สวาทเสน่หา

 สวาทเสน่หา

เขียนโดย กล้า

บทนำ

อีแพรว สาวใหญ่ที่ผ่านร้อนผ่าวหนาว ผ่านประสบการณ์เรื่องอย่างว่ามาเกือบครึ่งค่อนชีวิต แต่ตอนนี้มันกลับใจเต้นรัวไม่เป็นส่ำ เมื่อไอ้หาญที่กำลังคุกเข่าแทรกตัวอยู๋กลางหว่างขามันตรงหน้ามันนั้น ตอนนี้เนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน เผยให้เห็นรูปร่างหนาบึกบึน ล่ำสัน ที่แน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามของวัยหนุ่ม ยิ่งเม็ดเหงื่อกาฬที่ชุมพรายไปทั้งตัว จนไหลย้อยเป็นสายลงตามร่างกายนั้นด้วยแแล้ว ยิ่งทำให้เนื้อตัวนั้นดูยึกยึนสมความเป็นชาย จนทำเอาอีแพรวอดไม่ได้ที่นึกชื่มชมอยู่ไม่น้อย
แต่สิ่งที่ทำเอา อีแพรว ใจเต้นโครมครามขึ้นมากว่าเดิมจนหายใจไม่ทั่วท้อง นั้นก็คือ ท่อนลำที่แข็งผงาดขึ้นมาจนเต็มที่ตั้งโด่ผงกหัวหงึกๆ อยู่กลางลำตัวไอ่หาญนั้นต่างหาก ยิ่งในยามที่มันแอ่นเอวเข้ามา จนหัวถอกบานนั้นชี้โด่อยู่ต่อหน้าต่อตา ยิ่งทำให้อีแพรวคอแห้งผาก ก็ท่อนลำดำเมื่อมหัวบักบานมู่ทู่ ที่บานเบ่งปานดอกเห็ดนั้น ปลายหัวถอกมันเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ล้นปริ้มออกมารอท่า อย่างที่จะบ่งบอกว่าตอนนี้ไอ้หาญคนเป็นเจ้าของของมันนั้น มันเองเงี่ยนง่านขนาดใหน ใหนจะเส้นเลือด เส้นเอ็นปูดปูนนูนเป็นสายแล้นแล้วเล้นเล่า ที่พันเกี้ยวไปตามผิวลำขนาดเขื่องที่มีเม็ดมุก ทั้ง สามเม็ด ฝังตัวอยู่บนนั้นด้วยแล้ว ยิ่งทำให้ท่อนเอ็นที่ทั้งว่า ทั้งใหญ่ทั้งยาวอยู่นั้น ดูบึกบึน ทะมึนทึนขึ้นอีกเป็นเท่าทวี
"พ่อหาญ ท่อนเอ็นพ่อหาญ ทำไม มันทั้งใหญ่ทั้งยาวขนาดนี้ หนำซ้ำพ่อหาญยังไปฝังมุกมาอีกรึเนี่ย"
"จ๊ะ น้าแพรว แล้วน้าแพรวชอบใหม จ๊ะ"
"ไม่รู้สิพ่อหาญ เกิดมาน้ายังไม่เคยเจอของใครที่มีขนาดเท่านี้มาก่อนเลย อีกอย่างน้าก็ไม่ได้เอากับใครมานานหลายเดือน น้าเลย เอ่อออ"
"เดี๋ยวน้าแพรวก็รู้จ๊ะ ฉันรับรองจะทำกับน้าแพรวเบาๆ นะจ๊ะ"
ไอ้หาญยิ้มกริ่มที่เห็น อีแพรว พยักหน้ารับเบาๆ อย่างไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองจะโดนอะไรหลังจากนี้ เมื่อไอ้หาญจัดแจงจ่อหัวบักบานนั้นเข้าหาร่องเสียวที่อ้าเผยอรออยู่แล้ว พลางลากหัวถอกนั้นขึ้นลงช้าๆตามแนวกลีบย่นจนน้ำหล่อลื่นนั้นเปียกชุ่มไปทั้งปากร่องเสียว ถึงได้กดบั้นเอวส่งให้หัวหยักนั้นหายเข้าไปข้างในช้าๆ อย่างไม่รีบร้อน

1) บทนำ


[บทนำ] .......คืนพระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นบนท้องฟ้า ส่องแสงสีนวลสาดส่องไปทั่วบริเวณอุโบสถพระหลังใหญ่ ที่เสียงบริกรรมบทสวดของพระภิกษุทั้งสามดังก้องแผ่ไปทั่วทั้งบริเวณ ชายหนุ่มทั้งสองที่กำลังนั่งพนมมือ ต่อหน้าองค์พระประทานองค์ใหญ่ กับพระครูอาจารย์ ทั้งสาม ภายในอุโบสถ ที่บรรยากาศเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังของถ้อยคำภาษา และท่วงทำนองของบทสวดบริกรรม นั้นจบลง พลันความเงียบสงบก็เข้ามาปกคลุม
"บัดนี้ชีวิตเอ็ง2 คน ก็ล่วงเบญจเพจแล้ว วิชา ความรู้ ทั้งปวงข้าก็สอนไปจนหมดสิ้น ต่อไปภายหน้าชีวิตพวกเองก็ขึ้นอยู่กับบุญวาสนาแล้ว ข้าจะบอกได้ก็เพียงว่าให้เอ็งทั้งสองคนคอยส่งเสริมเกื้อหนุนกัน แล้วชีวิตพวกเอ็งจะเจริญรุ่งเรือง แต่จงจำไว้ว่า ถ้าเมื่อไหร่ที่เจ้า2 คนเกิดจิตคิดอาฆาต มาดร้ายต่อกันจนทำกันเลือดตกยางออกแล้ว เมื่อนั้นชีวิตเอ็ง2 คนจะพลิกผันชะตากลับตะลาปัด คนหนึ่งจะดีจนตัวตาย อีกคนก็จะร้ายจนชีวิตวิบัติ เอ็ง2 คนจงจำคำข้าไว้ให้ดี"
เสียงพระภิกษุแก่ที่เอ่ยเพียงเบาๆ แต่ดังก้องสะท้อนไปทั่วทั้งภายในอุโบสถ ก่อนที่ชายหนุ่มทั้งสองจะก้มกราบ อาจารย์ที่สั่งสอนวิชาความรู้มาตั้งแต่เด็ก โดยที่สายตาของพระภิกษุแก่ที่มองมายังมันทั้งสองคนนั้นด้วยแววตาที่แน่วแน่แต่แฝงความรู้สึกที่ความคิดหนักอึ้งอยู่อย่างเต็มเปี่ยม อย่างกับจะคิดหวลไปถึงเหตุกาลเมื่อ 25 ปีก่อน
.....เสียงฟ้าร้องครืนคราม แสงฟ้าแลบแปลบปลาบจากฝั่งฟ้าอีกฝั่งไปถึงขอบฟ้าของอีกฝั่ง ด้วยเพราะท้องฟ้ามืดครึ้มตั้งเค้าเมฆฝน พร้อมกับสายลมกรรโชกรุนแรงตั้งแต่เวลาเที่ยงคืน ล่วงผ่านมาเกืองฟ้าใกล้แจ้งฝนห่าใหญ่ถึงได้ทิ้งตัวลงมาอย่างบ้าคลั่งปานฟ้ารั่วก็ไม่ปาน
ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำร่างทิดมั่น ที่กำลังวิ่งฝ่าพายุฝนกลางป่าใหญ่ด้วยจิดใจที่ร้อนรุ่ม เพราะนังบุญผู้เป็นเมียนั้นกำลังเจ็บท้องจะคลอดลูกอยู่รอมร่อ ไม่ต่างกันกับ อีกทาง ทิดเรือง ที่ก็กำลังวิ่งหน้าตั้งบนคันนาในทุ่งกว้าง ท่ามกลางสายฝนที่บ้าคลั่ง เพียงเพราะ นังปุ่นเมียรัก ก็กำลังปวดท้องจะคลอดลูก เช่นเดียวกัน
"แม่หมอ!!!"
"แม่หทอ !!!"
เสียงร้องเรียกตะโกนทั้งสองเสียง ที่ดังก้องขึ้นพร้อมกัน เมื่อทั้งสองวิ่งล้มลุกคุกคลานมาถึงบรรไดบ้านของ นังขวัญ แม่หมอตำแยเพียงคนเดียวในหมู่บ้าน
"ใครนะ ใครกัน"
"ฉันเองจ๊ะ ไอ้มั่น/ ไอ้เรือง" เสียงร้องตอบขึ้นพร้อมกันในทันทีอย่างร้อนใจในตอนที่ นังขวัญ ชโงกหน้าออกมาดู
"ว่ายังไงกันรึ มืดค่ำพร้อมห่าฝนอย่างนี้ อย่าบอกนะว่า"
"ใช่ นังปุ่น / นังบุญ เจ๊บท้องจะคลอดแล้ว"
"เอ้า แล้วจะยังไงละทีนี้ ข้าก็มีคนเดียว จะไปยังไงพร้อมกัน 2 บ้าน"
คำตอบนังขวัญนั้น ถึงจะบางเบา แต่เหมือนกับว่ามันดังสนั่นยิ่งกว่าเสียงสายฟ้าที่ฟาดลงกลางหัวใจ ของทิดมั่น กับทิดเรือง ที่ยืนตัวเปียกโชก หายใจหอบแฮกๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อนทั้งคู่อยู่ต่อหน้าแม่หมอตำแยเพียงหนึ่งเดียว
"ว่ายังไงละ ทิดเรือง ทิดมั่น "
เสียงนังขวัญร้อนรน เมื่อ 2 ทิด หนุ่มใหญ่นั้นได้แต่นิ่งเงียบ ท่ามกลางสายลม สายฝนพัดอื้ออึง ประหนึ่งกำลังรบเร้าให่เลือกชีวิตที่ต้องอยู่รอดต่อไปได้เพียง1 คู่ แม่ลูกเท่านั้น
"ไอ้เกลอเพื่อนรัก กูไม่มีความคิดอ่านดอก มึงตอบแม่ขวัญไปเถิด ว่ามึงคิดเห็นว่าจะทำอย่างไร กูก็สุดแท้แต่มึง "
"ไอ้เกลอเอ้ย กูจักตอบออกมาอย่างไรเล่า ครั้นกูจะรักษาชีวิตคิดเอาแต่ลูกกู เมียกูไว้ แล้วชีวิตของลูกมึง เมียมึงเล่า จะเป็นตายร้ายดียังไง "
ทิดมั่น กับ ทิดเรือง ที่หัวใจร้อนรุ่ม น้ำตาอาบแก้มด้วยความจนใจ ที่ต่างก็เป็นเพื่อนรักกันมา ตั้งแต่ยังหนุ่มแน่น ไม่อาจทิ้งกันได้ ต่างทรุดตัวคุกเข่าประหนึ่งยอมแพ้ต่อโชคชะตา ที่ต้องให้ตัดสินใจเลือกข้าง
"กูกับมึง ก็เพื่อคนรักกันมาทั้งชีวิต ร่วมทุกข์ ร่วมสุขมานับครั้งไม่ถ้วน เอาอย่างนี้ ลูกกูเมียกู ลูกมึงเมียมึง ให้ขึ้นอยู่กับโชควาสนา มึงกับกูต่างกลับไปเอาเมียเอาลูกมาคลอดที่นี่เถิด คลอดบ้านแม่ขวัญนี้เถอะ"
"ได้ใหมจ๊ะแม่หมอ / ได้ใหมจ๊ะแม่หมอ"
"เออๆ รีบไปเถอะ ฉันจะก่อไฟ ต้มน้ำรอ"
......
"ออกมาซะทีสิเจ้าหนูเอ้ย ชักช้าอยู่ใย"
เสียงนังขวัญ แม่หมอตำแย ดังแผ่วเบากับร่างหญิงสาวนางหนึ่งกำลังร้องครางเจ็บปวดอย่างทรมาน เมื่อท้องโย้นั้นเจ็บปวดรุนแรงเพราะใกล้คลอด อีกนอกชานของบ้าน ชายหนุ่มร่างกายกำยำโทรมฝนจนปียกโชก ก็กำลังเดินกระวนกระวายปานหนูติดจั่น ทั้งในใจห่วงเมียรักที่กำลังจะคลอดที่อยู่อีกฝั่งผนังไม้บ้านกั้นกลางไว้เท่านั่น กับอีกในใจ ที่ห่วงพะวงที่เพื่อนรักที่ยังพาเมียของมันที่จะคลอดเหมือนกันนั่น ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะมาถึงแต่อย่างใด
จนแล้วแสงตะเกียงไฟรำไร สาดแสงส่องฝ่านม่านเม็ดฝนมาจากชายป่าอีกฟากของผืนทุ่ง เพียงมันเห็นแค่นั้นก็แทบกระโดดลงเรือนวิ่งหน้าตั้ง หวังจะช่วยพาพยุงคนทั้งสามที่มันตั้งตารอนั้นให้มาถึงกันซะที
*******
"อุํว้ อุ๊แว้ คลอดแล้ว ทิดเรือง ทิดมั่น"
เสียงร้องของเด็กที่ดังแว่ว แข่งกับเสียงสายฝน ทำเอา สองหนุ่มใหญ่เพื่อนรัก กะโดดกอดคอกันอย่างดีใจ
"คลอดแล้วรึจ๊ะ"
"อื้อ ปลอดภัยทั้งแม่ ทั้งลูก โธ่ธัง ฉันก็ใจหายใจคว่ำนึกว่าจะคลอดยากซะอีก ที่ไหนได้ ไอ้หนูทั้งสอง มันก็รอมาเกิดพร้อมกันนี่เอง พอมันมาเคียงข้างกันเท่านั้นแหละ แม่มันแทบไม่ต้องเบ่งคลอดออกมาซะเองเลย"
.......
"เจริญพรเถอะโยม"
"หลวงพ่อขอรับ บัดนี้ เจ้าเด็ก 2 คนนี้ ก็อายุครบขวบปี แล้ว ฉัน กับ ไอ้เรือง ก็เลยจะมาฝากชีวิตมันไว้ให้เป็นศิษย์หลวงพ่อขอรับ"
"ชื่อ อะไรละ"
"ยังไม่มีเลยขอรับ ก็หมายว่าจะมาขอให้หลวงพ่อนี่แหละขอรับเป็นคนตั่งให้ นี่ขอรับ วันเดือนปีเกิด"
"อือ ดวงชะตาพันพัว สับสนวุ่นวาย ดวงชะตาเจ้าเด็ก 2 คนนี่ ตอนตกฟากเป็นช่วงที่ราศีเคลื่อนย้าย ลัคณาเปลี่ยนทิศ เวลาตกฟากห่างกันเพียงเสี้ยววินาทีที่คาบเกี่ยวจุดของดวงดาว ทำให้ลัคณาราศีของมัน2 คนถึงได้ต่างกันราวฟ้ากับเหว ครั้นจะบอกว่าดวงชะตานี้เป็นของคนนี้ ดวงอีกคนก็ขัดชัดไว้ ครั้นจะบอกว่าเป็นของอีกคน อีกคนก็ข้องไว้ ไม่มีใครอยากผูก และก็ไม่มีใครยอมปล่อย อีกทั้งลัคณาราศีใครคนใหนก็ไม่รู้จะแบ่งแยกยังไง"
"หมายความว่าอย่างไรขอรับ หลวงพ่อ"
"เอ็ง 2 คน ลองคิดดูดีๆ ว่าเวลาตกฟากของเจ้า2 คน นี่ใช่อย่างที่ข้าพูดรึป่าว รึว่าเวลานั้นท้องฟ้ามืดครึ้มด้วยเมฆฝน อากาศแปรปรวน ปิดบังแสงอาทิตย์ จนแม้แต่เจ้า2 คนก็แยกไม่ออกว่าเวลาใหน เป็นเวลาใหนใช่รึไม่ แต่ก็ช่างเถอะ บาปเวร บุญวาสนาเป็นของใครก็ของมัน ครั้นจะขอแบ่งเบากัน รึจะขอเป็นทานให้กัน มันก็ไม่ได้ดอก สุดแท้แต่มันสองคนก็แล้วกัน
เอาเป็นว่า ชื่อ ไอ้หาญ กับ ไอ้ยอด ก็แล้วกัน "

ไอ้หาญตอนที่1 Ep1 [ไอ้หาญ]


.........เสียงขลุ่ยไอ้หาญดังแว่วหวิวลอยมาตามสายลมในยามเย็นย่ำ ยิ่งบรรยากาศยามโพล้เพล้ดวงตะวันใกล้ลับขอบฟ้าอย่างนี้ ยิ่งทำให้เสียงทีล่องลอยออกมานั้นดูเศร้าระทมจนจับใจ ใบหน้าคมคายที่ดูหม่นหมองบวกกับแววตาที่ทอดประกายออกมาช่างดูเศร้าสร้อย ประหนึ่งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากจากโลกใบนี้ไปแล้วซะเต็มประตา เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่มันนั่งเหม่อใจลอย ทอดสายตามองผืนนาเบี้องหน้าที่เคยแตกระแหงจากความแห้งแล้งเมื่อหลายเดือนก่อนหน้า แต่บัดนี้กลับเขียวขจีไปทั้งท้องทุ่ง ด้วยต้นกล้าข้าวที่มันเสียเหงื่อลงแรงปักมาดำมาเกือบแรมเดือน จนตอนนี้รากเริ่มติดดินแทงยอดใบอ่อนพลิ้วไหวตามสายลมที่พัดโชยเบาๆ ไม่ใกลกันควายไอ้ดำกับอีแดง ควายคู่ทุกข์คู่ยากทั้ง2ตัว ก็กำลังเดินเล็มหญ้าอยู่ตามคันนาอย่างไม่รู้ทุกข์โศกอย่างที่ไอ้หาญผู้เป็นเจ้านายมันกำลังเผชิญอยู่ณ ตอนนี้
^ไอ้หาญ อยู่นี่เองนะมึง ^ เสียงเอ่ยดังขึ้นจากข้างหลัง จนปลุกไอ้หาญให้ตื่นจากภวังค์ความคิดเลื่อนลอยของตัวเอง
^อ้าว ไอ้ยอด มึงไปยังไงมาไงรึ ถึงมาเอาป่านนี้^ ไอ้หาญหันมองตามเสียง พลางเอ่ยถามไอ้ยอด ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อย่างระคนแปลกใจที่ไอ้ยอดมันโผล่มายามโพล้เพล้ตะวันใกล้ลับอย่างนี้
^กูแวะไปที่บ้านมึงมา แล้วลุงทิดบอกว่ามึงหอบข้าวของลงมานอนที่ขนำนานี่ ลุงแกก็เลยฝากให้กูเอาข้าวเอาปลาลงมาให้มึงซะเลยทีเดียว^ ไอ้ยอด เพื่อนสนิทวิ่งเล่นกันมาตั้งแต่ยังเด็กพูด พลางนั่งลงข้างๆและตบไล่เพื่อนเบาๆ อย่างคนเข้าใจหัวอกของไอ้หาญว่าตอนนี้เพื่อนมันรู้สึกอยังไงในใจ
^มึงยังคิดถึงเรื่องอีเพ็ญไม่หายรึยังไงวะ ^ ไอ้ยอดพูดพร้อมกับมวนยาจุดให้เพื่อนที่กำลังอกกลัดหนอง เพราะอีเพ็ญสาวเจ้าที่ไอ้หาญมันคบหาดูใจมานานหลายปีนั้นกลับถูกผู้ใหญ่จับให้หมั้นหมายกับเศรฐีอายุคราวพ่อต่างบ้านไปเมื่อหลายวันก่อน จนเมื่อไอ้หาญรู้ข่าวเข้ามันก็แทบล้มทั้งยืน
^แล้วมึงกินมารึยังละ ประเดี๋ยวกูอาบน้ำล้างเนื้อตัวเสร็จค่อยกินพร้อมกัน^ ไอ้หาญตัดบท เสเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่กำลังทำให้ตัวเองร้อนรุ่มในใจ พลางลุกเดินดุ่มไปจูงไอ้ดำกับอีแดงเข้าคอกข้างเถียงนา ปล่อยให้ไอ้ยอดนั่งดูดมวนยาคนเดียวต่อไปอย่างไม่อยากให้มันเอ่ยอะไรออกมาอีก
......ดวงดวงตะวันแดงฉานลอยใกล้ลับทิวไม้ชายป่าของฝั่งทุ่ง สาดส่องแสงโรยรินให้เห็นไอ้หาญที่ร่างกายท่อนบนปลือยเปล่าใส่เพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวยืนอาบน้ำล้างคราบเหงื่อไคลอยู่ข้างหนอง ไอ้หาญชายหนุ่มวัยเบญเพศ ร่างกายสุงใหญ่ กำยำบึกบึน เนื้อตัวแน่นขนัดด้วยมัดกล้ามอย่างคนที่ตรากตรำทำงานในไร่นา มาตั้งแต่เด็ก หน้าตาเข้มได้รูปอย่างชายชาตรีนั้นจมูกโด่งเป็นสัน รับกับรูปคางเขียวครึ้มด้วยตอหนวดเคราที่พึ่งโกนใหม่ๆ ยิ่งทำให้วงหน้านั้นดูคมคายไม่น้อย มองไปตามเนื้อตัว ดงขนเพชรที่ดกหนาตรงเนินหัวเหน่านั้นมันขึ้นลามดกจนไล่ลามมาบนแผงหน้าท้องที่เป็นลอนมัดกล้ามตามวัยเจริญพันธุ์ หน้าอกผายกว้างนั้นประดับด้วยรอยสักข์ลงอักระเป็นยันต์ตามความเชื่อของเจ้าของ ไม่ต่างจากแผ่นหลังที่ลงอักขระของขลังไว้จนเต็มเช่นกัน ไอ้หาญยืนลูบไล้ล้างคราบโคลนตมจากเนื้อตัวเปลือยเปล่าของตัวเองอยู่นานอย่างไม่รีบเร่งแต่อย่างได แต่เพียงนั้นที่มือใหญ่หนาสาก ที่ลูบไล้เคล้นคลึงไปตามพวงลำดุ้นเอ็นของตัวเองอย่างนั้นเข้า พวงดุ้นที่ห้อยหัวโตงเตงอยู่เมื่อครู่มันกลับเริ่มพองตัวขยายขึ้นมาสู้มือเจ้าของมันเอง จนตั้งตะหง่านอย่างท้าทายอยู่กลางลำตัว จนไอ่หาญเองก็อดยิ้มนึกขันตัวเองไม่ได้ ที่เพียงแค่โดนแค่มือของตัวเองแค่นั้นปฎิกริยาที่เกิดขึ้นมาก็ทำเอามันอดไม่ได้ที่กุมกำท่อนลำนั้นไว้ในอุ้งมือ พร้อมกับเริ่มรูดสาวเข้าออกช้าๆ ด้วยความภูมิใจ ก็จะไม่ให้ไอ้หาญมันภูมิใจกับของคู่กายในความเป็นชายของมันได้อย่างไร ในเมื่อท่อนเอ็นที่กำลังร้อนผ่าวในอุ้งกำมือมันนั้น มันมีขนาดอวบใหญ่ถึงขนาดที่มือกำมันกำแทบไม่รอบ ยิ่งความยาวของลำนั้น มันยาวโค้งโก้งอยู่จนเหมือนกับ ผลของกล้วยหอมใบเขื่องถึงขนาดที่ 2 กำมือของมันเองที่กำลังกุมกำท่อนลำไว้นั้น มันก็ยังเหลือส่วนหัวบักบานมู่ทู่โผล่ออกมาให้เห็นอยู่ทั้งหัว จนในตอนที่ไอ้หาญเริ่มถอกรูดผิวเนื้อนั่นจนสุดโคน เผยให้หัวบักบานมู่ทู่ดำคล้ำนั้น บานเบ่งปานดอกเห็ดดอกใหญ่ๆ ก็ไม่ปาน ยิ่งเส้นเอ็น เส้นเลือด ที่ปูดปูนเป็นเส้นสายพันเกี้ยวไปตามรอบๆผิวลำดำเมื่อม มันยิ่งทำให้ดุ้นลำเขื่องนั้นดูผงาดทมึนทึนอยู่อย่างน่าเกรงขาม ตอนนั้นเองที่ไอ้หาญเผลอตัว สูดลมปากเบาๆอย่างผ่อนลมหายใจให้ปลดเปลื้อง ความกระสันต์ที่ก่อกำลังวิ่งพล่านไปทั่วตัว จากการที่มันเริ่มรูดสาวท่อนเอ็นของตัวเองไว้ในอุ้งมืออย่างเริ่มเร่งจังหวะตามที่มันปราถนา
` อื้ออ แม่เพ็ญ เอ้ยยย ข้าคิดถึงร่องเสียวของเอ็งเหลือกัน อื้ออ" ไอ้หาญแหงนหน้า สูดปากครางกระเส่าในความเสียวกระสันต์ที่มันกำลังทำให้ตัวเอง ยิ่งทำให้มันหวลคำนึงคิดถึงห้วงเวลาทีได้เย่อเยสกับอีเพ็ญสาวคนรัก อยู่บ่อยครั้งหลายคราก่อน
…..
^อื้อออ พี่หาญ อย่าแกล้งฉันนักเลย อื้ออ ^ ร่างกายขาวนวลเปล่งปลั่งที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อนของอีเพ็ญ ที่กำลังนอนเอนอิงแอบในอ้อมอกของไอ้หาญอย่างหมดท่า เมือฝ่ามือหยาบกร้านของมันกำลังลูบไล้ไปตามเนื้อตัว พลางบดคลึงเคล้นไปตาม2 เต้าหน้าอกคู่งามจนเม็ดหัวนมนั้นแข็งติ่งเป็นไตขึ้นมาความเสียวกระสันต์ อีเพ็ญเองถึงจะกระดากอายอยู่ไม่น้อย ที่กลางวันแสกๆ ในป่าละเมาะริมทุ่งแบบนี้ กลับต้องมาเปลือยกายล้อนจ้อนต่อหน้าต่อตาของชายหนุ่มอย่างไอ้หาญ แต่มันก็ยังอดไม่ได้ที่จะถ่างขาทั้งสองข้างออกอ้าซ่าให้มืออีกข้างของไอ้หาญนั้นบดบี้คลึงเคล้น ไปบนเนินเนื้อหลังเต่าใต้ดงขนหนาดกของมันอยู่อย่างหนักหน่วง โดยทีมันเองก็อารมษ์ล่องลอยไปกับรสสวาทจากไอ้หาญที่กำลังบรรจงปรนเปรอให้อย่างช่ำชอง ความกระสันต์ทีพลุ่งพล่านจนมันเองต้องเด้งเอวขึ้นรับกับฝ่ามือด้านสากนั้นซะจนแผ่นแก้มก้นลอยไม่ติดพื้น จนแล้วในที่สุดน้ำไสๆที่แรกเริ่มปริ่มเยิ้มอยู่ปากอ่าวก็พลันแตกพล่านออกมาอย่างสาสมใจจนเลอะ เปียกแฉะเต็มฝ่ามือของไอ้หาญอย่างเสียไม่ได้
^อ้าาาาา พี่หาญฉันเสียว อื้ออ อูยยน พอก่อนพี่หาญ อย่าคลึง อย่าแยงอย่างนั้น ฉันเสียว อ้าา^ อีเพ็ญนอนดิ้นเร่าๆในอ้อมกอดของไอ้หาญด้วยความเสียวซ่านที่ถึงแม้น้ำคาวสวาทของมันจะแตกพล่านออกมาแล้วแต่ไอ้หาญก็ยังไม่ยอมหยุดเล่นกับเนินเนื้อของมันแต่อย่างได เพราะถึงแม้นปากจะร้องห้ามแค่ใหน แต่ปฏิกริยาร่างกายอีเพ็ญกลับไม่ใช่อย่างนั้น และนั่นไอ้หาญมันก็รู้ดีว่าสาวคนรักนั้นอารมณ์เร่าร้อนเพียงใดในยามที่มันได้ร่วมเสพสมสวาทด้วย เพราะยิ่งมันล้วงแยงสะกิดเม็ดติ่งข้างในร่องเสียวของอีเพ็ญลึกเท่าไหร่ อีเพ็ญเองก็ทั้งแอ่นทั้งเด้งบั้นเอวขี้นสู้ความกระสันต์นั้นอย่างหมดสิ้นความอาย ยิ่งไอ้หาญเริ่มไซ้เรียวปากไซ้ไปตามซอกคอ แล้วลากถูเนินคางที่แข็งเต็มไปด้วยตอหนวดไปตามเนินหน้าอกขาวผ่องอวบอั๋น เต่งตึงคู่นั้น พร้อมกระซิบข้างหูเบาๆ

3) บทที่ 1 ไอ้หาญ Ep2

    [เพ็ญ]
    "แม่เพ็ญเอ้ย รู้รึป่าวว่าฉันรักแม่เพ็ญปานใด ให้ฉันตายแทนแม่เพ็ญก็ยังได้ " ไอ้หาญกระซิบกระซาบข้างหูอีเพ็ญด้วยเสียงรัณจวญ พร้อมกับปะกบปากดูดดุนแลกลิ้นกับเรียวปากอวบอิ่มนั้นอย่างสมใจ พร้อมกับขยับยกร่างอีเพ็ญให้หันหน้าเข้ามาเผชิญกันอย่างพร้อมที่จะสานต่อสิ่งที่ทำยังไม่เสร็จ
    ^พี่หาญ ฉันน ฮื่อออ ^
    "ทำไมรึแม่เพ็ญ "
    "ฮื่อออ อูววว ทำไมมันถึง ทั้งใหญ่ทั้งยาวขนาดนี้ ฉันเอ่ออ"
    "แม่เพ็ญพูดอย่างกับไม่เคยลิ้มลองมันอย่างแหละ เจอมันคราวใด แม่เพ็ญก็สุขสมทุกครั้งไม่ใช่รึ" อีเพ็ญได้แต่ใจเต้นระอุระรัว เมื่อไอ้หาญจับมือมันมาวางบนหน้าตัก จนมันได้สัมผัสกับดุ้นเอ็นที่แข็งเป๋งป่านท่อนไม้ที่ตั้งผงาดชูชันอยู่อย่างเต็มที่จากอารมณ์เงี่ยนง่านอย่างสุดจะทนของไอ้หาญที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย
    "แม่เพ็ญจ๋า แม่เพ็ญคนดีของไอ้หาญ แม่เพ็ญดูสิ ไอ้ท่อนลึงค์ของฉันมันอยากให้แม่เพ็ญช่วยมันซะเต็มที่แล้ว แม่เพ็ญฉันเงี่ยนจนปวดไปทั้งลำแล้วแม่เพ็ญช่วยฉันหน่อยนะ ^ ไอ้หาญออดอ้อน พร้อมจับมือสาวคนรักให้กุมกำลำดุ้นนั้นไว้จนเต็ม 2 กำมือ ทางอีเพ็ญเองถึงจะโดนท่อนลำลึงค์ลำเขื่องนี้มุดทะลวงร่องเสียวมาแล้วจนนับครั้งไม่ถ้วน จนมันรู้ถึงความร้ายกาจของเจ้าสิ่งนี้เป็นอย่างดี แต่ทุกครั้งที่มันได้เห็นเต็มๆตา หรือได้สัมผัสท่อนลึงค์นี้มันก็ใจต้นระรัวสั่นสะท้านอยู่ในอกอยู่ทุกครั้งไป กับขนาดและรูปลักษณ์ที่ดูทะมึนทึนอย่างน่าเกรงขามของเจ้าสิ่งนี้ที่มันกำลังกำรูดถอกขึ้นลงอยู่ช้าๆอยู่ในอุ้งมือ
    ^ อ้าาาาาา อูวววว แม่เพ็ญแม่เพ็ญเล่นหัวถอกมันอย่างนี้ ฉันก็เสียวนะสิ ฮื่อออ ^ ไอ้หาญเกรงตัวเหยียดยาวจนกล้ามเนื้อสันขึ้นเป็นนูนตามมัดกล้าม เมื่อมืออีเพ็ญที่กำลำกำลำลึงค์ที่แทบไม่รอบลำนั้นรูดขึ้นลงช้าๆ พร้อมกับไล้ปลายนิ้ววนละเลงน้ำที่ปริ่มเยิ้มไปตามหักบักบานนั้นอย่างรู้ดีว่าไอ่หาญมันชอบการกระทำแบบนี้เพียงใด ยิ่งเมื่อเห็นไอ่หาญคนรัก กำลังเกรงตัวดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวกระสันต์จนหมดสิ้นเชิงชายที่ร่างกำยำสูงใหญ่ อีเพ็ญก็ยิ่งพอใจ
    ^อืมมมม แม่เพ็ญญยย อูวววว ^ ไอ้หาญครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านแต่มันก็ไม่ลืมที่จะช่วยสาวคนรักไปด้วย นิ้วเรียวแข็งยังแยงเข้าออกร่องเสียวอีเพ็ญอยู่เนืองๆ จนนิ้วมันปลาบอาบเยิ้มด้วยน้ำเงี่ยนสวาท ไอ้หาญสุดจะทนแล้วกับอารมณ์ที่พุ่งพล่านลุกโซน มันประคองร่างเปลือยเปล่าของอีเพ็ญลงนอนราบกับพื้น ก่อนจะแทรกตัวเข้านั่งกลางหว่างขาที่ถูกกดอ้าออกจากกันจนกว้างให้เห็นกลีบพลูของเนินเนื้อที่อวบอูมใต้ป่าดงขนหนาดกนั้นทึปากร่องเยิ้มหยาดไปด้วยน้ำเสี่ยวจนฉ่ำแฉะไปทั้งเนิน
    "อูวว แม่เพ็ญสวยจริงๆ อูยยยย" ไอ้หาญยิ้มกริ่มอย่างพอใจ ที่ตอนนี้มันกำลังกดลากหัวบักบานมู่ทู่ไปตามปากร่องกลีบนั้นขึ้นลงครั้งแล้วครั้งเล่า
    "ฮื่อออ พี่หาญ "
    "ดีใหมแม่เพ็ญ แม่เพ็ญอยากเห็นใหม ร่องกลีบพลูแม่เพ็ญ มันกำลังอ้าอมพร้อมรับท่อนเอ็นของฉันไปเกือบครึ่งลำแล้วนะ" ไอ้หาญไม่พูดเปล่าวช้อนลำคออีเพ็ญ ให้เงือยขึ้นมามองชมสิ่งที่กำลังสร้างความหฤหรรษ์ให้มันทั้งสองอย่างเต็มตา
    อีเพ็ญเองที่กำลังเสียวซ่านไมน้อย มันก็ใจหวิวๆด้วยใจระรัว ก็ท่อนลำมันปลาบไปด้วยน้ำสวาทที่กำลังมุดตัวแข่อยู่ใหนร่องเสียวของมันนั้นหายเข้าไปข้างในเกือบครึ่งลำ จนกลีบพลูของมันบานเบ่งจากการอ้ารับท่อนลึงค์ ทีกำลังมุดเข้าๆออกๆช้าๆ
    ^อืมมมม ,พี่หาญ อ้าา ^ อีเพ็ญจิกแขนไอ้หาญแน่นเมื่อหัวบักบานนั้นถูกกดเข้าไปในร่องหลืบจนมิดสุดลำโคนพร้อมกับการที่ไอ้หาญ เริ่มขยับโยกข้าๆ เนิบๆ อย่างหวังให้โพรงร่องเสียวนัั่นเริ่มคุ้นชินอีกครั้ง
    ^แม่เพ็ญ พร้อมรึยัง^ ไอ้หาญก้มลงดูดดุนเม็ดนมให้อีเพ็ญผ่อนคลายความคับตึง พลางกดเอวเริ่มขยับจัวหวะความเร็วขึ้นอีกระดับขั้น
    ^อ้าาาาา พี่หาญ^
    "อื้อฮือ แม่เพ็ญ อูววววว"
    เสียงครางกระเส่าของไอ้หาญกับอีเพ็ญดังระระรัว เมื่อไอ้หาญเริ่มโยกซอยบั้นเอวเข้าออกเร็วขึ้น จากช้าๆเนิบๆ จนกลายเป็นการกระแทกกระทั้นถาโถมอย่างเต็มที่ ยิ่งเสียงดังตับๆๆๆ ของเนื้อหนอกชนกันตามจังหวะกระแทกเด้าของไอ้หาญมันยิ่งเร้าใจให้ไอ้หาญถาโถมพลังเจ้าใส่อย่างไม่ยี่หระ อีเพ็ญนอนบิดตัวเร่าๆด้วยความเสียวที่ไอ้หาญกำลังปรนเปรอให้ ยิ่งไอ้หาญจับเอวดึงสวนเข้าหาตอนที่มันเด้ากระแทกเข้าไป อีเพ็ญถึงกับตาเหลือกลานทั้งเจ็บทั้งเสียวปนกันไปทั้งตัว จนไม่รู้ว่าน้ำสวาทแตกพล่าออกมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่นั่นเองยิ่งน้ำที่ไหลอาบออกมามันยิ่งลดความฝืดให้ลำเอ้นนั่นฝ่านเข้าออกได้ดียิ่งกว่าเดิม ไอ้หาญเองยิ่งได้ยินเสียงอีเพ็ญครางแข่งกับเสียงตับๆๆๆ มันยิ่งบรรเลงเพลงรักให้อีเพ็ญนอนร้องเสียวได้ความพอใจ
    ^อ้าาาา จะแตกแล้วแม่เพ็ญ ร่องเสียวแม่เพ็ญมันตอดดีจริงๆ อืมมม^ ไอ้หาญกดเด้าลำเอ็นเน้นๆเข้าใส่ร่องเสียวอีเพ็ญที่เปียกเยิ้มด้วยน้ำเสียวอีกนหลายต่อหลายทีก่อนจะปล่อยน้ำเงี่ยนสวาทให้พุ่งเข้าไปโชลมโพรงเสียวของอีเพ็ญอย่างท่วมท้น ด้วยความเสียวกระสันต์
    ^อ้าาาาแตกเเล้ว แม่เพ็ญ อ้าาาา^ สิ้นสุดบทรักบทสวาทไอ้หาญถึงกับทิ้งตัวฟูบลงทับร่างอีเพ็ญที่นอนแผ่หราอยู่ข้างล่างอย่างเหนื่อยอ่อนหมดสิ้นกำลัง
    .......
    "ฮื่อออ อูวว " ไอ้หาญที่ยืนทะมืนทึน เนื้อตัวเกรงเป็นสันนูนขึ้นด้วยมัดกล้าม พร้อมเสียงครางกระเส่าด้วยความกำหนัดในความคิดที่มันกำลังจินตนาการถึงการที่เคยได้เย่อเย็ดอีเพ็ญ จนมันต้องมายืนรูดสาวว่าวท่อนเอ็นตัวเองจนน้ำเงี่ยนของมันแตกพุ่งกระฉูดออกมา จนเลอะเปรอะเปื้อนไปถึงหน้าอก ของตัวมันเอง จนใหลย้อยเป็นทางลงมาตามตัว
    ^อ้าาาาาา แม่เพ็ญ ฉันจะแตกแล้ว แตกแล้วว อื้ออ^
    แสงแดงฉานของแสงสุดท้ายแห่งวันสาดส่องลงมาทั่วผืนทุ่งกว้างนั้น ไอ้หาญหายใจหอบกระเส่าที่อารมณ์กำหนัดถูกปลดเปลื้องลงแล้วด้วยอุ้งกำมือของแม่นางทั้งห้าของมันเองนั้น
    ^เฮ้ออออ อ้าาาา เพ็ญเอ้ย ฉันคิดถึงเอ็งเหลิอเกิน^ ไอ้หาญถึงกับครางกระเส่าพึมพำออกมาเบาๆ เมื่อน้ำเงี่ยนสวาทของมันแตกออกมาสมความตั้งใจ ก่อนที่มันจะตักน้ำราดตัวเอง ล้างคราบน้ำเงี่ยนของมันออกไปจากตัวขันแล้วขันเล่า โดยไม่เห็นเลยว่า ไอ้ยอดที่ยืนยิ้มกริ่มดูการกระทำของมันตั้งแต่เริ่มจนจบนั้นอยู่ห่างออกไปไม่ใกล .....


4) บทที 2 คืนพระจันทร์วันเพ็ญ Ep1


[งานวัด]
........... พระจันทร์ดวงกลมในคืนวันเพ็ญเดือนสิบสองลอยเด่นกลางท้องฟ้าของคำคืนวันลอยกระทง ไอ้หาญ ไอ้ยอด และแก้วตาเดินเที่ยวงานวัดที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ทั่วทั้งบริเวณวัดสว่างไสวด้วยด้วยคบเพลิงไฟที่ปักไว้ตามจุด เสียงมโหรี ปี่พาษ ดังระงมด้วยการแสดงการละเล่นของเวทีต่างๆ ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเดินชมเดินเที่ยวงานกันอย่างสนุกสนาน ไอ้หาญเอง ที่เห็นไอ้ยอด กับนังแก้วตา ผู้เป็นน้องสาวของมันนั้นเดินดูงานอย่างชื่นมื่นในความรักที่สมหวังจนสุกงอม จนมันเองก็ไม่อยากเป็นก้างขวางคอ ถึงได้เดินปลีกตัวลี้หนีออกมาเที่ยงงานนั้นคนเดียวจนดึกดื่น
^พ่อหาญ ใช่พ่อหาญใหมนะ^ ไอ้หาญหันขวับทันทีทันใด ตามเสียงร้องเรียกจากหญิงสาวที่ดังมาจากทางข้างหลัง
^อ้าว น้าแพรวเองหรอกรึ ฉันก็นึกว่าใครเรียกซะอีก^ไอ้หาญตอบอย่างคนคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เมื่อเห็นว่าเป็นนังแพรว รึที่มันเรียกติดปากว่า น้าแพรานั้นเอง ที่เป็นเจ้าของเสียงเรียก
"แล้วนี่พ่อหาญมาเที่ยวงานคนเดียวรึ "
"อ้อ ป่าวหรอกจ๊ะ ฉันมากับไอ้ยอด กับแก้วตาน่ะ แต่เผอิญพลัดหลงกัน ก็เลยจะต้องได้เดินกลับคนเดียว"
^น้าก็อุ่นใจซะจริง คืนนี้ได้เจอพ่อหาญ ไม่เช่นน้านั้นคงได้เดินกลับคนเดียวเป็นแน่"
"น้าแพรวก็มาเที่ยวงานคนเดียวรึ"
^ใช่จ๊ะ ตอนแรกก็ว่าจะมาครู่เดียว ไม่นึกเลยว่าจะเดินดูอะไรๆซะเพลินจนดึกดื่นป่านนี้"
"ฉันก็ดีใจที่จะได้ไม่ต้องเดินกลับคนเดียว งั้นน้าแพรวจะกลับเลยรึ รึจะเที่ยวงานต่ออีกซักประเดี๋ยวละ"
"พ่อหาญว่ายังไงละ ยังไงก็แล้วแต่พ่อหาญเถอะ"
"ฉันว่าถ้าอย่างงั้น เรากลับกันดีกว่าจ๊ะ"

[..]


ไอ้หาญเองก็ไม่ขัดข้องที่จะมีเพื่อนร่วมทางกลับบ้านในยามค่ำคืนแบบนี้ ทั้งสองคนถึงได้เดินอาศัยแสงจันทร์ที่สาดส่อง ลัดเลาะตามคันนาในท้องนากว้างมุ่งหน้ากลับบ้านที่อยู่ทางเดียวกัน จนถึงชายบรรไดบ้านนังแพรว
"ว่าแต่พ่อหาญจะ รีบกลับรึป่าว"
"น้าแพรวมีอะไรรึป่าวจ๊ะ"
'พอดีว่า น้าใส่เหล้าใหไว้อยู่ อยากให้พ่อหาญช่วยชิมรสชาติให้หน่อย ว่าเป็นอย่างไร น้าเองรึก็ไม่สันทัดเท่าไหร่^ นังเเพรวเอ่ยออกมา เมื่อไอ้หาญมาส่งถึงหัวกระไดบ้านหลังน้อยที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้าน
^เอ่อ มันไม่เหมาะกระมังน้า ดึกดื่นเที่ยงคืน ฉันกลัวคนอื่นจะติฉินนินทาน้าแพรวเอาได้^ไอ้หาญตอบ แต่สายตาก็อดไม่ได้ที่จะเผลอแอบมองเนินหน้าอกขาวผ่อง กับร่างอวบอัดนวลเนียนที่คัดกระโจมอกนั่นด้วยผ้าผืนบาง ยิ่งนังแพรวถลกชายผผ้าถุงขึ้นขึ้นมาถึงเหนือเข่าจนเห็นเรียวขาขาวที่มันกำลังราดรดน้ำล้างเท้าอยู่.บวกกับบั้นท้ายผายใหญ่กำลังโก้งโค้งลอยเด่น จนไอ้หาญก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองอย่างเลี่ยงไม่ได้
^ดึกจนป่านนี้ใครจะมารู้เห็น อีกอย่างพ่อหาญก็รุ่นราวคราวลูก น้าเองก็เป็นรุ่นน้องของแม่บุญ แม่ของพ่อหาญอยู่ไม่กี่ปี คงไม่มีใครคิดพิรุนพิเรนหรอกกระมัง แต่ถ้าพ่อหาญเอง คิดเดียดฉันท์เรื่อนหลังนี้น้าก็ไม่บังคับดอก^ นังแพรวหันหน้ามายิ้มพรายให้ไอ้หาญ ก่อนจะเดินขึ้นบันไดบ้าน อย่างไม่รอให้ไอ้หาญพุดอะไรออกมาอีก
.....
^เป็นอย่างไรบ้างพ่อหาญ รสชาติใช้ได้ใหม^ นังแพรวยิ้มกริ่ม เมือเหล้าถ้วยนั้นถูกไอ้หาญยกกระดกเข้าปากจนหมดในคราวเดียว
^อืมม ดีเลยจ๊ะ รสชาติมันบาดคอดีซะจริงๆ^
"น้าเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว แต่บังเอิญได้ตำหรับมาจากคนเฒ่า ก็เลยลองทำดู งั้นพ่อหาญเอาอีกซักถ้วยนะ" นังแพรวพูดพลางเทเหล้าใส่ถ้วยใบเล็ก
^เอาสิน้า รสขาติมันชุ่มคอ กระปรี้กระเป่าดีซะจริง^
ไอ้หาญยกจอกกระดกเข้าปากอย่างไม่อิดออด จนเวลาผานไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ ชายหญิงทั้งสองในบรรยากาศเงียบสงัดของยามค่ำคืนที่เสียงจิ้งหริด หริดหริ่งเรไรส่งเสียงระงมไปทั่วบริเวณ บรรยากาศหนาวเย็นยะเยือกจากสายลมของอากาศเดือน12ที่พัดผ่านมาตามรอยแยกของฝาไม้เก่าผนังบ้าน จนแสงจากตะเกียงเจ้าพายุอันเล็กวูบไหวเบาๆตามผิวแรงลม ไอ้หาญเองที่ไม่ได้อยู่ในห้วงอารมณ์แบบนี้มานานโขตั้งแต่เกิดเรื่องราวของนังเพ็ญ บัดนี้มันกำลัง ยิ้มกริ่มนั่งมองต่อหน้านังแพรวสาวใหญ่ที่มีฐานะเป็นญาติห่างๆ และรู้จักมักคุ้นกันมาหลายปีดีดักนั้น จะด้วยแรงฤทธิ์ของเหล้าไหทีดื่มเข้าไปในตัวมัน รึด้วยบรรยากาศที่เป็นอยู่ก็ไม่แน่ได้ ไอ้หาญกลับเพลิดเพลินกับการได้มองรูปร่างอวบอัดเต่งตึงถึงขั้นเจ้าเนื้อนั้น ผมยาวสลวยของนังแพรวที่กำลังนั่งหน้านวลผ่องอยู่หน้าแสงตะเกียงตรงหน้ามัน ยิ่งมันพิศมอง จนมันเองก็อดชื่นชมอยู่ในใจไม่ได้ว่า ถึงอายุอานามของนังแพรวจะผ่านร้อนหนาวมากว่าตัวมันถึงเกือบจะ 2 รอบ แต่นั้นก็ยังดูสวยหมดจดสมวัย ยิ่งในตอนที่ดวงหน้านั้นยิ้มกริ่ม แถมสายตาหยดย้อยทีกำลังประสานสบตากับมันเข้าพอดี กลับยิ่งทำให้หาญยิ้มตอบกลับไปอย่างลืมตัว
"พ่อหาญนี่ คอแข็งเหมือนกันนะ"
"ไม่เท่าไหร่หรอกจ๊ะ ก็กินได้ไปตามเรื่องตามราว แล้วแต่จะมีโอกาศอำนวยนะ"
"งั้นวันหน้า น้าจะยกไปบ้านซักใหก็แล้วกัน เผื่อลุงทิดมั่นจะได้ชิมบ้าง"
นังแพรวบอกพลางยิ้ม ระเรื่อ มองไอ้หาญ ชายหนุ่มรุ่นหลานรุ่นลูกที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้มันกลับเป็นหนุ่มเต็มตัว รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ล่ำสัน จนน้งเเพรวมองเเล้วก็อดไม่ได้ที่จะนึกชื่นชมอยู่ในใจไม่น้อย
"เอ้า น้าแพรวมองฉันแล้วก็ยิ้มหยันแบบนี้ หน้าฉันมีอะไรติดจนดูตลหรึอย่างไร"
"ป่าว ป่าวหรอก น้าเพียงแค่คิดอะไรเรื่อยเปิ่อยนะ"
"คิดอะไรรึ บอกฉันได้ใหม"
"คิดว่า เวลาผ่านมานานเท่าไหร่แล้ว น้าเองก็เห็นพ่อหาญมาตั้งแต่เด็ก บัดนี้โตเป็นหนุ่มเต็มตัว ก็เลยอดคิดถึงวันเก่าๆที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันในอดีตไม่ได้"
" 555 ถึงฉันจะโตขึ้นมากเท่าไหร่ แต่น้าแพรวก็ยังดูสวย สะพรั่ง งามไม่เปลี่ยน"
"แนะ พ่อหาญ ก็พูดไป ดูท่าจะดื่มเยอะไปแล้วถึงได้ปากหวาน พูดเย้าน้าได้แบบนีั"
"555 ที่ไหนได้ ฉันก็พูดตามที่เห็นจริงต่างหาก"
"เสียดาย ไอ้เชิด มันบุญน้อยไม่อย่างนั้นมันก็คงโตมาไล่ๆกับพ่อหาญกระมัง"
"เห็นจะจริงจ๊ะ มันอายุน้อยนัก"
"คิดไปก็พลันอิจฉาก็แต่ แม่บุญ แก่ตัวไปมีทั่งพ่อหาญ และแม่แก้วตาอยู่ ส่วนน้า กับ อาคง ของพ่อหาญ ก็คงได้แต่หาเลี้ยงกัน2 คนยามแก่"
"ว่าแต่แล้ว อาคง ละจ๊ะ เป็นอย่างไรบ้าง ฉันก็ไม่ได้เจอเลย”
"อื้อ พูดเเล้วก็ลืมนึกคิดไปเลย อาคง ของพ่อหาญก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ออกเร่ขายควายเป็นพ่อค้านายฮ้อย แรมเดือนถึงจะกลับบ้านที แต่รอบนี้ย่างจะเข้า 3 เดือนแล้วก็ไม่เห็นมาก็อย่างที่พ่อหาญเห็นนั่นแหละ ไม่แน่ว่าจะมีเมีย มีลูกไปทั่ว รึใข่ทิ้งไว้เหมือนคนอื่นเขารึป่าว อย่างนั้นคงจะมีแค่น้าคนเดียวแล้วกระมังในยามแก่เฒ่า"
"ถ้าอาคงเป็นอย่างนั้นจริง ฉันจะมาเป็นลูกให้น้าแพรว แล้วเลี้ยงดูน้าแพรวต่อไปเอง เหมือนสมัยเป็นเด็ก พวกเราเล่นพ่อ แม่ลูกกัน ฉันก็รับบทเป็นลูกน้าแพรวตลอด"
" อิอิ พ่อหาญก็ว่าไป นานโขแล้ว ยังจำได้อีกรึ"
"จำได่สิจ๊ะ"
"ยังนั้น น้าถือว่าเป็นสัจจะมั่น กับพ่อหาญแล้วนะ"
"ได้ซิจ๊ะ ฉันไอ้หาญขอสาบานว่า ชิวิตนี้จะไม่ทิ้งน้าแพรว จะถือเป็นแม่อีกคน ถ้าฉันผิดคำสาบาน ขอให้...."
"พอแล้วพ่อหาญ ไม่ต้องพูดแล้ว"
นังแพรวขยับเปรียว เข้าหาไอ้หาญ พร้อมกับเอามือแนบปากมัน ไม่ให้พูดอะไรต่อออกมาจากปาก นั่นเองทำให้ช่วงแขนที่สัมผัสกัน พร้อมทั้งใบหน้าทั้งสองก็อยู่ใกล้กันแค่คืบ
"ทำไมล่ะจ๊ะ"
"พ่อหาญใยพูดสาบานออกมาเล่นๆ อีกอย่างใครเขาจะรับพ่อหาญเป็นลูกกันละ"
"แล้ว เอ่ออ"
บทสนธนาเงียบลง มีความเงียบปกคลุม และเพียงสองสายตาที่สบประสานกันในตอนที่ไอ่หาญเองจับมือเรียวบาง ที่วางปิดปากมันเเล้วเลื่อนลงมาตรงหน้าอกข้างซ้าย พลางยิ้มกริ่ม นังแพรวเองได้สัมผัสเนื้อหนังแน่นขนัด กับรู้สึกถึงก้อนหัวใจที่กำลังเต้นตึกตักอยู่ในอกของไอ้หาญ รวมทั้งสายตานิ่งแต่จริงจังนั้นอีก ก็ทำเอามันรู้สึกปั่นป้วนในใจ
ทางด้านไอ้หาญ ด้วยฤทธิ์เหล้าที่เทมาถ้วยแล้วถ้วยเล่า ถูกยกดื่มไม่เคยรีรอจนเนื้อตัวมันร้อนวูบวาบ ความคิดก็กับสายตายังแพรวดูเหมือนจะมีความนัยยะ จนมันเองก็อดคิดไม่ได้ เมื่อขายหญิงอยู่ด้วยกันเพียงลำพังสองต่อสองใสยามวิกาลดึกดื่นแบบนี้ มันช่างเป็นใจจนมันเองยั้งความคิดอ่านไม่ได้
"ถ้าฉันเป็นลูกของน้าแพรวไม่ได้ แล้วฉันขอเป็น เอ่ออ "
“เป็นอะไรรึพ่อหาญ”
“สุดแต่น้าแพรวเถอะ ฉันเป็นได้หมดนั้นแหละ”
“แนะ แล้วน้าจะให้พ่อหาญเป็นอไรละ”
“เป็นผัวน้าแพรวได้ใหม”
"อิอิ พ่อหาญ ดูท่าจะเมาแล้วกระมัง"
"เห็นจะจริง ถ้าอย่างนั้นนี่ก็ดึกแล้ว ฉันจะกลับก่อนดีกว่า จะได้ไม่รบกวนน้าเเพรวนอนพักผ่อน"
"ถ้าพ่อหาญอยากกลับรึ น้าก็ว่าอะไรดอก"
ไอ่หาญมองหน้านวลผ่อง ทีเหมือนจะนึกน้อยใจในคำพูดนั้น มันถึงกับตัดสินลองหยังเชิ่งนังเเพรวดูบ้าง มันถึงเริ่มขยับฝามือบางที่แนบบนอก พลางเลื่อนลงผ่านแผงหน้าท้องแบบราบ จนสัมผัสเข้ากลับเป้าความเป็นขายของมันที่ตอนนี้ตื่นตัวแข็งขนัด ตั้งโด่เด่อยู่ภายในผืนผ้าบางๆที่มันใส่ติดต่ออยู่
"ในใจฉันนะรึอยากจะกลับ ตอนนี้ น้าแพรวรู้ยัง"
ไอ้หาญพูดพร่ำพร้อมกับ บดคลึงฝ่ามือบางนั้นเข้าใส่ดุ้นลำที่แข็งตระหง่าน อย่างจะอยากบอกให้นังแพรวมันรู้เหลือเกินว่าตอนนี้มันคิดอย่างไร
นังแพรวเองที่หน้าร้อนผ่าว ใจเต้นโครมครามกับสัมผัสแข็งขนัดของความเป็นชายบนตัวไอ่หาญที่ฝ่ามือมันกำลังบดคลึงอยู่ใต้ผืนผ้าบาง
"ถ้าไม่อยาก และพ่อหาญไม่เดียดฉันท์ว่านอนทับที่คนอื่น ก็นอนพักค้างซะที่นี่เป็นไร ให้สร่างฤทธิ์เหล้า ฟ้าสางไก่โห่แล้วค่อยกลับ"
"น้าแพรวก็อย่าพูดเย้าฉันเล่นเลย ประเดี๋ยวฉันก็มุดมุ้งเข้านอนซะจริงๆหรอก"
ไอ่หาญยิ้มพราย สบตานังแพรวแน่วแน่ ส่วนนังเเพรวหน้าร้อนผ่าว ในเต้นโครมคราม เมื้อได้สัมผัสดุ้นลำเขื่องแม้จะอยู่ในผืนผ้า แต่มันก็รู้ดีว่า สิ่งนั้นมันแข็งขันเพียงใด เมื่อไม่มีอะไรพูดต่อ ไอ่หาญถึงกับขยับเยื้องเข้าหานังเเพรวอย่างไม่รีรอ
^ถ้าอย่างนั้น เห็นทีวันนี้ฉันจะได้ขอทับที่ทับทางอาคงซักวัน^ ไอ้หาญพูดเบาข้างๆหู พลางกุมมือนังแพรวไว้ พร้อมกับสบตาคู่นั้นอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ชายหญิงอยู่ด้วยกันหาสองต่อสองแบบนีั ก็หาใช่ไก่อ่อน รึจะไร้เดียงสาทั้งคู่ ด้วยความเปลี่ยวเหงา บรรยากาศพาไป รึความต้องการของอารมณ์ชายหญิง ก็สุดแล้วแต่ เพียงแค่ไอ้หาญ รั้งตัวนังแก้วเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมกับหอมแก้มนวลเปล่งนั้นอย่างที่นังเเพรวก็ไม่ได้ห้ามปราม เพียงแค่ยิ้มเอียงอายให้เท่านั้น
"อุ๊ยย พ่อหาญเล่นอะไรก็ไม่รู้ หึ น้าจะเก็บถ้วยเกับของ"
"ฟ้าค่อนแจ้ง ไก่โห่ค่อยมาเก็บมาทำเถอะนะ ตอนนี้ฉันง่วงซะเต็มปะดา "
ไอ้หาญไม่พูดเปล่า ก่อนจะดึงรัังนังแพรวเข้ามุ้งไปจนได้
"น้าแพรว หอมเหลือเกิน " ไอ้หาญไม่ปล่อยให้อะไรช้า ปะคองนังแพรวลงเอนนอน พร้อมกับพรมจูบหอมนังแพรวไปทั่วร่าง จนผ้าผ่อนของมันนั้นหลุดร่อนออกจากร่างกาย
"อูยย น้าแพรวของฉัน สวยจริงๆ" ไอ่หาญพึมพำ เมื่อเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของนังเเพรวนอนอ้าอล่างฉ่างตรงหน้า ก่อนที่มันจะแทรกตัวเข้าหา พร้อมกับตะปบฝ่ามือเข้าหาเนินเนื้อหลังเต่านั้นทันที
"น้าแพรวก็ไม่บอกฉันว่าน้าแพรวเงี่ยนอยากขนาดนี้ ดูสิน้ำหอยกาบของน้าแพรวเยิ้มซะเต็มปากร่องแล้ว ปล่อยให้ฉันนั่งอยู่เป็นนานสองนานซะได้"
"อื้ออ พ่อหาญ น้าเสียวว อูวว" เป็นดังไอ้หาญว่า เมื่อฝ่ามือมันสัมผัสกับร่องกลีบที่เยิ้มแฉะของนังแพรวพร้อมกับยิ้วแยงกรีดปลายนิ้วไปกับปากร่อง ก่อนจะแหย่แยงเข้าไปสะกิดเม็ดติ่งข้างในโพรงหลืบนั้นจนนังเเพรวเองกัดปากครางกะเส่า และมีหรือที่มันจะปล่อยให้ไอ้หาญบรุกล้ำอยู่ฝ่ายเดียว
ทางด้านอีแพรวเองก็ใช่สาวรุ่น ทีจะไม่ปะมีปะสา มันเองก็ผ่านโลกมาค่อนชีวิต ความเจนจัดเรื่องอย่างว่าก็ใช่ย่อย เมื่อมันที่กำลังคว้ากำขวับเข้ากับท่อนเอ็นของไอ้หาญพร้อมกับเริ่มรูดสาวให้ช้าๆ
"อูยยย พ่อหาญ ทำไมมันแข็งอย่างนี้ มันทั่งใหญ่ ทั้งยาว"
"จริงรึป่าวจ๊ะ เทียบกับอาคงเป็นอย่างไรบ้าง"
"ของพ่อหาญ มันทั่งใหญ่ทั้งยาว กว่าเยอะมาก"
"งั้นรึ ถ้าอย่างงั้นคืนนี้ฉันยกมันให้น้าแพรวเลยจ๊ะ พ้าแพรวจะทำอย่างไรกับมันก็สุดแต่น้าแพรวเลย
^ อืมมมมม พ่อหาญ น่าเสียว อูืมมม ^ ผ้าผ่อนนังแผรวหลุดลุยออกจากร่างกายเมื่อไอ้หาญ ไล่ซุกไช้ดอมดมตั แต่ซอกคอลงมาถึง 2 เต้าชูชัน ผิวตัวอวบอัดนั้นถูกมือหนาสากของมันลูบไบ้สัมผัสไปทั่วทุกอนูร่างด้วยความพอใจของไอ้หาญเพราะไม่ว่าจะลูบไปที่ใดมันก็ช่างเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือ

5) คืนพระจันทร์วันเพ็ญ Ep2

[นังเเพรว]
ไอ้หาญยิ้มกรื่มเมื่อมือน้อยๆของอีแพรวทีกำลังกำถอกดุ้นเอ็นของมันเข้าออกช้าๆนั้นก็เริ่มเร็วขึ้นตามอารมณ์กระสันต์ ยิ่งมันแอ่นเอว เด่งสู้นังเเพรวก็ยิ่งสาว ยิ่งกำกระแทกจนต้องครางออกมา
^อื้อออ น้าแพรว กำแน่นๆเลย กำถอกมันแรงๆ ฉันชอบ อูยยย^
^อ้าาาา พ่อหาญ^ นังแพรวเองถึงกับบิดตัวเร่าๆด้วยความกระสันต์ปนแสบซ่านไปทั้งตัว เมื่อไอ้หาญกำลังบดคลึงเต้านมอวบใหญ่ทั้งสองข้าง ที่มันห่างหายไม่ได้พบเจอแบบนี้มานานมันกำลังดูดเม้นเล่นอย่างโหยหา พร้อมกับบดบี้เนินคางที่เต็มไปด้วยตอหนวดแข็งพลางลากไถลงไปทั่วร่าง ปลายลิ้นที่ลากไล้จากหน้าอกลงมาหน้าท้องแบนราบ ซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนจะมุดซุกเข้ากับเนินเนื้อหลังเต่าอย่างต้องการ
“ฮ่าฮ่า พ่อหาญ น้าเสียวว อื่ออ”
ปลายลิ้นอุ่นทีกำลังซอกซอนแยงเข้าไปใสร่องหลืบ ทำเอานังแพรวแอ่นเอวไม่ติดพื้นเพราะเสียวแทบขาดใจจนครางดิ้นเร่าๆ กับรสชาติกระสันต์ที่ไอ้หาญทำให้อย่างถึงใจ
“ชอบใหมน้าแพรว'
“พ่อหาญ น่า อื้ออ” ไอ้หาญทีเเยงเลียร่องสวาทจนหนำใจ พลางขยับตัวขึ้นเหนือนังแพรว จนดุ้นเอ็นกลางลำตัวผงกหัวงึกโด่เด่ท้าทายสายตา นังแพรวที่ผ่านการมาผัวมาแล้วมีหรือจะไม่เข้าใจว่าไอ้หาญต้องการสิ่งใด แต่ในใจมันยังหวั่นๆ ก็ดุ้นเอ็นตรงหน้ามันช่างอวบใหญ่ อีกทั้งความยาวด้วยแล้วมันช่างแตกต่างจากที่เคยพบเจอมาจากทิดคงตนเป็นผัวมันก็ไม่ปานนี้แต่ถึงมันจะตื่นเต้นกับขนาดลำเขื่องเพียงใด นังแพรวมันก็ตัดสินใจ อ้าริมฝีบากบางนั้นเข้าครอบอม หัวบักบานคล้ำอย่างที่ใจต้องการ ลิ้นที่ไล้วนหัวบาน ลากลงตามลำเอ็นถึงพวงใข่ ขึ้นลงไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก จนไอ้หาญคราง อืมๆๆๆๆ ด้วยความเสียวซ่าน มันโยกเอวส่งลำเอ็นเข้าออกโพรงปากงเเพรวช้าๆลึกๆจนหนำใจ
ไอ้หาญพลิกตัวขึ้นคร่อมทับแทรกตัวหนาบึกบึนเข้ากลางหว่างขานังเเพรวอย่างพร้อมออกศึก ดุ้นเอ็นที่ลากลำกับเนินดงขนนั้นขึ้นลงช้าๆจนเสียวแปลบที่หัวควย
^อืมมมมม น้าแพรววว ฉันเสียว อ้าาาา^ ไอ้หาญครางกระหึ่มเมื่อหัวบักบานที่ยื้มไปด้วยน้ำกำลังนถูไถกับดงขนหมอยหนาสากๆเหนือเนินเนื้อวบอูมของอีแพรว ก่อนที่มันจะจ่อหัวบักบานมู่ทู่ตรงร่องกลีบนั้น พร้อมกับกดเด้าส่งท่อนลำเข้าไป ความลื่นไหลที่มีน้ำเงียนของทั้งสองเป็นตัวช่วยอย่างดีจนลำเอ็นนั้นเข้าไปเสียบคาในร่อง
'ฮึ ฮื้อออออ"
^อื้อออออ พ่อหาญ ฮื่อออ ^ อีแพรว ผะวาสะท้านเฮือกตาเหลือกโพง เนื้อตัวสั้นระรีก เมื่อไอ้หาญมันเหลืออดถึงขั้น กระแทกดันส่งท่อนลำเอ็นของมันทั้งลำให้หายมิดเข้าไปในร่องสวาทนังแพรวทีเดียวจนมิดสุดโคนด้ามลำ ด้วยความสุดกลั้น
^อ้าาาาา ^ ใอ้หาญถึงกับต้องสูดปากผ่อนลมหายใจดังๆออกมาเช่นกันเมื่อมันรู้สึกว่าหัวบักมันชนกึกเข้ากับผนังโพรงข้างใน
“อูยยน่า คับแน่นดีจริงๆ ซิ้ดด”
“พ่อหาญ ฮื่อออ”
เสียงครางกระเส่าของทั้งสองดังระงม เมื่อมันเริ่มบดควงบั้นเอวให้ท่อนลำข้างในเปิดทางร่องหลืบนั้นอย่างเต็มที่ เพราะร่องเสียวอีแพรวมันก็ช่างคับตึง บีบรัดลำควยอยู่ตุ๊บๆ อย่างไม่หยุดหย่อน
^อืมมม พ่อหาญ น้าแน่น จุกเสียดไปหทดแล้ว ฮื่อออ ^ ไอ้หาญแสบเเปล้บบนแผ่นหลัง เมื่อนังแพรวก็เสียวซ่าาซะทนไม่ไหวจนเผลอจิกเล็บมือลงหลังของมันอย่างลืมตัว
^อ้าาาาา พ่อหาญ อย่าควง อย่าบด อืออออ ^ นังแพรวสะท้านวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อลำเอ็นทั้งดุ้นกำลังชอนไชผนังโพรงมดลูกข้างอยู่ข้างใน ยิ่งเมื่อลำนั้นรูดออกมาจนเกือบสุดลำแล้วดันเข้าไปใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันยิ่งเสียวกระสันต์แผ่ซ่านไปทั้งตัว ไอ้หาญโหมแรงกระแทกกระทั้นโยกตัวเด้าซอย ส่งลำเอ็นเข้าออกเร็วแรงไม่ยั้งด้วยพลังหนุ่มกลัดมันที่มีอยู่เต็มเปี่ยม จน2 ร่างนั้นชุ่มเปียกไปด้วยเหงื่อกาฬที่พรมอยู่ไปทั้งตัว
^อึ อึ อึ อืมมมม อ้าาาา ^
^ซิ้ดๆๆๆๆ อ้าาาา^ เสียงครางกระเส่าของทั้งผสมปนเปกันดังระงม อีกทั้งเสียงเนื้อกนอกกระทบกับ ดัง ผับบบบบบบ ด้วยแล้วไอ้หาญมันยิ่งโหมเด้าใส่ร่างหญิงสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย
^อืมมมมม ^
ไอ้หาญกลับผ่อนปรนจังหวะสิ่งที่มันกำลังทำ เพราะมันรู้ตัวดีว่าถ้าขึนมันโยกซอยต่ออีกนิดดียว มีหวังน้ำเงี่ยนสวาทของมันต้องแตกออกมาก่อนเป็นแน่แท้ เพราะมันยังอยากลิ้มรสชาติความเสียวอย่างงนี้ไปอีกซักพัก และเหมือนอยากให้อีแพรวได้พักหายใจหายคอบ้าง จากที่เห็นเสียงครางกระเส่า ทีนังเเพรวเกิดขึ้นออกมาจนมันหวาดหวั่นว่าอีแพรวจะขาดใจตายไปซะก่อน ก่อนที่มันจะขยับพลิกตัวให้นังแพรวขยับขึ้นมานั่งทับบนตัวมัน จนมันมองเห็น ใบหน้าเหยเก๋ ผมเผ้ายุ่งเหยิงของนังแพรว ทีีตอนนี้รู้สึกตึงแน่นในตัวปานร่องหีมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อตัวมันเองกำลังนั่งทับดุ้นเอ็นลำเขื่องที่แทรกตัวมุดเข้าไปอยู่ในร่างกาย ไอ้หาญนอนยิ้มร่ามองร่างอวบอัดที่กำลังบดโยกตัวอยู่บนกลางลำตัวมันอย่างเพลิดเพบินในความเสียวซ่าน
ความเสียวแล่นพล่านเมื่อนังแพรว เริ่มขยับโยกตัวประหนึ่งกำลังควบม้าศึก ไอ้หาญเองก็ถึงกับเด้งสวนทุกครั้งเมื่ออีแพรวขย่มจังหวะโยกตัวลงมา จนน้ำเงี่ยนที่ไหลอาบลำเอ็นทั้งดุ้นจนมันปลาบในความมืดสลัวมันไหลเยิ้มเลยไปถึงง่ามขาไอ้หาญที่นอนเด้งเอวสวนหว่างขาอีแพรวที่นั่งทับตัวมันอยู่อยู่ดุดัน
ไอ้หาญเอง ถึงจะผ่านศึกสวาทมานับครั้งไม่ถ้วยกับอีเพ็ญ อดีตสาวคนรักแต่มันกลับรู้สึกว่าครั้งนี้มันช่างกระซ่านเสียวกว่าครั่งใหนทีผ่านมาในชีวิตของมัน ยิ่งนังแพรวที่เก่งกาจไม่หวาดหวั่นกับขนาดท่อนลำลึงค์ของมันด้วยแล้ว ถึงกับเร่งขย่มควบดุ้นเอ็นทั้งดุ้นที่ผลุบหายเข้าออกไปภายในปากถ้ำของร่องหลืบนั่นจนมองไม่ทันเห็นในความรัวเร็วที่นังเเพรวโยกขย่มให้ มันยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้ไอ้หาญ จนต้องเด้งบั้นเอวขึ้นสู้กับจังหวะทิ้งตัวลงมาของนังแพรวทุกครั้งไป นั้นก็ยังไม่ทำให้นังแพรวนึกกลัว กลับยิ่งเห็นมันกัดปากครางระริกสู้จนสุดตัว อย่างไม่เก็บอารมณ์ รึเขินอายอย่างที่นังเพ็ญเป็นแต่อย่างได
^อ้าาาา พ่อหาญ น้าแตกแล้วๆๆๆ อ้าๆๆ^
^แตกพร้อมกันเลยนะน้าแพรว อ้าาาาา ซิ้ดดด^
^อ้าาาา พ่อหาญ ไม่ไหวแล้ว อ้าาาา^
ไอ้หาญเองยิ่งน้ำเสียวสวาทของมันใกล้แตกพล่านออกมามันยิ่งกระสันต์ จับบั้นเอวอีแพรวยกขึ้น พร้อมกับเด้งกระแทกเข้าให้ลำเอ็นของมันจนมิดลำทุกครั้งที่ดึงรั้งบั้นเอวอีแพรวลงกระแทกร่างลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า
^อ้าา แตกแล้ว น้าจะแตกแบ้วพ่อหาญ ^
^เอาเลยแพรว น้ำเงี่ยนฉันก็จะแตกแล้วววววว อ้าาาา^ ดุ้นลำเอ็นทั้งดุ้นอุ่นวาบไปทั้งลำเมื่อน้ำเงี่ยนสวาทที่แตกพล่านออกมาพร้อมๆกันทั้งไอ้หาญและนังแพรวจนมันไหลอาบเป็นทางลงตามง่ามกันไอ้หาญที่โดนนังแพรวนั่งทับอยู่ข้างบน
^อ้าาาาา ซิ้ดดดดด เสียวจริง ฉันมีความสุขจริงๆ น้าแพรวเฮ้ย ^ ไอ้หาญกระซิบแผ่วเบาข้างๆหู เมื่อนังแพรวนั้นทิ้งตัววูบลงมานอนราบทับแผงอกหน้าบึกบึนของมันอยู่ ส่วนไอ้หาญก็ยังขยับโยก สโพกช้าไปด้วยอย่างไม่หยุดเสียวเพราะลำเอ็นทั้งลำของมันยังแข็งโด่อยู่ในร่องเสียวนังแพรวอยู่ทั้งลำ
^อื้อออ พ่อหาญ ซิ้ดดดด^
^ทำไมรึ น้าแพรว ^
^ก็ ก็ยิ่งพ่อหาญ ขยับตัวอยู่แบบนี้ หัวบักพ่อหาญ มันห็ยิ่งเจ้าลึกจริงๆ มันเสียวเสียวจนมดลูกน้าเลย อืมม"
^555 แล้วน้าแพรวชอบใหม อย่างนี้หึ ชอบกว่าดุ้นอาคงใหม^
^อื้อออ พ่อหาญนะ พูดอะไร ว้ายยย ซิ้ดดด^
^น้าแพรวตอบฉันก่อนสิ ไม่งั้นฉันก็จะนอนทะแยงซ้ายที ขวาที อยู่อย่างนี้แหละ หึ น้าแพรวชอบใหม^
^อ้าาาา ชอบๆๆจ๊ะ ชอบ ซิ้ดดดดด^
^555 ชอบงั้นน้าแพรว อมมันสิ ฉันชอบเวลาน้าแพรวเลียหัวมัน นะ นะน้าแพรวนะ^
ไอ้หาญโอบกอดร่างเปลือยเปล่าที่นอนทับบนตัวเองอย่างอิ่มเอมกับรสสวาทที่พึ่งผ่านไป มันเองคิดไม่ถึงว่าลีลานังแพรวสาวใหญ่รุ่นน้ามันตะเด็ดดวงขนาดนี้ หนำซ้ำร่องหลืบที่ผ่านการใช้งานมาจากลำเอ็นของอาคง ที่บุกเบิกมาก่อนซะหลายปี ก่อนจะถึงวันนี้แต่มันกลับเข้ากันได้พอดิบพอดีกับลำเอ็นของมัน ซึ่งต่างจากของอีเพญที่มันคับแน่นซะเกินไปจนบางครั้งเหมือนความเสียวมันจะปะปนกับการแสบสันต์บนหัวบักทุกครั้งที่เน่อเย็ดกัน แต่ของนังแพรวมันกลับมีเพียงความเสียวกระสันต์ล้วนๆ ยิ่งเวลางนังเเพรวครางทั้งพูดทั้งจาหยาบๆออกมามันยิ่งกระตุ้นให้ไอ้หาญเกิดอารมณ์ตามไปด้วยอย่างไม่เคยเป็น
^อื้อออ พ่อหาญ จะเอาอีกแล้วหรอ อ้าาา อย่าโยกอย่างนั้น มันเสียววว ซิ้ดดดด^
^อีกยกนะน้า ดูสิลำเอ็นฉัายังแข็งโป๊ก มันคงชอบที่ได้มุดร่องเสียวน้าอีกกระมัง^
^ซิ้ดดด อื้อออ พ่อหาญ อ้าาาาา^
บทรักระหว่างไอ้หาญกับนังแพรวกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งในคืนนั้น ทั้งที่มันทั้ง2 คนช่างไม่รู้เลยว่า ไอ้ยอดที่กลับจากไปส่งแก้วตามานั้น เดินบ้านหลังน้อยผ่านมามันได้ยินเสียงครางซิ้ดซ้าด กับเสียงเนื้อหนอกชนกันดังแว่วมาในความมืดถึงได้เดินตามฟังมาดู มันเองก็อารมณ์คั่งค้างจากแก้วตาที่มันหวังจะเผด็จศึกเอาเป็นเมีย แต่เพียงแค่มันกำลังจะยัดหัวบักเข้าไปหาความสาวบริสุทธิ์นั้น อีแก้วตาก็ ดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดไม่ยอมท่าเดียว ไอ้ยอดถึงได้ถอยทัพออกมาด้วยความหัวเสียในอารมณ์งุ่นง่าน จนมาได้รับรู้เรื้องระหว่างไอ้หาญกับนังแพรวในคืนนี้
ไอ้ยอดยืนลูบลำควยตัวเองเบาๆ หลังจากที่มันรูดถอกกควยตัวเองนน้ำแตกตามเสียงของไอ้หาญกับน้าเเพรวที่ดังลั่นออกมาในความมืด
***รอก่อนนะไอ้ลูกชาย เดี๋ยวซักวันพ่อจะให้เอ็ง ได้ลิ้มลองร่องเสีวยวของน้าแพรวด้วยอีกคน***
ไอ้ยอดยิ้มย่องนึกถึงนังแพรวที่กำลังโดนไอ้หาญตะบี้ตะบันเย็ดอยู่บนบ้าน ว่าอีกไม่นานมันคงได้ลิ้มลองรสสวาทจากจากน้าสาวใหญ่คนนี้แน่นอน