนื้ออูมได้รูปของปรีณาที่ซ่อนอยู่ในกางเกงในตัวน้อยสีเหลืองอ่อนเข้าชุดกับยกทรงทันทีเด็กสาวใจหาย สัญชาตญาณของสตรีเพศบ่งบอกว่าพนมกำลังจะทำอะไรกับเธอต่อไป ร่างเล็กบางที่อ่อนระทวยปวกเปียกนั้นพลันดิ้นรนอย่างสุดชีวิตด้วยเรี่ยวแรงอึดสุดท้าย ซึ่งเป็นเรี่ยวแรงในส่วนลึกของสตรีเพศคนหนึ่งที่จะปกป้องรักษาสิ่งที่เธอหวงแหนไว้สุดชีวิต แต่ไม่ว่าดิ้นรนอย่างไร ปรีณาก็รู้สึกว่าเรี่ยวแรงของเธอมันช่างน้อยนิดเสียเหลือเกิน น้อยจนเกินกว่าจะช่วยเหลือพาตัวให้รอดพ้นชะตากรรมนี้ไปได้พลันมือที่เปะปะไปมาของเด็กสาวคว้าไปเจอนาฬิกาปลุกเรือนเล็กที่พนมตั้งไว้ที่โต๊ะหัวเตียง ปรีณาไม่ทันจะได้ตั้งใจคิดอะไรมาก สัญชาตญาณแห่งการปกป้องตนเองนั้น ก็ทำให้เธอสะบัดมือกระแทกนาฬิกาเรือนนั้นไปที่ขมับของพนมที่กำลังขย้ำขยี้เธออย่างเมามันสุดแรงเสียง โพล๊ะ ดัง ขึ้นพร้อมๆ กับเสียงแผดร้องของชายหนุ่ม เลือดสดๆ สาดกระจายออกมาเป็นด่างดวงพนมกุมมือไปที่ขมับด้วยความเจ็บปวด ปรีณาได้ทีพยายามดิ้นรนหนี แต่ร่างของชายหนุ่มที่นั่งทับเธออยู่ก็หนักจนเกินกว่าร่างเล็กบางของเด็กสาวจะผลักให้เซออกไปได้ชายหนุ่มที่ใบหน้าแดงก่ำ เลือดสดๆ ไหลออกมาจากปลายคิ้วขวา ดวงตาที่จ้องไปที่เด็กสาวนั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ความเจ็บปวดที่ได้รับแรงขับจากความคั่งแค้น ทำให้พนมกระชากนาฬิกาเรือนเล็กจากมือของปรีณาเหวี่ยงออกไป ก่อนที่จะกำหมัดกระแทกเข้าไปที่ท้องน้อยของเด็กสาวอย่างแรง จนปรีณาร้อง อ๊อก ร่างเล็กบางนั้นงองุ้มอย่างเจ็บปวดรวดร้าว อาการขัดขืนดิ้นรนนั้นสูญหายไปโดยพลัน
"พี่หนึ่ง...บีขอร้อง...อย่าทำร้ายบี.."ปรีณาร่ำไห้ พยายามวิงวอนขอร้อง แต่อาการจุกเสียดที่ท้อง ทำให้เสียงของเด็กสาวแหบพร่าดังแผ่วราวกับกระซิบ พนมที่ความแค้น และความปรารถนาที่คุกกรุ่นปะปนกัน ไม่สนใจต่อคำพูดที่น่าเวทนาสงสารนั้น ชายหนุ่มใช้มือควานไปเหนี่ยวที่ขอบกางเกงในของเด็กสาว กระชาก ปึ้ก เดียว กางเกงในผืนน้อยนั้นก็ขาดวิ่น ถูกถลกร่นไปคาอยู่ตรงหัวเข่าข้างซ้ายมือแข็งแรงของเขาจับสองขาเรียวเล็กนั้นถ่างออก ลนลานควักท่อนควยที่แข็งเป็นลำออกมาจากเป้ากางเกง จ่อพรวดไปยังร่องหลืบสวรรค์ที่ปิดสนิท กลีบแคมขาวใส ราวกับกลีบดอกไม้ สวยงาม บริสุทธิ์ผุดผ่อง แสดงตัวอย่างชัดเจนว่าไม่เคยต้องผ่านควยชายผู้ใดมาก่อนของปรีณา โดยที่ร่างเล็กบางนั้นไม่มีเรี่ยวแรงและความสามารถในการขัดขืนแม้แต่น้อยนิด
"พี่หนึ่ง...อย่าาาาาา"ปรีณากรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเด็กสาวรับรู้ถึงท่อนเนื้อของพนมแหวกร่องสงวนสุดหวงแหนของเธอเข้ามา ขณะที่พนมแยกเขี้ยว สูดปากออกมาเพราะความแสบหัวถอกของตนเองที่แหวกฝ่าประตูสวรรค์ที่คับตีบฟิตสุดๆ นั้นแต่ความแสบนั้นหาได้หยุดยั้งการกระทำของพนมไม่ ชายหนุ่มคำรามเสียงกระเส่า สองมือคว้าไปที่โคนขาอ่อนขาวนุ่มนิ่มของปรีณา จับแบะถ่างออกสุดๆ ก่อนจะอัดกระเด้าควยทะลวงร่องสวรรค์ที่บริสุทธิ์ผุดผ่องนั้นเข้าไปอย่างรุนแรงหักโหมปรีณาสะท้านเฮือกรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวแทบขาดใจ ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่แหงนขึ้นอย่างเหยเกสุดๆ ริมฝีปากบางจิ้มลิ้มนั้นอ้าออกค้าง แต่ทว่าความเจ็บปวดนั้นแปลบขึ้นมาจับจิต กระทั่งสุ้มเสียงที่จะร้องออกมายังไม่มี สองแขนบอบบางที่ทิ้งไปด้านข้างนั้นขยำไปที่ผ้าปูที่นอนแนบแน่นเกร็งไปทั้งลำแขนอาการแสดงออกมาอย่างเจ็บปวดรวดร้าว ไม่ต่างอะไรกับปาริฉัตรที่แสดงออกมาในคืนแต่งงานของเขา มิหนำซ้ำดูไปประหนึ่งว่าปรีณาจะแสดงอาการเจ็บปวดมากมายยิ่งไปกว่าเสียอีก ทำให้พนมที่มองเห็นนั้นอดคิดไม่ได้ว่า หรือน้องภรรยาของเขาจะไม่ได้ทำตัวเหลวแหลกอย่างที่เขาคิด? ความฉุกคิดขึ้นมานั้นทำให้พนมรู้สึกเสียววาบไปถึงทรวงแต่ทันใดนั้น ยามที่พนมทะลวงควยเข้าใส่ร่องสวรรค์อันตีบฟิตสุดกระชับ แต่ทว่าหาได้รับรู้ถึงเลือดสาวไหลที่หลั่งไหลออกมาแต่อย่างใดไม่ ประสบการณ์ที่พนมจำได้ดีในคืนแต่งงานของเขา ทำให้ชายหนุ่มค่อยคลายใจจากความรู้สึกอึดอัดที่เกิดจากความลังเลไม่แน่ใจ บังเกิดความเชื่อมั่นทันทีว่าน้องภรรยาคนนี้ของเขาเป็นเด็กสาวใจแตกอย่างที่คิด
อนิจจา ในความเป็นจริงนั้น เพราะความซุกซนของปรีณาที่บ่อยครั้งปิดเทอมฤดูร้อนไปเที่ยวฟาร์มของเพื่อนสนิท เด็กสาวชอบขี่ม้าเล่น เคยมีครั้งหนึ่งประสบอุบัติเหตุม้าพยศเพราะเธอขี่ม้าไปเจองูเห่าตัวหนึ่ง ม้าตัวนั้นยามตกใจ ยกขาขึ้นสูง พร้อมกับสะบัดตัวเหวี่ยงสลัดเด็กสาวพลัดหลุดจากอานม้าตกกระแทกพื้นอย่างแรง และเหตุการณ์ครั้งนั้นมันทำให้เยื่อพรหมจรรย์ของปรีณาขาดไป
"ฮะ ฮะ เธอมันเป็นเด็กร่านสวาทอย่างที่ฉันคิดจริงๆ"พนมแค่นเสียงดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับสลัดความคิดสงสารทีท่าอันแสดงออกถึงความเจ็บปวดรวดร้าวตรงหน้าออกไป รวบรวมแรงกระเด้าควยลงไปอย่างรุนแรงเมามันหักโหม ปึ้ก ปึ้ก ควยของชายหนุ่มที่แม้ไม่มหึมาน่ากลัว แต่ถึงกระนั้นมันก็หนาอวบเพียงพอที่จะทำให้เด็กสาวรู้สึกทรมานจนแทบจะขาดใจเหงื่อกาฬใหลออกมาพรั่งพรูใบหน้าของพนม ขณะที่เขาจับเรียวขาบางที่เพรียวสวยไปจรดปลายเท้าที่มีถุงเท้าเนื้อนุ่มสีขาวสวมใส่ขึ้นพาดบ่า และกระเด้าอัดยัดท่อนเนื้อของเขาจมหายเข้าไปร่องหลืบสวรรค์ที่แห้งผากฟิตตีบนั้นจนหมดลำจากนั้นพนมก็เกร็งสะโพก กระเด้าควยของเขาเข้าออกร่องหีที่สุดฟิตกระชับรัดไปลำควยของเขาแน่นอย่างยากลำบาก ชายหนุ่มขบฟันแน่น รู้สึกแสบหัวถอกที่ครูดไปกับผนังช่องคลอด แต่เมื่อมองเห็นใบหน้าขาวซีดเผือดของปรีณาที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดรวดร้าวมันทำให้ชายหนุ่มเกิดความรู้สึกสาแก่ใจจนข่มความแสบนั้นไปสนิท
เขารั้งมือไปที่ข้อพับหลังหัวเข่าของปรีณา ม้วนขาเรียวบางขึ้นไป หงายโคกเด็กสาวให้ตัวเองขย่มควยลงไปได้ถนัดขึ้น ก่อนกระเด้าควยเข้าออกเร็วขึ้นๆ โดยไม่สนใจ ร่างของเด็กสาวที่สั่นระริกไปทั่วทุกขุมขน ร่ำไห้ครวญครางโหยไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดแสนสาหัสแต่อย่างใดถึงแม้ปรีณาจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมานจากการถูกบังคับข่มขืน แต่ร่องหลืบอันฟิตตีบของเธอนั้นเมื่อค่อยๆ ขยายออกรับท่อนควยที่รุกล้ำเข้ามาแล้ว กลับเริ่มหลังสารหล่อลื่นออกมารับการกระเด้าอัดของพนมตามธรรมชาติ ทำให้ควยอวบของพนมเคลื่อนไหวลื่นขึ้นสะดวกขึ้น ชายหนุ่มครางออกมาอย่างเป็นสุขหฤหรรษ์ จังหวังเย็ดนั้นเร่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ เพราะร่องสวรรค์นั้นเริ่มเปิดทางกว้างให้ลมหายใจของพนมเริ่มกระชั้น และหนักหน่วงขึ้นตามจังหวะการกระเด้าเย็ดที่เร็วขึ้น ท่อนควยผลุบเข้าผลุบออก ครูดไถไปกับผนังช่องคลอดที่อ่อนนุ่มสุดกระชับ สร้างความเสียวกระสันให้กับชายหนุ่มจนขนลุก ส่งเสียงครางกระเส่า"อาาา...อาาาา...โอวววว..."พนมหลับตาส่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียว ขณะที่ปรีณาถึงแม้ร่องหีของเธอจะขยายออกเปิดทางสะดวกให้กับท่อนเนื้อที่รุกล้ำเข้ามา แต่ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมันก็ยังคงพลุ่งพล่านขึ้นไปถึงทรวง ร่างเล็กบางสั่นสะท้านไปตามแรงกระเด้านั้น "พี่หนึ่ง...บีเจ็บค่ะ....ได้โปรดอย่า..อย่า..ทำรุนแรงกับบีนัก.."ปรีณากัดฟันข่มความเจ็บปวด วิงวอนขอร้องเสียงสั่นสะท้าน แต่คำพูดของเด็กสาวกลับกลายเป็นเร่งเร้าให้พนมกระเด้าเย็ดเธอเร็วขึ้น แรงขึ้น ร่างเล็กบางสะท้อนสะท้านไปตามแรงเฟ้นฟอนของชายหนุ่มที่ทั้งอัดควย และขยำขยี้ไปบนสองเต้าอย่างป่าเถื่อน หยาบกระด้าง
ยิ่งปรีณาร้องไห้ ขอร้อง พนมยิ่งตอบสนองเธอเป็นตรงกันข้าม จนเด็กสาวที่เจ็บปวดจนร่างกายแทบแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ไม่กล้าเอ่ยปากขอความเห็นใจใดๆ จากพี่เขยของเธออีกเลย ได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนความปวดร้าวที่พนมยัดเยียดให้เธออย่างสาหัสทั้งกายและใจส่วนพนมนั้น ยิ่งเห็นน้องภรรยาเจ็บปวดเท่าไร ก็ยิ่งสร้างความสะใจให้กับเขามากขึ้นเท่านั้น ควยอวบนั้นควงบดขยี้ไปตามโพรงหีที่อ่อนนุ่มนั้นไม่หยุดในที่สุดท่ามกลางความเจ็บปวดรวดร้าวของปรีณา ท่อนเนื้อที่ครูดไถบดเบียดอยู่ในร่องสงวนที่สุดหวงแหนของเธอนั้นก็สะกิดความเสียวซ่านสายหนึ่งให้ปะทุขึ้นมา เป็นความเสียวซ่านที่เด็กสาวไม่มีปัญญาจะหักห้ามไม่ให้บังเกิดขึ้นได้ ร่างเล็กบางนั้นกระตุกเฮือก ๆ ร่องหีตอดรัดควยอวบที่ทะลวงเข้ามา ความเสียวซ่านนี้เป็นความรู้สึกที่ปรีณาเพิ่งรู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อค่ำคืนวานนี้เอง ความรู้สึกนั้นทำให้ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่จำเดิมซีดขาวไร้สีเลือดปรากฏริ้วรอยแดงซ่านขึ้นมาทันทีขณะที่พนมซึ่งกระเด้าอัดควยไม่ยั้ง รับรู้ถึงอาการตอดขมิบของร่องหีที่ตนเองกำลังเย็ดใส่ ร่างเล็กบางที่กระตุกอย่างเสียวซ่าน และลมหายใจหอบถี่อย่างรัญจวนใจของปรีณา "เผยธาตุแท้ออกมาแล้วล่ะสิ นังเด็กร่านสวาท"พนมตะคอกใส่อย่างเกรี้ยวกราด ปรีณาน้ำตาไหลพรากด้วยความชอกช้ำใจในคำพูดของพี่เขย เด็กสาวกัดริมฝีปากแน่นจนเลือดไหลออกมา หวังว่าความเจ็บปวดนั้นจะบั่นทอนให้ความรู้สึกที่เธอไม่ต้องการให้บังเกิดนั้นลดลงไป แต่ท่อนเนื้อที่บดควงเข้ามาอย่างรุนแรงในที่สุดก็ทำให้เธอต้องแอ่นตัวอย่างสุดปัญญาจะข่มกลั้น"อา...อา...อาาาาา."ปรีณาแหงนหน้าส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างรัญจวนใจในที่สุด สองแขนบอบบางนั้นตวัดรัดไปที่กลางหลังของพนมอย่างลืมตัวร่องหีฟิตกระชับที่ขมิบตอดท่อนควย และโหนกหีที่แอ่นขึ้นรับการกระเด้าเย็ดของเขา มันทำให้พนมเสียวกระสันซ่านจนขนลุกเกรียว เร่งเครื่องกระเด้าอัดเป็นการใหญ่ เสียงป๊าบ ป๊าบ เมื่อหน้าขาปะทะแก้มก้นขาวนวล ในที่สุดความเสียวซ่านไหล่บ่าท่วมท้นความรู้สึกของปรีณาราวกับน้ำบ่าทำนบทลาย ก็ทำให้เด็กสาวแอ่นโคกตัวเองเสนอสนองการกระเด้าเย็ดนั้นอย่างเร่าร้อน ร่างเล็กบางสะท้านเฮือก กระตุกถี่ๆ สองแขนรัดไปที่กลางหลังพี่เขยของเธอแนบแน่น"อา...อาาาาาา...อาาาาา...อ๊าาาาา...อ๊าาาาาาา"ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นแหงนขึ้นสุดๆ พร้อมกับอาการร้องครางออกมาอย่างสุดเสียงของปรีณา พนมหัวเราะออกมาอย่างหยามเหยียด ขณะเดียวกันนั้นร่องหีที่ตอดรัดท่อนเนื้ออวบตุบๆ จากการถึงจุดสุดยอดของปรีณานั้นก็เร่งเร้าทำให้ความกระสันซ่านของพนมปะทุขึ้นสู่จุดเดือดในเวลาไล่ๆ กัน ชายหนุ่มโถมกายลงไปบดควยทะลวงลึกเข้าใส่หลืบสวรรค์อย่างเร่งร้อนถี่ยิบปรีณาแลเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวแสดงความรู้สึกกระสันซ่านใกล้จะระเบิดถึงจุดสุดยอดของพี่เขยแล้วก็พอจะเดาอะไรได้ "พี่หนึ่ง...พี่หนึ่ง..อย่า...อย่า...หลั่งในตัวบีนะคะ...บี..บี..กลัวท้อง.."ปรีณาส่งเสียงแผ่วสะท้านวิงวอนขอร้อง พนมระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น จับเพรียวขานั้นแหกถ่าง ดันม้วนขึ้นไปสุดๆ เด็กสาวไม่แลเห็นทีท่าที่พี่เขยจะยินยอมเห็นใจคำขอร้องครั้งสุดท้ายของเธอเลยแม้แต่น้อย ทำให้ปรีณาพยายามดิ้นรนสุดชีวิตอา แต่ในสภาพนี้ปรีณาจะยังสามารถหนีไปที่ไหนได้?"พี่หนึ่ง..อย่าาาาาา"เด็กสาวร้องออกมาสุดเสียง ขณะที่พนมส่งเสียงครางกระเส่า ร้องเสียงดังลั่นไม่แพ้กัน กระแทกสะโพกอัดควยเข้าไปอย่างรุนแรงพร้อมๆ กับระเบิดน้ำเชื้อของเขาราดรดเข้าไปในโพรงช่องคลอดที่สะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคีคาวของปรีณาอย่างสุดๆ
ปรีณาร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้น ร่างที่พยายามดิ้นนั้น พลันอ่อนเปลี้ยไปราวกับถูกไฟช๊อต เด็กสาวรับรู้ถึงของเหลวอุ่นๆ ที่หลั่งไหลเข้ามาในตัวเธอแล้วสยิวกายสั่นสะท้านอย่างหวาดผวาขวัญเสีย
ช่วงนี้เป็นช่วงที่ประจำเดือนใกล้จะมาแล้ว ถ้าเธอท้องขึ้นมาจะทำยังไง?พนมไม่สนใจอาการท้อแท ทอดอาลัยตายอยากของปรีณา วนเวียนกระเด้ารีดเค้นน้ำเชื้ออกไปจากท่อนควยจนกระทั่งหมด ชายหนุ่มก็ฟุบหอบนอนทาบทับไปบนร่างเล็กบางที่สั่นสะท้าน สะอื้นไห้ ออกมาจนตัวโยน จากนั้นพนมก็หัวเราะออกมาอย่างสมใจ ผุดลุกขึ้นจากร่างของปรีณาที่นอนแบบบนเตียง ชายหนุ่มซุกเก็บท่อนเนื้อของเขากลับเข้ากางเกง ขณะที่ปรีณารวบชายเสื้อที่ขาดวิ่นเข้าหากัน ปัดชายกระโปรงยาวกลับเข้าคลุมขา ก่อนจะขดตัวเป็นก้อนกลม ร่ำไห้ออกมาตัวสั่นสะท้านราวกับจะขาดใจ
พนมเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า ค้นเอาเสื้อยืดตัวใหญ่ออกมาหนึ่งตัวโยนให้ปรีณาที่ขดตัวร้องไห้บนเตียงอย่างไม่ไยดี"หยุดร้องไห้ซะทีเถอะน่า ฉันรำคาญ"พนมพูดอย่างไม่มีความเวทนาสงสารเลยแม้แต่น้อย ทางหนึ่งหยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาซับเลือดที่เกรอะกรังตรงขมับตนเอง อีกทางหนึ่งชี้มือไปที่เสื้อยืดตัวโคร่งนั้น"เสื้อผ้าเธอมันขาดหมดแล้ว ใส่เสื้อยืดตัวนั้นไปแทนก็แล้วกัน"ชายหนุ่มหัวเราะออกมา กล่าวต่อด้วยวาจาที่ต้องการทำร้ายจิตใจของปรีณาตรงๆ"รึเธอจะไม่ใส่ อยากจะกลับบ้านในสภาพอย่างนี้ก็ตามใจ เด็กร่านอย่างเธอคงไม่คิดอะไรใช่ไหม"ปรีณาที่นอนขดอยู่รีบคว้าเสื้อยืดนั้นสวมทับเสื้อนักเรียนที่กระดุมขาดออกหมดอย่างชอกช้ำใจ จากนั้นเด็กสาวก็ผวาลุกขึ้นจากเตียงราวกับกวางน้อยได้รับบาดเจ็บโผผวาออกไปหาอ้อมอกแม่ แต่ความเจ็บปวดรวดร้าวที่เกิดขึ้นตรงท้องน้อย ทำให้ร่างเล็กบางนั้นเข่าอ่อนยวบต้องล้มฟุบลงไปกับพื้นหน้าเตียง พนมรู้สึกเสียววาบในใจ ขณะที่มองร่างเล็กบางที่พยายามดิ้นรนลุกขึ้นมา ใบหน้าของปรีณานั้นเปรอะไปด้วยน้ำตา แสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสทั้งร่างกายและจิตใจนี่เขาทำเกิดไปหรือ?แต่ชายหนุ่มพยายามร้องบอกกับตนเองว่า สิ่งที่เขาทำนั้นสาสมกับความประพฤติของน้องภรรยาคนนี้แล้วอย่างไรก็ตาม พนมที่ไม่ใช่เป็นคนที่โหดเหี้ยมใจร้ายโดยกลมสันดาน อดที่จะร้องโพล่งอย่างตกใจไม่ได้ เมื่อเห็นร่างเล็บบางที่พยายามฝืนลุกขึ้นยืนขึ้นมานั้น ก้าวเดินไปอีกก้าวเดียวก็ล้มคะมำลงไปกับพื้น หายใจรวยริน ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นซีดเผือดไร้สีเลือดชายหนุ่มปราดเข้าไปเขย่าตัวของน้องภรรยา พบว่าปรีณานั้นสิ้นสติไปเพราะความช๊อคแล้วพนมรีบอุ้มร่างเล็กบางเบาหวิวนั้นกลับขึ้นไปนอน ชายหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียง มองดูใบหน้าที่ซีดขาวไร้สีเลือดของปรีณา แล้วต้องยกมือขึ้นกุมขมับตัวเองอย่างสับสนใจพนมนั่งซึมมองเห็นร่างเล็กบางที่นอนอยู่สั่นสะท้านราวกับลูกนกเปียกฝน ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่เปรอะไปด้วยน้ำตานั้นขมวดคิ้วมุ่น หว่างคิ้วนั้นขยิบกระตุกๆ เหมือนกับตกอยู่ในห้วงแห่งฝันร้าย ความเวทนาสงสารที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างแรง ทำให้ชายหนุ่มอดที่จะลูบไล้ไปยังศีรษะเล็กๆ นั้นไม่ได้อาการทุรนทุรายของร่างเล็กบางนั้นคล้ายกับว่าได้รับกระแสแห่งความรักและเวทนาที่ผ่านจากมือของพนม ทำให้ใบหน้าอ่อนหวานนั้นคลายความเครียดขึ้งลง หว่างคิ้วที่ขมวดก็ผ่อนออก ลมหายใจนั้นราบเรียบสม่ำเสมอขึ้นจากนั้นชายหนุ่มก็เฝ้าดูอาการของน้องภรรยาอีกพักใหญ่ ก่อนที่จะถอนหายใจยาว ใช้ผ้าห่มขึ้นคลุมร่างเล็กบางของปรีณาเอาไว้ จากนั้นก็ผุดลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องนอนเมื่อชายหนุ่มเดินลงมาข้างล่าง สภาพของห้องรับแขกที่สะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีขยะสกปรก หรือเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายเก่าๆ ให้เกะกะรกหูรกตา ทำให้พนมอดรู้สึกสะท้อนใจออกมาไม่ได้ ใบหน้าของเขาซีดเผือดไร้สีเลือด นี่ถ้าเขาเข้าใจผิดปรีณาไปล่ะ? มันคงไม่มีคำว่าให้อภัย กับการกระทำอันเลวร้ายสามานย์ที่เขาได้สร้างรอยมลทินไว้กับชีวิตของน้องภรรยาของเขาเลยความฉุกคิดนั้น ทำให้พนมหลับตานึกทีท่าอันน่าสงสารเวทนาของปรีณาแล้วต้องรู้สึกยอกแสยงใจขึ้นมารุนแรงชายหนุ่มมองเวลาซึ่งล่วงเลยไปเกือบสามทุ่มแล้ว จึงตัดสินใจโทรไปยังที่บ้านของภรรยา"คุณสายใจหรือครับ นี่ผมพนมพูดนะครับ.."พนมทักทาย สายใจแม่บ้านผู้ซึ่งเป็นคนรับสาย และบ่งบอกว่าคืนนี้ปรีณาจะค้างคืนที่บ้านเขา สายใจอึกอัก ถึงแม้เธอจะรู้ว่าปรีณาไปค้างคืนที่นั่นบ่อยครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะไปโดยมีปาริฉัตรอยู่ด้วย ไม่เหมือนตอนนี้ และคุณบีของเธอก็เป็นสาวเต็มตัวแล้วด้วย"เอ่อ..ถ้าคุณหนึ่งไม่สะดวกมาส่งคุณบี ยังไงให้ดิฉันนั่งแทกซี่ไปรับคุณบีก็ได้นะคะ"แม่บ้านวัยกลางคนพูดอย่างเกรงใจ พนมนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยก็ว่าต่อ"น้องบีเขาบ่นเบื่อๆ อยากค้างที่นี่ คุณสายใจไม่ต้องเป็นห่วง....ผมรับประกันความปลอดภัยของเธอเต็มที่"ชายหนุ่มพูดปดไปแล้วก็อดจะละอายแก่ใจตัวเองไม่ได้ ยิ่งเมื่ออีกฝ่ายเชื่อคำพูดของเขาสนิท และฝากฝังให้เขาช่วยดูแลคุณบีของเธอ มันทำให้พนมต้องกำมือของเขาแนบแน่นด้วยความรู้สึกผิด ขณะที่กล่าวลาและวางหูโทรศัพท์ลง
พนมเข้าไปในห้องครัว แลเห็นความเรียบร้อย สะอาดสะอ้านของสถานที่ และในที่สุดเมื่อชายหนุ่มเห็นจานข้าวผัดที่เตรียมท่าคอยอยู่ นัยน์ตาของเขาก็อดที่จะปรากฏรอยน้ำตาซึมออกมาไม่ได้ชายหนุ่มทอดถอนหายใจยาว ทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ข้างโต๊ะรับประทานอาหารด้วยทีท่าท้อแท้ ละเหี่ยใจอย่างสุดขีด
.........................................................
เริงชัยขับรถเบนซ์คันรูของเขาเข้าไปในคฤหาสถน์หลังใหญ่ ซึ่งในเวลานั้นประดับประดาด้วยแสงไฟสว่างไสว ลานจอดรถที่มีรถจอดอยู่คลาคล่ำ ผู้คนที่เดินไปมาตามบริเวณจุดต่างๆ ล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลที่แต่งการภูมิฐาน สุภาพบุรุษในชุดสูท และสุภาพสตรีในชุดราตรีงดงาม
หนุ่มใหญ่เคลื่อนรถไปจอดเทียบตรงจุดปล่อยรถ โดยที่มีพนักงานในชุดเครื่องแบบเต็มยศ ปราดเข้ามาเปิดประตูให้อย่างนอบน้อมพลันเมื่อบุรุษสตรีคู่ใหม่ก้าวออกจากรถ เดินเคียงกันเข้าไปในตัวคฤหาสถน์หลังใหญ่ สายตาของผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็จับจ้องไปกันเป็นจุดเดียว เสียงซุบซิบดังแว่วมากันพึมพำ "นั่นคุณเริงชัยนี่..ไม่รู้พาใครมา สง่าราวกับเจ้าหญิง..."เสียงหนึ่งแว่วเข้ามา ทำให้หญิงสาวในชุดราตรียาวสีครีม อดใบหน้าร้อนวูบไม่ได้ วงหน้างดงามที่คืนนี้ตบแต่งอย่างเข้มกว่าปกติ ยังแดงระเรื่อออกมาจนแลเห็นได้"นั่นสินะ..สวยเหลือเกิน อยากรู้จังว่าลูกหลานใคร..."สุ้มเสียงที่พึมพำอยู่รอบข้างนั้น ทำให้เริงชัยสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างรู้สึกภาคภูมิใจ ขณะกวาดตามองไปยังหญิงสาวด้านข้างด้วยแววตาอันดื่มด่ำวงหน้าที่งดงามตามธรรมชาตินั้นถูกตบแต่งด้วยสีรูจอ่อน นัยน์ตาคู่งามชวนฝันถูกแต่งเติมให้ลึกซึ้งด้วยอาย์ชาโดว์สีน้ำเงินเข้ม ริมฝากบางงามราวกับกลีบกุหลาบนั้นก็อิ่มเอิบอยู่ภายใต้สีชมพูอ่อนของลิปสติกเนื้อเนียน ผมดำขลับนุ่มเนียนราวกับไหมถูกดัดแต่งรวบขึ้นไปกลางศีรษะเผยให้เห็นช่วงคอขาวระหงที่ถูกเชิดชูให้ละลานตาด้วยสร้อยเพรชเนื้อดีส่งประกายวูบวาบ ลาดลงไปตามช่วงบ่าอ่อนช้อยงามได้รูปจนถึงหัวไหล่กลมมนนั้นเล่าก็ผุดผาดขาวผ่องเป็นยองใย เนื่องจากชุดราตรีนั้นเปิดไหล่ออกข้างหนึ่ง ชุดราตรีสีครีมที่ตัดด้วยผ้าเนื้อลื่นเป็นมันวาว กระชับเข้ากับเรือนร่างที่แบบบาง เน้นให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่งดงามละลานตา กระโปรงยาวที่ปกคลุมสะโพกผายนั้น ผ่าข้างขึ้นมาถึงระดับเหนือหัวเข่าเล็กน้อย ยามที่หญิงสาวก้าวเดินนั้นทำให้แลเห็นช่วงขาขาวสล้างเรียวสวยไร้ที่ติโดยไม่ต้องอาศัยถุงน่องมาช่วยเสริมเลยแม้แต่น้อย สายตาหลายหลากจับจ้องไปอย่างตื่นใจจรดปลายเท้าที่สวมใส่รองเท้าส้นสูงสีขาวที่เน้นให้ร่างสูงเพรียวบางนั้นดูโปร่งงามมากยิ่งขึ้น
ทุกอย่างประกอบกันนั้นเหมาะเจาะ งดงาม เชิดชูให้หญิงสาวนั้นสวยสง่าราวกับเป็นเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ปาริฉัตรที่ไม่ค่อยได้มีโอกาสแต่งตัวเต็มยศมางานในระดับนี้อดที่จะประหม่าไม่ได้ ยิ่งสายตาของผู้คนที่จับจ้องมองมายังเธอราวกับเป็นจุดเดียว ยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกขาสั่นระริกอย่างตื่นเต้น
หญิงสาวหวนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่มาในวันนี้ ซึ่งเธอที่แทบทั้งวันนอนพักผ่อนเนื่องจากความอ่อนล้าทางร่างกาย หลังจากทานยาแก้ปวดไปในตอนเช้านั้น เธอก็หลับสนิทรวดเดียวไปตื่นขึ้นอีกทีก็ตอนบ่ายแก่ๆ มากแล้ว
ปาริฉัตรรู้สึกสับสนในใจเหลือประมาณ หญิงสาวพยายามบ่ายเบี่ยงการโอบกอดเล้าโลมของเริงชัยที่แทบจะเข้ามาหาทันทีที่เขารู้ว่าเธอตื่นทว่าในเวลานั้นหญิงสาวไม่ได้เกิดความรู้สึกอะไรต่อเริงชัยเลยแม้แต่น้อยนิด ความปรารถนาอย่างเดียวก็คือการออกไปจากบ้านพักหลังนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้เท่านั้น
ปาริฉัตรขอร้องให้เขาพาเธอกลับกรุงเทพ ถ้ามิเช่นนั้นเธอก็จะกลับโดยการนั่งรถบริการขนส่งเอง ซึ่งเริงชัยนิ่งไปชั่วอึดใจใหญ่ก็บอกกับเธอว่าตกลงตามใจเธอ แต่เขาขอให้เธอไปร่วมงานวันเกิดของผู้หลักผู้ใหญ่คนหนึ่ง ซึ่งพอเขาเอ่ยนาม หญิงสาวก็จำได้ว่าเป็นนักการเมืองที่ชื่อเสียงค่อนข้างจะอื้อฉาวคนหนึ่งเธอไม่ต้องการไป ก็กล่าวปฏิเสธ แต่เริงชัยยืนยันว่า"ท่านพบพวกเราเมื่อคืนที่โรงแรม เลยเจาะจงเชิญคุณเอด้วย ถ้าท่านรู้เข้าว่าคุณเอปฏิเสธคำเชิญ มันคงไม่ดีแน่"ปาริฉัตรมีสีหน้าลังเลใจขึ้นมาทันที ใจหนึ่งไม่อยากไป แต่อีกใจหนึ่งกลัวมีเรื่องเหมือนกัน เธอจำได้ว่าเคยฟังสามีวิจาร์ณให้พังว่า "ท่าน" คนนี้มีอิทธิพลมากพอสมควรในรัฐบาลปัจจุบัน"เอาเถอะครับ คุณเอ นึกว่าเห็นกับผมก็แล้วกัน ผมรับปากท่านไว้แล้ว พอพรุ่งนี้เช้าเราจะกลับกรุงเทพกันแต่เช้ามืดเลย ดีไหมครับ"เริงชัยพูด ปาริฉัตรนิ่งคิดตรึกตรอง แล้วในที่สุดก็ผงกศีรษะตกลง
จากนั้นเริงชัยก็พาเธอไปทำผม แต่งหน้า ไปหาซื้อชุดราตรีที่ร้านตัดเสื้อหรูหราในตัวเมือง แม้ว่าปาริฉัตรจะพยายามบอกว่าไม่ต้องสิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น แต่เริงชัยก็หาฟังไม่ จนกระทั่งเมื่อทุกอย่างเสร็จสรรหญิงสาวที่มองตัวเองผ่านกระจากเงายังแทบไม่เชื่อว่าเงาภาพที่ปรากฏกายตรงหน้านั้นคือตัวของเธอเองเริงชัยที่มองเห็นปาริฉัตรแว่บแรกนั้น หนุ่มใหญ่มีใบหน้าตะลึงงัน อ้าปากค้าง เขาต้องระงับสติอารมณ์อยู่อึดใจใหญ่ ถึงค่อยโพล่งออกมาได้"คุณเอ..คุณเอ..สวยเหลือเกิน"เริงชัยพูดด้วยความรู้สึกที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ถึงแม้ในขณะนั้นปาริฉัตรยังอยู่ในสภาวะที่ไม่ปกติ หญิงสาวก็อดจะมีใบหน้าสีชมพูด้วยความขวยอายไม่ได้และในที่สุดก็มาถึง ณ เวลานี้ ที่เธอเดินเคียงข้างเขาตรงไปเข้าไปสู่คฤหาสถน์หลังงามตรงหน้า"ท่าน" เป็นชายกลางคนตัวใหญ่ วัยประมาณสี่สิบกว่าปี ใบหน้าสีเหลี่ยม ดวงตาภายใต้กรอบแว่นตาคู่นั้น เมื่อมาพบเห็นตรงๆ นั้นดูมีอำนาจน่าเกรงขามอย่างประหลาด จนปาริฉัตรที่พนมมือไหว้เขานั้น รู้สึกตัวเองเหมือนเป็นเด็กเล็กๆ เมื่อเขารับไหว้แล้วพูดยิ้มๆ สายตากวาดไปทั่วตัวของเธออย่างชื่นชม"ผมเห็นคุณเริงชัยกับคุณปาริฉัตรเมื่อคืนที่โรงแรม จึงเชิญมาร่วมงานวันเกิดของผม ดีใจมากที่คุณปาริฉัตรให้เกียรติ์""ท่าน" พูดยิ้มๆ ขณะที่หญิงสาวรีบกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนเบา"ไม่..ไม่ค่ะ ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติ์มากกว่าที่ท่านให้ความกรุณาเชื้อเชิญ...""ท่าน" หัวเราะเสียงดัง หันมาทางเริงชัย"เชิญ คุณเริงชัย พาคุณปาริฉัตรเข้าไปข้างในก่อน ต้องขอโทษที่ยังต้องยืนรับแขกอยู่ตรงนี้ก่อนสักพัก แล้วจะตามเข้าไปคุยด้วย"เริงชัยหัวเราะเบาๆ ยกมือแตะข้อศอกของปาริฉัตรด้วยท่วงทีสุภาพอย่างเจนจัดในการรู้จักวางตัวในงานสังคม ปาริฉัตรจึงไม่ค่อยรู้สึกเคอะเขินมาก เมื่อเดินเคียงข้างหนุ่มใหญ่เข้าไปด้านใน
ในห้องโถงใหญ่นั้น แขกเหรื่อที่มาร่วมงานจับกลุ่มคุยกันอยู่ตามจุดต่างๆ มีบริกรแต่งกายเต็มยศเดินถือถาดเครื่องดื่มบริการด้วยท่วงท่าคล่องแคล่ว ซึ่งเริงชัยก็หยิบพันช์แก้วหนึ่งให้กับปาริฉัตรส่วนตัวเขานั้นดื่มคอนยัค
มีคนรู้จักเริงชัยสองสามคนแวะเข้ามาคุยด้วย ปาริฉัตรซึ่งไม่รู้จักใครเลยในงานนั้น เดินเลี่ยงไปยืนเงียบๆ อยู่ข้างกระถางปาล์มที่มุมห้อง ดวงตาสวยซึ้งของหญิงสาวอดกวาดไปรอบๆ ห้องโถงใหญ่ที่ก่อสร้างอย่างสวยงามปราณีตไม่ได้ เพราะความที่เป็นคนรักในการออกแบบตกแต่งหญิงสาวมองไปพลางก็ครุ่นคิดอะไรไปพลาง พอได้มายืนเงียบๆ คนเดียว ความรู้สึกสะทกสะท้อน เปลี่ยวเปล่า หวาดกลัว ก็พลุ่งขึ้นมา สับสนปนเปกันอยู่ในใจ จนทำให้เธอมองเหม่อขึ้นไปลอยๆ อย่างไร้จุดหมาย ตกอยู่ในภวังค์แห่งความครุ่นคิดจนกระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ ทำให้ปาริฉัตรสะดุ้งเพราะยืนใจลอยอยู่"สวัสดีครับ คุณปาริฉัตรใช่ไหมครับ"ปาริฉัตรหันขวับไป ก็พบว่าคนพูดเป็นชายหนุ่มร่างกำยำ ใบหน้าสีเหลี่ยมเข้มนั้นดูปราดเดียวก็พอจะมองออกว่ามีความสัมพันธุ์แนบแน่นกับ "ท่าน" ผู้เป็นเจ้าของงานหญิงสาวอึกอัก เพราะจำได้คลับคล้ายคลับคลาเคยเห็นใบหน้านี้ในจอทีวี หรือภาพข่าวสังคมในหน้าหนังสือพิมพ์ แต่เธอจำชื่อเขาไม่ได้ชายหนุ่มคนนั้นหัวเราะเบาๆ ดูเหมือนเขาจะอ่านความคิดเธอออก รีบแนะนำตัว"ผมชัยชนะครับ"พอเขาพูด ปาริฉัตรก็จำได้ว่าคนๆ นี้คือบุตรชายคนโตในจำนวนสองคนของ "ท่าน" นั่นเอง"เอ้อ..สวัสดีค่ะ คุณชัยชนะ"ปาริฉัตรกล่าวพลางพนมมือไหว้เขา ซึ่งชัยชนะรับไหว้พลางกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาแปลกๆ จนปาริฉัตรอดรู้สึกขนลุกไม่ได้ ต้องขยับตัวอย่างอึดอัด
แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะพูดจาอะไรกันต่อไป ร่างของชายอีกคนหนึ่งก็เดินสมทบเข้ามาพร้อมกับคำพูดหยอกเย้า"นี่พี่ชัย..มายืนคุยกับสาวสวยๆ แล้วไม่แนะนำให้ผมรู้จักบ้างหรือไง"ชายหนุ่มที่ร่างผอมสูง ใบหน้าที่ค่อนข้างแสดงว่าเป็นคนเจ้าอารมณ์นั้นหันมามองดูปาริฉัตรตรงๆ แบบไม่เกรงใจ ขณะที่ชัยชนะยิ้ม ส่ายศีรษะพลางว่า"คุณปาริฉัตรครับ นี่คือเชี่ยวชาญ น้องชายผมเอง...นายชาญนี่คุณปาริฉัตร เธอมากับคุณเริงชัย"แม้ปาริฉัตรจะไม่ชอบสายตาของเชี่ยวชาญที่จ้องมองเธอเอาเสียเลย แต่ก็พนมมือไหว้เขาอย่างอ่อนน้อม เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นคนมีศักดิ์ฐานะสูงกว่าเธอมากนัก ซึ่งเชี่ยวชาญแค่ผงกศีรษะรับการไหว้ของเธอเท่านั้น สายตายังไม่หลีกไปจากการเวียนวนไปตามวงหน้าอ่อนหวานของหญิงสาว
"ยินดีที่ได้รู้จักคนสวยๆ อย่างคุณปาริฉัตรครับ"เชี่ยวชาญพูดยิ้มๆ ปาริฉัตรได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจของเขา ทำให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัดใจเป็นกำลัง แต่ไม่กล้าแสดงออกอะไรมากไปกว่าฝืนยิ้มรับเท่านั้นทั้งชัยชนะและเชี่ยวชาญชวนปาริฉัตรพูดคุยไปเรื่องต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นหญิงสาวที่ยืนฟังคำพูดของคนทั้งสองที่ออกจะพูดทำนองอวดตัวเองอยู่ไม่น้อยที่เป็นบุตรชายของคนที่มีชื่อเสียงและอำนาจในวงการเมืองปัจจุบัน
เมื่อมาถึงจังหวะหนึ่งที่เริงชัยเดินเข้ามาสมทบ แล้วพูดเสียงเคล้าหัวเราะ"มายืนคุยกันที่นี้เองหรือครับ"ปาริฉัตรได้ทีถือเป็นโอกาส รีบกล่าวเบาๆ"ขอโทษนะคะ ดิฉันขอไปทำธุระส่วนตัว"หญิงสาวพูดจบก็วางแก้วพันช์ลงบนโต๊ะใกล้ๆ แล้วเดินเลี่ยงไป เธอแวะสอบถามทางไปห้องน้ำจากบริกรที่เดินอยู่ แล้วเดินออกไปจากห้องโถงนั้น โดยมีสายตาของสามหนุ่มมองตามไปจนสุดด้วยประกายตาแวววาว
ปาริฉัตรที่เข้าไปสงบสติอารมณ์ในห้องน้ำ ยืนจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก พลางเฝ้าบอกกับตัวเองว่า ให้ฝืนใจทนอีกหน่อย พรุ่งนี้เธอก็จะกลับบ้านแล้วนับจากนั้น เส้นทางชีวิตของเธอคงไม่ต้องหวนมาประสบกับคนเหล่านี้ สังคมเหล่านี้อีก
หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ สำรวจดูความเรียบร้อยบนใบหน้าอีกพักหนึ่ง แล้วก็เดินกลับออกไปยังห้องโถงใหญ่ ซึ่งตอนนั้นทั้งเริงชัยและชายหนุ่มสองพี่น้องยังคงยืนคุยกันอยู่พอปาริฉัตรเดินไปสมทบ ชัยชนะก็เอ่ยขึ้น"พอคุยกับคุณเริงชัย ถึงเพิ่งรู้ว่าคุณเอเป็นมัณฑนากรฝีมือเยี่ยม"เขาชมตรงๆ ทำให้ปาริฉัตรอดหน้าแดงไม่ได้ กล่าวเบาๆ อย่างถ่อมตัว"โอ..ไม่หรอกค่ะ ดิฉันเพิ่งจบมาไม่นานแท้ๆ ยังไม่ได้ผ่านงานใหญ่ๆ เลยด้วยซ้ำไป"เชี่ยวชาญกระดิกนิ้วเรียกบริกร และหยิบพันช์แดงสดแก้วใหม่ให้หญิงสาว ซึ่งปาริฉัตรขัดไม่ได้ก็ยิ้มขอบคุณ รับมาถือไว้เฉยๆแต่เมื่อสามหนุ่มชูแก้วขึ้นให้กับเธอ ปาริฉัตรก็ได้แต่ยกให้กับพวกเขา และดื่มไปจิบหนึ่ง แม้จะเป็นแอลกอฮอล์ที่เจือจางมาก แต่ปาริฉัตรไม่ชอบดื่มเครื่องดื่มประเภทนี้ มิหนำซ้ำยังแพ้เอาง่ายๆ แค่จิบนั้นก็ทำให้ใบหน้างดงามชวนฝันของหญิงสาวแดงเรื่อขึ้นมา สายตาของบุรุษทั้งสามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขม้นมองไปอย่างหลงใหลแบบไม่มีปิดบัง
ปาริฉัตรเห็นแววตาของคนทั้งสาม ไม่รู้จะทำอะไรได้นอกเหนือไปจากเสมองไปที่แก้วพันช์ของตนเองนิ่ง สองแก้มนั้นระผะผ่าวชัยชนะตอนนั้นกล่าวขึ้น"ถ้าคุณเอ...เอ่อ คุณปาริฉัตร..."หญิงสาวรีบกล่าวขึ้นทันทีด้วยไมตรีจิตอันเป็นคุณสมบัติประจำตน"เรียกดิฉันว่าเอก็ได้ค่ะ คุณชัยชนะ"ชัยชนะก้มศีรษะยิ้มให้"ขอบคุณครับ คุณเอ...ถ้าคุณเอสนใจ ห้องโชว์ของป๋ามีสวยๆ หลายห้อง เชิญคุณเอไปดูและให้ความคิดเห็นหน่อยสิครับ"ปาริฉัตรฝืนยิ้มออกมา ส่ายศีรษะ กล่าวเสียงอ่อนเบา"ดิฉันคงไม่บังอาจหรอกค่ะ คุณชัยชนะ ความรู้ยังด้อยเหลือเกิน"ตอนนั้นพอดี "ท่าน" เดินเข้ามายังกลุ่มสนทนา ทักทายเสียงกังวาน"ใครบังอาจ หรือไม่บังอาจครับ คุณปาริฉัตรผมได้ยินเสียงแว่วๆ"ปาริฉัตรใบหน้าแดงเรื่อ ขณะที่อ้ำอึ้งไม่รู้จะพูดอะไรดี เชี่ยวชาญก็บอกเสียงเคล้าหัวเราะ"พี่ชัยขอให้คุณเอไปติชม ห้องโชว์ของป๋าน่ะสิ แต่คุณเอคงเกรงใจ ไม่กล้า""ท่าน" หัวเราะเสียงดัง หันไปทางปาริฉัตร"อย่ากระนั้นเลยครับคุณปาริฉัตร ได้ข่าวว่าคุณจบสถาปัตยกรรมจากจุฬาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จะมาว่าความรู้อ่อนได้ยังไงกัน"หญิงสาวยืนอ้ำอึ้ง ถูกชมซึ่งๆ หน้าทำให้ปาริฉัตรทำอะไรไม่ถูก "ท่าน" หัวเราะแล้วผายมือเป็นเชิงเชื้อเชิญ"เชิญหน่อยเถอะครับ ให้นายชาญพาคุณปาริฉัตรไปดูห้องโชว์ของผมหน่อย ช่วยติชมให้ความเห็นสักเล็กน้อยนะครับ"ปาริฉัตรฝืนยิ้มออกมาอย่างสุดเกรงใจ ไม่กล้าขัด "ท่าน" ก็ได้แต่ผงกศีรษะรับคำ "ท่าน" หันมายังชัยชนะ พลางกล่าวว่า"ส่วนนายชัย อยู่คุยอะไรกับฉันและคุณเริงชัยหน่อย แกน่ะต้องเรียนรู้จากคุณเริงชัยให้มากเข้าไว้รู้ไม๊"ปาริฉัตรมีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีที่รู้ว่าต้องไปตามลำพังกับเชี่ยวชาญ เริงชัยเดินเข้ามาใกล้กล่าวเสียงนุ่มนวล"เดี๋ยวผมตามไปครับ"ปาริฉัตรค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาว ปลอบใจตัวเอง พยายามตั้งสติแล้วเดินตามเชี่ยวชาญซึ่งยิ้มกริ่มนำพาหญิงสาวเดินออกไปนอกห้องโถงใหญ่
เชี่ยวชาญพาปาริฉัตรออกไปทางปีกด้านซ้ายของคฤหาสถน์หลังงาม เดินผ่านห้องจัดเลี้ยงเล็กๆ อีกสองห้องก็เข้าสู่ทางเดินที่ปูพรมลาดสีน้ำเงิน ตามผนังซึ่งเป็นไม้สักอย่างดี แขวนรูปภาพที่ชนะการประกวดจากที่ต่างๆ เรียงรายเป็นระยะปาริฉัตรครุ่นคิดกับตนเอง ถ้าไม่ติดว่าเธอไม่ชอบบรรยากาศของงานเลี้ยง และทีท่าของชายหนุ่มเบื้องหน้าเอามากๆ เธอคงจะเพลิดเพลินไปกับเดินชมสถานที่อันโอ่โถง และเต็มไปด้วยเครื่องประดับตกแต่งที่มีรสนิยมซึ่งเธอให้ความสนใจอยู่มากพอสมควรเลยทีเดียว
เชี่ยวชาญเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องหนึ่ง แล้วเปิดเข้าไปพร้อมกับผายมือให้กับปาริฉัตร กล่าวยิ้มๆ "เชิญคุณเอครับ"ปาริฉัตรกล่าวขอบคุณเสียงเบา ก่อนที่จะก้าวเท้าเข้าไปในห้องก่อน ซึ่งเชี่ยวชาญก็เดินตามไปติดๆ พร้อมกับปิดประตูลงในห้องโชว์นั้นเป็นห้องขนาดกลาง ที่ออกแบบเป็นรูปแปดเหลี่ยม ผนังไม้สักแต่ด้านนั้นแขวนรูปของจิตกรชื่อเสียงโด่งดังจากทั่วทุกมุมโลก ความจริงน่าจะเป็นห้องที่โชว์ความอลังการและรสนิยมของผู้สะสม แต่ปาริฉัตรรู้สึกขัดๆ กับการนำเอารูปปั้นลักษณะต่างๆ ทั้งเป็นแบบจีน และยุโรปมาวางผสมผสานเอาไว้ตามจุดต่างๆ ซึ่งในความรู้สึกของหญิงสาวนั้นออกจะเป็นส่วนเกิน ทำให้จุดเด่นของห้องนั้นด้อยค่าลงไปถนัด ซึ่งหญิงสาวก็เอ่ยไปตามความคิดนั้น โดยที่เชี่ยวชาญก้มศีรษะรับ พร้อมทั้งชมว่าเป็นความคิดที่ดี เขาจะนำไปบอกกับ "ท่าน" ให้ปรับแต่งห้องตามความเห็นของปาริฉัตรเชี่ยวชาญเดินพาไปชี้ให้ปาริฉัตรดูรูปภาพต่างๆ และกล่าวออกจะติดอวดว่ารูปนี้ได้มาอย่างไร ซื้อมาแพงขนาดไหน ซึ่งปาริฉัตรก็ผงกศีรษะรับฟังเรื่อยๆ นานๆ ครั้งจะให้ความเห็นเกี่ยวกับเชิงศิลปะในรูปภาพสักที ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่มีความรู้อะไรจะเสริมนัก นอกจากจะกล่าวหยอดด้วยความหวานชมว่าหญิงสาวนั้นเก่งมีความรู้หลายด้านดี ทั้งสีหน้าที่โลมเลียและวาจาที่หวานหูแทนที่จะทำให้ปาริฉัตรรู้สึกพอใจ แต่หญิงสาวกับรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเธอบอกกับตัวเอง ในสองพี่น้องชัยชนะ กับเชี่ยวชาญ ถึงแม้จะติดความเป็นคนขี้โอ่ไม่น้อยไปกว่ากัน แต่ดูเหมือนเชี่ยวชาญยังเป็นรองพี่ชายในการวางตัวอยู่พอสมควรในขณะที่เชี่ยวชาญชายหนุ่มผู้ซึ่งด้วยศักดิ์ฐานะนั้นผ่านผู้หญิงมามากต่อมาก แต่เขาบอกกับตัวเองว่าไม่เคยมีใครนั้นทำให้เขาบังเกิดความต้องการอยากครอบครองขึ้นมามากเท่ากับหญิงสาวเบื้องข้างนี้เลยตั้งแต่แว่บแรกที่เขาเห็นเธอในโรงแรมเมื่อคืนวาน ขณะที่ร่วมทางไปกับบิดาและพี่ชายในงานเลี้ยงรับรองที่จัดขึ้นในโรงแรมนั้น เงาภาพของปาริฉัตรก็ประทับอยู่ในความคิดของเขาไม่จางหายไปไหนความปรารถนาที่ไม่เคยไม่ได้รับการตอบสนอง มิหนำซ้ำบ่อยครั้งผู้หญิงมากหน้าหลายตายอมทอดกายให้กับเขาแต่โดยดี เพราะฐานะของชายหนุ่มนั้นยิ่งใหญ่เป็นลูกคนโปรดของบิดาเหนือกว่าพี่ชายด้วยซ้ำ เชี่ยวชาญรู้ดีว่าต้องใช้จุดเด่นของตนเองในแง่ไหนไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่เขาหมายตาแล้วไม่ได้ครอบครองมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นดารา นางแบบ หรือนักศึกษาที่เขาผ่านพบและชอบใจและหญิงสาวเบื้องข้างนี้ก็จะไม่มีข้อยกเว้นเชี่ยวชาญยิ้มกริ่ม ขณะที่เดินเข้าไปใกล้ตัวของปาริฉัตรอีกนิด กล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ"มีใครบอกคุณเอหรือเปล่าครับ ว่าคุณเอน่ะสวยมาก..."ปาริฉัตรขยับกายถอยห่างไป วงหน้าสวยงามราวกับกุหลาบแรกแย้มนั้นเรียบเฉย พยายามกลบความรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา"เอ่อ..ดิฉันคิดว่าเราควรกลับออกไปที่ห้องโถงดีกว่ากระมังคะ"หญิงสาวพูดเลี่ยงตัดบท พลางขยับตัวจะก้าวออกไป แต่เชี่ยวชาญเดินเข้ามาขวางไว้ก่อน ดวงตานั้นโลมเลียไปทั่วเรือนร่างงามตรงหน้า"จะรีบไปไหนล่ะครับ คุณเอคนสวย ผมยังมีเรื่องอยากคุยกับคุณอีกเยอะเลย"เชี่ยวชาญพูดพลางเดินรุกเข้ามา ปาริฉัตรใจหาย ใบหน้าซีดขาว หญิงสาวเดินถอยไปเรื่อยๆ จนหลังไปปะทะกับผนังด้านหนึ่ง"คุณเชี่ยวชาญคะ...ดิฉันอยากออกไปข้างนอก"ปาริฉัตรพยายามระงับความรู้สึก กล่าวขอร้องเขาแต่โดยดี ชายหนุ่มหัวเราะ ใช้สองมือของเขายันผนัง ตรงบริเวณซ้ายขวาของตัวหญิงสาวขังเธอเอาไว้"อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย คนสวย...คุณก็ควรจะรู้ว่าผมจะตอบแทนอะไรให้กับคุณได้มากขนาดไหน"
เชี่ยวชาญกล่าวเสียงยโส พร้อมกับก้มหน้าลงไปหมายจะประทับจูบไปตางริมฝีปากบางงามราวกับกลีบกุหลาบนั้นปาริฉัตรเบือนหน้า พร้อมกับย่อตัวลงหมายจะวิ่งหนีออกไป แต่ร่างแบบบางของเธอถูกเชี่ยวชาญตวัดรัดเอาไว้เต็มๆ พร้อมกับซุกไซร้ใบหน้าลงไปตามซอกคอขาวผ่องอย่างหื่นกระหาย"หยุดค่ะ..ดิฉัน..บอกว่าให้หยุด...ไม่งั้นดิฉันจะร้อง..."ปาริฉัตรดิ้นรนสุดชีวิต พยายามบ่ายเบี่ยงศีรษะหลบการความจูบจากเชี่ยวชาญ พร้อมกับกล่าวขู่เขา ซึ่งเชี่ยวชาญที่รู้สึกระเริงไปกับความหอมหวานของกลิ่นกายสาว หัวเราะเสียงดัง"ตะโกนไปเถอะครับ ไม่มีใครได้ยินเสียงคุณแน่นอน"ชายหนุ่มกล่าวอย่างย่ามใจ ความอุ่นละเอียด เนียนนุ่มแห่งผิวกายที่เขาได้กอดสัมผัสนั้น มันเร้าให้อารมณ์กระสันของเขาพลุ่งพล่านอย่างสุดระงับปาริฉัตรพยายามดิ้นรนหยิกข่วน แต่เรี่ยวแรงของเธอสู้ความกลัดมันของเชี่ยวชาญไม่ได้เลย ถูกชายหนุ่มใช้มือบีบบังคับรั้งใบหน้าจนบดขยี้จูบไปตรงริมฝีปากของเธอจนได้ ปาริฉัตรสยิวกายสั่นสะท้านอย่างรังเกียจเดียดฉันท์แต่ยังไม่ทันที่เชี่ยวชาญจะได้ดื่มด่ำความหอมหวานจากริมฝีปากนั้นเท่าไหร่ พลันเข่าของหญิงสาวก็ตั้งขึ้นกระแทกไปที่ท้องน้อยของเชี่ยวชาญค่อนข้างแรง ซึ่งชายหนุ่มไม่ทันระวังตัว และเขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่ท่าทางอ่อนๆ ไม่มีพิษสงอย่างปาริฉัตรจะทำเช่นนี้กับเขา ต้องร้องลั่นคลายมือที่กอดรัดเรือนร่างงามนั้นลงมากุมตรงหว่างขาอย่างเจ็บปวด"โอ๊ย...."เชี่ยวชาญครางออกมาเสียงดัง ขณะที่ปาริฉัตรได้ที รีบวิ่งตรงออกไปยังประตูห้องอย่างรวดเร็วหญิงสาวเปิดประตูออก ร่างแบบบางที่พรวดพราดออกไปก็แทบคะมำเข้าไปหาอ้อมแขนของคนที่กำลังเดินสวนเข้าไป"ท่าน" พยุงร่างงดงามของปาริฉัตรเอาไว้ กล่าวอย่างร้อนรน"คุณปาริฉัตรเป็นอะไรไปครับ"ปาริฉัตรใบหน้าซีดขาว พยายามระงับสติอารมณ์ที่แตกตื่น หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ หลายครั้งๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวให้พ้นจากการเกาะกุมนั้นอย่างสุภาพ"เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ..เพียงแต่ดิฉันรู้สึกวิงเวียน อยากออกมาสูดลมหายใจข้างนอก"ในตอนนี้หญิงสาวไม่ต้องการรื้อฟื้น หรือมีเรื่องอะไรทั้งสิ้น เธอเพียงแต่ต้องการไปให้พ้นจากสถานที่นี้โดยเร็วที่สุดเท่านั้น"ท่าน" ที่ตอนนั้นเดินนำเริงชัยและชัยชนะเข้ามา กวาดตาแว่บไปยังเชี่ยวชาญบุตรชายคนรองที่เดินตัวงอๆ ตามมา ตอนนั้นใบหน้าของชายหนุ่มบูดบึ้งขุ่นเคือง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาชัยชนะแอบขยิบตาให้น้องชาย พร้อมกับยิ้มที่มุมปาก ซึ่งเชี่ยวชาญแลเห็นร่องรอยความเยาะเย้ยจากแววตาของพี่ชายชัดเจน ยิ่งทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มเครียดขึ้งไปอีกหลายเท่า"ท่าน" ตอนนั้นกล่าวว่า"ดูคุณปาริฉัตรหน้าซีดเชียว หาน้ำส้มเย็นๆ ดื่มสักนิด คงจะดีขึ้นนะครับ"ปาริฉัตรส่ายศีรษะ พยามกล่าวปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพ ไม่อยากให้อีกฝ่ายคิดว่าเธอจงใจขัดเขา"ไม่..ไม่..เป็นไรค่ะ ดิฉัน.เอ่อ..ดิฉันรู้สึกอยากกลับไปพักผ่อน..ดีกว่าค่ะ""ท่าน" หัวเราะเสียงเบา"ถ้าเป็นความปรารถนาของคุณปาริฉัตรผมก็ไม่ขัด แต่ยังไงดื่มน้ำส้มให้หายวิงเวียนเสียก่อน เดี๋ยวผมจะสั่งให้คนไปเอารถของคุณเริงชัยมารับ"กล่าวจบ "ท่าน" ก็ผงกศีรษะให้กับชัยชนะบุตรชายคนโต ซึ่งเดินผละออกไปปาริฉัตรที่ไม่กล้าจะกล่าวอะไรให้เป็นเรื่องกระทบกระทั่งมากไปกว่านั้น ก็ได้แต่รับแก้วน้ำส้มนั้นที่ชัยชนะนำกลับยื่นให้ พร้อมกับกล่าวขอบคุณแผ่วเบา"ดื่มให้หมดสิครับ อย่าให้ผมได้ชื่อว่าเป็นเจ้าภาพที่ไม่ได้เรื่องเลยนะครับ คุณปาริฉัตร""ท่าน" พูดเสียงเคล้าหัวเราะเหมือนเป็นเรื่องเล่นๆ ปาริฉัตรฝืนยิ้มออกมา และพยายามดื่มน้ำส้มแก้วนั้นไปจนหมดในเวลานั้นเชี่ยวชาญที่ยืนด้านหลังปาริฉัตร จับจ้องหญิงสาวที่คืนแก้วเปล่าให้กับชัยชนะด้วยแววตาวาวโรจน์!!!
........................................
พนมที่ย้อนกลับขึ้นไปนั่งข้างเตียง ดูอาการของปรีณาอีกครั้ง ในมือของชายหนุ่มกระดกเทปม้วนเล็กๆ ในมืออย่างชั่งใจใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิดหรือภาพในเทปนี้มันจะมีเงื่อนงำอะไรซุกซ่อนอยู่?ถ้าจะมีเงื่อนงำอะไรอยู่จริง คนที่จะตอบคำถามเขาได้ ก็คงจะมีเพียงนายสอนเท่านั้นความคิดที่ผุดวาบขึ้นมา ทำให้พนมตัดสินใจทันทีชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กๆ ของปรีณาอีกครั้ง ก่อนที่จะผุดลุกขึ้น เดินไปคว้ากุญแจรถ เดินออกไปจากห้องนอน
............................................
ปาริฉัตรยืนขยับกายอย่างอึดอัด เพราะไม่เห็นมีวี่แววว่าเริงชัยจะพาเธอเดินออกไปจากบริเวณนั้น ซึ่ง "ท่าน" ที่แลเห็นอากัปกิริยาของหญิงสาวก็สัพยอก"ไม่ต้องเป็นห่วงครับ คุณปาริฉัตร รถคงจะแน่นมากกว่าจะไปถอยเอารถของคุณเริงชัยมาได้คงเสียเวลาสักพัก ถ้าเรียบร้อยเด็กคงวิ่งมาตาม"หญิงสาวรู้ตัวว่าแสดงความรู้สึกออกมาอย่างโจ่งแจ้งเกินไป ด้วยความเป็นคนหัวอ่อน เกรงใจคน ไม่อยากจะทำอะไรให้เป็นการระคายใจอีกฝ่าย ทำให้ปาริฉัตรรีบย่อตัวพนมมือไหว้ พลางฝืนยิ้มกล่าวว่า"ต้องขอประทานโทษท่านมากค่ะ ถ้าดิฉันจะแสดงอาการที่ไม่สุภาพออกไป""ท่าน" ส่ายศีรษะ กล่าวเสียงลึกซึ้ง"ไม่ต้องห่วงครับ คุณปาริฉัตร ผมต่างหากล่ะ ที่จะต้องขอโทษ ที่ทำให้คุณรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ""โอ..ไม่..ไม่หรอกค่ะ..ดิฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายเท่านั้นจริงๆ..ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจอะไรแม้แต่น้อย"ปาริฉัตรรีบพูดกลบเกลื่อน ส่วน "ท่าน" เพียงแค่หัวเราะรับคำเท่านั้นเวลาผ่านพ้นไป ปาริฉัตรรู้สึกความง่วงซึมลุกลามขึ้นมจนต้องยกมือกุมขมับอย่างวิงเวียน รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาจนร่างแบบบางนั้นรู้สึกเข่าอ่อนเปลี้ย เซถอยไปสองก้าวตกเข้าไปในอ้อมแขนของเชี่ยวชาญคอยทีอยู่แล้ว ชายหนุ่มกอดเธอเอาไว้แน่น สูดลมหายใจเอาความหอมจากกลิ่นกายสาวเข้าปอดอย่างชื่นใจ ยิ้มออกมาที่มุมปากอย่างเร้นลับนี่เธอเป็นอะไร? ปาริฉัตรเฝ้าถามตัวเอง แต่ทว่าสติที่เริ่มเลอะเลือนไม่ได้อำนวยให้เธอสามารถใช้ความคิดอ่านอะไรได้มากนัก แม้กระทั่งเชี่ยวชาญที่กอดเธออยู่นั้นใช้มือของเขาลูบคลำไปตามหน้าท้องผ่านเสื้อราตรีเนื้อเนียน มิเพียงแต่เธอจะไม่มีความคิดจะดิ้นรน ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นมาอย่างแรงทำให้เธอรู้สึกสะท้านจนต้องครางออกมา วงหน้างดงามนั้นแดงก่ำไปจรดใบหู
"ท่าน" หัวเราะออกมา ยื่นหน้าไปกระซิบที่ข้างหูของปาริฉัตร"ดูเหมือนคุณปาริฉัตรจะเหนื่อยมาก ให้นายชัยกับนายชาญพาไปพักหน่อยแล้วกันนะครับ"สุ้มเสียงนั้นราวกับมนต์สะกด ปาริฉัตรที่แทบจะหมดความรับรู้ไปแล้วว่าเธอกำลังอยู่ที่ไหน และพูดคุยอยู่กับใคร ปล่อยให้ชายหนุ่มสองพี่น้องพาประคองเดินออกไปตามทางเดินแคบๆ นั้น"ท่าน" มองตามบุตรชายทั้งสองพาหญิงสาวแสนสวยเดินหายลับไปตามทางเดินก่อนจะหันไปยังเริงชัย ซึ่งตอนนั้นกำลังรู้สึกยอกแสยงใจจนต้องกำหมัดแน่น"ปล่อยให้เด็กๆ เขาช่วยเหลือกันไปตามลำพังดีไหมครับ คุณเริงชัย ผมว่าเราออกไปข้างนอกกันเถอะ เพื่อนๆ คนรู้จัก คงเรียกหากันแล้ว"นัยน์ตามีอำนาจนั้นจับจ้องมายังหนุ่มใหญ่ ซึ่งมีใบหน้าซีดขาว ร่างกำยำนั้นสั่นเทิ้มด้วยความรู้สึกสับสนใจ ขยับจะพูดอะไรหลายต่อหลายครั้ง แต่แล้วในที่สุดก็ถอนหายใจยาว เดินไหล่คุ้มตามหลัง "ท่าน" ออกไปด้านนอก มีสภาพไม่ต่างอะไรกับไก่ชนที่สู้แพ้ แตกต่างกับบุคลิกมั่นอกมั่นใจที่เคยมีอย่างเต็มเปี่ยมลิบลับ
.........................................
นายสอน กับนายแจ้ง สองบิดาบุตรมองตากันล่อกแล่ก ขณะที่นั่งประจันหน้าพนมที่บุกเข้ามาหาถึงบ้านด้วยเพลิงโทสะเทปลับที่พวกเขาคิดใช้เป็นเครื่องมือข่มขู่คุกคามเด็กสาวแสนสวยให้ตกเป็นเหยื่อสวาทนั้นกลับกลายเป็นอาวุธที่ย้อนกลับทิ่มแทงเข้าหาตัวพนมกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด หันไปยังดาวเด็กสาวร่านโลกีย์ที่อยู่ในห้องเดียวกันนั้นด้วย"พวกเธอสวมรู้ร่วมคิดกัน คงจะมีความรู้ทางกฏหมายอยู่บ้างล่ะนะ ว่าโทษของการพรากผู้เยาว์น่ะเป็นยังงัย"ดาวค้อนเขม้นมองไปยังนายสอนด้วยแววตาที่ดุร้าย เมื่อเรื่องมาถึงตอนนี้มีหรือที่เธอจะยอมติดร่างแหไปกับสองพ่อลูกนี้ด้วย รีบฉีกยิ้มกล่าวกับพนม"พี่พนมคะ ดาวไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นนะ สองคนพ่อลูกนี่เขาคบคิดกันเอง"นายสอนตาค้าง กล่าวเอะอะ"อ้าวทำไมพูดอย่างนั้นล่ะน้องดาว ถ้าไม่ใช่น้องดาวไปหลอกหนูบี เธอจะยอมมาถึงบ้านนี้เรอะ"เด็กสาวร่านสวาท จนปากคำ ได้แต่อ้ำอึ้ง พนมตอนนั้นกล่าวเสียงเครียด"เล่ามาให้ฉันฟังทั้งหมดว่าเรื่องราวเป็นยังไง"ดาวบีบน้ำตาให้ดูน่าสงสาร"พี่พนมขา ดาวไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ นะคะ ถ้าจะผิดก็แค่ชวนบีเขามาที่บ้านนี้เท่านั้นเอง ส่วนเรื่องมอมยาปลุกเซ็กส์ กับเรื่องลวนลามบีน่ะ ดาวไม่รู้เรื่อง พี่สอนกับลุงแจ้งแกเป็นคนคิด"นายสอนกับตาแจ้งหน้าซีด รีบว่า"พวกผมก็ไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินไปกว่าจับต้องหนูบีทางผิวกายเท่านั้นนะครับ คุณพนม ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้นเลยจริงๆ...."สองพ่อลูกขอร้องความเห็นใจจากพนมเสียงละล่ำละลักพนมได้รับฟังคำสารภาพของนายสอนกับตาแจ้งด้วยความรู้สึกยอกแสยงใจนี่เขาทำอะไรลงไปกับน้องภรรยาผู้ซึ่งน่าสงสารไร้ความผิดเลยแม้แต่น้อย?ชายหนุ่มไม่มีอารมณ์จะนั่งฟังคำแก้ตัว และขอร้องเป็นพัลวัลของคนทั้งสามอีก ผุดลุกผลุนผลันออกไปจากบ้านหลังนั้นทันทีเขาขับรถบึ่งมุ่งหน้ากลับบ้านด้วยความเร็วสูง น้ำตาของลูกผู้ชายไหลซึมออกมาเป็นทาง"บี...บีจ๋า พี่หนึ่งผิดไปแล้ว"เขาคำนึงอย่างปวดร้าวอา แต่ความสำนึกผิดของเขามันจะสามารถไปมีประโยชน์อะไร ในเมื่อตราบาปที่เขาได้กระทำต่อชีวิตของน้องภรรยานั้นมันไม่มีทางชำระล้างให้หายคืนดีกลับมาได้อีกต่อไป
.........................................
ปรีณาฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง พอเธอคิดจะขยับตัว ความเจ็บปวดรวดร้าวนั้นแผ่ลามไปทั่วทุกส่วนสัดบนเรือนกายของเธอ จนเด็กสาวต้องเสียงครางออกมาเมื่อเด็กสาวหวนนึก และรับรู้ว่าเหตุการณ์อะไรได้บังเกิดขึ้นแก่ตัวเธอแล้ว ดวงตากลมโตของปรีณาก็หลั่งไหลน้ำตาใสๆ ออกมาเป็นทาง เด็กสาวนึกถึงทีท่า สีหน้าและคำพูดที่พี่เขยนั้นมีให้แก่เธอนั้นสร้างความเสียใจน้อยใจเจ็บปวดใจให้เกิดขึ้นอย่างเหลือประมาณ
"บีทำอะไรผิด..พี่หนึ่งถึงทำร้ายบีขนาดนี้ปรีณาคร่ำครวญคำนึงในใจอย่างเจ็บปวดชอกช้ำ เธอนอนร่ำไห้ออกมาจนตัวสั่นสะท้าน ในชีวิตของเธอที่ผ่านมา ซึ่งเต็มไปด้วยความรัก เอาใจใส่ และตามใจของคนรอบข้างอันเป็นที่รัก ไหนเลยเด็กสาวจะเตรียมใจรับสภาพที่บังเกิดขึ้นแก่เธอในลักษณะนี้ได้?
เด็กสาวฟุบร้องไห้อยู่ในลักษณะนั้นอีกเนิ่นนาน จนกระทั่งในที่สุดก็พยายามกล้ำกลืนฝืนทนความเจ็บปวดขัดยอกที่เกิดขึ้น ยันตัวลุกขึ้นนั่ง มองไปที่นาฬิการิมผนังห้องบอกเวลาเกือบห้าทุ่มแล้วปรีณากัดฟันขบริมปีปากแน่น เมื่อเธอพยายามผุดลุกขึ้นเดิน แต่ละก้าวนั้นมันสร้างความเจ็บแปลบไปที่ท้องน้อยของเธอจนจับจิต แต่ทว่าเด็กสาวต้องการออกไปจากสถานที่นี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้นเองท่ามกลางน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความเจ็บช้ำทั้งร่างกายและจิตใจ ปรีณาก็ค่อยๆ คลำผนัง เกาะราวบันได พาร่างเล็กบางของเธอเดินลงไปข้างล่างอย่างช้าๆ นัยน์ตากลมโตของเธอกวาดมองไปรอบๆ ราวกับลูกกวางระแวงไพร
บริเวณบ้านตอนนั้นมืดสนิท ไม่มีวี่แววว่าพี่เขยของเธอจะอยู่ด้วย ทำให้ปรีณาค่อยคลายความหวาดผวาลงเด็กสาวรีบเดินไปหยิบกระเป๋านักเรียนที่วางอยู่ตรงเก้าอี้รับแขกแล้วผลุนผลันออกไปจากบ้านทันทีโดยไม่คำนึงว่าเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ดึกดื่นอย่างมากแล้วบรรยากาศภายนอกที่มืดสนิท ถึงแม้จะเป็นหมู่บ้านจัดสรรที่ค่อนข้างเจริญแล้ว แต่ในเวลาดึกขนาดนี้ ความวังเวง เปล่าเปลี่ยว มองไปไม่เจอผู้คน ทำให้ปรีณาอดรู้สึกหวาดผวาในใจไม่ได้แต่ในยามนี้เด็กสาวหวาดกลัวในทีท่าของพี่เขยมากกว่าหลายเท่านัก ทำให้เท้าเล็กๆ นั้นพาตัวเธอเดินห่างไปจากบ้านของพนมท่ามกลางความเจ็บปวดไปทั่วเรือนร่างไม่สร่างซาลงแม้แต่น้อยถนนในหมู่บ้านยามดึกดื่นเช่นนี้ แทบไม่มีรถผ่านไปผ่านมา จนกระทั่งปรีณาเดินมาถึงมุมหนึ่งซึ่งเด็กสาวแลเห็นกลุ่มวัยรุ่นจับกลุ่มคุยกันอยู่สี่ห้าคน สร้างความหวาดกลัวตื่นตระหนกให้แก่เธอจนรีบหันหลังกลับ กลั้นใจข่มความเจ็บเดินแกมวิ่งไปอีกทางหนึ่งทันที
เสียงเอะอะดังแว่วมาจากเด็กวัยรุ่นกลุ่มนั้น เด็กสาวร้องไห้ออกมาอย่างหวาดกลัว เมื่อโสตประสาทได้ยินเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มนั้นวิ่งตามมา"คุณพ่อ..คุณแม่..ขา..พี่เอ..ช่วยบีด้วย"ปรีณาคร่ำครวญในใจ ร่างเล็กบางที่บอบช้ำอ่อนเปลี้ยอยู่แต่เดิม เดินแกมวิ่งกระปลกกระเปลี้ยเต็มทีก็สะดุดหกล้มลงกับพื้นเสียงหัวเราะดังใกล้เข้ามาทุกขณะ พร้อมกับเสียงตะโกนของวัยรุ่นกลุ่มนั้น"จะรีบไปไหนน้องสาว หลงทางหรือเปล่า ให้พวกพี่ช่วยพาไปบ้านไม๊"ปรีณาร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างหวาดกลัวสุดขีด ร่างเล็กบางที่พยายามดิ้นรนผุดลุกขึ้นนั้น วิ่งพลางสะดุดพลางในที่สุดก็ยอมแพ้ ทิ้งตัวขดเป็นก้อนกลมราวกับลูกนกน้อย วัยรุ่นกลุ่มนั้นที่วิ่งตามมาทันปราดเข้ารายล้อมเด็กสาวเอาไว้
แม้เป็นยามมืดมิด แต่แสงไฟที่ข้างทางส่องมายังสาดให้ เด็กวัยรุ่นกลุ่มนั้นมองเห็นได้ชัดเจนเพียงพอว่าเด็กสาวที่นอนขดอยู่นั้นสวยงามน่ารักปานใดเสียงผิวปากหวีดหวิว เสียงกระเซ้าเย้าแหย่ปรีณาดังเซ็งแซ่ มือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาหาปรีณาพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างย่ามใจทันที่ปลายนิ้วของมือข้างนั้นยื่นเข้ามากระทบที่ต้นแขนบอบบางของเด็กสาว ปรีณาซึ่งหวาดกลัวจนถึงขีดสุด ร่างเล็กบางของเธอก็อ่อนพับ สิ้นสติสัมปะชัญญะไปด้วยความช๊อคทันที!!!
..........................................
ความทรงจำของปาริฉัตรที่มีต่อค่ำคืนนี้ มันราวกับภาพยนต์ที่ไม่ปะติดปะต่อ สติสัมปะชัญญะของเธอนั้นดูเหมือนจะลางเรือนจนเกินกว่าที่จะคิดอ่านหรือใช้ประกอบการตัดสินใจใดๆ ได้ ตรงกันข้ามความรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจที่ปะทุขึ้นมาราวกับน้ำบ่าทำนบทลายนั้นกลับรุนแรง และเร่าร้อน พลุ่งพล่านขึ้นมาเต้นเร่าผสานอยู่แทบทุกอณูแห่งความรู้สึกตลอดค่ำคืนนั้น
หญิงสาวไม่รู้ว่าตัวเองถูกพาไปที่ไหน รู้แต่ว่าเมื่อหลังของเธอเอนราบไปกับที่นอนหนานุ่ม ร่างหนักของใครบางคนก็ทาทาบตามมา พร้อมกับการเฟ้นฟอนลูบไล้ไปตามเรือนกายของเธอปาริฉัตรอยากจะขัดขืน แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงจะกระทำได้ดั่งใจ หญิงสาวน้ำตาไหลออกมาด้วยความรู้สึกหวาดผวาสายตาที่พร่าเลือนเธอจำได้ว่าเป็นชัยชนะที่กำลังทาบอยู่บนตัวเธอพร้อมกับระดมจูบมาตามใบหน้าของเธอ ปาริฉัตรจะเบนศีรษะหลบ แต่เขาใช้มือประคองหน้าเธอเอาไว้มั่นปาริฉัตรเหมือนจะได้ยินเสียงของตัวเองครางออกห้าม แต่ริมฝีปากของชัยชนะก็ทาทาบลงมาปิดเสียงของเธอไปสนิท ลิ้นของเขาแทรกเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็วความเสียวซ่านรัญจวนที่แผ่ลุกลามขึ้นมาจากท้องน้อยนั้นก่อตัวรุนแรงขึ้น ความรู้สึกนั้นเป็นความรู้สึกที่ปาริฉัตรรู้ดีว่าถ้าเธอยอมพ่ายแพ้แก่มันแล้ว อะไรจะเกิดขึ้นกับตัวของเธอ ทำให้หญิงสาวพยายามเตือนสติข่มกลั้นความรู้สึกนั้นจนสุดความสามารถ
แต่ทว่าไม่ว่าปาริฉัตรพยายามจะเตือนตนเองเท่าไร ความรู้สึกรุนแรงนั้นมันมีพลังมากมายจนความพยายามของหญิงสาวนั้นสูญเปล่าไปโดยสิ้นเชิงและในที่สุดเมื่อความเสียวซ่านเป็นผู้ชนะต่อมโนสติที่ย้ำเตือน สองแขนบอบบางของหญิงสาวก็เอื้อมตวัดไปรั้งที่ท้ายทอยของเขา อ้าปากครวญคราง เผยอรับการจูบอย่างดูดดื่มนั้นด้วยความรู้สึกรัญจวนใจจนเนื้อตัวเกร็ง
ปาริฉัตรรู้สึกล่องลอยไปเหมือนกับอยู่ในห้วงแห่งความฝัน ความรู้สึกร้อนรุ่มที่รุมเร้าขึ้นมาดูเหมือนจะได้รับการบำบัดให้คลายลง จากนั้นเธอก็รับรู้ว่าตอนนั้นทั่วเรือนร่างมีเพียงชุดชั้นในบางเบาปกปิดอยู่ตรงของสงวนบนล่างสองชิ้น เรือนกายที่กึ่งเปลือยตกอยู่ภายใต้การเฟ้นฟอนลูบไล้ของมือที่คลึงไปตามผิวกายเนียนนุ่มของเธออย่างเร่าร้อนปาริฉัตรพยายามเบนศีรษะให้พ้นจากการฟอนจูบของชัยชนะ หันไปยังปลายเท้าก็พบว่าเชี่ยวชาญกำลังนอนเอนๆ อยู่ตรงปลายเตียงหันหน้ามายังเธอเขามองย้อมกลับมายิ้มให้กับเธอพลางแยกเรียวขาของเธอให้ถ่างออก ปาริฉัตรครางออกมาเสียวซ่าน นิ้วของเขาลากไล้ไปตามร่องหลืบของเธอผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางลื่น"อา...อา....."หญิงสาวได้ยินเสียงตนเองครางออกมา ความเสียวกระสันที่พลุ่งพล่านทำให้ตัวของเธอบิดเกร็งอยู่ภายใต้การเล้าโลมของสองชายชัยชนะบดขยี้จูบลงมาอีก ปาริฉัตรเผยอปากขึ้นรับ หลับตาพริ้ม หอบหายใจรวยริน ความเสียวซ่านรัญจวนที่เชี่ยวชาญรุกเร้าขึ้นทำให้เธอแอ่นสะโพกผายเข้าสู้นิ้วเขาอย่างเร่าร้อนเธอได้ยิน เสียงหังเราะของสองพี่น้องดังแว่วมาราวกับจากที่ไกลเหลือเกิน"ยอดจริงพี่ชัย...ขาว...นุ่ม...หอม..."เสียงของเชี่ยวชาญแว่วมา ปาริฉัตรครางสะท้านเมื่อรู้สึกว่าลิ้นของเขาลากไล้เข้ามาสัมผัสกับติ่งเสียวของเธอเต็มๆ ปาริฉัตรครวญครางอย่างเสียวสะท้าน พลันรับรู้ถึงสภาพเปลือยเปล่าของตนเอง หญิงสาวลืมตาขึ้นมาพบกับใบหน้าของชัยชนะที่ลอยอยู่ใกล้ๆ ชายหนุ่มกำลังเล้าโลมดูดดื่มบนปลายถันทั้งสองข้างของเธออย่างอเร็ดอร่อยภายใต้การเล้าโลมอย่างเจนจัด ร่างแบบบางขาวผ่องผุดผาดไปทั่วทุกส่วนสัดนั้นก็สั่นกระตุกวาบๆ ความเสียวซ่านรัญจวนใจพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างเร่าร้อน สองแขนนั้นตวัดไปขยำที่ท้ายทอยของชายที่กำลังดูดดื่มอยู่บนทรวงอก เรียวขางงามของเธอก็บีบรัดไปยังใบหน้าของชายอีกคนที่กำลังลากลิ้นไล้อยู่ในร่องกลีบของเธอ เหงื่อผุดพรายออกมาจากทั่วทุกขุมขน เมื่อหญิงสาวเต้นเร่าด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจถึงขีดสุด
"อา...อา...อาาาาาาา....อ๊าาาาาาาา"ปาริฉัตรได้ยินเสียงของเธอครวญครางดังแว่วมาแต่ไกล ผสานกับเสียงหัวเราะของสองชายเมื่อความเสียวซ่านนั้นมอดโทรมลง ทุกอย่างดูเหมือนจะดำมืดไปชั่วขณะในความรับรู้ของปาริฉัตร
จนกระทั่งความเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นตรงหว่างขา ทำให้หญิงสาวครางออกมา พยายามดิ้นรนหนีออกไป แต่ถูกยึดเอาไว้แน่นภาพที่พร่ามัวนั้น ปาริฉัตรแลเห็นชัยชนะกำลังขึ้นคร่อมเธออยู่ ใบหน้าของชายหนุ่มนั้นบิดเบี้ยวด้วยความหฤหรรษ์ ขณะที่กระเด้าสอดท่อนเนื้อที่ยาวอวบเข้าๆ ออกๆ ผ่านร่องสงวนของเธออย่างเมามัน
ปาริฉัตรรู้สึกร้าวระบมตรงบริเวณนั้นไม่หาย ครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวด พยายามผลักร่างของชัยชนะออกไป แต่ไร้เรี่ยวแรงจะทำได้ดั่งใจนึก"เจ็บ...อย่าค่ะ..."เสียงของเธอแผ่วเบาราวกระซิบ ขณะที่เสียงหัวเราะของชายหนุ่มทั้งสองระเริงตอบมาขณะนั้นเชี่ยวชาญที่นั่งอยู่ข้างๆ ใช้มือของเขาขยำละเลงไปตรงเต้านมทั้งสองของเธอ ลิ้นของเขาลากไล้ไปตรงปลายถันที่ปลิเปล่งชูชันอย่างเล้าโลมชัยชนะรั้งเรียวขาของเธอให้แยกออกมาขึ้นโดยรั้งไปตรงที่ข้อพับด้านหลังหัวเข่า พลางกระเด้าเย็ดต่อเนื่องหักโหมปาริฉัตรรู้สึกความเสียวซ่านระลอกใหม่ที่ปะทุขึ้นนั้นก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางห้ามค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางด้วยความรัญจวนใจในที่สุดเมื่อความเจ็บปวดนั้นค่อยๆ ถูกกลบไปด้วยความรู้สึกเสียวซ่านที่ปะทุเร่าร้อนราวกับน้ำเดือดพล่านขึ้นมาแทนที่ มือของเธอทางหนึ่งก็ลูบไปที่ท้ายทอยของเชี่ยวชาญแอ่นอกตูมตั้งขึ้นรับการโลมเลียนั้น อีกทางหนึ่งสองเรียวขาตวัดรัดไปที่กลางหลังของชัยชนะ ส่ายสะโพกผายเสนอสนองตอบการทะลวงเย็ดของชายหนุ่มอย่างหมดปัญญาจะข่มกลั้น ส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างสุดเสียวกระสัน
เสียงร้องของชัยชนะดังเร่งขึ้นๆ จังหวะการทะลุทะลวงของชายหนุ่มนั้นก็ร้อนแรงไปตามส่วน ปลุกเร้าจนร่างแบบบางของปาริฉัตรบิดเกร็ง กระตุกซ่านไปทั่วทุกรูขุมขน แอ่นสะโพกผายขึ้นสุดๆ"อาาา...อาาาาา....อ๊าาาาาา"เสียงร้องครางของเธอดังขึ้นอย่างเร่าร้อน ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง เป็นครั้งที่สอง ในจำนวนกี่ครั้งที่จะตามถัดมา ซึ่งปาริฉัตรก็จำไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นอีกมากมายเท่าไรภาพที่เกิดขึ้นในห้วงความรู้สึกเหมือนจะขาดห้วงไปพร้อมๆ กับความอ่อนเปลี้ยของเรือนร่าง ดูเหมือนเธอจะได้ยินเสียงแผดร้องของชัยชนะแว่วมาแต่ไกล แต่ความรับรู้ของปาริฉัตรนั้นเลือนรางเต็มที่จนเมื่อกระทั่งความเสียวซ่านระลอกใหม่ปะทุขึ้น หญิงสาวก็พบว่าตนเองกำลังนอนคลานอยู่บนเตียง ท่อนเนื้ออวบท่อนหนึ่งกำลังทะลวงเข้ามายังร่องหลืบของเธออย่างเร่าร้อนหื่นกระหายเธอหันไปเห็นชัยชนะนั่งหอบอยู่ข้างๆ เหลือบมองย้อนกลับไปก็เห็นเป็นเชี่ยวชาญที่กำลังขยำขยี้ไปตรงหนั่นเนื้อสะโพกผายของเธอ หลับตา ครางเสียงกระเส่า อัดท่อนเนื้อของเขาเข้ามา ร่างกายที่ผอมสูงเปลือยเปล่าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อกาฬไหลออกมาชุ่มโชก
ปาริฉัตรครางออกมาเสียงสะสั่นท้าน เสียวซ่านรัญจวนใจสุดขีด ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านขึ้นมาบังคับให้หญิงสาวได้แต่แอ่นหลัง อัดบั้นท้ายของเธอรับการกระเด้าเย็ดของเชี่ยวชาญแต่ถ่ายเดียวจากนั้น เตียงนอนด้านหน้ายวบลงด้วยน้ำหนักของใครคนหนึ่งหญิงสาวแหงนหน้าขึ้นดูก็พบท่อนเนื้ออวบยาวของชัยชนะลอยอยู่ตรงหน้าปาริฉัตรพยายามเบนศีรษะหลบ แต่ถูกจับเอาไว้มั่น เมื่อเชี่ยวชาญแบะสองขาของเธอที่คลานถ่างอยู่ให้ห่างออก อัดสะโพกบดควยของเขาเข้าใส่ร่องหลืบสวรรค์สร้างของปาริฉัตรอย่างหักโหมรุนแรง หญิงสาวก็ต้องร้องครางออกมาอย่างเจ็บปวด
ชัยชนะที่คอยทีอยู่แล้วก็สอดท่อนเนื้ออวบรุกผ่านริมฝีปากบางงามราวกับกลีบกุหลาบนั้นเข้าไปในช่องปากของหญิงสาวทันทีโพรงปากอบอุ่นชุ่มชื้นที่เพิ่งถูกสอนให้รู้จักรสคาวของควยอวบเป็นครั้งแรกในชีวิต พยายามส่ายออกหนีด้วยความรังเกียจ แต่ชัยชนะกุมไปที่ศีรษะซึ่งบัดนั้นผมดำสนิทที่ถูกเกล้ารวบไว้หลุดลุ่ยออกมายาวสยายเอาไว้มั่น ส่ายสะโพกป้อนท่อนควยของเขาเลยลึกเข้าไปเต็มๆ จนหัวถอกกระแทกไปที่ลำคอของปาริฉัตร
หญิงสาวไอ สำลักออกมา น้ำตาไหล ส่งเสียงครางอู้อี้ ประท้วงการกระทำนั้น แต่ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มสองพี่น้องหยุดยั้งการกระทำของตนเองลงเลยแม้แต่น้อยเสียงหัวเราะของชัยชนะแว่วมา หญิงสาวได้ยินกระท่อนกระแท่น เหมือนกับเขากำลังส่งเสียงบอกน้องชายบางอย่างเกี่ยวกับความไม่เคยใช้ปากทำอะไรกับอวัยวะเพศของชายใดมาก่อนจริงสิ? สิ่งที่น่าเกลียด น่าขยะแขยงอย่างนี้ เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าจะทำให้กับใครแม้แต่สามีท่ามกลางสภาพที่เหมือนกับครึ่งหลับครึ่งตื่นของเธอ ปาริฉัตรรู้สึกเหมือนกับตัวเองถูกสั่งสอนให้เรียนรู้อะไรบางอย่าง หญิงสาวไม่แน่ใจว่าคืออะไรกันแต่จากนั้นไม่นาน ภาพในโสตประสาทที่ดูเหมือนจะแจ่มชัดขึ้น ปาริฉัตรรับรู้ถึงการที่ตนเองใช้สองมือรั้งไปที่ท่อนขาแข็งแรงของชัยชนะที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ขณะที่ใช้ริมฝีปากของเธอนั้นอมครูดเข้าออกไปตามความยาวของท่อนเนื้อที่คาคับปาก พร้อมๆ กับการละเลงลิ้นกวาดไปตามท่อนเนื้อนั้นราวกับว่าเธอกำลังเลียไอสครีมแท่งโปรด
การรับรู้ว่าการกระทำของเธอสร้างความเสียวซ่านให้บังเกิดแก่ชายหนุ่มเบื้องหน้านั้นจนตัวสั่นส่งเสียงครางออกมา ทำให้อารมณ์อันร้อนแรงที่คุกกรุ่นอยู่ทุกอนูแห่งความรู้สึกของหญิงสาวเร่งเร้าให้เธอดูดอมโลมเลียไล้ไปตามท่อนเนื้อนั้นอย่างเร่าร้อน
พร้อมๆ กันนั้นความเสียวซ่านรัญจวนที่ถูกปลุกปั่นจากควยอวบที่บดทะลวงเข้ามาในร่องหลืบของตน ก็ส่งผลให้เรือนร่างแบบบางนั้นสั่นกระตุกวาบๆ ยิ่งรู้สึกเสียวขึ้น ปาริฉัตรก็ยิ่งครางดังขึ้น มือซ้ายยังจับไปที่ขาของชัยชนะ ขณะที่มือขวาเปลี่ยนไปเร่งถอกท่อนควย หงกศีรษะโม้กให้ถี่ขึ้นเสียงของชัยชนะก็ดังขึ้นตามไปด้วย ชายหนุ่มบิดเอว ส่ายสะโพกอย่างสุดมัน เชี่ยวชาญที่รับรู้ถึงอาการตอบสนองของบั้นท้ายงอนงามที่ร่อนรับขึ้นมาอย่างเสียวซ่านก็เร่งเร้าให้เขากระเด้าเย็ด หน้าขาของเขากระแทกใส่แก้มก้นขาวนวลเสียง ป๊าป ป๊าป ดังต่อเนื่องติดต่อกันแทรกผสานเสียงครางระงมของสองชายหนึ่งหญิงที่ ดังขึ้น แรงขึ้น เสียวขึ้นทุกขณะจิต
"อา....อา....อาวววว...อูยยยยย...โอยยยยย.....อื้อ......อื้ออออ.."ท่ามกลางเพลิงดำกฤษณาที่เผาผลาญจิตใจของบุคคคลทั้งสาม บรรยากาศแห่งเกมกามสังวาสที่เร่าร้อนกระตุกอารมณ์อย่างสุดขีด เรือนร่างของคนทั้งสามก็สั่นสะท้าน กระตุกถี่ถี่ ทั้งหมดถึงจุดสุดยอดบรรลุประตูสวรรค์ไปพร้อมๆ กับอย่างเร้าใจ
ปาริฉัตรฟุบไปกับเตียงหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย คาวกามน้ำเมือกนั้นไหลซึมออกมาทางมุมปาก หลังจากถูกชัยชนะบังคับให้กลืนกินลงไปเกือบหมด ขณะที่สองพี่น้องที่เหนื่อยไม่แพ้กันก็ทิ้งตัวลงไปกอดก่ายเรือนร่างขาวผ่องงดงามนั้น สองมือของทั้งสองเฟ้นฟอนไปตามผิวกายนุ่มเนียนไม่หยุด
ภาพหลังจากนั้น ในมโนสติของหญิงสาวดูเหมือนจะรางเลือนไปชั่วขณะใหญ่ ปาริฉัตรแค่รับรู้ว่าร่างของตนถูกพลิกคว่ำ นอนหงาย รองรับการวนเวียนโถมทะลวงเข้ามาจากสองพี่น้องอีกหลายต่อหลายรอบ ซึ่งเธอจำไม่ได้แล้วว่ามันผ่านไปนานขนาดไหนแต่ตลอดเวลาที่ผ่านพ้นไปนั้น ความเสียวซ่านรัญจวนใจที่ปะทุขึ้นไม่หยุดหย่อนนั้นรุนแรงพลุ่งพล่านขึ้นมากระตุ้มต่อมอารมณ์ของปาริฉัตรให้บังเกิดความต้องการปลดปล่อยอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ร่างที่นอนคว่ำคลานอยู่บนเตียงของปาริฉัตรแอ่นสะท้อนสะท้าน ทันทีที่ควยอวบถูกดึงออกไป ความเย็นวาบสายหนึ่งจากอากาศที่เย็นยะเยียบด้วยเครื่องปรับอากาศชั้นดี ก็รุกร้ำเข้าผ่านร่องหลืบที่กลวงอ้าน้ำกามเกรอะกรังเข้ามาทันที ความต้องการร้อนเร่าที่พลุ่งพล่านขึ้นมาไม่หยุด บังคับให้หญิงสาวส่ายบั้นท้ายงอนงามของเธอนั้นไปมาอย่างไม่มีปัญญาระงับ
"ฮะๆ ทีแรก ทำเป็นหยิ่ง ตอนนี้ร่านหาควยแล้วสิ..คนสวย"เสียงของเชี่ยวชาญดังแว่วมา ปาริฉัตรรู้สึกเสียววาบไปจับจิต แต่ความต้องการที่คุกกรุ่นอย่างที่สุดจะข่มกลั้น ทำให้หญิงสาวครางออกมาอย่างสุดจะทนแต่แทนที่ควยอวบท่อนใหม่นั้นจะสอดใส่เข้ามาในร่องหลืบที่กำลังโหยหาความปลดปล่อยอยู่ ปาริฉัตรก็รับรู้ถึงการบดสัมผัสของหัวถอกบานเข้ามายังร่องก้นของเธอปาริฉัตรตัวสั่น ครางออกมาพยายามคลานหนี แต่มือของชัยชนะจับตัวเธอเอาไว้มั่นเชี่ยวชาญแหวกแก้มก้นของหญิงสาวออก ใช้นิ้วมือแตะลิ้นแล้วลากนิ้วไปตามร่องก้นที่ขาวสะอาดอย่างที่เขาเอยไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนจะมีร่องก้นสวยขนาดนี้มาก่อน พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะดังลั่นเมื่อบดหัวถอกทะลวงรูก้นที่ตีบเล็กสีชมพูสดนั้นเข้าไปอย่างรุนแรง
ร่างบอบบางของปาริฉัตรแอ่นสุดๆ ด้วยความเจ็บ พร้อมกับร้องออกมาเสียงลั่นห้อง"อ๊าาาาาา...อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"ร่างแบบบางนั้นดิ้นพราดอย่างเจ็บปวด แต่ชัยชนะที่เป็นร่างกายกำยำ ก็ยังแข็งแรงพอที่จะจับตัวของหญิงสาวเอาไว้ไม่ให้คลานหนีไปไหนได้เชี่ยวชาญส่งเสียงครางกระเส่า หลับตา มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหฤหรรษ์ อัดกระเด้า ปึ๊ก ปึ๊ก ทั้งเจ็บลำควย ทั้งเสียวแสบหัวถอก แต่ความสะใจนั้นกลบเกลื่อนความรู้สึกเจ็บเหล่านั้นไปหมดชายหนุ่มเวียนกระแทกจนกระทั่งกระเด้ายัดท่อนเนื้ออวบของเขาเข้าไปในร่างของปาริฉัตรจนหมดท่ามกลางความเจ็บปวดราดร้าวจนแทบขาดใจของหญิงสาวจากนั้นเชี่ยวชาญก็ควงสะโพกบดควย ควานท่อนเนื้อของเขาไปตามร่องทวารหนักที่ถูกเบิกบริสุทธิ์ไปเป็นครั้งแรก จนกระทั่งรูก้นนั้นขยายถ่างออกรับกับท่อนเนื้อของเขาชัยชนะหัวเราะออกมา ขณะที่ขยับไปยืนตรงหน้าปาริฉัตรอีกครั้งขณะที่มองเห็นน้องชายเริ่มกระเด้าเย็ดอย่างสุดมัน จนร่างแบบบางดงามตรงหน้าสะท้อนสะท้านไปตามแรงเย็ดอย่างเจ็บปวด ชายหนุ่มก็ส่งลำควยอวบเสนอไปยังริมฝีปากบางงามที่อ้าออกครวญคราง
หญิงสาวหลับตาพริ้ม ใบหน้าเหยเกด้วยความปวดร้าว เมื่อเธอรับรู้ถึงท่อนควยที่จ่อเข้ามา ปาริฉัตรก็เอื้อมมือไปถอกท่อนอวบนั้น หงกศีรษะโม้กให้ทันทีโดยอัตโนมัติ ดูดอมจนแก้มตอบ พยายามเบี่ยงเบนความรู้สึกทุกวิถีทางให้พ้นไปจากความรู้สึกที่เชี่ยวชาญกระทำกับเธออย่างรุนแรงหื่นกระหายนั้น
ท่ามกลางเสียงคราง อือ อือ อย่างเจ็บปวดของปาริฉัตร ประสานไปด้วยเสียงครางของสองพี่น้องดังกระเส่าผสานกันเพราะความหฤหรรษ์มันสุดขีดแต่แล้วในที่สุด ความเสียวซ่านรัญจวนใจที่ปะทุขึ้นมาไม่หยุดจากท้องน้อยลามไปจนถึงทรวงอก ก็ทำให้ปาริฉัตรสั่นกระตุกวาบๆ ท่ามกลางความเจ็บปวดจากการถูกกระเด้าเย็ด หญิงสาวก็ถึงจุดสุดยอดไปอย่างไม่สามารถบังคับตัวเองได้
"อืม...อืม...........อืมมมมมม.........."ปาริฉัตรหลับตาพริ้ม ส่งเสียงร้องออกมาผ่านลำควยที่คับปาก ร่างแบบบางนั้นแอ่นบิดไหวด้วยความเสียวกระสัน ขณะที่เชี่ยวชาญกับชัยชนะที่มองตาแล้วยักคิ้วให้แก่กัน โถมกระเด้าควยเย็ดร่องก้นและช่องปากของหญิงสาวแสนสวยไม่หยุดยั้ง
จนกระทั่งชัยชนะทนไม่ไหว ส่งเสียงร้องออกมา กุมไปที่ศีรษะได้รูปสวยแน่นพร้อมกับระเบิดน้ำกามเข้าไปในปากของปาริฉัตรเป็นครั้งที่สองในค่ำคืนนั้นแต่เชี่ยวชาญที่กำลังสุขสุดๆ ไม่ยอมหยุดง่ายๆ เขากระเด้าอัดจนกระทั่งส่งปาริฉัตรขึ้นสวรรค์ไปในท่านั้นอีกรอบ ก่อนที่จะเร่งเร้าลำควยกระเด้าอัดไปพร้อมกับส่งน้ำกามราดรดเข้าไปในร่องก้นของหญิงสาวอย่างสุดๆ
ปาริฉัตรนอนคว่ำฟุบไปกับเตียง เหน็ดเหนื่อยจนแทบขาดใจ พร้อมๆ กับร่างของเชี่ยวชาญที่ทาทาบลงมาบนแผ่นหลังขาวผ่องซึ่งมีคลื่นไหมสีดำแผ่สยายปกคลุมอยู่อย่างละลานใจจากนั้นมโนสติที่เริ่มเลือนไปอีกครั้ง ปาริฉัตรไม่รู้ว่าผ่านพ้นเหตุการณ์อะไรไปอีก เท่าที่เธอรับรู้ได้มีเพียงบริเวณร่องหลืบและร่องก้นของเธอนั้นยังคงถูกผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันโถมทะลวงเข้าใส่ ดูราวกับความต้องการของคนทั้งสองจะไม่มีหมดสิ้น
ในที่สุดภาพสุดท้ายที่สว่างวาบเข้ามาให้ความทรงจำก็คือยามที่เธอนอนคว่ำทาทาบไปบนตัวของชัยชนะโดยท่อนเนื้อของเขายัดคาอยู่ที่หว่างขา ขณะที่เธอกำลังรู้เสียวซ่านสุดๆ ปะทุใกล้ถึงจุดสุดยอดเชี่ยวชาญก็อัดท่อนเนื้อของเขาทะลวงซ้ำเข้ามาภายในร่องก้นของเธออย่างหักโหมรุนแรง
ลำควยทั้งคู่ที่ผลัดกันแยงทะลวงอย่างเข้าจังหวะ เร่งเร้าให้ความรู้สึกเสียวซ่านนั้นพุ่งทะลุไปจู่จุดสุดยอด จนปาริฉัตรส่งเสียงร้องออกมาดังลั่น ร่างบิดไหวเกร็งสะท้อนสะท้าน ก่อนจะฟุบฮวบปวกเปียกอ่อนระทวยอยู่ท่ามกลางการประกบเย็ดของสองพี่น้อง
แต่ทว่าไม่นานเลยหลังจากนั้น ปาริฉัตรที่รู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจเพราะลำควยทั้งสองปลุกปั่นอารมณ์ของเธอจนกระเจิงก็ส่ายไหวขึ้นมาอีกครั้งเสียงครางกระเส่าจากชายสองหญิงหนึ่งดังระงม......ตรงห้องโถงใหญ่แขกเหรื่อเริ่มทยอยกลับไปจนหมด แสงไฟที่เจิดจ้าเริ่มปิดดับทีละดวงแต่เกมกามสังวาสอันเร่าร้อนในห้องนอนนั้นยังคงดำเนินเนื่องต่อไปอีกอย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด......ในสภาวะครึ่งหลับครึ่ง ปรีณารู้สึกปวดร้าวระบมไปทั่วร่าง ความหนาวสั่นสะท้านจู่โจมเข้าจับใจ ทำให้เธอสยิวกายอย่างสั่นสะท้านในความรู้สึกลางเลือนราวกับตกอยู่ในห้วงแห่งฝันร้ายนั้น เด็กสาวพยายามทบทวนว่าเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น พลันริมโสตประสาทประหนึ่งเหมือนเธอได้ยินเสียงหัวเราะที่แหลมก้อง เงาภาพเลือนรางที่ผุดพรายขึ้นในห้วงสำนึก กลุ่มคนที่หน้าตาน่ากลัว ดวงตาที่ชั่วร้าย....ทันใดนั้นเด็กสาวรับรู้ถึงอาการโอบกอดของใครบางคนที่กระทำกับตัวของเธอ ความรู้สึกหวาดผวาที่จับเข้ามาอย่างกระทันหัน ทำให้เธอดิ้นรนสุดชีวิต พร้อมทั้งส่งเสียงกรีดร้องออกมาเต็มเสียง
"อย่า...อย่า...อย่า...ปล่อย...ปล่อย...คุณพ่อ..คุณแม่ขา...พี่เอ..ช่วยบีด้วยยยยยย"อาการโอบรัดนั้นยังรัดรึงมาไม่คลาย ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนเพียงไร เด็กสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างหวาดหวั่นขวัญเสียแต่ทว่าเมื่อเสียงหนึ่งที่ดังแว่วเข้ามามา อาการโอบกอดที่แม้จะรัดรึงแต่ทว่ากลับค่อยๆ แผ่ความอบอุ่นเข้ามาอย่างที่เธอรู้สึกได้ ทำให้ร่างเล็กบางของปรีณาที่กำลังดิ้นรนสุดขีดนั้น ค่อยๆ ผ่อนคลายความตึงเครียดลงไป เด็กสาวครางสะอื้นฮักๆ เอื้อมแขนบอบบางออกไปโอบรัดร่างที่มอบความอบอุ่นให้กับเธอเอาไว้มั่น ครวญครางเสียงแผ่วสะท้าน
"อย่า..อย่าทิ้งบีไปนะคะ..บีกลัว..บีกลัว.."สุ้มเสียงปลอบประโลมดังกระซิบมาอย่างแผ่วเบา ราวกับธารทิพย์อันอบอุ่นหล่อเลี้ยงสภาพจิตใจที่แห้งผากของปรีณา เด็กสาวค่อยคลายความหวาดผวาลง แขนบอบบางของเธอยังคงเหยียดออกไปกอดรัดรับความอบอุ่นจากร่างของคนที่ประคองแนบชิด ก่อนที่ปรีณาจะค่อยๆ ผล็อยหลับไปอีกครั้งหนึ่ง
ชายหนุ่มมองใบหน้าอ่อนหวานน่ารักที่หลับตาพริ้ม พวงแก้มใสที่ยังเปรอะด้วยน้ำตา แล้วต้องทอดถอนใจออกมาอย่างหวาดหวั่นขวัญเสียคนผู้นี้ย่อมเป็นพนมนั่นเอง ชายหนุ่มหวนนึกไปถึงตนเอง ขณะที่ขับรถกลับบ้านด้วยความจิตใจว้าวุ่น แสงไฟหน้ารถพลันจับไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงข้างทางในบริเวณหมู่บ้านที่เขาอาศัยเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งรายล้อมร่างเล็กๆ แบบบางของเด็กสาวที่นอนฟุบอยู่กับพื้นมโนสติบอกกับตัวเขาเองทันทีว่าเหตุการณ์อะไรกำลังเกิดขึ้น พนมโพล่งออกมาด้วยโทสะ ใบหน้าหล่อเหลานั้นขมึงเครียดชายหนุ่มกดแตรเสียงดังลั่นยาวนาน เสียงแตรนั้นดังแหลมก้องเป็นพิเศษในยามวิกาลดึกสงัดเช่นนี้ ขู่ขวัญจนกลุ่มเด็กวัยรุ่นนั้นแตกฮือ วิ่งหนีกันไปคนละทิศละทางหายลับไปกับความมืดเมื่อพนมจอดรถแล้ววิ่งออกไปดู เพียงแค่เห็นร่างเล็กบางที่นอนฟุบอยู่เพียงแว่บเดียวใจของเขาก็หายวูบ จำได้ทันทีว่าเป็นใครที่กำลังประสบชะตากรรมอันโหดร้ายนี้ชายหนุ่มร้องเรียกหาชื่อของน้องภรรยาเสียงสั่น ขณะที่วิ่งผวาเข้าไปประคองร่างที่ฟุบพับอยู่กับพื้นนั้นในเวลานั้นใบหน้าอ่อนหวานน่ารักของน้องภรรยานั้นขาวซีดไร้สีเลือด ตามพวงแก้มเปรอะไปด้วยน้ำตาปะปนไปด้วยคราบฝุ่นสกปรกเป็นปื้นๆ ชวนให้เกิดความเวทนาสงสารแก่ผู้พบเห็นเป็นที่สุด พนมดวงตาแดงก่ำขณะที่เขย่าร่างบางร้องเรียกชื่อของน้องภรรยาเสียงสะท้าน แต่ปรีณานั้นหมดสติสัมปะชัญญะไม่รับรู้ต่อการร้องเรียกใดๆ จากเขาแม้แต่น้อยอย่างไรก็ตาม เมื่อพนมแลเห็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของปรีณานั้นยังคงอยู่ในสภาพเรียบร้อย ตามเนื้อตัวไม่มีร่องรอยของการถูกทำร้าย ใจที่ร้อนรุ่มราวกับถูกเพลิงเผาผลาญของพนมค่อยคลายลงเล็กน้อย ก่อนจะรีบอุ้มร่างของน้องภรรยากลับขึ้นรถและบึ่งกลับบ้านอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ยามนั้นพนมนั่งเอนๆ พิงพนักเตียงประคองกอดร่างเล็กบางของน้องภรรยาเอาไว้ด้วยความรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจจนสุดประมาณชายหนุ่มไม่กล้าคิด นี่ถ้าเผื่อเขาไม่ได้ขับรถกลับมาทันเวลา ประจวบเหมาะการสถานที่เกิดเหตุพอดี อะไรจะเกิดขึ้น?ร่างเล็กๆ ที่กอดรัดตอบ อาการซุกหน้าลงกับอ้อมอกเขา แขนบอบบางที่ตวัดไปตามลำตัว มือน้อยๆ นั้นกำไปที่ชายเสื้อของเขาจนเกร็งแน่น ราวกับจะยึดไว้เป็นที่พักพิงแหล่งสุดท้าย สร้างความรู้สึกเวทนาสงสารให้เกิดขึ้นแก่พนมจนต้องหายใจสะทกสะท้อนออกมา
ชายหนุ่มนั่งเซื่องซึมอยู่ในสภาพนั้นไปอีกเนิ่นนาน จนกระทั่งรับรู้อาการกระดิกไหวของร่างเล็กบางในอ้อมแขนของตนเองตอนนั้นขนตางอนยาวของปรีณากระพริบถี่ถี่ ก่อนที่ในที่สุดเด็กสาวจะค่อยๆ ลืมตากลมโตขึ้นมา แววตานั้นยังงงๆ อยู่เหมือนกำลังทบทวนความจำต่อเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นมาพนมลูบมือไปที่หน้าผากขาวนูนสวยนั้น ส่งเสียงแผ่วเบา"บีตื่นแล้วหรือจ๊ะ?"ทันใดนั้นปรีณาสะท้านเฮือกขึ้นทันที ร่างเล็กบางนั้นสั่นผวา ขยับจะดิ้นรนหนีออกจากการโอบกอดของชายหนุ่มโดยพลัน"อย่า..อย่า..ค่ะ..พี่หนึ่ง..บี..บีกลัวแล้ว.."เด็กสาวสะอื้นไห้คร่ำครวญออกมา พนมพยายามรั้งร่างเล็กบางที่สั่นสะท้านราวกับลูกนกเปียกฝนของน้องภรรยาเอาไว้มั่น กล่าวเสียงปลอบโยนอย่างอ่อนโยน"ไม่ต้องกลัวพี่หนึ่งนะ น้องบี...พี่ไม่ทำอะไรน้องบีอีกแล้ว...นิ่งซะนะ..นิ่งซะ"ปรีณาพยายามดิ้นรนหนี แต่พี่เขยของเธอยึดตัวเธอเอาไว้มั่น พร้อมกับใช้เสียงนุ่มนวลที่กระซิบอยู่อย่างแผ่วเบา อย่างช้าๆ ในที่สุดก็ค่อยๆ ทำให้ความหวาดผวานั้นค่อยๆ ผ่อนคลายลงไปแต่ความรับรู้ต่อเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นมานั้นยังคงสร้างความเสียใจ น้อยใจให้เกิดขึ้นแก่เธอจนสุดประมาณ ดังนั้นแม้ว่าพี่เขยจะมีทีท่าอ่อนโยน นุ่มนวล เหมือนกับที่เคยเป็นในอดีต ทำให้ปรีณาไม่ดิ้นรนหลีกหนีด้วยความหวาดกลัว แต่เธอก็ยังคงนอนตัวแข็งนิ่ง เบนศีรษะหันไปอีกทางหนึ่ง ร่ำไห้ออกมาจนตัวสั่นสะท้านพนมลูบไล้ศีรษะเล็กๆ นั้นอย่างปลอบประโลม ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มหมองคล้ำ"บีจ๋า..พี่หนึ่งรู้ตัวดีว่าสิ่งที่พี่ทำกับบีมันเลวร้าย...อย่างที่ไม่มีทางให้อภัย"ปรีณาร้องไห้ออกมาหนักขึ้น เสียงดัง ฮือ ฮือ สร้างความปวดร้าวให้เกิดแก่พนมจนจับจิต เขากล่าวเสียงสั่นสะท้าน"บีจ๊ะ..ถ้าพี่หนึ่งตายไปเดี๋ยวนี้ และสามารถแก้ไขสิ่งที่พี่หนึ่งกระทำกับบีให้กลับกลายเป็นดังเก่า พี่หนึ่งจะยอมตายไปทันทีเลย. พี่..พี่เสียใจจริงๆ.นะ น้องบีจ๋า..."คำพูดอันแสดงออกถึงความเสียใจอย่างลึกซึ้งนั้นเกาะกินเข้าไปในใจของเด็กสาว ปรีณาที่แม้จะยังเสียใจและน้อยใจอยู่อย่างมาก แต่ก็เชื่อสนิทในคำพูดของพี่เขยว่าเขาพูดด้วยใจจริง"ทำไม..ทำไม..บีทำอะไรผิด..พี่หนึ่งถึงแสดงออกอย่างนั้นกับบี.."ในที่สุดเด็กสาวก็เอ่ยถามเสียงแผ่วสะท้าน พนมค่อยๆ บรรจงเชยคางมนของน้องภรรยากลับมามองหน้าเขา กล่าวเสียงแหบพร่า"บีไม่ได้ทำอะไรผิดเลยจ้ะ..ทั้งหมดนั้นเป็นพี่หนึ่งเลวเอง..พี่..พี่..มันหน้ามืดตามัว คิดว่าน้องบีร่วมมือกับคนอื่นทำร้ายพี่..."ปรีณายกมือป้ายน้ำตาตรงพวงแก้มเธอ ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังพี่เขยอย่างงุนงง พนมใบหน้าซีดขาว กล่าวต่อว่า"พี่เอเขาหนีพี่หนึ่งไปหัวหิน..เธอไปพร้อม..กับคุณเริงชัย.."ทีแรกเด็กสาวยังมีสีหน้าไม่ค่อยเข้าใจ แต่พอเห็นสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวของพี่เขย ทำให้เธอนึกอะไรได้รางๆ ร่างที่นอนอยู่รีบผวาลุกขึ้นนั่งพับเพียบทันที"ไม่..ไม่ค่ะ..พี่เอ..เขารักพี่หนึ่งมาก..ไม่มีทาง..ไม่มีทาง...บีไม่เชื่อ"ปรีณากล่าวเสียงสั่นสะท้าน พนมถอนหายใจและบอกเรื่องราวที่สมชายเพื่อนสนิทโทรศัพท์มาหาเขาในวันก่อนให้น้องภรรยาฟัง จากนั้นก็กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงท้อแท้ใจ"พี่ขอสารภาพผิดกับน้องบีว่า พี่เคยพลาดพลั้งด้วยอารมณ์ชั่ววูบ มีอะไรกับดาวหลานสาวคุณเริงชัย..."ปรีณารับฟังด้วยใบหน้าตกตะลึง ชายหนุ่มหยุดไปเล็กน้อย แล้วกล่าวเสียงสั่นพร่า"แต่ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นแผนของคุณเริงชัยทั้งสิ้น เขามีความประสงค์ไม่ดีกับพี่เอของน้องบี วางแผนทุกอย่างเพื่อกลั่นแกล้งพี่.."
พนมเล่าถึงเหตุการณ์ที่หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์พาเขาไปที่คอนโดและจงใจให้ดาวมายั่วยวนเขา รวมไปถึงเรื่องที่เขาแน่ใจว่าการปรากฏตัวของดาวในวันนั้นซึ่งทำให้ภรรยาแสนรักหนีไปเป็นการจงใจสร้างสถานการณ์ของเริงชัยอีกด้วย"อย่างไรก็ตาม พี่หนึ่งยอมรับว่าพี่หนึ่งทำผิดไปเอง ถ้าพี่หนึ่งมีใจที่มั่นคงต่อพี่เอของน้องบี เรื่องทั้งหมดก็คงไม่บานปลายถึงเพียงนี้..."ชายหนุ่มกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าซึม ก่อนจะถอนหายใจยาวในท้ายที่สุดขณะที่ปรีณาน้ำตาคลอ รู้สึกเสียใจที่ตกเป็นเครื่องมือให้กับเริงชัยใช้ทำลายความสัมพันธ์ที่กำลังจะหวนกลับคืนสู่ความหวานชื่นของพี่สาวกับพี่เขย"บี..บีขอโทษค่ะ..บีโง่เอง..ไม่อย่างนั้นพี่หนึ่งกับพี่เอคงไม่..."เด็กสาวกล่าวเสียงสั่นสะท้าน น้ำตาไหลรินออกมา ชายหนุ่มรีบยกมือปิดปากบางจิ้มลิ้มนั้น ส่ายศีรษะกล่าวเสียงนุ่มนวล"ไม่..ไม่จ้ะ..เรื่องนี้บีไม่ผิด บีไม่มีความผิดใดๆ เลยแม้แต่น้อย"ปรีณายกมือป้ายน้ำตาที่ยังคงไหลรินออกมาด้วยกิริยาเหมือนเด็กๆ "พี่หนึ่งก็รีบไปตามพี่เอเลยสิคะ ไปกระชากหน้ากากคนเลวๆ อย่างคุณลุงเริงชัย.."เธอกล่าวอย่างรีบร้อน ตอนนี้เด็กสาวไม่ได้คิดคำนึงถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตนเองแล้ว ในใจมีแต่ความห่วงอาทรต่อความรู้สึกของพี่สาวและพี่เขยอันเป็นที่รักยิ่งเท่านั้นพนมส่ายศีรษะ จ้องไปที่ดวงตากลมโตของน้องภรรยากล่าวอย่างจริงจัง"ไม่..พี่จะไม่ยอมไปไหน..พี่จะอยู่ดูแลน้องบีให้ดีที่สุด...รู้ไหมถ้าพี่หนึ่งกลับมาไม่ทัน อะไรจะเกิดขึ้นกับน้องบี.."ปรีณาพลันฉุกคิดนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนเองหนีออกไปจากบ้านแล้วไปพบกับเด็กวัยรุ่นกลุ่มนั้นขึ้นมาได้ ร่างเล็กบางสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวขึ้นมาจับจิต ต้องโผเข้าไปกอดร่างของพี่เขยเอาไว้อย่างลืมตัว
"พี่หนึ่ง...บีกลัว...บี.."เด็กสาวคร่ำครวญออกมา พนมกอดร่างเล็กๆ นั้นเอาไว้แน่น กระซิบที่ข้างหู"ไม่ต้องกลัวจ้ะ..พี่หนึ่งจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายน้องบี..ไม่ต้องกลัว เรื่องนายสอนกับนายแจ้งด้วย พี่หนึ่งรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว น้องบีไม่ต้องกังวลใดๆ อีกต่อไปนะ พี่ทำลายเทปอุบาทว์นั้นไปเรียบร้อยแล้ว"
ปรีณาหน้าแดงก่ำด้วยความรู้สึกอดสูใจที่พี่เขยล่วงรู้ความจริง แต่ท่ามกลางนั้นในใจของเด็กสาวรู้สึกผ่อนคลายและโล่งเบาเหมือนกับยกภูเขาออกจากอก เมื่อความรู้สึกหมองหมางจางหายไป ในตอนนี้เธอเพียงแค่รู้สึกถึงความดื่มด่ำอย่างประหลาดที่มีต่อพี่เขยซึ่งประดุจอัศวินขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยเหลือเธอซึ่งกำลังมืดมนไม่มีปัญญาหาทางออกความรู้สึกนั้นทำให้เด็กสาวเผลอไผล อิงแอบไปที่อ้อมอกแข็งแรงของพี่เขยนิ่งนาน ซึ่งในขณะเดียวกันนั้นพนมซึ่งกอดร่างเล็กบางอยู่รู้สึกตื้นตันขึ้นมาในใจ ความรับรู้ที่ว่าตนเองเป็นผู้ชายคนแรกของน้องภรรยา ทำให้ในยามนั้นความรู้สึกห่วงหาอาทร รวมไปถึงความรู้สึกแห่งการเป็นเจ้าของพลันบังเกิดขึ้นมาในใจของชายหนุ่ม
แต่ในที่สุดเมื่อปรีณาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตนเองกอดกับพี่เขยอยู่ ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นพลันร้อนวูบ ออกแรงดิ้นรนเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมแขนของพนม ซึ่งชายหนุ่มปฏิเสธโดยการโอบร่างเล็กอุ่นละเอียดนั้นไว้แน่น พนมใช้มือลูบไปที่หน้าผากนูนสวยนั้นกระซิบเสียงแผ่ว
"ดูสิ ตัวบีร้อนจัดเลย เราน่ะไม่สบายแล้วรู้ไหม นอนซะนะ พี่หนึ่งจะอยู่ข้างๆ บีไปตลอดคืนเลย..."ปรีณารู้สึกเต็มตื้นขึ้นมาโดยพลัน ดวงตากลมโตที่จ้องมองพี่เขยนั้นมีประกายบางอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นแดงก่ำ เด็กสาวอึกอักลังเลใจอยู่ชั่วครู่ก่อนจะอิงแอบไปกับอกของชายหนุ่มแต่โดยดี
ด้วยความอ่อนล้า เปลี้ยไปทั้งร่าง อาการเหน็บหนาวเนื่องจากจับไข้ และที่สำคัญที่สุดความปล่อยวางว่าเธอได้อยู่ในที่ที่ปลอดภัยอบอุ่นอย่างที่สุดแล้ว ทำให้ปรีณาผล็อยหลับไปกับอ้อมอกของพนมในลักษณะนั้น ซึ่งชายหนุ่มเองก็ประคองร่างเล็กบางเอาไว้อย่างทะนุถนอมราวกับเป็นแก้วมณีอันมีค่า ในสมองเขาคิดใคร่ครวญไปต่างๆ นาๆ อย่างรู้สึกสับสน เงาภาพของภรรยาอันเป็นที่รักผุดขึ้นมาในความคิด มันทำให้พนมรู้สึกแปลบๆ ในใจอย่างลึกซึ้ง
................................................
เวลาดึกมากแล้ว
เริงชัยยังนั่งดื่มเหล้าอยู่อย่างกลัดกลุ้ม ใบหน้ากร้านเกรียมของหนุ่มใหญ่เครียดขึ้ง กระดกน้ำสีเหลืองอำพันเข้าปากอีกจนหมดแล้ว ก่อนจะเอื้อมมือสั่นระริกผสมแก้วใหม่ให้กับตัวเองในหัวสมองของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัด คับแค้น และเสียหน้า เสียเหลี่ยมอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิตหนุ่มใหญ่ขบกรามขึ้นเป็นสันนูน เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ช่วงเช้า หลังจากที่เขาปล่อยให้ปาริฉัตรได้ทานยาและนอนพักเรียบร้อย ตัวเขาก็ออกไปยังโรงแรมหรูใกล้ๆขณะนั่งละเลียดเบียร์ ในบาร์ภายในโรงแรม และครุ่นคิดคำนึงถึงความหอมหวานสุดยอดที่ตักตวงจากเรือนร่างงามของปาริฉัตรด้วยความอิ่มเอมใจอยู่นั้น เสียงทักทายก็ดังขึ้น"ไง คุณเริงชัยมานั่งเงียบๆ อยู่ที่นี้เองหรือ"หนุ่มใหญ่หันหลังกลับไปก็ต้องเบิกตากว้าง ผุดลุกขึ้นรับการปรากฏตัวของชายวัยไล่เลี่ยกับเขา ซึ่งมาพร้อมกับบุตรชายสองคนเริงชัยยื่นมือไปจับทักทายกับบุคคลทั้งสาม จากนั้น "ท่าน" หรือชูชาติ เกรียงไรวัฒนะ ผู้นำคนสำคัญของรัฐบาลร่วมยุคปัจจุบัน อีกทั้งยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงใหญ่อีกด้วย กล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ
"คงไม่รังเกียจให้พวกเราได้นั่งร่วมใช่ไหม""ไม่เลยครับ เชิญครับ"เริงชัยแม้โดยส่วนตัวมีความสนิทสนมกับผู้หลักผู้ใหญ่ของอีกฟากหนึ่งซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองกับชูชาติมากกว่า แต่วิสัยพ่อค้าของเขาทำให้ต้องเปิดกว้างต้อนรับคนทุกฝ่าย จึงผายมือเชื้อเชิญให้บิดาและบุตรทั้งสามนั่ง
หลังจากทั้งสี่นั่งดื่มเบียร์สนทนาเรื่องราวผ่านไปชั่วครู่ เชี่ยวชาญซึ่งมีความอดทนน้อยที่สุดก็โพล่งขึ้นมา"เมื่อคืนนี้ผมเห็นคุณเริงชัยพาใครมาด้วย ตอนนี้เธอไปอยู่ที่ไหนแล้วล่ะครับ"เริงชัยสะอึกนิ่งไปชั่วขณะก็ตอบว่า"อ๋อ คุณปาริฉัตร เธอเป็นเพื่อนของผมเอง ตอนนี้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน"ชูชาติยิ้มกล่าวเสียงเรื่อยๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจ"เป็นลูกเต้าเหล่าใคร มาจากไหนหรือครับ"
เริงชัยพยายามระงับใจที่เต้นไม่ปกติ เล่าความเป็นมาของปาริฉัตรให้อีกฝ่ายฟังคร่าวๆ แต่แน่นอนปกปิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เขาใช้แผนร้ายหลอกพาเธอมาเสพสมตามอารมณ์หมายเอาไว้ชูชาติยิ้มออกมา ดวงตามีอำนาจนั้นจ้องไปที่หน้าของเริงชัยนิ่ง ขณะกล่าวว่า"บอกตรงๆ กับคุณเริงชัย ลูกชายของผมเขาสนใจคุณปาริฉัตรคนนี้มาก...คุณคงจะรู้ใช่ไหมว่าผมหมายถึงอะไร"
หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ แลเห็นใบหน้าท้าทายของชายหนุ่มทั้งสองคนที่จ้องมาแบบไม่เกรงกลัวแล้วต้องรู้สึกเดือดขึ้นในใจ แต่เขาเป็นคนเก็บอารมณ์มิดชิด จึงได้แต่เค้นรอยยิ้มออกมา"ผมเสียใจครับ ท่าน"ชูชาติหัวเราะออกมาเบาๆ ผุดลุกขึ้นยืน เอื้อมมือตบไปที่บ่าหนาของเริงชัย"ผมเข้าใจความรู้สึกคุณนะ แต่ว่าคุณเริงชัยไม่ต้องกังวลมาก สองคนนี้เขาแค่ขอเวลาคืนเดียวเท่านั้นก็พอ"เขาหยุดไปแล้วก็กล่าวต่อ"ไม่ต้องรีบร้อนให้คำตอบผมหรอก เก็บไว้ค่อยๆ คิด คืนนี้ผมจัดงานเลี้ยงวันเกิดที่บ้านพัก หวังว่าคุณเริงชัยคงจะให้เกียรติ์พาคุณปาริฉัตรมาร่วมงานกับผมนะ รับรองว่าผมคงจะไม่ลืมแน่นอน..."
นักการเมืองผู้เจนจัดทิ้งท้ายอย่างมีความหมาย ก่อนจะผงกศีรษะชักชวนบุตรชายทั้งสองเดินผละไป ซึ่งชัยชนะนั้นเก็บสีหน้าอาการเอาไว้ได้ดี แต่เชี่ยวชาญรู้สึกไม่ค่อยยินยอมพร้อมใจ แต่ก็ไม่กล้าจะโผงผางอะไรมาก นอกแค่นเสียงหนักๆ ให้กับเริงชัย ก่อนจะเดินตามบิดาและพี่ชายออกไป
ความจริงเขาตกลงใจจะปฏิเสธในความต้องการของชูชาติแล้ว อีกฝ่ายถึงแม้จะเป็นคนใหญ่โตในวงการเมือง พร้อมที่จะให้คุณและโทษอย่างมากก็ตาม แต่เขาก็ไม่ใช่สิ้นไร้ไม้ตอกมีผู้ใหญ่ให้การหนุนหลังอยู่เหมือนกัน
แต่ทว่าเพราะเนื่องจากเมื่อตอนเย็น ปาริฉัตรยามตื่นขึ้นมา แสดงทีท่าต้องการแยกตัวไปจากเขาอย่างโจ่งแจ้ง ทำให้เริงชัยนึกฉุนขึ้นมาในใจ ไม่คิดว่าหญิงสาวจะยังมีความรักตัว ไม่ยอมเชื่องสยบต่อรสสวาทกลกามที่เขาปรนเปรอให้เธออย่างเต็มอิ่มเมื่อคืน
บางทีเผื่อให้เธอผ่านบทสวาทจากสองพี่น้องนั้นสักคืน คงจะยอม เลิกความคิดรักนวลสงวนตัวโง่ๆ พรรค์นั้นกระมัง?การเอาใจคนอย่างชูชาติเอาไว้บ้างก็ไม่เลว เปรียบเสมือนกระสุนนัดเดียวยิงนกได้สองตัวด้วยความคิดที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลเหลี่ยมคูคอยหาผลประโยชน์ใส่ตนเองนั้น ทำให้เริงชัยยอมพาปาริฉัตรไปเสนอสนองต่อตัณหาความอยากของสองพี่น้องตระกูลเกรียงไกลวัฒนะถึงที่แต่ในยามนี้ ความรู้สึกพลุ่งพล่าน เดือดดาล ปวดลึกไปถึงทรวง ทำให้เริงชัยรู้สึกสับสนขึ้นในใจอย่างบอกไม่ถูกหรือว่าเขารักในตัวปาริฉัตรขึ้นมาจริงๆ แล้ว?ด้วยความคิดนั้น ยิ่งครุ่นคิด ก็ยิ่งทำให้หนุ่มใหญ่ถลำลึกสู่ห้วงแห่งความหดหู่ ดวงตาของเริงชัยสาดประกายวูบ เงาภาพใบหน้าอันอ่อนหวานสวยซึ้งของปาริฉัตรปรากฏขึ้นในห้วงความคิดหลังจากผ่านพ้นคืนนี้ เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครมาแย่งสตรีคนนี้ไปจากเขาอีกเลยแม้แต่พนมสามีที่ถูกต้องตามกฏหมายของเธอ ไม่มีทาง....
...................................
ปรีณาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ เด็กสาวก็พบว่าตนเองนั้นตัวร้อนจัด รู้สึกอ่อนเพลียไปทั้งร่างเด็กสาวมองไปที่นาฬิกาที่ผนังบอกเวลาประมาณเกือบสองโมงเช้าแล้วเธออุทานออกมาในใจ ฝืนกายยันตัวขึ้น แต่ขณะที่เธอยังไม่ทันก้าวท้าวลงจากเตียง ร่างของพี่เขยก็ปรากฏเข้ามาภายในห้องเสียก่อน ด้วยใบหน้าแจ่มใสยิ้มแย้ม ดูจากสภาพของเขาแสดงว่าล้างหน้าล้างอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าหล่อเหลานั้นโกนหนวดเคราสะอาดสะอ้านดูแล้วชวนมอง
"บีตื่นแล้วหรือจ๊ะ ไปแปรงฟันอาบน้ำนะ พี่หนึ่งเตรียมข้าวต้มร้อนๆ ไว้ให้แล้ว"พนมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ในเวลานั้นใบหน้าอ่อนหวาน ซึ่งแม้พึ่งตื่นนอนใหม่ๆ ยังไม่ได้ล้างหน้าล้างตา แต่ก็ยังแสดงออกถึงความเปล่งปลั่งด้วยเลือดสาว งดงามราวกับดอกกุหลาบแรกแย้ม ทำให้ชายหนุ่มจับจ้องไปอย่างลืมตัว
ปรีณาใบหน้าแดง ไม่กล้าสบตาพี่เขย ก้มหน้างุดด้วยความอาย พูดอุบอิบ"พี่หนึ่ง...จ้องอะไรเขา.."พนมสะดุ้ง เสหัวเราะกลบเกลื่อน เดินมาฉุดข้อมือเล็กบางของน้องภรรยาให้ลุกขึ้น ดึงตัวเธอไปที่ห้องน้ำ พร้อมยื่นผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ให้"แปรงฟัน ล้างหน้าอาบน้ำซะนะ เดี๋ยวพี่จะไปหาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้ น้องบีมีเสื้อผ้าเครื่องแต่งตัวทิ้งไว้ที่ห้องเล็กด้วยใช่ไหม?"ห้องเล็กที่เขาพูด หมายถึงห้องนอนอีกห้องซึ่งปรีณาใช้เป็นห้องพัก ยามที่เด็กสาวมาค้างคืนที่บ้านนี้ ปรีณาผงกศีรษะ จากนั้นเธออ้ำๆ อึ้งๆ จะพูดอะไรออกมาแต่ก็ไม่กล้า"น้องบีมีอะไรหรือ.."พนมถามอย่างสงสัย ปรีณาสั่นศีรษะที่ไว้ผมทรงบ๊อบสั้นนั้นอย่างเร็ว พูดแผ่วๆ"ไม่มีอะไรค่ะ..เดี๋ยว..เดี๋ยวบีไปหาเสื้อผ้าเปลี่ยนเอง""ทำไมล่ะ ไม่ต้องเกรงใจพี่เอามาให้เอง..ชุดนักเรียนไม่มีไม่เป็นไร...วันนี้บีพักอยู่กับบ้านเถอะ ไม่ต้องไปเรียนหรอก ตัวร้อนจี๋อยู่เลย"ปรีณายังคงอ้ำอึ้ง พนมไม่สนใจรุนหลังน้องภรรยาเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะปิดประตูตามให้ ปรีณาเปิดประตูแง้มๆ กลับออกแล้วโผล่หน้ามานิดเดียว แต่ชายหนุ่มยังแลเห็นได้ว่าใบหน้านั้นแดงจัด
"บี..บี..ขอ..ขอ..ชุดชั้นใน.."ชายหนุ่มเพิ่งเข้าใจว่าทำไมเด็กสาวถึงมีทีท่าอย่างนั้น ต้องหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ปรีณาอายจนต้องค้อนให้ด้วยจริตสาวอย่างที่ไม่เคยทำกับชายใดมาก่อน"พี่หนึ่งบ้า..."เธอว่าอย่างงอนๆ แล้วก็ปิดประตูห้องน้ำไปทันทีเมื่อปรีณาแปรงฟันอาบน้ำเรียบร้อย ก็เปิดประตูห้องน้ำโผล่หน้าเล็กๆ ออกมา ในตอนนั้นแลเห็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายชุดใหม่เป็นเสื้อยืดตัวหนากับกางเกงขายาวผ้าเนื้อเดียวกัน พร้อมกับชุดชั้นในยกทรงและกางเกงในผ้าลูกไม้สีชมพูเข้าชุดกันวางเตรียมให้บนโต๊ะเตี้ยๆ หน้าห้องน้ำ
เด็กสาวหน้าแดงรีบคว้ากลับเข้าไปเปลี่ยนอย่างอายๆ ก่อนจะเดินขาสั่นออกไปจากห้อง เดินลงไปชั้นล่าง ก็พบว่าพี่เขยกำลังเตรียมจัดโต๊ะอาหารซึ่งมีข้าวต้มร้อนๆ กับข้าวสองสามอย่าง ซึ่งพนมออกไปหาซื้อมาทำกับข้าวที่ตลาดตั้งแต่เช้าตรู่
"มามา กินข้าวต้มแล้วก็กินยาซะ นอนพักมากๆ นะ แล้วพี่จะไปขนตำราหนังสือ เสื้อผ้าของบีจากบ้านโน้นมาให้"ปรีณาหน้าตื่น กล่าวถามเสียงเบา"ทำไมคะ?..."พนมยิ้ม เดิมเข้าไปใกล้เด็กสาวแสนสวย แล้วยื่นหน้าไปใกล้ๆ"ก็พี่หนึ่งจะไม่ยอมให้บีคลาดสายตาไปเลยน่ะสิจ๊ะ พี่จะขอเป็นคนปรนนิบัติ ดูแล น้องบีเอง"ปรีณาหน้าแดงซ่าน ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาพี่เขย ใจเต้นโครมครามอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
.................................................
เสียงเอะอะโวยวายที่ดังแว่วผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้ ใบหน้าเหลี่ยมทรงอำนาจของชูชาติมีรอยหงุดหงิดบึ้งตึง"ไอ้ตัวไหน เสือกมาแหกปากร้องแต่เช้าวะ"เขาคิดในใจอย่างหงุดหงิด หมดอารมณ์ที่จะนอนต่อ ก็ผุดลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ได้ยินเสียงล้อรถยนต์บดไปกับถนนอย่างแรงหนุ่มใหญ่สลัดผ้าห่มออก แล้วผุดลุกขึ้นจากเตียง เดินไปแง้มผ้าม่านที่หน้าต่าง แล้วมองลอดออกไป ท้ายรถที่เห็นไวๆ มุ่งหน้าตรงออกไปทางประตูใหญ่ เขายังจำได้ว่าเป็นรถของเริงชัยนักการเมืองรุ่นใหญ่หัวเราะหึหึ คิดในใจว่าอีกฝ่ายคงยังทำใจไม่ได้ที่ต้องมาเสียผู้หญิงให้กับลูกชายของตน จึงออกรถไปอย่างหัวเสียขนาดนั้นหลังจากล้างหน้าแปรงฟันแล้ว ชูชาติก็เดินลงมาจากชั้นบน พบกับยิ่งยศชายหนุ่มวัยสามสิบ ผู้เรียนจบบริหารธุรกิจมาจากอังกฤษ ซึ่งชูชาติรับเอาไว้เป็นเลขาส่วนตัวรออยู่แล้ว"เมื่อกี้ คุณเริงชัยมาใช่ไหม"เขาถามเลขาหนุ่ม ซึ่งยิ่งยศผงกศีรษะอย่างนอบน้อม ขณะยื่นส่งหนังสือพิมพ์ให้เจ้านาย"ครับ แต่คุณเชี่ยวชาญเป็นคนออกไปรับรอง ผมไม่ได้ไปอยู่ด้วย เลยไม่ทราบว่าเถียงอะไรกัน"ชูชาตินั่งลงที่โต๊ะอาหาร หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นอ่าน พลางจิบกาแฟร้อนๆ ที่ตั้งรออยู่ กล่าวเรื่อยๆ กับเลขา"ไปตามนายเชี่ยวมาหาฉันหน่อย""ครับท่าน"ยิ่งยศตอบแล้วผละไป อีกพักหนึ่งชายหนุ่มร่างผอมสูงก็เดินผิวปากมาในห้องอาหารชูชาติมองไปที่ใบหน้าของลูกชายคนโปรด แล้วหัวเราะหึหึ"ไง หน้าชื่นเชียวแก เมื่อคืนคงสนุกจนเปรมล่ะสิ"เชี่ยวชาญหัวเราะเสียงดัง ทรุดนั่งลงรินกาแฟยกขึ้นดื่ม"ก็พอดูล่ะครับ ป๋า กว่าจะเลิกก็เกือบเช้าแล้ว ตอนนี้พี่ชัยยังหลับอยู่เลย เมื่อคืนเล่นเอาเหนื่อย.."ชูชาติยิ้ม ขณะที่อ่านหัวข้อข่าวไป ก็ซักถามไป"แล้วนี่คุณเริงชัยเขามารับผู้หญิงกลับไปแล้วสิ คงจะหัวเสียน่าดูใช่ไหม ฉันได้ยินเสียงเอะอะ ออกรถไปเสียงดังจนต้องตื่น"เชี่ยวชาญหัวเราะฮิฮะ"ใครบอกล่ะครับ ผมไม่ปล่อยไปให้โง่หรอก เย็ดมันส์สะเด่าอย่างนี้ นี่ผมสั่งให้เด็กๆ ไปขนของส่วนตัวของเธอจากบ้านของนายเริงชัยมาหมดแล้วด้วย คุณเอคนสวยนั่นจะออกจากบ้านหลังนี้ได้ ก็หลังจากที่ผมกับพี่ชัยเบื่อแล้วเท่านั้นแหล่ะ"
ชูชาติหน้าเครียดลง วางหนังสือพิมพ์ กล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง"เฮ้ย ไอ้เชี่ยว แกทำอย่างนี้ได้ไงวะ ข้าบอกคุณเริงชัยไว้แล้วว่าจะขอผู้หญิงมาแค่คืนเดียว"เชี่ยวชาญยักไหล่"ผมไม่สน แล้วก็ไม่เห็นว่าป๋าจะต้องไปสนใจด้วย"ชูชาติขมวดคิ้ว กล่าวอย่างไม่ค่อยสู้จะชอบใจ"แกอย่าเสือกทำเป็นพูดดีไป คนอย่างเริงชัยเขาไม่ใช่ขี้ไก่นะฉันจะบอกให้"เชี่ยวชาญหัวเราะประจบ รู้ดีว่าตอนนี้บิดาของเขากำลังอารมณ์ไม่ดี กุลีกุจอรินกาแฟให้ชูชาติอีกแก้วหนึ่ง"น่าป๋า อย่าหัวเสียไปเลย เดี๋ยวไม่ลองไปลิ้มรสดูหน่อยหรือ รับรองจะติดใจ"ชายหนุ่มกล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ ชูชาติเห็นลูกชายคนโปรดประจบก็พอใจยิ้มออกมาได้ แต่ยังยกมือชี้หน้าเชี่ยวชาญ"ชะๆ คราวก่อน แกหลอกเด็กอายุไม่ถึงสิบหกมาแล้วเสือกส่งให้ฉัน เล่นเอาฉันต้องเอาเงินอุดปากไปร่วมล้าน"เชี่ยวชาญหัวเราะ ฮิ ฮะ รู้ดีว่าบิดาชี้หน้าด่าแบบไม่ได้จริงจังอะไรนัก ผุดลุกขึ้นยืนหาว"ไม่เอาล่ะ ผมจะไปนอนแล้ว ถ้าป๋าสนก็ไปที่ห้องเขียวเลยนะ ส่วนผมเอาไว้บ่ายๆ นอนเอาแรงแล้วค่อยไปเล่นต่ออีกรอบ"ชายหนุ่มพูดจบแล้วก็เดินผิวปากออกไปจากห้องอาหาร ทิ้งให้ผู้เป็นบิดานั่งครุ่นคิดไปถึงใบหน้าอันสวยซึ้ง บุคลิกที่สูงสง่า เรือนกายที่งดงามจับตา แล้วต้องขนลุกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ชูชาติคิดๆ ไป ควยอวบของนักการเมืองรุ่นใหญ่ก็กระดกขึ้นอย่างอดใจไม่อยู่ เขายกมือขึ้นลูบปาก แล้วกดกริ่งเรียกเลขาคนสนิทเข้ามาหา"วันนี้ฉันมีนัดอะไรบ้าง"เลขาผู้คล่องแคล่วก็รายงานทันทีว่ามีนัดประชุมตอนไหน เลี้ยงอาหารกลางวันกับใคร ตอนบ่ายไปออกรอบกอลฟ์ที่สนามไหนกับใครชูชาตินั่งคิด ถึงแม้ความอยากกระสันซ่านจะพลุ่งพล่านขึ้นมา แต่ประชุมตอนช่วยสายนี้สำคัญเกินกว่าจะยกเลิกได้ ขณะลุกขึ้นก็บอกกับเลขา"เรื่องอาหารกลางวัน กับออกรอบตอนบ่าย โทรไปยกเลิกให้ฉันด้วย"จากนั้นเขาก็เดินกลับขึ้นไปเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเตรียมออกไปประชุม
..........................................................
ปาริฉัตรที่ตื่นขึ้นมารับรู้ตนเองในสภาพเปลือยเปล่า นอนอยู่บนเตียงใหญ่ที่แปลกตา เธอต้องใจหายวาบ พร้อมกับสติที่หวนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นมาเมื่อคืนวาน ซึ่งถึงแม้จะขาดๆ หายๆ แจ่มใสสลับเลือนราง แต่ก็ยังชัดเจนพอที่จะทำให้หญิงสาวตระหนักว่าเธอผ่านพ้นอะไรมาบ้าง
คุณพระช่วย ทำไมเธอถึงเป็นคนที่ปล่อยตัวปล่อยใจ ทำตัวเหลวแหลก ถึงปานนี้?ปาริฉัตรคร่ำครวญกับตัวเองอย่างโหยไห้ ความอ่อนต่อโลกและเกมกามสังวาส หญิงสาวไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอตอบสนองต่อสองพี่น้องไปนั้น เป็นไปเพราะแรงกระตุ้นของยาปลุกสวาทอย่างแรงที่ผสมในน้ำส้มให้เธอดื่ม
ปาริฉัตรลนลานไปหยิบ เสื้อผ้าชุดราตรีของเธอ และชุดชั้นในสองชิ้นที่ตกอยู่ข้างเตียงมาสวมใส่อย่างเร่งรีบ ก่อนที่จะผวาไปที่ประตู แต่ปรากฏว่าถูกล๊อกจากข้างนอกหญิงสาวยกมือทุบประตูส่งเสียงร้องเรียกออกไปจนแหบแห้งก็ไม่มีใครตอบรับ จนต้องกลับไปนั่งบนเตียงอย่างอ่อนล้าทั้งร่างกายและจิตใจเธอนั่งซึมร้องไห้ออกมาเงียบๆ อยู่อย่างนั้น จนกระทั่งมีสาวใช้หยิบกระเป๋าเดินทางของตนเข้ามาส่งให้ และเดินกลับออกไปโดยไม่พูดจากับตนเองสักคำเดียว ซึ่งปาริฉัตรผวาจะตามออกไปก็ไม่ทัน ประตูถูกปิดกลับมาล๊อกเอาไว้เหมือนเดิมก่อน
ปาริฉัตรไม่รู้จะทำอะไรได้ นอกจากจะเข้าไปอาบน้ำขจัดความเหนียวเหนอะหนะตามร่างกาย และผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ พอเธอออกจากห้องน้ำก็พบว่าตรงโต๊ะแต่งตัวนั้น มีจานอาหารวางคอยอยู่แล้ว
หญิงสาวไม่ได้แตะอาหารที่ถูกเตรียมมาให้เลย เธอได้แต่นั่งซึมเซื่องเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งจากมุมที่เธอแลเห็นไปไกลสู่ทะเลใส ฟากฟ้าครามนั้น ความจริงเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามตระการตา แต่ในเวลานั้นไม่ได้สร้างความรู้สึกยินดีแต่อย่างใดให้เกิดขึ้นในใจของปาริฉัตรเลยแม้แต่น้อย
หญิงสาวนั่งเหม่อลอยไปนานเท่าไหร่ก็ไม่ทราบ ในที่สุดด้วยความอัดอั้นตันใจเหลือประมาณ ปาริฉัตรหันมองไปที่กระเป๋าถือของตนเองแล้ว ก็ตัดสินใจลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิด โทรออกไปหาน้องสาวเพียงแค่สัญญาณเดียวเท่านั้น เสียงของปรีณาก็ดังขึ้นอย่างเร็วทันที"พี่เอ..พี่เอหรือคะ นี่บีพูด.."ปาริฉัตรพยายามสะกดน้ำเสียงให้เป็นปกติ ถามไถ่ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม ซึ่งน้องสาวของเธอเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนค่อยตอบมาว่า"ค่ะ..บี..บีสบายดี พี่เอรีบกลับมาเถอะค่ะ..พวกเราคิดถึงและเป็นห่วงพี่เอกันทั้งนั้น..."หญิงสาวน้ำตาคลอ รู้ดีคำว่า "พวกเรา" ที่น้องสาวหมายถึงนั้นรวมไปถึงสามีของเธอนั่นเอง ซึ่งเสียงของปรีณาดังต่อเนื่องมา"พี่เอเข้าใจผิดพี่หนึ่งไปหมดแล้วนะคะ..บีทราบความจริงทุกอย่างแล้ว คุณลุงเริงชัยเป็นคนไม่ดี..พี่เออย่าไปหลงเชื่อเขานะคะ"แล้วปรีณาก็เล่าความเป็นมาทุกประการ ยกเว้นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตนเองให้กับปาริฉัตรฟังด้วยน้ำเสียงรุ่มร้อน ซึ่งหญิงสาวรับฟังด้วยหัวใจที่แหลกสลาย น้ำตาไหลรินออกมาเป็นทางยาว"พี่เอ..พี่เอ..คะ..รีบกลับมาเถอะค่ะ พี่หนึ่งเขารักพี่เอมาก รักพี่เอคนเดียว เชื่อบีนะคะ.."เสียงของน้องสาวเร่งเร้ามา ปาริฉัตรพยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่จุกขึ้นคอหอย กล่าวเสียงสะท้านเศร้าซึมลึก"ไม่..บีหยุดพูดเถอะ...เรื่องของพี่กับพี่หนึ่งมันจบลงแล้ว..""อะไรกัน..พี่เอ..ทำไมพูดอย่างนี้..."เสียงปรีณาโวยวายดังมาอย่างตกใจ หญิงสาวยกมือเช็ดน้ำตาอย่างชอกช้ำใจ กล่าวเสียงสะอื้น"บีไม่เข้าใจ..ทุกอย่างมันสายไปแล้ว..พี่จะไม่กลับไปหาพี่หนึ่งอีก..พี่..พี่จะขอแยกทางกับเขา""พี่เอ...พี่เอ..อย่าคิดอะไรอย่างนั้นนะคะ...พี่หนึ่งเขาไม่ได้ทำอะไรผิด.."เสียงของปรีณาดังขึ้นอย่างแตกตื่นใจสุดขีด ปาริฉัตรไม่สามารถที่จะระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรงไว้ได้อีกต่อไป รีบกล่าวตัดบทเสียงสะท้าน"เรื่องนี้บีไม่ต้องยุ่งนะ...หยุดแค่นี้ล่ะ..."เธอไม่ฟังเสียงร้องเรียกของน้องสาวที่ดังเร็วร้อนมาจากอีกด้าน รีบกดปุ่มปิดเครื่องตัดสายไปโดยพลันจากนั้นปาริฉัตรก็ทิ้งตัวลงไปนอนคว่ำกับเตียง ร่ำไห้ออกมาดังๆ ด้วยจิตใจที่บอบช้ำร้าวราน............
............................
ปรีณาจ้องมองดูหน้าพี่เขยด้วยแววตาเศร้าซึมเห็นอกเห็นใจอย่างลึกซึ้ง เมื่อพนมกลับมาจากการไปขนเสื้อผ้าและตำราเรียนจากที่บ้านมาให้ เธอไม่กล้าที่จะบอกเรื่องราวเกี่ยวกับโทรศัพท์ที่ได้รับจากพี่สาวด้วยเกรงว่าจะกระทบกระเทือนใจต่อพี่เขยของเธอจนเกินไปพนมยิ้มให้กับน้องภรรยาที่ครึ่งนั่งครึ่งนอนเอนพิงพนักเตียงอยู่ ขณะที่ยกมือไปอังที่หน้าผากนูนสวยนั้น"อือม์ ตัวร้อนน้อยลงแล้วนี่จ๊ะ"ปรีณาตอนนั้นดวงตาที่จับจ้องไปยังพี่เขยมีประกายพราวของน้ำตา ทำให้ชายหนุ่มมีสีหน้าตกใจ รีบทรุดลงนั่งที่ข้างเตียง"บีเป็นอะไรจ๊ะ เจ็บที่ตรงไหนหรือ"เด็กสาวกลั้นสะอื้นสั่นศีรษะ กล่าวเสียงแผ่วเบา"ไม่..ไม่มีอะไรค่ะ บีแค่..แค่ตื้นตันใจในความกรุณาของพี่หนึ่ง""โธ่ บีจ๋า..บีจะเป็นอย่างนี้หรือ ถ้าไม่ใช่เพราะความโง่เขลาบัดซบเบาปัญญาของพี่หนึ่ง..."พนมกล่าวเสียงสะท้อน ปรีณารีบยกมือเล็กๆ ไปปิดปากของพี่เขยเอาไว้ รีบกล่าวว่า"ไม่ค่ะ บีไม่โทษพี่หนึ่ง พี่หนึ่งทำไปเพราะเข้าใจผิด"ชายหนุ่มรวบมือเล็กขาวบางนั้นเอาไว้ในอุ้งมือมั่น ขณะที่จ้องไปยังดวงตากลมโตของน้องภรรยานิ่ง จนเธอเอียงอายไม่กล้าสบตาเขาก้มศีรษะลง ใบหน้าเป็นสีชมพูเรื่อ สร้างความรู้สึกปั่นป่วนในใจให้เกิดขึ้นกับพนมอย่างบอกไม่ถูก จนทำให้เขาอดที่จะยกมือน้อยนั้นขึ้นจรดริมฝีปากไม่ไดใบหน้าอ่อนหวานน่ารักของปรีณาแดงก่ำไปจรดซอกคอ ชายหนุ่มที่จิตใจปั่นป่วนจนสุดระงับ ค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไปจรดริมฝีปากไปตรงหน้าผากขาวนูนสวยนั้นเบาๆร่างเล็กบางของปรีณานั้นกระตุกวาบขึ้นมาเล็กน้อย เด็กสาวตัวแข็งมือแข็งไปหมด ความรู้สึกเสียวสะท้าน อบอุ่น หวาบหวามพลุ่งพล่านขึ้นมาจับหัวใจน้อยๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนปรีณาส่งเสียงครางออกมาแผ่วเบา ขณะที่พนมเชยคางมนนั้นให้เงยขึ้น สายตาของชายหนุ่มและเด็กสาวจับจ้องมองกันนิ่ง ในความรู้สึกของคนทั้งสอง ณ วินาทีนั้น ทั้งโลกประหนึ่งมีเพียงแค่พวกเขาสองคนเท่านั้นปรีณาจ้องมองไปยังดวงตาของพี่เขยนิ่งนาน ก่อนที่ดวงตากลมโตนั้นจะหลับพริ้ม ขนตางอนยาวสั่นระริกๆ และเมื่อริมฝีปากของพนมโน้มลงไปประทับจูบอย่าวแผ่วเบาบนริมฝีปากบางงามนั้น เด็กสาวก็ส่งเสียงครวญครางเบาๆ ออกมาจากลำคอ "อือม์..พี่หนึ่งขา...อย่าค่ะ..."มโนธรรมในส่วนลึกที่กระตุ้นเตือนสติ ทำให้เด็กสาวครางเรียกชื่อพี่เขยของเธอออกมาอย่างแผ่วเบา ขณะเดียวกันพนมเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่พยายามระงับความรู้สึกที่ปั่นป่วนพลุ่งพล่านที่ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรงแต่ความรู้สึกอันเป็นความต้องการตามธรรมชาติที่ถูกจุดให้ก่อตัวขึ้นจากเหตุการณ์เมื่อคืนวานมันรุมเร้าเข้าหาจิตใจของคนทั้งสองอย่างรุนแรงเหลือประมาณเหตุการณ์ที่ความจริงไม่มีโอกาสจะเกิดโดยเด็ดขาด กลับถูกขับเคลื่อนให้บังเกิดขึ้นจากเพลิงปราถรนาที่ลุกโชนนั้นเมื่อริมฝีปากบางงามของปรีณาเผยอขึ้นรองรับการประทับจูบ ลิ้นของชายหนุ่มและเด็กสาวก็ม้วนกระหวัดเข้าพัวพันกันอย่างดูดดื่ม ริมฝีปากของทั้งสองประทับบดเบียดกันอย่างรัญจวนใจ ก่อนที่พนมจะค่อยๆ รั้งร่างเล็กบางของน้องภรรยาเอนราบไปกับพื้นเตียงหนานุ่มปรีณาหายใจสะทกสะท้อน วงหน้างดงามน่ารักนั้นแดงซ่าน สองแขนบอบบางนั้นโอบกระชับไปที่ท้ายทอยของพี่เขยที่ทิ้งตัวตามลงมา อ้าปากน้อยๆ รับการประทับจูบจากชายหนุ่มนิ่งนาน ลิ้นของทั้งสองกระหวัดรัดพันอย่างดูดดื่ม แยกจากกันอย่างอาลัย ก่อนจะโหยหาเข้าหากันใหม่เป็นจังหวะจะโคนตามธรรมชาติเสียงครวญครางของปรีณาเริ่มดังขึ้น เมื่อสองมือของพนมเริ่มไล้ลูบขยำคลึงไปบนทรวงอกกะเปาะงามของน้องภรรยา ร่างเล็กบางนั้นแอ่นขึ้นเสนอสนองการเล้าโลมนั้นอย่างรัญจวนใจ วงหน้าแดงซ่านถูกพรมจูบไปทั่ว ปาก แก้ม คิ้ว คาง รวมไปถึงซอกคออันขาวผ่องหอมกรุ่น ขณะที่สองแขนบอบบางที่โอบกอดตอบกลับนั้นก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังแข็งแรงของชายหนุ่มเสียงลมหายใจของพนมเริ่มหนักขึ้น เสียงครางของเด็กสาวก็เริ่มดังขึ้น"อา...อา....อา.....พี่หนึ่งขา..."ปรีณาหลับตาพริ้ม แหงนวงหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นขึ้นครางครวญอย่างเสียวซ่าน เมื่อสองแขนของพี่เขยล้วงสอดมาจากชายเสื้อยืดตัวโคร่ง ฝ่ามือที่อบอุ่นลูบไล้ไปตามเรือนร่างอุ่นละเอียดเนียนงามของเธอ สร้างความรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจจนขนลุกชัน ร่างเล็กบางนั้นสั่นระริกๆ บิดไหวอยู่ท่ามกลางการโลมเล้านั้นอย่างช้าๆ พนมจับสองแขนของเด็กสองวางทอดไปเหนือศีรษะของน้องภรรยา ก่อนที่จะค่อยๆ เลิกชายเสื้อยืดตัวโคร่งขึ้นไป ซึ่งปรีณาที่นอนตัวอ่อนปวกเปียก ความเสียวซ่านที่เกาะกุมทุกอณูความรู้สึกทำให้เธอแอ่นตัวขึ้น ปล่อยให้พี่เขยถอดเสื้อยืดออกไปทางศีรษะง่ายเข้า ทันใดนั้นเรือนกายท่อนบนที่ขาวผ่องเป็นประกายก็ปรากฏอวดโฉมต่อสายตาของพนมอย่างชัดเจน ชายหนุ่มหายใจเร็วขึ้น ขณะที่ปรีณาต้องใช้มือมาประคองกอดอกของตนเองเอาไว้ด้วยความอายจวบจนกระทั่งชายหนุ่มหอบหายใจหนักๆ ก้มหน้าลงไปโลมเลียร่องอกขาวผ่องละมุนตาที่มียกทรงสีชมพูอ่อนที่เขาเป็นคนเลือกหยิบให้น้องภรรยาสวมใส่เมื่อเช้านี้เองประคองรัดรึงอยู่ สองแขนอันบอบบางของปรีณาก็อ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงขืน ถูกจับยกวางทอดเหยียดไปทางเบื้องบนศีรษะท่วงท่านั้นเผยให้พนมเห็นวงแขนขาวสะอาดของเด็กสาวเต็มตา ความเนียนและสดใส ยั่วยวนให้ชายหนุ่มเคลื่อนหน้าลงไปโลมเลีย ลิ้นอุ่นชื้นของพี่เขยที่ลากไล้สัมผัสไปยังจุดเสียวทั้งสองจุดใต้วงแขน ทำให้ปรีณาแอ่นกายไหวสะท้านบิดไปบิดมาอย่างสุดเสียวซ่าน ปากจิ้มลิ้มบางเบาสีชมพูสดนั้นเผยอออกคราง"อา...อา...ซีดส์...ซีดส์...พี่หนึ่งขา...บีเสียวจะขาดใจ..."พนมเองก็เสียวกระสันไม่แพ้กัน ความอุ่นละเอียดของผิวกาย ความเนียนนุ่มหอมกรุ่นเต็มไปด้วยความเปล่งปลั่งแห่งวัยสาวแรกรุ่นนั้นเร้าอารมณ์ของเขาให้ลุกโชนจนขนลุกไปทั่วตัว อาวุธประจำกายเริ่มแข็งตัวเป็นลำโป่งดันเป้ากางเกงตุงออกมาท่ามกลางความกระสันซ่านใบหน้าของชายหนุ่มลากเลื่อนลงไปตามลำตัวขาวผ่องของน้องภรรยา ผ่านวนไปโลมเลียหน้าท้องแบนราบเรียบ ลิ้นของเขาฉกดุนลงไปบนวงสะดือกลมเล็ก ปรีณาสั่นกระตุกวาบๆ สองมือของเธอเลื่อนไปโอบรั้งที่ท้ายทอยของพี่เขย แอ่นร่างบอบบางของเธอเสนอเข้าหาโลมลิ้นของเขาอย่างรัญจวนใจ ครวญครางออกมาไม่ขาดปากสองมือของพนมเหนี่ยวไปที่ขอบกางเกงวอลม์เข้าชุดกับเสื้อยืดที่ถูกถอดไปก่อนหน้านี้แล้ว ก่อนจะค่อยครูดลากออกไปตามเรียวขาเล็กบางขาวสล้างไร้ที่ติของเด็กสาว ซึ่งร่างเล็กๆ นั้นสะท้านๆ เฮือกด้วยความรัญจวนใจ สองมือเล็กนั้นเลื่อนไปปิดตรงเป้ากางเกงในตัวน้อยของตัวเองด้วยความอายเมื่อชายหนุ่มกระตุกกางเกงขายาวหลุดไปจากปลายเท้าของปรีณาแล้ว เขาก็โลมเลียไปตามลำขาเรียวบางของน้องภรรยาอย่างละลานใจ สองมือคลำคลึงไปตรงลำขาอ่อนนุ่มเนียนมือไม่หยุด สร้างความเสียวสยิวให้เกิดแก่เด็กสาวจนตัวบิดเกร็งส่งเสียงครวญครางไม่ขาด"อา..ซีดส์...ซีดส์..อา...อา..."พนมแบะเรียวขาเล็กบางนั้นให้ถ่างออกจากกันเล็กน้อย ก่อนที่จะลากลิ้นโลมเลียไต่จากบริเวณหัวเข่ากลมมนขึ้นไปตามลำขาอ่อนเรื่อยไปจนสุดโคนขาที่ขาวผ่องนั้น ความหอมหวานที่ได้รับรสทำให้ชายหนุ่มส่งเสียงครางออกมาอย่างสุดจะข่มกลั้น"น้องบี...ของพี่หนึ่ง..เนื้อหวานเหลือเกิน"พนมทาบตัวกลับขึ้นไปกระซิบข้างหูของน้องภรรยาหลังจากโลมเลียโคนขาขาวของเธอจนอิ่มเอม ปรีณาหน้าแดงก่ำ ครางออกมาอย่างสุดเสียวสุดอายระคนกัน"พี่หนึ่งบ้า..พูดอะไร..เขาไม่ใช่ขนมนะ"ชายหนุ่มหัวเราะ ขณะนั้นสองมือของเขาตวัดไปที่กลางแผ่นหลังนวลเนียนของน้องภรรยา เอื้อมไปกระตุกตะขอยกทรงออก ก่อนที่จะเลิกปราการห่อหุ้มสองเต้าตูมนั้นออกไป เผยให้เห็นเม็ดทับทิมสีชมพูอ่อนลอยเด่นออกมายั่วยวนสายตาจนต้องก้มหน้าลงไปดูดดื่มโลมเลียอย่างอร่อยลิ้นปรีณาร้อง ฮื้อ ขณะหลับตาพริ้ม ร่างบางนั้นแอ่นโค้งสุดๆ เสนอสนองการเล้าโลมของพี่เขยด้วยความรู้สึกสุดเสียว สองมือโอบประคองไปที่ท้ายทอยของอีกฝ่าย นิ้วเรียวเกี่ยวเล่นไปที่ไรผมของชายหนุ่มเป็นการระบายความเสียวซ่านที่ก่อตัวขึ้นอย่างพลุ่งพล่านอาวุธประจำกายของพนมที่แข็งเด่โป่งดันอยู่ภายในเป้ากางเกงนั้นแสดงความอุทธรณ์เจ้าของว่าอยากจะออกมาอวดโฉมเต็มที ชายหนุ่มจึงส่งเสียงกระซิบแผ่วไปที่ข้างหูขาวใสนั้น"ถอดซิบกางเกงพี่สิจ๊ะ บีจ๋า หยิบไอ้หนูของพี่หนึ่งออกมาหน่อย มันร้องอยากออกมาเต็มทีแล้วล่ะ"ปรีณาหน้าแดงก่ำ ยกกำปั้นน้อยๆ ทุบไปที่กลางหลังของพี่เขยตุ้บหนึ่ง"บ้า.."แต่ว่าหลังจากนั้น ความวาบหวามดื่มด่ำ ความรัญจวนจิตในเกมกามที่เพิ่งได้รับรู้สอนให้รู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิต ทำให้มือน้อยนั้นเคลื่อนไปตามลำตัวของชายหนุ่มไปจนเจอท่อนแข็งที่ดันอยู่ตรงเป้ากางเกงเด็กสาวเอื้อมไปรูดซิปออก และล้วงเข้าไปถลกกางเกงในของพี่เขยลง ท่อนอวบยาวที่แข็งเป็นลำก็เด้งออกมาสู้มือน้อยของเธอทันทีปรีณากำอาวุธของชายหนุ่มเอาไว้เบาๆ ก่อนจะถอกขึ้นลงโดยอัตโนมัติ สร้างความเสียวกระสันให้แก่พนมจนขนลุกคราง สองมือประคองไปที่สองเต้าตูม โอบปากลงไปโลมเลียดื่มด่ำเป็นการตอบแทน ชายหนุ่มและเด็กสาวต่างคนต่างก็เสียวซ่านรัญจวน ส่งเสียงครางครวญออกมาผสานกันไม่หยุด"อา...อา....อาว...อาววววว...อือออ..อือออ..."มือน้อยของปรีณาทำงานอย่างไวทำให้พนมรู้สึกเสียวเกร็งจนเกรงว่าจะถึงที่ไปเสียก่อน รีบฉวยข้อมือเล็กบางของน้องภรรยา จับแขนบอบบางทอดไปเหนือศีรษะ ก่อนจะโลมเลียไปตามรักแร้ขาวเนียนหอมกรุ่นอีกระลอก ปั่นอารมณ์ของปรีณาจนกระเจิง ร่างบิดไหว ใบหน้าแดงซ่าน ส่งเสียงครวญครางออกมา"พี่หนึ่งขา..หยุด..หยุด..เสียว..เหลือเกิน"ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ รีบเลื่อนตัวลงไปตามลำตัวขาวบาง สองแขนคว้ามับไปที่โคนขาขาวผ่อง แบะสองเรียวขาของปรีณาออกห่างไป เด็กสาวรู้ตัวทันทีว่าพี่เขยกำลังจะจู่โจมส่วนใดของเธอ รีบรั้งมือกลับมาหมายปิดป้อง แต่ลิ้นอุ่นชื้นของพนมไปถึงเป้าหมายก่อนแล้ว ลากโลมไปตามร่องหลืบ ผ่านเนื้อผ้าลูกไม้สีชมพูอ่อนตัวจิ๋ว สร้างความเสียวกระตุกให้เกิดแก่ปรีณาจนตัวสั่นวาบๆ ส่งเสียงครางออกมาสั่นสะท้าน"อา...อา...ซีดส์...ซีดส์...อาาาาา..."พนมรับรู้ถึงน้ำเปียกที่ไหลเอ่อซึมออกมาจนทำให้เป้ากางเกงนั้นชุ่มแนบไปกับโหนกนูนจนแลเห็นขนดำอ่อนที่แรกเริ่มขึ้นอุยๆ ของน้องภรรยา สร้างความรู้สึกเสียวกระสันให้แก่เขาจนครางออกมา"อูยยย..บีจ๋า...บีสวยเหลือเกิน"ปรีณาหน้าแดง หลับตาพริ้ม คราง ฮือ ฮือ ในลำคอสะทกสะท้อน สองมือที่จำหมายจะไปปกป้องร่องสงวนเปลี่ยนไปเป็นประคองคลำไปที่ท้ายทอยของพี่เขย แอ่นสะโพกผายของตัวเองขึ้นสู้ลิ้นลากของอีกฝ่ายอย่างรัญจวนใจ ร่างเล็กบางนั้นบิดไปบิดมาบนเตียงอย่างสุดเสียวซ่าน"อา...อา...อา....บีเสียว...เสียว....ซีดส์...ซีดส์...พี่หนึ่งขา...อาาาาาา"พนมรับรู้ถึงอาการบิดเกร็ง สองเรียวขาบางที่หนีบเข้าหาใบหน้าของตนเองแน่น ร่องหลืบที่ขมิบตุบๆ สู้ลิ้นของตน ก็รู้ว่าอีกฝ่ายใกล้ถึงที่เต็มทน ก็รีบใช้มือเกี่ยวขอบยางของปราการด่านสุดท้ายของเด็กสาวลากครูดออกไปตามลำขา ซึ่งคราวนี้ปรีณาแอ่นสะโพกช่วยให้พี่เขยถอดเครื่องแต่งกายชิ้นสุดท้ายของเธอออกไปแต่โดยดีร่องหลืบที่สวยใส กลีบดอกไม้ขาวสะอาดชุ่มชื้นไปด้วยน้ำรักลอยเด่นขึ้นมายั่วสายตาของพนม ชายหนุ่มหอบหายใจหนักๆ ออกมา ใช้นิ้วสอดเข้าไปในร่องสวาทนั้น สอดเข้าออกอย่างเบามือ ส่วนปลายลิ้นก็โลมไล้ไปที่ติ่งเสียวที่สั่นระริกสู้ลิ้น ปลุกปั่นอารมณ์ของปรีณากระเจิดกระเจิง ร่างเล็กบางนั้นเกร็งสุดๆ กระตุกเฮือกๆ"อาาา...อาาา...พี่หนึ่ง...พี่หนึ่ง..ซีดส์...ซีดส์...อาาาาา..บี..บี...อ๊าาาาา..อ๊าาาาาา"ปรีณาร้องออกมาลั่นห้อง แอ่นสะโพกบิดไหวอย่างสุดเสียวซ่านรัญจวนใจ ร่างบอบบางนั้นสั่นสะท้านวาบๆ สองขาหนีบรัดไปที่ใบหน้าของพี่เขยที่ซุกอยู่ตรงหว่างขาแนบแน่น ภายใต้การเล้าโลมของพนมเด็กสาวก็น้ำแตกสู่สรวงสวรรรค์ไปในที่สุดจากนั้นชายหนุ่มก็ทาบลำตัวลงไปบนร่างเล็กบางที่ยังคงกระตุกเสียวอยู่ไม่สร่าง สองเรียวขานั้นถูกจับให้แยกถ่างออก เปิดทางให้ท่อนอวบของพนมจ่อหัวถอกบานเข้าไปหาร่องหลืบสวรรค์สร้างของปรีณา ซึ่งเด็กสาวหลับตาปี๋ สองแขนบอบบางรัดไปที่กลางหลังของพี่เขยแน่น เมื่อเธอรับรู้ถึงอาการไล้สัมผัสของหัวถอกที่กระทำต่อร่องสุดสงวนที่ตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไปหมดของเธอ"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่งขา...บีเจ็บ..."ปรีณาครางครวญ เมื่อหัวถอกบานของพนมเริ่มแหวกกลีบแคมรูปดอกไม้ขาวใสเข้ามาในร่างของเธอช้าๆ ความเจ็บแปลบทำให้ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเหยเกด้วยความปวดชายหนุ่มที่แสบหัวถอกไม่แพ้กันก็หยุดยั้งการเคลื่อนไหวลงชั่วคราว เขาโน้มตัวลงไปโลมเลียดูดดื่มยอดทับทิมบนกะเปาะคู่น้อยนั้น วนดูดไปจนกระทั่งร่องหลืบขยายตัวเปิดทางให้ท่อนอวบ ชายหนุ่มก็เกร็งสะโพกควงบดลำควยเบียดร่องสวรรค์ตีบฟิตนั้นเข้าไปอีกปรีณาตัวงอ เล็บทั้งสิบจิกไปกลางหลังพี่เขยอย่างแรง คราง ฮือ ฮือ ใบหน้านั้งแสดงออกมาถึงความเสียวและปวดระคนกันพนมรีบโน้มตัวลงไปกระซิบปลอบที่ข้างหูขาวใส ใช้ริมฝีปากขบไปตรงติ่งหูของปรีณาเบาๆ พร้อมๆ โลมลิ้นลากเลียไปช้าๆ ค่อยเบนความรู้สึกของน้องภรรยาให้เสียวซ่านกลบเกลื่อนความเจ็บปวด เมื่อหัวถอกบานของเขารับรู้อาการขยายตัวของร่องสวรรค์เนื่องจากความเสียวกระสันของเด็กสาวเป็นตัวเร่งเร้า ชายหนุ่มก็อัดกระเด้าอาวุธถลำลึกลงไปอีก คราวนี้พรวดเดียวเข้าไปกว่าครึ่งค่อนลำ ส่งผลให้เด็กสาวร้อง อ๊าาาาา ออกมาเสียงหลง"เบาๆ..หน่อยค่ะ..พี่หนึ่งขา..."ปรีณาครางครวญ ก่อนที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มจากถูกประกบปิดสนิทด้วยริมฝีปากของพี่เขย ลิ้นของเขารุกเร้าเข้ามากระหวัดพันกับลิ้นของเธออย่างรวดเร็ว ค่อยๆ กระตุ้น ความรู้สึกวาบหวาม ดื่มด่ำที่พลุ่งพล่านให้พลุ่งพล่านขึ้น ในที่สุดสองแขน สองขาของเด็กสาวก็ตวัดไปที่กลางหลัง สะโพกของชายหนุ่มแน่นพนมรับรู้อาการแอ่นของสะโพกผายที่ตนเองบดทับอยู่ แสดงออกถึงอาการพร้อมที่จะรับอาวุธส่วนที่เหลือของเขา ทำให้ชายหนุ่มส่งเสียงกระซิบแผ่วเบา"พี่หนึ่งจะเข้าหมดเลยนะจ๊ะ..."ปรีณาหลับตา กัดฟันแน่น ผงกศีรษะหงึกๆ สองแขนสองขารัดร่างพี่เขยเกร็งแน่นพนมเองก็กัดฟันข่มความแสบเสียวไม่แพ้น้องภรรยา รวบรวมกำลังที่สะโพก ส่งเสียงครางหนักๆ ออกมาคำหนึ่ง พร้อมๆ กับอัดกระเด้ายัดเยียดอาวุธอวบของเขาทะลวงเข้าไปสู่ภายในร่างกายของปรีณาจนหมดด้ามในคราวเดียว"อ๊าาาาาาาาาาาาาาา.."ปรีณาร้องลั่นห้อง ร่างเล็กบางงองุ้มเป็นกุ้งเผา ใบหน้าอ่อนหวานนั้นเหยเกสุดๆ พนมรีบปลอบโดยการพรมจูบเป็นการใหญ่ พร้อมกับกระซิบแผ่วนุ่ม"เดี๋ยวก็หายเจ็บจ้ะ..คนดีของพี่หนึ่ง"เด็กสาวคราง ฮือ ฮือ ออกมาในลำคอ ขณะที่พนมเริ่มสาวท่อนควยของเขาครูดไปตามผนังชุดคลอดที่กระชับตอดแนบแน่น สองแขนของชายหนุ่มรั้งไปที่ข้อพับหลังหัวเข่าของน้องภรรยาจับยกขึ้น แอ่นสะโพกถอกลำควยอย่างช้าๆ เข้าออกทีละครึ่งลำ และสาวบดเบียดเข้าไปอีก ซึ่งความแน่นที่จุกอัดเข้ามาเต็มๆ ความปวดแสบทำให้ปรีณารู้สึกอัดอั้นจนต้องส่งเสียงครางกระเส่าออกมาอย่างอดไม่อยู่ ส่งเสียงครวญคราง"เบาๆ..ค่ะ..เบาๆ.."พนมส่งเสียงปลอบ พลางวนเวียนควงบดย้ำเข้าออกอยู่ในลักษณะนั้น จนกระทั่งรับรู้ถึงอาการยืดหยุ่นของช่องคลอดที่ฟิตแน่นนั้น ลำควยที่ถอกออกมาเป็นมันปลาบด้วยน้ำรักที่ถูกหลั่งออกมาโชลมจนชุ่มชื้นจนเริ่มเหมาะแก่งานกระเด้าเย็ด
จากนั้นชายหนุ่มก็ม้วนเพรียวขานั้นให้กลับขึ้นไปยังลำตัวเล็กบาง ยกสะโพกผายนั้นให้แอ่นขึ้นสนองรับการแยงกระเด้าของตนเองถนัดๆ ก่อนที่จะเริ่มเดินเครื่องลูกสูบอวบเข้าออกร่องหลืบสวรรค์สร้างของน้องภรรยา สร้างความสุดเสียวกระสันให้แก่ทั้งตัวเขาเองและน้องภรรยา จนต่างฝ่ายต่างร้องครางกระเส่าออกมาประสานกันดังระงม"อาาววววว...อาาาาว....อาาาา....อือ.....อือ....อาาาา"ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้กลบความรู้สึกเจ็บปวดไปหมดสิ้นแล้ว ปรีณาแอ่นสะโพกผ่ายตัวเองเด้งขึ้นสนองการเย็ดของพี่เขยอย่างสุดรัญจวนใจ สองแขนที่สุดแสนจะบอบบางนั้นทิ้งออกแนบลำตัว กำจิกแน่นไปบนผ้าปูที่นอน ใบหน้าอ่อนหวานนั้นหลับตาพริ้ม แต่วงหน้าที่แดงซ่านนั้นแสดงออกให้เห็นชัดว่ากำลังตกอยู่ภายใต้ความรู้สึกเสียวซ่านขนาดไหน ริมฝีปากบางงามนั้นห่อครวญครางไม่ขาดปาก"ซีดส์...ซีดส์....อาาาา..อาาาาาา..."ตอนนี้ร่องหลืบนั้นขยับตัวกระชับรับกับลำควยของเขาอย่างพอเหมาะพอเจาะเต็มที่แล้ว พนมเริ่มเร็งเครื่องกระเด้าเย็ดเร็วขึ้นๆ เมื่อชายหนุ่มเห็นหนอกควยของตนที่บดเบียดไปด้วยความแรงเนื่องจากอารมณ์กระสันซ่านปะทุพล่านนั้นแลกมาซึ่งการแอ่นสะท้าน ร้องลั่นครางด้วยความสุดเสียวของน้องภรรยา ก็ค่อยๆ คลายความกังวลใจ ขณะที่เร่งเร้าจังหวะเย็ดของตนเองให้แรงขึ้นตามความเสียวกระสันที่พอกพูนไต่ระดับขึ้นไม่หยุดปรีณาที่รับทราบรสชาติของการกระเด้าเย็ดเป็นครั้งที่สองในชีวิต แต่วันนี้กับเมื่อคืนวานนั้นความรู้สึกของเธอต่างกันอย่างลิบลับ ความเสียวซ่านกระสันที่ก่อตัวปะทุขึ้นราวกับน้ำเดือดนั้นผสมผสานไปด้วยความรู้สึกวาบหวาม ดื่มด่ำ อบอุ่นไปการบดเบียดของพี่เขยตนเองจนทำให้ทั่วทุกขุมขนของเธอนั้นเต้าเร่าด้วยความรู้สึกเร่าร้อนผสานกับความสุขเอ่อล้นจนเต็มปรี่
ความรู้สึกนี้ที่รุนแรงนั้นเมื่อปะทุขึ้นถึงจับจิต ก็ทำให้ร่างเล็กบางนั้นสะท้านเฮือก ๆ สองแขนยื่นไปโอบรัดที่กลางหลังของพี่เขยให้โน้มตัวลงมาหา พร้อมกับกระซิบเสียงสะท้าน"พี่หนึ่ง..พี่หนึ่ง..ขา..บี..บี..เสียว.จะถึง...แล้ววววว..อาาาาา"พนมก้มลงประทับจูบ บดขยี้ริมฝีปากไปกับริมฝีปากบางนุ่มอย่างเร่าร้อน ขณะเดียวกันก็เร่งกำลังที่สะโพกควงบด กระเด้าท่อนเอ็นของตัวเองเย็ดกระแทกถี่ยิบ เสนอสนองต่อร่องหีที่ตอดรับขมิบลำควยของตนเองตุบๆ อย่างสุดความสามารถ เสียงพั่บ พั่บ เมื่อหน้าขาปะทะแก้มก้นขาวนวลนั้น"อูยยย..บีจ๋า...พี่หนึ่งก็ใกล้เหมือนกัน...เราเสร็จพร้อมกันเลยนะ"พนมกระซิบเสียงหวาน ปรีณาหน้าแดงซ่าน หลับตาพริ้ม ผงกศีรษะรับ แอ่นโคกของตัวเองขึ้นสุดๆ เร่งเร้าตอบรับจังหวะเย็ดของพี่เขย โหนกหีกับหนอกควยรับจังหวะบดเบียดกันอย่างแนบแน่น เร้าอารมณ์ของชายหนุ่มกับเด็กสาวให้กอดรัดซึ่งกันและกันจนราวกับละลายเป็นเนื้อเดียว เสียงครางของทั้งคู่ดังประสานกันระงมห้อง"อาาาาาา...อูยยยยย.....อืออออ.......อาาาาาาววววว....อาาาาาา"ท่ามกลางเพลิงสวาทที่เผาผลาญคุโชนจนถึงจุดขีดสุด ในที่สุดปรีณาก็เกร็งเล็บจิกแผ่นหลังของพี่เขยแน่น ส่งเสียงร้องออกมาสุดเสียงเมื่อความรู้สึกเสียวซ่านนั้นระเบิดปะทุขึ้นสู่จุดสุดยอด สองเรียวขาตวัดรัดไปที่สะโพกแข็งแรงของชายหนุ่มเด้งแอ่นโคกหีสาวรุ่นขึ้นรับการตุกของลำควยที่วาบๆ พ่นหลั่งน้ำเชื้อออกมาในเวลาเดียวกันนั้นอย่างสุดรัญจวนใจ พนมใบหน้าบิดด้วยความเสียวซ่านไม่แพ้น้องภรรยา ร่องหีที่สุดฟิตนั้นขมิบรัดลำควยของเขา ตอดดูดเค้นน้ำเชื้อที่ร้อนระอุ ระเบิดราวกับกระสุนน้ำเมือก พุ่งราดรดเข้าไปในโพรงช่องคลอดของปรีณาแบบไม่มีรั้งออม ชายหนุ่มเวียนกระแทกเย็ดรับกับจังหวะตอดนั้น ท่ามกลางความรู้สึกปลดปล่อยอย่างสุดๆ เขาหอบหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยจนตัวโยน เหงื่อกาฬไหลชุ่มโชมจนเสื้อเชิ๊ตที่ใส่นั้นชุ่มแนบไปกับลำตัว ขณะเดียวกันนั้นปรีณาก็มีสภาพที่ไม่แตกต่างกันเรือนร่างบางขาวผ่องผุดผาดนั้นมันปลาบอาบเชื่อมไปด้วยผุดพรายของเหงื่อที่เอ่อซึมออกมาแทบทุกขุมขนขณะที่เพลิงดำกฤษณาค่อยๆ อ่อนจางลง ร่างของพนมก็นอนทาทาบประคองกอดน้องภรรยาเอาไว้อย่างสุดหวง สุดทะนุถนอม ริมฝีปากของชายหนุ่มจูบไซร้ไปตามซอกคอขาว กระซิบแผ่วๆ"พี่หนึ่งมีความสุขมาก..น้องบีรู้ไหม"ปรีณาหน้าแดงก่ำ แต่ตอนนี้เธออายจนไม่รู้จะอายอะไรอีกแล้ว เด็กสาวซุกหน้าลงซบกับอกของพี่เขย กอดตัวเขาไว้แน่น ส่งเสียงกระซิบหวาน"บี.บี..ก็มีความสุขมากเหมือนกันค่ะ"ชายหนุ่มรู้สึกตื้อขึ้นในใจ จนต้องเชยคางมนของน้องภรรยาขึ้นมาจูบรับขวัญไปที่ริมฝีปากบางงามนั้นอีกระลอกใหญ่ ซึ่งเด็กสาวก็เสนอสนองตอบอย่างรัญจวนใจ ส่งเสียงครางออกมาในลำคอแต่ในห้วงเวลานั้น มโนสติของทั้งคู่คล้ายมีจิตเชื่อมสัมพันธ์กันอย่างประหลาด เงาภาพของปาริฉัตรปรากฏขึ้นสู่ห้วงคำนึงของชายหนุ่มและเด็กสาวแทบจะเป็นเวลาเดียวกันร่างเล็กบางสะท้านขึ้นวูบหนึ่ง ขณะเดียวกันนั้นหว่างคิ้วของชายหนุ่มก็กระตุกด้วยความรู้สึกอย่างหนึ่งที่แปลบขึ้นจับจิตพนมประคองร่างเล็กบางนั้นแนบแน่น ดูเหมือนจะล่วงรู้ความคิดของน้องภรรยา ชายหนุ่มกระซิบเสียงแผ่วปลอบที่ข้างหู พร้อมๆ กับใช้มือบรรจงซับน้ำตาใสๆ ที่รินออกมาจากหางตาของเด็กสาวในการประชุมพรรควันนั้น ชูชาตินั่งหารืออยู่กับพรรคพวกทางการเมืองแบบใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว บ่อยครั้งที่ห้วงคำนึงของนักการเมืองเจนเวทีจะล่องลอยไปถึงหญิงสาวผู้ซึ่งเขาเพิ่งจะได้มีโอกาสเห็นหน้าเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรก แต่อย่างไม่น่าเชื่อเงาภาพนั้นกลับมีอิทธิพลกับความคิดของเขาถึงกับทำให้ไม่มีสมาธิกับการงานตรงหน้าตลอดชีวิตที่บุกบั่นมาแบบแทบจะเรียกได้ว่าทุกรูปแบบ ทุกกระบวน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายใคร่อยากได้ถึงเพียงนี้มาก่อนแต่ชูชาติอดคิดไม่ได้ ความจริงถ้าบุตรชายของเขาจะยินยอมมอบปาริฉัตรกลับคืนไปให้เริงชัยแต่แรก เขาคงไม่ต้องมานั่งอึดอัด งุ่นง่านอยู่ในลักษณะนี้เป็นแน่พอนึกถึงเริงชัย นักการเมืองผู้เจนจัดก็อดกังวลขึ้นมาลึกๆ ไม่ได้ เขายังคงเดาทีท่าของเริงชัยไม่ออกเหมือนกันว่าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกับเรื่องนี้แต่จากทีท่าของเริงชัย และการวางตัวของปาริฉัตรทำให้เขาพอจะอุ่นใจขึ้นได้เล็กน้อยว่าจะอย่างไร ดูไปแล้วต่อให้เริงชัยกับปาริฉัตรมีความสัมพันธ์กัน ก็น่าจะเป็นไปแบบลับๆ เสียมากกว่า อีกฝ่ายถึงแม้จะไม่พอใจแค่ไหนก็คงไม่กล้าผลีผลามเอะอะโวยวายอะไรออกมาอาการครุ่นคำนึงไปถึงเรื่องต่างๆ ของชูชาติทำให้พรรคพวกร่วมก๊วนประชุมต่างพากันทักอย่างแปลกใจที่ชูชาติเหม่อๆ ผิดปกติ บางคนแซวว่าเมื่อคืนฉลองงานวันเกิดมากไปหน่อยหรืออย่างไร วันนี้เลยเบลอๆ ซึ่งชูชาติก็ทำทีเป็นหัวเราะเออออห่อหมกไปด้วย ในใจก็เฝ้าเร่งให้การประชุมนั้นเสร็จสิ้นไปไวๆหลังการประชุมแจกแจงงานติดตามผลงานของกระทรวงที่ตนเองดูแลอยู่ผ่านพ้นไปท่ามกลางความอึดอัด ชูชาติก็เอ่ยปากลาพรรคพวกเดินทางกลับคฤหาสถน์หลังงามทันที โดยที่ยิ่งยศเลขาคนสนิทรายงานว่านัดเลี้ยงอาหารกลางวัน กับนัดออกรอบกอลฟ์บ่ายวันนี้ถูกยกเลิกไปแล้ว
เมื่อกลับมาถึงคฤหาสถน์ที่พัก หนุ่มใหญ่นักการเมืองผู้เจนจัดก็เดินตรงไปยังปีกซ้ายของเรือนพักหลังงามอันเป็นตำแหน่งที่ตั้งของห้องเขียว ซึ่งเป็นห้องพักรับรองหนึ่งในหลายๆ ห้องตอนนั้นในใจของชูชาติรู้สึกตื่นเต้น แค่หวนนึกถึงใบหน้า เรือนกายของสตรีที่อยู่ภายในห้องเขียว ความกระสันซ่านก็พลุ่งพล่านขึ้นมาจนขนลุกอย่างอดใจเอาไว้ไม่อยู่เบื้องหน้าประตูห้องเขียวมีชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ชื่อเดชา ซึ่งเป็นคนติดตามของเชี่ยวชาญบุตรคนโปรดยืนเฝ้าอยู่ ชูชาติผงกศีรษะรับการค้อมคำนับอย่างนอบน้อมของเดชาไม่จำเป็นที่ชูชาติต้องเอ่ยปากอะไรสักคำเดียว เดชาสมุนร่างยักษ์ของเชี่ยวชาญก็รู้งาน เปิดประตูห้องพักนั้นให้กับเจ้าของคฤหาสถน์หลังงามนี้ทันทีหนุ่มใหญ่ผู้เรืองอำนาจเดินเข้าไปในห้อง สายตาของเขาปะทะไปกับร่างงามที่ผวาลุกขึ้นมาอย่างตื่นตระหนกตอนนั้นใบหน้าของปาริฉัตรซีดเผือด ตามพวงแก้มยังมีคราบน้ำตา ไม่ได้มีการเสริมแต่งด้วยเครื่องสำอางใดๆ เลยแม้แต่น้อย แต่ชูชาติก็ยังอดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าผู้หญิงตรงหน้าของเขามีความสวยงามเป็นเอกอย่างที่ยากยิ่งจะหาใครมาเปรียบได้ชูชาติเดินตรงเข้าไปหาปาริฉัตร ซึ่งหญิงสาวถอยหลังกรูดไปปะทะกับผนังห้อง ใบหน้าซีดเซียวทว่างามงดนั้นเต็มไปด้วยแววความพรั่นพรึงประหวั่นใจ เธอกล่าวเสียงสั่นสะท้าน"ท่านคะ..ดิฉันอยากกลับบ้าน"หนุ่มใหญ่เจนสังเวียน ส่ายหน้า ส่งเสียงจุจุ เดินเข้ามาประชิดร่างงาม สูดกลิ่นหอมที่รวยรินเข้าแตะจมูกอย่างชื่นใจ พลางกล่าว"ไม่ต้องกลัวผมหรอก คุณปาริฉัตร"มือใหญ่แข็งแรงของเขาแตะไปที่ข้อศอกของหญิงสาว ใบหน้าสี่เหลี่ยมทรงอำนาจแย้มยิ้ม"มา..มานั่งก่อนเถอะครับ เชื่อผมนะ"อำนาจในแววตาของอีกฝ่ายทำให้ปาริฉัตรไม่กล้าขัดใจถูกพาไปนั่งที่ริมเตียง โดยที่ชูชาติทรุดลงนั่งเคียงข้าง ปาริฉัตรที่ตอนนั้นรู้สึกใจหวิวๆ พยายามรวบรวมสติกล่าวข้อร้องอีกครั้งด้วยเสียงเบาแผ่วสั่นระริก
"ดิฉัน..ดิฉันอยากกลับบ้านค่ะ"ชูชาติหัวเราะออกมา ใช้มือตบไปที่หลังมือขาวนวลของปาริฉัตรเบาๆ"ไม่ต้องกังวลมากหรอกคุณปาริฉัตร เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของหนุ่มสาวสมัยนี้ ผมเข้าใจ และไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่ด้วย...ตราบใดที่ทุกฝ่ายยินยอมพร้อมใจกัน"ดวงตาสวยซึ้งของปาริฉัตรหลั่งน้ำใสๆ ออกมา เธอส่ายศีรษะกล่าวเสียงเครือสะท้าน"ไม่..ไม่ค่ะ..ท่านเข้าใจผิด..ดิฉัน..ดิฉัน..ไม่ใช่..."ชูชาติหัวเราะเสียงดังขึ้น มืออ้อมไปโอบไหล่กลมมนของหญิงสาวให้รั้งเข้ามาตนเอง ซึ่งปาริฉัตรร้องไห้ออกมา พยายามดิ้นรนให้พ้นจากวงแขนของอีกฝ่าย ส่งเสียงครางขอร้อง"ท่านคะ..ได้โปรด...ปล่อยดิฉัน.."หนุ่มใหญ่เจนสังเวนรั้งร่างแบบบางเข้ามาชิด พร้อมยื่นใบหน้าเข้าไปเชยชมหอมแก้มใสของหญิงสาว ส่งเสียงเคล้าหัวเราะ"เท่าที่นายเชี่ยวบอกกับผม เมื่อคืนคุณปาริฉัตไม่ยักกะห้ามไอ้ลูกสองคนของผมอย่างนี้เลยนี่นา.."ปาริฉัตรตะลึงลานไปกับคำพูดที่เปรียบเสมือนหอกแหลมทิ่มเข้าสู่กลางใจของเธอ หญิงสาวตัวอ่อนเปลี้ยไปพลันเพราะความเปลี่ยวใจ เศร้าใจ ยอกแสยงใจที่ซึมลึกเข้าจับจิตชูชาติฉวยโอกาสนั้นก้มหน้าลงไปซอนไซร้ซอกคอขาวผ่องหอมกรุ่น ปาริฉัตรได้สติพยายามเบนตัวให้พ้นจากการก่ายกอดนั้น ร่ำไห้ออกมาวิงวอนเสียงเครือ"อย่าค่ะ..ท่านคะ..ได้โปรด..อย่า"ผิวกายอุ่นละเอียดที่ได้สัมผัสใกล้ชิด เร้าอารมณ์ปราถนาในใจของหนุ่มใหญ่เจนสังเวียนจนพลุ่งพล่าน การดิ้นรนขัดขืนจากร่างงามนั้นยิ่งสร้างความกระสันสวาทให้ลุกซ่านขึ้นไปกว่าเดิมอีก เขาส่งเสียงหัวเราะดัง"ดิ้นทำไมล่ะครับ...หรือคุณจะกลัวว่าไอ้สองคนนั่นมันจะรู้"ชูชาติทางหนึ่งฟอนจูบไปที่ซอกคอขาวผ่อง ทางหนึ่งก็ส่งเสียงกระซิบไปที่ข้างหูของหญิงสาวอย่ามย่ามใจ"ไม่ต้องกังวลหรอกคุณเอ...ต่อให้พวกนั้นรู้...พวกมันจะเลี้ยงคุณยังไง..ก็เลี้ยงอยู่เหมือนเดิมนั่นแหล่ะ..มันไม่ถือหรอกเชื่อผม"หนุ่มใหญ่หัวเราะกระเส่า มือขวาโอบกระชับไปที่เอวคอกิ่วของปาริฉัตร อีกมือหนึ่งขยำไปตรงทรวงอกอวบอิ่มชูชันตระการตานั้นอย่างกระหาย ปาริฉัตรพยายามดิ้นสุดชีวิต มือบอบบางของเธอพยายามผลักมือหยาบของอีกฝ่ายออกไปแต่ไม่เป็นผลแม้แต่น้อย"ไม่..ไม่ค่ะ..ท่าน..เข้าใจดิฉันผิด..ดิฉันไม่ใช่.."ปาริฉัตรพยายามอธิบายเสียงสะท้าน แต่ฉับพลันนั้นริมฝีปากหนาหนักของชูชาติก็บดเบียดเข้ามาประกบปิดริมฝีปากบางงามของเธอไปก่อน หญิงสาวส่งเสียงครางออกมา พยายามเบนหน้าหนีส่งเสียงอู้อี้ห้ามปราม แต่หาได้มีผลทำให้หนุ่มใหญ่ละเลิกการกระทำนั้นเลยแม้แต่น้อย หนุ่มใหญ่หัวเราะเสียงดัง รวบรวมกำลังกดร่างแบบบางของปาริฉัตรหงายลงไปกับเตียง ซึ่งหญิงสาวไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน ก่อนที่ชูชาติจะทิ้งตัวลงขนาบไปพร้อมกับกระซิบเสียงหื่น"เมื่อคืนได้สองคนนั่นมันช่วยให้คุณมีความสุขเท่าไหร่ ผมก็จะมอบให้คุณได้มากเท่านั้นเหมือนกัน.."ปาริฉัตรน้ำตาไหลพราก พยายามเบนศีรษะหลบเลี่ยงไปมา ชูชาติก็ไม่รีบร้อน ฝังใบหน้าซอกไซร้อุ่นเครื่องดื่มด่ำความหอมหวานไปตามซอกคอขาวผ่องหอมกรุ่นนั้นเป็นการเรียกน้ำย่อยไปก่อนร่างกำยำหนักหน่วงที่ทาทับอยู่บนร่างแบบบางของหญิงสาว ทำให้ปาริฉัตรไม่มีสิทธิ์ดิ้นรนไปไหน สองแขนของหญิงสาวพยายามหยิกข่วนทุบตีทำทุกวิถีทางเพื่อต่อสู้ปกป้องตนเอง แต่การกระทำนั้นไม่มีประโยชน์อะไรแม้แต่น้อยนิด ตรงกันข้ามกับยั่วยุให้เพลิงราคะของชูชาติลุกโชนพลุ่งพล่านไปทั่วร่างของเขา ท่อนเนื้อของหนุ่มใหญ่แข็งกระดกดันเป้ากางเกงออกมาจนหญิงสาวรับรู้ได้ ต้องร้องไห้คร่ำครวญออกมาอย่างประหวั่นพรั่นใจ"ท่านคะ..ดิฉันขอร้อง..อย่าทำดิฉัน..ดิฉันแต่งงานแล้ว..."ปาริฉัตรวิงวอนขอร้องเสียงเครือสะท้าน เธอหวังว่าด้วยศักดิ์ฐานะหน้าตาทางสังคมของอีกฝ่าย จะยุติการกระทำนี้ ถ้าล่วงรู้สิ่งที่กำลังกระทำอยู่นั้นผิดศีลธรรมจารีตประเพณีอันดีทว่าตอนนั้นชูชาติระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น ใช้สองมือบังคับศีรษะของปาริฉัตรให้หันมามองเขาตรงๆ ก่อนจะกล่าวอย่างยิ้มแย้ม"หรือครับ ผมไม่อยากเชื่อ ....แล้วผู้หญิงที่แต่งงานแล้วอย่างคุณ มาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ตามลำพังกับนายเริงชัยล่ะครับ...และก็เมื่อคืนนี้ด้วย..ผู้หญิงที่มีสามีแล้วทำไมถึงยอมนอนค้างอ้างแรมกับผู้ชายคนอื่นถึงสองคนอย่างไม่อายเลยล่ะ...ไม่เห็นคุณจะพูดอย่างนี้กับลูกชายผมเลยนี่"ปาริฉัตรสะอื้นไห้ออกมา ใบหน้างดงามอ่อนหวานงามซึ้งนั้นซีดขาวไร้สีเลือดเปรอะไปด้วยน้ำตาที่ไหลพรากออกมาไม่หยุด คำพูดของอีกฝ่ายราวกับหนามแหลมที่ทิ่มตำเข้าไปกลางใจของเธอ สร้างความรู้สึกเจ็บปวด อดสู ละอายใจ ยอกแสยงปวดแปลบไปจับจิต จนร่างแบบบางที่พยายามดิ้นรนอยู่นั้นหมดเรี่ยวแรง หมดกำลังใจที่จะขัดขืนไปฉับพลันชูชาติแลเห็นอาการนั้นก็รู้ดีว่าต้องรีบฉกฉวยโอกาส หนุ่มใหญ่เจนสังเวียนรีบเลื่อนมือไปตรงขอบกางเกงขายาวของปาริฉัตรกระตุกตะขอออก และใช้มือแหวกขอบกางเกงล้วงลึกจู่โจมเข้าสู่จุดสำคัญตรงหว่างขาของหญิงสาวทันทีปาริฉัตรสะท้านเฮือก กว่าจะได้ทันตั้งตัว สองเข่าแข็งแรงของชูชาติก็บังคับเรียวขาของเธอให้ถ่างออก นิ้วอันเจนจัดช่ำชองในการเล้าโลมกระตุ้นต่อมความเสียวของเพศตรงข้ามก็เริ่มทำงานโดยการลากไล้ไปตามร่องหลืบผ่านเนื้อกางเกงในอันบางเบานั้นสองมือของปาริฉัตรพยายามเอื้อมลงไปเพื่อปกป้องร่องสงวนของตนเอง แต่เมื่อนิ้วของอีกฝ่ายบดลึกแหวกร่องหลืบของเธอเข้าไปสะกิดไล้กับติ่งเสียว ร่างแบบบางของหญิงสาวก็กระตุกวาบ ส่งเสียงร้องครางออกมา มือไม้อ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรงจะกระทำการปกป้องตัวเองได้ดั่งใจชูชาติหัวเราะอย่างกระหยิ่ม เมื่อเห็นร่างแบบบางที่ตนเองทาทาบอยู่นั้นบิดไหวไปมา ใบหน้างดงามสวยซึ้งที่จำเดิมซีดขาวไร้สีเลือดก็ปรากฏริ้วรอยสีแดงจับขึ้นที่สองแก้มที่ยังคงเปรอะด้วยน้ำตา ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้น มือเล็กบางที่พยายามผลักตัวเขาออกไปก็กลับกลายเป็นกำแน่นไปที่บ่าของเขานักการเมืองเจนเวทีฉวยโอกาสทองโน้มตัวลงไปบดขยี้จูบไปที่ริมฝีปากบางงามทันที คราวนี้ปาริฉัตรไม่ได้มีอาการบ่ายเบี่ยงศีรษะหลบแล้ว หญิงสาวอ้าปากออกน้อยๆ อย่างลืมตัวด้วยแรงขับจากความรู้สึกเสียวสะท้านที่ถูกกระตุ้นจากนิ้วอันเจนจัดนั้น ลิ้นของชูชาติรุกล้ำเข้ามากระหวัดพันกับลิ้นนุ่มชุ่มชื้นของปาริฉัตรทันทีทันใด"อือม์..อือม์..."เสียงบดริมฝีปากจูบ เสียงครางในลำคอดังขึ้นประสานกันระหว่างหนึ่งหญิงหนึ่งชาย ชูชาติได้ลิ้มรสความหอมหวานจากริมฝีปากบางงามนั้นอย่างเต็มๆ สร้างความระเริงใจให้กับหนุ่มใหญ่จนเสียวกระสันออกมาขนลุก นิ้วมือขวาสอดดุนวนไล้ไปตามร่องหลืบ มือซ้ายก็เลื่อนไปบีบคลึงขย้ำบี้ไปตรงทรวงอกเต่งเต้าชูชันนั้นอย่างมันมือถึงแม้จะเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกรอบประเพณีมาชั่วชีวิต แต่สองคืนที่ผ่านมา เกมกามสังวาสที่เธอถูกสอนให้รู้จักและปลุกปั่นให้กระเจิดกระเจิงเพลิดถลำลึกไปในห้วงแห่งเพลิงดำฤษณา ทำให้อาการตอบสนองต่อการกระตุ้นนั้นเป็นไปอย่างรุนแรงอย่างที่ปาริฉัตรไม่มีปัญญาจะควบคุมตนเองเอาไว้ได้ภายใต้การบดขยี้จูบอย่างดูดดื่ม และนิ้วมือที่ลากไล้อย่างชำนาญ ร่างแบบบางที่งดงามไปทุกส่วนสัดนั้นก็แอ่นขึ้นเสนอสนองการเล้าโลมนั้นอย่างร้อนร่าน อีกครู่หนึ่งชูชาติก็ส่งเสียงหัวเราะกระเส่าเมื่อเขารับรู้ถึงความชื้นที่เอ่อซึมออกมาจากร่องหลืบนั้นจนชุ่มไปตามเป้ากางเกงในตัวน้อยนั้น"เป็นไงบ้างจ๊ะ หนูเอคนสวยของป๋า ฮ่ะ ฮ่ะ"วาจากของชูชาติเปลี่ยนไปอย่างเล้าโลมระเริงใจ เมื่อเห็นอาการตอบสนองของปาริฉัตรที่มีต่อการเล้าโลมของตนเองหญิงสาวสะอื้นไห้ออกมา รู้สึกเกลียดตัวเองอย่างจับใจที่ใจอ่อน ใจง่ายไปกับการเล้าโลมของอีกฝ่าย แต่ความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นมานั้นกลบบังความคิดเหล่านั้นไปสิ้น เมื่อสองแขนแข็งแรงของชูชาติเอื้อมลงไปเพื่อถลกกางเกงขายาวของเธอ ปาริฉัตรก็แอ่นสะโพกยกก้นงอนงามขึ้นจากเตียงเล็กน้อยเปิดทางให้หนุ่มใหญ่กระทำได้ดั่งใจหมายอย่างสะดวกดายชูชาติเบิกตาโพลง ท่อนขาเพรียวงามเป็นลำเสลาราวกับแท่งหยกที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้หนุ่มใหญ่หายใจหอบถี่ ต้องเลื่อนตัวลงไปลูบไล้ เฟ้นฟอน ระดมจูบโลมเลีบไปตามท่อนขาอ่อนขาวสล้างนั้นอย่างอดใจไม่ไหวอีกต่อไปปาริฉัตรบิดกายไปมาอย่างเสียวซ่าน สองขาถูกแบะให้ห่างออก ลิ้นของชูชาติเลียลากไปตามท่อนขาเธอเลยลึกขึ้นไปจุดซอกโคนขาอวบเนียน สร้างความกระสันซ่านให้กับหญิงสาวจะตัวกระตุกวาบๆ ส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดจะข่มกลั้น"อา...อาาา...อาาาาา...."ชูชาติหัวเราะเสียงกระเส่า ลากลิ้นโลมเลียไปตามร่องหลืบที่ตอนนั้นน้ำรักจากสรวงสวรรค์หลั่งไหล่ทะลักออกมาเนืองนอง เสียงซ๊วบ ซ๊วบ เมื่อหนุ่มใหญ่ใช้ลิ้นลากไปพร้อมกับบดริมฝีปากแน่นเข้ากับเนินนูนดูดดื่มความชุ่มชื้นหอมหวานเข้าไปอย่างอเร็ดอร่อย"หนูเอจ๋า หนูนี่หวานอร่อย ถูกใจป๋าเหลือเกิน"ชูชาติพูด พลางคืบกายเคลื่อนไปตามลำตัวบางงามที่นอนระทวยอยู่บนเตียง พร้อมกับเลิกชายเสื้อที่ปาริฉัตรสวมใส่ให้ถลกขึ้นไปเผยให้เห็นหน้าท้องขาวผ่องราบเรียบ ทรวงอกเต่งเต้าชูชันที่ถูกห่อหุ้มอยู่ภายใต้ชุดชั้นในแนบเนื้อ ดวงตาของนักการเมืองผู้เจนจัดเบิ่งกว้างหอบหายใจอย่างหนักหน่วงก่อนที่จะกระตุกเสื้อยืดตัวหนานั้นหลุดออกไปจากปลายแขนที่ทอดยาวไปตามศีรษะของหญิงสาวปาริฉัตรนอนระทดระทวยใบหน้าแดงก่ำ ขณะที่ชูชาติผุดลุกขึ้นอย่างใจเย็น กวาดตามองไปยังเรือนร่างที่งดงามสุดยอดที่มีเพียงชุดชั้นในเบาบางสองชิ้นสุดท้ายอย่างหื่นกระหาย ใช้สายตาโลมเลียดื่มด่ำความงดงามนั้นขณะที่ถอดเสื้อกางเกงออกอย่างช้าๆ ไม่มีความเร่งรีบใดๆ แม้แต่น้อยจนกระทั่งล่อนจ้อนทั้งตัว ก่อนจะทิ้งกายที่ลำควยแข็งโด่ลงไปเบียดแนบชิดกับร่างอุ่นละเอียดที่นอนอยู่บนเตียงอย่างละลานใจผิวกายเนียนนุ่ม ขาวผ่องสดใสไปทั้งร่าง ทำให้ชูชาติแทบสำลักความหฤหรรษ์ที่ตักตวงได้ สองมือของหนุ่มใหญ่ตะโบมไปตามทรวงอกเต่งเต้าชูชันที่เจ้าของสาวแสนสวยแอ่นตัวขึ้นสนองการขยำขยี้ของตัวเขา ชูชาติยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจในความหยุ่นมือเต้มเต้าของอกงามอวบนั้น ก่อนที่จะสอดมือไปทางด้านหลังแผ่นหลังงามกระตุกตะขอยกทรงออกไปเมื่อปลายถันงามงอนสีชมพูอ่อนเผยโฉมออกมาจากเครื่องห่อหุ้ม ชูชาติก็รับขวัญทักทายด้วยการโน้มใบหน้าลงไปโลมเลียอย่างดูดดื่ม สองมือใหญ่ของเขาโอบคลึงบีบลงไปตรงฐานนม เร่งเค้นให้ปลายงามงอนนั้นแข็งชูชันขึ้นสู้ลิ้นของเขา ปาริฉัตรครวญครางออกมาอย่างเสียวซ่านสุดขีด สองมือบางงามของเธอโอบไปที่ท้ายทอยของหนุ่มใหญ่อย่างลืมตัว แอ่นอกให้กับอีกฝ่ายได้โลมเลียอย่างเต็มที่ชูชาติดูดดื่มหัวนมที่งดงามนั้นจนอิ่มเอมก่อนที่จะเลื่อนไล้การโลมเลียลงไปตามหน้าท้องที่ขาวนวลผ่องผุดผาดนั้น ปลายลิ้นของหนุ่มใหญ่ดุนดูดไปที่ร่องสะดือกลมเล็กนั้น กระตุ้นต่อมความเสียวให้กับเรือนร่างงามจนบิดไปบิดมา ส่งเสียงครางไม่ขาดปาก ชูชาติดูดดื่มไป สองมือก็ค่อยๆ ตะโบมบดเบียดไปตามสะโพกผายนั้นก่อนที่จะใช้นิ้วเกี่ยวไปที่ขอบยางของกางเกงในตัวน้อย เมื่อเขาลากลิ้นไล่ไต่ลงไปตามหน้าท้อง จนถึงท้องน้อย สองมือก็ค่อยครูดกางเกงในออกตามไป เผยให้เห็นร่องหลืบสีชมพูสดที่กลีบแคมขาวใสนั้นถ่างเผยอเผยออกให้เห็นความชุ่มชื้นโชกฉ่ำไปด้วยน้ำรักของปาริฉัตร ชูชาติไม่รอช้าที่จะฉกลิ้นลงไปดูดดื่มความหอมหวานของร่องหลืบนั้น สองมือที่ละจากกางเกงในที่ม้วนคาอยู่ตรงหัวเข่าก็ตะปบเฟ้นตามโคนขาอ่อน ใช้นิ้วช่วยแหวกกลีมแคมสวยออกเพื่อลิ้นของเขาลากไล้เข้าไปวนกระหวัดกับเม็ดทับทิมที่ตอนนั้นหวานเชื่อมกระดิกสู้อย่างสุดสยิว"อา...อา...อา...ท่าน...ดิฉัน..เสียว...อาาาาาา..."ปาริฉัตรครางครวญออกมาอย่างสุดจะกลั้น สะโพกผายนั้นบิดไหวบดเบียดไปกับเตียงนุ่มอย่างรัญจวนใจ ชูชาติจัดการครูดกางเกงในที่คาอยู่ตรงหัวเข่าไปกองที่ปลายเท้า ก่อนจะจับแยกเรียวขางามนั้นออกถ่างอย่างสุดๆ แหวกร่องหลืบสวรรค์สร้างให้กับตัวเองได้ฉกลิ้นโลมเลียจู่โจมแบบไม่หยุด สองนิ้วก็สอดทะลวงลึกเข้าไปในร่องหีสาวสดนั้นอย่างจัดเจน ควงคลึงอย่างเร็วแรงเร่าเร้ากระตุ้นให้ร่างงามนั้นแอ่นสะท้าน กระตุกเฮือกๆ อย่างสุดกระสันซ่าน หนุ่มใหญ่รับรู้ถึงร่องหลืบที่ตอดรัดนิ้วของเขาตุบๆ ท่อนขาเพรียวที่โอบกระชับเข้ามา ชูชาติรีบชักมือออกแล้วหัวเราะออกมาอย่างสนุกใจ เมื่อแลเห็นสะโพกผายของปาริฉัตรผวาตามนิ้วของตนเองออกมาอย่างติดใจในรสสวาทที่นิ้วนั้นปรนเปรอให้ ใบหน้างามงดแดงก่ำ ตาปรือ ส่งเสียงครางกระเส่า"อา...ท่าน..คะ..."ชูชาติยิ้มกระหยิ่ม ใช้มือยกร่างแบบบางที่อ่อนเปียกนั้นขึ้นมานั่งเคียงข้างเขา ก่อนจะซอนไซร้ไปตามซอกคอขาวผ่อง กระซิบเสียงหื่น"เรามาช่วยกันทำนะ หนูเอจ๋า หนูทำให้ป๋า ป๋าก็ทำให้หนูไง..."ปาริฉัตรใบหน้าแดงก่ำด้วยความอดสูใจ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามกดศีรษะของเธอลงไปหาท่อนเอ็นที่ดีดผึงชูชันของเขาหญิงสาวพยายามฝืนศีรษะเอาไว้ แต่พอแขนขวาของชูชาติที่โอบเอวคอดของเธออยู่นั้น เลื่อนลากลงไปที่หว่างขาของเธอ นิ้วมือที่เจนจัดนั้นเริ่มลากไล้ไปตามร่องหลืบของเธออีกครั้ง ปาริฉัตรก็ก้มศีรษะลงไปแต่โดยดี อ้าปากบางงามโอบกระชับไปกับหัวถอกบานที่ผงาดร่ารออยู่ เสียงครางของทั้งชูชาติและปาริฉัตรดังกระเส่าผสานกัน เมื่อทั้งนิ้วและลิ้นของทั้งคู่ปรนเปรอความเสียวซ่านให้แก่กันอย่างเร่าร้อน"อาาา...อาวววว....อูยยยย....อืมมมมมม.....โอววววว..."ชูชาติที่ตัวสั่นขนลุกด้วยความเสียวนั้น พลันแลเห็นประตูห้องเปิดออก ใบหน้าของเชี่ยวชาญโผล่เข้ามา ยิ้มและยักคิ้วให้ หนุ่มใหญ่ยักคิ้วตอบ หัวเราะเสียงกระเส่าเชี่ยวชาญเดินเข้ามาพร้อมกับส่งเสียงทัก"เป็นไงครับป๋า กำลังสนุกเชียว"เสียงหัวเราะดังตามมา พร้อมกับร่างกำยำของชัยชนะที่เข้ามาในห้องนั้นติดๆ กันก่อนที่ประตูห้องจะถูกปิดสนิทให้หลังปาริฉัตรที่ตอนนั้นนั่งแหกขาเพรียว แอ่นเนินนูนขึ้นสู้มือของชูชาติ ขณะที่ก้มกายลงไปอมท่อนควยของหนุ่มใหญ่ส่งเสียงครางออกมาอย่างอดสูใจ เมื่อรับรู้ถึงการปรากฏตัวเข้ามาของสองพี่น้อง หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้พ้นออกไป แต่เมื่อเชี่ยวชาญที่ปราดเข้ามานั่งประกบปาริฉัตรอีกด้านหนึ่ง มือของชายหนุ่มเคลื่อนลงไปทำหน้าที่แทนมือของบิดา นิ้วของชายหนุ่มที่ตะโบมคลึงลงมาตามร่องหลืบของเธอ เกี่ยวกระหวัดดุนไล้ไปที่ติ่งเสียวอย่างชำนิชำนาญ ก็ทำให้หญิงสาวพ่ายแพ้แก่ต่อความเสียวกระสันนั้น แอ่นเนินนูนของเธอให้กับเชี่ยวชาญขยำขยี้ตามอำเภอใจ เสียงครางของหญิงสาวดังขึ้นๆ เมื่อความเสียวซ่านถูกปะทุจุดขึ้นอย่างเจนจัด ศีรษะที่ก้มลงอมโม้กให้กับชูชาติก็เร่งหงกเร็วเร่งขึ้นตามจังหวะกระตุ้นของเชี่ยวชาญไปพร้อมๆ กันเด้วย สร้างความเสียวกระสันให้กับหนุ่มใหญ่จนครางอู้ ร้องเสียงกระเส่า แอ่นควยขึ้นอัดช่องปากงามของปาริฉัตร มือขวาก็ละเลงไล้ไปตามแผ่นหลังขาวนวลนั้นลากเบียดไปตามผิวกายที่เนียนนุ่มไปตามลำตัวไปจนถึงแก้มก้นนุ่มนิ่มก่อนจะขยำบีบไปอย่างมันมือนิ้วของชูชาติไต่ลึกลากไปตามร่องก้นพอเขาเลื่อนไปจนบรรจบรูก้นเล็กตีบของปาริฉัตร หนุ่มใหญ่ก็กดเข้าไปเต็มๆ ร่างแบบบางของปาริฉัตรสะท้านเฮือก แต่ความเจ็บปวดที่พุ่งขึ้นก็ถูกกลบไปด้วยความเสียวซ่านที่พลุ่งพล่านเข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว สองนิ้วของชูชาติกดทะลวงเข้าไปในร่องก้น ผสานจังหวะกับเชี่ยวชาญที่ทั้งไล้ติ่งเสียว และสอดนิ้วล้วงลึกเข้าไปตามโพรงหีของหญิงสาวอย่างสนุกมือร่างแบบบางงดงามของปาริฉัตรกระตุกเฮือกๆ บิดไหวไปมาด้วยความกระสันซ่านที่ใกล้บรรลุถึงขีดสุด มือเรียวของหญิงสาวเอื้อมตรงไปเร่งถอกลำควยของชูชาติ ดูดดื่มโม้กคลึงท่อนยักษ์ของหนุ่มใหญ่อย่างร้อนร่าน เสียงครางกระเส่าของเธอดังอู้อี้ผ่านลำควยคับปากออกมาไม่หยุดเชี่ยวชาญหัวเราะหึหึ เร่งนิ้วกระตุกยิกยิก เพราะรู้อาการของร่างงามที่ร่องหีตอดนิ้วของเขาอยู่ ท่ามกลางความเร่าร่อนที่เพิ่มพูนไต่ระดับจนทะลักจุดเดือดปาริฉัตรนั้นแอ่นโคกสุดสู้มือของชายหนุ่มอย่างสุดเสียวกระสัน ก่อนที่ส่งเสียงครางออกมายาวนานผ่านลำควยของชูชาติ"อึ้มม....อืมมมมมม....อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมม"ร่างแบบบางของปาริฉัตรสะท้านเฮือกๆ ร่างบิดไหวไปมาถูกนิ้วมือของสองพ่อลูกขยับดีดส่งไปสู่สรวงสวรรค์ชั้นเจ็ด ทั่วทุกรูขุมขนนั้นกระดิกสั่นด้วยความรัญจวนสุดขีดชัยชนะที่ยืนมองเฉยๆ ถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนล่อนจ้อนรออยู่แล้ว พอได้จังหวะนั้นก็หัวเราะเสียงกระเส่า"ป๋าขอผมแทรกหน่อยนะ เห็นแล้วเงี่ยนเหลือเกิน"ชูชาติหัวเราะให้กับลูกชายคนโต ที่เดินเข้ามาตรงหน้าควยตรงเด่ ปาริฉัตรใบหน้าแดงก่ำ เมื่อเธอหันหน้าไปยังชายหนุ่ม อาวุธอันยาวใหญ่ของเขาก็จ่อพรวดเข้ามาประชิดริมฝีปากงามของเธอทันทีโดยปราศจากการบ่ายเบี่ยงขัดขืน หญิงสาวก็อ้าปากออกโอบรัดประคองลำควยนั้นเข้าไปในช่องปากชุ่มชื้นของเธออย่างว่าง่ายชัยชนะเดินถอยไปหลายก้าว มือของเขาจับไปที่ศีรษะของปาริฉัตรแน่นไม่ยอมให้คลายปากจากควยตนเอง ฉุดให้หญิงสาวต้องลุกตามออกไปยืนตัวอ่อนโก้งโค้ง ต้องใช้สองแขนตวัดไปยึดที่สองขาแข็งแรงของอีกฝ่าย เชี่ยวชาญที่ลุกตามขึ้นรีบถอดเสื้อกางเกงออกจนหมด เด้งควยผงาดจ่อเข้าไปที่ร่องหลืบฉ่ำเยิ้มของปาริฉัตร ซึ่งหญิงสาวยืนหันหลังโก้งโค้งแอ่นสะโพกผายเสนอยั่วสายตาอยู่ปาริฉัตรหลับตาส่งเสียงครางอู้อี้ผ่านลำควยของชัยชนะออกมาเมื่อหัวถอกบานของเชี่ยวชาญบดทะลวงเข้ามาในร่างกายของเธอ ความเสียวซ่านระลอกใหม่ปะทุขึ้นพร้อมๆ กับอาการส่ายบั้นท้ายงอนงามอัดสนองตอบการกระเด้าเย็ดนั้นอย่างรัญจวนใจเชี่ยวชาญครางอู้ กำแน่นไปที่หนั่นเนื้อตรงสะโพกผาย อัดควยกระเด้าเย็ด หน้าขากระแทกแก้มก้นของปาริฉัตรดังป๊าบ ป๊าบ ร่างแบบบางที่ยืนโก้งโค้งอยู่นั้นบิดไหว สองเต้าที่ห้อยลงเด้งกระเพื่อมล้อสายตาของชูชาติจนต้องเดินเข้าไปหาพร้อมกับล้วงมือเข้าไปขยำคลึงอย่างเมามัน พร้อมๆ กันนั้นก็ใช้ลิ้นละเลงเลียไปตามแผ่นหลังขาวนวลเนียนนุ่มละเอียดอย่างอร่อยลิ้นชัยชนะขนลูกซู่ ริมฝีปากบางงามที่เคลือบโอบอมลำควยพร้อมๆ กับลิ้นนุ่มที่โลมเลียกวาดไปตามหัวถอกบานนั้นกระตุ้นให้ความเสียวซ่านของเขาพลุ่งพล่านขึ้นอย่างรวดเร็ว"อูยยย....อาวววว......โอยยยยยย...."ชายหนุ่มครางออกมาอย่างกระสันซ่าน แอ่นสะโพกกระเด้าเย็ดปากของปาริฉัตรเร็วขึ้นแรงขึ้นขณะเดียวกันนั้นเองความเสียวซ่านที่เชี่ยวชาญมอบให้กับเธอผ่านควยอวบที่ครูดบดไปกับโพรงหีที่สุดฟิต ก็ทำให้ปาริฉัตรไหวสะท้าน กระตุกส่ายไปมาอย่างสุดสยิว เมื่อเพิ่มการเล้าโลมของชูชาติที่โลมเลียไปตามแผ่นหลัง และสองมือที่ขยำบดไปตามสองเต้าก็ช่วยปลุกปั่นจนอารมณ์ของหญิงสาวกระเจิดกระเจิง ส่งเสียงครวญครางกระเส่าออกมาผ่านลำควยคับปาก"อืมมมมมม....อื้มมมมมมมมมมมมม.......อื้มมมมมมมมมมมม"จากนั้นสักพักหนึ่งชัยชนะก็แลเห็นชูชาติผู้เป็นบิดาส่งสัญญาณของเปลี่ยนตำแหน่งกัน ชายหนุ่มก็หัวเราะผงกศีรษะ กระชากควยอวบเคลื่อนหลุดจากริมฝีปากงามของหญิงสาว ยังไม่ทันที่ชูชาติจะยัดอาวุธยาวของเขาเข้าไปแทนที่ ริมฝีปากที่เป็นอิสระจากลำควยชั่วคราวของเธอก็ส่งเสียงครวญครางกระสันซ่าน และเมื่อเชี่ยวชาญแกล้งหยุดการกระเด้าควยของเขาเป็นการยั่วเย้าเหยื่ออันโอชะ ณ เวลานั้นปาริฉัตรที่เพลิดไปกับรสสวาทที่ถูกปรนเปรอให้จากชายทั้งสามจนลืมสิ้นถึงศักดิ์ศรีความเป็นกุลสตรีที่ดีงามไปโดยสิ้นเชิง ก็ส่ายบั้นท้ายงามงอนกระแทกเข้าหาลำควยของเชี่ยวชาญเอง ส่งเสียงร้องกระเส่า"อา...อาาาาาาาา...แรง..แรงๆ.....ค่ะ. ดิฉัน..เสียว..อย่าหยุด."คนทั้งสามบิดาและบุตรส่งเสียงหัวเราะออกมาพร้อมๆ กันอย่างย่ามใจ ระเริงใจที่สามารถปลุกปั่นให้เหยื่อชิ้นงามตรงหน้าจนอารมณ์กระเจิดกระเจิงเช่นนี้"ได้สิจ๊ะ คนสวย"เชี่ยวชาญส่งเสียงเคล้าหัวเราะ พร้อมกับเร่งเครื่องกระเด้าอัดเข้าไปอย่างรุนแรงหักโหม เสียงป๊าป ป๊าป ดังสนั่น คละเคล้าไปกับเสียงครางครวญของปาริฉัตร ซึ่งถูกกลบให้เงียบลงไปหลังจากที่ชูชาติตะบันควยอวบสอดแทรกเข้าไปในช่องปากงามของหญิงสาว ขณะที่ชัยชนะเคลื่อนเข้าไปที่กลางลำตัวขาวผ่องนั้นลูบคลึง บดเบียดไปตามทรวงอกเต่งเต้าอย่างมันมือ พ่อลูกทั้งสามช่วยกันปลุกปั่นอารมณ์ของหญิงสาวอย่างเจนจัดช่ำชอง จนกระทั่งเมื่อปาริฉัตรกระตุกวาบ ร่างงดงามบิดไหวอย่างรัญจวนใจ น้ำแตกทะลักออกมาถึงจุดสุดยอดไปอีกคำรบหนึ่งเชี่ยวชาญหัวเราะ ฮิ ฮิ ใช้มือแข็งแรงของเขากำแน่นไปที่หว่างเอวคอดกิ่วของปาริฉัตร ใช้กำลังรั้งร่างแบบบางของเธอให้เหยียดตรงขึ้นกลับเข้ามาหาตัวเขาปาริฉัตรครางออกมา เมื่อเชี่ยวชาญอ้อมมือกลับเข้ามาเฟ้นฟอนเค้นคลึงไปบนทรวงอกเต่งเต้า ขณะที่ชายหนุ่มสอดใบหน้าเข้ามาจูบไซร้ตรงบริเวณหลังใบหู สร้างความเสียวสยิวให้แก่หญิงสาวจนต้องโอบมือไปด้านหลังกุมท้ายทอยของอีกฝ่ายไว้อย่างรัญจวนจิตจากนั้นเชี่ยวชาญเดินถอยกลับไปนอนเอนลงกับพื้นเตียงโดยไม่ยอมให้ควยของตนเองหลุดออกมาจากร่องหีสุดฟิตของปาริฉัตรเลย พร้อมกับหมุนร่างแบบบางของหญิงสาวให้พลิกกลับมาประจัญหน้ากับตัวเขา ซึ่งลำควยอวบที่ครูดไปยามที่เธอหมุนตัวกลับสร้างความเสียวซ่านให้กับปาริฉัตรจนต้องร้องครางออกมาอย่างสุดสยิว ร่างแบบบางของหญิงสาวฟุบไปกับตัวของเชี่ยวชาญ สองเต้าอุ่นกระชับบดเบียดไปกับแผงอกของชายหนุ่ม ซึ่งเชี่ยวชาญประคองใบหน้างามนั้นบดขยี้จูบไปอย่างกระหาย ปาริฉัตรอ้าปากน้อยๆ ออกรับ พัวพันกระหวัดลิ้นกับเขาอย่างเร่าร้อนชูชาติเดินไปทิ้งตัวที่ด้านหลังของปาริฉัตร ใช้มือแหวกแก้มก้นของหญิงสาวออก ร่องก้นขาวผ่องนั้นทำให้นักการเมืองผู้เจนจัดร้องจุ๊ๆ ออกมาอย่างปราโมทย์ในใจ ก่อนจะจ่อหัวถอกบานเข้าไปตรงรูก้นเล็กตีบของเธอปาริฉัตรดิ้นรน ครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อลำควยอวบของชูชาติทะลวงผ่านประตูหลังฟิตตีบของเธอเข้ามา แต่จากการถูกเบิกบริสุทธิ์ที่ร่องก้นไปแล้วเมื่อคืนรอบหนึ่ง ทำให้ร่องตีบนั้นขยายรับท่อนเนื้อของชูชาติง่ายเข้า หนุ่มใหญ่บดควงควยของเขาอย่างรู้งานว่าจะต้องทำอย่างไร เชี่ยวชาญก็ช่วยกระตุ้นความเสียวโดยการบดขยี้จูบไปตามริมฝีปาก ชัยชนะที่คุกเข่าข้างๆ ก็โลมเลียไปตามแผ่นหลังขาวผ่องนวลเนียนนั้นความเสียวซ่านที่ถูกชายหนุ่มทั้งสองช่วยกันปลุกปั่น ทำให้ร่องก้นของปาริฉัตรเริ่มขยายตัวขึ้นรองรับการกระเด้าเย็ดของชูชาติทีละน้อยๆ จนในที่สุดนักการเมืองรุ่นใหญ๋ก็ป้อนลำควยอวบเข้าไปในตัวของปาริฉัตรจนหมดจากนั้นสองพ่อลูกบิดควย ถอกทะลวงเข้าออกร่องเสียวประตูหน้าหลังของปาริฉัตรหลายๆ ครั้งให้ได้จังหวะกัน ก่อนที่ลูกสูบอวบสองดุ้นจะเร่งเครื่องทำงานอย่างเร็วและแรง สร้างความสนุกสุขหฤหรรษ์ให้กับทั้งสองจนครางออกมาเสียงดังกระเส่า ขณะเดียวกันปาริฉัตรก็ผสมโรงออกครวญครางด้วยความเสียวซ่านไม่แพ้กัน"อูยยย..อาวววว...โอยยยยย.....อาาาาา....อาาาาาาาา"ชัยชนะไม่ยอมน้อยหน้า รีบเดินควยตุงไปยืนแอ่นอยู่ตรงหน้าของปาริฉัตรที่กำลังอ้าปากออกครวญครางอยู่ สอดกระเด้าหัวถอกบานเข้าไปในร่องปากงามนั้นทันทีอย่างเมามัน ซึ่งปาริฉัตรก็ใช้นิ้วมือเรียวงามกำท่อนควยนั้น อ้าปากโอบออม กวาดลิ้นโลมเลียไปตามลำควยที่ทะลวงเข้ามาอย่างรู้งาน กระตุกต่อมเสียวซ่านให้กับชัยชนะจนครางอู้ ชายหนุ่มใช้มือกำไปที่ศีรษะได้รูปไว้ผมยาวสลวยนั้นแนบแน่น เกร็งสะโพกเร่งเครื่องกระเด้าปากของปาริฉัตรแบบเต็มสตีมภายในห้องนอนหลังงาม กลิ่นอายแห่งกามพิสวาทฟุ้งซ่านกระจายไปทั่ว เสียงครวญครางดังกระเส่าจากหนึ่งหญิงสามชายดังต่อเนื่อง....และแล้วสองควยอวบที่ผลัดกันแยงทะลวง ในที่สุดช่วยกันส่งปาริฉัตรน้ำแตกสู่สวรรค์อีกรอบหนึ่ง ร่างแบบบางที่บิดไหวร้อนร่านสุดๆ ตกลงฟุบแน่นิ่งไปอย่างอ่อนแรง ริมฝีปากบางงามหลุดคลายออกจากควบอวบ ซึ่งชัยชนะกำลังได้ที่ต้องทิ้งตัวตามลงมา กระชากไปที่ผมยาวสลวยจนปาริฉัตรหน้าหงาย เมื่อเธออ้าปากครางออกมา ชายหนุ่มก็กระเด้าควยอัดคืนเข้าไปใหม่ พร้อมทั้งเร่งเร้าให้บิดากับน้องชายเย็ดหนักขึ้นซึ่งทั้งชูชาติและเชี่ยวชาญก็ตอบสนองความต้องการของชัยชนะเป็นอย่างดี เร่งเครื่อง เกร็งกำลังสะโพกระดมควยอัดเข้าไปอย่างหักโหมหื่นกระหาย อย่างช้าๆ ก็ปลุกปั่นอารมณ์ของปาริฉัตรให้ลุกโชนขึ้นมาอีก ร่างแบบบางนั้นค่อยๆ กระดิกส่ายรับการกระเด้าเย็ดซึ่งระดมเข้ามาอย่างต่อเนื่องรุนแรงราวกับไม่มีวันสิ้นสุดความอยากของสองพ่อลูก ริมฝีปากบางงามนั้นเริ่มทำงานตามหน้าที่ต่อควยอวบของชัยชนะอีกครั้งเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวเริ่มดังขึ้นอีก ผสานกับเสียงของชายทั้งสามที่แสดงออกว่าความกระสันซ่านก่อต่อสูงไต่ขึ้นไปทุกขณะ เสียงดังระงมห้องจากนั้นอีกพักใหญ่ สองควยอวบที่แข็งปั๋งผลัดกันครูดเข้าออก เบียดสีเข้าหากันผ่านผนังบางๆ ในเรือนร่างของปาริฉัตร ก็เริ่มเร่าร้อนจนได้ที่ ทั้งชูชาติและเชี่ยวชาญต่างส่งเสียงร้องดังกระเส่าลั่นออกมาแทบจะพร้อมๆ กันอย่างเสียวซ่านสุดขีด"อูยยยยยยยยยยยยยยย.......โอววววววววว...อาาววววว"บิดากับบุตรเหงื่อแตกพลั่ก บดขยี้ลำควยเข้าไปอย่างเมามัน กระตุก ถี่ถี่ ต่างคนต่างแผดร้องออกมาเสียงดังลั่น และระเบิดกระสุกน้ำเมือกราดรดเข้าไปในตัวของปาริฉัตรอย่างแทบจะเรียกได้ว่าพร้อมเพรียงกัน ซึ่งหญิงสาวที่รับรู้ถึงความอุ่นที่พลุ่งเข้ามานั้นต้องสยิวกายอย่างเสียวซ่าน เร่งปากดูดเค้นลำควยตรงหน้าอย่างหนัก สร้างความกระสันเสียวให้กับชัยชนะจนครางอู้ ขณะที่บิดากับน้องชายเวียนกระแทกเค้นน้ำกามออกจากลำควย เขาก็ถึงที่จับไปที่ศีรษะของปาริฉัตรแนบแน่น ร้องเสียงดัง"อาววววว...อาาาาาา....ออกแล้ว"ชายหนุ่มแอ่นสะโพก กระเด้าควย พร้อมๆ กับกระฉูดน้ำกามเข้าไปช่องปากอันชุ่มชื้นของปาริฉัตรอย่างไม่ออม ชัยชนะแช่ลำควยบดตอกลงไปกระแทกคอหอยของหญิงสาว เป็นการบังคับให้เธอกลืนกินน้ำกามของเขาลงลำคอไปชัยชนะมองใบหน้างามชวนฝันที่อ้าปากอมลำควยอวบตรงหน้าของเขาด้วยความสาแก่ใจ พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะหื่นกระหาย"เป็นไงจ๊ะ คนสวย อร่อยไหม"ปาริฉัตรหน้าแดงก่ำ รสคาวฉุนที่ผ่านลงสู่ลำคอนั้นความจริงแทบจะทำให้เธอสำลักออกมาด้วยความรังเกียจ แต่ด้วยอารมณ์หนึ่งที่ถูกปลุกปั่นจนเพลิดแพร้วกระเจิงราวกับพลัดสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้หญิงสาวใช้มือกำไปที่ลำควยอวบถอกเข้าออกอย่างเร็ว ดูดปากไปที่หัวถอกรีดเค้นน้ำกามจากชัยชนะออกมากลืนกินลงไป พร้อมกับบิดไหวกระสันซ่าน กระตุกวาบๆ ถึงสู่จุดสุดยอดตามไปติดๆชูชาติกับเชี่ยวชาญถอดควยออกมาจากโพรงหีและร่องก้นของปาริฉัตร ทั้งสองคนยักคิ้วให้กันมองดู ร่องหลืบร่องก้นที่กลวงอ้ามีน้ำกามไหลซึมออกมาเกรอะกรัง แล้วหัวเราะออกมา จากนั้นพ่อลูกทั้งสามพักเหนื่อยด้วยการผลัดกันเฟ้นฟอนเค้นคลึงไปตามผิวกายขาวผ่องเนียนนุ่มกันอีกพักใหญ่ พอลำควยเริ่มแข็งได้ที่อีกครั้ง ทั้งสามก็เริ่มสลับเปลี่ยนหมุนเวียนตำแหน่ง ร่วมกันละเลงเพลงสวาทปรนเปรอให้กับปาริฉัตรอีกระลอก....
.........................................
ที่บ้านพักหรูของเริงชัย
นายสอนกับตาแจ้งสองพ่อลูกนั่งปรึกษาหารือกันหน้าดำคร่ำเครียด หลังจากเอะอะด่าว่าลูกชายไปจนไม่รู้จะว่ายังไงอีก พออารมณ์สงบลงตาแจ้งกับนายสอนก็มาปรับทุกข์กันถึงเรื่องที่เนื้อสาวก็อดเชยชม แถมยังต้องมาประหวั่นว่าจะถูกจับเข้าคุกด้วย
ความจริงพนมนั้นทำลายเทปที่อัดภาพของตาแจ้งบังคับปรีณาอมควยให้ไปแล้ว แต่สองพ่อลูกหารู้ไม่นายสอนที่คิดไปคิดมาถึงตอนนี้ ใบหน้ากร้านเกรียมนั้นมีแววเหี้ยม กล่าวว่า"ฉันว่าเราต้องรีบดำเนินการก่อนที่นายพนมจะปูดเรื่องนี้ให้ตำรวจฟังล่ะ พ่อ"ตาแจ้งเห็นแววตาของลูกชายก็อ่านความประสงค์ของอีกฝ่ายออก"แกจะทำอะไรกับนายพนมนั่นวะ"นายสอนหัวเราะเสียงกร้าว"ก็ไม่ทำไมล่ะ ฉันมีเพื่อนฝูงพอไหว้วานได้ จะทำทีให้เป็นเหมือนพวกโจรเข้าไปปล้นบ้าน แล้วก็ไปเอาเทปคืนมา""เฮ้ย มึงคิดดีๆ ก่อนนะ อย่าให้เรื่องมันลุกลามไปใหญ่โต..."ตาแจ้งปรามลูกชาย ซึ่งแค่นหัวเราะ"มาถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วล่ะ หรือพ่ออยากติดคุกตัวโตฐานพรากผู้เยาว์ล่ะ"พอนายสอนยันถาม ตาแจ้งก็อึกอักตอบไม่ได้ ในที่สุดก็ได้แต่ผงกศีรษะ"เออ..จะทำอะไรก็ตามใจมึงเหอะ"นายสอนขบเคี้ยวฟัน กล่าวด้วยใบหน้าถมึงทึง"หนูบีด้วย..ฮะ ทำเป็นไม่เชื่องกับพวกเรา...ฉันจะคอยหาจังหวะ ดักเอาตัวมา คราวนี้จะจับอัดกระเด้าให้เชื่องควยเลย..คอยดูไปพ่อ"นายแจ้งได้ฟังก็ควยลุก แต่ยังอดห่วงไม่ได้"ทางผู้ใหญ่ของหนูบีก็รู้ตัวแล้ว จะทำอะไรมึงต้องคิดหน้าคิดหลังหน่อยนะเว้ย"นายสอนหัวเราะฮิฮะ"ฉันรู้น่าพ่อ คิดๆ เอาไว้แล้ว พอดักตัวเอามาได้ พวกเราก็เล่นกันให้เปรมก่อน แล้วจับส่งไปให้พวกแมงดาเพื่อนฉันที่รู้จักกันอยู่ พวกมันคงตาลุกถ้าเห็นหนูบี จากนั้นถ้าอะไรเกิดขึ้นไอ้พวกนั้นก็รับไป..นายแจ้งคิดแล้ว อารมณ์ตัณหาของตาเฒ่าทำให้ผงกศีรษะหงึกๆ เห็นดีไปกับคำพูดของลูกชายหมด
..................................................................
พนมตระคองกอดร่างเล็กบางของน้องภรรยาอยู่บนเตียง ขณะที่สายตามองไปที่นาฬิกาบอกเวลาบ่ายสามโมงแล้ว เขามีนัดประชุมพิเศษต้องไปร่วมด้วย ทำให้ต้องถอนหายใจออกมาปรีณาที่อิงแอบอยู่กล่าวถามเสียงแผ่วหวาน"พี่หนึ่งถอนหายใจทำไมคะ"พนมยิ้มให้น้องภรรยา กระซิบว่า"พี่หนึ่งต้องไปประชุมน่ะสิ..แต่ไม่อยากไปเลย อยากกอดน้องบีอยู่อย่างนี้ทั้งวัน"ปรีณาหน้าแดงเรื่อ รู้สึกวาบหวามใจไปกับคำพูดของพี่เขยจนหัวใจพองโตด้วยความสุข"พี่หนึ่งไปเถอะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงบี"พนมนิ่งไปอึดใจก็ผงกศีรษะ ประชุมนัดนี้เกี่ยวกับกับโครงการใหม่ จะไม่เข้าคงไม่ได้ชายหนุ่มเชยคางมนของน้องภรรยาขึ้นมา ประทับจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าลงไปบนกลีบกุหลาบงามสีชมพูอ่อนนั้นจนเจ้าของริมฝีปากนั้นแทบละลายไปกับรสจูบ ก่อนจะยอมตัดใจผละจากร่างงามนั้นออกมากำชับกำชา"น้องบีนอนพักมากๆ นะ เลิกประชุมแล้วพี่จะรีบกลับมาหา"ปรีณาใบหน้าแดง ก้มหน้าลงกล่าวเสียงแผ่วเบา"ค่ะ...บีจะรอ"พนมอดใจไม่ได้ต้องให้รางวัลกับทีท่าน่ารักของน้องภรรยาด้วยการพรมจูบอีกยกใหญ่ ก่อนที่ปรีณาจะดิ้นรน ผลักตัวเขาออกไป เด็กสาวกล่าวยิ้มๆ"ไม่เอาแล้ว..พี่หนึ่งรีบไปเถอะค่ะ"ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะผละออกไปในที่สุดปรีณานอนนิ่งๆ หน้าแดงด้วยความอิ่มเอิบใจอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งภาพของพี่สาวผุดขึ้นในความคิด ความสำนึกผิดพลุ่งพล่านขึ้นมาทันใด จนเธอสยิวกายอย่างหนาวเหน็บ"พี่เอขา..บีขอโทษ"เด็กสาวคร่ำครวญในใจ ความรัก ความปรารถนาที่เพิ่งถูกสอนให้รู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิตสาวนั้นพลุ่งพล่านอย่างสับสนอลหม่านในใจ แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ความรักที่เธอมีอย่างล้นเหลือต่อพี่สาวนั้นมีมากมายยิ่งไปกว่า ทำให้เธอตัดสินใจจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้พี่สาวกับพี่เขยกลับมาครองคู่กันความคิดนั้นทำให้เด็กสาวผู้ถลำลงสู่บ่วงใยแห่งความรักรู้สึกปวดร้าวขึ้นมาจับจิตจนสุดประมาณ หยาดน้ำตาใสๆ ไหลรินออกมาจากดวงตากลมโตนั้นปรีณาพยายามระงับจิตระงับใจ ขณะที่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิด และกดโทรออกไป
ค่ำวันนั้น หลังจากที่ตลอดช่วงบ่ายชูชาติและบุตรชายทั้งสองใช้เวลาทั้งหมดบรรเลงเพลงกาม ปรนเปรอสวาทให้กับปาริฉัตร จนสามคนพ่อลูกหมดเรี่ยวแรง พากันเดินขาสั่นออกไปจากห้องกลับที่พักของตนเองและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย เชี่ยวชาญและชัยชนะซึ่งเป็นหนุ่มมีกำลังวังชาดีกว่าผู้เป็นพ่อก็ฟื้นเรี่ยวแรงจากความเหน็ดเหนื่อยได้ก่อน สองพี่น้องซึ่งอยู่ในภาวะแห่งความครึ้มอกครึ้มใจสุดๆ ก็ตกลงเห็นพ้องกันว่าจะออกไปเที่ยวผับที่เคยไปประจำบ่อยๆ โดยมีความมุ่งหมายจะพาเหยื่อชิ้นงามใหม่เอี่ยมของพวกตนออกไปอวดพรรคพวกเพื่อนฝูงด้วย
ดังนั้นสองพี่น้องที่อาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบบหรู เท่ห์ นำแฟชั่นด้วยเสื้อนหนังกางเกงขายาวสีดำรัดรูป ก็พากันเดินไปยังห้องเขียวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มปาริฉัตรที่นอนซมกับเตียงก็อาบน้ำชำระคราบไคลกามตามเรือนกายจนสะอาดเรียบร้อยแล้วเช่นกัน เมื่อสองพี่น้องเดินเข้ามาเห็นหญิงสาวที่แม้จะอยู่ในชุดเครื่องแต่งตัวแบบง่ายๆ เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขายาวแบบเรียบก็ยังอดรู้สึกกระสันซ่านขึ้นมาอีกไม่ได้ นัยน์ตาแวววาวของทั้งคู่จับจ้องไปยังใบหน้าอันอ่อนหวานงามซึ้งนั้นอย่างหมายมาดหญิงสาวสะอื้นไห้อยู่ภายในใจ แต่ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาหลังจากที่เธอถูกปล่อยให้อยู่ตามลำพังอีกครั้งนั้น ปาริฉัตรได้ร้องไห้ออกมาจนกระทั่งไม่เหลือน้ำตาจะไหลออกแล้ว ยามนั้นนั่งเอนๆ พิงพนักเตียงด้วยแววตาแห้งผาก มองสองพี่น้องที่เดินเข้ามาด้วยแววตาที่ไร้ความรู้สึก แห้งแล้ง ไร้จิตวิญญาณเชี่ยวชาญทรุดนั่งลงเบื้องข้างปาริฉัตรยื่นหน้าเข้าไปแตะแก้มนวลของเธอ กระซิบพลางยิ้มกล่าวว่า"คุณเอมีชุดสวยๆ ติดมาหรือเปล่า เปลี่ยนเถอะ ผมกับพี่ชัยจะพาออกไปเปลี่ยนบรรยากาศ"ปาริฉัตรส่ายศีรษะ ฝืนใจกล่าวว่า"ไม่มี..ค่ะ..ดิฉันไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาสำหรับงานกลางคืน.."เชี่ยวชาญหันไปมองพี่ชายอย่างหารือ ชัยชนะหัวเราะเสียงดัง กล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ"ก็ไม่ต้องชุดอะไรที่หวือหวามากนักก็ได้ สำหรับคุณเอ จะใส่ชุดไหนก็สวยทั้งนั้นแหล่ะ คืนนี้ขอให้พวกผมพาคุณเอไปอวดพรรคพวกหน่อยนะ"หญิงสาวไม่ต้องการออกไปไหนทั้งสิ้น ก็ส่ายศีรษะพลางกล่าวปฏิเสธเสียงแผ่วเบา"ดิฉัน..ไม่อยากออกไปไหน.."เชี่ยวชาญหยุดยิ้ม ใบหน้าเริ่มส่อแววไม่พอใจตามนิสัยที่ไม่ชอบให้ใครขัดใจ ปาริฉัตรแลเห็นดังนั้น ด้วยประสบการณ์บางอย่างที่เธอเรียนรู้มาให้ระยะเวลาอันสั้นที่ผ่านมานี้ ทำให้ใบหน้าที่เฉยชานั้นปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาอย่างอ่อนหวาน เอนตัวเข้าไปหาชายหนุ่ม บรรจงจูบไปที่ริมหูของอีกฝ่ายพลางกระซิบเสียงแผ่วสะท้าน"เอ..เหนื่อยค่ะ..คุณเชี่ยวให้เอพักสักคืนนะคะ...พรุ่งนี้สัญญาว่าเอจะตามใจคุณเชี่ยว"เชี่ยวชาญขนลุกซ่าน กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ระบายออกมาจากเรือนร่างงาม เสียงกระซิบที่แม้แผ่วเบาแต่เจือไปด้วยความหวานแห่งมารยาหญิง ที่แม้จะมีสตรีหลายต่อหลายคนเคยใช้กับเขา แต่เมื่อเปล่งออกมาจากริมฝีปากงามที่เอื้อนเอ่ยอยู่ข้างริมหูนั้นมันช่างราวกับเสียงทิพย์มีมนต์ขลังสะกดทำให้อารมณ์ที่ขุ่นมัวของเขาเจือจางสลายลงไปเป็นความโปร่งโล่งอย่างบอกไม่ถูกชายหนุ่มยิ้มกว้างขวาง ใช้มือโอบร่างงามเข้ามากอดเอาไว้ และประทับจูบไปที่ริมฝีปากนุ่มนั้นนิ่งนาน ซึ่งปาริฉัตรไม่มีการบ่ายเบี่ยงใดๆ สองมือขาวผ่องบางเบานั้นเคลื่อนไปประคองท้ายทอยของอีกฝ่าย สองลิ้นกระหวัดพันกันอย่างดูดดื่มเร้าใจอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่เชี่ยวชาญจะผละใบหน้าออกมากล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ"ได้สิครับ คุณเอ..คืนนี้นอนพักผ่อนมากๆ นะครับ พรุ่งนี้ผมจะพาไปช๊อปหาซื้อสวยๆ ออกไปเที่ยวกับผม"ปาริฉัตรแย้มยิ้มออกมาจนแลเห็นฟันเรียบสะอาดราวกับไข่มุก ใบหน้าอ่อนหวานนั้นค้อมลงเป็นการรับปาก ปรายตาที่แว่บมองไปยังชัยชนะและเชี่ยวชาญนั้นแพรวพราวประกายยั่วเย้าด้วยจริตกิริยาที่ทั้งไม่เคยมีชายคนไหนแม้แต่พนมได้มีโอกาสแลเห็นมาก่อน ทำให้สองพี่น้องที่แม้ว่าจะเป็นนักเลงผู้เชี่ยวชาญในเรื่องสตรีเพศมากันอย่างโชกโชนแลเห็นแล้วยังต้องตะลึงเพริดไปด้วยความสุดเสน่หา อ้าปากตาค้างราวกับถูกกระตุกขวัญวิญญาณออกไปจากร่างชัยชนะต้องสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะเรียกสติคืนมาจากรอยยิ้มกระชากวิญญาณของปาริฉัตรมาได้ รีบตบบ่าน้องชาย"ให้คุณเอพักตามสบายดีกว่า พวกเราไปกันเถอะ..."เชี่ยวชาญพลันรู้ตัว รีบหัวเราะออกมาแก้เก้อ ผุดลุกขึ้นจากเตียง พยักเพยิดกับพี่ชายพากันเดินออกไปจากห้องเมื่อประตูปิดสนิทแล้ว ใบหน้าอันอ่อนหวานงดงามของปาริฉัตรที่แย้มยิ้มส่งให้ก็แปรเปลี่ยนไปนิ่งสงบ หันมองผ่านออกไปนอกหน้าต่าง จับไปยังประกายดาวซึ่งคืนวันนี้ท้องฟ้าเปิดแลเห็นระยิบระยับพร่าพรายในยามนั้นดวงตางามซึ้งทั้งสองเปล่งประกายอย่างยากจะหยั่ง ทั้งสวยงามน่าลุ่มหลง ทั้งลึกลับน่าประหวั่นพรั่นใจ ทั้งยะเยียบเย็นชาจนน่าขนลุก....
....................................
เมื่อพนมเสร็จประชุมและรีบกลับมาถึงบ้านด้วยความร้อนใจ ในห้วงคำนึงของชายหนุ่ม แม้ไม่เคยคลาดคลายจากการห่วงหาภรรยาที่แสนรัก แต่ความรู้สึกที่มีต่อน้องภรรยานั้นเล่าก็ราวกับใยไหมที่พัวพันเข้าสู่จิตใจยิ่งนานยิ่งหนาแน่น ลึกซึ้ง อย่างที่เขาไม่สามารถตัดให้ขาดไปได้ความรู้สึกดื่มด่ำระคนกับความขัดแย้งลึกๆ พลุ่งพล่านขึ้นในใจของพนม เมื่อชายหนุ่มกลับถึงบ้านและพบน้องภรรยายืนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนหวาน"พี่หนึ่งไปอาบน้ำสิคะ บีเตรียมอาหารเย็นให้แล้ว"ท่วงท่า กิริยาเช่นนี้มิใช่หรือ ที่ปาริฉัตรได้แสดงออกต่อเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ความรู้สึกหวาน ขม สับสนระคนอยู่ในใจของชายหนุ่ม ขณะที่รวบร่างเล็กบางนั้นเข้ามากอดเอาไว้ กระซิบเสียงแผ่ว"บีไม่น่าต้องลำบาก ยังไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรือ"ปรีณากอดพี่เขยตอบแนบแน่น ซบใบหน้ากับอกกว้างของเขา ตอบเสียงหวาน"บีไม่เป็นไรค่ะ ดีขึ้นมากแล้ว บี..บี..ยินดีและมีความสุขที่ได้ปรนนิบัติพี่หนึ่ง.."ความรู้สึกเต็มตื้นขึ้นในใจ ทำให้พนมอดไม่ได้ต้องเชยคางมนนั้นขึ้นมา ก่อนจะประทับจูบไปบนริมฝีปากนุ่มที่เผยอรับอย่างอ้อยอิ่งอ่อนละมุน ความอบอุ่น ร้อยรัดเข้าระหว่างสองจิตใจ ร่างเล็กอุ่นละเอียดนั้นเอนแอบไปกับอ้อมแขนแข็งแรงของชายหนุ่ม ซึ่งเลือดในกายไหลอิ่มเอิบด้วยความรู้สึกเป็นสุขสมทั้งสองอ้อยอิ่งคลอเคลีย ประคองจูบกันอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งปรีณาดิ้นรนออกมา ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักย่นจมูกให้อย่างซุกซน"ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ..."พนมหัวเราะ ไม่ได้ว่าอะไรอีก ก็เดินผละน้องภรรยาขึ้นไปข้างบนแต่โดยดีเมื่อชายหนุ่มอาบน้ำชำระกายเรียบร้อย ก็พบเสื้อผ้าอยู่กับบ้านแบบสบายๆ วางเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย ทุกอย่างนั้นไม่ต่างอะไรกับสมัยเมื่อเขามีภรรยาแสนดีคอยปรนนิบัติเลยแม้แต่น้อยความรู้สึกนั้นทำให้พนมรู้สึกไหววูบ นัยน์ตาของชายหนุ่มเหม่อมองไปยังรูปของภรรยาที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งซึ่งเป็นที่ที่ปาริฉัตรใช้แต่งตัวอย่างแน่วนิ่ง"เอจ๋า...พี่ขอโทษ...พี่ไม่รู้จริงๆ..ว่าจะทำอย่างไรดี..."ชายหนุ่มครางอยู่ในใจ พนมต้องระงับความรู้สึกสับสนในใจอยู่พักใหญ่ ก่อนจะข่มความรู้สึกวุ่นวายนั้นเดิมลงไปข้างล่าง ร่วมรับประทานอาหารค่ำกับน้องภรรยา ที่จัดเตรียมเอาไว้ให้อย่างน่าทาน ควันร้อนกรุ่น กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วห้องอาหารความเป็นจริงภรรยาแสนรักของเขามีฝีมือทำครัวเป็นเลิศ แต่น้องภรรยาคนนี้ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเท่าไร พนมรับประทานอาหารค่ำด้วยความอเร็ดอร่อย ท่ามกลางสายตาแววหวานของผู้ประกอบอาหารที่จับจ้องมองมาอย่างดีใจ หลังอาหารพนมต้องรีบไปเตรียมเอกสารสำหรับประชุมเช้าวันพรุ่งนี้ ปรีณาจึงไล่พี่เขยไปทำงาน ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่อยากจะขัดความประสงค์ดีของน้องภรรยา จึงปล่อยให้เด็กสาวทำหน้าที่เก็บจานชามเข้าครัวไปล้างเองขณะที่ทำการล้างชามไป ความคิดคำนึงของปรีณาก็หวนไปถึงเหตุการณ์เมื่อบ่ายวันนี้ หลังจากที่พนมออกจากบ้านไปแล้ว เธอก็โทรศัพท์ไปหาดาวอีกฝ่ายมีน้ำเสียงตกใจ อย่างคาดไม่ถึงที่จะได้รับโทรศัพท์จากเธอปรีณาขอร้องดาว ถามถึงหนทางที่จะไปเสาะหาเริงชัย ถ้าอีกฝ่ายจะไปพำนักที่หัวหิน ซึ่งดาวที่เงียบอึ้งไปนาน ก็ส่งเสียงถามมาว่า"บีไม่โกรธและเกลียดดาวแล้วหรือ?"ในความเป็นจริง ขณะแรกที่ได้รับทราบความจริง มีหรือที่ปรีณาจะไม่โกรธและผิดหวังในความปรารถนาดีที่ตนเองมอบให้กับดาวโดยบริสุทธิ์ใจ แต่กลับถูกตอบสนองด้วยการกระทำอันเลวร้าย ที่ซึ่งแทบจะเป็นการสร้างตราบาปราคีคาวให้กับเธอไปจนตลอดชีวิตแต่ ณ ตอนนี้ความเป็นห่วงใย ความปรารถนาที่จะได้ไปพบหน้าพี่สาว มีความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด ทำให้ปรีณาระงับจิตใจกล่าวว่า"บียกโทษ และไม่ขอขุ่นเคืองดาวอีกต่อไปแล้วล่ะ...ดาวช่วยบีนะ"น้ำเสียงของดาวที่ตอบมาเจือไปด้วยความตื้นตันใจในความดีและบริสุทธิ์ใจของปรีณา จนน้ำเสียงนั้นสั่นสะท้าน"ดาว..เสียใจจ้ะ...ขอโทษที่ดาวทำผิดไปกับบีอย่างไม่น่าให้อภัย...""ไม่เป็นไรจ้ะ...บีไม่ถือโทษโกรธดาวแล้ว..ไม่ต้องกังวลไปนะ"ปรีณารีบว่า จากนั้นดาวก็เอ่ยถามกลับมา"บีจะไปหา คุณอาเริงชัย เรื่องพี่สาวงั้นหรือ?""ใช่จ้ะ ดาว บีขอร้องนะ..ช่วยบอกบีด้วย.."เด็กสาวขอร้องเสียงอ่อนเบา เธอได้ยินเสียงถอนหายใจของดาวอย่างชัดเจนผ่านโทรศัพท์ดังมา ก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบมา"บีคิดว่าบีจะทำอะไรได้ ต่อให้ไปถึงแล้วเจอคุณอาเริงชัย""ไม่..ไม่รู้เหมือนกัน..แต่บีจะไม่ยอมกลับมาอีกเลย ถ้าไม่ได้ตัวพี่เอมาด้วย.."เธอหยุดไปเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน"ดาว..ดาวจ๋า..พี่เอเป็นคนดี น่ารักมาก เธอใจดี มีเมตตากับทุกคน..ดาวรู้จักเธอแล้วจะต้องรักเธอ ..ดาวช่วยพี่เอของบีด้วยนะ ให้เธอได้กลับมาบ้านอย่างปลอดภัย..."
ดาวนิ่งอึ้งไปนาน ก่อนในที่สุดจะกล่าวตอบเสียงละห้อยอย่างเสียใจ"ตกลงจ้ะบี...เอ่อ..ดาว..ดาวเสียใจมากนะ..ที่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้..บี..บี..คิดว่าพี่เอของบีจะยกโทษให้ดาวหรือเปล่า?"บียิ้มออกมาทั้งน้ำตา รู้สึกดีใจที่สามารถหว่านล้อมอีกฝ่ายได้"แน่นอนจ้ะ พี่เอไม่เคยอาฆาตมาดร้ายใคร ถ้าดาวสำนึกผิด กลับใจเสียใหม่ บีรับรองว่าพี่เอจะม่ถือโทษทุกอย่าง. เชื่อบีเถอะ"เสียงของดาวแข็งขันขึ้นมาจากอีกด้านหนึ่ง"ถ้าอย่างนั้นดาวจะไปรับบีพรุ่งนี้เช้านะ เราไปด้วยกันนี่แหล่ะ ดาวจะช่วยบีอีกแรงพาพี่เอของบีกลับมาหาพี่พนมให้ได้"ปรีณาเบิกตากว้าง รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที ความที่จะอย่างไรก็เป็นคนวัยเยาว์อ่อนประสบการณ์ ทำให้เธอรู้สึกดีใจที่จะมีเพื่อนร่วมทางไปด้วย แต่เด็กสาวยังคงเอ่ยอย่างเกรงใจ"ความจริงดาวไม่ต้องไปด้วยก็ได้นะ..แค่บอกหนทางที่อยู่ให้กับบีก็พอ""ไม่ล่ะ..ดาวมีส่วนร่วมในความผิดครั้งนี้เหลือเกิน ขอโอกาสทำคุณไถ่โทษ..บีไม่ต้องปฏิเสธดาวล่ะนะ...ไว้พรุ่งนี้เจอกันจ้ะ"อีกฝ่ายสรุปเสร็จสรรพ แล้วก็นัดเวลาว่าจะมารับเธอสายนิดหน่อย กะให้พี่เขยของเธอออกไปทำงานแล้ว ซึ่งปรีณาก็ตอบตกลงก่อนที่จะตัดสายโทรศัพท์ปรีณาครุ่นคิดไป ใบหน้าก็มีแววตกลงใจอย่างเด็ดเดี่ยวเธอจะไม่ยอมกลับมาเด็ดขาด ถ้าพี่สาวของเธอไม่ได้กลับมาด้วย
....................................................
ค่ำเดียวกันนั้น
เริงชัยนั่งใบหน้าแดงก่ำ กระดกเหล้าเข้าปากอย่างฉุนเฉียวดาลเดือดตลอดชีวิตที่ผ่านมา หนุ่มใหญ่ผู้เจนโลกไม่เคยรู้สึกเสียหน้า เสียศักดิ์ศรีถึงขนาดนี้มาก่อน ยิ่งเขาครุ่นคิดถึงใบหน้าอันแสดงความโอหัง อวดดี เยาะเย้ย ของเชี่ยวชาญมากเท่าไร ความขุ่นแค้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมามากขึ้นเท่านั้น ความหงุดหงิด อึดอัด ที่พอกพูนสะสมอยู่ในใจนั้นมันทับทวีขึ้นราวกับเป็นพะเนินอันหนักอึ้ง กดทับให้เขารู้สึกปานจะอกระเบิดแตกตายไปได้ในทุกขณะ"ไอ้เชี่ยวชาญมันรู้จักเราน้อยไป เฮอะ ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม จะได้เห็นดีกัน"หนุ่มใหญ่คำรามในใจ พลางยกเหล้าดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ก่อนจะจัดการผสมแก้วใหม่ให้กับตนเองแต่ทว่าประสบการณ์ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ทำให้เริงชัยแม้ดาลเดือดแต่ก็ไม่ไร้สติ หนุ่มใหญ่แม้จะดื่มด้วยความกลัดกลุ้ม แต่ก็ระวังไว้ไม่ให้ถึงกับเมามาย ขณะที่ส่งเหล้าเข้าปากตนเอง แววตาก็มีร่องรอยครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งที่สำคัญเขาจะต้องรู้ให้แน่ใจเสียก่อนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเชี่ยวชาญตัดสินใจเอง หรือชูชาติเป็นคนหนุนหลัง?เพราะถ้าไม่จำเป็นเขาไม่ต้องการขัดใจคนที่มีอำนาจอย่างชูชาติ คนที่หันหางเสือตามลมอย่างเริงชัยรู้ดีว่าการขัดแย้งคนที่มีอำนาจอย่างชูชาติแล้วผลจะเป็นอย่างไรแม้จะรู้ว่าอะไรควรรุก อะไรควรถอย ถึงกระนั้นเมื่อคราใดที่หนุ่มใหญ่ครุ่นคำนึงไปถึงเงาภาพอันสวยสง่า งามงด ของสตรีที่เขายอมรับหมดใจในตอนนี้แล้วว่าทั้งรัก ทั้งหลง เหนือสิ่งอื่นใด ในความคิดของเริงชัยนั้นต่อให้ชูชาติหนุนหลังลูกชาย เขาก็จะไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ไม่ว่าจะต้องทุ่มสุดตัวอย่างไร เขาก็ต้องแย่งชิงสตรีอันเป็นยอดปรารถนากลับคืนสู่อ้อมอกของเขาให้จงได้ในตอนนี้เขาต้องการคู่คิดที่ไว้ใจได้ คนที่มีสติปัญญา และรู้ใจเขาดีพอที่จะให้คำปรึกษามือไวเท่าความคิด หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ ยกโทรศัพท์โทรไปหาคนขับรถคนสนิทโดยทันที"ไอ้สอน มึงรีบมาหากูเดี๋ยวนี้เลย ที่รีสอร์ท"เริงชัยสั่งการทันทีเมื่อนายสอนรับสาย จากนั้นผงกศีรษะอย่างพอใจ เมื่อได้ยินคนขับรถคู่ใจไม่ถามไถ่อะไรให้มากความสักคำ นอกจากตอบรับอย่างนอบน้อม ก่อนที่จะตัดสายโทรศัพท์ลงไปในความมืด ที่หนุ่มใหญ่นั่งดื่มเหล้าอยู่อย่างมืดมิด แสงจันทร์ที่สาดส่องมาจากนอกหน้าต่างยังสะท้อนแววตาของเริงชัยให้เห็นได้แววตาของเริงชัยในยามนั้น ร้อนแรง ลุกโชน ราวกับแววตาของเสือโคร่งที่ได้รับบาดเจ็บจากศรนายพราน ช่างเป็นประกายตาที่น่าสะพรึงกลัวโดยแท้จริง!!!
..........................................
พนมซึ่งใช้สมาธิตระเตรียมเรื่องสำคัญ สำหรับการประชุมในวันพรุ่งนี้ ไม่ทราบเหมือนกันว่าเวลาผ่านพ้นไปมากพอสมควร เหลือบตามองไปอีกครั้งก็พบว่าเป็นเวลากว่าสี่ทุ่มแล้วชายหนุ่มละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งกำลังเตรียมไสลด์แผ่นใสอยู่ รู้สึกหนึบๆ จนต้องยกมือขึ้นนวดที่หว่างคิ้วตัวเองทันใดนั้นกลิ่นหอมอ่อนๆ ก็ระเหยขึ้นกระทบจมูก พร้อมๆ กับมือนุ่มที่เลื่อนไล้เข้ามาบีบนวดตรงหัวไหล่ และบ่าของตนเองสร้างความรู้สึกสบาย และผ่อนคลายให้แก่ตัวเขาเองอย่างบอกไม่ถูกเสียงแผ่วหวานของปรีณาดังขึ้นที่ข้างหู"เหนื่อยมากหรือคะ บีนวดให้นะคะ.."พนมยิ้มออกมา เอนศีรษะพิงพนัก พลางหลับตาลงอย่างสบาย พร้อมกับกล่าวเสียงเคล้าหัวเราะ"อือม์...พี่กำลังสบายอยู่ทีเดียว นี่ต่อให้บีไม่พูด จ้างให้พี่ก็ไม่ยอมให้หยุดมือหรอก..."ปรีณาหัวเราะคิกให้กับคำพูดของพี่เขย มือเล็กบางนั้นขยับเคลื่อนไปตามแนวบ่าของชายหนุ่ม นิ้วทั้งสิบค่อยๆ ขยับนวดเฟ้นไปตามเส้น ซึ่งสร้างความรู้สึกผ่อนคลายให้กับพนมจนต้องส่งเสียงครางออกมาอย่างสบายตัว"อือหือ นี่บีไปเรียนวิธีนวดมาจากไหนน่ะ.."ปรีณายื่นหน้าเข้ามา พูดอวดๆ อย่างสุดแสนจะน่ารักน่าเอ็นดู"บีช่วยคุณยายนวดตั้งแต่เด็กแน่ะค่ะ...คุณยายสอนให้ ท่านชมเปาะว่าบีนั้นมือเบา นวดให้แล้วสบายตัวไม่แพ้พวกมืออาชีพ"พนมผงกศีรษะ หัวเราะออกมาเบาๆ นั่งตัวเบาสบายปล่อยให้น้องภรรยาทำการนวดต่อไป ซึ่งปรีณาก็ตั้งอกตั้งใจนวดให้อย่างแข็งขัน พักหนึ่งก็มองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วถามถึงงานที่พี่เขยของเธอเตรียมอยู่"ใกล้เสร็จหรือยังคะ""เหลืออีกนิดเดียวก็เรียบร้อยจ้ะ"พนมตอบ จากนั้นหันไปมองวงหน้าใสที่อาบน้ำเรียบร้อยแล้วผัดหน้าด้วยแป้งอ่อนๆ ผิวแก้มผ่องนั้นดูอ่อนบางราวกับจะปริแตกไปได้ถ้าถูกอะไรกระทบ อดไม่ได้ต้องยื่นจมูกเข้าไปแตะ พลางกล่าวเสียงนุ่มนวลแกมเย้าหยอก"นั่นน่ะสิ พี่ก็ว่าอย่างที่คุณยายของบีว่า บีของพี่นวดเก่งจริง แถมแก้มยังหอมอีกด้วย"ปรีณาหัวเราะเสียงใส หลบหน้ากลับไปด้านหลัง พลางส่งเสียงร้องเบาๆ"แน้ มันเกี่ยวอะไรกันคะ นวดเก่งกับแก้มหอม พี่หนึ่งนี่จะเอากำไรเขาก็ไม่ว่า.."พนมหัวเราะชอบใจ ใช้กำลังขาขยับเก้าอี้ทำงานให้หมุนตัวกลับไปหาน้องภรรยา แล้วรวบร่างเล็กบางที่อยู่ในชุดนอนกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อนนุ่มสบายนั้นเข้ามานั่งที่ตักตนเองปรีณาดิ้นรน กล่าวด้วยใบหน้าครึ่งยิ้มครึ่งงอน เบี่ยงใบหน้าหลบจมูกเจ้าชู้ของพี่เขยที่ซอนไซร้เข้ามาเชยชมที่แก้มใสของตนเอง"พี่หนึ่งปล่อยซี...ไม่ให้บีนวดแล้วหรือคะ.."พนมยิ้มกว้างขวาง ส่ายศีรษะ"ไม่เป็นไรแล้วล่ะ พี่อยากกอดบีมากกว่า.."ปรีณาหน้าแดงระเรื่อ ร่างเล็กนั้นหยุดดิ้นไปโดยพลัน เปลี่ยนเป็นอิงแอบเข้าไปหาอ้อมอกอันอบอุ่นของพี่เขย มือเล็กบางเลื่อนไปโอบที่ท้ายทอยของชายหนุ่ม จ้องตาแป๋วใสตรงแน๋วไปที่พนมซึ่งก้มลงจับจ้องมาอย่างดื่มด่ำอยู่ก่อนแล้ว พอริมฝีปากจิ้มลิ้มบางเบาเผยอขึ้นน้อยๆ ชายหนุ่มก็ก้มหน้าลงไปจรดริมฝีปากแนบชิด บดเบียด กระหวัดพันกันลิ้นนุ่มชุ่มชื้นของเด็กสาวแสนสวยอย่างดูดดื่มท่ามกลางความเสียวกระสันที่ก่อตัวขึ้นมาตามท้องน้อย ปรีณาคำนึงในใจไปยังพี่สาวอันเป็นที่รัก"บีขอยืมตัวพี่หนึ่งอีกคืนเดียวนะคะ...พี่เอขา"ปรีณาหลับตาพริ้ม ส่งเสียงคราง อือ อือ ในลำคอ ขณะที่ริมฝีปากของพนมเลื่อนพรมไปตามวงหน้างามของเธอ ซอกคอขาวผ่องหอมกรุ่น มือขวาของชายหนุ่มยังประคองกระชับอยู่ที่เอวคอดของน้องภรรยา ขณะที่มือซ้ายเลื่อนขึ้นไปบรรจงไล้ไปตามเนินอกที่นุ่มนิ่มสู้มือของปรีณาผ่านเสื้อนอนเนื้อนุ่มอย่างละลานใจร่างเล็กบางของเด็กสาว บิดไหวอยู่บนตักของชายหนุ่ม สองมือของเธอเลื่อนไปโอบแผ่นหลังอันแข็งแรงของเขา ลูบไล้ไปมาอย่างช้าๆ เสียงครางครวญเริ่มดังขึ้น เมื่อมือของพนมเริ่มขยำคลึงไปตามฐานอก ไล่เฟ้นขึ้นไปจรดปลายถัน กระตุ้นความรู้สึกเสียวซ่านจนชายหนุ่มรู้สึกความแข็งชูชันของสองเต้าที่ดีดเด้งขึ้นมาสู้มือ"อา...อาาาา....อืมมมมม.."เสียงครางของปรีณาแว่วผ่านริมฝีปากบางเบาของเธอออกมา ขนอ่อนทั่วตัวลุกซู่ เมื่อชายหนุ่มจูบไล้ไปตามซอกคอ ขบเบาๆ ไปที่ติ่งหูขาวใสของเธอ พร้อมกับเม้มปากดูดดื่มความหอมหวานอย่างนุ่มนวลละเลียดอ่อนโยน"พี่หนึ่งขา...."ปรีณาครางครวญออกมาเสียงแผ่วเบา ความรัญจวนใจแผ่ซ่านปกคลุมหัวใจดวงน้อยๆ ของเธออย่างเปี่ยมล้น วงหน้างดงามแดงซ่าน ตกอยู่ภายใต้การพนมจูบจากพี่เขยอีกระลอกใหญ่ มือของชายหนุ่มเลื่อนลงไปช้าๆ ตามลำตัวเล็กบางนั้น จากหน้าท้องราบเรียบ ลำขาเนียนนุ่ม หัวเข่ากลมมน จวบจนมือแข็งแรงของพนมอ้อมสอดเข้ามาตามชายกระโปรงยาว ลูบไล้ไปตามเรียวขาที่บดเบียดอยู่บนตักของตนเองไล่ย้อนกลับขึ้นไปเรื่อยๆ เมื่อมืออุ่นของพี่เขยลูบไล้รุกขึ้นมาถึงโคนขาอ่อน ปรีณาก็ตัวสั่นไหวอย่างเสียวซ่าน ร่างเล็กบางนั้นโอบกอดเข้าหาตัวของพนมอย่างแนบแน่น ริมฝีปากบางงามเคลื่อนเข้ากระซิบที่ข้างหู"บีรักพี่หนึ่งค่ะ..."พนมรู้สึกเต็มตื้นขึ้นในใจ จนต้องประทับจูบรับขวัญริมฝีปากงามนั้นอย่างดูดดื่ม ส่งเสียงพึมพำผ่านริมฝีปากที่บดเบียดกัน"พี่..รักบี..เช่นกัน...รักมาก..."ปรีณาบิดไหวอย่างสุดเสียว เมื่อนิ้วมือของพี่เขยเริ่มลากไล้ไปตามร่องหลืบของตนเองผ่านกางเกงในผืนน้อย ที่ตอนนี้ตรงเป้านั้นชุ่มชื้นเพราะน้ำสวรรค์ที่เอ่อขับออกมาจากร่างกายของเธอ สองมือเล็กบางที่โอบอยู่กลางแผ่นหลังของชายหนุ่มก็ตอบสนองด้วยการเริ่มเลื่อนเปะปะไปตามเสื้อทีเชิ๊ตผ้านุ่มที่พนมสวมใส่ ก่อนจะสอดคว้าไปที่ชายเสื้อเลิกดึงขึ้นไปตามลำตัวของเขาชายหนุ่มเองตอนนั้นความเสียวซ่านที่เกาะกุมอยู่ทุกอณูความรู้สึกก็หาได้น้อยไปกว่าน้องภรรยาไม่ ละแขนที่โลมไล้เนินนูนงดงามนั้นชั่วคราว เพื่อให้ปรีณาถอดเสื้อของเขาออกไปทางศีรษะ จนเผยให้เห็นแผ่นอกแข็งแรง ซึ่งมือเล็กบางนั้นเริ่มลากไล้สัมผัสไปตามกล้ามเนื้ออกของชายหนุ่มอย่างชื่นชม ริมฝีปากบางนุ่มนั้นยิ้มออกอย่างซุกซน เมื่อเลื่อนลงไปขบเบาๆ บนหัวนมของพี่เขยพนมสะดุ้ง หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ "ซนนักนะ เรานี่แน่ะ.."นิ้วแข็งแรงของพนม ลงโทษความซนของน้องภรรยาโดยการเลื่อนลงไปที่เนินนูนของเธออีกครั้ง สองนิ้วที่ลากไล้ขึ้นลงแหวกผ่านร่องหลืบ เข้าไปบดกระหวัดกับเม็ดเสียวผ่านเนื้อผ้ากางเกงในเบาบาง ทำให้ปรีณาครางครวญออกมาอย่างเสียวซ่านรัญจวน ใบหน้าแดงก่ำไปจรดใบหู ร่างเล็กบางนั้นกระตุกวาบๆ บิดส่ายบดสะโพกผายนุ่มไปบนตักของพี่เขย
"ซีดส์..ซีดส์...พี่หนึ่ง...ขี้...โกง...ซี้ดส์...บี..อาาาาาา"ปรีณาส่งเสียงกระท่อนกระแท่นเพราะความเสียวซ่าน ตอนนั้นกระโปรงยาวที่เธอสวมใส่ถูกพนมถลกขึ้นมาคาตรงหว่างเอว เปิดโอกาสให้มือของเขารุกราน โลมไล้ไปตามเนินนูนที่มีกางเกงในแนบเนื้อตัวน้อยอย่างง่ายดาย เพรียวขาด้านหนึ่งตกลงมาหยั่งบนพื้น ส่วนอีกข้างหนึ่งถูกรั้งขึ้นไปชันเข่าแนบลำตัวของเขา นิ้วของพนมลากไล้ขึ้นลงบดเบียดแทรกเข้าไปกระหวัดติ่งเสียวของน้องภรรยา ดุนไล้ กระซิก กระซิก ไม่หยุด สร้างความเสียวซ่านรัญจวนจนตัวสั่นกระตุกวาบๆ ร้องครวญครางไม่ขาดปากขณะที่มือซ้ายยังจู่โจมลากไล้ไปตามร่องหลืบไม่หยุด มือขวาของพนมก็กำไปที่ชายกระโปรงยาวที่ถมทับอยู่ตรงเอวคอด ยกลากขึ้นไปตามลำตัวเล็กบางงามของน้องภรรยา ซึ่งปรีณาที่เสียวกระสันเต็มที่ก็แอ่นตัวบิดกายปล่อยให้พี่เขยถอดเสื้อนอนตัวยาวออกไปจากทางศีรษะแต่โดยดี เผยให้เห็นเรือนกายที่ขาวผ่องผุดผาดเป็นประกายล้อแสงไฟชายหนุ่มหอบหายใจถี่ถี่ ก้มหน้าลงซบไปบนเนินเนื้ออิ่มนุ่ม ที่มียกทรงกระชับสองเต้าอยู่ สอดลิ้นลากไล้ลงไปตรงร่องนม กรีดกระตุ้นต่อมความเสียว ทำให้ร่างแบบบางของปรีณาบิดไหวสุดๆ ด้วยความรัญจวนใจ แอ่นอกตูมตั้งกะเปาะงามขึ้นสู้ลิ้นของพี่เขย "ซีดส์....ซีดส์....อา...พี่หนึ่งขา.........อาาาาาาาาาาาาาาา"เด็กสาวครางครวญเสียงกระเส่า เมื่อพนมปลดตะขอยกทรงตัวน้อยหลุดออก และเครื่องปกปิดสองเต้าถูกปลดออกไป ก่อนที่ลิ้นอุ่นๆ ของชายหนุ่มจะวนเวียนดูดดื่มไปตามปลายถันสีชมพูระเรื่อซึ่งดีดตัวขึ้นแข็งสู้ลิ้นของเขาอย่างสุดสยิวพนมเองก็เสียวไม่แพ้น้องภรรยา อาวุธประจำกายแข็งตัวโป่งดันเป้ากางเกงออกมา จนปรีณาที่นั่งอยู่บนตักของพี่เขยรับรู้ท่อนเนื้อที่ดันตัวออกมาแทงสะโพกตนเอง มือเล็กบางของเด็กสาวคลำเปะปะไปตามขอบกางเกงยืดของพนม ก่อนที่จะเหนี่ยวออก แล้วสอดมือเข้าไปกุมท่อนเอ็นที่แข็งตัวของพนมเอาไว้มั่น ถอกไปตามหัวบานของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วกระชั้นถี่ พนมครางอู้ออกมา ด้วยความเสียว ขนตามตัวลุกขึ้นชัน "อูยยยย....อาวววว....บีจ๋า...."ปรีณาหัวเราะออกมา สมใจที่ทำให้อีกฝ่ายเสียวบ้างได้ รีบเคลื่อนตัวลงไปคุกเข่าเบื้องหน้าของพี่เขย เหนี่ยวไปที่ขอบกางเกงขายาวพร้อมๆ กับขอบกางเกงใน ลากดึงลงไปกองที่ข้อเท้าของพนม ท่อนเอ็นที่แข็งตัวเต็มที่ก็ดีดผึงขึ้นมาสู้ใบหน้าอ่อนหวานน่ารักของเด็กสาวทันทีพนมหลับตา เอนศีรษะพิงพนัก กัดฟันครางออกมา เมื่อปรีณากระชับไปที่อาวุธประจำกายเขา ถอกขึ้นลงอย่างนุ่มนวลเบามือ ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปจุ๊บเบาๆ ตรงหัวถอกบาน"อูยยยยยยยยยยย...บี..เสียวจริง"ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือก เพราะริมฝีปากงามที่จูบลงมาตรงร่องหยักของเขา ลิ้นนุ่มสีชมพูสดแลบเลียออกมาโลมไล้ไปตามกลีบเห็ด สร้างความเสียวสุดขีดให้กับพนมจนตัวบิดเกร็ง สองมือเอื้อมไปลูบคลำศีรษะสวยได้รูปซึ่งไว้ผมบ๊อบสั้นนั้น แอ่นสะโพกตัวเองขึ้นอย่างเสียวซ่านป้อนท่อนเนื้ออวบของตัวเองเข้าสู่ช่องปากอันอบอุ่นของปรีณาที่อ้าออกรับเข้าไปดูดดื่ม เลียไล้ และหงกศีรษะเข้าออก รูดริมฝีปากนุ่มไปตามลำควยอย่างรู้งานว่าจะต้องกระตุ้นต่อมความเสียวให้กับพี่เขยอย่างไรขนตามร่างกายของพนมลุกชูชันตามแรงกระตุ้นขับของความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นดุจน้ำบ่าทำนบทลาย ชายหนุ่มขบฟัน ครางคราวญอย่างสุดเสียวหัวควย "อาาาาาววววว...บีจ๋า...เสียววววว..พี่หนึ่งเสียวววว....โออยยยยยย...อูยยยยยยยยย"พนมเด้งสะโพกตัวเองขึ้นรับสนับสนุนกับจังหวะหงกหัวของน้องภรรยา ซึ่งเร่งโม้กให้กับเขาอย่างเร่าร้อน ชายหนุ่มร้องดังๆ หายใจถี่ ถี่ ร่างกระตุกเฮือกๆ ส่งเสียงร้องออกมาดัง"พี่จะถึงงงงแล้ววว...บี...บี...โอยยยย...โอยยยย....อาาาาาาาาาาาาา"ในที่สุดชายหนุ่มก็ถูกกระตุกความเสียวซ่านจะแตกสุดยอดไปด้วยฝีปากของน้องภรรยาแสนสวย พนมแอ่นสะโพกขึ้นๆ ลงๆ อย่างสุดสยิวตามติดไปพร้อมๆ กับกระฉูดน้ำกามเข้าไปสู่ช่องปากของปรีณา ซึ่งเด็กสาวไม่มีความรังเกียจใดๆ แม้แต่น้อยที่จะดูดดื่ม รีดน้ำกามที่กระปริดๆ ออกมาจากปลายถอก กลืนกินลงลำคอไปจนหมด แววตาจากดวงตากลมโตนั้นเป็นประกายแวววาวอย่างยั่วเย้าในอาการสปัสซั่มของพี่เขยพนมนั่งหอบอยู่กับเก้าอี้ทำงาน ขณะที่ปรีณาลุกขึ้นยืน จับจ้องมองไปยังพี่เขยด้วยแววตาที่หยาดเยิ้มนุ่มนวล และก้มลงถอดกางเกงในตัวน้อยของตนเองออกอย่างช้าๆ สายตาของชายหนุ่มจับจ้องมองไปยังท่วงท่าของน้องภรรยาแสนสวยอย่างหลงใหล ส่งเสียงครางออกมาในลำคอ"บีจ๋า....อย่าทำร้ายพี่หนึ่งไปมากกว่านี้เลย..."ควยที่เพิ่งพ่นน้ำกามไปหยกๆ เริ่มผงาดตั้งขึ้นอีก เมื่อขนละเอียดดำงามผืนปกคลุมเนินนูนสวยสดนั้นปรากฏขึ้นสู่สายตาของชายหนุ่ม พนมกลืนน้ำลายลงคอติดๆ กันอย่างยากลำบาก ขณะที่นั่งจ้องปรีณาที่ค่อยๆ แอ่นตัวแอบอิงเข้ามาราวกับนางแมวน้อยยั่วสวาทอา..จะมีชายคนไหนที่หักห้ามใจไว้อยู่ได้ ถ้ามาเห็นเด็กสาวแสนสวยอย่างปรีณา ยั่วยวนด้วยท่วงทีเช่นนี้?พนมก็ไม่มีข้อยกเว้น ในยามนั้นทั้งสมองและจิตใจของชายหนุ่ม ไม่คิดคำนึงถึงใครทั้งสิ้น แม้กระทั่งภรรยาแสนรัก ตรงหน้าของเขามีเพียงแต่ความสวยสดงดงามแห่งวงหน้าและเรือนกายของน้องภรรยาที่เคลื่อนเข้ามานั่งคร่อมบนตักของเขาเท่านั้นปรีณาโน้มศีรษะลงไปบรรจงจูบที่ริมฝีปากของพี่เขย ซึ่งอ้าออกรับราวกับต้องมนต์สะกด สองลิ้นของชายหนุ่มและเด็กสาวเกี่ยวกระหวัดรัดพันกันอย่างดูดดื่ม ท่ามกลางเสียงครางอย่างพึงใจของทั้งสอง พนมประคองสองเต้าตูมตั้งนั้นไว้ด้วยสองมือ ขยำวนไปบนก้อนเนื้ออ่อนหยุ่นนั้นอย่างละมุนมือ ปลายนิ้วเขี่ยวนไปที่ตรงยอดถัดที่แข็งตัวสู้นิ้ว กรีดกรายกระตุกต่อมความเสียวซ่านให้บังเกิดแก่ปรีณาจนขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว เด็กสาวแหงนหน้าขึ้น หลับตาพริ้ม สูดปากอย่างสุดสยิว เมื่อพี่เขยเริ่มก้มศีรษะลงไปขบไล้ยอดนมของเธออย่างแผ่วเบา ทะนุถนอม สองแขนบอบบางของเด็กสาวเกี่ยวกระหวัดไปรอบคอของพี่เขยแน่น ส่ายสะโพกผายนุ่มนิ่มบดเบียดไปกับหน้าตักของชายหนุ่ม ซึ่งแสดงอาการตอบสนองท่วงท่านั้นด้วยท่อนเนื้อที่แข็งปั๋ง ดีดผึงไปถูไถตรงผืนนาอันอ่อนนุ่มด้วยขนละเอียดดำนั้นปรีณาใบหน้าแดงก่ำด้วยความรัญจวนใจ ร่องสวรรค์ที่ตอนนี้เปิดอ้าออกเต็มที่ พร้อมพรักที่จะรับรองอาคันตุกะผู้มาเยือนที่พยายามส่ายหัวคลำทางสอดใส่เข้ามาพนมครางอู้ ด้วยความสุดสยิว หมดความอดทนที่จะอัดอั้นความปรารถนาอีกต่อไป รีบใช้มือกุมลำควยตนเอง ช่วยจับประคองจ่อเข้าไปสู่ห้องหออันอบอุ่นที่กำลังเปิดอ้ารับอยู่ด้วยมือสั่นสะท้านทันทีที่หัวถอกบานบดไปกับกลีมแคมขาวใสที่เอ่อชุ่มชื้นไปด้วยน้ำสวรรค์ ปรีณาก็บดเบียดสะโพกผายของตนเองเข้าหาลำควยอวบอัดของพี่เขยทันทีวงหน้างามอ่อนหวานนั้น แหงนขึ้นครางครวญ เมื่อลำควยอวบครูดผ่านช่องผนังอันอ่อนนุ่มของตนเองเข้ามาช้าๆ แต่หนักแน่น"ซีดส์....ซีดส์......อาาาาาาาาา....อูยยยยยยยยยยย"เสียงครางของพี่เขยและน้องภรรยาดังประสานขึ้นอย่างเสียวซ่านรัญจวนใจ ร่างแบบบางหยุดชะงักลงเล็กน้อยก็ขย่มลงไป ร่องสวรรค์อันสาวสดดูดรัดอาวุธอันอวบแข็งเข้าไปตอดรัดอย่างแนบแน่น ขณะที่สะโพกแข็งแรงของชายหนุ่มเริ่มกระเด้าสวนขึ้นรับได้จังหวะจะโคนซึ่งกันและกันสองมือของปรีณากำไปที่บ่าของพนมแนบแน่น หลังจากที่จังหวะข่มและเด้งรับประสานกันจนยังผลให้อาวุธประจำกายของชายหนุ่มมิดหายเข้าไปในร่างของเด็กสาวจนหมดด้ามและเมื่อสองมืออันแข็งแรงของพนมเริ่มตวัดไปกระชับที่เอวคอดกิ่วของน้องภรรยา ก่อนที่ชายหนุ่มจะเริ่มกระเด้าอัดลำควยครูดทะลวงไปตามโพรงหีอันอ่อนนุ่มตอดกระชับ ปรีณาก็ส่ายศีรษะที่ไว้ผมบ๊อบสั้นไปมาอย่างสุดสยิว ร่ำร้องครวญครางออกมาไม่ขาดปาก ร่างเล็กบางกระตุกขย่มรับกับจังหวะเด้งควยของพี่เขย เสียงครางของทั้งคู่ดังระงมห้องทำงาน"อาาาา...อูยยยยยยยยย....อาววววววววววง......อาาาาาาาาาาา"พนมเด้งควยอย่างคึกคักเข้มแข็ง ปากก็ไว้ว่างเว้นจากการก้มไปดูดดื่มโลมเลียปลายถันอันหอมหวานของน้องภรรยาอย่างอร่อยลิ้ม ลำควยที่อวบอัดของเขาครูดไปตามผนังอันอ่อนนุ่ม บดเสียวไปกับติ่งแตดของเด็กสาว ซึ่งร่างแบบบางนั้นบิดไหวส่ายระริก อาการกระตุกวาบๆ นั้นค่อยๆ เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงขับของความกระสันซ่านที่เสียวสะท้านพลวยพลุ่งขึ้นไปจนจับจิตปรีณาหลับตาพริ้ม เสียงครางของเธอเริ่มหนักขึ้นๆ ส่ายศีรษะไปมา พร้อมส่งเสียงสะท้าน"พี่หนึ่งขา...บีเสียววววว..จะถึงแล้ว...เร็วๆ...เร็วๆ....อาาาาาาาาาาาาาา"ร่างเล็กบางเร่งจังหวะขย่มควยเขาลงมาถี่ถี่ พนมก็ไม่ทำให้น้องภรรยาผิดหวังแต่อย่างใด กระชับสองมือไปบนเอวคอดกิ่วแนบแน่น เกร็งกำลังทั้งสะโพกและช่วงต้นขา เด้งควยสอดกระชับกระแทกรับเข้าใส่อย่างเร่าร้อนรุนแรงไม่ยอมน้อยหน้าแม้แต่น้อย จนในที่สุดชายหนุ่มก็รับรู้ถึงการขมิบตอดรัดอย่างแนบแน่นของร่องหีที่ตนเองกระเด้าอัดอยู่ เพรียวขาเรียวงามทั้งคู่ที่กางคร่อมตักเขาอยู่ก็บีบกระชับเข้าหากัน ก่อนที่ร่างเล็กแบบบางที่เร่งขย่มลงมานั้นจะกระตุกเฮือก ๆ พร้อมๆ กับเสียงกรีดร้องของน้องภรรยาที่ดังลั่นห้อง"อาาาาาาาาาาาา........อ๊าาาาาาาาาาาาา......อ๊าาาาาาาาาาาา"พนมเหงื่อแตกโทรมไปทั้งร่าง ขณะที่ไม่ยอมชะงักจังหวะการเด้งควยลงไปแม้แต่น้อย ชายหนุ่มส่ายสะโพกบดควยคลึงแนบเสียดสีไปกับติ่งแตดของน้องภรรยา ซึ่งบรรลุถึงประตูสวรรค์ชั้นเจ็ดไปเรียบร้อย ตามติดส่งมอบความเสียวสยิวต่อเนื่องให้กับปรีณาอย่างเต็มอิ่ม วงหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเต็มไปด้วยความอิ่มเอิบในความเสียวซ่านรัญจวนใจที่ถูกพี่เคยปรนเปรอให้ จวบจนความรู้สึกอันเร่าร้อนเจือจางลง ร่างเล็กบางนั้นก็หอบฟุบทิ้งกายลงแนบไปกับลำตัวของพี่เขย ขณะที่สองเพรียวขายังกางคร่อมลำควยอวบอยู่ไม่คลายพนมหยุดยั้งการกระเด้าเอาไว้ชั่วคราว โอบร่างบอบบางเนียนนุ่มที่อาบไล้ไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นมาแทบทุกขุมขนเอาไว้กับตัวแน่น บดขยี้ริมฝีปากจูบประทับไปกับริมฝีปากงามที่เผยอรับอย่างดูดดื่ม"พี่หนึ่ง...มีความสุขเหลือเกิน น้องบีจ๋า"พนมส่งเสียงกระซิบพึมพำให้ ซึ่งน้องภรรยาแสนสวยของเขาก็กระซิบตอบรับแผ่วหวาน"บีก็เช่นกันค่ะ..."แววตาของพนมแพรวพราวด้วยความสุข ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มก็เกร็งกำลังยกตัวร่างเล็กบางของน้องภรรยาขึ้น ปรีณาส่งเสียงหวีดร้องอุทานอย่างตกใจ สองเพรียวขาตวัดรัดไปที่สะโพกของพี่เขย ซึ่งลำควยแข็งนั้นยังคงคาสอดอยู่ในร่างของเธอ"พี่หนึ่ง....อาาาาาาาาาาา..."ปรีณาครางครวญออกมา เมื่อร่างของเธอที่ถูกพี่เขยรั้งอุ้มอยู่นั้น ทิ้งน้ำหนักลงไปบนลำควยของแหวกทวนทะลวงลึกเข้ามาอีก ใบหน้าอ่อนหวานเหยเก ด้วยความสุดเสียวพนมอุ้มร่างเล็กบางที่สำหรับเขาช่างเบาหวิวเสียนี่กระไร เดินไปประชิดผนัง กดร่างเล็กบางนั้นแนบไปกับกำแพง ซึ่งปรีณารู้สึกลำควยของพี่เขยทะลวงลึกเข้ามาอย่างสุดๆ ต้องส่งเสียงครางครวญออกมาไม่ขาดปาก สองขาเพรียวที่ถูกพนมเกี่ยวรั้งตรงบริเวณขาอ่อนด้านหลัง สอดเกี่ยวกระหวัดไปที่สะโพกของชายหนุ่ม สองแขนก็ขยุ้มรั้งไปบนบ่าเป็นการพยุงตัวอีกแรงหนึ่งชายหนุ่มยิ้มละไม เมื่อเห็นใบหน้าอ่อนหวานน่ารักนั้นเสียวสุดๆ กระซิบเสียงหวาน"พี่หนึ่งเริ่มล่ะนะ..."ปรีณาหลับตาปี๋ กอดตัวพี่เขยเอาไว้แน่น ขณะที่สะโพกแข็งแรงของพนมเริ่มทำหน้าที่กระเด้าควยอัดทะลวงร่องหีสาวสดแน่นฟิตของน้องภรรยาอย่างเร่าร้อน รุนแรง ลำควยที่อวบหนาบดควงเป็นวงเสียดสีไปกับร่องเสียวของเด็กสาวอย่างสุดๆ สร้างความเสียวซ่านให้เกิดทั้งแก่เขาเองและปรีณาจนเหลือประมาณ ชายหนุ่มและเด็กสาวร้องเสียงหลง ครางกระเส่าดังแข่งกันลั่นห้อง"อาาาา.....อาาาาาา.....อาววววววว...อูยยยยยยยยยยยยย...โอยยยยยยยยยยย"เนื่องเพราะชายหนุ่มถูกน้องภรรยาดูดน้ำกามไปรอบหนึ่ง เขาจึงคุมเกมการกระเด้าสังวาสเอาไว้ได้ ไม่ถึงที่ไปซะก่อน ถึงแม้ควยอวบจะทำงานราวกับลูกสูบ เคลื่อนเข้าออกครูดผ่านร่องเสียวที่กระชับฟิตนั้นอย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อยกว่าสิบนาที ขณะที่ปรีณาที่เสียวสุดขีด ร่างเล็กบางนั้นกระตุกเฮือกๆ ขึ้นอย่างไม่มีปัญญารั้งเอาไว้ได้ สองมือกำแน่นตรงบ่าของพี่เขย จิกเล็บลงไปพร้อมกับ ขมิบร่องหีตอดรัดกระชับไปกับลำควยทีทะลวงลึกเข้ามา แหงนร้องออกมาสุดเสียง"อาาาาาา......พี่หนึ่งง...........บีจะถึงอีกแล้ววววว....อ๊าาาาาาาาาา"พนมเร่งเครื่องกระเด้าอัดยกใหญ่ หน้าท้องของชายหนุ่มที่ต้องใช้กำลังพอสมควรกับท่านนี้เกร็งขึ้นลูกอย่างน่าดู ยามอัดควยเข้าไปเต็มๆ โหนกควยนั้นอัดกระทบเนินนูนของเด็กสาวดังพั่บ พั่บ สองแก้มก้นที่อวบหนาแข็งแรงก็ปอดเข้าปอดออก ส่งพลังทั้งหมดถ่ายเข้าสู่ลำควยโถมกระแทกเย็ด เบิกประตูสวรรค์พาน้องภรรยาที่เสียวสุดขีด ทะลักจุดสุดยอด ร่างส่ายกระตุกวาบๆ ส่งเสียงครางออกมาสุดๆ
"อ๊าาาาาาาาาา....อ๊าาาาาาาาา...ถึงแล้ว..ถึงแล้วววววววค่ะ..."พนมหัวเราะเสียงกระเส่า ส่งแรงกระเด้าต่อเนื่องเพื่อหล่อเลี้ยงความเสียวซ่านให้คุกกรุ่นภายในกายของน้องภรรยาต่อไป ซึ่งยังผลให้ร่างแบบบางนั้นสะท้านเฮือกๆ เป็นจังหวะตามแรงกระแทกของเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะพลิกตัวกลับ อุ้มร่างแบบบางของน้องภรรยากลับไปวางลงบนเก้าอี้ทำงานแทน และทาทาบตัวลงไปตามติด เพรียวขางามนั้นถูกเขาจับรั้งขึ้นตรงบริเวณข้อพับด้านหลังหัวเข่าปรีณาครางอู้อย่างเสียวสยิว เมื่อควยอวบของพี่เขยเริ่มทำงานโดยการกระเด้าเข้าๆ ออกๆ ทะลวงครูดบดเบียดไปกับช่องโพรงหีของตัวเธออีกระลอก เสียงพั่บพั่บ เมื่อต้นขาแข็งแรงของเขา อัดกระแทกเข้ามาตามแก้มก้นที่ถูกดึงรั้งให้หงายรับอีกพักเดียว ความเสียวซ่านระลอกใหม่ก็ปะทุขึ้นในร่างของปรีณา เด็กสาวแหงนหน้าคราง แอ่นสะโพกผายขึ้นเสนอสนองการกระเด้าอัดของพี่เขยอย่างเร่าร้อนรัญจวนใจ "อูยยยยยยย........อาาาาาาาาาาา.......อาาวววววว"เสียงครางของทั้งสองดังประสานขึ้นอย่างยาวนาน ภายใต้เพลิงสวาทที่เร่าร้อนห่อหุ้มบุคคลทั้งสองให้แทบหลอมละลายกันเป็นร่างเดียว ในที่สุดทั้งพนมและปรีณาก็ถึงจุดสุดยอด สู่ประตูสวรรค์ไปอย่างพร้อมเพรียงกันบนเก้าอี้ทำงานของชายหนุ่มในท่านั้นเองปรีณานั่งแบบอยู่เก้าอี้หนานุ่มนั้น หอบหายใจระทดระทวยรวยริน เหนื่อยจนแทบจะขาดใจ แต่สีหน้านั้นเปี่ยมด้วยความสุข ซึ่งพนมเองก็มีทีท่าไม่ต่างกันสักเท่าใดจากนั้นแป๊บเดียว ปรีณาก็อุทานออกมาคำหนึ่ง เมื่อพนมอุ้มร่างเปลือยเปล่าของเธอขึ้นมาราวกับเป็นเด็กๆ พาเดินออกไปนอกห้อง"เดี๋ยวค่ะ..พี่หนึ่ง..ชุดนอนบีอยู่ในห้อง ....."เด็กสาวหน้าแดงด้วยความอาย รู้สึกโหวงๆ อย่างไรพิกล ที่ถูกพี่เขยอุ้มร่างเปลือยเดินอยู่ในบ้านเช่นนี้ พนมหัวเราะเสียงดัง"ไม่เห็นเป็นไร เพราะคืนนี้พี่หนึ่งขอนอนกอดบีอย่างงี้แหล่ะ ทั้งคืนเลย..จะบอกให้"ชายหนุ่มก้มลงไปกระซิบอย่างมันเขี้ยว ปรีณาครางออกมาอย่างคำหนึ่ง ยกมือทุบอกพี่เขยอย่างสุดอายก่อนที่พนมจะอุ้มร่างงามอันเปลือยเปล่าของน้องภรรยา เดินขึ้นบันไดตรงไปสู่ห้องนอนของเขา.........
.................................................................
การประชุมเกี่ยวกับการขยายงานในเฟตใหม่เป็นไปด้วยดี เรียบร้อยสมประสงค์อย่างที่พนมตั้งใจเอาไว้ทุกประการหลังจากการประชุมแล้ว ชายหนุ่มมองดูเวลา พบว่าเป็นเวลาประมาณบ่ายโมงแล้ว พนมหยิบโทรศัพท์โทรไปที่บ้านแต่หลังจากฟังเสียงสัญญาณดังติดต่อกัน แต่ก็ไม่ปรากฏการรับสายแต่อย่างใดพนมขมวดคิ้ว ส่ายศีรษะบ่นพึมพำกับตนเอง"เด็กดื้อจริงๆ ไม่รู้จะห่วงเรียนไปถึงไหน...เราอุตส่าห์กำชับกำชาบอกให้นอนพักอยู่กับบ้านอีกวันหนึ่งแล้วเชียว"เขาคิดไปว่าปรีณาไม่อยู่บ้านเช่นนี้ คงไม่พ้นจะไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนแน่ ความจริงชายหนุ่มตั้งใจจะชวนน้องภรรยาไปหาอะไรทานนอกบ้านก็เลยเปลี่ยนใจทีแรกพนมคิดว่าจะอยู่ทำงานไปเรื่อยๆ แล้วค่อยกลับไปหาปรีณาตอนเย็น แต่หลังจากนั่งทำงานไปสักพักหนึ่ง ความรู้สึกทุรนทุราย ความต้องการที่จะได้เห็นหน้าน้องภรรยาอย่างรุนแรง ก็ทำให้เขาอดใจไม่ไหว ออกจากบริษัทขับรถตรงไปที่โรงเรียนของปรีณาระหว่างขับรถไปยังจุดหมายปลายทาง ชายหนุ่มอดนึกสะท้อนใจไม่ได้ สภาพของเขาตอนนี้ แทบไม่ต่างอะไรกับสมัยที่คบหากับปาริฉัตรในรั้วมหาวิทยาลัยในตอนนั้น บ่อยครั้ง มิใช่เขาทุรุนทุราย จนกระทั่งต้องดิ้นรนไปหาปาริฉัตรที่คณะสถาปัตย์ อย่างน้อยเพื่อจะให้ได้เห็นหน้ากันสักแว่บหนึ่งก็พอใจกระนั้นหรือ?เมื่อยามใดที่เขาอยู่กับตัวเอง ภาพของภรรยาอันเป็นที่รักนั้นคอยแต่จะผุดขึ้นมาก่อกวน ติเตียน มโนธรรมของเขาอยู่ร่ำไปถึงแม้รู้ทั้งรู้ว่าผิด ชายหนุ่มที่นั่งขับรถด้วยจิตใจอันว้าวุ่น ก็หมดปัญญาที่จะหาทางออกให้กับปมปัญหาที่ยุ่งเหยิงนี้ได้แต่ทว่าเมื่อชายหนุ่มไปถึงโรงเรียนที่ปรีณาเรียนอยู่ และทราบความจริงว่าวันนี้เด็กสาวไม่ได้มาเรียน ในใจของพนมก็เร่าร้อนราวกับถูกไฟเผาผลาญเขารีบโทรติดต่อไปยังมือถือของปรีณาก็ปรากฏว่าอีกฝ่ายไม่เปิดเครื่องรับ ยิ่งสร้างความเร่าร้อนกระวนกระวายใจให้เกิดแก่พนมเป็นเท่าทวีคูณ ขณะที่ชายหนุ่งเร่งเครื่องขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วสูงทันทีที่ขับรถบบรลุมาถึงหน้าประตูบ้าน พนมก็เบิกตากว้างอย่างตื่นตกใจ เมื่อพบเห็นว่าประตูเล็กหน้าบ้านเป็นเหล็กดัดหน้าบ้านมีรอยงัดแงะเข้าไปความเร่าร้อนเป็นห่วงในความปลอดภัยของน้องภรรยา ทำให้พนมไม่คำนึงอะไรมากความ วิ่งปราดเข้าไปในบ้านอย่างร้อนใจพนมใจหายวาบ เมื่อเห็นภายในบ้านนั้นมีร่องรอยรื้อค้นของโจรงัดแงะ จนข้าวของเครื่องใช้กระจุยกระจายไปทั่วบ้านขณะที่ชายหนุ่มหันรี หันขวางอย่างตื่นตะลึง ไม่ทันระวังตัว ของหนักๆ อย่างหนึ่งก็กระแทกเข้ามาที่ท้ายทอยอย่างแรงพนมร้องครางออกมาหนักๆ ร่างของเขาทรุดฮวบไปกับพื้นโดยพลัน!!!!
Scoring_Disabled_Msg Respond to this message
Tuesday, September 24, 2024
คาวสวาท กามโลกีย์(เริงชัย-ปาริฉัตร) (ฉบับสมบูรณ์)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment